[YAOI]Devil...The heart of mafia ดวงใจมาเฟีย

ตอนที่ 16 : บทที่13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4587
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    13 ธ.ค. 58

 

บทที่13

 

"อืม.."

 

"ท่าน ตื่นแล้วหรือครับ"

 

"อืม...ที่ไหน"

 

"คฤหาสน์ของท่านครับ ท่านเป็นลมไปตอนที่เข้าไปหาคนที่ชื่อฟรานเชสในห้องน้ำน่ะครับ"คนสนิทตอบ ดวงตาของอดิศวรเบิกโตทันทีเมื่อนึกขึ้นได้ว่าตนเองโดนอะไรไป แต่ต้องหันกลับมาชะงักกับคำพูดว่าเป็นลมอีกครั้ง

 

"เป็นลม?"ลูกร้องคนสนิทพยักหน้ายืนยัน

 

"ใช่ครับ ผมกำลังตามหมอมาอยู่ ท่านไม่เคยเป็นลมมาก่อน พวกเราก็เลยตกใจมาก"อดิศวขมวดคิ้วเมื่อได้ยินคำอธิบายนั้น เป็นลมงั้นหรือ เขาจำได้อย่างดีเลยว่าตอนที่กำลังล็อคตัวฟรานเชสอยู่ในวงแขนและเหมือนว่าอีกฝ่ายจะเล่นด้วย อยู่ดีๆคนทีคิดว่าไม่น่าจะทำอะไรได้ก็กระโดดตีลังกาต่อหน้าต่อตา หลังจากนั้นก็รู้สึกเหมือนว่ามีอะไรมากระแทกที่ต้นคอแล้วก็หมดสติไป ซึ่งไอ้อะไรที่มากระแทกต้นคอนั้นมันจะเป็นอะไรไปได้นอกจากสันมือของฟรานเชส

 

“ไม่ต้องตามหมอมา ฉันไม่เป็นไร”อดิศวรเอ่ยสั่ง แทนที่เขาจะรู้สึกโกรธที่มีคนกล้ามาทำร้ายร่างกายแต่เขากับรู้สึกมีความสุขออย่างประหลาดแทน ริมฝีปากแย้มยิ้มขึ้นเล็กน้อย ...ฟรานเชส ชายหนุ่มคนนั้นช่างน่าค้นหามากกว่าที่คิดไว้ จากเรื่องราวเมื่อครั้งก่อนหน้าเขาก็พอจะรู้ด้วยว่าฟรานเชสน่าจะมีความสัมพันธ์ไม่มากก็น้อยกับหัวหน้าแก๊งวาเลนติโน่

 

ชายหนุ่มหัวหน้าแก๊งคิมหันต์ลุกขึ้นยืนในใจวางแผนอะไรบางอย่างไว้เป็นที่เรียบร้อย

 

ของสำคัญของคริสตอฟหรือ...

 

...ถ้าฉันไม่ได้...

 

ก็อย่าหวังว่าแกจะได้ คริสตอฟ!

 

- - - - - - - - -

 

เมื่อตอนค่ำมาถึงคริสตอฟกลับมาที่บ้านพร้อมกับเลโอและแอนโทนินตามเคยแต่สิ่งที่แปลกไปคือเหล่าคนรับใช้ที่มายืนกันอยู่เต็มทางเข้า มันก็ไม่ได้แปลกอะไรนักหรอกถ้าแต่ละคนไม่ได้มีสีหน้าเป็นกังวลกันซะขนาดนั้น จะบอกว่าเป็นห่วงเขาก็ไม่น่าจะใช่ถ้าอย่างนั้นมันเพราะอะไรกัน

 

“มีอะไร”ร่างสูงเอ่ยถามคุณลุงที่ยืนอยู่ด้านหน้าสุด ชายชรามีสีหน้ากระอักกระอ่วนที่จะตอบคำถามแต่พอเงยหน้าขึ้นสบกับดวงตาดุๆของเจ้านายใหญ่ตนก็เลยยอมเอ่ยออกมา

 

“ท่านฟรานเชสยังไม่กลับบ้านเลยครับ”คริสตอฟถึงกับชะงักทันที นี่ก็สองทุ่มกว่าแล้ว ที่บริษัทก็ไม่มีใครแล้ว แล้วร่างโปร่งจะหายไปไหนกัน

 

“เลโอ แอนโทนินโทรหาสิ”คริสตอฟสั่งซึ่งแอนโทนินก็หยิบโทรศัพท์รอไว้แล้วเหมือนกับว่ารู้ใจเจ้านายของตนเองดี

 

“...”

