[YAOI]Devil...The heart of mafia ดวงใจมาเฟีย

ตอนที่ 48 : [ภาค2] บทที่2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2310
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    8 พ.ค. 59

บทที่2

 

สรุปว่า นายเรียกฉันออกมาเพราะต้องการให้ฉันช่วยคุยกับท่านพ่อให้?”คอนสแตนตินเอ่ยขึ้น มองหน้าคนที่โทรมาหาเขาเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้ว

 

ใช่ ท่านพ่อของนายบอกความจริงฉันทั้งหมดแล้วและท่านต้องการที่จะพาฟรานเชสกลับไปซึ่งนายก็รู้อยู่แล้วว่าฉันยอมไม่ได้คริสตอฟอธิบาย แสดงออกชัดเจนว่าเขาไม่สามารถยอมให้เรื่องนั้นเกิดขึ้นได้จริงๆ

 

แล้วนายได้บอกท่านพ่อไปรึเปล่าล่ะว่าไม่อยากให้พาฟรานเชสกลับคอนสแตนตินถาม หยิบแก้วกาแฟขึ้นมาจิบอย่างไม่ทุกข์ร้อนอะไร

 

ฉันก็อยากบอกหรอกนะ แต่ฉันไม่มีเหตุผลพอที่จะรั้งไว้น่ะสิคริสตอฟถอนหายใจ

 

แสดงว่านายไม่ได้บอกไปว่านายรักฟรานเชส?”คริสตอฟพยักหน้าให้กับคำถามนั้นของคอนสแตนติน

 

ขืนบอกไปท่านพ่อนายจะไม่ฆ่าฉันหรือ

 

อืม ก็จริงชายหนุ่มผมทองพยักหน้าเล็กๆ จริงๆเขาก็อยากจะช่วยคริสตอฟเพราะเห็นว่าอีกฝ่ายก็ดูจริงจังและจริงใจกับน้องชายของเขาดี แต่ประเด็นมันอยู่ที่ว่า เขารู้ดีว่าท่านพ่อหวงฟรานเชสขนาดไหน เกิดเขาเข้าข้างคริสตอฟไปอีกคนท่านพ่อคงจะโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ตัดพ่อตัดลูกกับเขาแหงๆ

 

นายพอจะมีทางทำให้ดยุคดันทาเลียนไม่เอาฟรานเชสกลับไปมั้ยคริสตอฟถามอย่างหนักใจ เขาแทบจะมืดแปดด้าน ถ้าเกิดว่าคอนสแตนตินไม่ช่วยเขาก็หมดหนทางแล้วจริงๆ อีกฝ่ายเป็นถึงดยุค ส่วนเขา ถึงจะเป็นมาเฟียแต่ยังไงก็ไม่มีทางสู้ได้อยู่ดี

 

ฉันลองช่วยพูดให้นายก็ได้ แต่บอกไว้ก่อน ไม่รับประกันว่าจะสำเร็จคอนสแตนตินเอ่ยขึ้นในที่สุด เขาก็อยากตอบแทนที่คริสตอฟเสี่ยงตายเข้าไปช่วยน้องเขาเหมือนกัน

 

ขอบใจนายมากนะคริสตอฟว่า ถอนหายใจเล็กน้อย

 

ถ้าอย่างนั้นฉันจะไปลองพูดเลยก็แล้วกัน นายรออยู่นี่ล่ะคอนสแตนตินลุกขึ้นยืน

 

ได้ ฉันจะรออยู่นี่คริสตอฟว่าก่อนจะมองคอนสแตนตินที่เดินออกไป

 

ชายหนุ่มผมบลอนด์เดินไปเรื่อยๆตามทางเดินของโรงพยาบาลเพื่อมุ่งหน้าไปที่ห้องฟรานเชส จากที่คริสตอฟเล่ามาท่านพ่อก็น่าจะยังอยู่ในห้องกับฟรานเชส เมื่อมาถึงหน้าห้องร่างสูงต้องชะงักเมื่อเจอใครบางคนที่ไม่คิดว่าจะมาอยู่ตรงนี้ได้

 

วิลเด็กชายผมดำเบนสายตาสีฟ้าสวยหันมามองคนที่ส่งเสียงเรียกและเมื่อเห็นว่าเป็นใครก็เอ่ยทักตอบทันที

