พระชายาแสวงพ่าย

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 823,775 Views

  • 6,432 Comments

  • 12,059 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    642

    Overall
    823,775

ตอนที่ 17 : บทที่ 8 แย่งชิง (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19961
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    28 มี.ค. 60








 


จวินอี้กลับยงหวังฝูด้วยสีหน้าเงียบขรึม... ไม่พูดไม่จา

ตงกั๋วนำเครื่องหอมหลงเฉียนมามอบให้ที่ประตูวังต้องห้าม ก่อนนางจะกลับไปได้ฝากย้ำเรื่องหนิงเอ๋อร์แห่งเหยียนชีกงซ้ำอีกครั้ง กระซิบบอกให้จวินอี้เตรียมรับพระชายารองคนใหม่เข้ายงหวังฝู แม้จวินอี้จะยิ้มรับแต่ตงกั๋วรู้ว่าความหึงหวงริษยาได้ถูกจุดขึ้นแล้ว

แม้จะมีตำแหน่งสูงส่ง แต่หัวใจนางช่างอาภัพเสียเหลือเกิน

ค้นค้นหาหา เงียบเงียบเหงาเหงา โศกโศกเศร้าเศร้าตรอมตรม

จวินอี้นั่งมองสายฝนเพียงลำพัง จะฤดูไหนก็เพียงลำพัง... เมื่อผ่านเทศกาลโคมไฟหยวนเซียวเจ๋แห่งฤดูใบไม้ผลิไป อีกไม่นานก็เข้าสู่ใบไม้ร่วง ฤดูหนาวที่เย็นชาถึงขั้วกระดูก แล้ววนกลับคืนสู่ฤดูใบไม้ผลิอันแสนเศร้าอีกครั้ง... ไม่ว่าจะผ่านไปนานสักเท่าไหร่ หัวใจของหวังเย๋ก็ไม่ได้อยู่ที่เธอ

สายฝนที่ตกกระหน่ำลงมาซ้ำแล้วซ้ำเล่ากัดเซาะให้รูปปั้นหินกร่อนและหม่นหมองได้ หัวใจของเธอก็เช่นกัน หากเธอยังไม่ทำอะไรสักอย่าง วันพรุ่งนี้เหล่าพระชายารองกับอนุคนใดคนหนึ่งอาจจะเดินเข้ามายกน้ำชาคำนับแล้วแจ้งข่าวดีเรื่องตั้งครรภ์ แล้วถ้าเด็กคนนั้นเป็นผู้ชาย... ถ้าหวังเย๋ทรงรักเด็กนั่น... ถ้าหวังเย๋อยากให้เด็กคนนั้นมีศักดิ์เป็นท่านชายผู้สืบทอดตำแหน่งชินหวังแห่งยงหวังฝูเล่า? เธอจะมีตัวตนอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?!

            แล้วนางกำนัลชั้นต่ำผู้นั้น?!

            แววตาของจวินอี้เป็นประกายฉาดฉาน หญิงผู้นั้นไม่คู่ควรให้หวังเย๋พบปะพูดคุยเลยสักนิด!

            “มีใครอยู่ข้างนอกบ้าง” จวินอี้เรียกสาวใช้เข้ามา “เจ้าจงนำผ้าซับระดูของข้ามา แล้วก็ด้ายกับเข็มด้วย”

            “พระชายา งานเช่นนี้ให้พวกบ่าวทำเถิดเจ้าค่ะ”

            “ข้าบอกให้เอามาก็ไปเอามาสิ!” จวินอี้ตวาด บ่าวคนสนิทถึงกับตกตะลึงเพราะตั้งแต่รับใช้กันมาตั้งแต่เด็ก จวินอี้ไม่เคยแม้แต่จะขมวดคิ้วใส่ใครด้วยซ้ำ แต่หลังจากกลับมาจากเหยียนชีกง นายหญิงกลับเกรี้ยวกราดอารมณ์เสียง่าย

“พระชายา... หม่อมฉันต่ำต้อยก็จริง แต่หากทรงมีความทุกข์ใจอะไร ทรงส่งมาให้หม่อมฉันช่วยแบกรับเถิดเพคะ”