 

“ไม่ติดครับ”แค่คำว่าไม่ติดครับ มันทำให้คริสตอฟหัวเสียขึ้นมาทันที เขาแวะไปที่แผนกของฟรานเชสแล้วก่อนกลับแต่เห็นว่ามันปิดไฟมืดเลยคิดว่าเจ้าตัวคงแอบหนีกลับบ้านไปก่อน แต่กลับกลายเป็นว่าฟรานเชสดันหายตัวไปเสียอย่างนั้น

 

“บางทีคุณฟรานเชสอาจจะแค่ไปเที่ยวกับเพื่อนหรือเปล่าครับ อาจจะไม่ได้ยินโทรศัพท์ก็ได้ นายท่านไม่ต้องเป็นกังวลไปหรอกนะครับ”แอนโทนินว่า เห็นหน้าตาของนายท่านแล้วรู้สึกหวาดๆกลัวว่าจะไปฆ่าใครเข้า ใช่ว่าตัวเขาเองจะไม่ห่วงฟรานเชส ทั้งเขาและเลโอต่างห่วงฟรานเชสกันทั้งนั้น ฟรานเชสดูซื่อจะตายไป ถึงบางครั้งจะดูฉลาดก็เถอะ อย่างตอนที่เล่นหมากรุกด้วยกัน แต่ก็ยังนับว่าเป็นคนที่ดูซื่อๆอยู่ดี ถ้าเกิดว่าเรื่องเป็นอย่างที่ตัวเองพูดกับนายท่านไปมันก็คงจะดี แต่ดูจากลักษณะนิสัยของฟรานเชสแล้ว ไม่มีทางที่เจ้าตัวจะไปเที่ยวกลางคืนแน่นอน

 

“หึ่ย!ถ้าติดต่อได้เมื่อไหร่ รีบไปรายงานฉันด้วย!”คริสตอฟเดินเข้าไปในบ้าน ใจจริงอยากจะสั่งลูกน้องในแก๊งที่มีอยู่มากมายให้ค้นหาตัวฟรานเชส แต่ถ้าทำแบบนั้นก็เหมือนกับว่าเขาเปิดตัวว่าเขาให้ความสำคัญกับฟรานเชสมากขนาดที่ต้องพลิกแผ่นดินหาทั้งๆที่เจ้าตัวเพิ่งหายไปไม่กี่ชั่วโมง และทุกคนในแก๊งก็จะเข้าใจกันไปทันทีว่าฟรานเชสคือคนที่เขาคบอยู่ด้วย

 

ตัวคริสตอฟเองไม่ได้มีปัญหาอะไรกับการที่ถูกเข้าใจว่าคบกับฟรานเชสอยู่แล้วแต่อีกฝ่ายต่างหากที่เขาห่วง ถึงฟรานเชสจะดูเป็นคนอะไรก็ได้ ยังไงก็ได้ แต่เรื่องแบบนี้ก็ไม่รู้ว่าเจ้าตัวจะชอบใจหรือเปล่า เขาไม่อยากจะไปบังคับใครให้มีสถานะแบบนั้นกับเขาถ้าไม่เต็มใจ อีกอย่างเขาก็เชื่อว่าฟรานเชสน่าจะเอาตัวรอดได้ถ้าเกิดอะไรขึ้นเล็กน้อยๆ และเขาก็ไม่กังวลเกี่ยวกับอดิศวรด้วยเพราะว่าได้ข่าวว่ารายนั้นเป็นลมในบริษัทของเขาจนต้องหามตัวกลับไป คิดแล้วยังขำไม่หาย เจ้าพ่อมาเฟียแห่งแดนใต้เป็นลมในบริษัทของคู่แข่ง

 

“ครับ”เลโอกับแอนโทนินขานรับแล้วเดินตามนายท่านเข้าไปเพียงตรงห้องโถงของบ้าน หลังจากนั้นก็พยายามโทรหาฟรานเชสแบบไม่เว้นระยะ เรียกว่าพอขึ้นว่าฝากข้อความก็กดวางแล้วโทรใหม่เลยทันที

 

“ฟรานเชสจะไปไหนได้”แอนโทนินพึมพัม ตอนนี้เขากับเลโอนั่งกันอยู่ที่ตรงกลางห้องโถงบนเก้าอี้พลาสติดที่คนรับใช้ไปหามาให้ ใช่ว่าที่ตรงนั้นไม่ที่นั่ง แต่โซฟาราคาหลายแสนที่เจ้านายใช้นั่งใครจะไปกล้านั่งกัน

 

“อาจจะแค่ออกไปเที่ยวอย่างที่นายว่าจริงๆก็ได้”เลโอปลอบใจทั้งตัวเองและเพื่อนร่วมงาน เขารู้สึกเหมือนกับว่าเค้าลางความซวยจะมาเยือนเล็กๆ ถ้าคืนนี้หรืออาจจะแค่ภายในสองชั่วโมงนี้ พวกเขายังติดต่อฟรานเชสไม่ได้ นายท่านคงได้มีบัญชาอะไรซักอย่างที่จะมาพร้อมกับความพิโรธโกรธาอย่างสุดเหวี่ยงแน่นอน

 

“รับสิ...”

