[YAOI]Devil...The heart of mafia ดวงใจมาเฟีย

ตอนที่ 29 : บทที่23

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3951
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    27 ก.พ. 59

บทที่23

 

“คนพวกนั้นมาจากคิมหันต์จริงๆด้วยครับท่าน”แอนโทนินรายงาน ตอนนนี้เป็นเวลาเช้าตรู่ซึ่งร่างสูงก็โดนปลุกเพราะเลขาคนสนิท คริสตอฟรับรูปในมือของแอนโทนินมาดูก่อนเอ่ย

 

“แล้วตอนนี้พวกมันอยู่ที่ไหน”แอนโทนินเกาหัวเหมือนไม่อยากตอบแล้วหลบสายตา

 

“คือว่า ตอนที่พวกเราไปเจอ พวกมันกลายเป็นศพหมดแล้วครับ”คริสตอฟขมวดคิ้วอย่างขัดใจ เขาอยากจะเป็นฆ่าพวกมันเองกับมือ แต่ทำไมพวกมันถึงได้ตายกันไปก่อนได้

 

“ใครฆ่า”ร่างสูงเอ่ยถาม โยนรูปคืนให้แอนโทนิน

 

“เหมือนว่าทั้งหมดจะฆ่าตัวตายครับ”คริสตอฟยิ่งขัดใจขึ้นไปอีก เหมือนว่าพวกมันจะรู้ตัวดีว่าทำงานไม่สำเร็จอย่างไรโทษก็คือตาย ดังนั้นพวกมันจึงชิงปลิดชีวิตตัวเองไปเสียก่อน

 

“ฉันจะต้องจัดการไอ้พวกคิมหันต์ให้ได้”คริสตอฟเอ่ยอย่างคับแค้นใจ

 

“นายท่านครับ แต่ว่าตอนนี้ผมว่าเป็นห่วงสภาพจิตใจของคุณฟรานเชสก่อนดีกว่าไหมครับ เขาโดนดักทำร้ายติดๆกันมาสองครั้งแล้วนะครับ แถมคราวนี้ยังได้รับบาดเจ็บอีกด้วย”แอนโทนินว่าอย่างเป็นห่วง ถึงใบหน้าของฟรานเชสจะยิ้มๆและไม่ได้แสดงท่าทีหวาดกลัวอะไรแต่ในใจคนปกติธรรมดาอย่างฟรานเชสก็ไม่น่าจะทนรับเรื่องพวกนี้ได้มากนักหรอก

 

“นั่นสินะ”คริสตอฟเอ่ยขึ้นเบาๆ มองไปยังคนบนเตียงซึ่งยังคงหลับอยู่

 

“แต่ฟรานเชสก็ไม่เคยบอกอะไรฉันเลย เขามักจะบอกเสมอว่าเขาไม่เป็นอะไร แล้วฉันจะทำอย่างไรดี”แอนโทนินได้แต่มองนายท่านของตนเองแล้วยิ้มเล็กๆ นายท่านเป็นคนที่เก่ง คุมบริษัทและลูกน้องมากมายได้ แต่เรื่องของคนๆเดียวนายท่านกลับคิดไม่ได้

 

“นายท่านไม่ลองพาคุณฟรานเชสไปเที่ยวดูล่ะครับ ให้เขาได้พักผ่อนสมองและใจบ้าง”เลขาหนุ่มเสนอ ซึ่งคริสตอฟเองก็เห็นว่ามันเป็นความคิดที่ค่อนข้างจะเข้าท่าทีเดียว

 

“อย่างนั้นหรือ ก็ดีเหมือนกันนะ เดี๋ยวฉันจะลองถามดูล่ะกัน ส่วนนาย ไปเอาอาหารขึ้นมาด้วย”ร่างสูงสั่งแล้วไล่แอนโทนิน ออกไป เมื่อทั้งห้องเหลือเพียงแค่สองคนอีกครั้ง คริสตอฟก็เดินไปดูอาการฟรานเชสที่เตียง เหมือนว่าฟรานเชสจะตัวรุมๆเล็กน้อยคงเพราะพิษของบาดแผล เมื่อคืนหลังจากที่หมอหนุ่มกลับไปราวสองถึงสามชั่วโมงเจ้าตัวก็กลับมาอีกรอบเพื่อเอาเลือดที่แขนของฟรานเชสออกแล้วยังเตือนเขาอีกด้วยว่าให้ระวังฟรานเชสจะไข้ขึ้นรวมถึงกำชับให้เขาดูแลฟรานเชสให้ดี อย่าให้ออกแรงที่แขนมากและกินยาถ้ามีอาการปวดหัวหรือตัวร้อน คริสตอฟได้แต่คิดอยู่ในใจว่าถ้าฟรานเชสหายดีเมื่อไหร่เขาคงต้องขอบคุณเพื่อนคนนี้งามๆพร้อมของตอบแทนดีๆให้มันซักชิ้น ครูสช่วยเขามามากแล้วและแน่นอนว่าร่างสูงก็ไม่ได้หน้าหนาถึงขนาดที่จะไม่มีความเกรงใจถึงแม้อีกฝ่ายจะเป็นเพื่อนสนิทก็ตาม

