[Fic Anime ท่องโลกอนิเมะพร้อมพลังจากเรื้อง ครูพิเศษจอมป่วนรีบอร์น]

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 3 การไปโรงเรียนและเบื้องหลังที่ไม่ธรรมดาของ มาริ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,022
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 340 ครั้ง
    4 พ.ค. 62

04.55. น ในห้องนอนอันเรียบง่ายบนเตียงเดี่ยวปรากฏร่างของเด็กชายผมฟูฟ่องกำลังหลับตาพริ้มก่อนที่เปลือกตาจะเปิดขึ้นเผยให้เห็นแววตาสีสวยที่ปรากฏอาการง่วงวัน


"ตื่นก่อนเวลาอีกแล้ว" สึนะพูดเสียงเบาาองแขนเล็กดันตัวเองลุกขึ้นจากที่นอนอันแสนสบายเท้าเล็กก้าวลงจากเตียงสัมผัสได้ถึงความเย็นของอุณหภูมิต่ำของพื้นห้องก่อนจะถอดเสื้อนอนออกเผยให้เห็นผิวกายอันขาวเนียนที่เริ่มมีรอนกล้ามเนื้ออ่อนตามส่วนต่างๆของร่างกาย


"วิดพื้น 100 ครั้งปฏิบัติ" สึนะสั่งการกัยตัวเองเสียงเบาก่อนจะทำหารวิดพื้นเป็นการเพิ่มความแข็งแกร่งท่งกายและจิตใจจนครบเป็นเวลา


05.00 น พอดี


"ร่างกายเริ่มคุ้นเคยแล้วภายใน2วันนี้เรารู้สึกได้" สึนะพูดเสียงเบาก่อนจะคว้าผ้าขนหนูเตรียมไปอาบนํ้าและไปโรงเรียนทันที
.
.
.
.
.
.
.

"ยังไม่ตื่นสินะ" สึนะในชุดนักเรียนประถมพูดขึ้นหลังจากเข้ามาในครัวแล้วไม่เห็นผู้เป็นแม่


"ซุปมิโซะ ปลาย่าง กับหุงข้าว ภายใน 30 นาทีน่าจะทันอยู่" สึนะไม่พูดเปล่าเค้าลงมือทำอาหารทันทีจนเวลาล่วงเลยไปถึง 05.30 น.


ฮ้าวววว เสียงหาวมาแต่ไกลของผู้เป็นแม่ดังขึ้นในสภายสุดโทรมจากการตื่นนอนผมเผ้ายุ่งเหยิงกระดุมเสื้อนอนหลุดไม่มีชิ้นดีเผยให้เห็นเนินอกอันอวบอิ่มหน้าขบกัด


"อรุณสวัสดิ์ครับคุณแม่" สึนะเอ่ยทักทายเสียงเรียบกาแฟคั่วอันหอมกรุ่นส่งกลิ่มหอมของเมล็ดกาแฟส่งไปตาทอากาศสู้ผู้มาใหม่


"อรุณสวัสดิ์จ้ะสึคุง~~~" มาริพูดอย่างงัวเงียมือบางหยิบแก้วกาแฟจากลูกชายขึ้นมาจิบพรางเดินไปยังห้องนํ้าโดยที่ตายังปิดอยู่


"3....2....1" สึนะพูดขึ้นพร้อมอ่านหนังสือพิมพ์


"เอ๋สึคุงทำไมถึงมาอยู่ในครัวได้หละแถมยังลงมือทำอาหารเช้าแล้วนั่งอ่านหนังสือพิมพ์หน้าตาเฉยอีก!!!" มาริพูดอย่างตื่นตกใจนี่เธอบกพร่องในหน้าที่ของผู้ใหญ่ถึงขนาดต้องให้เด็ก5ขวบมาทำหน้าที่ของตัวเองเลยเหรอ!!!