“บ่าวไร้สมองอย่างเจ้าจะไปเข้าใจอะไร?! ข้าสั่งให้ไปก็ไปสิ!” จวินอี้กำลังหงุดหงิดที่ทุกอย่างไม่เป็นดั่งใจจึงปาป้านชาใส่ บ่าวตัวน้อยถึงได้ลนลานออกไปหาของที่นายหญิงต้องการ เมื่อจวินอี้ได้ตะกร้าเข็มด้ายและผ้าซับเลือดของตนเองมาแล้ว จึงโยนกระปุกเครื่องหอมหลงเฉียนให้บ่าวรับไป

“ข้าได้เครื่องหอมล้ำค่ามาจากในวัง เจ้าจงนำไปแบ่งให้พระชายารองกับอนุทุกคน แบ่งให้ทั่วถึง อย่าได้ขาดตกไปแม้แต่คนเดียวเด็ดขาด ข้าไม่ชอบให้ใครพูดลับหลังว่าข้าไร้น้ำใจ มีของดีไม่แบ่งปัน”

“เพคะ”           

............................

            วันนี้มีงิ้วคุนจี้ว์จากมณฑลเจียงซูซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นงิ้วหลวง ผู้คนในวังคึกคักกันมาก ทั้งนางสนมน้อยใหญ่ทั้งพระชายาของอ๋องทั้งหลายพากันไปรวมตัวที่โรงงิ้วในวังซึ่งออกแบบเป็นพิเศษสามชั้น บนเวทีกำลังแสดงเรื่องมู่กุ้ยอิง[1] ตัวนางเอกสวมชุดกระชับ เล่นบทบู๊ม้วนตัวพลิกผันคล่องแคล่วเข้ากับจังหวะโหมประโคมฉาบกลอง ปะทะฝีมือกับฝ่ายศัตรูซึ่งสวมชุดเกราะงิ้วติดธงเกราะสวยงาม สะบัดแส้ม้าในมือแกว่งรวดเร็วเพื่อแสดงสัญลักษณ์ว่ากำลังขี่ม้า ส่วนมู่กุ้ยอิงสะบัดปอยผมแสดงความคับแค้นใจและร่ายรำกระบี่ได้ดุดันจับใจผู้ชม เรียกเสียงเฮดังลั่นโรงงิ้ว

            นาราเองก็ดูมู่กุ้ยอิงแสดงตาเป็นมัน ถึงจะไม่เข้าใจว่าตัวละครแต่ละตัวทาหน้าวาดลวดลายแปลกๆ นั้นมีความหมายว่าอะไร รู้แต่ว่าเสียงฉาบเสียงกลองมันส์มาก พอจบเรื่องมู่กุ้ยอิง งิ้วอีกคณะก็แสดงเรื่องเห้งเจียอาละวาดสวรรค์ต่อ ตัวละครเห้งเจียแต่งหน้าขบขัน ม้วนหน้าม้วนหลังเลียนแบบกิริยาของลิงได้สมจริง เข้าไปอาละวาดในงานเลี้ยงท้อทิพย์ของเทพมารดรซีหวางหมู่ ลักกินยาอายุวัฒนะของไท่ซางเหล่าจวินมหาเทพของลัทธิเต๋า เรียกเสียงหัวเราะครืนๆ เสาโรงงิ้วแทบสั่น

            นาราจัดแจงบันทึกภาพเคลื่อนไหวไว้ทั้งหมด และเก็บรายละเอียดชุดแต่งกายของเหล่านางสนมกับชายาอ๋องที่ประโคมโฉมมาอวดกันเต็มที่ แต่ละคนสวยสดงดงามราวกับนางฟ้าและถือโอกาสออกมาพบปะสังสรรค์ ประมาณว่าเป็นสมาคมแม่บ้านเชื้อพระวงศ์อย่างไรอย่างนั้น ภารกิจหลักไม่ใช่ดูงิ้วแต่เป็นการซุบซิบนินทาแลกเปลี่ยนข่าววงในกันจนน้ำลายแตกฟองต่างหาก