 

คอนสแตนตินเด็กชายโบกมือน้อยๆเป็นการทักทาย วิลเติลบาคคือน้องชายคนเล็กของตระกูลกอร์ดอนเล็นนิกซ์

 

สวัสดีครับ ลอร์ดคอนสแตนตินชายหนุ่มร่างสูงหน้านิ่งที่ยืนอยู่ข้างวิลเติลบาคโค้งให้กับคอนสแตนติน

 

สวัสดีเอเดนเบิร์กชายหนุ่มยิ้มรับ

 

มาเยี่ยมฟรานเชสหรอ ไม่เข้าไปล่ะคอนสแตนตินเอ่ยถามน้องชายตัวเอง เด็กชายได้ฟังดังนั้นก็ส่ายหน้าแล้วเอามือจุ๊ปากเหมือนให้พูดเบาๆ

 

ลองฟังสิคอนสแตนตินเดินไปเอาหูแนบประตูตามที่วิลเติลบาคบอกแล้วทันใดนั้นเขาก็ต้องแทบหน้าทิ่มเมื่อคนข้างในเปิดประตูออกมาพอดี

 

ดันทาเลียนมองลูกชายคนโตที่กำลังเซถลาแทบคว่ำอยู่ข้างหน้าแล้วก็เอ่ยเสียงเข้มเหมือนเป็นการดุว่า

 

บอกกี่ครั้งแล้วว่าการแอบฟังเป็นมารยาทที่ไม่ดีคอนสแตนตินรีบกลับมายืนตรงทันทีแล้วโค้งให้ท่านพ่อตัวเอง

 

ขออภัยครับตอนพูดก็ได้แต่เค่นเขี้ยวฟันไปด้วย เหลือบมองน้องชายตัวแสบที่ทำหน้านิ่งกลบเกลื่อน

 

มากันพร้อมหน้าเชียว มาเยี่ยมฟรานเชสหรอดันทาเลียนเอ่ยขึ้น มองทั้งลูกชายทั้งสองและบอดี้การ์ดอีกหนึ่ง

 

ครับท่านพ่อวิลเติลบาคตอบ

 

"ถ้างั้นก็เข้าไปได้เลย ฉันกำลังจะกลับแล้ว"ดันทาเลียนเดินออกมาจากห้องโดยเปิดประตูค้างไว้ แต่ทันใดนั้นประตูก็ถูกปิดด้วยมือของวิลเติลบาค

 

"จริงๆแล้วคอนสแตนตินมีเรื่องอยากจะคุยกับท่านพ่อต่างหากล่ะครับ ไม่ได้จะมาหาฟรานเชส"เด็กชายเอ่ย ชายหนุ่มผมบลอนด์หันมามองน้องชายตัวเองทันทีเนื่องจากเขายังไม่ได้บอกเลยว่าจะมาหาท่านพ่อแต่เด็กชายดันรู้ได้เหมือนอ่านใจเขาออก

 

"หน้านายมันบอกอยู่"วิลเติลบาคกระซิบ

 

"มีเรื่องอะไรจะคุยกับฉันล่ะ"ดันทาเลียนเอ่ยถามลูกชายคนโตอย่างสงสัย

 

"เอ่อ.. คือว่าเรื่องของคริสตอฟ.."

 

"ฉันไม่อยากฟัง"ดันทาเลียนเอ่ยตัดบททันที

 

"ท่านพ่อครับฟังผมซักหน่อยเถอะนะครับ"คอนสแตนตินขอร้อง

 

"หมอนั่นมันจ้างแกมาเท่าไหร่ล่ะ ให้มาพูดกับฉันเนี่ย"ดันทาเลียนเอ่ยไม่มองหน้าลูกชาย

 

"เขาไม่ได้จ้างผมหรอกครับ ผมเต็มใจจะมาช่วยเขาพูดเอง"คอนสแตนตินเอ่ยออกไปตามตรง คราวนี้เรียกให้ดันทาเลียนหันมามองได้

 

"น่าสนใจนี่ แกถึงขนาดเต็มใจมาช่วยพูด ไหนว่ามาสิ ฉันจะลองฟัง"คอนสแตนตินมองหน้าดันทาเลียนเล็กๆก่อนจะเอ่ยต่อ

 

