พระชายาแสวงพ่าย

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 823,775 Views

  • 6,432 Comments

  • 12,059 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    642

    Overall
    823,775

ตอนที่ 2 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 39929
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    13 ก.ย. 60





พระชายาแสวงพ่าย by ตันเหมย (มณีริน)

 
วางแผงแล้วทั่วประเทศนะคะ
ราคาปก 419 จำนวน 592 หน้า
 
สั่งซื้อได้ที่เพจไลต์ ออฟ เลิฟ หรือสั่งออนไลน์จากร้านหนังสือ หรือสอยจากหน้าร้านก็ได้ 555555
v
v
 v 
มี E book แล้วนะ ลดเหลือ 369 บาท ฝากกดหัวใจให้เรตติ้งด้วยนะคะ ><
 



บทนำ

            ประเทศไทยปี 2100

            เมื่อโลกหมุนเข้าสู่ศตวรรษที่ยี่สิบสอง เทคโนโลยีรุดหน้าอย่างก้าวกระโดดเมื่อมนุษย์ค้นพบพลังงานที่สามารถใช้ได้ไม่มีวันหมด การพัฒนาวิทยาศาสตร์แขนงต่างๆ เจริญถึงขีดสุด แต่ทว่าทรัพยากรธรรมชาติต่างๆ ที่เคยมีมาแต่ก่อนก็ลดหายไป ผืนดินที่อุดมสมบูรณ์ น้ำสะอาดและสิ่งมีชีวิตต่างๆ ที่มีความหลากหลายกำลังหมดไปในอัตราที่เร็วเกินกว่าจะทดแทนได้ทัน ช่วงต้นศตวรรษอันล้ำหน้ามนุษย์จึงเริ่มส่งคนไปยังอาณานิคมบนดาวอังคารได้สำเร็จและวางเป้าหมายอนาคตไปถึงการโยกย้ายมนุษยชาติไปยังระบบสุริยะแห่งใหม่ ทดแทนดวงอาทิตย์ที่มีกำหนดดับเร็วขึ้นในอีกสามหมื่นปีข้างหน้า

การคิดถึงอนาคตเป็นเรื่องเร่งด่วน แต่จะเป็นเช่นใดหากมนุษย์สามารถย้อนกลับไปแก้ไขข้อผิดพลาดในอดีต วิกฤตปัญหาทุกอย่างน่าจะคลี่คลายและถนอมบ้านเกิดของเราไว้แทนที่จะละทิ้งไปร่อนแร่แสวงหาบ้านแห่งใหม่ ดังนั้นองค์กรโลกจึงเริ่มมีแนวคิดย้อนกลับไปศึกษาความเป็นไปในอดีตอย่างลับๆ ซึ่งผู้ที่รับผิดชอบโปรเจคของประเทศไทยคือพ่อและพี่ชายของนารา

สถานที่วิจัยอยู่ภายในฐานทัพส่วนที่ลึกที่สุด ติดป้าย หวงห้ามเด็ดขาดด้านหน้าประตูจะมีทหารพร้อมอาวุธครบมือยืนเฝ้าตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงโดยที่พวกเขาก็ไม่รู้ว่าตนเองกำลังเฝ้าอะไร เวลานั้นสายฝนตกลงมาอย่างหนักจนกระทั่งซาลงอย่างเชื่องช้า บรรยากาศบนท้องฟ้าทึมทึบ มีประกายแสงฟ้าแลบเป็นระยะในมวลเมฆหนา เหล่าทหารยามในชุดเครื่องแบบเคร่งขรึมต่างถอนหายใจเบื่อหน่าย พวกเขาเป็นนายทหารฝีมือดีซึ่งผ่านการฝึกฝนเคี่ยวกรำอย่างหนัก อาวุธคู่กายล้วนเป็นอาวุธระดับสูงแต่พวกเขากลับได้รับเพียงหน้าที่เฝ้าประตู

“พวกผู้ใหญ่แอบทำอะไรอยู่กันนะ เมื่อวานก่อนผมเห็นพวกระดับบิ๊กๆ มากันให้เพียบเลย ผมว่ามูลค่างานวิจัยที่อยู่ข้างในนั่นต้องมหาศาลแน่ๆ”

“อย่าพูดมาก นายสั่งให้เราทำอะไรก็ทำไป”

“ครับๆ” นายทหารหนุ่มตอบเสียงเนือย ก่อนที่ความอึดอัดคับข้องใจทั้งหลายจะหายวับไปเมื่อหญิงสาวร่างบอบบางคนหนึ่งก้าวลงจากรถทหารที่เพิ่งแล่นมาจอด “คุณหนุงหนิงมาแล้ว”

