พระชายาแสวงพ่าย

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 823,760 Views

  • 6,432 Comments

  • 12,060 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    627

    Overall
    823,760

ตอนที่ 15 : บทที่ 6 นางกำนัลฝึกหัด (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20301
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 70 ครั้ง
    3 เม.ย. 60







และแล้วกล่องถุงยางอนามัย ที่ตรวจครรภ์และตุ๊ดตู่ปลอมรูปแตงกวาก็ถูกโยนโครมใส่มือเธอ

            แอร๊ย!!

น้ำตานางกำนัลพุ่งเป็นสายธารา จังหวะนั้นเถาจื่อประคองถาดป้านชากับถ้วยชามาพอดี นาราเผลอปัดมือทำถ้วยชาตกจากถาด จังหวะที่เถาจื่อกำลังจะเอื้อมมือรับนั่นเอง การเคลื่อนไหวก็ค่อยๆ ช้าลงจนหยุดนิ่ง ถ้วยชากับน้ำชาลอยคว้างนิ่งอยู่กลางอากาศ เถาจื่อนิ่งค้างอยู่เช่นนั้น ส่วนชินหวังอ๋องรูปงามก็หยุดเคลื่อนไหวราวกับกลายเป็นรูปสลักศิลา ยกเว้นเพียงนาราเพียงผู้เดียวที่ยังเคลื่อนไหวได้เป็นปกติ

            ช่องว่างมิติกาลเวลาเปิดออก พร้อมกับที่มีร่างของใครคนหนึ่งกระโดดออกมา เขาสังเกตเห็นข้าวของในอ้อมแขนของนาราด้วย

            บอกแล้วใช่มั้ยว่าให้ระวังร่างสูงใหญ่คุ้นตาค่อยๆ ยืดตัวขึ้นยืนจนเต็มความสูง แล้วหันหน้าดุๆ มาสบตา

พี่แทน! พี่จ๋ามาช่วยหนูแล้วพี่แทนคุณ พี่ชายแท้ๆ ของเธอมาช่วยแล้ว นาราโผกอดพี่เหมือนอีบ้า หนูเกือบโดนสั่งเชือดไม่รู้กี่หนแล้วรู้มั้ยอ่า... พี่แทนมาพาหนุงหนิงกลับแล้วใช่มั้ยคะ

เปล่า พ่อใช้พี่ให้เอาถุงยางมาให้เพิ่ม อ่ะ เอาไปพี่ชายยัดถุงยางแบบขรุขระเร้าใจให้... คือจะเอามาทำไมวะ ในกระเป๋าสี่มิติมีอีกเป็นสิบๆ ยังไม่ได้ใช้เลย

พ่อบอกว่าแค่นั้นไม่พอหรอก แล้วเมื่อกี้นี้มันอะไร จะปั่มป้ามกันทำไมไม่ใส่ถุง

ฮ่วย!! แหกตาดูก่อนว่าน้องสาวมันทำอะไรอยู่สิวะคะพี่บ้า! เห็นมั้ยเนี่ยว่าน้องจะโดนเขาฆ่าปาดคออยู่แล้ว!”

แกไปกวนตีนเขาก่อนล่ะสิไม่ว่าพี่เดาถูกเผง แทงใจดำฉึกๆ เอาล่ะพี่ต้องกลับแล้ว จะรีบไปดูบอล

แล้วหนุงหนิงอ่า...นารารีบเกาะแขนพี่ ร้องกลับบ้าน

ก็รอซ่อมเครื่องอยู่ที่นี่ไปไง

ก็พาหนุงหนิงกลับตอนนี้เลยดิพี่แทน

เออเนอะไม่ทันคิด แต่กลับไม่ได้หรอก ที่นั่งไม่พอ น้ำหนักเกินพี่พูดเรียบๆ ทำเหมือนลืมซื้อตั๋วรถทัวร์ให้น้อง แต่มันไม่ขำเลยนะว้อย

แล้วพี่มาส่งถุงยางให้หนุงหนิงแค่นี้เนี่ยนะ!” 

เอออ่ะดิ ไปนะ บาย

พะ...พี่! อย่าเพิ่งไปพี่แทน อีเชรี่ยพี่!!

พรึ่บ! ช่องว่างมิติหายไป เหลืออีบ้าอย่างเธอกับตุ๊ดตู่ปลอมและถุงยางแบบขรุขระสามสิบกล่อง ฉิบหาย!!