"ผมไม่อยากให้ท่านพ่อพาฟรานเชสกลับ ท่านพ่อเห็นแก่คริสตอฟเขาเถอะครับ"

 

"เห็นแก่มันทำไม นี่ลูกฉัน ฉันจะพาเขากลับใครจะทำไม"ดันทาเลียนตอบกลับอย่างไม่ยอมแพ้

 

"แต่ท่านพ่อไม่ลองถามฟรานเชสหน่อยหรือครับว่าเขาอยากกลับรึเปล่า"คอนสแตนตินเถียง ดันทาเลียนนิ่งไปเพราะเขาถามแล้วน่ะสิถึงได้รู้อะไรที่มันไม่น่ารู้เข้า

 

"ท่านพ่อนิ่งแบบนี้ ท่านถามแล้วใช่มั้ยครับ แล้วฟรานเชสตอบว่าอะไร"สมกับเป็นพ่อลูกกัน เพียงแค่ดันทาเลียนนิ่งไปคอนสแตนตินก็เดาเรื่องออกทันที

 

"..."

 

"ฟรานเชสคงตอบว่าไม่อยากกลับใช่มั้ยครับ"เดาอีกก็ถูกอีก ดันทาเลียนคิดว่าลูกชายคนโตเขาจะรู้ดีไปหน่อยแล้ว

 

"ท่านพ่อครับ เมื่อฟรานเชสตอบว่าไม่อยากกลับท่านพ่อก็คงจะรู้เหตุผลด้วยใช่มั้ยครับว่าทำไม"คอนสแตนคินยังคงถามต่อไปอีก

 

"ใช่"คราวนี้ชายหนุ่มวันกลางคนก็ตอบรับในที่สุด

 

“ถ้าอย่างนั้น ทำไมท่านพ่อถึงไม่ยอมให้ฟรานเชสอยู่ที่นี่ต่อล่ะครับ”คอนสแตนตินถามอย่างไม่เข้าใจ ท่านพ่อเขารักฟรานเชสมาก ไม่มีทางที่จะขัดความสุขของลูกชายคนรองแน่นอน

 

“ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่ฉันอยากเห็นว่าคนที่ลูกชายฉันชอบมันมีคุณสมบัติพอที่จะมาคบกับลูกฉันรึเปล่า”ดันทาเลียนว่านิ่งๆ

 

“หมายถึงยังไงครับ”คอนสแตนตินยังคงไม่เข้าใจว่าท่านพ่อของเขาต้องการอะไร

 

“ถ้าคริสตอฟชอบลูกชายฉันจริงๆ เขาก็ต้องมาพูดด้วยตัวเองว่าเขาไม่อยากให้ฉันพาฟรานเชสกลับเพราะอะไร ฉันชอบคนพูดตรงๆและเปิดเผย ถ้ากล้ามาชอบลูกชายฉัน ก็ต้องการที่จะบอกฉันด้วย”คอนสแตนตินยืนนิ่งรับฟัง นี่ท่านพ่อไม่โมโหหรอกหรือที่คริสตอฟมาชอบฟรานเชส แต่ก็อย่างว่า ในเมื่อฟรานเชสก็ชอบอีกฝ่ายด้วยงานนี้จะว่าก็คงไม่ได้

 

“ถ้าอย่างนั้นแสดงว่าท่านพ่อก็ไม่ได้กีดกันเขาใช่มั้ยครับ”ดันทาเลียนหันมามองลูกชายคนโตนิ่ง

 

“ก็ไม่ แต่

 

“ครับ?”ทันใดนั้นคอนสแตนตินเหมือนเห็นว่าท่านพ่อของเขามีแววตาที่ไม่พอใจขึ้นมา และคำพูดที่เปล่งออกมาในประโยคถัดไปก็ทำให้รู้สาเหตุของอาการนั้นทันที

 

“หมอนั่นมันสมควรได้รับผลจากการกระทำของมัน”คอนสแตนตินกลืนน้ำลายเล็กๆ หรือว่าท่านพ่อจะรู้แล้วด้วยว่าทั้งสองเคยมีอะไรกัน

 

“เอ่อ ท่านพ่อครับ ท่านทราบ..