หญิงสาวแต่งกายงดงามแบบสตรีในราชสำนักสยามสมัยอยุธยา มวยผมเกล้าไว้ที่บนกระหม่อมคล้องด้วยมาลัย นุ่งซิ่นปักดิ้นเงินดิ้นทองลวดลายวิจิตรเข้าคู่กับสไบเฉียงสีดอกบัว หลังจากเกิดสงครามโลกครั้งที่สามซึ่งเป็นการเปิดศึกแย่งชิงทรัพยากรน้ำ และเนื่องด้วยนโนบายการรวมเป็นหนึ่งเดียวแบบรวมศูนย์ของสหประชาชาติ ศิลปวัฒนธรรมของแต่ละชนชาติจึงถูกกัดกร่อนทำลายจนแทบจะสูญหายไปจนหมดสิ้นแล้ว เหลือเพียงร่องรอยความเจริญรุ่งเรืองจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ ซึ่งท่ามกลางเทคโนโลยีล้ำสมัยที่อยู่รายล้อม การแต่งกายของเธอย่อมแปลกสะดุดตา ชวนให้โหยหาอดีตและเปี่ยมล้นด้วยมนต์ขลังลึกลับ

“ตอนนี้ยังเปลี่ยนใจทันนะหนุงหนิง”

“ไม่ค่ะคุณพ่อ หนิงตัดสินใจแล้ว หนิงจะรับหน้าที่นี้เองค่ะ”

นารากล่าวอย่างสงบขณะเดินไปบนผืนน้ำเจิ่งนองบนพื้น ฝีเท้าเบาและสง่างามดุจเทพธิดาเดินบนผิวน้ำ นายทหารหนุ่มต่างจ้องมองหญิงงามอ่อนช้อยเดินเยื้องย่างด้วยหัวใจเต้นแรง เธอสวมสร้อยทองเส้นเล็กๆ ที่ข้อมือเพียงเส้นเดียวแต่ก็ดูงดงามสูงส่งอย่างน่าประหลาด ใบหน้าสวยซึ้งแฝงความเศร้าหมองของนาราชวนให้รู้สึกรักใคร่ทะนุถนอมและน่าสงสารในเวลาเดียวกัน ดวงตากลมโตเงยหน้ามองท้องฟ้าสีหม่นด้วยมลพิษอยู่อึดใจก่อนจะตัดสินใจก้าวตามหลังผู้เป็นพ่อ

“ขอตรวจบัตรและสแกนม่านตาด้วยครับ” ทหารหนึ่งในสามคนว่า เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยเขาจึงวันยาหัตถ์ทำความเคารพ “เชิญครับศาสตราจารย์ทรงกลด สวัสดีครับคุณหนุงหนิง”

“สวัสดีค่ะ จากนี้หนิงฝากพวกคุณดูแลคุณพ่อด้วยนะคะ”     

แค่นารายิ้มมุมปากให้ นายทหารทั้งสามก็รู้สึกว่าโลกมอมๆ ใบนี้น่าอยู่ขึ้นอีกเยอะ แต่หลังจากก้าวผ่านประตูเข้าสู่ทางเดินใต้ดินแล้ว รอยยิ้มนุ่มนวลก็หายวับไป มือไม้เกายุกยิกเหมือนลิงเพราะไม่คุ้นกับซิ่นดิ้นเงินดิ้นทอง

“โอย คันฉิบ! ซี้ดดด โอย พี่แทนเกาหลังให้หน่อย”

“ถนอมของด้วยสิยัยหนิง กรรมวิธีการทอผ้าสูญหายไปนานมากแล้ว เราเพิ่งจะรื้อฟื้นการผลิตผ้าแบบดั้งเดิมเมื่อไม่กี่ปีก่อน ลายซิ่นเลียนแบบลายทอจากผ้าโบราณในพิพิธภัณฑสถาน นับว่าเป็นของล้ำค่าประเมินค่ามิได้”

“ค่าพี่แทน”

แทนคุณ พี่ชายแท้ๆ ของเธอยืนรออยู่แล้วที่ด้านหน้าประตูทางเข้าชั้นที่สอง นาราเห็นพี่ก็รีบเปลี่ยนกลับไปเป็นหญิงสาวแสนสวยนุ่มนวลตามเดิม เดินเยื้องย่างอกเอวอรชรทั้งๆ ที่เมื่อครู่แทบจะถลกซิ่นเดิน นาราเดินๆ หยุดๆ เพราะแวะส่องฟันตรงผนังกระจก แยกเขี้ยวแยกฟันจนวุ่นวาย