วันนี้เต๋อเฟยกับหรงเฟยเองก็เสด็จมาชมงิ้วด้วย เหลียงเฟยแทบจะไม่เห็นทั้งสองคนนี้อยู่ในสายตา แต่ก็เข้ามาพูดคุยตามมารยาทเพียงสั้นๆ ก่อนจะเข้าไปนั่งเคียงข้างอี้กุ้ยเฟยซึ่งนั่งเด่นเป็นประธาน ทรงสวมหมวกเตี้ยนซึ่งเป็นหมวกที่ประดับตกแต่งด้วยอัญมณีต่างๆ อาทิเช่นทอง หยก  ทับทิม ไพลิน ไข่มุก ปะการัง อำพัน หินโมรา หินมูลนกการะเวกและขนนกกระเต็น อี้กุ้ยเฟยสวมรองเท้าปักไหมทองเพิ่มความสูงสง่า ชุดแต่งกายฉ่างอีสีม่วงเข้มปักลวดลายทรงพลัง แขนเสื้อยาวคลุมหลังมือ สอดรับและเสริมให้ปลอกหุ้มเล็บหยกยาวเรียวโผล่พ้นชายเสื้อดูสวยงามขับราศียิ่งขึ้นไปอีก นาราเพิ่งจะเคยเจออี้กุ้ยเฟยเป็นครั้งแรกยังนึกชื่นชมรสนิยมการแต่งตัวของพระนาง

            บรรดาองค์ชายทั้งหลายนั่งรวมตัวกันอยู่ที่อีกฟากของเวที องค์ชายแปดสั่งให้คนนำชาหลงจิงจากทะเลสาบตะวันตกของหางโจวไปถวายอี้กุ้ยเฟย พระนางจึงมอบขนมเปี๊ยะชั้นเลิศเป็นการตอบแทน ทั้งสองฝ่ายต่างแสดงออกชัดเจนว่าให้การสนับสนุนกันและกัน เพราะต่างฝ่ายต่างรู้ดีว่าหากขาดคนใดคนหนึ่งไป อำนาจของทั้งสองฝ่ายก็จะสั่นคลอน สถานะขององค์ชายแปดในตอนนี้จึงแข็งแกร่งและได้รับการคาดเดาว่าจะได้ขึ้นเป็นรัชทายาทมากที่สุด

            “องค์ชายแปดช่างกตัญญูต่อเหนียงเหนียงยิ่งนักเพคะ” เหลียงเฟยหน้าบานเป็นพิเศษที่สามารถข่มพระมารดาขององค์ชายคนอื่นๆ ได้ อี้กุ้ยเฟยยกถ้วยชาที่องค์ชายแปดถวายขึ้นมาจิบ ดื่มด่ำกลิ่นหอมเพียงเล็กน้อยแล้ววางกระแทกคืนตามเดิม

            “ชาหลงจิงค้างปี ถึงจะเก็บดีแค่ไหนก็ยังเหม็นกลิ่นเชื้อราอยู่ดี”

            รอยยิ้มของเหลียงเฟยหายวับ แต่หากคิดการใหญ่ก็ไม่อาจใส่ใจเรื่องเล็กน้อย ต้องรีบหาทางเอาอกเอาใจอี้กุ้ยเฟยให้จงได้ “วันนี้เหนียงเหนียงแต่งกายได้งดงามหรูหรา หามีผู้ใดเทียบ ดูสิเพคะ ฝ่าบาทโปรดปรานเหนียงเหนียงยิ่งนักเพคะ เหล่านางสนมทั้งหลายได้รับเพียงผ้าไหมจากจื้อฮวา มิอาจสู้ผ้าไหมจากซูโจวเลยสักนิด”

            “ฮึ! ผ้าไหมซูโจวก็ออกจะธรรมดาสำหรับข้า มีเพียงผ้าไหมฉวู่เท่านั้นที่คู่ควรประดับบนร่างกายข้า” อี้กุ้ยเฟยเบ้ปากพลางเหลือบมองชุดเสื้อไหมจื้อฮวาของเต๋อเฟยด้วยหางตา ชุดของเต๋อเฟยเรียบๆ เน้นสีฟ้าไม่ก็สีเขียวซึ่งแต่ละชุดก็เฉยแสนเฉย มุมปากของอี้กุ้ยเฟยจึงเริ่มแย้มยิ้ม อารมณ์ดี