 

“อือ”ฟรานเชสครางเบาๆ เป็นสัญญาณว่าอีกฝ่ายตื่นแล้ว คริสตอฟนั่งลงที่เตียงข้างขวาของฟรานเชสเพื่อที่จะได้ไม่เผลอไปโดนแผลเข้า

 

“ท่านประธาน”ดวงตาสีฟ้าเหมือนยังไม่ตื่นดี อีกทั้งยังหาวจนน้ำตาเล็ดอีกด้วย

 

“ตื่นแล้วหรือ นายมีไข้ ต้องลุกมากินข้าวกินยานะ”คริสตอฟพูดด้วยความเป็นห่วง ฟรานเชสพยักหน้าสองสามทีแล้วหลับตาลงต่อ

 

“นี่ ตื่นขึ้นมาก่อน ฉันให้แอนโทนินยกอาหารขึ้นมาให้แล้ว”คริสตอฟสะกิดที่แขนของฟรานเชสซึ่งร่างโปร่งก็ว่าง่ายยอมลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง

 

“ผมง่วงมากเลยครับ”ฟรานเชสเอ่ยเบาๆ

 

“เดี๋ยวให้นอนต่อ แต่กินข้าวกินยาก่อน”ว่าแล้วคริสตอฟก็ช่วยพยุงร่างของฟรานเชสขึ้นมานั่งพิงกับหัวเตียง ร่างโปร่งยังอยู่ในอาการกึ่งหลับกึ่งตื่น ซึ่งคริสตอฟก็เด่าวาเมื่อวานฟรานเชสคงจะเหนื่อยมากจริงๆ

 

“อาหารมาแล้วครับ”เสียงพูดมาก่อนตัว แอนโทนินถือถาดข้าวต้มร้อนๆพร้อมน้ำและยาเข้ามาโดยที่มีคนรับใช้สาวถืออีกชุดเดินตามหลังมา

 

“อันนี้ชองคุณฟรานเชสครับ”เลขาหนุ่มว่า วางถาดอาหารลงที่โต๊ะทำงานใกล้ๆกับเตียง

 

“ส่วนอันนี้ของนายท่านนะคะ”เธอวางถาดของคริสตอฟลงข้างๆของฟรานเชส แล้วทั้งก็พากันเดินออกไป คริสตอฟหันมามองฟรานเชสที่นั่งอยู่แล้วเอ่ยขึ้น

 

“ฉันยกมาป้อนให้แล้วกัน”ฟรานเชสส่ายหน้าทันทีเมื่อได้ยินเช่นนั้น

 

“ไม่ต้องหรอกครับท่าน ผมเจ็บแขนแค่ข้างเดียว ผมทานข้าวเองได้ครับ”ร่างโปร่งรีบบอก ฟรานเชสค่อยๆก้าวขาลงจากเตียงแล้วเดินไปที่โต๊ะตัวนั้นด้วยตัวเอง คริสตอฟเห็นดังนั้นก็ตามใจ เพียงแค่เดินไปแล้วนั่งกินข้าวด้วยเท่านั้น

 

“ลำบากไหม”ร่างสูงถามเมื่อเห็นฟรานเชสใช้แขนได้แค่ข้างเดียว เจ้าตัวส่ายหน้าแล้วตักข้าวต้มเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย

 

