[YAOI]Devil...The heart of mafia ดวงใจมาเฟีย

ตอนที่ 69 : ตอนพิเศษ: Happy Valentine's Day

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 976
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    13 ก.พ. 60

Happy Valentine’s Day …



เช้านี้เป็นอีกวันที่ฟรานเชสตื่นขึ้นมาโดยที่ไม่ได้มีคริสตอฟอยู่ข้างๆ เขาชักจะชินเสียแล้วกับเหตุการณ์แบบนี้ คริสตอฟมักจะชอบออกไปวิ่งตอนเช้าเสมอก่อนจะไปทำงาน หรือไม่บางวันก็แทบจะไม่ได้กลับห้องมานอนเลยเสียด้วยซ้ำเพราะงานเยอะ แต่เขาก็ไม่ได้ว่าหรือน้อยใจอะไรอีกฝ่ายเพราะเข้าใจดีว่าคนรักของเขาต้องงานยุ่งแค่ไหน



ฟรานเชสลุกขึ้นมาจากที่นอน อันที่จริงหลังจากอยู่กันไปเรื่อยๆคริสตอฟก็เริ่มโอนอ่อนกับเขา เริ่มจะบอกว่าเขาอยากจะไปทำงานหรือไม่ไปก็ได้ อยากจะทำอะไรก็ให้ถามตามใจเสียบ้างซึ่งแน่นอนว่าในความคิดของฟรานเชสมันไม่ใช่เรื่องที่ดีเลยเพราะเขาไม่อยากให้ใครมาตามใจเขาจนเคยตัว



แต่ก็แน่นอน ฟรานเชสก็ยังคงเป็นฟรานเชส เจ้าตัวไม่เคยละเลยความรับผิดชอบ งานก็ไปทำทุกวัน ไม่เคยคิดว่าตัวเองมีสิทธิพิเศษใดๆทั้งสิ้น ชายหนุ่มมองดูนาฬิกาข้างเตียงซึ่งบอกเวลาแค่หกโมงเช้าเท่านั้น ฟรานเชสก้าวขาลงจากเตียงเพื่อเดินเข้าห้องน้ำไปชำระล้างร่างกาย



เมื่อเข้ามาแล้วถอดเสื้อออก เงาสะท้อนของบางอย่างแวบเข้าตาเขาจากกระจก ฟรานเชสหันหน้าไปหากระจกก่อนจะมองสิ่งที่ทำให้เกิดแสงสะท้อนนั่น



แหวนที่ห้อยคอของเขาเอง… เขายังจำได้ดี วาเลนไทน์ปีที่แล้ว คริสตอฟให้สิ่งนี้กับเขา พร้อมกับความรักที่เขารับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าอีกฝ่ายจะไม่ทิ้งเขาไปไหน ดวงตาสีฟ้าเหม่อมองมันจากเงาสะท้อนในกระจกก่อนจะยิ้มขึ้นมาบางๆ ถึงแม้คริสตอฟจะเป็นมาเฟีย แต่เขาก็เลือกรักคนไม่ผิดจริงๆ…



จะว่าไปแล้ว...วันนี้มันวันที่เท่าไหร่กันแล้วนะ ฟรานเชสคิดอย่างล่องลอยก่อนจะเดินเข้าไปอาบน้ำ เมื่อกลับออกมาเพื่อจะแต่งตัวไปทำงานเขาก็เหลือบมองไปทางปฏิทินเล็กน้อยแล้วก็ต้องพบกับความตกใจจริงๆเมื่อวันนี้เป็นวันที่ 14 กุมภาพันธ์



วันนี้วันวาเลนไทน์หรือ??



