[YAOI]Devil...The heart of mafia ดวงใจมาเฟีย

ตอนที่ 31 : บทที่24

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3691
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    3 มี.ค. 59

บทที่24

 

ทะเลสวยจังเลยครับคริสตอฟรู้สึกคิดถูกเมื่อเห็นว่าลงจากรถมาคนที่เขาพามาด้วยก็ทำสีหน้าสดชื่นอารมณ์ดี เลโอและแอนโทนินที่ลงรถตามมาก็ยิ้มไปด้วยเมื่อเห็นเจ้านายและว่าที่เจ้านายเต็มตัวในอนาคตมีความสุข

 

ชอบไหมคริสตอฟเอ่ยถาม มองสีหน้าเปี่ยมสุขของฟรานเชสก็รู้คำตอบอยู่แล้ว

 

มากเลยครับ ผมไม่ได้มาทะเลนานแล้วฟรานเชสยิ้มกว้างแล้วกึ่งเดินกึ่งวิ่งลงไปที่ชายหาดทันที

 

เฮ้ยเดี๋ยวสิระวังสะดุดนะ!”ร่างสูงเห็นว่าฟรานเชสถลาลงไปอย่างรวดเร็วก็กลัวว่าจะล้มซ้ำแผลเดิมเข้า คริสตอฟรีบวิ่งตามฟรานเชสลงไปทันที ทิ้งให้เลโอและแอนโทนินต้องเอากระเป๋าเข้าไปเก็บในโรงแรมสองคน

 

เมื่อมาถึงน้ำทะเลฟรานเชสก็ถอดรองเท้าแตะออกแล้วเดินลุยน้ำลงไป คริสตอฟที่ตามมาทีหลังถึงกับตกใจ ไม่คิดว่าฟรานเชสจะกล้าลงไปทั้งๆที่ตัวเองยังแขนเจ็บอยู่แบบนั้น

 

นี่ เดี๋ยวแผลก็เปียกหรอกเดือดร้อนร่างสูงต้องเดินลุยน้ำทะเลตามลงมาแล้วอุ้มอีกฝ่ายกลับขึ้นฝั่งดีๆ

 

ไม่เปียกหรอกครับ ผมลงไปนิดเดียวเอง ยังไม่ถึงเข่าเลยฟรานเชสว่า

 

ไม่เอา เดี๋ยวเผื่อล้ม ไม่ลงไปนะคริสตอฟดุ แต่ในเมื่อตอนนี้ฟรานเชสกำลังอารมณ์ดีเพราะได้มาเที่ยวดังนั้นแม้ว่าท่านประธานจะเข้ามาห้ามเขาก็ไม่ฟัง

 

ไม่ครับร่างสูงตกใจนิดๆที่ฟรานเชสที่แสนว่าง่ายกลับปฏิเสธแถมยังยิ้มให้อีกต่างหาก

 

ผมไม่ลงไปลึกหรอกครับ ท่านไม่ต้องเป็นห่วงนะครับว่าแล้วก็เดินลงไปอีกครั้ง แต่คราวนี้คริสตอฟก็ได้แต่ปล่อยเลยตามเลยแค่เดินลงไปเป็นเพื่อนเท่านั้น เผื่อว่ามีอะไรเกิดขึ้นจะได้ช่วยทัน

 

น้ำทะเลใสมากเลยนะครับฟรานเชสบอก ก้มมองเท้าตัวเองใต้น้ำ

 

อืม สวยใช่ไหมล่ะคริสตอฟถาม

 

ครับแล้วทั้งสองคนก็เดินเล่นที่น้ำทะเลตื้นๆนั่นเป็นชั่วโมง ถึงแดดจะร้อนจนคนอื่นไม่กล้าเดินลงมาแต่กลับไม่สะเทือนผิวของฟรานเชสเลยแม้แต่นิดเดียวยิ่งอยู่กลางแดด ผิวขาวๆของฟรานเชสก็ยิ่งเหมือนกับมีประกายส่องให้สว่างขึ้นไปอีก ออร่าแทบจะมาจับอยู่ตรงฟรานเชส คนเดินผ่านไปผ่านมาก็หันมามองกันหมด มีคริสตอฟเนี่ยล่ะที่ต้องคอยหันไปจ้องคนพวกนั้นด้วยหน้าตาดุๆ ปรามว่าอย่ามายุ่งกับคนของตัวเอง

 

ขึ้นห้องกันไหมฟรานเชสคริสตอฟเอ่ยขึ้นหลังจากเห็นว่าเดินกันมานานแล้วแดดก็เริ่มร้อนมากแล้วด้วยหน้าของฟรานเชสก็เริ่มแดงหมดแล้ว

 

ได้ครับ เย็นๆค่อยลงมาใหม่ฟรานเชสตอบรับแล้วเดินขึ้นฝั่ง ทั้งสองคนเดินเลาะตามชายทะเลไม่นานนักก็ถึงโรงแรม ซึ่งโรงแรมนี้เป็นโรงแรมติดทะเลสามารถขึ้นล็อบบี้ได้เลยผ่านทางขึ้นทั้งฝั่งถนนและฝั่งชายหาด

 

เมื่อคริสตอฟและฟรานเชสเดินเข้ามาในล็อบบี้ของโรงแรมหรูระดับห้าดาว พนักงานต้อนรับก็เดินเข้ามาหาอย่างนอบน้อมแล้วเสิร์ฟแชมเปญให้กับพวกเขา

 