“ไม่เลยครับ สบายมาก”ยังมียิ้มให้ตอนพูดจบอีก ในใจของคริสตอฟคิดไปถึงตอนที่เขากับแอนโทนินพูดกันเรื่องจิตใจของ ฟรานเชส ร่างโปร่งในตอนนี้ไม่ได้ดูไม่สบายใจหรือหวาดกลัวต่อเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นเลยแม้แต่นิดเดียว การบาดเจ็บก็ไม่สามารถทำให้จิตใจฟรานเชสเป็นอะไรได้ อีกทั้งเจ้าตัวยังดูปกติสุขราวกับว่าแผลที่ได้มาเพราะตกบันไดเฉยๆเท่านั้นเอง

 

“ฟรานเชส”ร่างสูงเรียก คนถูกเรียกหันมามองเล็กน้อย

 

“กลัวหรือเปล่ากับเรื่องที่เกิดขึ้น”คริสตอฟถามออกไปตามตรง เขาไม่อยากให้ฟราเชสปิดบังอะไร เขาอยากให้ฟรานเชสเชื่อใจเขามากกว่า

 

“ไม่ครับ ท่านประธานไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ”ตอบด้วยรอยยิ้มตามเคย

 

“โกหก”ฟรานเชสถึงกับหุบยิ้มทันทีเมื่อได้ยินคริสตอฟพูดคำนั้น

 

“ทำไมถึงว่าอย่างนั้นล่ะครับ”ร่างโปร่งขมวดคิ้ว

 

“คนธรรมดาปกติที่ไหนจะไม่กลัวบ้าง นายเกือบตายเลยนะฟรานเชส เกือบตาย”คริสตอฟย้ำ

 

“ครับ แต่ผมก็ไม่ได้ตายเสียหน่อย”ฟรานเชสเอ่ย ร่างสูงจับมือฟรานเชสข้างที่ไม่ได้บาดเจ็บแล้วกำแน่น

 

“ถ้าอย่างนั้น นายจะกลัวถ้าเกิดว่านายตายเท่านั้นน่ะหรือ ฟรานเชสฉันขอร้อง อย่าเป็นอะไรไปอีกนะ นายมีความกลัวบ้างก็ดี บางทีความกลัวก็ทำให้นายอาจจะไม่ต้องเจ็บตัวนะ”ร่างโปร่งยิ้มตอบแล้วกำมือคริสตอฟตอบ ทำเอาร่างสูงแปลกใจว่าคราวนี้ฟรานเชสมีปฏิกริยาตอบรับกับการทำของเขา

 

“ผมทราบครับ ผมจะระวังตัวมากกว่านี้นะครับท่านจะได้ไม่ต้องเป็นห่วง”แล้วฟรานเชสก็ดึงมือตัวเองกลับไปเพื่อกินข้าวต้มต่อ เห็นดังนั้นคริสตอฟก็สบายใจขึ้นเล็กน้อยแล้วเริ่มลงมือทานต่อเหมือนกัน

 

- - - - - - - - - - - - - - - -

 

“แผลดีขึ้นบ้างแล้วนะ คล้องนี่ไว้แล้วกันมันจะได้ไม่กระเทือนเวลานายเดินไปไหนมาไหน”ครูสเอ่ย คล้องผ้าคล้องแขนให้ร่างโปร่ง

 

“ขอบคุณมากนะครับ”ฟรานเชสเอ่ย

 

“มีไข้หน่อยๆนะ อย่าลืมกินยาให้ครบด้วยล่ะ”ครูสว่าพลางเก็บอุปกรณ์เข้ากระเป๋า

 

“ขอบใจมากนะที่มาเป็นธุระให้วันนี้”ครูสส่ายหน้าเป็นเชิงบอกว่าไม่เป็นไร หมอหนุ่มตบไหล่เพื่อนเบาๆเป็นการให้กำลังใจแล้วโบกมือลาทั้งสองคน

 

“เช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะ แล้วนายอยากลงไปไหนก็ค่อยว่ากัน”ฟรานเชสพยักหน้ารับ

 

- - - - - - - - - - - - -

 

“ทำไมมันถึงไม่สำเร็จอีกแล้ว!หะ!”อดิศวรตวาดอย่างเกรี้ยวกราด ไม่น่าเชื่อว่าคราวนี้ส่งไปถึงสี่คนแถมติดอาวุธทุกคนยังจะพ่ายแพ้!!