 

“ใช่!!! และฉันยอมไม่ได้!!”เสียงดังของดันทาเลียนทำเอาคนข้างสะดุ้ง ชายหนุ่มวัยกลางคนทำท่าจะเดินออกไปทันที

 

“ฉันจะไปฆ่ามัน”

 

“เดี๋ยวก่อนครับท่านพ่อ!!”คอนสแตนตินแทบหยุดท่านพ่อไว้ไม่ทัน

 

“ปล่อยฉัน”หน้าตาถมึงทึงนั่นบอกว่าเขาไม่ได้ล้อเล่น

 

“ท่านพ่อครับ เดี๋ยวก่อนสิครับ ฟังผมก่อน”คอนสแตนตินยื้อยุดท่านพ่อเขากลับมาได้ในที่สุด ชายหนุ่มวัยกลางคนหันหน้ามามองลูกชายคนโตเหมือนกับจะบอกว่ามีอะไรจะพูดก็รีบๆพูดมา

 

“ท่านพ่อครับ ฟรานเชสเป็นผู้ชายนะครับ แล้วก็โตมากแล้วด้วย ต่อให้เขาจะไปเสียความบริสุทธิ์ให้ใครมันก็ไม่ได้เสียหายไม่ใช่หรือครับ ท่านพ่ออย่าโกรธคริสตอฟเลย มันเป็นเรื่องธรรมดาของคนที่เขาชอบกันนะครับ”คอนสแตนตินพยายามอธิบาย ดันทาเลียนรู้อยู่แล้วในสิ่งที่ลูกชายคนโตของเขาพูด เขารู้ว่าฟรานเชสไม่ได้เสียหายอะไรเพราะฟรานเชสไม่ใช่ผู้หญิง แต่เป็นเพราะว่าเขารักลูกชายคนรองมากมันจึงทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะโมโห

 

“นะครับท่านพ่อ อย่าไปถือสาเลย”คอนสแตนตินพยายามช่วยพูด

 

“ท่านพ่อฮะ ถ้าฟรานเชสเขาสมยอมท่านพ่อจะไปเอาความกับคริสตอฟก็ไม่ได้นะฮะ”อยู่ดีๆวิลเติลบาคก็พูดขึ้นมา คอนสแตนตินหันไปถลึงตาใส่น้องชายรู้มากเกินวัยของเขาทันที

 

”ดันทาเลียนพูดไม่ออกเหมือนกันเมื่อเป็นอย่างนั้น ใช่ เขาเอาความคริสตอฟไม่ได้หรอกเพราะลูกชายเขาเป็นคนยอมอีกฝ่ายเอง รู้อยู่เต็มอกแต่แค่ไม่อยากยอมรับความจริงก็เท่านั้น

 

“เกิดท่านพ่อไปเอาความเขาแล้วเขาตอบกลับมาว่าฟรานเชสเป็นคนสมยอมเองแล้วพาฟรานเชสหนีไปไกลๆจากพ่อตาใจร้ายอย่างท่าน มันจะไม่แย่กว่าหรือฮะ”วิลเติลบาคยังคงพูดต่อ คอนสแตนตินอยากเอามือไปปิดปากน้องชายคนเล็กจริงๆ วิลเติลบาคเป็นคนที่ไม่กลัวท่านพ่ออยู่แล้ว เนื่องจากยังเด็กด้วยท่านพ่อจึงไม่ค่อยลงโทษเท่าไหร่นัก นี่คงเป็นสาเหตุที่ทำให้เด็กชายยังคงกล้าพูดตรงๆแบบนี้อยู่

 

”ยิ่งเจอประโยคตอกย้ำจากลูกชายคนเล็ก ดันทาเลียนก็ยิ่งพูดไม่ออกเข้าไปใหญ่ สุดท้ายชายหนุ่มวัยกลางคนจึงเลือกที่จะสะบัดแขนออกจากมือลูกชายคนโตแล้วเดินออกไปเงียบๆ

 

“ท่านพ่อ!”คอนสแตนตินตะโกนตามหลังมา

 

“ฉันจะกลับบ้าน พวกแกเข้าไปดูแลฟรานเชสด้วยแล้วกัน”ว่าแล้วดันทาเลียนก็เดินออกไป ทำให้คอนสแตนตินโล่งใจทันที

 

“หึ ต้องให้ฉันช่วย”วิลเติลบาคยักไหล่เล็กๆ

 

“นายจะรู้มากเกินวัยไปแล้วนะวิล”คอนสแตนตินขมวดคิ้วมองน้องชายของเขา

 