มีเสิร์ฟแชมเปญด้วยหรือครับเนี่ยเหมือนว่าฟรานเชสจะชอบอยู่ไม่น้อยเพราะเมื่อได้รับมาก็ดื่มจนหมดด้วยความรวดเร็ว

 

โรงแรมห้าดาวไงคริสตอฟพูดยิ้มๆ จริงๆแล้วมันไม่ได้มีการต้อนรับที่ดีอะไรขนาดนี้หรอก แต่เพราะว่าโรงแรมนี้เป็นโรงแรมของเขาต่างหาก ไม่แปลกที่พนักงานจะทำดีด้วยเป็นกรณีพิเศษ

 

ไม่ต้องเลยครับ โรงแรมท่านใช่ไหมครับเนี่ยร่างสูงหัวเราะเบาๆ ไม่คิดว่าฟรานเชสจะรู้ว่าเขาเป็นเจ้าของโรงแรมแห่งนี้

 

ทำไมถึงรู้ล่ะฟรานเชสยิ้มเล็กๆก่อนตอบ

 

เพราะว่าคนอื่นที่เพิ่งเข้ามาคนอื่นไม่เห็นจะได้รับแชมเปญเหมือนเราเลยนี่ครับ แล้วผมสังเกตว่าพนักงานค่อนข้างจะนอบน้อมกับท่านเป็นพิเศษด้วยฟรานเชสบอก ชี้ไปยังครอบครัวหนึ่งที่เพิ่งเดินเข้ามาแต่ก็ไม่ไดัรับแชมเปญแต่อย่างใด 

 

ถือว่าเป็นสมมติฐานที่ดี คริสตอฟคิดในใจ ฟรานเชสช่างสังเกตและวิเคราะห์เก่งกว่าที่เขาคิด

 

เก่งนี่ จะขึ้นห้องกันหรือยังฟรานเชสพยักหน้าแล้วลุกขึ้น คริสตอฟดื่มแชมเปญในแก้วของคนเองจนหมดแล้วลุกตาม เมื่อทั้งสองคนลุกจากโซฟาพนักงานต้อนรับคนหนึ่งก็รีบวิ่งมาแล้วผายมือเชิญพวกเขาไปที่ห้องทันทีโดยตนเองเป็นผู้นำไป

 

ห้องของทั้งสองคนอยู่ที่ชั้นบนสุดของโรงแรมแน่นอนว่าชั้นนี้มีเพียงห้องเดียวเท่านั้นคือห้องนี้ ดังนั้นห้องนี้จึงใหญ่มาก สามารถอยู่เป็นบ้านได้เลยทีเดียว ฟรานเชสเข้ามาครั้งแรกก็เดินสำรวจจนทั่วก่อนมานั่งที่โซฟาในโซนรับแขก

 

ชอบไหมคำถามเดิมผุดขึ้นอีกครั้งจากปากของร่างสูง

 

ครับ ห้องท่านใหญ่มากเลยครับ เหมือนบ้านเลย

 

นายชอบก็โอเคคริสตอฟเอ่ยยิ้มๆ นั่งลงข้างๆฟรานเชส

 

แล้ว เราจะอยู่ที่นี่ถึงเมื่อไหร่หรือครับฟรานเชสถาม มองไปยังวิวทะเลผ่านทางหน้าต่างห้องอย่างสบายใจ

 

ก็จนกว่าแขนนายจะหายไงร่างโปร่งหันมาทันทีแล้วส่ายหน้ารัวๆ แขนเขาไม่ใช่ว่าวันสองวันมันจะหายดีเสียหน่อย เกิดอยู่นานงานการจะไม่เสียแย่หรือ

 

"แต่ท่านครับ แล้วงานล่ะครับ"ฟรานเชสทักท้วงตอนตกลงจะมาก็ลืมคิดเรื่องนี้อย่างจริงจังเสียสนิทเหมือนว่าท่านประธานจะบอกว่า พอกลับแขนของเขาก็คงจะหายดีพอดี ตอนนั้นตัวเขาเองก็มัวแต่คิดเรื่องงานของตัวเองไม่ได้คิดถึงงานของอีกฝ่ายท่านประธานเพียงแค่บอกว่าไม่เดือดร้อน ไม่ลำบากแต่มันจะไม่เดือดร้อนได้อย่างไรล่ะถ้าท่านประธานบริษัทขาดงานไปเป็นอาทิตย์

 

คริสตอฟที่ได้ฟังก็ถอนหายใจเล็กๆ ว่าแล้วเชียวว่าฟรานเชสต้องถามถึงอีกรอบ จะมีบ้างไหมที่ฟรานเชสจะมีความเห็นแก่ตัวบ้าง

 

"ฉันให้เลโอกับแอนโทนินเอางานมาให้แล้ว ไม่ต้องห่วงว่าจะเสียการเสียงานหรอกน่า"ร่างสูงว่าพลางพาดแขนที่พนักโซฟา ฟรานเชสได้ยินอย่างนั้นก็เบาใจลงไปบ้างเล็กน้อย แต่ก็นึกขึ้นได้ว่างานของตัวเองก็เดือดร้อนเหมือนกันเพราะลำพังแค่ไม่ไปทำงานวันเดียวเอกสารก็กองเต็มโต๊ะ เกิดนี่ขาดงานไปเป็นอาทิตย์ เขาคงต้องค้างบริษัทซักสามสี่วัน

 