"อย่าคิดมากเลยครับคุณแม่กลับดึกเพราะทำงานแค่นั้นก็เหนื่อยตะแย่อยู่แล้วอย่างน้อยก็ให้ผมทำในสิ่งที่ผมทำได้เถอะนะครับคุณแม่" สึนะพูดพร้อมยิ้มอ่อนก่อนจะหันมาสนใจหนังสือพิมพ์ต่อโดยไม่ได้สนคุณแม่ของตนที่ตอนนี้มองเค้าโด้ยแววตาราวกับเห็นเทวดาตัวน้อยไป


'ช่างเจิดจรัสซะเหลือเกินสึคุงเทวดาตัวน้อยๆของแม่' มาริพูดขึ้นในใจก่อนจะหันไปสนใจกับชุดอาหาร3ที่บนโตะซึ่งประกอบไปด้วย ซุปมิโซะ ปลาซาบะย่างซีอิ๊วขาว ข้าวสวยร้อนๆที่มีตะเกือบวางแนบชิดติดกันเป็นระเบียบ


'นี่มันสุดยอดอาหารที่มำมาจากฝีมือของสุดยอดพ่อบ้านชัดๆ!!!' มาริร้องขึ้นในใจขนาดเธอยังย่างปลาโดยไม่มีรอยใหม้ไม่ได้เลยน่าเจ็บใจนัก


"ไปอาบนํ้าเถอะครับคุณแม่ผมเตรียมน้ำไว้ใฟ้อาบแล้วล่ะ" สึนะ


"ขอบใจนะสึคุง" มานิพูดพรางยิ้มหวานก่อนจะเดินตรงไปยังห้องอาบนํ้าเพื่อทำธุระส่วนตัวของตัวเองให้เรียบร้อย
.
.
.
.
.
.
.
.

"นี่สึคุงแล้วเอรินะจังล่ะยังไม่ตื่นเหรอ?" มาริในชุดทางการของอิศสตรี


"คงจะยังไม่ตื่นครับ" สึนะคอบเสียงเรียบพรางคีกเนื้อปลาเข้ามาอย่างมีมารยาท


"งั้นกินเสร็จแล้วแม่ฝากสึคุงไปปลุกทีนะ" มาริพูดำรางยิ้มน้อยาก่อนจะทานอาหารฝีมือลูกชายอย่างอารมณ์ดีบอกได้เลยว่าผู้หญิงคนไหนได้ไปเป็นสามีคงสบายไปทั้งชาติ!!!


"ครับคุณแม่" สึนะพูดห่อนจะชิดตะเกียบแล้ววางลงบนจอบถ้วยทั้ง2ฝั่งก่อนจะรุกขึ้นโดยไม่ลืมชิดเก้าอี้เข้าใต้โต๊ะแล้วเดินขึ้นไปบนชั้น2ของบ้านเพื่อปลุกแขก


ก๊อกๆ "กรุณาตื่นได้แล้วครับก่อนที่คุณจะไปโรงเรียนวันแรกสาย" สึนะพูดเสียงเรียบก่อนจะเคาะอีกครั้งเมืาอไม่เห็นการตอบกลับจากอีกฝ่ายเค้าจึงตัดสินใจเปิดเข้าไปอย่างถือวิสาสะ


"ไม่ระวังตัวเอาซะเลยนะ" สึนะพูดเสียงเรียบแววตาอันเรียบเฉยทอดมองไปยังร่างของเด็กสาวที่บัดนี้นอนเสื้อผ้าหลุดรุ่ยนํ้าลายยืดอยู่บนที่นอน


"ขนาดเสื้อผ้ายังไม่เก็บเข้าตู้เลย" สึนะพูดด้วยนํ้าเสียงตำหนิก่อนจะกระชากผ้าห่มออกจากเด็กสาวจนเธอตกเตียง


โครม!!!


