ไฟรักสัญญาเถื่อน

ตอนที่ 26 : บทที่ 8 ร้อนรุ่ม ( 2 )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,516
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    3 พ.ค. 62








กานต์ธีราลืมตาขึ้นและไม่พูดอะไร เธอหยิบฟองน้ำขึ้นมาถูช่วงไหล่หนาให้อัคนีอย่างรู้หน้าที่ การนิ่งเฉยยิ่งทำให้คนพูดโมโหมากขึ้น และเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้เขาเลยยกยิ้มมุมปากก่อนจะพูดออกมา

     “แม่คุณเป็นยังไงบ้างล่ะ ได้โทรติดต่อกันบ้างหรือเปล่า” 

     “ก็สบายดีค่ะ ฉันก็โทรหาแม่ทุกวัน” กานต์ธีราตอบแม้จะไม่ใช่เรื่องจริงทั้งหมดก็ตาม

     “ก็คงจะสบายจริงอย่างที่คุณพูดนั่นแหละ แล้วแม่คุณยังกลับไปเล่นการพนันอีกไหม” 

     “ไม่รู้ค่ะ ฉันถามแม่ก็บอกว่าไม่ได้เล่นแล้ว” 

     อัคนีหัวเราะในลำคอเบา ๆ ก่อนจะพูดเสียงเย้ย ๆ ออกมา

     “แล้วคุณก็เชื่อสิ่งที่แม่คุณพูดมางั้นเหรอ”

     กานต์ธีรานิ่งไปนิดและนึกสงสัยอะไรบางอย่างเลยรีบถามขึ้นมาทันที

     “ที่คุณถามแบบนี้แสดงว่าคุณรู้อะไรมาหรือเปล่าคะ”

     “ผมจะไปรู้อะไรล่ะ หรือแม่คุณทำอะไรที่ผมควรรู้หรืเปล่า” อัคนีแกล้งถามแล้วทำหน้าใสซื่อเหมือนไม่รู้อะไร 

     “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ฉันอยากจะขอร้องคุณว่าถ้ารู้อะไรที่เกี่ยวกับแม่ฉันมาขอให้บอกฉันบ้าง ยังไงฉันก็เป็นลูกสาวของท่าน ถ้าแม่ทำเรื่องไม่ดีและเดือดร้อนขึ้นมาอีกฉันจะได้แก้ไขได้ทันเวลา” กานต์ธีราพูดขอร้อง เพราะเธอกลัวว่าแม่จะไปสร้างหนี้จากการพนันขึ้นมาอีกครั้ง ถ้าเป็นอย่างนั้นเธอคงไม่มีปัญญาจะทำอะไรแล้ว

 
     อัคนีนิ่งไปนิดเมื่อได้ยินคำพูดและเห็นสีหน้าของกานต์ธีราที่แสดงออกมา มันทำให้อารมณ์โมโหเมื่อกี้หายไปเหลือแต่สังเวชใจ ที่คนเป็นแม่ดีแต่สร้างปัญหาให้ลูกรับผิดชอบอยู่ฝ่ายเดียว แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังไม่คิดจะบอกอะไรตอนนี้เพราะอยากให้มั่นใจเสียก่อน และเขานี่แหละจะเป็นคนให้บทเรียนญาณีเอง

     “ถ้ามีอะไรคืบหน้าแล้วผมจะบอกแล้วกัน...ไม่ต้องถูตัวแล้วที่เหลือผมจะจัดการเอง” เขาพูดเพราะไม่อยากเห็นสีหน้าเศร้าหมองของกานต์ธีราเห็นแล้วมันแปลก ๆ ยังไงบอกไม่ถูก

     หลังจากที่อัคนีอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดที่กานต์ธีราเป็นคนเลือกให้เรียบร้อยแล้วก็ออกมานั่งรอข้างนอกเพื่อจะให้หญิงสาวได้มีเวลาส่วนตัว ไกรที่เดินกลับเข้ามาในห้องก็รีบไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วมานั่งรอเป็นเพื่อนเจ้านาย ระหว่างนั้นทั้งสองคนก็นั่งคุยกันเรื่องงานต่าง ๆ ไปด้วย และต้องเงยหน้าขึ้นมองเมื่อได้ยินเสียงเปิดประตูและเสียงคนเดินตรงมาทางนี้ พอเห็นแล้วทั้งสองหนุ่มก็ต้องตะลึงไปทันทีเมื่อเห็นว่ากานต์ธีราเดินออกมาในชุดแม็กซี่เดรสสายเดี่ยวสีขาวมีระบายเป็นชั้น ๆ  ผมยาวสวยถูกรวบมาอยู่ด้านหนึ่งและติดดอกไม้ไว้ที่ผมทำให้ดูเหมือนนางฟ้าไม่มีผิด ผิวสีน้ำผึ้งขับใบหน้าเนียนให้เด่นสวยขึ้นแม้จะไม่ได้แต่งแต้มสีสันจนจัด แต่กลับดูเป็นธรรมชาติที่สวยงาม