แต่งานของผม...”คราวนี้คริสตอฟไม่ยอมให้พูดต่อมือใหญ่ปิดปากฟรานเชสไว้ก่อนเอ่ยขึ้น

 

ฉันเชื่อว่าสุชาติคงไม่ให้งานนายเยอะแน่นอน ไม่ต้องเป็นห่วงไปแน่นอนล่ะ เมื่อสุชาติรู้แล้วว่าฟรานเชสเป็นคนรักของเขาก็ไม่มีทางที่จะใช้งานหนักเหมือนเมื่อก่อนแน่ อีกทั้งยังรู้อีกด้วยว่าที่ฟรานเชสหายไปคราวนี้ก็ไปกับประธานบริษัทไม่ใช่ใครที่ไหน มีหรือคนอย่างสุชาติจะกล้าเล่นกับเขา ไม่มีทางเสียล่ะ

 

อย่างนั้นหรือครับฟรานเชสตอบเสียงอ่อยๆ คริสตอฟได้แต่เหนื่อยใจกับความรับผิดชอบที่มีมากเกินไปของฟรานเชส ขนาดว่าพามาเที่ยวก็ยังจะคิดเรื่องงานได้ตลอดเวลาเลยจริงๆ

 

ไม่เอาน่า มาเที่ยว ร่าเริงหน่อยสิ เอาอย่างนี้ พอแดดร่มๆหน่อยแล้วเราไปเดินรอบๆโรงแรมไหม มีร้านอาหารร้านขนมน่ากินเยอะแยะเลยนะฟรานเชสหันมามองดวงตาสีดำของคริสตอฟ ไม่คิดมาก่อนเลยว่าท่านประธานที่ดูน่ากลัวในสายตาคนอื่นจะมาชวนเขาหาขนมกิน มันเป็นด้านที่เขาไม่เคยเห็นเลยจริงๆ

 

ท่านชอบทานขนมด้วยหรือครับเนื่องจากลักษณะของคริสอตฟดูไม่ได้เป็นอย่างนั้น ฟรานเชสเลยอดที่จะเอ่ยปากถามไปไม่ได้

 

ก็กินได้ บางอย่างมันก็อร่อยดีฟรานเชสใช้เวลาคิดอยู่ซักพักก่อนจะตอบตกลง เมื่อได้ข้อสรุปแล้วร่างสูงจึงเดินไปชงกาแฟกินโดยที่ฟรานเชสขอตัวไปนอนพักผ่อนในห้องเสียหน่อยเพราะแผลเขาเริ่มรู้สึกปวดตุบๆขึ้นมาอีกแล้ว

 

ฟรานเชสมานอนแผ่หลาอยู่บนเตียงคิงไซส์ได้ไม่นาน คริสตอฟที่คาดว่าน่าจะกินกาแฟเสร็จแล้วก็เดินตามเข้ามาในห้องพร้อมกับนั่งลงบนเตียงข้างๆฟรานเชส

 

"เป็นอะไรหรือเปล่า"ร่างสูงถามขึ้นเมื่อเห็นหน้าฟรานเชสซีดลงเล็กน้อยคนที่นอนอยู่บนเตียงลืมตาขึ้นมองแล้วส่ายหน้าเบาๆ

 

"ผมปวดแผลนิดหน่อยน่ะครับ"เมื่อได้ฟังดังนั้นคริสตอฟก็ลุกขึ้นจากเตียงทันที ทำเอาฟรานเชสต้องมองตามอย่างสงสัยว่าอีกฝ่ายจะไปไหน

 

ร่างสูงเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า เปิดออก แล้วหยิบกระเป๋าหนังสีดำที่ฟรานเชสมักจะเห็นท่านประธานเอาไปด้วยเสมอเวลาทำงานขึ้นมา รื้อๆค้นๆอยู่ซักพักคริสตอฟก็เจอสิ่งที่ตัวเองหา ...ถุงยาของฟรานเชส

 

ร่างสูงเดินกลับมาที่เตียงแล้วเทยาทั้งหมดออกจากถุง อ่านฉลากทีละอันเพื่อหาว่าอันไหนแก้ปวด ฟรานเชสที่เห็นว่าท่านประธานกำลังหายาให้ต้นเองก็จะลุกขึ้นมาหาด้วยเพื่อไม่ให้เป็นการรบกวนอีกฝ่ายจนเกินไป แต่มือใหญ่ก็ดันตัวเขาให้นอนลงอีกรอบแถมเอ่ยปรามสมทบ

 

"นอนเฉยๆไป ฉันหาให้เอง"เมื่อได้ยินคำสั่งฟรานเชสก็ยินดีทำตาม ยิ่งปวดแผลอยู่แบบนี้ก็ไม่ค่อยอยากจะขยับเท่าไหร่นักอยู่เหมือนกัน

 

คริสตอฟเจอยาที่ต้องการในที่สุด เจ้าตัวเดินออกไปข้างนอกเพื่อเทน้ำใส่แก้วมาให้แล้วจึงหยิบยาออกจากซอง ร่างสูงวางยาและน้ำลงบนโต๊ะหัวเตียงก่อนจะช่วยพยุงฟรานเชสขึ้นมานั่งแล้วแกะยาออกจากแผงพร้อมส่งน้ำตามให้

 

ฟรานเชสไม่คิดมาก่อนเลยว่าท่านประธานจะมีมุมที่ดูอ่อนโยนขนาดนี้ เขาไม่เคยคิดเลยจริงๆว่าท่านประธานที่อยู่ในตำแหน่งสูงสุดของบริษัทแถมยังปากเสียชวนทะเลาะ จะมีวันที่มานั่งดูแลเขาขนาดนี้