"โอ๊ยเจ็บๆนี่นายทำอะไรเนี่ยสึนะ!!!" เอรินะพูดอย่างหัวเสียพรางรุหขึ้นจากพื้นห้อง


"ผมมาปลุกคุณและกรุณาแต่งตัวให้เรียบร้อยด้วยครับ" สึนะพูดเสียงเรียบพรางเบนสายตาไปทางอื่นเพื่อหลบภายตรงหน้า


กระดุมเสื้อด้านบนถูกปลดออกจนเผยให้เห็นหน้าอกของวัยเด็กที่กำลังโตะซอกคออันขาวเนียนน่าสัมผัสหน้าท้องแบนราบมี่เผยให้เห็นขอบชั้นในน้อยๆที่โผล่ออกมาจากขอบกางเกงพูดง่ายๆภาพตรงหน้าถ้าเจ้าพวกหมีเห็นคงจะทนไม่ไหวถึงขนาดฉีกกระชากกรงที่มีชื่อว่า ศิลธรรม แน่ๆ


"อย่ามองนะสึนะคนลามก!!!" เอรินะพูดพร้อมใช้มือปิดเนื้อหนังของตนเองโดยมีใบหน้าที่ขึ้นสีแดงระรื่นจากความอาย


"คุณมีอะไรให้ผมดูกัน" สึนะตอบหน้าต่างก่อนจะเดินออกจากห้องไปในสภาพดรียบเฉยราวกับเรื่องเมื่อกีเไม่ได้ถูกสลักลงบนหัวสมอง


"อะอะอะหนอยแน่กล้าว่าฉันแบนงั้นเหรอเจ้าหัวฟูฉันแค่ยังไม่โตย่ะ!!!!" เอรินะพูดอย่างหัวเสียมือบางคว้าหมอนขึ้นมาก่อนจะขว้างไปยังบานประตูที่เด็กชายพึ่งเดินออกไป

(เธอว่าตัวเธอเองนะ///สึนะ)
.
.
.
.
.
.
.
.
.
"เอาล่ะถึงโรงเรียนแล้วจ้าสึคุงเอรินะจัง" มาริพูดพรางนิ้มหวานก่อนจะหันไปมองเด็กชายและหลานสาวที่ตอนนี้กำลังนั่งนิ่งบนเบาะหลังของรถเก๋ง


"ขอบคุณที่มาส่งครับคุณแม่ส่วนคุณตามผมมาผมจะพาคุณไปพบผู้อำนวยการ" สึนะกล่าวขอบคุณก่อนจะเก็บหนังสือลงในกระเป๋าแล้วเปิดประตูลงจากรถทันทีเค้ายังคงไม่เดินเข้าโรงเรียนเปิดผระตูรอเด็กสาวลงจากรถ


"เชอะ!!!" เอรินะสบัดหน้าไปทางอื่นอย่างแงงอลก่อนจะลงจากรถแล้วเดินนําหน้าสึนะไปด้วยความงอล



"คุณรู้ทางงั้นเหรอคุณ ชิโด " สึนะพูดเสียงเรียบก่อนจะหันไปมองรถเบนซ์สุดหรูของผู้เป็นแม่ที่ขับออกไปห่อนจะหันมาสนใจเด็กสาวที่ตอนนี้ทั้งเขินทั้งอายจนควันออกหู


"ตามผมมา" สึนะพูดพรางดึงมือของเด็กสาวที่ยืนกำชายกระโปรงแน่นให้ตามมาด้วยแรงที่ มากกว่า


'จะจับมือ!!!!!' เอรินะพูดขึ้นในใจอย่างตื่น ตระหนกหัวใตเริ่มเต้นจนจะทะลุออกมานอกอกเมื่อคิดถึงเรื่องเมื่อวานที่ตนถูกช่วยไว้ราวกับเจ้าหญิงที่มีเจ้าชายขี่ม้าขาวมาช่วยจากปีศาจและตอนนี้เธอเหมือนจะคิดอะไรนานไปหน่อยจนสัมผัสได้ถึงเรียงเรียกจากด้านหน้า