สงสัยว่าเขาจะทำงานและยุ่งเรื่องอื่นๆมากจนเกินไป เขาไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่ามันจะมาถึงวันนี้เร็วขนาดนี้ คงเพราะอะไรหลายๆอย่างก็ลงตัวแล้วและเขากับคริสตอฟเองก็อยู่ด้วยกันจนเหมือนครอบครัวเดียวกันไปแล้ว เทศกาล่ต่างๆก็กลายเป็นเรื่องธรรมดาไปด้วย



ฟรานเชสออกไปทำงานโดยที่ในใจยังคิดวนเวียนว่าเขาจะหาอะไรมาให้คริสตอฟเป็นของขวัญ มันฉุกละหุกเกินไปและวันนี้เขาก็ยังต้องไปทำงานจะให้ไปทำเค้กเหมือนปีที่แล้วก็คงจะทำไม่ได้ เขายังไม่ได้คุยกับคริสตอฟเลยวันนี้ แต่พอรู้มาจาแอนโทนินว่าคนรักของเขาจะไม่เข้าบริษัทเพราะมีธุระต้องไปทำข้างนอก เขาไม่หวังให้คริสตอฟจำได้เพราะตัวเขาเองก็ไม่ได้อยากได้อะไรไปมากกว่านี้แล้ว แต่ด้วยความรู้สึกส่วนตัวของฟรานเชสเอง เขายังอยากทำอะไรให้กับคนรัก อยากให้รู้สึกว่ามันพิเศษ



วันนี้ทั้งวัน เขาไม่มีสมาธิทำงานเอาเสียเลย เพื่อนรอบข้างก็เหมือนว่าจะสังเกตเห็นได้แต่ก็ไม่มีใครเดินเข้ามาถาม ฟรานเชสเอาแต่คิดไปมา ลองเสิรช์ในอินเตอร์เนตดูก็แล้วก็ไม่ได้ประโยชน์อะไร



“เป็นอะไรไป ดูไม่มีสมาธิเลย”เป็นหัวหน้าที่เดินเข้ามาถามเขาในที่สุด ฟรานเชสยิ้มบางๆให้กับอีกฝ่ายก่อนจะก้มหน้าลงทำงานต่อ สุชาติมองท่าทางแบบนั้นก็พอจะเข้าใจเพราะตัวเขาเองก็ตระหนักได้ดีอยู่ว่าวันนี้เป็นวันอะไร



“ท่านประธานไม่เซอร์ไพรซ์หรือนายคิดอะไรจะให้ท่านไม่ออกล่ะ หืม?”อย่างกับรู้ใจ ฟรานเชสเงยหน้ากลับขึ้นมองหัวหน้าของเขาทันที



“หัวหน้ารู้ได้ยังไงครับ”คนแก่กว่าหัวเราะน้อยๆ



“หนุ่มสาวก็มักมีปัญหาเรื่องแบบนี้ในวันนี้กันทั้งนั้นล่ะ ว่าแต่เป็นอย่างแรกหรืออย่างหลังล่ะ”เขาเอ่ยถามซ้ำอีกครั้ง



“อย่างหลังครับ ผมเพิ่งรู้ตัวเมื่อเช้าเองว่าวันนี้วันวาเลนไทน์”ฟรานเชสถอนหายใจออกมา สุชาติเห็นแล้วก็ขำน้อยๆ ไม่คิดว่าลูกน้องของเขาจะต้องมานั่งหนักใจกับเรื่องหาของขวัญให้กับคนรัก



“อันที่จริง นายอยู่กับท่านประธานมาตั้งนานแล้ว ท่านประธานก็คงไม่ได้อยากได้อะไรหรูหรา เซอไพรซ์เหมือนกกับสมัยที่คบกันใหม่ๆหรอกมั้ง”เขาเอ่ยขึ้นตามความคิดซึ่งฟรานเชสก็พยักหน้าเห็นด้วย



“ผมทราบครับ ผมว่าคริสก็คงไม่ต้องการเซอไพรซ์อะไรมากมายหรอกแต่ผมก็ยังอยากจะให้อะไรกับเขานี่ครับ”สุชาติทำหน้าครุ่นคิดเล็กน้อย



“ถ้าอย่างนั้นเอาเป็นซื้อของอะไรก็ได้ที่คิดว่าท่านประธานจะได้ใช้ประโยชน์ให้ดีมั้ย”ฟรานเชสลองคิดตามที่อีกฝ่ายเสนอมา จริงๆก็เป็นความคิดที่ดี ถ้าไม่ต้องมีอะไรเซอไพรซ์ก็เอาเป็นว่าซื้อของที่จำเป็นให้ก็น่าจะพอ