 

“ฝั่งนู่นมีปืนครับท่าน”คนที่มารายงานกล่าว ตัวสั่นงกๆกลัวจะโดนลูกหลง

 

“แล้วไงวะ!!เรื่องแค่นี้พวกแกทำกันไม่ได้เรอะ!!”แล้วก็โดนฝ่ามืออดิศวรฟาดเข้าให้จริงๆด้วย

 

“เอ่อ นายท่านครับ”ลูกน้องคนสนิทของอดิศวรที่ยืนอยู่ทางด้านหลังพูดขึ้นมา

 

“อะไร!!

 

“คือผมมีแผนจะมาเสนอครับ”เมื่อได้ยินดังนั้นอดิศวรก็หันกลับมามองหน้าลูกน้องตัวเอง

 

“แกมีแผนที่ดีกว่างั้นรึ!!”ลูกน้องคนนั้นก้มหัวลง

 

“ใช่ครับ เพียงแต่ว่า...”

 

“อะไร!

 

“แผนที่ว่านี่ ท่านต้องยกเลิกความตั้งใจที่จะจับคุณฟรานเชสครับ”อดิศวรชัดสีหน้าทันทีเมื่อได้ยินดังนั้น จะให้เขาเลิกจับตัวฟรานเชสงั้นรึ ฝันไปเถอะ!

 

“ทำไมฉันต้องเลิกจับฟรานเชส”อดิศวรยอมรับฟัง เพราะลูกน้องคนสนิทของเขามักจะมีความคิดที่เฉียบคมเสมอ

 

“เพราะตอนนี้ทางวาเลนติโน่กำลังลดการป้องกันทางอื่น มัวแต่ไปสนใจเรื่องของคุณฟรานเชสน่ะสิครับ ท่านคิดว่ามันไม่เป็นโอกาศงามของพวกเราหรือครับ”อดิศวรเอะใจทันทีเพื่อลูกน้องคนสนิทพูดแบบนั้น จริงสินะช่วงนี้พวกวาเลนติโน่ก็คงเอาแต่จะสนใจเรื่องของฟรานเชส การจะทำการอะไรจู่โจมแก๊งมันตอนนี้ถือว่าเป็นเรื่องง่ายเลยทีเดียว

 

“อย่างนี้นี่เอง”อดิศวรแย้มยิ้มขึ้นมาอย่างเจ้าเล่ห์

 

“ขอบใจมากที่เตือนฉัน หึหึ”และแล้วชายหนุ่มหัวหน้าแก๊งคิมหันต์ก็นึกอะไรดีๆออกและมั่นใจว่ามันจะได้ผลร้อยเปอร์เซ็นต์

 

- - - - - - - - - -

 

“ฟรานเชส น้ำชา”คริสตอฟยื่นชามาให้คนที่นั่งเล่นอยู่ในสวนอย่างสบายใจ

 

“ขอบคุณครับ”ร่างโปร่งรับไปด้วยมือข้างเดียวแล้ววางมันลงข้างๆกาย

 

“ทำไมถึงอยากมานั่งในสวนล่ะ”คริสตอฟทรุดตัวลงนั่งข้างๆ

 

“บรรยากาศมันร่มรื่นดีน่ะครับ”ฟรานเชสตอบยิ้มๆ  เอนตัวนอนลงบนผืนหญ้า ร่างสูงมองลงมาเห็นดวงตาสีฟ้ากำลังปิดลงช้าๆเหมือนว่าเจ้าของร่างกายยังคงต้องการพักผ่อน

 

“ฟรานเชส”คริสตอฟเรียก

 

“ครับ”ร่างโปร่งขานรับโดยที่ยังไม่เปิดตา

 

“ไปเที่ยวทะเลกันไหม”

 

“ห้ะ”ฟรานเชสถึงขนาดลืมตาขึ้นมามองคนถามทันทีเมื่อไม่คิดว่าจะได้ยินคำถามที่ไม่คาดคิดมาก่อน

 

“ไปเที่ยวทะเลกับฉันไหม”คริสตอฟถามย้ำ ไม่แปลกใจที่ฟรานเชสจะตกใจ เขารู้อยู่แล้ว เขาไม่เคยทำตัวแบบนี้ มาก่อน

 

“ท่านว่างหรือครับ”อย่างไรก็ตามฟรานเชสก็ยังคงห่วงเรื่องงานของเขาสินะ คริสตอฟได้ติดในใจ ไม่ว่าจะทำอะไรก็ตามฟรานเชสก็มักจะเอาแต่ถามถึงเรื่องงานเสมอว่ามันจะไม่กระทบใช่ไหม ถ้าเขามีพนักงานในบริษัทแบบฟรานเชสซักร้อยคน บริษัทคงเจริญก้าวหน้าไปมากกว่านี้มากเลยทีเดียว

 

“ว่างสิ ฉันว่างให้นายเสมอ”

 

“แต่..”