นาราอยากจะได้ยาดม สูดๆๆ ให้หายบ้าแล้วขว้างใส่หัวพี่ชาย ตรรกะของพ่อกับพี่เสื่อมมากถึงมากที่สุด ไม่ถงไม่ถามสุขภาพน้องสักคำ ร่ำๆ แต่เรื่องถุงยางอนามัย! นาราได้แต่ถอนหายใจไม่รู้จะทำไงต่อ ในขณะที่มิติกาลเวลาค่อยๆ กลับมาเคลื่อนที่ตามปกติ องค์ชายสี่ทรงกะพริบเปลือกตา สับสนเล็กน้อยที่นาราดูเหมือนจะเคลื่อนกายมาอยู่ข้างๆ เขาในพริบตา

            “น้องสิบสี่เดาว่าของพวกนี้น่าจะเป็นของเจ้า เขาให้ข้าช่วยนำมาคืน” รับสั่งเรียบๆ โดยที่จ้องหน้าของเธอตลอดเวลาเพื่อจับผิด นาราแทบร้องจ๊าก จะทิ้งก็ไม่ได้ จะเก็บเข้ากระเป๋าสี่มิติที่พุงก็ไม่ได้ จำเป็นต้องถือเอาไว้ต่อหน้าชายหนุ่มรูปงามอย่างนั้น และคำถามที่เธอไม่อยากเจอก็ตามมา

            “มันคืออะไร?”

            ร่างบางมองตุ๊ดตู่ปลอมสลับกับใบหน้าคมเข้ม สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะตอบออกไป “สิ่งนี้คือของดูต่างหน้าพ่อของหม่อมฉันเองเพคะ เอาไว้บูชาในที่แคบ”

            พูดจบแล้วน้ำตามันไหลออกมาเอง พ่อนะพ่อ อีพี่นะอีพี่

            แต่ชินหวังอ๋องยังคงขยี้ต่อไปด้วยการหยิบซองถุงยางอนามัยออกมาฉีกและยกขึ้นมา ทำท่าจะดมกลิ่น นาราทนไม่ไหวจึงแตะมือห้ามไว้พลางส่ายหน้าขอร้อง... อย่ากินเด็ดขาดนะยะ ชะนีทนดูไม่ได้

            “แล้วของสิ่งนี้คืออะไร?”

            “เอ่อ...” กูอยากตาย “มันใช้สำหรับสวม... เอ่อ สวม...”

“สวมอะไร?!

“สวม... สวมเท้าเพคะ ใช่ๆ สวมเท้ากันน้ำแบบนี้เพคะ” พูดจบก็สาธิตให้ดูด้วยการสะบัดรองเท้าออกไปแล้วสวมถุงยางใส่เท้าของตนเองอย่างเอาเป็นเอาตาย อิ้นเจินกลับเป็นฝ่ายมีสีหน้าเข้มขึ้นจนถึงลำคอ สูดลมหายใจเข้าช้าๆ ลึกๆ และพยายามส่งสายตาเย็นชา พยายามแสดงให้เธอเห็นว่าเรียวเท้าอันงดงามของเธอไม่มีผลอะไรต่อเขาเลยสักนิด ท่าทีของเขาทำเอานารางง... เขาเขินอะไรของเขา

            “รีบใส่รองเท้าให้เรียบร้อย!

            ร่างสูงใหญ่ทำตาถลึงใส่ เธอไม่สะดุ้งสะเทือนหรอกแต่งุนงงว่าทำอะไรผิด แค่ถอดรองเท้าไม่เห็นต้องดุกันเลย “ขอบพระทัยที่นำของต่างหน้าพ่อหม่อมฉันมาคืนเพคะ”

นาราเบือนหน้าไปอีกทาง บ่นพึมพำ “ดุฉิบหาย เมากลิ่นถุงยางแน่ๆ” เธอยังย่อกายถวายความเคารพไม่เป็น ไม่รู้จะทำยังไงก็เลยทิ้งตัวลงไปกองที่พื้นเลย ภาวนาให้เขารีบๆ ไป แต่ทว่าใบหน้าแกร่งกร้าวโน้มลงมาพร้อมออกคำสั่ง

            “ยกน้ำชาไปให้ข้าด้วย”

            “ชาอะไรเพคะ?”