"ถึงแล้วคุณน่ะเลิกเหม่อได้แล้วผมขอตัวก่อนผมไม่อยากเข้าเรียนสาย" สึนะเอ่ยเสียงเรียบก่อนจะปล่อยมือออกจากเด็กสาวแล้วเดินตรงมุ่งหน้าสู่ชั้นเรียนทิ้งไว้เพียงเด็กสาวผมบลอนด์ที่ยืนเสียดายอยู่หน้าห้องผู้อำนวยการ
.
.
.
.
.
.
.

"สวัสดีค่ะซาวาดะคุง" เสียงหวานอันคุ้นเคยดังขึ้นมาแต่ไกลจากเด็กสาวที่เป็นเพื่อนร่วมบ้านเด็กกำพร้ามาด้วยกัน เรเนะ สึบากิ เด็กสาวผู้จริงจังและเงียบขรึมคนคนเดียวที่กล้าอยู่ไกล้เค้าในระยะ 5 เมตร



"สวัสดีครับ สึบากิ จัง" สึนะพูดพร้อมยิ้มอย่างอ่อนโยนก่อนจะหยุดเดินรอเด็กสาวเพื่อไปเข้าชั้นเรียนด้วยกัน


"กำลังจะเข้าห้องเรียนเหรอคะ?" สึบากิถามด้วยความสงใสถึงจะรู้คำคอบอยู่แล้วก็เถอะนี่คงเป็นสิ่งเล็กๆที่เธอสามารถทำได้แล้ว....การชวนคุย....เธอเป็นคนพูดไม่เก่งเท่าไหร่....เข้าสังคมก็ไม่เก่ง...เพราะด้วยสมองและความคิดความอ่านที่ไม่สมวัยทำให้เด็กคนอื่นๆมองว่าเธอน่าเบื่อจึงไม่มีเพื่อนซักคน......เว้นแต่เค้า ซาวาดะ สึนะโยชิ ที่มีความคิดความอ่านเหมือนกับเธอคนที่ทำให้หัวใจดวงน้อยๆของเธอสั่นไหวได้เพียงแค่สบตา



"ครับแล้วคุณล่ะ" สึนะพูดเสียงอ่อนพรางเหลือบมองเด็กสาวที่เดินอยู่ด้านข้าง


"ค่ะไปด้วยกันใหมคะ" สึบากิพูดพร้อมดันแว่นขึ้นดวงตาเผยให้เห็นซึ่งความคาดหวัง....ซึ่งมันก็สำเร็จ



"ครับ" สึนะพูดก่อนจะเริ่มออกเดินไปอย่างช้าในขณะที่เด็กคนอื่นๆออกไปวิ่งเล่นด้านนอกรอเสียงเรียกเข้าเรียน
.
.
.
.
.
.
.

"ทั้งหมดตรง....ทำความเคารพ" สึนะในตำแหน่งหัวหน้าฟ้องพูดขึ้นเสียงเรียบแฝงไปด้วยความเคารพแด่ผู้เป็นอาจารย์ประจำชั้น


"สวัสดีจ้าเด็กๆวันนี้เราจะมีเพื่อนใหม่เข้ามาเรียนด้วยยังไงก็สนิทกันไว้นะจ๊ะ...เข้ามาเลยนะ โคเนโกะจัง" สิ้นเสียงผู้เป็นอาจารย์ดวงตาของสึนะเบิกกว้างหลังจากได้เห็นผู้มาใหม่หัวใจเริ่มเต้นผิดจังหวะพร้อมกับใบหน้าที่ขึ้นสี แดงอ่อนๆจากการสูบฉีดเลือดที่มากกว่าปกติของหัวใจ