 

“รับหน่อยเถอะ...”

 

- - - - - - - - -

 

“โทรศัพท์นายมันดังอย่างนั้นมาครึ่งชั่วโมงแล้วนะ”ชายหนุ่มร่างใหญ่ชี้ไปที่โทรศัพท์มือถือของใครบางคนที่กำลังสั่นครืดๆส่งเสียงน่ารำคาญ

 

“อืมรู้แล้ว”ซึ่งคำตอบก็ดูเหมือนจะไม่ถูกใจคนฟังเท่าไหร่

 

“ช่วยทำอะไรซักอย่างกับมันหน่อยสิ”ชายร่างใหญ่คนนั้นยังคงเอ่ยต่อ เขาทนไม่ได้จริงๆที่จะต้องฟังเสียงมันต่อไปเรื่อยๆอย่างนี้

 

“นอนไม่ได้หรือไง”คนถูกสั่งย้อนกลับ

 

“ก็ใช่น่ะสิ ส่งเสียงขนาดนี้จะนอนได้ไง”

 

“งั้นเดี๋ยวปิดให้แล้วกัน”ว่าแล้วก็เอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มาและกดปิดเครื่องซะ

 

“คราวนี้นอนได้หรือยัง”

 

“น่าจะทำแบบนี้ได้ตั้งแต่ครึ่งชั่วโมงที่แล้ว”ชายหนุ่มกลอกตา

 

“นอนไปเถอะ”

 

“ใครโทรมาหรือ”ชายหนุ่มยังคงถามต่อ

 

“นายไม่รู้จักหรอก”

 

“คนรู้จักหรือว่าแฟนล่ะ”ชายหนุ่มเริ่มหลับตาลง พาดแขนไปที่หน้าท้องของคนที่นั่งพิงหัวเตียงอยู่ข้างๆกัน

 

“คนรู้จัก”

 

“หึหึ คนรู้จักที่ไหนจะโทรกระหน่ำขนาดนั้น”

 

“ถ้าไม่เชื่อก็ไม่ต้องถามสิ เมื่อไหร่จะนอนฉันขี้เกียจฟังเสียงนายแล้ว”คนโดนซักเอ่ยอย่างติดรำคาญเล็กๆ ทำไมเขาต้องมานั่งเป็นรูปปั้นให้คนอื่นนอนพาดทั้งๆที่นี่มันเพิ่งสามทุ่มนิดๆด้วย

 

“อย่ามาปากแข็ง ฉันรู้ว่านายคิดถึงฉัน อืมม”ชายหนุ่มว่า และเมื่อมือเรียวนั้นเอื้อมมาลูบผมเขาเบาๆก็ทำเอาอดเคลิ้มไม่ได้

 

“ถ้านายยังพูดมากฉันจะไปละ”คำตอบนั้นเรียกเสียงหัวเราะเบาๆได้จากคนที่นอนอยู่

 

“อืม ฉันไม่พูดล่ะ ง่วงจะแย่ ยังไงก็ ขอบคุณที่มาหาวันนี้นะ”ชายหนุ่มเอ่ยพลางกระชับแขนกอดคนข้างๆให้แน่นขึ้น

 

“อืม”อีกฝ่ายตอบรับในลำคอเบาๆแล้วยกมือขึ้นลูบผมคนที่นอนอยู่เล่นต่อ

 

“นี่”แต่คนที่กำลังจะหลับก็ยังเรียกเขาอีกจนได้

 

“หืม”มือที่ลูบผมชะงักก้มลงมองว่าอีกฝ่ายต้องการจะพูดอะไร แล้วก็สบกับนัยน์ตาเยิ้มๆแบบคนง่วงนอนที่เงยมองเขาเช่นกัน

 

“คิดถึงมากนะ ฟรานเชส”แล้วคนที่ตั้งใจว่าจะนอนก็นอนหลับไปทันที ทิ้งให้ร่างโปร่งยิ้มกับคำพูดนั้นอยู่คนเดียว

 

“ฉันก็คิดถึงนายเหมือนกัน”

 

- - - - - - - - - - - -

 

“ปิดเครื่องไปแล้ว..”แอนโทนินกับเลโอถึงกับหน้าซีดเผือด โทรช่วงแรกๆก็ยังมีสัญญาณว่าโทรติดเพียงแต่อีกฝ่ายไม่ยอมรับสายเท่านั้นแต่ตอนนี้แม้แต่สัญญาณว่าโทรติดยังไม่มี ทั้งสองคนรู้สึกเหมือนตัวเองชะตาขาดขึ้นมาทันที เขาจะไปบอกกับนายท่านอย่างไรว่าอีกฝ่ายปิดเครื่องไปแล้ว ดูจากลักษณะก็รู้เลยว่าฟรานเชสตั้งใจปิดเครื่องด้วยตัวเองชัดๆ

 

“จะทำยังไงดี”เลโอถามด้วยสีหน้าวิตกกังวล

 