 

“ไม่ต้องพูด ฉันไม่ลำบาก และมันก็ไม่ได้เป็นการรบกวนฉันด้วย”ฟรานเชสถึงกับปิดปากสนิทเมื่อคริสตอฟรู้ทันว่าตัวเองจะพูดว่าอะไร

 

“ถ้านายปฏิเสธ...”ฟรานเชสมองตาม

 

“ฉันจะจูบนาย”แล้วหน้าขาวของคนฟังก็แดงเรื่อขึ้นมาทันที ท่านประธานช่วงนี้รุกหนักเกินไปหน่อยแล้ว

 

“ผ..ผมตกลงครับ”ร่างโปร่งรีบตอบทันที กลัวว่าอีกฝ่ายจะทำอย่างที่พูดจริงๆ

 

“ไม่รู้ว่าจะดีใจหรือเสียใจดี นายรีบตอบตกลงเพราะไม่อยากให้ฉันจูบใช่ไหม”คริสตอฟถามเล่นๆ เขี่ยผมคนที่นอนอยู่เบาๆ ฟรานเชสเบือนหน้าหนีไม่ตอบคำถามนั้น

 

“แต่อย่างไรก็ตาม..”คริสตอฟเอามือจับคางของฟรานเชสแล้วเลื่อนให้ดวงตาสีฟ้าหันมาสบก่อนจะค่อยๆโน้มหน้าลงไปใกล้

 

“ฉันก็จะจูบอยู่ดี”แล้วริมฝีปากของคริสตอฟก็ประกบลงไปบนริมฝีปากเรียวบาง ลิ้นร้อนถูกสอดเข้าไปโดยที่ฝ่ายที่ยังไม่ทันตั้งตัวสะดุ้งเล็กน้อย มือข้างที่ไม่เจ็บของฟรานเชสยกขึ้นมากำไหล่ร่างสูงแน่นแล้วพยายามผลักออกไป ไม่ได้จูบมานานทำให้ฟรานเชสไม่ชินกับมันและหายใจไม่ทัน มือเรียวทุบไหล่คริสตอฟเป็นเชิงบอก ร่างสูงอ้อยอิ่งเล็กน้อยก่อนจะยอมถอนจูบออกไป

 

“ท...ท่าน”ใบหน้าขาวแดงแปร๊ดจนคนเห็นอยากจะห้อมแก้มแรงๆ แต่ติดที่ว่าถ้าทำแบบนั้นฟรานเชสอาจจะเริ่มกลัวเขาขึ้นมาก็ได้เพราะชอบฉวยโอกาศบ่อยๆ

 

“อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ”เพราะเดี๋ยวฉันจะอดใจไม่ไหว แน่นอนว่าประโยคหลังคริสตอฟไม่ได้พูดออกไป

 

“ท่านก็อย่าทำแบบนี้กับผมสิครับ!”ฟรานเชสได้แต่ยกมือข้างที่ไม่เจ็บขึ้นมาปิดหน้า

 

“เขินหรือ”เห็นๆอยู่ว่าอีกฝ่ายเขินแต่คริสตอฟก็ยังจะหยอด ดูเหมือนว่าฟรานเชสก็อ่อนลงให้เขาเยอะแล้วเหมือนกัน

 

“ครับ”นี่คงจะเป็นข้อดีของฟรานเชสล่ะมั้ง คิดอย่างไรก็พูดอย่างนั้น ไม่มีการเล่นตัวซักนิดเลยจริงๆ

 

“นายนี่น้า”ร่างสูงยกมือยีผมฟรานเชสอย่างเอ็นดู ถ้าเขากับฟรานเชสได้เป็นคนรักกันขึ้นมาจริงๆ ไม่อยากคิดเลยว่าเขาจะหวงคนตรงหน้านี้ขนาดไหน

 

“แล้ว ท่านจะไปวันไหนหรือครับ”ฟรานเชสเอ่ยถาม เอามือออกจากหน้า เหมือนว่าร่างโปร่งจะเริ่มควบคุมอาการเขินของตัวเองได้แล้ว

 