“ย้อมฟันดำแบบนี้มันแปลกๆ อ่ะพี่ เวลาพูดไม่มั่นใจเลยอ่ะ”

หญิงชาววังสมัยนั้นต้องผัดหน้า ย้อมฟันเป็นสีดำ ไว้เล็บยาว ทาปากแดง ค่านิยมความสวยของเขาเป็นแบบนั้น หน้าแกขาวปากแกแดงอยู่แล้วไม่ต้องทา เล็บก็ยาวเฟื้อย แต่ฟันน่ะต้องย้อมให้ดำด้วย”

“จะล้างฟันออกมั้ยเนี่ยพี่”

“ไม่ต้องโวยวายไปหรอก แค่ใช้แปรงถูๆ ก็ออกแล้ว”

“หา? แปลว่าหนิงต้องอมขี้ฟันเป็นอาทิตย์เลยเหรอ” นาราโวยวาย ทิ้งตัวลงนั่งยองๆ ทันทีก็เลยถูกพี่ดีดมะเหงกเข้าให้

“อยากจะแปรงฟันก็แปรงไปสิ แกแค่ย้อมฟันให้ดำเหมือนเดิมก็ใช้ได้ ของทุกอย่างที่ต้องการใส่อยู่ในกระเป๋าสี่มิติแล้ว” แทนคุณชี้ทางสว่างให้ นาราจึงสะบัดแขนทั้งสองข้างขึ้นฟ้าก่อนจะกรีดกรายลงมา ทำนิ้วโอเคพลางฉีกยิ้มฟันดำปี๋  

“อ่ะเคร”

“จะรอดมั้ยเนี่ย แกจะต้องไปในฐานะบุตรีขุนนางชั้นผู้ใหญ่นะ ไม่ใช่แม่ลิง”

“รู้แล้วๆ พูดย้ำบ่อยๆ แบบนี้เดี๋ยวหนิงก็เป็นลิงให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย นับจากนี้ไปหนิงคือบุตรีของขุนนางฝ่ายปกครองชื่อเจ้าพระยาวิชิต กำลังจะถวายตัวเข้าไปเป็นนางกำนัลของพระสนม”

แทนคุณชี้ไปที่เม็ดพลอยสีแดงเลือดนกบนข้อมือเธอ “เมื่อไปถึงที่นั่น ให้รีบแฝงตัวโดยเร็วที่สุด”

“ไม่ต้องห่วงค่ะพี่ หนิงมีพี่แทนผู้เก่งกาจเป็นผู้ฝึกอบรมเองกับมือ พี่แทนรักหนิงยังไงก็ไม่มีทางยอมให้หนิงมีอันตรายอยู่แล้ว ตอนนี้หนิงผ่านทดสอบการฝึกทั้งสามขั้นมาแล้วด้วย ไม่พลาดแน่นอน”

นาราเกาะแขนอ้อนพี่ชาย วิธีการแฝงตัวที่ว่านั่นคือใช้พลอยสีแดงนั้นล้างสมองเครือญาติของเจ้าพระยาผู้นั้นว่านาราเป็นบุตรสาว เมื่อเสร็จสิ้นภารกิจก็จัดการลบความทรงจำทิ้งให้หมด งานนี้มีจุดเสี่ยงนั้นคือต้องจัดการล้างสมองอย่างรวดเร็วและเฉียบขาด ถ้าหากล้มเหลวทุกอย่างก็เกมโอเวอร์  

แทนคุณไม่เห็นด้วยเลยที่จะให้น้องสาวซึ่งไร้ประสบการณ์มารับหน้าที่ย้อนเวลา แต่นารายืนกรานหนักแน่นมาตลอดว่าจะทำเอง แทนคุณจึงเป็นผู้เคี่ยวเข็ญน้องสาวในระยะเวลาสั้นๆ เกี่ยวกับภารกิจนี้ พร้อมย้ำเสมอว่าที่ผ่านมามีการส่งผู้สังเกตการณ์ไปยังยุคอดีตหลายคนแล้ว มีถึงครึ่งหนึ่งที่หลุดไปในกระแสกาลเวลาและไม่ได้กลับมาอีกตลอดกาล จุดจบของผู้โชคร้ายเหล่านั้นมีเพียงความตายเพื่อปกปิดความลับ หรือดิ้นรนเอาตัวรอดในยุคนั้นๆ โดยไม่ให้ถูกกล่าวหาว่าเป็นคนบ้าไปเสียก่อน