“เราควรไปบอกนายท่านนะ”เพื่อนร่วมงานอีกคนว่า ถึงแม้ทั้งสองจะมีความคิดเห็นที่ตรงกันว่าควรจะไปบอกนายท่านของพวกเขาให้รู้เรื่องแต่เอาเข้าจริงก็ไม่อยากไปกันเท่าไหร่ เพราะกลัวเกินกว่าจะไปสู้หน้าเจ้านายตัวเองตอนโมโหได้

 

“ไปบอกเถอะ โทรไปตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์”เลโอเอ่ย แล้วทั้งสองก็ตัดสินใจลุกขึ้นอย่างเชื่องช้าเหมือนพยายามจะยืดเวลาซักนิดก็ยังดี ขาแต่ละข้างที่ก้าวไปข้างหน้าเหมือนมันมีหมากฝรั่งติดเท้าอยู่ตลอดเวลา เหมือนมันอยากจะเดินให้ช้าลงไปอีก แต่ในที่สุดไม่ว่าจะเดินช้าขนาดไหนมันก็ถึงเวลาที่ไปหยุดอยู่หน้าห้องเจ้านายใหญ่ได้อยู่ดี

 

ทั้งสองยืนอยู่หน้าประตูไม้สลักสวยอย่างเกร็งตัว แอนโทนินเหลือบตามองเพื่อนของตนแล้วส่งสัญญาณว่าให้อีกฝ่ายเคาะประตูนำไปก่อน แต่เลโอก็ส่งสัญญาณแบบเดียวกันกลับมา ทำเอาทั้งคู่ต้องยืนเกี่ยงกันด้วยสายตาอยู่อย่างนั้นว่าใครจะเป็นคนเคาะและเดินเข้าไปก่อน

 

“เคาะสิ”แอนโทนินพูดเสียงเบาพลางพยักเพยิดหน้าไปทางประตู

 

“นายก็เคาะก่อนสิ”เลโอพูดด้วยน้ำเสียงที่เบาไม่ต่างกันแล้วเอื้อมมือไปตบไหล่อีกฝ่ายเบาๆ

 

“งั้นเคาะพร้อมกันโอเคไหม”แอนโทนินตัดสิน ซึ่งเลโอก็ยอมพยักหน้ารับ ดังนั้นทั้งคู่จึงตัดสินใจว่าจะเคาะพร้อมกัน และเข้าไปในห้องนั้นพร้อมกัน

 

ก๊อกๆ

 

“เข้ามา”เมื่อได้ยินเสียงที่ตอบรับแทนจะในทันทีของคริสตอฟก็ทำเอาเลโอกับแอนโทนินถึงกับเกร็งตัวเข้าไปใหญ่ ตอบรับเร็วขนาดนี้มันบอกอยู่ชัดๆเลยว่านายท่านของพวกเขารอผลการโทรศัพท์ร่วมครึ่งชั่วโมงของพวกเขาขนาดไหน

 

“ว่ายังไง”เสียงเข้มและดุของคริสตอฟดังทันทีเมื่อทั้งสองก้าวเข้าไปในห้อง เลโอและแอนโทนินหยุดยืนเว้นระยะห่างจากนายท่านที่นั่งอยู่ตรงเก้าอี้ด้านหน้าพวกเขาราวสองเมตร ให้มั่นใจว่าถ้านายท่านโมโหเขวี้ยงสิ่งของมาเมื่อไหร่พวกเขาจะได้มีเวลาหลบทัน

 

“คือ..”แอนโทนินเหมือนจะเริ่มพูดแล้วก็หยุดไปทำเอาเลโอต้องกันไปมองตาเขียว เขาไม่อยากเป็นพูดประโยคที่นายท่านไม่อยากฟังออกมาเพราะนั่นอาจจะหมายถึงเขาจะกลายเป็นเป้าหมายในการโมโหใส่ของนายท่าน

 

“คืออะไร”เสียงของคริสตอฟก็ดุขึ้นทุกคำที่พูด ยิ่งใบหน้าไม่ต้องพูดถึง คิ้วเข้มขมวดแน่นดวงตาฉายแววน่ากลัวอย่างไม่มีใครกล้ามอง ทุกอย่างบนใบหน้าบอกได้เลยว่าถ้าไม่มีข่าวดีอาจจะต้องมีเรื่อง

 

“คือคุณฟรานเชส..”เลโอเอ่ยต่อแล้วเว้นวรรคบ้าง คราวนี้เป็นแอนโทนินที่หันมามองตาเขียวแทน ทั้งสองคนมองหน้ากันไปมองหน้ากันมาเหมือนไม่มีใครอยากพูดออกมาทำเอาคนที่รอฟังอยู่ถึงกับเดือดดาลขึ้นมามากกว่าเดิม

 

