ไฟรักสัญญาเถื่อน

ตอนที่ 14 : บทที่ 4 งานใหม่ ( 2 )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,257
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    21 เม.ย. 62






อัคนีเดินลงจากรถในเวลาหนึ่งทุ่มสายตาก็มองหาสาวใช้ส่วนตัวที่เขาไม่มีโอกาสได้เจอหน้าเลย เพราะงานที่บริษัทยุ่งมาก ขนาดเวลานอนยังแทบไม่มีไม่ต้องคิดเลยว่าจะมีเวลาได้ไปเจอใคร วันนี้เขารู้ว่ากานต์ธีราทำงานที่เก่าเป็นวันสุดท้ายเลยสั่งให้ไกรขับรถไปรับเผื่อว่าจะมีข้าวของที่ต้องขนกลับมา

     “กลับมาแล้วเหรอคะคุณไฟ หิวไหมคะ วันนี้ป้าทำเมนูโปรดไว้ให้ด้วย” ป้าแววเดินมาเจอเจ้านายเลยถามด้วยความดีใจ

     “ยังไม่หิวเท่าไรเลยครับ แล้วนี่กานต์ธีราไปไหน” อัคนีถามแล้วมองหาหญิงสาวไปด้วย

     “คุณเกรซอยู่บนห้องค่ะ”

     อัคนีพยักหน้าแล้วเดินขึ้นไปบนห้องของตัวเองเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า และก็เหมือนทุกวันที่กลับมาเขาจะเห็นว่ามีเสื้อผ้าและของใช้ถูกจัดเตรียมให้เรียบร้อย แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่เคยเจอหน้าหญิงสาวเลยได้แต่ฟังคำบอกเล่าจากป้าแววเท่านั้น 

     “เป็นยังไงบ้าง” ทันทีที่ลงมาถึงห้องอาหารสายตาของอัคนีก็หันไปเจอร่างบางที่กำลังช่วยสาวใช้คนอื่นตั้งโต๊ะอาหารอยู่

     กานต์ธีราสะดุ้งเล็กน้อยแล้วหันมาตามเสียงเรียกของเจ้าของบ้านและเป็นเจ้าหนี้ของเธอด้วย

     “ก็สบายดีค่ะ”

     “งานที่บริษัทเก่าเคลียร์หมดแล้วใช่ไหม”

     “เรียบร้อยแล้วค่ะ” 

     “แล้วจะเริ่มงานได้เมื่อไร หรือจะขอลาพักร้อนก่อนเริ่มงานเลยไหมล่ะ” อัคนีถามด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ตอนนี้สาวใช้คนอื่นต่างพากันออกไปอย่างรู้หน้าที่ทำให้ตอนนี้ให้ห้องอาหารเหลือแค่กานต์ธีราและเขาเท่านั้น

     “ไม่เป็นไรค่ะ พรุ่งนี้ฉันก็พร้อมเริ่มงานได้เลย” กานต์ธีราตอบเสียงนิ่งไม่แพ้กัน ทำไมเธอจะไม่รู้ว่าอัคนีกำลังเยาะเย้ยและประชดอยู่

     “ก็ดี เพราะคุณอยู่บ้านผมมาหลายวันแล้วยิ่งทำงานช้าผมก็ยิ่งขาดทุน หวังว่าคุณจะตั้งใจทำงานให้สมกับที่ผมได้เสียเงินช่วยเหลือคุณกับแม่ไป” อัคนีพูดแล้วเดินไปนั่งที่เก้าอี้ของตัวเอง

 
     กานต์ธีราเม้มปากแน่นเพื่อไม่ให้หลุดพูดอะไรที่ระคายเคืองหูของเจ้าหนี้รายใหญ่ เธออยากอยู่อย่างสงบ ลำพังแค่มาอยู่ในบ้านคนอื่นก็อึดอัดใจจะแย่แล้ว เมื่อคุมสติตัวเองได้แล้วเธอก็หันกลับมาพูดกับคนที่นั่งรอกินข้าวอยู่ไม่ไกล

     “รับรองว่าฉันจะขยันทำงานและรีบหาเงินมาใช้คืนคุณจนครบทุกบาททุกสตางค์แน่นอนค่ะ” พูดจบกานต์ธีราก็เดินออกจากห้องอาหารไป แต่ยังไม่ทันได้เดินไปไหนไกลเสียงเข้มดุก็พูดขึ้นมาก่อน

     “แล้วนั่นคุณจะไปไหนทำไมไม่มานั่งกินข้าวด้วยกัน” อัคนีรีบถามขึ้นมา

     “ฉันจะไปกินข้าวในครัวกับคนอื่น ๆ ค่ะ” พูดจบเธอก็เดินออกไป แต่แล้วเสียงดุก็ดังขึ้นอีกครั้งด้วยความไม่พอใจ