 

"ขอบคุณครับ"มือเรียวคืนแก้วน้ำให้กับคริสตอฟ ร่างสูงรับมันไว้ก่อนจะนั่งลงที่เตียงอีกครั้งหนึ่ง

 

"ปวดมากหรือเปล่า"คริสตอฟยังคงถามด้วยความเป็นห่วง

 

"ไม่มากครับ"ฟรานเชสยิ้มให้เป็นการยืนยันว่าเขาไม่ได้เป็นอะไรมากจริงๆ เห็นดังนั้นคริสตอฟก็สบายใจขึ้น

 

"พักผ่อนไปก่อนละกัน ซักสามสี่โมงจะมาเรียก"ร่างสูงว่า

 

"ครับ"แล้วฟรานเชสก็หลับตาเข้าสู่ห้วงนิทราไปในที่สุด

 

-

 

สี่โมงนิดๆคริสตอฟก็เดินกลับเข้ามาในห้องนอน ทีแรกเขาเข้ามาตั้งแต่บ่ายสามแล้ว แต่เห็นฟรานเชสยังนอนหลับอยู่ก็ไม่อยากจะรบกวนแต่ตอนนี้เริ่มเย็นแล้ว คิดว่าอีกฝ่ายน่าจะออกไปสูดอากาศให้สบายปอดเสียหน่อย 

 

ร่างสูงนั่งลงบนเตียงข้างๆคนที่หลับอยู่แล้วเขย่าแขนเบาๆ

 

"ฟรานเชส ตื่นได้แล้ว"ฟรานเชสเป็นคนตื่นง่ายกว่าที่คิดหรือเพราะอีกฝ่ายหลับไม่ลึกก็ไม่รู้ ดวงตาสีฟ้าปรือมองคนที่คุ้นเคยแล้วเอ่ยออกมา

 

"กี่โมงแล้วหรือครับ"ฟรานเชสบิดตัวน้อยๆแก้เมื่อยแล้วลุกขึ้นนั่งโดยมีคริสตอฟช่วยประคอง

 

"สี่โมง เราลงไปหาอะไรกินกันเถอะ"ว่าแล้วฟรานเชสก็พยักหน้าแล้วลุกจากเตียง 

 

"ไปครับ"เมื่อฟรานเชสหยิบโทรศัพท์กับกระเป๋าสตางค์ที่วางอยู่บนโต๊ะหัวเตียงเรียบร้อย ทั้งสองก็เดินลงไปข้างล่างพร้อมกัน

 

ฟรานเชสและคริสตอฟเดินดูร้านอาหารต่างๆตามข้างทางอย่างมีความสุข บรรยากาศสบายๆไม่มีอะไรกดดัน ไม่ต้องรีบร้อน คริสตอฟพบแล้วว่าการที่เขามาอยู่ต่างจังหวัดเป็นอะไรที่สบายกว่าอยู่ในเมืองเป็นร้อยเท่า

 

"ท่านอยากทานอะไรไหมครับ"ฟรานเชสหันมาถามแถวนี้มีร้านอาหารและร้านขนมมากมายจนเลือกไม่ถูก

 

"เอาเป็นพวกร้านขนมไหม"คริสตอฟเสนอซึ่งฟรานเชสก็เห็นด้วย ร่างโปร่งจึงเดินนำเข้าไปที่ร้านขนมตกแต่งสวยงามร้านหนึ่งไม่ไกลจากโรงแรมมากนักคนข้างในไม่ค่อยเยอะและบรรยากาศก็ดูสบาย ด้านในไม่มีแอร์แต่ก็ไม่ร้อนเพราะลมทะเลจากชายฝั่งพัดโกรกเข้ามา

 

"อยากกินอะไร"ร่างสูงเอ่ยถาม ยื่นเมนูให้ฟรานเชสดู ร่างโปร่งหยิบไปเปิดอยู่ซักพักแล่วเอ่ยขึ้น

 

"ท่านชอบทานช็อคโกแลตไหมครับ"ดวงตาสีฟ้ามองตรงมายังคริสตอฟ ร่างสูงพยักหน้าเล็กน้อย

 

"ชอบแบบดาร์กช็อคน่ะ"ฟรานเชสนิ่งไปเล็กน้อยก่อนจะถามขึ้นมาอีกครั้ง

 

"ผมอยากกินช๊อคโกแลตลาวาแต่กลัวกินไม่หมดท่านช่วยผมกินได้ไหมครับ"ดวงตาแอบมีแวววับๆทำให้คริสตอฟไม่กล้าปฏิเสธ อีกอย่างช๊อคโกแลตลาวาก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร เขาสามารถกินได้อยู่แล้ว ดังนั้นร่างสูงจึงพยักหน้าเป็นการตอบตกลง

 

เมื่อช็อคโกแลตลาวาที่สั่งมาเสิร์ฟที่โต๊ะฟรานเชสก็ไม่รีรอที่จะคว้าส้อมแล้วจิ้มลงไปบนเค้กให้ลาวาทะลักออกมาทันที คริสตอฟตกใจเล็กน้อยกับวิธีการกินของฟรานเชส คนปกติเขาก็ค่อยๆตัดแล้วลาวาด้านในก็จะไหลออกมา ดูดีสวยงาม แต่ฟรานเชสกลับแทงลงตรงกลางให้ลาวาทะลักเหมือนไข่แดงยางมะตูมเสียอย่างนั้น