            ถามไม่ถามเปล่า ยกแขนกอดอกฉับ! อิ้นเจินจึงพบว่าเขาต้องใช้ความอดทนต่อหญิงนางนี้กว่าปกติหลายสิบเท่า ทรงก้าวเข้าไปในตำหนักด้วยสีหน้าโกรธๆ นาราเองก็เกาศีรษะ แค่จะถามว่าจะรับชาร้อน ชาเย็น ชานม ชามะนาวหรือว่าชาชัก เธอจะได้บริการให้ถูก ชายสี่หมี่เกี๊ยวผู้นี้เอาใจยากเสียจริง

            นาราถามเถาจื่อก็เลยรู้ว่าองค์ชายสี่โปรดชาเถียะกวนยินจากมณฑลฮกเกี้ยน เฉินกูกูเห็นว่านารายังไม่ได้ฝึกฝนการงานให้คล่องจึงเป็นผู้ลงมือชงชาไปถวายให้เอง ส่วนนารากับเถาจื่อช่วยกันประคองถาดของว่างไปถวาย ด้วยความหมั่นไส้ที่โดนดุบ่อยๆ ร่างบางจึงคิดแผนชั่ว ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าสี่มิติเพื่อหยิบของสิ่งหนึ่งออกมา

            “น้ำปลาตราเป็ดน้อย!!

ชะแว้บ แว่บ แว่บ... น้ำปลานี้หมักด้วยกรรมวิธีวิทยาศาสตร์ รุ่นนี้ไร้กลิ่นก็เลยขนขึ้นเครื่องบินได้ นับว่าเป็นของฝากจากแม่กลองที่ฮิตระเบิดไปทั่วอำเภอ พ่อบอกให้ใช้เหยาะกินกับข้าวในยามฉุกเฉิน นาราอาศัยจังหวะทีเผลอ แอบสับเปลี่ยนชาเถียะกวนยินเป็นน้ำปลาสูตรอภิมหาเค็มเต็มพิกัด รับรองซดเข้าไปแอดมิทเข้าโรงพยาบาลไปนอนฟอกไตได้เลย สมน้ำหน้า!

            มือแกร่งทำท่าจะยกถ้วยชาขึ้นดื่ม นาราลอบมองพลางหัวเราะคิกคัก อิ้นเจินรับรู้ด้วยสัญชาตญาณว่ามีอะไรผิดปกติ และชายหนุ่มเผอิญหันไปสบตาวิบวับของนางมารร้ายเข้าพอดี นารากลบเกลื่อนไม่ทันจึงแข็งใจฉีกยิ้มให้

            “ถ้วยชาของข้ามีปัญหาอะไรหรือเปล่า?”

            “ไม่มี้...” ตอบเสียงสูง “เชิญเสวยชาเถอะเพคะหวังเย๋”

อิ้นเจินขมวดคิ้ว แต่ทว่าเด็กรับใช้คนสนิทขององค์ชายสิบสามพลันวิ่งถลาเข้ามาร้องห่มร้องไห้ ถ้วยน้ำปลามหาภัยจึงถูกวางลงตามเดิม

            “เกิดอะไรขึ้นเทียนจื้อ? นายของเจ้าอยู่ที่ไหนเล่า?” เต๋อเฟยรีบลุกขึ้นนั่งด้วยความเป็นห่วงลูกชายบุญธรรม เทียนจื้อยังเป็นแค่หนุ่มน้อย แม้จะติดตามรับใช้องค์ชายสิบสามมาตั้งแต่เด็ก แต่ทว่าตอนนี้เขาไม่รู้จะทำอย่างไรจริงๆ

            “เรื่องที่ฝ่าบาททรงต้องการให้องค์หญิงจือเอ่อร์[1]หมั้นหมายกับขุนนางชาวมองโกล ฝ่าบาททรงรับสั่งให้องค์ชายสิบสามเข้าเฝ้าพ่ะย่ะค่ะ แต่องค์ชายเพิ่งดื่มหนักมาก กระหม่อมให้ทานยาช่วยสร่างเมาแล้วแต่ว่ายังไม่ดีขึ้น แล้ว... แล้วฝ่าบาทก็ส่งคนมาเร่งให้เข้าเฝ้าพ่ะย่ะค่ะ”

            “เหลวไหลเสียจริง ดื่มตั้งแต่หัววันเช่นนี้ช่างไร้หัวคิด ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน?”

            “กราบทูลเหนียงเหนียง องค์ชายกำลังเสด็จไปตำหนักไท่เสอพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมเห็นท่าไม่ดีก็เลยฝากกงกงให้ช่วยดูแลแล้วรีบมาทูลเหนียงเหนียงพ่ะย่ะค่ะ”

            “แล้วทำไมไม่กราบทูลฝ่าบาท ขอผลัดวันเข้าเฝ้าไปวันอื่นเสียเล่า?”