     “ใครใช้ให้คุณไปกินข้าวในครัว”

     “ไม่มีใครใช้หรอกค่ะ ที่ผ่านมาฉันก็กินข้าวในนั้นทุกวัน” กานต์ธีราตอบอย่างไม่เข้าใจว่าแค่เรื่องกินข้าวทำไมอัคนีต้องไม่พอใจด้วย

     อัคนีนิ่งไปนิดเมื่อได้ยินว่าที่ผ่านมากานต์ธีรากินข้าวรวมกับคนใช้คนอื่นในบ้าน 

     “ก็รู้ฐานะของตัวเองดีนี่ แต่วันนี้ตอนนี้ผมสั่งให้คุณนั่งกินข้าวเป็นเพื่อนผมเดี๋ยวนี้” เขายกยิ้มมุมปากอย่างเยาะ  ๆ ความอยากแกล้งและอยากรู้ว่ากานต์ธีราจะทำยังไง จะทำตามหรือดื้อเพ่ง

     “ฉันขอปฏิเสธนะคะ เชิญคุณอัคนีกินข้าวตามสบายเลยค่ะ” 

     “หยุดเดี๋ยวนี้กานต์ธีรา! ใครใช้ให้คุณเดินหนีผม” อัคนีพูดเสียงดังลั่นทำให้ป้าแววและสาวใช้คนอื่นรีบวิ่งเข้ามาในห้องอาหารทันที

     “เกิดอะไรขึ้นคะคุณไฟ” ป้าแววถามขึ้น

     “ป้าแววให้ใครจัดจานให้กานต์ธีราที่โต๊ะนี้ด้วยครับ” อัคนีพูดสั่งเสียงดังออกมา ทำให้ป้าแววอดแปลกใจไม่ได้ แต่ก็เข้าใจว่าเพราะอะไรเจ้านายถึงได้เสียงดังแบบนี้

    “วารีมาจัดจานให้คุณเกรซอีกชุดด้วย” 


     “ไม่ต้องหรอกค่ะป้าแววเดี๋ยวเกรซไปกินในครัวกับทุกคนเหมือนเดิม” กานต์ธีราเองก็ไม่ยอมแพ้อัคนีเหมือนกัน ทำให้คนสูงวัยต้องเข้ามาไกล่เกลี่ยไม่อย่างนั้นอาหารบนโต๊ะคงได้กระจายแน่

     “คุณเกรซนั่งกินที่โต๊ะกับคุณไฟเถอะค่ะ ป้าขอร้อง”

     กานต์ธีราถอนหายใจออกมาเมื่อเห็นสีหน้าและสายตาของทั้งป้าแววและวารี สุดท้ายไม่มีทางเลือกเธอก็เดินไปนั่งที่เก้าอี้ข้าง ๆ อัคนีที่ตอนนี้นั่งหน้าบึ้งและใช้สายตาดุแกมตำหนิมาที่เธออีกด้วย

     “วารีไปเอาจานมาสิ” ป้าแววพูดออกมา วารีเองก็รีบไปจัดจานให้กานต์ธีราอย่างรวดเร็วและหลบออกไปจากห้องอาหารอย่างรู้หน้าที่

     บรรยากาศมื้อเย็นมีแต่ความเงียบ ทั้งที่อาหารตรงหน้ารสชาติดีเยี่ยมขนาดไหนก็ตาม แต่เมื่อต้องมาร่วมโต๊ะด้วยความไม่เต็มใจทำให้อาหารไม่อร่อยไปเลย ความอึดอัดทำให้กานต์ธีรากินข้าวไปได้ไม่เยอะมากนัก ไม่นานเธอก็รวบช้อนส้อมในมือลงบนจาน

     “กินแค่นั้นมันจะอิ่มได้ยังไง กินเข้าไปอีก” อัคนีพูดดุเมื่อเห็นว่าหญิงสาวข้างกายไม่กินข้าวต่อแล้ว

     “ฉันอิ่มแล้วค่ะ ขอตัวไปเตรียมชุดนอนให้คุณก่อนนะคะ” กานต์ธีราพูดและลุกขึ้นเหมือนคนไม่มีมารยาท แต่แล้วเท้าทั้งสองข้างก็ต้องชะงักอยู่กับที่เมื่ออัคนีพูดอะไรบางอย่างออกมา

     “ดี! ถ้าอย่างนั้นเปิดน้ำลงอ่างไว้รอเลย และคุณต้องเป็นคนไปถูหลังให้ผมด้วย” อัคนีพูดและยกยิ้มมุมปากอย่างร้าย ๆ ก่อนจะนั่งกินข้าวต่อเหมือนไม่เร่งรีบและดูสบายใจขึ้น