            “เหนียงเหนียงกล่าวถูกต้องแล้วเพคะ เพียงแค่หม่อมฉันได้เห็นชุดผ้าไหมฉวู่ของเหนียงเหนียง เท่านี้ก็รับรู้ถึงความรักที่ฝ่าบาททรงมอบให้เหนียงเหนียงแล้ว มิอาจมีผู้ใดเทียบเลยเพคะ ไม่นับรองเท้าฐานหยกพระราชทานคู่นี้อีก แค่ไหมฉวู่ก็ไม่มีอะไรสู้ได้แล้วเพคะ การทอผ้าไหมฉวู่หนึ่งแถวต้องใช้แรงงานนับสิบลงแรงแรมปี แค่ได้เห็นก็ยากแล้ว ดูเถิดเพคะ เหล่านางสนมทั้งหลายมีผู้ใดทาบรัศมีเหนียงเหนียงของหม่อมฉันได้บ้าง”

            อี้กุ้ยเฟยยกพัดกลมขึ้นป้องปากหัวเราะ ชื่นชอบคำเจรจาหวานหู ดังนั้นพระนางจึงลำพองใจ หันไปแขวะเต๋อเฟย

            “น้องเต๋อ... เจ้าเองก็ล้มป่วยมานาน คงจะเอาแต่สวดมนต์จนเนื้อตัวเหม็นกลิ่นธูปไปหมด วันนี้หน้าตาเจ้าก็ยังดูซูบซีด เอาไว้ข้าจะเจียดรังนกเลือดที่ฝ่าบาทพระราชทานไปให้เจ้าสักนิดก็แล้วกันนะ”

            “ขอบพระทัยเพคะเหนียงเหนียง” เต๋อเฟยคำนับตามมารยาท ไม่ต่อปากต่อคำแม้จะถูกข่มทับมานานหลายปีแล้วก็ตาม แม้เฉินกูกูรู้สึกไม่พอใจแทนนายแต่ก็ต้องอดทนไว้ อี้กุ้ยเฟยจึงยิ่งเชิดหน้าสะใจพลางจ้องกราดข่มเหล่านางสนมคนอื่นๆ ให้อยู่ใต้อำนาจ พวกนางต่างก้มหน้าลงไม่กล้าต่อกร

“เมื่อครู่ดูงิ้วเรื่องมู่กุ้ยอิงบัญชาทัพ หญิงกร้าวกระด้างเช่นนี้คงจะไม่รู้จักเอาอกเอาใจสามี มุ่งแต่จะออกรบกรำศึก ช่างโง่เขลาเสียจริงๆ บางที... ไม่แน่ว่านางอาจจะถูกสามีหมางเมิน นางจึงต้องหันหน้าเข้าหาคมหอกคมดาบ อย่างน้อยถ้าจะปวดใจตายก็ขอตายอย่างมีประโยชน์ แต่นี่นอกจากนางจะไม่ตาย ยังมีชื่อเสียงเล่าลือไปจนชั่วลูกชั่วหลานอีกด้วย จริงมั้ย...”

“จริงเพคะ เหนียงเหนียงกล่าวถูกต้องแล้ว” ไม่มีผู้ใดกล้าขัดอี้กุ้ยเฟย ทุกคนยิ้มแย้มเอาอกเอาใจราวกับนางคือศูนย์กลางของจักรวาล ความหมายที่อี้กุ้ยเฟยตั้งใจเปรียบเปรยนั้นพุ่งเป้าไปที่เต๋อเฟย แขวะไปถึงเรื่องภูติผีปีศาจที่ปรากฎตัวในเหยียนชีกงจนวุ่นวายเมื่อหลายวันก่อน

“แต่หม่อมฉันไม่คิดแบบนั้นนะเพคะ” เสียงใสๆ แว่วดังขึ้น... นารานั่นเอง เธอไม่ได้สังเกตหรอกว่าเหล่าเหนียงเหนียงกำลังพูดแขวะกัน ไม่ได้สนใจด้วยว่าอี้กุ้ยเฟยหุบยิ้มและถลึงตาใส่เธอแทบถลน เพียงแต่นาราวิเคราะห์งิ้วเรื่องนี้ตามที่ดู เต๋อเฟยไม่อยากให้กลายเป็นเรื่องใหญ่โตจึงรับสั่งให้นาราเงียบ แต่อี้กุ้ยเฟยเล็งเป้าหมาย ไม่ยอมให้นางกำนัลชั้นต่ำผู้นี้หยามเกียรติ

“เอ้า! ไหนลองพูดมาสิว่าเจ้าคิดต่างจากข้าอย่างไร”

เฉินกูกู เถาจื่อซื่อจื่อต่างหน้าซีด บ่าวไพร่ที่ถูกอี้กุ้ยเฟยสั่งโบยมีน้อยเสียเมื่อไหร่