'เจอแล้ว.....หัวใจของฉัน!!!!' สึนะพูดขึ้นในใจมือซ้ายยกขึ้นกุมอกอย่างลืมตัวและดูเหมือนเค้าจะแสดงกริยาท่าทางมากเกินไปจนเพื่อนสาวอย่างสึบากิจะเริ่มสังเกตเห็นถึงความผิดปกติของชายในฝัน



'ทำไมสึนะคุงถึงสนใจเด็กใหม่จนแสดงถ้าทีแบบนั้นออกมาล่ะ!!!' สึบากิพูดขึ้นในใจก่อนจะหันไปมองนักเรียนหญิงผมขาวคนใหม่ด้วยถ้าทีเขม่น


"แนะนำตัวสิจ๊ะ" อาจารย์สาว


"ค่ะ โทโจ โคเนโกะ ยินดีที่ได้รู้จัก" เด็กสาวพูดด้วยใบหน้าไร้อารมณ์



"เอาล่ะจ้ะอืม ซาวาดะคุงที่นั่งด้านข้างของเธอว่างหรือป่าว" อาจารย์สามถามเสียงใส


"ครับ....ว่างอยู่ครับ" สึนะที่ตั้งสติได้แล้วพูดเสียงเรียบแต่ในใจกับเต้นไม่หยุดราวกับมีนักเต้นขาไฟนับพันที่กระทืบเท้าอยู่ในอกของเค้าและเมื่อเธอเดินเข้ามามันก็แทบระเบิด


"สวัสดีฉัน โทโจ โคเนโกะ ยินดีที่ได้รู้จัก" โคเนโกะหันมาแนะนำตัวพร้อมกล่าวทักทาย


"ซาวาดะ สึนะโยชิ ยินดีที่ได้รู้จัก คุณโทโจ" สึนะพูดพรางค้อมหัวเล็กน้อยเป็นมารยาทก่อนจะหันไปสนใจสิ่งที่อาจารย์เตรียมจะสอนเช่นเดียวกับเด็กสาวผมสีขาวร่างเล็กข้างกาย


'ไม่มีสมาธิเลยซักนิดหัวใจมันเต้นไม่หยุด' สึนะพูดขึ้นในใจพรางทำให้หัวโล่งซึ่งมันก็ไม่ได้ผล

จนเวลาผ่านไป


"ทั้งหมดตรงทำความเคารพ" สึนะพูดขึ้นอีกครั้งพร้อมกับเพื่อนชายหญิงในห้องที่รุกจึ้นยืนแบ้วโค้งหัวพร้อมกับอาจารย์สาวที่เดินออกไปโดยไม่ลืมทิ้งท้ายมาอีกว่า


"ซาวาดะคุงครูขอฝากเูแลและแนะนําสิ่งต่างๆในโรงเรียนให้โคเนโกะจังรู้ทีนะเธอน่ะไว้ใจได้ที่สุดแล้วล่ะ" อาจารย์กล่าวพร้อมยิ้มหวานให้กับเด็กชายที่กำลังจัดหนังสือเรียนลงกระเป๋า


"ครับคุณครู ยามิ " สึนะรับคำพร้อมพยักหน้าเข้าใจก่อนจะเหลือบไปมองคนด้านข้างที่กำลังมองมาที่ตนอย่างสนใจ


"มีอะไรหรือป่าวครับคุณ โทโจ" สึนะถามขึ้นพร้อมกับหยิบหนังสือวิชาถัดไปขึ้นมาวางไว้บนโต๊ะเรียนทันที


"นายน่ะดูสุภาพจังนะซาวาดะ" โคเนโกะพูดขึ้นพรางมองสึนะตั้งแต่หัวจรดเท้า


การแต่ตัวเรียบร้อยเสื้อผ้าไม่มีรอยยับ...กระดุมติดทุกเม็ด...รองเท้าขัดเงาอย่างดี บ่งบอกถึงความเอาใจใส่จองคนตีงหน้าได้อย่างดี