 

ร่างโปร่งตักไอศกรีมและวิปครีมที่ใส่มาด้วยในจานแล้วกินคู่กับช็อคโกแลตร้อนเหลวๆตรงกลาง จนถึงตอนนี่ร่างสูงก็รู้แล้วว่าที่ฟรานเชสเจาะตรงกลางเพราะเขาจะเริ่มกินจากตรงกลางก่อนนั่นเอง ช่างเป็นคนที่กินได้แปลกจริงๆ

 

ท่านลองชิมสิครับ อร่อยมากเลย ช็อคโกแลตเข้มมากคริสฟตอฟรับส้อมไปจากมือฟรานเชสตามที่เจ้าตัวส่งมาให้ ใบหน้ายิ้มแย้มของฟรานเชสบอกได้ว่าเค้กนั่นคงจะอร่อยจริงๆ ดังนั้นเขาจึงลงมือชิมบ้าง

 

ลาวาอร่อยและรสเข้มมาก มันเป็นรสชาติที่หอมกลมกล่อมและลงตัวกับไอศกรีมหวานๆและวิปครีมร่างสูงพยักหน้าสองสามทีแล้วเอ่ยขึ้นทั้งๆที่ยังเคี้ยวไม่หมดปาก

 

อร่อยจริงอย่างที่ว่าฟรานเชสยิ้มเมื่อเห็นว่าท่านประธานมีความคิดเห็นแบบเดียวกัน ร่างโปร่งขอส้อมพนักงานเพิ่มอีกคัน แล้วลงมือตักกินด้วยกัน

 

เมื่อกินได้ซักพักร่างสูงก็เงยหน้าขึ้นเพื่อมองคนที่นั่งตรงข้าม แต่แล้วก็ต้องแอบยิ้มเล็กๆเมื่อเห็นมุมปากของอีกฝ่ายเลอะช็อคโกแลต ฟรานเชสที่มัวแต่ตั้งหน้าตั้งตากินก็ไม่ได้สนใจคริสตอฟเลยแม้แต่น้อยจนร่างสูงต้องเป็นคนสะกิดเอง

 

ครับ?”ฟรานเชสเงยหน้าขึ้นมามอง มือใหญ่ส่งทิชชู่ใหก่อนเอ่ย

 

เช็ดปากหน่อย เลอะหมดแล้วฟรานเชสรีบหยิบกระดาษในมือของท่านประธานไปเช็ดปากตัวเองทันที ไม่คิดเลยว่าตัวเองจะมัวแต่ตะกละตะกลามกินจนเลอะแบบนี้

 

ขอบคุณมากนะครับ ถ้าผมเดินออกไปข้างนอกคงอายแย่ฟรานเชสยิ้มให้ คริสตอฟส่ายมือเป็นเชิงบอกว่าไม่เป็นอะไร ทั้งคู่นั่งกินไปเรื่อยๆจนมันหมดฟรานเชสที่กินอิ่มมีความสุขก็กำลังจะเอ่ยชวนร่างสูงไปเดินเล่นต่อแต่เมื่อเห็นช็อคโกแลตสีดำเปื้อนอยู่ตรงข้างแก้มของท่านประธานบ้างก็ทำเอาเขาอดหัวเราะเล็กๆออกมาไม่ได้ สร้างความสงสัยให้กับคนที่นั่งอยู่ด้วยเป็นอย่างมาก

 

มีอะไรหรือคริสตอฟถามอย่างไม่เข้าใจ อยู่ดีๆฟรานเชสก็หัวเราะขึ้นมาเสียอย่างนั้น

 

ช็อคโกแลตเปื้อนน่ะครับฟรานเชสบอกทั้งๆที่ยังขำเล็กๆอยู่พร้อมส่งกระดาษทิชชู่ให้ คริสตอฟรีบรับไปเช็ด แต่ไม่ว่าเช็ดเท่าไหร่ก็ไม่โดนเสียที จนคนที่มองอยู่ทนไม่ได้ต้องลุกขึ้นเช็ดให้

 

ฟรานเชสหยิบกระดาษทิชชู่แผ่นใหม่มาแล้วปาดเช็ดช็อคโกแลตที่ช้างแก้มให้คริสตอฟเบาๆ ร่างสูงตกใจนิดหน่อยที่ฟรานเชสทำแบบนี้ให้เขา นี่อีกฝ่ายจะรู้ตัวบ้างไหมว่าการกระทำแบบนี้มันจะทำให้เขายิ่งมีความหวัง ฟรานเชสทำแบบนี้เขาสามารถคิดเข้าข้างตัวเองได้บ้างหรือเปล่าว่าอีกฝ่ายก็เริ่มชอบเขาเหมือนกัน เพราะถ้าเป็นเมื่อก่อน ฟรานเชสไม่มีทางจะมาทำอะไรแบบนี้แน่นอน คริสตอฟจ้องมองดวงตาสีฟ้าในระยะประชิด ในหัวนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์ต่างๆมากมายที่ดูเหมือนจะเริ่มเป็นสัญญาณที่ดีอย่างเช่นตอนที่ฟรานเชสกับเขามีอะไรกันโดยที่ต่างฝ่ายต่ายก็สมยอมหรือตอนที่ฟรานเชสมักจะเขินเวลาถูกจูบหรือถูกหอมแก้ม ไม่มีอาการต่อต้านให้ได้เห็น คริสตอฟรู้สึกว่าตัวเองชักจะมีความหวังเสียแล้ว