“กราบทูลเหนียงเหนียง มู่กุ้ยอิงมีความสามารถในการนำทัพ เป็นความงดงามและความกล้าหาญของผู้หญิงผู้พร้อมด้วยสติปัญญาและความกล้าแกร่ง นางกำหนดคู่ครองของตนเองด้วยการประลองศึก รับใช้ชาติจนได้รับตราประจำตำแหน่งจอมทัพสามด่านของราชวงศ์ซ่ง สตรีที่น่ายกย่องเช่นนี้ หยางจงเป่าผู้เป็นสามีของนางย่อมต้องเกรงใจนางมากอย่างยิ่งแน่นอน”

นารายิ้ม และตบท้ายด้วยคำหวานประหนึ่งปลูกไร่อ้อยในปาก “มู่กุ้ยอิงเป็นเพียงเรื่องเล่าขานในพงศาวดารนับร้อยๆ ปี มาบัดนี้ความองอาจประดุจเพชรล้ำค่าของอิสตรีทั่วหล้า หม่อมฉันได้ประจักษ์แจ้งเมื่อได้พบเหนียงเหนียงแล้วเพคะ”

ทุกคนเงียบกริบ

อี้กุ้ยเฟยกรีดปลอกนิ้วทองคำออกมาชี้หน้านารา สายตาปะทะสายตา ก่อนที่พระนางจะแย้มยิ้มหัวเราะชอบใจ “นังเด็กคนนี้ช่างปากหวาน ข้าชอบ... เด็กๆ ตบรางวัล”

“ขอบพระทัยเพคะเหนียงเหนียง”

นาราแอบขำคิกคัก อี้กุ้ยเฟยโดนเธอด่าเนียนๆ ว่าเป็นเก่าแก่คร่ำครึเหมือนตำราประวัติศาสตร์ยังไม่รู้ตัวอีก หลังจากนางกำนัลน้อยหนิงเอ๋อร์ได้รางวัลก้อนใหญ่ บรรยากาศในโรงงิ้วหลวงยิ่งคึกคัก เต๋อเฟยชมงิ้วสักพักก็ทรงรู้สึกเพลียและไม่อยากอยู่ท่ามกลางจิตริษยาของเหล่านางสนม ดังนั้นจึงขอตัวทูลลากลับตำหนักก่อน

            “เหนียงเหนียงเพคะ หม่อมฉันกับเถาจื่อซื่อจื่อขออยู่ดูงิ้วต่อได้มั้ยเพคะ” นารายังไม่อยากกลับ ก็เลยโดนเฉินกูกูถลึงตาดุ แต่เต๋อเฟยเห็นว่าเด็กๆ อยากดูงิ้วซึ่งนานๆ ทีจะเปิดเล่น พระนางจึงอนุญาตตามที่ขอ

            “พวกเจ้าย้ายไปนั่งที่ชั้นล่าง แล้วอย่าซุกซน ดูจบแล้วให้รีบกลับ เข้าใจมั้ย”

            “ขอบพระทัยเพคะเหนียงเหนียง เหนียงเหนียงใจดีที่สุดเลย” มีโอกาสให้เที่ยวเล่นทั้งที นาราก็ขอลุยให้ฉ่ำก่อน ได้ดูงิ้วเห้งเจียถล่มสวรรค์สนุกๆ ช่วงไหนเร้าใจมากๆ นาราถึงกับกระทืบเท้าปีนขึ้นไปเชียร์เห้งเจียบนเก้าอี้ จนกระทั่งงิ้วใกล้จะลาโรง แต่พอจะลุกจากเก้าอี้ถึงได้รู้สึกถึงความผิดปกติเมื่อเหล่าบ่าวไพร่ที่มุงดูงิ้วอยู่เนืองแน่นเมื่อครู่ กลับเปิดทางเว้นห่างจากเธอเป็นวงกว้าง สาเหตุก็คือ...