“โปรเจคนี้มีความเสี่ยงสูงมาก บอกตามตรงว่าพ่อกับพี่ไม่สบายใจเลยที่จะให้แกไป”

“ต่อให้ไม่เป็นหนิงก็ต้องมีคนอื่นไปอยู่ดี ถ้าเกิดอะไรผิดพลาดขึ้นมา หนิงก็ใจเย็นๆ รออยู่ที่นั่นเดี่ยวก็จะมีหน่วยตำรวจกาลเวลาสากลไปพาหนิงกลับมาเองนี่คะ หนิงจะไปศึกษาแฟชั่นยุคโบราณ พอกลับมาจะได้ออกแบบให้โลกตะลึงไปเลย อีกอย่างยิ่งเสี่ยงสูงก็ยิ่งเงินสูง หนิงจะเอาเงินไปทำเปิดแบรนด์เสื้อด้วย ยิงนัดเดียวได้นกเป็นฝูงเลยเห็นมั้ยล่ะคะ”

ริมฝีปากแดงระเรื่อยิ้มสดใส นาราดีดลูกคิดรางแก้วแล้วมีแต่กำไรเห็นๆ เธอเพียงแค่เดินทางย้อนเวลาไปเพียงหนึ่งสัปดาห์ในฐานะนางกำนัลของมเหสีชั้นสูงในวัง เดี๋ยวเดียวก็กลับมากลายเป็นเศรษฐีนีแถมมีหน้ามีตาอีกต่างหาก แค่คิดก็คุ้มน่าเสี่ยง นาราป้องปากหัวเราะโฮะๆ ทั้งพ่อทั้งพี่ชายจึงมองหน้ากันแล้วถอนใจแรงๆ

นาราเป็นสาวสวยน่ารัก ผิวขาวละมุนปานหิมะ ริมฝีปากแดงจิ้มลิ้มช่างพูดช่างเจรจา แต่นิสัยดื้อด้านแถมงกจนถึงขั้นเสี่ยงตายแบบนี้เหมือนแม่มันไม่มีผิด!

“สวัสดีค่ะศาสตรจารย์ทรงกลด สวัสดีจ๊ะหนุงหนิง วันนี้เป็นวันสำคัญมากของเราทุกคนในงานวิจัยนี้ ตื่นเต้นมั้ยจ๊ะ”

“นิดหน่อยค่ะ แต่หนิงมั่นใจว่าจะสำเร็จด้วยดี” ร่างบางยกมือไหว้สวัสดีเพื่อนร่วมงานของพ่อ  อีกฝ่ายรับไหว้พอเป็นพิธี

“ดีจ๊ะ สมแล้วที่เป็นลูกสาวอาจารย์ทรงกลด ช่างเข้มแข็งไม่สะทกสะท้านต่ออุปสรรคใดๆ เฮ้อ หน้าที่นี้มันอันตรายนะจ๊ะ ควรจะให้คนที่มีประสบการณ์และได้รับการฝึกฝนจนเชี่ยวชาญไปจะดีกว่ามือใหม่ แต่ก็อย่างว่านะ หัวหน้าโปรเจคนี้เป็นคุณพ่อของเธอนี่เนอะ ยังไงอาจารย์ทรงกลดก็ต้องคัดเลือกคนด้วยความสามารถอยู่แล้ว”

อาจารย์แก้วกัลยา ศาสตราจารย์ผู้ทรงคุณวุฒิวัยห้าสิบกว่าปีกล่าวทักทาย แววตาของอาจารย์แก้วกัลยาดูมีเล่ห์กลอะไรบางอย่างแอบแฝงอยู่แต่เก็บซ่อนไว้อย่างแนบเนียน นาราพอรู้มาว่าก่อนจะเริ่มโปรเจคนี้ พ่อกับอาจารย์แก้วกัลยาต่างเสนอตัวเป็นหัวหน้าโปรเจคก่อนที่พ่อของเธอจะได้รับเลือก แถมเธอยังกระโจนลงสนามแข่งคัดเลือกแข่งกับเด็กของอาจารย์แก้วกัลยาแล้วเธอคว้าชัยชนะได้อีก ดังนั้นจึงไม่น่าแปลกใจที่นาราจะเจอคำแขวะทุกครั้งที่เจอหน้ากัน

“ลูกสาวผมผ่านการทดสอบทั้งสามขั้นด้วยคะแนนดีเยี่ยม หากอาจารย์แก้วไม่มั่นใจในตัวลูกสาวผมก็ขอให้ชี้แจงตอนนี้ได้เลยครับ”