 

“ท่านทานอย่างไรครับเนี่ยมันถึงมาเลอะที่แก้มได้”ฟรานเชสพูดยิ้มๆพลางเช็ดไปด้วย

 

“มันเหนียวนะครับ ท่านน่าจะไปล้างหน้าเสียหน่อย”ฟรานเชสเอ่ยบอกเมื่อเช็ดเสร็จเรียบร้อยแล้วและนั่งลงเหมือนเดิม คริสตอฟลูบหน้าตรงที่เลอะอีกครั้งและรู้สึกว่ามันเหนียวนิดหน่อยจริงๆ

 

“ถ้าอย่างนั้น จ่ายตังค์เลยแล้วกัน แล้วค่อยไปเข้าห้องน้ำ”ว่าแล้วร่างสูงก็เดินไปจ่ายเงินให้กับพนักงานที่เคาท์เตอร์ ก่อนจะเดินนำฟรานเชสไปที่ห้องน้ำของร้านที่อยู่ข้างๆด้านนอก

 

เมื่อเข้ามาภายในห้องน้ำคริสตอฟก็เปิดน้ำแล้ววักขึ้นมาถูแก้มตัวเองจนฟรานเชสที่มองอยู่ต้องจับมือไว้

 

“ท่านจะถูอะไรแรงขนาดนั้นล่ะครับ เดี๋ยวก็แดงหมดหรอก”คริสตอฟมองตามมือที่จับแขนเขาไว้ ฟรานเชสเมื่อรู้ว่าถูกมองก็รีบเอามือออกทันที

 

“ขอโทษครับ ผมไม่ได้ตั้งใจจะจับท่าน”ฟรานเชสพูดด้วยความรู้สึกผิด ร่างสูงได้แต่แอบยิ้มอยู่ในใจ ฟรานเชสจะน่ารักเกินไปแล้ว แบบนี้จะไม่ให้เขาหวงได้อย่างไร

 

“จะจับก็ได้นี่ ไม่เห็นจะเป็นอะไร ฉันชอบด้วย”คริสตอฟบอกพร้อมมองด้วยสายตาที่ฟรานเชสรู้สึกหน้าแดงขึ้นมาอย่างกระทันหัน ร่างโปร่งรีบหันหน้าหนีทันทีแล้วเดินออกไปจากห้องน้ำ

 

“ผมจะไปรออยู่ข้างนอกนะครับ”คริสตอฟได้แต่ยิ้มเป็นบ้าอยู่คนเดียวในห้องน้ำหลังจากที่ร่างโปร่งเดินออกไป มือใหญ่รีบวักน้ำล้างหน้าให้เสร็จแล้วเดินตามออกไปทันที

 

เมื่อเดินออกมา ฟรานเชสก็ยื่นผ้าเช็ดหน้าสีน้ำเงินเข้มให้กับคริสตอฟ

 

“เช็ดหน้าสิครับ”คริสตอฟรับไปแล้วเช็ดตามที่ฟรานเชสบอก ฟรานเชสช่างเป็นคนที่เอาใจใส่จริงๆ ถึงขนาดพกผ้าเช็ดหน้าติดตัวมาด้วยหรือนี่

 

“ขอบใจนะ”มือใหญ่ยื่นคืน

 

“ท่านครับ ไปเดินเที่ยวทะเลกันเถอะ”ฟรานเชสชวนอีกครั้ง เหมือนว่าร่างโปร่งจะชอบทะเลมากเลยทีเดียว

 

“เอาสิ”และมีหรือที่คนอย่างคริสตอฟจะไม่ตามใจ ทั้งสองคนเดินไปที่ทะเลกันอีกครั้ง แต่คราวนี้ไม่ใช่จุดเดิมกับเมื่อตอนเที่ยง ดังนั้นคนเลยค่อยข้างเยอะเพราะเป็นทะเลในบริเวณของโรงแรม นักท่องเที่ยวมากมายเล่นกันอยู่ในน้ำทะเล บางคนก็ถ่ายรูปสวยๆบนหาดเพื่อเอาไปอวดเพื่อน บางคนก็กำลังนั่งทานอาหารริมหาดทรายอย่างมีความสุข ฟรานเชสและคริสตอฟเดินไปนั่งบนทรายไม่ใกล้ไม่ไกลจากน้ำทะเลมากนัก ร่างโปร่งมองดูบรรยากาศของทะเลอย่างมีความสุข

 

“ลมเย็นดีนะ”คริสตอฟเอ่ยขึ้น ฟรานเชสพยักหน้ารับเบาๆ

 

“ทรายก็ละเอียดมากเลยครับ”ฟรานเชสเอนตัวลงไปนอนบนทรายช้าๆเพื่อไม่ให้เป็นการกระทบกระเทือนแผล

 

“ยังปวดแผลอยู่หรือเปล่า”ร่างสูงถามขึ้น

 

“ไม่แล้วครับ”ฟรานเชสตอบ

 

“แต่ว่า”ร่างโปร่งเอ่ยต่อแล้วหยุดไป

 

“หืม”

 

“ผมอยากลงไปเล่นน้ำบ้างน่ะครับ”คริสตอฟได้ฟังดังนั้นก็เริ่มรู้สึกผิดที่ตัวเองพาฟรานเชสมาในช่วงที่อีกฝ่ายแขนเจ็บ มันก็ดีที่ฟรานเชสจะได้ไม่ต้องโชว์หุ่นให้ใครดู แต่เขาก็อยากให้ฟรานเชสมีความสุขมากที่สุดเหมือนกัน