“เขาเรียกฉลาด”เด็กชายตอบอบ่างสบายใจ

 

“แต่ก็ดี ได้นายช่วยพูด ท่านพ่อเลยยอมง่ายขึ้น”คอนสแตนตินเอาหลังพิงผนังก่อนจะถอนหายใจ

 

“ว่าแต่เอาจริงๆนะ นายไม่โมโหเหมือนท่านพ่อหรือ ตอนที่รู้ว่าฟรานเชสไปเสียตัวให้คริสตอฟนั่น”วิลเติลบาคว่า เขารู้เรื่องราวต่างๆเป็นอย่างดี ถึงแม้จะเป็นเด็ก แต่แน่นอนว่าเรื่องของชาวบ้าน วิลเติลบาคไม่เคยพลาด

 

“โมโหสิ หรือว่านายไม่?”คอนสแตนตินเลิกคิ้วถามกลับ

 

“โมโหอยู่แล้ว นายก็รู้ บ้านเราหวงฟรานเชสกันขนาดไหน”วิลเติลบาคตอบ ฟรานเชสเป็นคนเดียวในครอบครัวที่ทุกคนทั้งหวงทั้งห่วงมาก ถึงแม้เจ้าตัวจะฉลาดเป็นกรดและเก่งอย่างหาตัวจับได้ยากแต่เพราะความไร้เดียงสาและความซื่อเกินเหตุในเรื่องทั่วๆไปทำเอาทุกคนต้องกุมขมับ ถึงตอนนี้ก็ยังไม่เข้าใจว่า ความฉลาดของฟรานเชสมันไม่ช่วยให้มีเซนส์เรื่องรอบกายซักนิดเลยหรือ

 

“แต่เรื่องมันก็ผ่านไปแล้ว โวยวายไปก็ใช่ว่าความบริสุทธิ์ของฟรานเชสจะกลับมาซะเมื่อไหร่”คอนสแตนตินเอ่ย ซึ่งวิลเติลบาคก็พยักหน้าเห็นด้วย

 

“ท่านพ่อก็น่าจะรู้อยู่ แต่คงไม่อยากยอมเพราะฟรานเชสเป็นลูกที่ท่านพ่อรักที่สุด”เด็กชายว่า

 

“แต่นี่ก็ถือว่ายอมง่ายแล้วนะ เรื่องอื่นไม่เห็นจะยอมง่ายอย่างนี้เลย”คอนสแตนตินบอก หากเป็นเรื่องอื่นล่ะก็ การจะคัดค้านความคิดเห็นของท่านพ่อเป็นอะไรที่ยากมากจนแทบจะเป็นไปไม่ได้ที่จะทำให้ท่านเปลี่ยนใจ

 

“หึ ง่ายอยู่แล้ว นี่เรื่องใคร? เรื่องฟรานเชสนะ โถ่”วิลเติลบาคเอ่ยด้วยน้ำเสียงล้อเลียน

 

“ฮ่าๆ ถ้าท่านพ่อได้ยิน แกตายแน่วิล”คอนสแตนตินหัวเราะไปกับคำพูดของน้องชาย

 

“ถ้าฟรานเชสไม่ชอบคริสตอฟนั่นด้วย ไม่มีทางที่ท่านพ่อจะยอมง่ายแบบนี้หรอก ท่านพ่อน่ะตามใจฟรานเชสจะตาย”วิลเติลบาคยังคงพูดต่อ

 

“ก็นั่นสินะ ท่านพ่อรักฟรานเชสอย่างกับอะไรดี เอาจริงๆถ้าเรื่องนี้ไม่ได้เกิดขึ้นกับฟรานเชสแต่เป็นหนึ่งในพวกเราล่ะก็ ท่านพ่อก็ไม่ยอมง่ายอย่างนี้หรอก เผลอๆจะบอกให้เราเลิกคบด้วยซ้ำ”คอนสแตนตินว่าอย่างปลงๆ วิลเติลบาคตบเอวพี่ชายเล็กน้อยเหมือนปลอบใจ

 

“พวกเราน่ะมันลูกมาตรฐานที่สอง ดูสิ เวลาท่านพ่อพูดกับเราแทนตัวเองว่าฉันกับแก แต่พอพูดกับฟรานเชสดันแทนตัวเองว่าพ่อกับลูกซะงั้น ความแตกต่างน่ะมันเห็นชัดๆอยู่แล้ว”วิลเติลบาคยักไหล่