     “เป็นอะไรกันหรือเปล่าคะ” กานต์ธีราพูดขึ้นเมื่อเห็นทั้งสองคนจ้องจนเธอเริ่มขาดความมั่นใจ 

     “หรือว่าชุดไม่เหมาะ...งั้นฉันขอไปเปลี่ยนสักครู่นะคะ” ว่าแล้วก็หมุนตัวจะเดินกลับไปเปลี่ยน แต่พอหันหลังก็มีเสียงเข้มของอัคนีดังขึ้นมาก่อน

     “ไม่ต้องไปเปลี่ยนหรอกเสียเวลา นี่ก็ใกล้งานเริ่มแล้วขืนรอคุณเปลี่ยนชุดไปมาคืนนี้คงไม่ต้องลงไปที่งานกันหรอก” อัคนีพูดแล้วก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วสาวเท้าเข้ามาใกล้กานต์ธีรา และได้โอกาสมองพิศหญิงสาวใกล้ ๆ ก่อนจะออกคำสั่งที่ทำให้คนได้ยินแทบจะอยากกลับเข้าไปเปลี่ยนชุดไม่ไปงานเลี้ยงนี้แล้ว

     “แต่งตัวขนาดนี้อย่าเที่ยวไปอ่อยผู้ชายที่ไหนล่ะ ให้รู้ไว้ด้วยตอนนี้คุณเป็นคนของผม จะทำอะไรคิดถึงหน้าตาชื่อเสียงของผมและบริษัทบ้าง หวังว่าคงไม่เห็นผู้ชายคนไหนตีกันเพราะคุณนะ” พูดจบเขาก็เดินตรงไปที่หน้าประตูทันที แม้ปากจะพูดไปแบบนั้น แต่ในใจอัคนีตอนนี้มันร้อนรุ่มแปลก ๆ

     ไกรหันมายิ้มน้อย ๆ เป็นกำลังใจให้กานต์ธีราก่อนจะผายมือให้หญิงสาวเดินนำหน้าไปก่อน ระหว่างที่อยู่ในลิฟต์อัคนีก็แอบชำเลืองหญิงสาวข้างกายไปด้วย จนทำให้คนสนิทอย่างไกรต้องแอบหันไปยิ้มอีกทางก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นปกติ 

     “อ้าวคุณอัคนี” เสียงของนักธุรกิจคนหนึ่งทักดังขึ้นมาทำให้อัคนีและลูกน้องทั้งสองคนต้องหยุดคุยกับคนเรียกเสียก่อน

     “สวัสดีครับคุณพิทักษ์เพิ่งมาเหรอครับ” อัคนียกมือไหว้ชายวัยกลางคนที่เคยได้ยินชื่อเสียงมาบ้าง

     “พอดีช่วงเช้าผมติดธุระเลยตามมาช่วงเย็น คุณมาตั้งแต่เช้าเลยเหรอ” ที่ถามแบบนั้นเพราะอัคนีไม่ค่อยมางานเลี้ยงแบบนี้เท่าไรนัก ส่วนมากชายหนุ่มจะไปงานที่เป็นทางการ งานวันนี้เหมือนการมาพบปะแลกเปลี่ยนความคิดและสังสรรค์ เพราะเจ้าของสถานที่ต้องการโปรโมทโรงแรมใหม่ของตัวเอง

     “แล้วนี่คุณอัคนีมากับใครครับ” 

     “ไกรแล้วก็ผู้ช่วยเลขาฯ แค่สองคนน่ะครับ” พิทักษ์หันไปมองเพราะเขาเพิ่งเห็นว่าอัคนีมีผู้ติดตามมาด้วย

     “แล้วคุณพิทักษ์มาคนเดียวเหรอครับ” อัคนีถามตามมารยาท แต่ยังไม่ทันที่ชายวัยกลางคนจะตอบหรือพูดอะไร ก็มีเสียงหวานดังขัดขึ้นมาก่อน