“จะอ้ำอึ้งอีกนานไหม!!!”เสียงทุ้มจะโกนลั่นบ่งบอกถึงความไม่พอใจอย่างสุดขีด ถ้าไม่ติดว่าทั้งสองคนตรงหน้าเขาเป็นลูกน้องที่ทำงานด้วยกันมานานและมีฝีมือดีป่านนี้เขาคงตบสั่งสอนไปสักทีสองทีแล้ว

 

“คือคุณฟรานเชสปิดโทรศัพท์ครับ!”ในที่สุดก็เป็นแอนโทนินที่โพล่งออกไป เมื่อร่างสูงได้ฟังดังนั้นก็ลุกขึ้นยืนพรวดขึ้นมาทันทีแล้วตะคอกถามต่อ

 

“หมายความว่ายังไง!!”แอนโทนินหันไปมองเพื่อนร่วมความเป็นความตายในตอนนี้ของตนแล้วส่งสัญญาณบอกว่าให้อีกฝ่ายเป็นคนพูดบ้างซึ่งเลโอก็ยอมพูดแต่โดยดี

 

“หลังจากที่เราโทรกันอยู่ประมาณครึ่งชั่วโมง คุณฟรานเชสก็ปิดโทรศัพท์ครับ”ในใจของคริสตอฟตอนนี้กำลังเดือดเป็นไฟ เขามั่นใจว่าฟรานเชสรู้ว่าเบอร์ที่โทรไปเป็นเบอร์ของแอนโทนินเพราะทั้งสองก็รู้จักกันในระดับหนึ่งซึ่งอีกฝ่ายคงรู้ด้วยว่าเขาเป็นคนสั่งให้โทรเพราะการโทรกระหน่ำแบบนั้นคงไม่ใช่นิสัยของแอนโทนิน ถ้าเป็นแบบนี้มันก็หมายความได้อย่างเดียวว่าฟรานเชสกำลังปิดโทรศัพท์หนีเขา!

 

แต่สิ่งที่น่าสงสัยยิ่งกว่าคือฟรานเชสไม่ยอมรับโทรศัพท์ของแอนโทนินตั้งแต่ในครั้งแรก ถ้าอย่างนั้นก็หมายความว่า ฟรานเชสต้องการปิดบังเรื่องที่กระทำอยู่ตอนนี้จากแอนโทนินด้วยเช่นกันเพราะในครั้งแรกฟรานเชสไม่มีทางรู้หรอกว่าเขาเป็นคนสั่งให้แอนโทนินโทรไป

 

ฟรานเชสกำลังปิดบังอะไรอยู่กันแน่ ถึงขนาดที่ไม่ยอมรับโทรศัพท์ของแอนโทนินและยังคงไม่ยอมรับโทรศัพท์ถึงแม้จะรู้ว่าเขาสั่งให้โทรไป

 

“ไม่แน่คุณฟรานเชสอาจจะตกอยู่ในอันตราย แล้วคนร้ายก็เป็นคนปิดโทรศัพท์ของคุณฟรานเชสก็ได้นะครับ!”แอนโทนินว่า ทำเอาร่างสูงชะงักไป แต่ถ้ามันเป็นอย่างที่แอนโทนินว่าจริงๆคนร้ายน่าจะปิดโทรศัพท์ไปตั้งแต่ครั้งแรกที่มีคนโทรหาแล้วไม่ใช่ปล่อยไว้แบบนี้

 

“ฉันมั่นใจว่ามันไม่ใช่แบบนั้น”เสียงเข้มเอ่ย ตอนนี้เขาไม่ได้เป็นห่วงเป็นกังวลว่าอีกฝ่ายจะมีอันตรายอะไรอีกต่อไปแล้ว ยามนี้มีเพียงแค่ความโกรธเท่านั้นที่อยู่ภายในจิตใจของเขา

 

“ตามหาฟรานเชสซะ!บอกทุกคนว่าถ้าในแก๊งใครเจอให้รีบรายงานฉันโดยตรงแล้วฉันจะตบรางวัลให้!”คริสตอฟสั่งทันที ตอนนี้เขาไม่สนแล้วว่าจะมีใครเข้าใจผิดว่าเขากับฟรานเชสเป็นอะไรกันหรือไม่ เขารู้อย่างเดียวว่า เขาจะต้องหาอีกฝ่ายเจอให้ได้ และต้องรู้ด้วยว่าอีกฝ่ายกำลังปิดบังอะไรเขาอยู่!!!