 

“ก็งั้นล่ะ”คอนสแตนตินตอบ

 

“เอ่อ”เสียงของเอเดนเบิร์กที่เงียบฟังเจ้านายคุยกันมานานเอ่ยขึ้นอย่างไม่รู้ว่าสมควรจะขัดการนินทาของสองพี่น้องหรือไม่

 

“มีอะไรหรือ”วิลเติลบาคเอ่ยถามคนติดตามของตนเอง

 

“ท่านทั้งสองจะเข้าไปเยี่ยมท่านฟรานเชสมั้ยครับ”เอเดนเบิร์กถามขึ้นอย่างน้อบน้อม

 

“นายจะเข้าไปหรือเปล่า”วิลเติลบาคถามพี่ชายของตนเนื่องจากรู้ว่าตอนแรกคอนสแตนตินตั้งใจมาหาท่านพ่อไม่ได้จะมาเยี่ยมฟรานเชส

 

“เข้าด้วยล่ะกัน ไหนๆก็มาแล้ว”คอนสแตนตินว่า เมื่อได้คำตอบดังนั้นเอเดนเบิร์กจึงไปเปิดประตูให้กับเจ้านายทั้งสอง

 

“อ้าว ไง”ฟรานเชสเอ่ยทักทันทีเมื่อเห็นว่าพี่น้องทั้งสองเดินเข้ามาหา

 

“เป็นยังไงบ้างฟรานเชส”วิลเติลบาคปีนขึ้นไปนั่งบนเตียงข้างฟรานเชสทันทีแล้วกอดอีกฝ่ายเบาๆอย่างคิดถึง

 

“เจ็บนิดหน่อยน่ะ ไม่เป็นไรมากหรอก”ร่างโปร่งยิ้มตอบน้องชายตัวเองไป

 

“ทีหลังก็ระวังตัวเองหน่อยนะ ฉันหัวใจจะวายตอนรู้ว่านายโดนจับไป”คอนสแตนตินเอ่ยขึ้นบ้าง นั่งลงที่เก้าอี้ข้างเตียง

 

“หะๆ ขอโทษนะ”ฟรานเชสยิ้มแหะๆตอบรับ

 

“เอ่อ สวัสดีครับ ท่านฟรานเชส”เอเดนเบิร์กโค้งให้ฟรานเชสเล็กน้อยจากทางด้านหลัง

 

“อ่าว เอเดนเบิร์กไม่ได้เจอกันนานเลยนะ”ฟรานเชสทักทายอย่างยิ้มแย้ม

 

“ครับ”เอเดนเบิร์กยิ้มตอบรับฟรานเชสเช่นกัน

 

“แล้วพวกนายเจอท่านพ่อหรือเปล่า”ฟรานเชสถามสองพี่น้อง ท่านพ่อเพิ่งออกไปได้ไม่นาน ไม่แน่ว่าอาจจะสวนกับสองคนนี้ซักที่หนึ่ง

 

“เจอ พวกเรายืนคุยกับท่านพ่อยู่หน้าห้องเมื่อกี้”คอนสแตนตินตอบ

 

“แล้วท่านพ่อว่าอะไรหรือเปล่า ตอนท่านพ่อออกไป ท่านพ่อโมโหมากเลย”ฟรานเชสเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้ากังวล

 

“พวกเราคุยกับท่านพ่อให้น่ะ เรารู้ว่าท่านพ่อกำลังโมโหเรื่องอะไรและคิดว่านายก็ไม่อยากให้ท่านพ่อไปฆ่าคนรักของนายเหมือนกัน”คราวนี้วิลเติลบาคเป็นคนตอบแทน

 

“จริงหรือ แล้วท่านพ่อว่ายังไงบ้าง”ร่างโปร่งรีบถามต่อด้วยสีหน้ากังวลทันที

 

“ทีเรื่องคริสตอฟนี่ห่วงจังนะ”คอนสแตนตินเอ่ยขึ้น มองฟรานเชสอย่างไม่ชอบใจนัก

 

“นั่นสิ”วิลเติลบาคเสริม

 

“เอ่อก็”

 