"แล้วมันไม่ดีงั้นเหรอครับคุณ โทโจ " สึนะถามเสียงเรียบดวงตาสีนํ้าตาลจ้องมองไปยังเด็กสาวตรงหน้าที่ยังคงมีใบหน้าเรียบนิ่งอยู่เช่นเดิม


"ก็จะว่ายังไงดีล่ะ....นายน่ะดูเป็นผู้ใหญ่มากกว่าเด็กซะอีก" โคเนโกะพูดพร้อมพยักหน้ากับตัวเอง


"น่าจะเป็นเพราะสภาพแวดล้อมความเป็นอยู่ของผมน่ะครับมันไม่ค่อยเหมือนเด็กทั่วไปซักเท่าไหร่" สึนะพูดขึ้น



"อืมงั้นเหรอยังไงก็ฝากทีนะเรื่องแนะนำสถานที่น่ะ" โคเนโกะพูดพร้อมยื่นมือมาหาสึนะ


"ครับจะทำหน้าที่อย่างดีเลยเจอกันหลังเลิกเรียนแล้วกันนะครับ" สึนะพูดพร้อมยิ้มอ่อนก่อนจะยื่นมือไปเช็คแฮนกับอีกฝ่าย


'นุ่มชมัดนี่สินะมือของแมวน้อย' สึนะพูดขึ้นในใจก่อนจะผละมือออกอย่างเสียดาย


พักเที่ยง ร่างของเด็กชายผมฟูกำลังนั่งรับประทานอาหารเที่ยงของตนอย่างเรียบร้อยโดยมี สึบากิ อยู่ด้านซ้ายส่วน โคเนโกะ อยู่ด้านขวา



ปั้ง!!! ผระตูถูกเปิดออกอย่างแรวพร้อมกับรักเรียนในชุดกาคุรันสีดำที่เดินเข้ามาให้ห้องสามคนซึ่งทั้ง3คนเดินตรงมายังสึนะ


"แกสินะคนที่ล้มคุณเทอุจิได้น่ะ" นักเรียนที่คิดว่าน่าจะเป็นแกนนําพูดขึ้น


"ใครกันครับ เทอุจิ ที่ว่า" สึนะถามเสียงเรียบตะเกียบในมือคีบไก่เข้าปาก



"แกอย่ามาตลกนะโว้ย!!!!แกจะบอกว่าแกทำให้คุณเทอุจิที่เป็นเจ้าถิ่นในแถบนี้นอนหนอดนํ้าข้าวต้มโดยที่แกไม่รู้ชื่อเค้า" แกนนําพูดขึ้นพรางตบโต๊ะเพื่อระบายอารมณ์ดวงตาสีดำต้องมองเด็กชายตรวหน้าอย่างเอาเรื่อง


"คงจะเป็นอย่างนั้นครับ" สึนะตอบเสียงเรียบตะเกียบในมือยกขึ้นป้องกันหมัดที่กำลังจะต่อยโดนหน้าเค้า


"ผมให้เวลาคุณหันหลังแล้วเดินจากไปแบบเงียบๆแล้วผมจะคิดซะว่า สัตว์กินพืช อย่างพวกคุณไม่ได้มาละลานผม" สึนะพูดเสียงเรียบแววตาของเค้าได้แปรเปลี่ยนเป็นเรียวคมทันทีเมื่อเห็นอีกฝ่ายนังคงไม่ลดความพยายามที่จะทำร้ายเค้า


"ไม่หยุดสินะทำไมพวกคุณต้องทำเรื่องนี้ให้ยุ่งยากด้วย" สึนะลุกขึ้นจากเก้าอี้ทอนฟาที่ซ่อนไว้ใต้เสื้อถูกชักออกมาแล้วโจมตีคนทั้ง3จนสลบไปท่ามกลางสีหน้าตกใจของเด็กทั้งห้อง