 

“ถ้าอย่างนั้นหลังจากที่นายหายดีแล้ว เราก็มากันอีกแล้วกันนะ”คริสตอฟว่าด้วยรอยยิ้ม

 

“ครับ”แน่นอนว่าได้ฟังอย่างนั้นฟรานเชสก็ยิ้มตอบรับทันที

 

“ถ้าลงไม่เล่นน้ำไม่ได้ สนใจมาก่อทรายเล่นกันไหม”คริสตอฟเอ่ยชวน เขาไม่อยากให้ฟรานเชสรู้สึกเบื่อ

 

“ท่าน เล่นเหมือนเด็กเลย”ถึงจะพูดอย่างนั้นแต่ร่างโปร่งก็ลุกขึ้นมานั่ง

 

“ก่อปราสาทไหม”คริสตอฟบอก จริงๆแล้วเขาก็ไม่เคยก่อปราสาททรายมาก่อนเหมือนกัน ยังสงสัยอยู่ว่าทรายละเอียดขนาดนี้จะก่อขึ้นรูปมาได้อย่างไร

 

“ไม่เอา ผมก่อไม่เป็น ท่านก่อเป็นหรือครับ”คริสตอฟส่ายหน้า แล้วทั้งคู่ก็ตกอยู่ในสถานการณ์เหมือนเด็กของเล่นพังทันที

 

“เอางี้”คริสคอฟเกริ่น

 

“ครับ?”

 

“วาดทรายแทนแล้วกัน”คริสตอฟเสนอ ซึ่งฟรานเชสก็เห็นด้วยเพราะมันเป็นสิ่งที่ง่ายที่สุดแล้วที่ผู้ชายตัวโข่งๆสองคนจะมีปัญญาทำได้

 

“วาดเป็นอะไรดีล่ะครับ”ฟรานเชสถามขึ้น หยิบกิ่งไม้ที่หล่นอยู่ข้างๆมาเขี่ยทรายเล่น

 

“ห้องนอนในฝันของนายเป็นไง”คริสตอฟว่า แต่ฟรานเชสกลับส่ายหน้าเบาๆ

 

“ผมอยู่ได้ทุกแบบล่ะครับ”ร่างสูงถึงกับแทบสมองตื้อตัน จะว่าไปแล้วฟรานเชสก็เป็นคนง่ายๆ จะให้มาวาดความปราถนาอะไรก็คงจะไม่มีแน่นอน

 

“เอาอย่างนี้ ผมจะวาดแล้วให้ท่านทายว่าผมวาดอะไรดีไหมครับ”ฟรานเชสเสนอบ้าง และเมื่อร่างสูงเห็นว่ามันสิ่งที่น่าสนใจจึงตอบตกลง

 

ฟรานเชสเริ่มลากกิ่งไม้ในมือเป็นรูปวงรี หลังจากนั้นก็วาดอะไรบางอย่างรูปทรงเหมือนสี่เหลี่ยมโปะลงไปด้านบน เติมจุดสองจุดอยู่แถบครึ่งบนของวงรีแล้วลากเส้นลงมาตรงกลาง

 

“นี่คือใครครับ”คริสตอฟถึงกับใบ้กิน เขาว่าฝีมือวาดรูปเขาแย่แล้วนะ เจอฟรานเชสเข้าไปนี่เขาชิดซ้ายเลย

 

“นี่เรียกคนด้วยหรือ”ด้วยนิสัยของคริสตอฟจึงพูดออกไปตรงๆ

 

“ผมว่ามันก็ดูไม่เหมือนเท่าไหร่ แต่เนื่องจากผมวาดได้แค่นี้ เพราะฉะนั้นทายมาครับ”ฟรานเชสเอ่ยแกมสั่ง คริสตอฟรู้สึกว่าอยู่ดีฟรานเชสก็ดูเผด็จการขึ้นมาทันที

 

“ฉันไม่รู้จริงๆ”คริสตอฟหมดหนทาง ใครเขาจะไปเดาได้ว่าไอ้รูปทรงเรขาคณิตประกอบกันแบบนี้มันจะหมายถึงใคร

 

“ถ้าตอบผิดต้องมีบทลงโทษนะครับ”

 

“ห้ะ”ร่างสูงแอบเห็นฟรานเชสยิ้มมุมปากขึ้นมาทันที

 

“ถ้าท่านตอบไม่ได้ ผมจะ...”

 

“จะ...”

 

“จะให้ท่านกินน้ำทะเล”

 

“แต่มันเค็มนะ!”ฟรานเชสยิ้มหว้างขึ้นมาทันที

 

“ก็เพราะมันเค็มไงครับ ไม่งั้นก็ไม่ถือว่าเป็นการลงโทษน่ะสิ”คริสตอฟได้แต่กุมขมับ ฟรานเชสนี่ดูเจ้าเล่ห์เหมือนกัน ไม่คิดมาก่อนเลยว่าจะเป็นคนแบบนี้ เมื่อก่อนเห็นนิ่งๆดูเป็นคนเรียบร้อย แต่เดี๋ยวนี้อยู่กันไปนานๆเหมือนลายชักเริ่มออกเสียแล้ว แต่ก็ดีเหมือนกัน นิ่งๆเรียบร้อยเกินไปมันจะไม่มีสีสันในชีวิต

 

“ก็ได้”

 

“ถ้าอย่างนั้นคนนี้คือใครครับ”ฟรานเชสยังคงถามด้วยรอยยิ้มที่ดูเจ้าเล่ห์

 

“คนนี้คือ....”