            “ฝ่าบาทมีคำสั่งว่า วันนี้ต่อให้องค์ชายแขนขาขาดก็ต้องมาตามคำสั่งพ่ะย่ะค่ะ”

องค์หญิงจือเอ่อร์ พระธิดาองค์ที่สี่แห่งองค์ชายสิบสาม แต่เพราะองค์ชายอิ้นเสียงไม่ได้รับการแต่งตั้งฐานันดรศักดิ์ใดจากจักรพรรดิคังซี องค์หญิงสี่ผู้นี้จึงไม่มีฐานันดรศักดิ์ใดๆ และธรรมเนียมการแต่งงานเพื่อเชื่อมความสัมพันธ์กับมองโกลยังเป็นกลวิธีสำคัญ ติดก็ตรงที่องค์หญิงน้อยยังเล็กนัก อีกทั้งต้องผูกมัดกับบุรุษที่ไม่คู่ควร องค์ชายสิบสามจึงพยายามคัดค้านมาโดยตลอด

            “เวลาที่เขาน้อยใจเสด็จพ่อ เขามักจะดื่มหนักเสมอ” วันนี้มีขุนนางมองโกลเข้าเฝ้าเพื่อรอรับราชโองการเรื่องหมั้นหมายอีกด้วย ทำให้แววตาของอิ้นเจินกดดันตึงเครียด “ลูกจะจัดการกล่อมน้องสิบสามเรื่องนี้เองพ่ะย่ะค่ะ เทียนจื้อ รีบนำทางข้าไป”

            “พ่ะย่ะค่ะ”

            “หม่อมฉันไปด้วยๆ” นางกำนัลฟันดำชูมือชูไม้ เรื่องสนุกๆ แบบนี้จะพลาดได้ไง พูดง่ายๆ ว่าชอบเผือกชาวบ้านนั่นแหละ เห็นเธอแบบนี้ก็เป็นธิดาเผือกระดับตำบลนะเออ ทุกคนในโถงเงียบ เต๋อเฟยทรงส่ายพระพักตร์ไม่อนุญาตให้ไป ยิ่งไม่ต้องพูดถึงชินหวังอ๋องซึ่งขมวดคิ้วเคร่งเครียดและเดินดุ่มออกไปโดยไม่สนใจเธอ

            “ถ้าหม่อมฉันสามารถช่วยองค์ชายอิ้นเสียงได้ล่ะเพคะ”

            ร่างสูงสง่าหยุดกึก หันมาสบตาเธอ

            “เจ้าจะช่วยเขาอย่างไร?”

            “หม่อมฉันเคยสังสรรค์กับเพื่อนจนโดนพ่อด่าบ่อยไปเพคะ แค่หาวิธีสร่างเมาง่ายๆ ไม่ครณามือหม่อมฉันหรอกหรอก ถ้าพระองค์ไม่เชื่อ... ก็ต้องพิสูจน์” นาราชูนิ้วชี้ขึ้นกระดิกไปมา “ใช้แค่อีแปะเดียวก็พอเพคะ”

……………………

            เมื่อชินหวังอ๋องเสด็จไปถึงหน้าตำหนักไท่เสอ องค์ชายสิบสามก็กำลังมึนงง พยายามก้าวขาขึ้นบันไดหยกขาวทีละขั้นแบบโซไปเซมา ปากก็พร่ำบ่นบทกวีตัดพ้อ เทียนจื้อรีบเข้าไปประคองนายและเอาแต่ร้องไห้ไม่หยุด นางกำนัลหนิงเอ๋อร์สบตาองค์ชายสี่ ก่อนจะแบมือ กระดิกนิ้วดุ๊กดิ๊ก

            “ขอเงินหนึ่งอีแปะเพคะ”

            ร่างสูงใหญ่ส่งให้ แต่นารายังแบมือต่อ “ถ้าได้อีกสักหนึ่งพวงโตๆ ก็คงดีไม่น้อยนะเพคะ”

            “ฮึ่ม!” เขาจำต้องยอมทำตามนางกำนัลตัวน้อย พยักหน้าให้คนติดตามส่งเงินที่นางรีดไถให้ไป ถ้าทำไม่ได้อย่างที่โม้ล่ะน่าดู!