“นายก็ลองคิดดูแล้วกันว่าอะไรที่ท่านประธานต้องใช้และท่านจะชอบเมื่อท่านได้มัน”คนเป็นหัวหน้าตบไหล่ลูกน้องของเขาเบาๆอย่างให้กำลังใจ



“ไม่ต้องซีเรียส แค่นายหาไปให้ท่านประธานก็ดีใจจะตายแล้ว เชื่อฉันสิ”สุชาติว่าทิ้งท้ายก่อนจะหัวเราะน้อยๆแล้วเดินจากไป ฟรานเชสมองตามจนอีกฝ่ายลับตาไป เขาเบือนสายตากลับมายังโต๊ะทำงานของเขาแล้วไปะดุดตากับอะไรบางอย่าง



เขารู้แล้วว่าจะซื้ออะไรให้…



-------------------------------



เย็นวันนั้นฟรานเชสกลับบ้านค่ำมากกว่าปกติโดนที่ไม่ได้บอกคริสตอฟแต่พอกลับมาเขาก็ต้องแปลกใจเมื่ออีกฝ่ายยังไม่กลับมาอย่างที่เขาคาดเอาไว้



“คริสไปไหนหรือครับ”เขาเอ่ยถามแม่บ้านที่เดินไปมาอยู่ภายในบ้านซึ่งหล่อนก็ยิ้มให้เขาอย่างใจดีก่อนตอบ



“นายท่านไปทำงานต่างจังหวัดค่ะ เดี๋ยวดึกๆคงจะกลับ”ฟรานเชสพยักหน้ารับเข้าใจ เขากินข้าวที่ทางแม่บ้านจัดไว้ให้ก่อนจะขึ้นไปอาบน้ำเพื่อรอคนรักกลับมาบ้าน ฟรานเชสวางของที่เขาจะให้อีกฝ่ายไว้ที่หัวนอน ล้มตัวลงนั่งบนเตียงอ่านหนังสือรอคริสตอฟ และแล้วเมื่อเวลาผ่านไปจนเกือบสามทุ่มครึ่งเสียงรถจากด้านล่างก็ดังขึ้น ฟรานเชสปิดหนังสือชะโงกหน้าออกไปดูทางหน้าต่างเมื่อเห็นว่าเป็นรถของคนรักก็ไม่ลืมที่จะคว้ากล่องของขวัญไปด้วยแล้วเดินลงไปข้างล่าง



มื่อลงมาถึงเขาวางกล่องของขวัญไว้ที่โต๊ะไม่ไกลนักแล้วเดินเข้ามาหาคนรักที่เพิ่งกลับมา



“กลับดึกจังนะครับ”ฟรานเชสยิ้มเอ่ยทักทาย



“ขอโทษนะ”คริสตอฟว่า เดินเข้ามาหาคนรักก่อนจะคว้าเข้าไปกอด



“คิดถึงจังเลย”ฟรานเชสหัวเราะน้อยๆก่อนจะกอดตอบเช่นกัน



“คุณทานอะไรมาหรือยังครับ”ฟรานเชสเอ่ยถาม มองดูคริสตอฟที่ยื่นกระเป๋ากับสูทให้กับเลโอ



“เรียบร้อยแล้วล่ะ นายล่ะกินหรือยัง”ฟรานเชสพยักหน้ารับแทนคำตอบก่อนที่จะดันตัวไม่ให้คริสตอฟเดินต่อ



“หืม?”



“คุณรู้หรือเปล่าครับว่าวันนี้วันอะไร”ฟรานเชสลองเอ่ยถาม ซึ่งคนรักของเขาก็ทำหน้างงไปซักพักหนึ่งก่อนจะเหมือนระลึกขึ้นได้



“เอ่อ…”ด้วยความที่คริตอฟทำหน้ารู้สึกผิดอย่างเต็มที่ฟรานเชสก็ไม่คิดจะถือสา เขายิ้มให้กับอีกฝ่ายบางๆก่อนจะเดินไปหยิบของที่ซื้อมาให้กับอีกฝ่าย



“สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะครับคริส ผมไม่รู้จะทำอะไรให้คุณ แต่เห็นว่านาฬิกาคุณมันโทรมมากแล้วและวันก่อนคุณก็บ่นว่าอยากได้เรือนนี้ผมเลยซ์้อมาให้”ฟรานเชสเปิดกล่องนาฬิกาให้คริสตอฟดูซึ่งคนรักของเขาก็เบิกตาโตราวกับไม่อยากเชื่อว่าเขาจะได้มันมาแล้ว



“รุ่นนี้มันลิมิเตด อิดิชั่นนะแถมแพงมากด้วย นายไปเอามาได้ยังไง”คริสตอฟรับของสิ่งนั้นไปดูก่อนจะเห็นบางๆที่สายข้อมือสลักตัวอักษร ’CF’ ไว้ด้วย



“ผมขอให้เขาสลักไว้เองล่ะครับ คุณจะได้ไม่ลืมไงว่าผมซ์้อให้”คริสตอฟปิดกล่องนาฬิกาลงก่อนจะคว้าตัวคนรักมากอดแนบแน่น เขากดจูบลงบนริมฝีปากของฟรานเชสด้วยความรัก คิดถึงและขอบคุณกับทุกๆอย่างที่อีกฝ่ายทำให้เขา



“ขอบคุณมากนะ ขอบคุณจริงๆฉันชอบมันมากเลยล่ะ”คริสตอฟยิ้มกว้างให้กับคนรักของเขา ฟราานเชสเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายชอบเขาก็ดีใจไปด้วย ทั้งสองกอดกันแน่นอยู่พักใหญ่ก่อนที่คริสตอฟจะเป็นฝ่ายถอนออกมา



“จริงๆแล้ว ฉันไม่ได้ลืมหรอกนะว่าวันนี้เป็นวันอะไร”เมื่อได้ยินอย่างนั้นฟรานเชสก็เลิกคิ้วขึ้นทันที



“อันที่จริงแล้วที่ฉันหายไปทั้งวันเนี่ยก็เพราะว่าไปจัดการเรื่องนี้เนี่ยล่ะ”ฟรานเชสมองหน้าคนรักของเขาอย่างไม่เข้าใจ



“หมายความว่ายังไงหรือครับ”คริสตอฟไม่ได้ตอบอะไรเพียงแต่ส่งสัญญาณไปทางด้านหลังเขา ไม่เกินอึดใจคริสตอฟก็หันกลับไปรับอะไรบางอย่างมาจากแอนโทนินก่อนจะยื่นให้ฟรานเชส



“อุ้มเธอสิ ต่อจากนี้เธอคือลูกของเรา”ฟรานเชสมองเด็กทารกในห่อผ้าสีชมพูตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อสายตา เขาเอื้อมมือไปรับเด็กน้อยเข้าสู้อ้อมแขนด้วยหลากลายความรู้สึก


“คริส…”ฟรานเชสพูดไม่ออก เขาทั้งดีใจ แปลกใจ ปะหลาดใจไปพร้อมๆกัน



“ทีนี้ เราก็จะเป็นครอบครัวที่สมบูรณ์แล้วนะ”คริสตอฟยิ้มน้อยๆ เอื้อมแขนโอบคอคนรักเบาๆพลางเอานิ้วเขี่ยแก้มชมพพูของเด็กน้อยในอ้อมแขนของฟรานเชสเล่น



“ให้เธอชื่ออะไรดีล่ะ”เขาเอ่ยถาม ฟรานเชสที่ยังคงช็อคไม่อาจเอื้อนเอ่ยอะไรออกไปได้ เขามองเด็กน้อยในอ้อมแขนเหมือนฝัน เขาชอบเด็กและอยากเลี้ยงเด็ก เมื่อก่อนก็เคยฝันว่าอยากมีลูกซักคนสองคนแต่หลังจากมาคบกับผู้ชายด้วยกันก็ล้มเลิกความคิดนั้นไป ไม่คิดว่าคริสตอฟจะทำให้มันกลายเป็นจริงได้



“คริส...คริสครับ เด็กคนนี้…”เขาสงสัยเหลือเกินว่าคริสตอฟไปเอาเด็กน้อยคนนี้มาจากไหน คงไม่มีแม่คนไหนยกลูกตัวเองให้คนอื่นได้ง่ายๆหรอก



“ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ได้ใช้วิธีแย่ๆอะไรเอาตัวเธอมาหรอก เธอเป็นลูกของหนึ่งในผู้มีพระคุณของฉัน เสียดาย ผู้มีพระคุณของฉันคนนั้นหรือก็คือแม่ของเธอเพิ่งตายไปหลังจากคลอดได้ไม่นาน เด็กคนนี้เพิ่งจะอายุไม่กี่สัปดาห์คงยังไม่รู้เรื่องอะไรมาก ฉันอยากให้เด็กคนนี้ได้เติบโตในสภาพแวดล้อมที่ดีและแข็งแรงสมบูรณ์เหมือนเด็กคนอื่นๆฉันเลยไปทำเรื่องขอรับมาเป็นลูกบุญธรรมน่ะ”คำพูดที่คริสตอฟเอื้อนเอ่ยออกมาทำให้ฟรานเชสยิ่งรู้สึกว่าเขาเลือกคนรักไม่ผิด เขาเอนหัวซบลงที่ไหล่ของคนรักเบาๆก่อนจะเอ่ยออกมา



“ขอบคุณนะครับ”คริสตอฟก้มลงมองคนรักตัวเองที่น้ำตาคลอเบ้าเล็กๆก่อนจะกดจูบที่ขมับของฟรานเชสอย่างรักใคร่อีกครั้ง



“สรุปว่าจะให้ชื่ออะไรดีล่ะ”ฟรานเชสเชสส่ายหน้าไปมา ให้เขาคิดอะไรตอนนี้เขาคงคิดไม่ออก ความรู้สึกตื้นตันและดีใจกำลังตีรวนในอกเขา คริสตอฟที่เห็นท่าทางแบบนั้นก็หัวเราะออกมาเบาๆเช่นกัน



“เอาเป็น...ลูน่ามั้ย”ฟรานเชสนิ่งไปเล็กน้อยกับชื่อนั้น



“ตัวฉันเองก็เป็นมาเฟีย ไม่ได้ขาวสะอาดบริสุทธิ์อะไรก็เหมือนกับท้องฟ้ามืดๆดำๆตอนกลางคืน แต่เธอคนนี้ ลูน่า...จะมาเป็นแสงสว่างในความมืดมิดนี้”ฟรานเชสที่ได้ฟังความหมายก็ยิ้มออกมาน้อยๆก่อนจะพยักหน้ารับ



“ได้ครับ ลูน่า”ว่าจบชายหนุ่มก็ก้มลงไปประทับริมฝีปากกับแก้มขาวใสของเด็กทารกในอ้อมแขนเบาๆ คริสตอฟยิ้มบางๆเมื่อเห็นภาพแห่งความสุขตามที่เขาคาดการณ์ไว้ว่ามันจะเกิดขึ้น แขนใหญ่โอบกอดทั้งสองคนไว้ในอ้อมแขนรู้สึกได้ว่าชีวิตของเขาต่อจากนี้คงไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว คงต้องหาเวลาให้กับครอบครัวมากขึ้น และต้องใส่ใจและดูแลคนที่เขารักทั้งสองคนให้มากขึ้น



“รักนะ ฟรานเชส”เสียงทุ้มเอ่ยชิดริมหูคนรักเบาๆ



“รักเหมือนกันครับ...คริส”พูดจบฟรานเชสก็เงยหน้าขึ้นและรับจูบหวานที่ประทับลงมาอย่างดูดดื่ม



ไม่มีความสุขไหนจะมากกว่านี้อีกแล้ว....



  • - - - - - - -- - -


แถม..