 

- - - - - - - - -

 

“อืม”เสียงครางดังขึ้นเบาๆจากคนที่นอนอยู่ แล้วดวงตาง่วงงุนก็เปิดขึ้นมองคนที่ให้ตนเองกอดมานานร่วมสองชั่วโมง

 

“ตื่นแล้วหรือ”ฟรานเชสเอ่ยถาม

 

“เมื่อยไหม”อีกฝ่ายว่า มองร่างโปร่งที่นั่งเอาหนังสือมาอ่านบนเตียงในขณะที่เขาหลับและโดนใช้เป็นหมอนข้าง

 

“ก็นิดหน่อย”ฟรานเชสตอบ วางหนังสือในมือลงข้างๆที่โต๊ะหัวเตียง ในขณะที่ร่างสูงใหญ่ของอีกคนก็ลุกขึ้นมาเช่นกัน

 

“นี่ก็ห้าทุ่มแล้ว นายง่วงไหม”ฟรานเชสหันไปมองนาฬิกาและพบว่าเป็นเวลาที่ดึกมากแล้วตามที่อีกฝ่ายบอกจริงๆ

 

“ง่วงนิดๆ นายจะนอนยาวเลยหรือเปล่า”ชายที่ถูกถามทำท่าเหมือนคิดเล็กน้อยแล้วก็พยักหน้า

 

“ไหนๆก็ไหนๆแล้ว นอนยาวเลยแล้วกัน แต่ว่ายังไม่ได้อาบน้ำเลย”ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ว่า ตอนแรกเขากะว่าจะนอนพักซักเล็กน้อยเท่านั้น กลายเป็นว่าตื่นมาก็เป็นเวลาที่ดึกมากแล้ว และก็สมควรแก่การเป็นเวลานอนอย่างแท้จริง รวมถึงเขาก็ยังไม่รู้สึกหายง่วงเลยตัดสินใจว่านอนถึงเช้าไปเลยน่าจะดีกว่า

 

“ฉันก็ยังไม่ได้อาบเหมือนกัน”ฟรานเชสบอก ตั้งแต่มานี่ก็โดนอีกฝ่ายใช้เป็นหมอนข้าง น้ำท่าก็ยังไม่ได้อาบแถมยังอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตกางเกงแสลคเต็มยศอีกด้วย แม้แต่เน็คไทก็ยังไม่ได้ปลดออกเลยด้วยซ้ำ

 

“ว่าแต่ นายจะนอนที่นี่หรอ”ฟรานเชสหันไปมองหน้าคนถามอย่างไม่เข้าใจ

 

“นอนไม่ได้หรือ”ชายหนุ่มส่ายหน้าทันที

 

“นอนได้อยู่แล้ว แต่ว่าคนที่โทรหานายกระหน่ำนั่นจะไม่ว่าเอาหรอ”ฟรานเชสถึงกับขมวดคิ้วทันที

 

“แล้วเขามาเกี่ยวอะไรด้วย”ร่างโปร่งถาม

 

“ไม่ใช่ว่าเขาเป็นคนสำคัญของนายหรือ”ชายหนุ่มถามต่อ ซึ่งก็ได้รับคำตอบเป็นการส่ายหน้าของฟรานเชส

 

“ไม่ไช่ซักหน่อย”ร่างโปร่งเอื้อมมือไปวางบนไหล่ของอีกฝ่ายเบาแล้วพูดด้วยรอยยิ้มที่คนมองรู้สึกอยากคว้าตัวมากอดแน่นๆซักที

 

“นายสำคัญที่สุดสำหรับฉัน ไม่มีใครจะสำคัญไปมากกว่านายได้หรอก”ชายหนุ่มยิ้มกับคำพูดนั้นแล้วเอ่ยออกมาบ้าง

 

“นายก็สำคัญที่สุดสำหรับฉันแล้วเหมือนกัน”ว่าแล้วต่างคนก็ต่างยิ้มให้กันจนหัวเราะออกมาในที่สุด

 

“รู้ไหม นี่เป็นเวลาที่ฉันมีความสุขมากที่สุดในช่วงสองปีที่ผ่านมาเลยล่ะ”ชายหนุ่มว่าริมฝีปากยังแย้มยิ้มไม่หุบ

 

“อยู่อังกฤษไม่มีความสุขเลยหรือไง”ฟรานเชสถามตบแก้มอีกฝ่ายเบาๆ

 

“ก็มี แต่อยู่กับนายมีความสุขกว่า”ชายหนุ่มตอบ

 

“อันที่จริงฉันอยู่ที่ไหนก็ได้ ขอแค่มีนายอยู่ด้วยฉันก็มีความสุขแล้ว”ชายหนุ่มว่าต่อ ทำเอาฟรานเชสตบแขนแรงๆไปหนึ่งที

 

“อย่ามาเพ้อเจ้อหน่อยเลย”ถึงแม้จะทำร้ายร่างกายอีกฝ่ายไปแต่ใบหน้าของฟรานเชสก็บอกได้ว่าเจ้าตัวมีความสุขเหมือนกัน

 

“ว่าแต่ไปอาบน้ำเถอะ ฉันยังง่วงอยู่เลย”ชายหนุ่มว่าพร้อมหาวไปด้วยแสดงให้เห็นว่าเขายังคงง่วงอยู่จริงๆ

 

“อืม”ฟรานเชสตอบรับแล้วลุกขึ้นจากเตียง

 