เมื่อได้ของที่ต้องการเธอจึงย่อกายลงเพื่อตรวจดูระดับความเมาขององค์ชายสิบสาม ผลปรากฎว่าเขาแค่เมาระดับนักปราชญ์ อาการคือจะรอบรู้ทุกสิ่งทุกอย่างในจักรวาล และมักจะชอบเผื่อแผ่ความรู้โดยที่ไม่สนใจว่าคนอื่นจะต้องการหรือไม่ ไม่ว่าใครจะพูดเรื่องอะไรเขาจะกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้านนั้นพอดิบพอดี และทุกๆ อย่างที่คนอื่นพูดมาจะเป็นเรื่องผิดไปหมด บวกกับพอเมาแล้วชอบสะเทือนใจ เจอหมาเดินแล้วไม่กระดิกหางให้ก็ร้อง เจอใบไม้ร่วงก็ร้อง เจอล้อรถก็ร้อง นาราตรวจอาการแล้วถอนหายใจเฮ้อ... คือหล่อแต่เมาแล้วขี้แยก็ไม่ไหวนะ ดังนั้นตอนนี้อาการขององค์ชายสิบสามจึงง่ายต่อการโดนเพลิงพิโรธของเสด็จพ่ออย่างยิ่ง

            “หวังเย๋... หม่อมฉันจำได้เลาๆ ว่ามีกฎห้ามทำร้ายเชื้อพระวงศ์ใช่มั้ยเพคะ” เธอถามก่อนเพื่อความมั่นใจ

            “ใช่ โทษของการทำร้ายเชื้อพระวงศ์คือตัดหัว”

            แหม พ่อเทพบุตร พ่อรูปกายทองคำ พ่อชายสี่หมี่เกี๊ยว นาราบ่นอุบอิบก่อนจะหันไปหาองค์ชายซึ่งยืนเมาน้ำตาเล็ดอยู่ “องค์ชายอิ้นเสียง ดูนี่นะเพคะ”

            นาราชูเหรียญหนึ่งอีแปะให้เขาดู จากนั้นก็แปะลงไปบนหน้าผากของเขา ผิวขององค์ชายชื้นเล็กน้อยจึงดูดติดเหรียญไว้ได้ ทุกคนโดยเฉพาะชินหวังอ๋องต่างพิศวงว่านาราจะทำอะไร “องค์ชายห้ามจับ ห้ามสะบัดหน้า ห้ามหยิบเหรียญออกเอง แต่ทำยังไงก็ได้ให้เหรียญหลุดได้มั้ยเพคะ ถ้าทำได้หม่อมฉันจะยกเงินพวงนี้ให้ แต่ถ้าทำไม่ได้ ท่านต้องจ่ายคืนหม่อมฉันสิบพวงนะ”

            “ง่ายมาก” องค์ชายสิบสามหัวเราะ ก่อนจะเริ่มก้มหน้าลงแล้วตบท้ายทอยตนเองแรงๆ แต่ตบเท่าไหร่ๆ เหรียญก็ไม่หล่นลงมาสักที จะมีก็แต่เขาที่ตบตัวเองจนหัวทิ่มหัวตำ อิ้นเสียงเริ่มสร่างเมาตาสว่าง กว่าจะรู้ตัวว่านาราหยิบเหรียญออกจากหน้าผากเขาไปตั้งแต่แรกแล้ว อิ้นเสียงก็เห็นดาวระยิบระยับแทน

            และนางกำนัลที่ไม่มีเงินติดตัวสักแดงเดียว ผ่านไปพริบตาเธอก็มีเงินสิบเอ็ดพวงกับหนึ่งอีแปะในกระเป๋าเสียแล้ว แถมเป็นการหาเงินจากการหลอกคนอื่นอีกต่างหาก!

            นารายักไหล่ แล้วไง... ใครแคร์

            “ถ้าองค์ชายสิบสามกำลังมีเรื่องกลุ้มใจ ให้หม่อมฉันลองเสนอวิธีแก้ปัญหานี้ดูได้มั้ยเพคะ”

            “เรื่องนี้เป็นดุลยพินิจของเสด็จพ่อ พระองค์ตัดสินใจไปแล้ว ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงได้” ชินหวังอ๋องมองนารานับเงินเงียบๆ อยากจะรู้นักว่าแม่กระรอกเถื่อนจะแผลงฤทธิ์อะไรได้อีก

            “หวังเย๋ ท่านคิดผิดแล้ว ถ้าคิดแค่มุมมองเดียวก็จะมองหาทางออกไม่เจอ ลองพลิกสลับดูสิเพคะ”

            “พลิกยังไง?” อิ้นเสียงผงกศีรษะขึ้นอย่างมีความหวัง “บอกข้ามาเร็ว ข้าจะทำตามเจ้าทุกอย่าง”