“สงสัยพอสมหวังแล้วก็คงย้ายไปอยู่ด้วยกัน ลืมพี่ลืมน้องไปเลยมั้ง”คอนสแตนตินยังคงเหน็บต่อ

 

“พวกเรามันก็แค่พี่น้องนี่เนอะ จะไปสู้มาเฟียสุดเร่าร้อนได้ยังไง”วิลเติลบาคยังคงสมทบด้วยน้ำเสียงน้อยใจ

 

“พวกนาย เดี๋ยวสิ!”ฟรานเชสเอ่ยขัดอย่างตกใจ อยู่ดีๆทำไมสองคนนี้มาทำท่าน้อยใจใส่เขาล่ะเนี่ย

 

“เราไปตามคริสตอฟมาเฝ้าดีกว่ามั้ง ท่าทางฟรานเชสคงอยากได้แบบนั้นมากกว่า”พูดแล้วคอนสแตนตินก็ลุกขึ้นตามด้วยวิลเติลบาค

 

“เดี๋ยวสิ!

 

“ไปกัน”เด็กชายเอ่ยก่อนเดินนำออกไปทางประตู

 

“เดี๋ยวก่อนสิ! ฉันขอโทษ พวกนายสำคัญสำหรับฉันเสมอนะ อย่าเพิ่งไปสิ นะ ฉันขอโทษ”เมื่อได้ยินเสียงอ่อยๆของฟรานเชสตามมา คอนสแตนตินกับวิลเติลบาคที่หันหลังให้ฟรานเชสก็ยิ้มขึ้นมาอย่างอดไม่อยู่

 

“อย่าเพิ่งไปนะ กลับมาก่อน ฉันคิดถึงพวกนายมากๆเลยนะ จริงๆ จะไม่พูดเรื่องคริสตอฟแล้ว”ยิ่งได้ยินเสียงฟรานเชสยังพยายามยื้อพวกเขาไว้อีกทำเอาทั้งสองคนหันมายิ้มให้กันเองก่อนจะหันไปหาฟรานเชสอย่างต้านทานกับน้ำเสียงอ้อนๆนั้นไม่ได้

 

“โถ่ ล้อเล่นน่า ใครจะทิ้งนายได้ลงคอ”คอนสแตนตินรีบเดินกลับมานั่งตามเดิม มองหน้าน้องชายที่ทำหน้าตาน่าสงสารอยู่บนเตียงเหมือนกับจะโดนทิ้งจริงๆ

 

“อย่าไปทำตัวน่ารักแบบนี้กับใครอีกนะ ผมหวง”วิลเติลบาคปีนกลับขึ้นมานั่งบนเตียงเหมือนเดิม เอิ้อมมือไปหยิกแก้มพี่ชายคนรองเบาๆ

 

“หะไม่ได้โกรธหรอ”ฟรานเชสยังคงทำหน้างงๆจับต้นชนปลายไม่ถูกกับอาการของทั้งสองคนและนั่นทำเอาคอนสแตนตินหลุดขำออกมา

 

“นายนี่มันซื่อเกินไปแล้ว”ว่าแล้วก็ลูบหัวฟรานเชสเบาๆ

 

“นายไม่ได้ความเจ้าเล่ห์ของพวกเราไปเลยใช่มั้ยเนี่ย”วิลเติลบาคเอ่ย

 

“อะไรกันเล่า”ฟรานเชสหันหน้าหนีเมื่อโดนพี่น้องของตัวเองรุม ทำเอาทั้งคอนสแตนตินและวิลเติลบาคขำขึ้นมาเล็กๆอีกรอบ

 

“ฉันจะบอกให้ก็ได้เรื่องคริสตอฟ”คอนสแตนตินเอ่ยขึ้น

 

“ไม่เอาแล้ว เดี๋ยวพวกนายก็โกรธอีก”ฟรานเชสบอกพร้อมส่ายหน้า

 

“บอกว่าไม่ได้โกรธไงเล่า ล้อเล่นเฉยๆ”วิลเติลบาคว่า

 

“จริงนะ”ดวงตาสีฟ้าของฟรานเชสมองพี่น้องของตัวเองอย่างไม่ไว้ใจ

 

“จริงสิ!”เมื่อได้ยินน้องคนเล็กว่าอย่างนั้น ร่างโปร่งก็พยักหน้าให้พี่ชายตัวเอง

 