“ฉันก็แค่หยอกล้อลูกสาวอาจารย์เล่น ไม่เห็นต้องโกรธเลยนี่คะ”

“คำกล่าวมั่วซั่ว ถ้าพูดครั้งสองครั้งก็ยังพอมองข้ามไปได้ครับ แต่ถ้าพูดย้ำซ้ำๆ บ่อยเข้า คนฟังก็จะคิดว่าเป็นเรื่องจริง ผมปล่อยเรื่องนี้ให้ผ่านไปง่ายๆ อีกก็จะกลายเป็นว่าผมยอมรับ อาจารย์แก้วก็มีวัยวุฒิคุณวุฒิสูงส่ง น่าจะเข้าใจเรื่องนี้นะครับ”

ศาสตราจารย์แก้วกัลยายิ้มรับ แต่ในใจพุ่งพล่านเดือดดาลเพราะอีกฝ่ายจงใจเสียดสี “วันนี้ลูกสาวอาจารย์ก็ต้องออกเดินทางแล้ว ในเมื่อทางคณะกรรมการเห็นชอบ ฉันก็ไม่มีอะไรคัดค้านอะไรหรอกค่ะ เขาดีฉันก็ว่าดี ฉันแค่คิดว่าถ้าให้เด็กของฉันเป็นผู้รับหน้าที่แทนลูกสาวอาจารย์ ป่านนี้คงได้ข้อมูลกลับมาตั้งนานแล้วแน่ๆ”

หญิงสูงวัยกล่าวด้วยน้ำเสียงเย่อหยิ่ง

“การทดลองที่สมาพันธ์ยุโรปเพิ่งจะล้มเหลวไปเพราะคนที่ถูกส่งตัวไปถูกคนในยุคกลางเข้าใจผิดว่าเป็นแม่มด ช่างน่าสงสารที่โดนจับเผาทั้งเป็น ถึงจะย้อนเวลาไปช่วงอยุธยาแต่ยังไงเธอก็ต้องระวังหน่อยนะ ถ้ามีอะไรผิดพลาดเกิดขึ้น พ่อของเธอต้องเป็นคนรับผิดชอบ มูลค่าของโปรเจคนี้ไม่ใช่น้อยๆ อย่าทำให้ทุกคนผิดหวังล่ะ ฉันไม่อยากเห็นเด็กน่ารักๆ อย่างเธอต้องแบกภาระหนักแบบนี้เลย”

หญิงสูงวัยแกล้งกดดันจนศาสตราจารย์ทรงกลดขมวดคิ้วเครียด แต่นารายิ้มหวาน ไม่หวั่นไหวแต่ประการใด

“ขอบคุณที่เตือนหนิงนะคะอาจารย์ หนิงจะระมัดระวังตัวค่ะ หวังว่าพอหนิงกลับมา หนิงคงจะได้เห็นอาจารย์แก้วได้รับความไว้วางใจให้เป็นหัวหน้ารับผิดชอบโปรเจคสำคัญๆ บ้าง อ้อ... เด็กของอาจารย์คนนั้นน่ะฝีมือห่วยสุดๆ ขนาดทำแบบทดสอบยังแอบลอกหนิงจนโดนจับได้... เฮ้อ หนิงเป็นเด็กยังอดคิดไม่ได้เลยค่ะว่าพฤติกรรมของลูกศิษย์อาจจะกระทบถึงชื่อเสียงอาจารย์แก้ว”

“เอ๊ะ เธอ!

“หนิงว่าอาจารย์น่าจะลองเปลี่ยนไปฝึกคนใหม่จะดีกว่านะคะ”   

ศาสตราจารย์แก้วกัลยาค้อนปะหลับปะเหลือก การที่ลูกศิษย์มีเรื่องอื้อฉาวว่าลอกคำตอบในการทดสอบ ผู้อื่นย่อมตั้งคำถามไปถึงอาจารย์และเกิดความเคลือบแคลงสงสัยได้ว่าผลงานที่ผ่านมาลอกคนอื่นด้วยหรือเปล่า ถ้าเกิดความลือเสียหายขึ้นมา อย่าว่าแต่ตำแหน่งหัวหน้าโปรเจคเลย แม้แต่จะขอเข้าร่วมวิจัยยังไม่มีสิทธิ์  “มัวแต่พูดมากเสียเวลาทำงาน ฉันขอให้เธอโชคดี ทำหน้าที่ให้พ่อเธอสำเร็จนะจ๊ะ”

“ขอบคุณค่ะอาจารย์แก้ว”