“พรุ่งนี้เลยเป็นไง”ฟรานเชสเลิกคิ้วน้อยๆกับคำตอบนั้น

 

“ไปในระหว่างนี้เนี่ยแหละ พอกลับจากทะเลแขนนายก็คงจะดีขึ้นมากจนไปทำงานได้พอดี”เมื่อได้ยินอย่างนั้นฟรานเชสก็พยักหน้ารับ ก็ดีเหมือนกันในระหว่างที่อยู่บ้านเขาก็เบื่อ ถ้าได้ไปเที่ยวทะเลฆ่าเวลาก็คงจะดี ในขณะที่ร่างสูงไม่ได้คิดแบบนั้นเลยแม้แต่นิดเดียว ในใจของคริสตอฟคิดล่วงหน้าไปแล้วว่า ถ้าฟรานเชสแขนเจ็บก็จะลงทะเลหรือสระว่ายน้ำไม่ได้ และแน่นอนว่าก็จะไม่ต้องเปลือยอกใส่ชุดว่ายน้ำไปเป็นเป้าสายตาให้คนอื่นมอง ช่างเจ็บแขนได้เหมาะเจาะอะไรเช่นนี้ ร่างสูงแอบยิ้มอยู่ในใจ

 

“ได้ครับ”แน่นอนว่าฟรานเชสจะไม่ตกลงได้อย่างไรกับการเอาความบ้างานของเจ้าตัวมาเป็นข้ออ้าง

 

“ถ้าอย่างนั้นไปจัดกระเป๋ากันไหม ฉันจะได้ไปช่วย”คริสตอฟเสนอ

 

“ได้ครับ”ฟรานเชสลุกขึ้นมาโดยที่มีร่างสูงช่วยพยุง ทั้งสองขึ้นไปบนห้องนอนแล้วเริ่มลงมือจัดข้าวของด้วยกันทันที

 

- - - - - - - -- - - - - -


มาแล้วค่า ตอนนี้สั้นหน่อยเพราะอยากตัดตอนให้พอดี ตอนหน้าจะได้ไปทะเลเลยเต็มๆ อิอิ


ฝากติดตามด้วยนะค้า

 

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

1,547 ความคิดเห็น

  1. #1164 Butterfly DN. (@babyll) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 05:09
    คริสคนเจ้าเล่ห์ 555555 อิตาอดิศวรนี่คิดแผนชั่วไรได้อีกอ่ะ
    #1164
    0
  2. #757 Boomm Wrn (@boomwrn66) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 21:30
    ^^ โคตรขี้หวงอ่ะ
    #757
    0
  3. #260 STEM1995 (@eveymin) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:29
    คริสตอฟนี้แผนสูงจริงๆ
    #260
    0
  4. #257 Dispiace_ARC (@Dispiace_ARC) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:13
    นี้ขนาดยังไม่ได้เป็นไรกันน่ะเนี่ย นังหวงขนาดนี้เรย
    เรยถ้าเป็นไรกันจะขนาดไหนน่า
    อยากรู้จัง
    รออยู่น่ะ
    #257
    0
  5. #247 JS.sea-sky (@lovejunseung) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:07
    ถ้าไปตอนฟรานเชสเจ็บแขน
    จะได้เล่นน้ำไม่ได้จะได้ไม่ต้อง
    เปลือยอก คริสเป็นคนรอบคอบนะเออ ฮ่าๆๆ
    #247
    0
  6. #244 Poom Raweewan (@poompooi) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:15
    คริสคนหื่น5555 แหมๆไปทะเลแหละ
    #244
    0
  7. #243 Banahya (@yaya2943) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:32
    น่ารักจังงง
    #243
    0
  8. #241 nonichan (@baiyoja) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 13:44
    มาต่อไวๆน้าาา ว่าแต่เฮียคริสมั่นใจได้ไงว่าเจ็บแขนแล้วจะไม่มีคนมามอง อิอิ
    #241
    0
  9. #240 Un YoNG (@unnarak) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 12:52
    เจ้าเล่ห์นะคริส ><
    #240
    0
  10. #239 LILITH 💋 (@lokihime) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 12:11


    ช่วงนี้ไรท์มาอัพเร็ว  ขอบคุณครับ

    #239
    0
  11. #238 Ps_ctmp (@Ps_ctmp) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 11:07
    อ่า เป็นห่วงวาเลนติโน่จัง อดิศวรจะทำไรอีกน่ะ
    #238
    0