            “ถ้าเราเปลี่ยนพระทัยฝ่าบาทไม่ได้ งั้นเราก็เปลี่ยนใจฝ่ายมองโกลสิเพคะ” นาราชี้ทางสว่าง “ในสมัยฮ่องเต้ซ่งเจ๋อจง ซูเสี่ยวเม่ยถูกบีบให้รับหมั้นหลานชายผู้ไร้ความสามารถของไทเฮา นางจึงใช้วิธีปลอมแปลงสาส์นโองการสวรรค์ใส่ในกล่องหยกโบราณ ระบุชะตาราศี ผูกดวงทำนายคู่ครองว่าไม่เหมาะกัน จนเป็นเหตุให้ไทเฮาเป็นฝ่ายขอถอนหมั้นไปเอง หม่อมฉันพอรู้มาว่าชาวมองโกลหวั่นเกรงภัยแล้งยิ่งนัก ถูกต้องหรือไม่เพคะ”

            องค์ชายทั้งสองนิ่งอึ้งไปอึดใจ ก่อนที่ริมฝีปากของชินหวังอ๋องจะเหยียดยิ้ม นางช่างใจกล้านัก!

            “น้องสิบสาม เจ้าจงรีบไปเข้าเฝ้าเสด็จพ่อ ส่วนข้าจะจัดการให้คนจากสำนักดูดาวกราบทูลตามนี้เอง”

“จริงด้วย! ขอบใจเจ้ามากหนิงเอ๋อร์ เจ้าได้ช่วยลูกสาวข้าไว้แล้ว”

            อิ้นเสียงดีใจหาใดเปรียบ รีบควักเงินที่มีติดตัวยกให้นาราทั้งถุง รวมๆ แล้วหลายสิบชั่ง ส่วนเทียนจื้อรีบเช็ดหน้าเช็ดตาผู้เป็นนายด้วยผ้าชุบน้ำ ก่อนจะติดตามองค์ชายไปเข้าไปที่ตำหนักไท่เสอ

“ไอ๊หยา... วันนี้นังหนุงหนิงรวยเละ” นารายิ้มน่ามันเขี้ยวพร้อมยักย้ายแดนซ์ๆ เดินจากไป สร้างความหงุดหงิดขั้นสุดให้แก่ชินหวังอ๋องจนมือไม้สั่นเทิ่มหงิกงอ เขากับน้องชาย... เหอซั่วชินหวังกับกู้ซานเป้ยจื่อแห่งต้าชิงเพิ่งถูกนางกำนัลฝึกหัดไถเงิน!

            อิ้นเจินโมโหจนเส้นเลือดบนขมับปูด และตอนนั้นเองที่ร่างบางแดนซ์ถอยหลังกลับมา

            “หวังเย๋ๆ”

            “มีอะไรอีกล่ะ?!

            “หม่อมฉันไม่รู้ทางกลับเหยียนชีกงเพคะ หวังเย๋พาไปส่งหน่อยสิ...” เธอรู้ว่าเขาจะปฏิเสธจึงรีบดักคอ “ถ้าเหนียงเหนียงทรงรู้ว่าหวังเย๋ทิ้งหม่อมฉันกลางทาง เหนียงเหนียงโกรธหวังเย๋ขึ้นมา หม่อมฉันก็ช่วยอะไรไม่ได้นะเพคะ”

            สักวันเขาจะจับแม่นี้โยนใส่คุก ให้บั้นท้ายงามๆ นั่นกระแทกพื้น!! ทรงกระทืบเท้าเดินนำทางอย่างไม่สบอารมณ์ พานางกำนัลพูดมากคนนี้ไปคืนเสด็จแม่ ถ้าเป็นไปได้เขาจะขอให้เสด็จแม่ขังลืมหล่อนซะ!!



[1] ด้วยความสนิทสนมรักใคร่ของจักรพรรดิยงเจิ้งและองค์ชายสิบสาม จักรพรรดิยงเจิ้งจึงรับองค์หญิงผู้นี้มาเป็นพระธิดาบุญธรรมอีกคน เมื่อจักรพรรดิยงเจิ้งครองราชย์ องค์หญิงสี่ได้รับการแต่งตั้งเป็นองค์หญิงรอง ก่อนเสกสมรสก็ได้แต่งตั้งเป็นเหอซั่วกงจวู่ ได้รับนามพระราชทานคือเหอฮุ่ย หลังการเสกสมรสกับเชื้อพระวงศ์มองโกลเผ่าคาเอ่อร์คา ซึ่งเป็นเผ่าสำคัญ 





ในปู้ปู้จิงซิน เฉิงฮวนคือองค์หญิงเหอฮุ่ยนั่นเองค่ะ 
ในหน้าประวัติศาสตร์องค์หญิงเหอฮุ่ยเกิดจากพระชายาเอก แต่พอละครสร้างก็คงอยากให้มีสีสัน เลยให้เฉิงฮวนเป็นลูกที่เกิดจากลิ่วอวู่ และเป็นสะใภ้ขององค์หญิงหมินหมิ่นนั่นเอง