     กานต์ธีราเม้มปากแน่นและสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ พยายามตั้งสติและบอกตัวเองให้อดทนกับเรื่องที่เกิดขึ้นตรงหน้า และเดินออกจากห้องอาหารไปจัดการตามคำสั่งโดยมีสายตาของอัคนีมองตามไปด้วยความสะใจ


     ++++++

     อัคนีเดินเข้ามาในห้องนอนของตัวเองและเดินไปที่ห้องแต่งตัวก็เห็นว่าตอนนี้ชุดนอนถูกจัดวางเอาไว้อย่างเรียบร้อยแล้ว จากนั้นก็เดินไปที่ห้องน้ำและต้องยิ้มมุมปากขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าในอ่างอาบน้ำมีฟองสบู่อยู่จนเต็ม ไม่รอช้าเขาเปลี่ยนเสื้อผ้าออกอย่างรวดเร็วก่อนจะหยิบโทรศัพท์ในบ้านโทรไปที่ห้องของกานต์ธีราทันที

     “ผมจะอาบน้ำแล้ว” สั้น ๆ ง่าย ๆ แล้วเขาก็ไปนั่งรอที่เตียงโดยที่มีผ้าขนหนูสีขาวพันกายไว้อย่างหมิ่นเหม่

     ไม่นานกานต์ธีราก็เดินเข้ามาในห้องและต้องชะงักไปเมื่อเห็นอัคนีนุ่งผ้าเช็ดตัวนั่งรออยู่ก่อนแล้ว ถึงจะไม่ชอบใจที่โดนบังคับ แต่การที่มีผู้ชายมานั่งเปิดเผยเนื้อตัวให้เห็นก็อดหน้าร้อนไม่ได้ อัคนีเองก็ไม่พูดอะไรแต่เดินนำไปที่ห้องน้ำทันที กานต์ธีราถอนหายใจเบา ๆ แล้วเดินตามไปอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ พอเข้าไปถึงเธอก็ต้องรีบหันหน้าหนีเมื่อคนหน้าไม่อายปลดผ้าเช็ดตัวออกอย่างไม่นึกอายอะไร

     “เอ้า มัวแต่ยืนทำอะไรอยู่ไม่เดินเข้ามาล่ะ” อัคนีพูดขึ้นมาหลังจากที่ลงไปนั่งในอ่างเรียบร้อยแล้ว

     เมื่อไม่มีทางเลือกกานต์ธีราจำต้องหันหน้าแดง ๆ แล้วเดินไปที่อ่างอาบน้ำที่ตอนนี้มีร่างสูงใหญ่ของอัคนีนั่งรออยู่ เธอเดินไปหยิบฟองน้ำแล้วกลั้นใจสลับกับหลับตาถูไปที่ไหล่หนาและแผ่นหลังด้านบน

     “อืมมม ลงน้ำหนักอีกนิด” อัคนีส่งเสียงอย่างสบายเมื่อถูกถูหลังไหล่และหลัง

     “จะถูแค่ด้านบนหรือไง ถ้าอาบน้ำให้ผมไม่สะอาดก็อาบอยู่อย่างนี้แหละ” 

     กานต์ธีรากลั้นใจลากฟองน้ำไปถูแผ่นหลังด้านล่างอย่างเบามือ แต่ดูเหมือนว่าอัคนีจะไม่ค่อยพอใจเท่าไรเลยออกคำสั่งขึ้นมาอีกครั้ง

     “ถูแรง ๆ และถูให้ทั่วด้วยสิ” สั่งจบก็ต้องสะดุ้งเมื่อแรงที่เบาเมื่อกี้เพิ่มน้ำหนักขึ้นมาก ไม่บอกก็รู้ว่ากานต์ธีรากำลังประชดเขาอยู่

     “ต่อไปนี้คุณต้องมาถูหลังให้ผมทุกเย็น เข้าใจไหม” อัคนีพูดขึ้นมา

     “ค่ะ” แม้จะอยากปฏิเสธ แต่ก็รู้ฐานะของตัวเองดีเลยต้องก้มหน้ารับคำสั่งต่อไป

     “วันนี้พอแค่นี้แหละ เอาไว้ให้คุณโปรกว่านี้แล้วค่อยอาบให้ผมทั้งตัวทั้งด้านหลัง...และด้านหน้า” 

     +++++

     สบายเกินไปไหมคุณไฟ โตแล้วยังต้องมีคนอาบน้ำให้อีกเหรอคะ

    อีบุ๊กเรื่องนี้พร้อมโหลดแล้วค่ะ ฝากอุดหนุนคุณไฟด้วยนะคะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

27 ความคิดเห็น

  1. #3 25142551 (@25142551) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 18:18

    ตกลงเป็นง้อยเหรอคะคุณไฟ

    #3
    0