โฉมงามไร้พ่าย

ตอนที่ 13 : โฉมงาม 12 : พบกันเพียงคราหนึ่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,458
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 91 ครั้ง
    14 มิ.ย. 62












12


พบกันเพียงคราหนึ่ง









  จวนตระกูลอิง ค่อนข้างมีความเป็นอยู่สุขสบาย มีข้าวอาหาร  เฟยเทียนอาศัยอยู่ที่นี้มาราวสองวันหลังจากที่วันนั้นช่วยเหมยฮวาจากการโดนลงโทษได้ จากที่ตอนแรกเธอต้องไปอยู่เรือนรวมกับสาวใช้คนอื่น เธอก็ถูกเหมยฮวาขอร้องให้มาอยู่ในเรือนดอกเหมย ซึ่งเป็นเรือนส่วนตัวของเหมยฮวา โดยเธอใช้เวลาว่างกับถิงถิงออกเดินสำรวจทั่วจวนในขณะที่เหมยฮวาโดนกักบริเวณ บางเรือนที่เป็นเรือนของคนอื่นเธอก็ไม่เฉียดใกล้ โดยในจวนจะมีเรือนใหญ่เป็นเรือนรวม และมีเรือนย่อยอีกห้าเรือน คือ เรือนดอกเหมยที่อาศัยของเหมยฮวา  เรือนปักษาของบิดามารดา  เรือนอิงฮวาของไป๋หลาน และเรือนสาวใช้กับโรงครัว ด้วยความที่เฟยเทียนเป็นคนจดจำเร็วจึงใช้เวลาเพียงหนึ่งชั่วยามเธอก็จดจำแทบจะได้หมด  




"  พี่เฟยมาทานด้วยกันสิเจ้าคะ "




ตอนนี้ก็เป็นวันสุดท้ายของการกักบริเวณเหมยฮวา เมื่อยามเฉิน  *[ 07.00 - 08.59 ]   ถิงถิงได้ไปนำสำรับอาหารมาให้เหมยฮวาทานเช่นปกติ แล้วเจ้าตัวก็เอ่ยปากชักชวนเฟยเทียน ทว่าได้รับการสายหน้าปฏิเสธ 



" เจ้ากินเถอะ..พี่ว่าจะออกไปนอกจวน "


" พี่เฟย...จะไปทำสิ่งใด " เหมยฮวาถามด้วยความสงสัย แม้จะทราบดีว่าอีกฝ่ายไม่ได้ไปทำลับลมคมในที่ไหนก็ตาม จากตอนแรกที่คีบอาหารเข้าปากก็หยุดเพื่อรอฟังคำอธิบาย



" นั้นสิเจ้าคะ..ให้ข้าไปเป็นเพื่อนหรือไม่ " ถิงถิงเสนอตนโดยเหมยฮวาเห็นชอบด้วยทว่าเฟยเทียนกะจะไปคนเดียวอยู่แต่แรกจึงบอกปัด



" ไม่ต้องหรอก...เพียงอยากออกไปเดินเล่น " 



" ให้ถิงถิงไปเป็นเพื่อนพี่เฟยเถิด  " 



เหมยฮวามองหน้าถิงถิงแล้วจึงกล่าวกับเฟยเทียน



" ลำบากนางเสียปาว "




 เหมยฮวาเกรงว่าอีกฝ่ายจะกลับไม่ถูกจึงพยายามบอกให้นำถิงถิงไปด้วย แต่เฟยเทียนดื้อดึงกว่าและกลัวอีกฝ่ายจะไม่สะดวกจึงขอไปคนเดียวตามที่ต้องการ ทำให้เหมยฮวาต้องจำยอม



" หากยาม...พี่เฟยยังมิกลับข้าจะให้ถิงถิงไปตามนะเจ้าคะ "



เหมยฮวากล่าวก่อนนำถุงใส่เงินจำนวนหนึ่งส่งให้เฟยเทียน ทว่าเฟยเทียนก็ไม่ยอมรับเสียที ทำให้เหมยฮวายัดมันใส่มือเธอ



" ข้ามอบตอบแทนพี่เฟย..โปรดรับไว้เถอะเจ้าคะ พี่เฟยจำเป็นต้องใช้ "




หลังจากพูดคุยกันเสร็จถิงถิงก็มาส่งเธอถึงหน้าจวนพร้อมถามย้ำว่าให้ไปด้วยหรือไม่ ซึ่งเฟยเทียนก็ไม่รอช้าออกนอกจวนทันที เธอค่อนข้างจดจำเส้นทางได้ระดับหนึ่ง  



  เฟยเทียนกะเอาไว้ว่าจะไปสืบหาข่าวคราวขององค์รัชทายาทผู้นั้นเสียหน่อย เพราะเธอได้ยินบ่าวในจวนตระกูลอิงซุบซิบกันว่ามีคนพบเห็นขบวนทหาร เดินทางกลับเข้าเมืองหลวงเมื่อช่วงเย็นของเมื่อวาน เฟยเทียนแน่ใจว่าต้องเป็นขบวนของเจ้าหยางเฟิงแน่นอน