"ขอโทษที่ทำเสียงดัง" สึระยืนตรงแล้วค้อมหัวเล็กน้อยก่อนจะเดินไปลากคอเสื้อของคนทั้ง3ออกจากห้องไปด้วยแรงที่เหนือกว่าเด็กรุ่นเดียวกันถึง10เท่า
.
.
.
.
.
.
.
.
.
อีกด้านหนึ่ง

ปั้ง ปั้ง ปั้ง เสียงปืนดังสนั่นขึ้นสามครั้งพร้อมกับปีศาจทั้ง3ตัวที่ล้มลงเมื่อเจอฤทธิ์ของกระสุนเงินที่มีเวทย์ศักดิ์สิทธิ์ลงอาคมเอาไว้อยู่ หญิงสาวในชุดปฏิบัติการสีดำแนบเนื้อถอนหายใจก่อนจะเก็บปืนลงสู่ที่ซองของมันที่เอวด้านซ้าย


"เสร็จซักทีนะมาริทำไมวันนี้เธอดูรีบจัง" เพื่อนร่วมงานคนหนึ่งทักขึ้นเมื่อเห็นความเร่งรีบในการทำงานของมาริ


"อ๋อฉันจะรีบไปรับลูกชายค่ะอีก 2 ชั่วโมงโรงเรียนก็เลิกแล้วฉันไม่อยากไปรับลูกสาย" มาริพูดพร้อมยิ้มหวานเมื่อนึกถึงลูกชายสุดที่รัก


"งั้นเหรอเธอไปเถอะพวกฉันจะเก็บกวาดปีศาจชั้นต่ำพวกนี้เองขอบใจมากที่ช่วยนะ" เพื่อนร่วมงานคนเดิมพูดขึ้นพร้อมมองร่างของสุดยอดนักล่าปีศาจที่พึ่งหันหลังเดินจากไปอย่างอารมณ์ดี


จบ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 340 ครั้ง

568 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 00:53
    555 โดนด่าสัตว์กินพืช กวางใช่มะ หรือกระต่าย
    #521
    0
  2. #135 Zanzar (@5401170733) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 01:05
    คืออ-5ขวบเองนะะะะะะท่า10กว่ายังพอทำใจได้
    #135
    1
    • #135-1 natpoom123 (@natpoom123) (จากตอนที่ 3)
      18 พฤษภาคม 2562 / 01:06
      ถึงตัวจะเป็นเด็กแต่สมองเป็นผู้ใหญ่ชื่อของเค้าคือ คิเรย์
      #135-1
  3. #105 KaTeung (@KaTeung) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 10:33
    เสียอารมณ์ตรงคำผิดเยอะมาก แต่เนื้อเรื่องสนุกครับ
    #105
    0
  4. #54 Eror404 (@acrez) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 20:47
    เป็นพี่หมีกลับชาติมาเกิดนี่เอง
    #54
    0
  5. #53 Eror404 (@acrez) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 20:47
    เป็นพี่หมีกับชาติมาเกิดนี่เอง
    #53
    0
  6. #20 sa5sa5sa (@sa5sa5sa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 12:09

    ไรท์จะปล่อยรีดค้างแบบนี้ไม่ได้นะค่ะ=^=

    เป็นกำลังใจให้นะคะ^_^
    #20
    0
  7. #19 jino1125 (@jino1125) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 02:46

    ชอบบบบบบบ
    #19
    0
  8. #18 หน้ากากใบไม้ (@apiwatkhung) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 22:18

    ชอบชอบบบ
    #18
    0
  9. #17 Logji (@Logji) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 22:06
    สุดยอด
    #17
    0
  10. #16 jt12 (@jt12) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 21:53

    เอาอีกๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #16
    0
  11. #14 lkk19131 (@lkk19131) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 21:38
    ต่อครับสนุกมาก
    #14
    0