            “ถวายพระพรองค์ชายแปดเพคะ” นาราย่อกายคำนับอย่างประดักประเดิด เขามานั่งดูงิ้วอยู่ข้างเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ และเอาแต่จ้องมองมาที่รอยยิ้มของนาราตลอดการแสดงงิ้วอีกต่างหาก ในเมื่อไม่รู้จุดประสงค์ของอีกฝ่ายและไม่คิดอยากจะรู้ นาราจึงรีบเผ่นโดยไว “เหนียงเหนียงสั่งไว้ว่าให้หม่อมฉันรีบกลับ หม่อมฉันทูลลาเพคะ”

            “เดี๋ยวก่อนสิ หยุดอยู่ตรงนั้น”

ร่างสูงสง่าขยับลุกขึ้นตาม ใช้ดวงตาคมกริบช่างค้นหาตรึงเธอไว้และมอบรอยยิ้มหล่อเหลามีเสน่ห์ให้ แต่คนที่ยืนนิ่งทำอะไรไม่ถูกกลับเป็นเถาจื่อ นางเขินอายจนหน้าแดงไปหมด ส่วนนารากอดอกฉับเพราะเจอผู้ชายที่ชอบส่งสายตาเปิดเผยเช่นนี้มาให้บ่อยๆ ซึ่งทั้งหมดล้วนเป็นพวกชอบล่าผู้หญิง แต่ฐานะของเธอตอนนี้เป็นเพียงนางกำนัลฝึกหัด มิอาจฟาดฟันตัวหลัวเป้ยเล่ออิ้นซื่อได้ในตอนนี้

“องค์ชายต้องการให้หม่อมฉันรับใช้อะไรหรือเพคะ”       

            “ไม่มีอะไรหรอก ข้าเพียงแต่จะเดินไปส่งเจ้าที่เหยียนชีกง มาเถิด” ฝ่ามือของเขารั้งไหล่บอบบางให้เดินไปด้วยกัน ดวงตาคมกล้าเป็นประกายขึ้นเมื่อได้ใกล้ชิดเธอ “ข้าเป็นเพียงแค่เป้ยเล่อ ไม่ใช่ชินหวัง เจ้าคงจะไม่รังเกียจข้าใช่หรือไม่”

            “ก็ไม่หรอกเพคะ แต่หม่อมฉันเดินกลับเองได้”

            “มาเถิด ไม่ต้องเขินอายไป ข้าไม่คิดทำอะไรเจ้าหรอก ตอนที่เจ้าตอบคำถามของอี้กุ้ยเฟย ข้าประทับใจในวาจาคมคายของเจ้านัก”

            “ขอบพระทัยเพคะ” นาราย่อกายคำนับแล้วหมุนตัวจะกลับ แต่อีกฝ่ายเดินอ้อมมาดักตรงหน้า

            “นางกำนัลตัวน้อยแสนกล้าหาญ สามารถเอาตัวรอดจากฝ่าบาทและอี้กุ้ยเฟยมาได้ คงจะไม่หวาดกลัวองค์ชายอย่างข้าหรอกกระมัง... คนงาม”

มุกขี้หลีของพวกป๋าชัดๆ นารากลอกตาขึ้นฟ้าก่อนจะเบี่ยงกายออก แต่ทว่าอีกฝ่ายตรึงเธอไว้แน่น ไม่สนใจว่ามีสายตาผู้คนนับร้อยจ้องมอง องค์ชายแปดยกยิ้มมุมปากเพราะต้องการเช่นนั้นอยู่แล้ว ต้องการจะประกาศให้ทุกคนรับทราบโดยทั่วกันว่าใครก็ตามอย่าบังอาจมาแย่งหญิงงามที่เขาสนใจ

            “ปล่อยหม่อมฉันเพคะ”

            นาราขืนตัวนิ่ง ไม่ยอมเดินตามไป ร่างสูงสง่าจึงยิ้มหัวก่อนจะโอบร่างเธออุ้มขึ้นอย่างง่ายดายไม่ต่างอะไรจากอุ้มเด็ก ทำเอานาราตกใจอุทานปล่อยสัตว์เลื้อยคลานออกมาเดินเล่นหนึ่งตัว ร่างบางดิ้นรน ยกฝ่าเท้าถีบกลางแผงอกแกร่งพลางดันตัวเองออกสุดกำลัง แต่ไม่อาจสู้พละกำลังของชายฉกรรจ์ผู้นี้ได้ สภาพจึงยิ่งกว่าทุลักทุเล

            “ดูสีหน้าเจ้าไม่ค่อยดี ข้าจะช่วยพาเจ้าไปส่งเถิด”

            “ปล่อยเพคะ” นารานับหนึ่งถึงสิบ


 



ต่อพรุ่งนี้นะคะ วันนี้คร่อกกกกก





 