เมื่อรัดเลาะออกมาจนถึงถนนสายหลักเฟยเทียนก็ไม่รอช้าเดินแทรกไปกับกลุ่มผู้คนอย่างแนบเนียน ด้วยความที่เธอมาดหมายว่าจะหาชื้อหน้ากากก่อนเธอจึงเดินตามหาร้านที่ตนต้องการ จนหยุดลงเมื่อเจอหญิงชราคนหนึ่งในเสื้อคลุมสีน้ำตาลนั่งขายเครื่องประดับอยู่บนพื้น แม้เครื่องประดับจะงดงามไม่ต่างจากร้านอื่นทว่าหนุ่มสาวกับเดินเลยร้านของนางไปอย่างไม่สนใจ 



  เฟยเทียนย่างกรายเข้าไปก่อนก้มลงสำรวจสิ่งของตรงหน้า มือบางหยิบหน้ากากสีขาวชิ้นหนึ่งขึ้นมามองด้วยความสนใจ



" เจ้าสนใจหรือแม่นาง "




เสียงเย็นจากหญิงชราทำให้เฟยเทียนขนลุกทว่าเธอก็หาได้แสดงออก




"  ราคาเท่าไหร่หรือท่านยาย "




เธอถามบ้างทว่าอยู่ๆหญิงชราก็ล้วงเข้าไปในเสื้อของนาง ก่อนนำหน้ากากอีกสองใบออกมา ใบหนึ่งมีสีขาวบริสุทธิ์เป็นรูปปีกหงส์ครึ่งหน้า อีกใบเป็นรูปเช่นเดียวกันทว่าเป็นสีดำทมิฬ 




" เจ้าต้องการหน้ากากเช่นไรเล่า สวยหรือ อัปลักษณ์หรือ ?  " หญิงชราถามเธอ ทว่าเฟยเทียนนิ่งคิดเหตุใดเพียงเธอต้องการชื้อหน้ากากถึงต้องถามความสวยงาม ความอัปลักษณ์ 





"  แม้เจ้าสวมใส่..จริงหรือที่มันจะปกปิดความวุ่นวายให้แก่เจ้า ปกปิดตัวตนเจ้า หน้ากากนั้นก็เหมือนจิตใจมนุษย์ที่ล้วนแต่เลือกส่วมใส่ ทว่าท้ายที่สุดเจ้าก็ต้องถอดมันออกมา  "




" ท่านยายคงเข้าใจผิดแล้ว ข้าไม่ได้หลบหนี ปกปิดหรือซ่อนจากสิ่งใดเจ้าคะ " 




ว่าพลางมือบางก็วางหน้ากากไว้ที่เดิม แต่มือเย็นเฉียบของหญิงชราก็คว้าหมับเข้าที่มือของเฟยเทียนพลันขนทั้งกายของเฟยเทียนแทบลุก




"  ผู้รอคอยจักตื่นแล้ว..เมื่อดวงชะตายังคงผูกติดมีหรือจะหวนจากไปอย่างสงบ "




" ท่าน...เป็นทำนายหรือ "




เฟยเทียนถามขึ้นแม้นางจักสงสัยในตัวหญิงชราทว่าสิ่งที่น่าสนคือคำกล่าวของนางต่างหาก นางพูดถึงใคร รู้หรือไม่ว่าเธอมากจากไหน ทันเกิดเป็นคำถามในใจของเฟยเทียนเสียแล้ว




 หญิงชราไม่ตอบสิ่งใดนางเพียงนิ่งสงบ ทำราวกับไม่เคยกล่าววาจาเช่นนั้น เฟยเทียนก็ไม่อยากเซ้าซี้นางจึงเดินออกมาจากหญิงชรา  ในคราแรกที่จะหยิบฉวยหน้ากากติดไม้ติดมือก็พานไม่อยากได้ เจ้าตัวถอนหายใจแล้วไปทำตามสิ่งที่เธอต้องการอีกอย่าง ข่าวขององค์รัชทายาท









 โรงเตี๊ยมเจ้าเย่ว  โรงเตี๊ยมที่โดงดังสุดในเผิงอัน ทำให้เป็นโรงเตี๊ยมที่มีผู้คนเข้าออกมาก ดังนั้นจึงเป็นแหล่งที่ข้อมูลข่าวสารถูกเล่าปากต่อปาก หากถามข้อดีของที่นี้คงเป็นการยินดีตอนรับคนทุกชนชั้นทว่าก็มีโชนแยกเฉพาะ การบริการดีไม่เลือกคนกิน มีเมนูหลากหลายและเป็นจุดชมวิวเพราะเมื่อมองไปด้านทิศตะวันออกจะเป็นแม่น้ำสายใหญ่ของเผิงอัน แม่น้ำหลิว ว่ากันว่าเป็นแม่น้ำแห่งโชคชะตาที่ครั้งหนึ่งในรอบปีดอกเหลียนฮวา หรือดอกบัวสีทองจะปรากฎหากผู้ใดพบเห็นจะได้พบเนื้อคู่ที่แท้จริง