“รักลูกขนาดนี้อยากทำลูกเพิ่มบ้างมั้ย”คริสตอฟเอ่ยถาม มองฟรานเชสที่นอนเล่นกับลูน่าอยู่บนเตียงอย่างมีความสุข



“อย่าเพ้อเจ้อสิครับคริส”ซึ่งแน่นอนว่าอีกฝ่ายจะต้องตอกกลับมาอย่างไม่ต้องสงสัย คริสตอฟปีนขึ้นบนเตียงแล้วคว้าเอวคนรักกอดไว้แน่นพลางซุกไซร้ไปตามหลังคอของฟรานเชสอย่างรักใคร่



“เอาจริงๆ ยาในตลาดมืดใช่ว่าจะไม่มีนะ พวกที่ใช้แล้วจะท้องได้น่ะ”เสียงเจ้าเล่ห์ดังขึ้นชิดริมหู มือใหญ่เริ่มซุกซนเลิกเสื้อนอนของฟรานเชสลูบไล้ไปทั่วหน้าท้องขาว



“ไม่ครับ ผมไม่ไว้ใจยาพวกนั้นหรอก”ฟรานเชสตอบกลับ ใช้นิ้วเขี่ยแก้มลูน่าเล่นอย่างเพลินมือ



“แสดงว่าถ้าไว้ใจได้แล้วจะเอาใช่มั้ย”คริสตอฟเลิกคิ้ว แต่ฟรานเชสก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับมา สุดท้ายคนถามเองก็ลุกขึ้นจากเตียงแล้วเอ่ยหนักแน่น



“ดี งั้นฉันจะสั่งคนไปวิจัยเรื่องนี้ให้เต็มที่เลย คอยดูแล้วกัน ฉันจะทำให้นายไว้ใจให้ได้”ว่าแล้วก็เดินออกไปด้วยความเร่งรีบ ฟรานเชสมองตามประตูที่เพิ่งปิดไปก่อนจะคว้าตัวลูน่ามากอดไว้หลวมๆ



อา...ชักเสียวๆแล้วสิ ปีหน้าเขาจะได้ของขวัญวาเลนไทน์เป็นยาพวกนั้นหรือเปล่านะ..



ก็คงต้องรอดูกันต่อไป…


-----------------------------------------------------

มาแล้วค่าา หายไปนานมากๆๆๆๆ วันนี้มีตอนพิเศษมาลงให้เผื่อใครคิดถึง ลงเร็วกว่าวันจริงวันหนึ่งด้วย  อิอิ  เป็นการบอกกลายๆด้วยว่ายังไม่ได้หายไปไหนน้าาา จะพยายามคัมแบ็คอย่างเต็มที่ค่ะ ฝากไว้ว่าไม่ได้หายไปไหนแน่นอน รักทุกๆคนที่คอยอุดหนุนและคอยตามอ่านเสมอค่า ขอบคุณค่า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

1,547 ความคิดเห็น

  1. #1541 Jane2545 (@Jane2545) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 21:18
    คิดถึงอ่าาาา กลับมาต่อได้ไหมมมมอ่าาา
    #1541
    0
  2. #1522 พญานก T^T (@Khaofang_17) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 10:02
    น่ารักจัง ส่วนตอนอื่นๆจะรอรีไรท์นะคะ จะรอค่ะ
    #1522
    0
  3. #1409 ri_ming (@ri_ming) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 09:36
    คิดถึงไรท์มากมาย วนอ่านเรื่องนี้หลายรอบมาก เป็นเรื่องที่สะกดใจให้วนกลับมาอ่านเสมอ
    #1409
    0
  4. #1405 na2539 (@na2539) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 07:11
    รออยูนะค๊ะ
    #1405
    0
  5. #1404 Pompaii (@solybom) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 05:44
    ยังรออยู่นะคะ นี่อ่านวน 4 รอบแล้ว(ไม่ได้โม้~)
    #1404
    0
  6. #1402 Laylacake (@Laylacake) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:35
    อ่าาาชักอยากจะให้คริสเอายามาใช้เดียวนี้เลยย55555
    #1402
    0
  7. วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 06:47
    ไรท์กลับมาแล้ว คิดถึงงง
    #1401
    0
  8. วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:35
    คิดถึงเรื่องนี้มากมายยยย
    #1400
    0
  9. #1399 aomnovel (@aomnovel) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:12
    ครอบครัวที่สมบูรณ์แล้ว น่ารักอ่ะ
    #1399
    0
  10. #1397 Lovely_Otaku (@Lovely_Otaku) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:21
    รักที่สุดเลยไรท์
    คิดถึงไรท์มากเลย
    จะรอนะคะ//ปาดน้ำตา
    #1397
    0