>>>สนใจข้อมูลเกี่ยวกับราชวงศ์ชิง กดตามลิ้งก์นี้ได้เลยนะคะ
เพจ ชมรมผู้สนใจราชวงศ์ชิง 
เนื้อเรื่องในนิยายสนุกได้ต้องยกเครดิตให้เพจนี้เลยค่ะ




 <<<จิ้มเรยๆๆ
ฝาก add fav. และคอมเม้นท์เป็นกำลังให้ไรท์ด้วยน้าา
ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามผลงานค่ะ
ดีใจที่ชอบจ้า

ขอบคุณที่ช่วยเตือนเรื่องชื่อหนุงหนิงนะคะ จัดการแก้เรียบร้อยแล้วเด้อ 



ประกาศๆๆ


'บุหลันแสนรัก' (สนพ.เขียนฝันในเครือไลต์ออฟเลิฟ) มีกำหนดตีพิมพ์เดือนเมษายนนี้นะคะ ตอนนี้ไรท์กำลังรอข้อมูลปกและราคาอยู่ 
ข้อมูลพร้อมเมื่อไหร่จะเปิดพรีออเดอร์จ้า


ตอนแรกว่าจะสั่งทำสมุดโน้ตแจกเป็นของพรีเมี่ยมให้แฟนๆนักอ่านที่สั่งนิยายกับปุ๋ม 
แต่ส่องไปส่องมา สมุดโน้ตมีเยอะแล้ว มองหาของที่ใช้ประโยชน์ได้ แบบว่าได้รับแล้วต้องใช้แน่ๆ ส่องไปส่องมาก็เจอะนี่เลยจ้าาา


 

แต่นน แต๊นนน

ตัวติดแท๊กกระเป๋าเดินทาง กระเป๋านักเรียน กระเป๋าอัลลัยก็ได้
งานยางซิลิโคนสวยๆ อันละ 50!!
 




กรี๊ดดดดดดดดดด แพงอ่าาา
แต่อยากแจก 55555

สำหรับสาวๆที่สั่ง "บุหลันแสนรัก" (รอปก สนพ.เขียนฝันในเครือไลต์ออฟเลิฟ)
ทดลองอ่านได้ที่ >>>https://my.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1541242

หรือสั่ง "จอมใจไอยคุปต์" (รอปก สนพ.MeeDee)
ทดลองอ่านได้ที่ >>>https://my.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1544656



ขอซาวน์เสียงหน่อยนะคะว่ามีใครสนใจสั่งนิยายเยอะมั้ย ปุ๋มจะได้นับจำนวนคร่าวๆและสั่งซื้อตัวแท๊กในราคาส่งค่ะ

ติดต่อสอบถามได้ที่แฟนเพจ มณีริน
https://www.facebook.com/maneerin.novel/

ในภาพอาจจะมี รองเท้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 70 ครั้ง

45 ความคิดเห็น

  1. #6423 Remember_you (@BamBam_number_1) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2560 / 23:09
    ข้ามเวลามาเพื่อที่จะเอาถุงยางมาให้เพิ่ม! เอิ่มมมม' 55555
    แต่ฮาตอนน้ำปลาตราเป็ดน้อยจริงๆ
    #6423
    0
  2. #6405 miwza96 (@miwza96) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 23:36
    ทำไมนางเอกไม่ล้างฟันดำๆออกสักที55555 แล้วทำไมพี่นางเอกถึงไม่เอะใจเลยว่านางเอกมาผิดที่
    #6405
    0
  3. #6388 bunyarat462 (@bunyarat462) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 22:54
    คำโปรยอยู่ตอนนี้นี่เอง ปักหมุดๆ
    #6388
    0
  4. #6270 Lime'Sorbet (@renizm) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2560 / 14:38
    โอ๊ยน้อ แต่ละแผนการนี่ซูฮกใฟ้เลยจ้า ชอบมากกกก
    #6270
    0
  5. #5447 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 09:01
    คิดภาพตอนหนุงหนุงแดนซ์อล้วขำมาก 555
    #5447
    0
  6. #4779 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 17:36
    หนุงหนิงสุดยอด แค่เมื่อไหร่หันจะหายดำล่ะเนี่ย