  ชายหนุ่มสายหัวกับตำนานไร้สาระ สายตาเรียบนิ่งมองลงไปยังทิวทัศน์ที่งดงามของแม่น้ำหลิว  ความสงบที่ฝูหรงตงเหยียนตามหาคือการได้มานั่งจิบชาในยามเช้า 



" คารวะนายท่าน "   เสียงสตรีในชุดสีแดงโดดเด่นดังขึ้นทว่าฝูหรงตงเหยียนหาได้สนใจ



" ข้าน้อยมู่ตาน..เห็นคุณชายสง่างามนักจึงอยากมานั่งจิบชาเป็นสหาย..หากไม่รังเกียจข้าน้อยละ.."



" น่ารำคาญ " 



เสียงเย็นทำให้หญิงสาวชะงัก ตั้งแต่เกิดมามู่ตานมีใบหน้างดงามไม่มีผู้ใดกล่าวว่านางน่ารำคาญเช่นชายผู้นี้มาก่อน นางทั้งโกรธทั้งอายในคราวเดียวกัน เจ้าตัวจึงทำเพียงเดินสบัดหน้างามๆจากไปด้วยความงุดหงิด คอยดูเถิดนางจักต้องทำให้ชายผู้นี้หลงรักให้ได้



เมื่อความสงบกลับมาฝูหรงตงเหยียนจึงลุกขึ้นเดินไปยังระเบียง สายลมที่โบกพัดทำให้เขาในชุดสีน้ำเงินดูราวกับเทพเซียน ผู้คนที่พบเห็นต่างก็รู้จักว่าเขาคือผู้ใด 



" อะ "



ทว่าพลันสายตาของเขาก็มองลงไปพบกับคนผู้หนึ่ง ที่เดินปะปนกับผู้คนอยู่บนถนน นางดูโดดเด่น เส้นผมสีดำนั้นสะบัดไปตามจังหวะการเดินของเจ้าตัว จนร่างบอบบางนั้นหยุดลงและหันหน้ามาริมระเบียงที่เจ้าฝูหรงตงเหยียนยืนอยู่ เป็นชั่วขณะหนึ่งที่เขาเห็นใบหน้างามล่มเมือง แต่สิ่งที่น่าประหลาดคือดวงตาดวงนั้นเปลี่ยนเป็นสีที่ไม่ใช่สีดวงตามนุษย์ ฝูหรงตงเหยียนได้ทราบแล้วว่าไม่มีเพียงตนที่ผู้คนเล่าขานว่าเทพเซียนแน่นอน...






 


................












ฝูหรงตงเหยียน






หรงตงเหยียน
















เย้เย้มาแล้วนะคะ อาจช้าหน่อยเนื่องจากเขียนแบบแนะนำ ร.ร ให้อาจารย์อยู่

เป็นงานด่วนว่างั้นละค่ะ

หวังว่าจะรอกันนะคร้าา


ป.ล ถ้าเจอคำผิดก็คอมเม้นต์บอกได้น่า


ขอบคุณคร้า

















































ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 91 ครั้ง

137 ความคิดเห็น

  1. #134 ลีโอแตงโมดีโด้ (@jindanuch) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 14:55
    สนุกคะ น่าติดตาม แต่ตอนสั้นไปค่ะ
    #134
    0
  2. #124 LeenaLor (@LeenaLor) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2562 / 21:08

    รออออออออออ
    #124
    0
  3. #123 Erng'Erng Thanpitcha (@princesserng) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 18:57
    รอติดตามนะคะะ
    #123
    0
  4. #122 por4312525 (@por4312525) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 22:09
    รอติดตาม
    #122
    0
  5. #121 chamee (@chamee) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 17:17
    รอติดตามนะคะ
    #121
    0
  6. #120 Nongbang2511 (@Nongbang2511) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 14:51
    รอจ่ะมาเร็วๆน๊า
    #120
    0
  7. #119 Nimh03 (@Nimh03) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 03:13
    ฝูหรงตงเหยียนคือใครอ่ะ? จำไม่ได้ 5555 ^_^
    #119
    1
    • #119-1 nattakarn555 (@nattakarn555) (จากตอนที่ 13)
      10 มิถุนายน 2562 / 13:47
      เป็นโล่ของชาติ555
      #119-1
  8. #118 gommon2 (@GomMon) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 19:31
    ดีใจที่ไม่หายค่ะ
    #118
    0
  9. #117 อัมพร (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 15:03

    ขอบคุณค่ะ

    #117
    0