“ท่านพ่อน่ะยอมรับเรื่องที่นายกับคริสตอฟเคยเกินเลยอะไรนั่นกันแล้ว”คอนสแตนตินบอก ฟรานเชสทำหน้าฉงนขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินอีกฝ่ายพูดอย่างนั้น

 

“จริงหรอ แต่ว่าก่อนหน้านั้น

 

“พวกเราช่วยพูดให้แล้ว นายไม่ต้องห่วงหรอก”วิลเติลบาครีบเอ่ยขัด

 

“งั้นหรอถ้างั้นก็ขอบใจมากๆนะที่ช่วยพูดให้”ฟรานเชสก้มหัวเล็กๆให้ทั้งสองคน ทำเอาทั้งคอนสแตนตินและวิลเติลบาครีบส่ายหน้ากันเป็นการใหญ่

 

“ไม่ต้องหรอกน่า เราเป็นพี่น้องกัน ก็ต้องช่วยกันอยู่แล้ว”คอนสแตนตินตอบด้วยรอยยิ้ม เมื่อฟรานเชสเห็นว่าทั้งพี่และน้องของเขายิ้มให้ก็ได้แต่นึกในใจว่า เขาช่างโชคดีจริงๆที่มีพี่น้องที่ดีแบบนี้

 

-          - - - - - - - - - - - - - - - --

 

พี่น้องต้องช่วยกันทำมาหากินค่ะ 5555 


ฝากติดตามด้วยนะค้าาา

 

 

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

1,547 ความคิดเห็น

  1. #1519 พญานก T^T (@Khaofang_17) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 20:39
    FC วิลเติลบาคค่าาา 555 แหม่...แก่แดด เอ้ย ฉลาดเกินวัยแถมยังหล่อ(น่ารัก) อีกต่างหาก ถูกใจมากอ่ะ
    #1519
    0
  2. #984 Jinjin-Jun (@hoejin96) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2559 / 13:38
    ท่านพ่อรักลูกมิเท่ากัน 55555555 น้องวิลยังเจ้าเล่ห์กว่าฟรานเซสอีกนะ ความใสซื่อของนางนี่น่ารักจริงๆ
    #984
    0
  3. #919 pla.lookpla (@lookplapla) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 11:48
    คุณพ่อหวงลูกไม่เท่ากัน5555
    #919
    0
  4. #911 nuyayai (@nuyayai) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 17:47
    น่าสงสารคริสตอปหงอยไปเลยยยยยยยย #อัพไวๆรออ่านอยู่น้าาา
    #911
    0
  5. #882 Sanookker4837 (@Sanookker4837) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2559 / 12:06
    ฟรานเชสเหมือนน้องคนเล็กมากกว่าคนกลางอีก มีแต่คนห่วง
    #882
    0
  6. #881 Boomm Wrn (@boomwrn66) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2559 / 10:58
    อยากอ่านต่อแล้ว อยากรู้ว่าคริสตอฟจะพูดยังไงเพื่อไม่ให้ฟรานเชดไป อิอิ
    #881
    0
  7. #880 STEM1995 (@eveymin) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2559 / 08:10
    ท่านพ่อหวงฟรายเชสจริงๆ
    #880
    0
  8. #879 nuttisakumvej (@nuttisakumvej) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2559 / 06:36
    คริสตอฟหาย555
    #879
    0
  9. #878 Jumzz (@Jumzz) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2559 / 02:46
    อ่านๆอยู่ทำไมยิ้ม...5555
    #878
    0
  10. #877 merryminko (@MINT_ny-kiku-) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2559 / 01:57
    ง่อวววววว 55555555 รัศมีความเป็นพระเอกอยู่ไหนคะ ฮัลโหล 

    ท่านพ่อตา ท่านดยุค น่ารักมาก เออไม่แปลใจเลยทำมัยฟรานเชสน่ารักงี้

    พี่น้องตะกูลนี้นี่น่ารักกันทุกคนเลย อยากเก็บเข้าฮาเร็มมาก อ่ะคิ >_<


    #877
    0
  11. #876 หงษ์ปีกราตรี (@lovelytsuna) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2559 / 00:55
    คุณพ่อหวงลูกสาว? จริงๆเลย
    คริสคราวนี้อยู่ที่นายแล้วนะ
    #876
    0