    พ่อกับพี่ชายสุดยอดไม่ต่างกัน
    #4779
    0
  7. #3878 Kanmanee2 (@Kanmanee2) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 12:53
    555ของดูต่างหน้าในที่แคบโอ้ย
    #3878
    0
  8. #3620 wanlove47 (@wanlove47) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 18:27
    มันก็เกินไปนะ.....น้ำหนักในใจของคนในวังที่มีต่อนางเอกยังเป็นแค่ นางกำนัล ไฉนจึงกล้า พูดจาลบหลู่ชนชั้นเจ้านาย
    ได้ขนาดนั้น...เออถ้าทำให้ความทรงจำ
    ของทุกคนเป็นองค์หญิง หรือ อาคันตุกะจากต่างเมืองยังพอมีน้ำหนักหน่อย....แรกๆ ก็ขำนะหลังๆเริ่มออกไปไกล
    ขอโทษด้วยที่เราอาจจะมาแนวเครียดไปหน่อยนะคะ แค่อีกความเห็นนึงคร้า
    #3620
    0
  9. #2604 คนบ้านิยาย (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 01:42
    ไรท์ แต่งได้สุดยอดมากๆๆ ฮาขี้แตก
    #2604
    0
  10. #1601 Chalida Chomboonma (@dai45) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 23:02
    น่าย๊ากกก5555
    #1601
    0
  11. #1550 Tunpp (@Tunpp) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 19:30
    สงสารรองค์ชาย 55555555555 นางต้องรวยมากแน่ๆ 55555555
    #1550
    0
  12. #1321 numinjang (@palmyleo) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 06:50
    ชายสี่หมี่เกี๊ยว 5555
    #1321
    0
  13. #1196 +*+*++Mu$iC++*+*+ (@gjguitar) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 07:24
    5555 ยอมใจไรท์ คิดได้ไงเนี่ย!! 555
    #1196
    0
  14. #1051 petun (@petun) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 22:06
    555555 ขำหนักมากกกกก ไรท์สุดยอดไปเลย
    #1051
    0
  15. #1034 มากิริจัง (@mikiri) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 18:59
    ขอบคุณมากเลยคะ ไม่ได้อ่านนิยายที่ทำหัวเราจนน้ำตาไหลมานาน สนุกมากกกกกกกก
    ฮามาาาาากกกกกกกกก
    นับถือจิตนาการครเขียน
    #1034
    0
  16. #973 dreamoverdose (@ohhsehun) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 เมษายน 2560 / 21:20
    ตลกกก หัวเราะจนน้ำตาไหล
    #973
    0
  17. #457 PeDo Man (@pedokung) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 22:12
    ท่าเดินอะไรของหล่อน(วะ)ครับ 5555
    #457
    0
  18. #434 Pannikaa (@Pannikaa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 19:05
    ชอบหนิงเอ๋อร์ๆๆๆๆ
    #434
    0
  19. #397 MuM_ (@MuM_) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 12:59
    555555อ่านไปขำไปนางช่างสามารถจริงๆ
    #397
    0
  20. #394 Ong (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 11:48
    ขำหนักมากๆๆๆๆฮาหนักมากกกกก ร้ายชะสุดกู่ (เผือกระดับโลก)55555ฮาได้ตลอดหนิงเออน่ารัก

    (ลุงก็ขี้เก็กนะๆเริ่มแก่)โนแคร์โนสน
    #394
    0
  21. #357 pakhaydaow (@pakhaydaow) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 22:48
    นางเอกโคตรกล้า นั่นองค์ชายนะ แต่ตรงบูชานี่หลุดขำเลย 555
    #357
    0
  22. #312 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 20:59
    เรื่องนี้สนุกมาก คาดเดาได้ยาก วิทยาศาสตร์แฟนตาซีดีค่ะ
    #312
    0
  23. #290 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 02:29
    555555555555 ตลกมากค่ะ อ่านไปหััวเราะไปจน สามีถามว่าหัวเราะอะไร ตลกมากเลยหรือ ใช่ๆๆๆๆของดูต่างหน้าท่านพ่อ เอาไว้บูชาในทึ่แคบๆ ไรท์คิดได้ไงเนี๊ย ต่อมฮาแตกเลย
    #290
    0
  24. #283 ติ่ง (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 22:08
    " ของดูต่างหน้าพ่อ............ เอาไว้บูชาในที่แคบ" ลั่นห้องจนแม่เเข้ามาดูว่าเป็นไร นางเอกมีบุคลิกที่มีเอกลักษณ์มากกก เก็บรักษาไว้นะคะ
    #283
    0
  25. #266 clubsondayak (@clubsondayak) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 16:37
    555 ฮามากหนิงเอ๋อ
    #266
    0