     “พ่อคะ” หญิงสาวรูปร่างสูงโปร่งดังขึ้น แต่ก็ไม่ได้เรียกความสนใจจากอัคนีได้เลย เพราะตอนนี้เขาหันไปเห็นผู้ชายคนหนึ่งกำลังมองมาที่กานต์ธีราด้วยความสนใจ

     “อ้าวมาพอดีเลย หนูมารู้จักคุณอัคนีเขาไว้สิ” พิทักษ์พูดยิ้ม ๆ ก่อนจะหันไปทางอัคนีก่อนจะพูดออกมา

                  “นี่ไปรยาลูกสาวผมเอง”

     “สวัสดีค่ะคุณอัคนี ไม่คิดเลยว่าวันนี้ปิ่นโชคดีจังที่ได้เจอคุณตัวจริง” ไปรยาพูดแล้วยิ้มหวานให้ชายหนุ่มที่เธอได้ยินชื่อเสียงชายหนุ่มมามาก ทั้งเรื่องหน้าตาและหน้าที่การงาน 

     “สวัสดีครับคุณไปรยา”

     “เรียกปิ่นก็ได้ค่ะ จะได้ดูเหมือนสนิทกันดี” ไปรยาพูดและยื่นมือไปรอสัมผัสจากชายหนุ่มตรงหน้า โดยที่คนเป็นพ่อไม่ได้พูดอะไรดูเหมือนจะพอใจด้วยซ้ำที่ลูกสาวดูโปรยเสน่ห์แบบนี้

     “ครับคุณปิ่น” อัคนีพูดและยื่นมือไปสัมผัสมือบางของหญิงสาว และต้องนิ่งไปนิดเมื่ออีกฝ่ายทำอะไรบางอย่างที่มือของเขา และไกรก็เห็นความผิดปกตินั้นตามประสาบอดีการ์ดทำให้เขาพูดขึ้นมา

     “นายครับ คุณวิชาญมาแล้วครับ” 

     อัคนีหันไปพยักหน้ารับแล้วปล่อยมือบางให้เป็นอิสระก่อนจะพูดออกมา


     “ผมขอตัวไปคุยเรื่องงานสักครู่นะครับ” พูดจบเขาก็ก้มศีรษะให้พิทักษ์เล็กน้อยแล้วเดินไปพร้อมกับไกรและกานต์ธีราทันที

     ไปรยามองตามหลังอัคนีด้วยความพอใจ ความหยิ่งระวังตัวทำให้เขาดูร้อนแรงและเร้าใจในสายตาเธอไม่น้อย ความท้าทายนี้ทำให้เธอนึกอยากจะรู้ว่าภายใต้หน้ากากเย็นชาที่อัคนีแสดงออกมามีอะไรซ่อนอยู่บ้าง

      “คุณอัคนีเป็นยังไงบ้าง” พิทักษ์แกล้งถามลูกสาว ทั้งที่พอจะมองออกว่าลูกสาวถูกใจชายหนุ่มมากขนาดไหน

      “หน้าตาดี ดูหยิ่งถือตัว น่าค้นหาดีค่ะ” ไปรยาพูดตรง ๆ ตามประสาคนที่มั่นใจในตัวเอง ด้านพิทักษ์ก็ไม่ได้รู้สึกอะไรที่ลูกสาวพูดแบบนี้ เพราะรู้นิสัยไปรยาดี และเขาเองก็ต้องการให้ทั้งสองคนรู้จักและเกี่ยวดองกันด้วยซ้ำ 

     “ถ้าอย่างนั้นอย่าให้พลาดนะ พ่อหวังว่าลูกจะทำได้เพื่อความสบายและความมั่นคงของเราสองคน” 

     “เรื่องนั้นพ่อไม่ต้องเป็นห่วงค่ะ หนูจะทำให้เขามาสยบแทบเท้าให้ได้ รับรองว่าโครงการต่าง ๆ ของเราจะต้องมีเงินทุนที่หนามาซัพพอร์ตแน่นอน” ไปรยาพูดอย่างมั่นใจว่าตัวเองมีดีพอที่จะสยบผู้ชายอย่างอัคนีได้อยู่หมัด


     ++++++


     คุณไฟเห็นหนูเกรซแล้วถึงกับตะลึงเลยเหรอ

     อีบุ๊กเรื่องนี้พร้อมโหลดแล้ว ฝากพาคุณไฟกลับบ้านด้วยนะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

27 ความคิดเห็น