“ฉันใช้เสื้อผ้ากับผ้าเช็ดตัวนายได้ใช่ไหม”ฟรานเชสถามซึ่งชายหนุ่มก็พยักหน้ารับ ร่างโปร่งจึงหยิบของพวกนั้นแล้วเดินไปยังห้องน้ำ แต่ยังไม่ได้ทันได้ก้าวเข้าไปก็มีมือของใครบางคนมากอดไว้จากทางด้านหลัง

 

“อาบด้วยได้ไหม”ชายหนุ่มเอ่ยถาม เอาคางเกยไหล่ฟรานเชสไว้ด้วยท่าทางเหมือนคนใกล้หลับ

 

“ก็เอาสิ”ร่างโปร่งตอบรับ แล้วทั้งสองคนก็เข้าไปในห้องน้ำด้วยกัน

 

- - - - - - - - - - - -

 

“เป็นยังไงบ้าง”คริสตอฟเอ่ยเสียงเข้ม นี่ก็เที่ยงคืนไปแล้ว ยังไม่มีข่าวคราวของฟรานเชสมาถึงเขาเลยแม้แต่น้อย สายของเขาก็มีตั้งเยอะแยะไม่น่าที่จะหลุดรอดสายตาไปได้

 

“ยังไม่เจอเลยครับ ถามใครก็ไม่มีใครเห็นเลยครับ”แอนโทนินว่าด้วยน้ำเสียงร้อนรนไม่ต่างกัน จะไม่ให้ร้อนรนได้ไงในเมื่อเจ้านายทำท่าเหมือนพร้อมจะฆ่าเขาตลอดเวลาแบบนี้

 

“โถ่โว้ย!!!!”มือหนาปัดกระป๋องเครื่องเขียนบนโต๊ะกระเด็น ดินสอปากกากระจายกันไปคนละทิศละทาง

 

“นายท่านพักผ่อนก่อนเถอะครับ พรุ่งนี้พอคุณฟรานเชสไปบริษัทนายท่านก็ค่อยเรียกมาถามก็ได้ครับ”เลโอเสนอทางออกให้ ตามหาตอนนี้ไปก็มีแต่ยังรังทำให้ไม่ได้พักผ่อนเปล่าๆ อีกอย่างนายท่านก็ทำงานหนักมาทั้งวัน พวกเขาก็ไม่อยากให้เจ้านายของตัวเองต้องเป็นอะไรไปเหมือนกัน

 

“นั่นสิครับนายท่าน พักผ่อนก่อนเถอะครับ”แอนโทนินช่วยพูดอีกแรง พวกเขาตามหาฟรานเชสกันมานานแล้วและดูเหมือนว่าอีกฝ่ายก็จะหลบซ่อนได้อย่างดิบดีเพราะสายของวาเลนติโน่ก็มีมากมายแต่ก็ยังหาไม่เจอ

 

คริสตอฟพยายามสะกดอารมณ์โมโหของตัวเองไว้ ที่เลขาทั้งสองของตนพูดก็ดูเหมือนจะเป็นทางออกที่ดี อย่างไรก็ตามฟรานเชสก็ยังเป็นพนักงานในบริษัทของเขา และดูจากความรับผิดชอบของเจ้าตัวแล้วยังไงพรุ่งนี้เขาก็เชื่อว่าฟรานเชสต้องมาทำงานอย่างแน่นอน ในเมื่อก็รู้แล้วว่าฟรานเชสไม่ได้มีอันตรายอะไร จะค่อยไปเค้นถามเอาความจริงวันพรุ่งนี้ก็ยังไม่เสียหลาย

 

“เอาอย่างนั้นก็ได้ แต่คำสั่งของฉันยังไม่ยกเลิก ตามหาฟรานเชสต่อไป ถ้าเจอรีบมารายงานฉัน”ร่างสูงเอ่ย

 

“ครับ”เลโอกับแอนโทนินรับคำแล้วทั้งสองก็เดินออกจากห้องของคริสตอฟไป เลขาหนุ่มทั้งสองคนหันมามองหน้ากันอย่างรู้ชะตากรรมทันที

 

 ดูเหมือนว่าคืนนี้...พวกเขาทั้งสองคนจะไม่ได้นอนเสียแล้ว

 

- - - - - - - - - - - -  - -

 

 

 นั่นมันใครกันหนอออออ อ อ อิิอิิ

ฝากติดตามด้วยนะค้า

 

 

 

 