 
 
มาๆๆ มาอุดหนุนซะดีย์ๆ 555555
 
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

21 ความคิดเห็น

  1. #5449 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 09:29
    องค?ชายแปดนี่ก้อกระไรมาวอแวหนุงหนิงอยู่ได้ พระเอกมาช่วยหน่อยเร้ว
    #5449
    0
  2. #4781 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 17:57
    รายาเอกกลายเป็นหญิงร้ายไปแล้ว ร้ายลึกแบบนี้น่ากลัวน่ะ แถมโง่ด้วย เป็นห่วงหนุงหนิงจัง
    #4781
    0
  3. #4330 BlueBell (@diamon-n) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 00:09
    นางเอกเป็นแค่นางกำนัลกล้าพูดขัดพระสนมยศสู้ขนาดนั้นไม่โดนตบปากตายนี้เทพจริงๆค่ะ
    #4330
    0
  4. #3480 fahrugnam (@fahrugnam) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 23:03
    องค์ชายแปดไม่รู้จักคำนั้น ถ้ารู้มีสะดุ้งแน่ 55555
    #3480
    0
  5. #1553 Tunpp (@Tunpp) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 19:51
    นางเอกนี่แสบจริงๆๆ55555555555555
    #1553
    0
  6. #1336 เกริด้า(๐-*-๐)v (@Monkey_D_Luffy) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 12:34
    ปกติ นางกำนัลไม่ที่ให้พูดหรอกนะ การที่นางทำแบบนี้ เหมือนตั้งใจเป็นจุดสนใจนั่นแหละ
    #1336
    0
  7. #1177 K_sushi_P (@K_sushi_P) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 22:29
    ตายห_่า
    #1177
    0
  8. #385 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 23:58
    ถีบอกเลย 555
    #385
    0
  9. #334 เมล็ดงา (@6744790) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 11:35
    ค้างงงงง อร้ายยยยยยย
    #334
    0
  10. #332 Nanthara (@Nanthara) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 10:35
    อร๊ายๆๆๆค้างๆๆๆๆๆๆ
    #332
    0
  11. #330 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 05:26
    ตลกอ่ะ ขนาดด่า ยังได้รางวัลตอบแทนอีก นังกุ้ยเฟยนี่ถ้าสมองทึบ55555 สนุกคร้าาาารอต่อนะค่ะ
    #330
    0
  12. #328 MeaniE_18 (@MeaniE_18) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 00:44
    โอ๊ยสนุกมากเลยค่ะ รีบมาต่อนะคะ ค้างหนักมากกกกก
    #328
    0
  13. #327 เมล็ดงา (@6744790) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 00:34
    5555นางเหมือนปลาไหลเลยวะฮ่าๆๆ
    #327
    0
  14. #326 Jellato98 (@Jellato98) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 23:43
    นึกว่านาราจะพูดแล้วโดนทำโทษ ปรากฏว่าดันไปปากหวานโดนใจเขาแทนจนได้รางวัล โล่งไป 555555 แต่องค์ชายแปดนี่อะแฮ่ม รออ่านตอนต่อไปน้า~
    #326
    0
  15. #323 ##@@ZINdear@@## (@DearDeaiwDream) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 22:36
    แหม่.....ตัดฉับเลยน้าาาาาาา//รู้สึกขึ้นนน ^  ^#
    #323
    0
  16. #320 poosurat (@poosurat) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 22:15
    ต้องทืบ-องค์ชายแปดหนักๆนารา
    #320
    0
  17. #319 Alle Nunnaphat (@19032544) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 22:11
    งื้อออออออ
    #319
    0
  18. #318 Alle Nunnaphat (@19032544) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 22:10
    องค์ชายแปดออกตัวแรงไปนะเพคะ
    #318
    0
  19. #316 aisss2 (@Aisss) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 21:28
    มาไวๆนะคะชอบอ่ะสนุกมากกด
    #316
    0
  20. #315 KuroNeko-Sama (@MirinRin) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 21:22
    หนิงเอ๋อร์โดนฉุดก(?)ลางท้องพระโรงเลยเจ้าค่ะ----
    #315
    0
  21. #314 สมัน น้อย (@satunman21) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 21:21
    อ๊ากกกกกกก ชอบอ่ะขออีกๆ กำลังมันส์ *-*
    #314
    0