นารายกมือไหว้หยดย้อยพร้อมยิ้มยิงฟันดำปี๋ กะพริบตาปริบๆ ศาสตราจารย์แก้วกัลยาจึงถลึงตาจ้องก่อนจะสะบัดหน้าไปอีกทาง นารากับพ่อจึงมองหน้ากันแล้วแอบหัวเราะขำ ในที่สุดทางเดินวกวนและท่อลิฟต์ก็พาเธอมาถึงใจกลางชั้นใต้ดินของศูนย์วิจัย ศาสตราจารย์ทรงกลดนำลูกสาวมาหยุดที่โต๊ะตัวหนึ่ง ตรงหน้ามีอุปกรณ์ที่เธอจะต้องพกติดตัวไปด้วย

นี่คืออะไรคะ

เสบียงฉุกเฉิน อาหารแคปซูลสกัดอย่างเข้มข้นจากผักและเนื้อสัตว์ ทานแค่เม็ดเดียวก็อิ่ม พ่อให้เผื่อไปทานได้สองอาทิตย์

อี๋ อาหารเม็ด หนิงไปที่นู่น จะเก็บข้อมูลเรื่องอาหารการกินแล้วก็ลองชิมของอร่อยๆ ดูก็ได้ค่ะนาราหยิบออก พ่อหยิบเข้า

“แล้วถ้าเกิดว่ากินอาหารของทางนั้นไม่ได้ล่ะ”

“ไม่เห็นจะยากเลยค่ะพ่อ กินได้ก็กิน กินไม่ได้ก็เททิ้งไปแล้วไปหากินใหม่ รับรองเรื่องกินหนิงไม่ปล่อยให้พลาดหรอกค่ะ ถ้าพ่อกลัวหนิงเสาะท้องจนไม่สบาย ก่อนจะมาที่นี่เขาจับหนิงฉีดวัคซีนจนตัวพรุนแล้ว ไม่ป่วยง่ายๆ หรอกค่ะ”

“โอเคๆ จะทำอะไรก็ระมัดระวังด้วยแล้วกัน ส่วนนี่เป็นกระเป๋าสี่มิติสารพัดนึก ต้องการใช้อะไรก็ล้วงหยิบเอา ระบบจะคำนวณให้เองว่าต้องใช้อุปกรณ์ชิ้นไหน”

“แล้วนี่อะไรคะ”

“ยาคุม กินเผื่อไว้ก่อน ส่วนนี่ก็ถุงยางแบบบางเฉียบ กันไว้ดีกว่าแก้”

“พ่อ!!” นาราอ้าปากค้าง ฟันดำๆ หน้าแดงๆ “หนิงยังเวอร์จิ้น หนิงก็ไม่ได้ไปหาผัวนะ”

“แกเป็นสาวเป็นแส้หน้าตาสะสวย เกิดมีหนุ่มมาเกี้ยวแล้วอยากฟัดกันขึ้นมาจะได้ไม่ฉุกละหุก พ่อก็ไม่ได้ส่งเสริมแกเรื่องนี้นะแต่สอนให้ป้องกัน คิดดูสิว่าอาจจะมีอะไรเกิดขึ้นก็ได้ พกไว้เถอะพ่อจะได้สบายใจ” คนเป็นพ่อเปิดอกคุยกับลูกสาวแบบแมนๆ กะว่าทริปนี้เอาให้คุ้ม ไปให้สุดขอบฟ้าเลยลูกพ่อ

“โอเค หนิงรู้ว่าพ่อหนิงใจดีเปิดกว้าง แต่เอาปืนช้อตไฟฟ้าให้หนิงพกจะดีกว่าถุงยางมั้ยคะ”

“พ่อก็แค่เป็นห่วง วัยหนุ่มวัยสาวเลือดย่อมร้อน กฎของสมาพันธ์ทั่วโลกกำหนดห้ามนำอาวุธติดตัวไปเด็ดขาด ถ้าจวนตัวจริงๆ ระบบพรางตัวในสร้อยทองที่ข้อมือจะช่วยแกได้” ศาสตราจารย์ชี้ไปที่พลอยสีเขียว

“ค่ะ” ตอบอุบอิบ มองพ่อยัดถุงยางเป็นกำมือใส่กระเป๋าสี่มิติ

“จำไว้ว่าระบบพรางตัวใช้ได้จำกัดเพียงสามครั้ง ไม่อย่างนั้นพลังงานที่เหลืออยู่จะมีผลต่อการเดินทางกลับ สามครั้งเท่านั้นนะ” ผู้เป็นพ่อพูดไม่ทันจบ นาราก็ลองบิดพลอยสีเขียว ร่างกายพลันหายวับไปในพริบตา เมื่อบิดกลับมาอีกครั้งร่างก็เธอก็ปรากฎกายเหมือนเดิม แต่ขีดพลังงานของสร้อยลดฮวบ