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

1,547 ความคิดเห็น

  1. #1503 พญานก T^T (@Khaofang_17) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 15:16
    เค้าคือใครรรรรร แต่ดูละมุน555
    #1503
    0
  2. #1347 yuan-yanyan (@yuan-yanyan) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 00:21
    .......อืมมมมมม........ปวดหัว เฮ้อ~//กุมขมับ
    #1347
    0
  3. #1147 Butterfly DN. (@babyll) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 23:13
    ว้อททททท ใครอ้ะ!? คนรักหรอ หรือเพื่อนรักเฉยๆ แต่ดูมีซัมติงกันมากเลยอ่ะ
    #1147
    0
  4. #999 Yon Yonradee (@fonyonradee) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2559 / 19:49
    ครายยยยย อ้าาาา เป็นปริศนามากเล้ยยยยย
    #999
    0
  5. #970 มาจิ (@kream-nongnapat3) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 19:54
    คอนสแตนตินที่อยู่ในข้อมูลเบื้องต้น? 555 เดามั่ว รู้สึกว่าคนนี้สำคัญ
    #970
    0
  6. #966 Jinjin-Jun (@hoejin96) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 15:22
    ฟรานอยู่กับใครอ่ะ ต้องสำคัญมากแน่ๆเลย คริสจะเป็นบ้าอยู่แล้วนะนั่น
    #966
    0
  7. #941 + 1900s (@1900hqilo) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 04:49
    น่าจะบอกก่อนนะว่าวันนี้ไม่กลับปกติแคร์ความรู้สึกคนอื่นหนิืำไมตอนนี้ดูไม่เหมือนฟรานคนเดิม
    #941
    0
  8. #745 Boomm Wrn (@boomwrn66) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 14:01
    ฟรานเชสมีคนรักอยู่แล้วหรออออออ อมก
    #745
    0
  9. #740 Chutipapha19 (@Chutipapha19) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 10:57
    ฟรานเชส แกยุกับครายยยย
    #740
    0
  10. #727 gingpi (@gingpi) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 เมษายน 2559 / 23:20
    ใครอ่ะ-.-
    #727
    0
  11. #699 Shadow Angel (@muk914) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 19:51
    เฮ้ยยย ใครอ่ะ มีกอด มีลูบหัว นอนหนุนตัก แถมอาบน้ำด้วยกันอีกกกก O.O
    #699
    0
  12. #389 YuRIIW (@phingpin) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 มีนาคม 2559 / 21:45
    สรุปที่อ่านมาทั้งหมดคนนี้คือพระเอก 5555
    #389
    0
  13. #263 lully_moonly (@pizpiz) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มีนาคม 2559 / 20:44
    เราว่าแฝด แล้วนางดูอันตรายนะ ไม่รุว่าจะหันคมมีดให้เมื่อไรอ่ะ สาบานว่านางเอก
    #263
    0
  14. #150 -papooh (@deakeyz) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 10:06
    ฟรานเชสนี่ลึกลับไปแล้วอะ เป็นคนที่น่ากลัวมากๆเลยนะ
    #150
    0
  15. #125 boumbim (@boumbim2) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 มกราคม 2559 / 21:35
    ตอนนี้นายเอกดูไม่มีเหตุผล?? ถ้าพระเอกจะโกรธเราจะไม่แปลกใจเลย จู่ๆก็หายไปไม่บอกสักคำ เราไม่เข้าใจทำไมนายเอกถึงทำแบบนี้??? แล้วผู้ชายที่อยู่ด้วยเป็นใคร??? แฟน?? งงค่ะ?? ทำไมถึงไม่บอกพระเอกละ??? ทุกตอนที่เราอ่านเราชอบนายเอกนะแต่เราไม่ชอบนายเอกตอนนี้เลยอ่ะ
    #125
    0
  16. #95 เมฆสีเงิน (@bewbewreborn) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2558 / 22:16
    ฟรานเซส ใครอะแก
    #95
    0
  17. #94 ParkY (@fern091028) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2558 / 01:26
    เราสัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่าง ต้องมาลุ้นกันว่าเราจะเดาถูกไหม เพิ่งติดตามค่ะ อ่านรวดเดียวเลย ฮ่า ยาวมั่ก ชอบมากเลย สู้ๆนะคะ ติดตามค่า
    #94
    0
  18. #93 วันใหม่ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2558 / 09:41
    น้องชายรึเปร่า

    #93
    0
  19. #92 AN_DSBP (@an_dsbp) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 21:56
    เฮ้ยยยย! ชู้!!! #ผิดดดด
    #92
    0
  20. #91 Ployjajan (@Ployjajan) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 18:09
    ใครอ่าอยากรู้ๆ
    #91
    0
  21. #89 saiikun (@patiya) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 10:05
    ใครกัน  !!!
    #89
    0
  22. #88 eng2541 (@eng2541) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 02:21
    ความซวยกำลังมาเยือน 5555
    #88
    0
  23. #86 oillina (@oilcharuwan04) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 02:02
    น้องชายชัวร์!!!!! ไม่ก็.....ชู้!!!!!!!
    #86
    0
  24. #85 wuluhankrislu (@wuluhankrislu) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 23:25
    ฟรานเซสเรานี่เเบบไม่ธรรมดาา
    หนุกๆๆ
    ต่อๆๆๆๆ
    เป็นกำลังใจนะ
    #85
    0