 

-           - - - - - - - - - - -

 


  

มาแล้วค่าตอนนี้ทะเลล้วนๆ พักผ่อนก่อนเรื่องจะเครียด5555


ฝากติดตามด้วยนะค้า

 







O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

1,547 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 13:47
    งุ้ยยยย ผัวเมียอค้าเล่นกันอยุ่สองคน อ้าาาา เขินนนนนน
    #1268
    0
  2. #1165 Butterfly DN. (@babyll) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 05:27
    นี่เดาเป็นคริสแล้วอ่ะที่ฟรานวาด 5555555
    #1165
    0
  3. #1007 Yon Yonradee (@fonyonradee) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2559 / 02:12
    ท่านคริสตอฟแน่นอน รูปที่ฟรานเชสวาดอ่ะ 555
    #1007
    0
  4. #758 Boomm Wrn (@boomwrn66) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 22:10
    จะโดนโจมตีรึเปล่านะ ในช่วงเวลาที่อยู่ที่ทะเล
    #758
    0
  5. #283 PA'เดoะดาร์ก' { (@kingice_51) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 มีนาคม 2559 / 01:01
    ตอนนี้สบายๆละมุมดี -.,-
    #283
    0
  6. #282 earl-sama (@night_alice) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 มีนาคม 2559 / 00:59
    กล้าเล่นของสูงนะฟรานเชส.. ที่แต่ก่อนล่ะยอมเค้าจริง หึหึ
    #282
    0
  7. #281 JS.sea-sky (@lovejunseung) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 มีนาคม 2559 / 21:24
    ชอบคำนี้ "เรียกคนด้วยหรอ" ฮ่าๆๆ มาต่อไวๆนะครับ อยากเห็นท่านประทานกินน้ำทะเล ฮ่าๆๆ
    #281
    0
  8. #280 Ployjajan (@Ployjajan) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 มีนาคม 2559 / 21:07
    มาอัพไวๆน้า จะเป็นใครอ่า
    #280
    0
  9. #279 ขุ่นแม้ (@open2001) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 มีนาคม 2559 / 18:40
    อ่านไปยิ้มไปจนจะเปนบ้าแล้วเนี่ย55555
    #279
    0
  10. #278 p_ice (@p-ice) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 มีนาคม 2559 / 18:15
    หวานทำลายตับทำลายไต เชื่อผมเถอะท่านประธานน้ำทะเลนะหวานกว่าที่คิด(หวานแบบทะลุจอ555)
    #278
    0
  11. #277 Bhoombimm (@bhoombimm) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 มีนาคม 2559 / 16:35
    แหนะ เดี๋ยวนี้กล้าละนะ
    #277
    0
  12. #276 Por Suchada (@imkoreaisting) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 มีนาคม 2559 / 16:07
    อ่า~~ ชั่งหวานละมุลลล
    #276
    0
  13. #275 Un YoNG (@unnarak) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 มีนาคม 2559 / 12:07
    น่ารัก ละมุนไปอีก
    #275
    0
  14. #274 อิงะเดะมอ (@himeji) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 มีนาคม 2559 / 12:04
    น่ารักจริงๆ เลยฟรานเชส ว่าแต่คนที่ฟรานเชสวาดคือใครอ่ะ
    #274
    0
  15. #273 Ps_ctmp (@Ps_ctmp) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 มีนาคม 2559 / 11:50
    สวีทเว่ออ
    #273
    0
  16. #272 เตี้ย ดำ แมบ (@homploy45) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 มีนาคม 2559 / 11:42
    น่ารัก รออออออออ
    #272
    0
  17. #271 STEM1995 (@eveymin) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 มีนาคม 2559 / 11:34
    ฟรานเชสน่ารักจริงๆ
    #271
    0
  18. #270 Gd. MoNo (@geadonzen) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 มีนาคม 2559 / 10:57
    โอ๊ยยยยยยบ ปริ่มมม
    #270
    0
  19. #269 หนูน้อย (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 มีนาคม 2559 / 10:54
    หวานเกินไปแล้วคนอ่านอิจฉาอิอิ
    #269
    0
  20. #268 jureen (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 มีนาคม 2559 / 10:50
    เล่นรัยกัน น่ารักดี อิอิ
    #268
    0
  21. #267 Poom Raweewan (@poompooi) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 มีนาคม 2559 / 10:31
    คืออออ........คือ!ค้างเฟ่อออออ~~~~555555 แหมมมมมมม มุ้งมิ้งกันจังงงง คึคึคึ คนโสดอิจฉา
    #267
    0
  22. #266 ntm.rjw (@yumi09) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 มีนาคม 2559 / 10:11
    งุ้ยยน่าร้ากกกก
    #266
    0
  23. #265 nonichan (@baiyoja) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 มีนาคม 2559 / 09:23
    เพลินมากกก ตอนนี้ เรื่องเครียดนี่คิมหันอีกแล้วหรอ
    #265
    0
  24. #264 LILITH 💋 (@lokihime) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 มีนาคม 2559 / 08:53
    ตอนนี้หวานมาก อ่านแล้วเคลิ้มเลย
    ขอบคุณครับ
    #264
    0