“เจ๋งไปเลยค่ะพ่อ”

“ยัยหนิง! พ่อเพิ่งบอกไปแปบๆ ว่าใช้ได้แค่สามครั้ง เก็บไว้ใช้ตอนฉุกเฉินสิวะ”

“แล้วถ้าใช้เกินสามล่ะคะ”

“มันจะระเบิดตัวเอง” แทนคุณตอบเสียงเรียบๆ แต่น้องสาวถลึงตาใส่

“จะระเบิดเพื่อ?!

“ก็มันเท่ดี”

พี่ชายบอกว่าเท่ก็เท่ นารากลอกตามองบน ไปหมดแล้วสมงสมอง แทนคุณไม่ลืมหยิบตุ๊กตาหมีเน่าตัวโปรดของน้องสาวมาด้วย เขายัดมันลงไปในกระเป๋าสี่มิติเพราะรู้ว่าน้องสาวติดนอนกอดหมีเน่า

“เราจะย้อนเวลากลับไปช่วงสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ทรงมีพระราโชบายทางคบค้าสมาคมกับชาวต่างประเทศ รักษาเอกราชของชาติให้พ้นจากการเบียดเบียนของชาวต่างชาติและรับผลประโยชน์ทั้งทางวิทยาการและเศรษฐกิจที่ชนต่างชาตินำเข้ามา นอกจากนี้ยังทรงอุปถัมภ์บำรุงกวีและงานด้านวรรณคดีอันเป็นศิลปะที่รุ่งเรืองที่สุดในยุคนั้น หน้าที่ของลูกก็คือเก็บข้อมูลเกี่ยวกับการติดต่อค้าขายและการเมืองระหว่างประเทศที่เกิดขึ้นในช่วงนั้น อย่าทำให้ประวัติศาสตร์บิดเบี้ยวเด็ดขาด”

ศาสตราจารย์ทรงกลดกำชับลูกสาว ย้ำแล้วย้ำอีกว่าเธอจะต้องไปในฐานะผู้สังเกตการณ์ จะไม่มีการแทรกแซงอดีตจนกว่าจะมีข้อมูลการศึกษาครบถ้วน

“จำไว้ว่าเราเพียงแค่จะสำรวจรวบรวมข้อมูล ไปสังเกตการณ์ชีวิตความเป็นอยู่ของคนสมัยนั้น อย่าทำอะไรแผลงๆ เชียว ถ้าเก็บข้อมูลเสร็จแล้วก็กลับเลยทันที เข้าใจไหม?

“เข้าใจแล้วค่ะพ่อ”

นารากลอกตาซุกซน อุตส่าห์ได้ย้อนเวลาไปทัวร์กรุงศรีอยุธยาทั้งที ขอเที่ยวสักวันก่อนกลับก็ไม่ได้ เธอเพิ่งเรียนจบเอกประวัติศาสตร์ได้ไม่ถึงเดือน แต่สมองหันไปชอบด้านแฟชั่นดีไซน์มากกว่า สไตล์การแต่งตัวของผู้คนในศตวรรษที่ยี่สิบสองนี้มีแต่จะถอยหลังลงคลอง เนื่องด้วยวัสดุทำเสื้อผ้าชนิดพิเศษ ปรับขนาดรูปร่างตามผู้สวมใส่ เบาสบายและยังควบคุมอุณหภูมิให้อบอุ่นคงที่ หากต้องการแต่งตัวแบบไหนเนื่องในโอกาสอะไรก็เพียงแค่กดปุ่มเลือกรูปแบบ ชุดก็จะปรับให้ตามอัตโนมัติ นานวันเข้าเสื้อผ้าที่สวมใส่ก็มีแต่จะซ้ำซากจำเจตามโปรแกรมที่ตั้งไว้ ดังนั้นโอกาสอันพิเศษนี้ นาราตั้งใจจะศึกษาแฟชั่นของคนในยุคก่อนแล้วนำมาปรับประยุกต์ให้ร่วมสมัย ช่วยส่งเสริมให้เธอก้าวสู่เส้นทางนักออกแบบ ผลงานต้องสะท้านโลกากลายเป็นที่ฮือฮาโป๊ะแตกในสมาคมดีไซเนอร์ทั่วโลกแน่นอน

ขณะที่ทีมนักวิจัยกำลังทำงาน แทนคุณตรวจเช็คค่าความถูกต้องเรียบร้อยของระบบมิติเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะก้าวไปพูดคุยกับพ่อและสวมกอดน้องสาว ศาสตราจารย์แก้วกัลยาซึ่งประจำอยู่ที่จุดควบคุมอุปกรณ์หน้าตาล้ำสมัย แววตาที่จ้องมองสามพ่อลูกเต็มไปด้วยความชิงชัง ถ้าไม่มีพวกตระกูลนี้เข้ามาแทรกแซง คนที่จะได้รับชื่อเสียงเกียรติยศเงินทองก็จะต้องเป็นเธอแท้ๆ...

ถ้าไม่มีพวกมัน... ถ้านาราไม่ได้กลับมาอีก... พวกหนามยอกอกทั้งหลายก็จะถูกเด้งออกจากโครงการวิจัยนี้ หญิงสูงวัยแสยะยิ้มร้าย ปลายนิ้วเลื่อนไปที่ปุ่มกำหนดพิกัดปลายทาง กรอกพิกัดใหม่ลงไปอย่างรวดเร็ว มีเจ้าหน้าที่คนหนึ่งสังเกตเห็นแต่ศาสตราจารย์แก้วกัลยาถลึงตาสั่งให้หุบปาก

“เอาล่ะ ระบบพร้อมทำงานแล้ว หนุงหนิง... ขอให้โชคดีแล้วค่อยเจอกันใหม่”

“แล้วเจอกันค่ะพี่แทน หนิงจะถ่ายรูปสาวๆ มาเผื่อเยอะๆ นะคะ”

แทนคุณตบไหล่น้องสาวก่อนจะส่งตัวเธอให้เข้าไปยืนบนวงแหวนอันซับซ้อนนับร้อยวง เมื่อระบบเริ่มทำงาน วงแหวนเหล่านี้ก็จะหมุนเหวี่ยงเร็วขึ้นทีละน้อยจนกระทั่งทะยานฟาดฟันส่องแสงวาบดุจสายฟ้า เกิดเป็นความร้อนสูงเร่งพลังงานให้เปิดช่องมิติเวลาขึ้น ภายในนั้นเต็มไปด้วยกระแสประวัติศาสตร์ไหลเชี่ยวกรากดั่งสายน้ำคลั่ง ร่างบางโบกมือบ๊ายบายพ่อกับพี่ชายก่อนจะถลกซิ่นแล้วกระโดดหายลับเข้าไปในมิติเวลานั้น มุ่งหน้าสู่แผ่นดินกรุงศรีอยุธยาในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์

หารู้ไม่ว่าถูกส่งไปผิดที่

 <<< จิ้มเรยๆๆๆๆ
ประกาศๆๆ


'บุหลันแสนรัก' (สนพ.เขียนฝันในเครือไลต์ออฟเลิฟ) มีกำหนดตีพิมพ์เดือนเมษายนนี้นะคะ ตอนนี้ไรท์กำลังรอข้อมูลปกและราคาอยู่ 
ข้อมูลพร้อมเมื่อไหร่จะเปิดพรีออเดอร์จ้า

 

ตอนแรกว่าจะสั่งทำสมุดโน้ตแจกเป็นของพรีเมี่ยมให้แฟนๆนักอ่านที่สั่งนิยายกับปุ๋ม 
แต่ส่องไปส่องมา สมุดโน้ตมีเยอะแล้ว มองหาของที่ใช้ประโยชน์ได้ แบบว่าได้รับแล้วต้องใช้แน่ๆ ส่องไ


กรี๊ดดดดดดดดดด แพงอ่าาา
แต่อยากแจก 55555

สำหรับสาวๆที่สั่ง "บุหลันแสนรัก" (รอปก สนพ.เขียนฝันในเครือไลต์ออฟเลิฟ)
ทดลองอ่านได้ที่ >>>https://my.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1541242

หรือสั่ง "จอมใจไอยคุปต์" (รอปก สนพ.MeeDee)
ทดลองอ่านได้ที่ >>>https://my.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1544656



ขอซาวน์เสียงหน่อยนะคะว่ามีใครสนใจสั่งนิยายเยอะมั้ย ปุ๋มจะได้นับจำนวนคร่าวๆและสั่งซื้อตัวแท๊กในราคาส่งค่ะ

ติดต่อสอบถามได้ที่แฟนเพจ มณีริน
https://www.facebook.com/maneerin.novel/

ในภาพอาจจะมี รองเท้า
มาๆๆ มาอุดหนุนซะดีย์ๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

27 ความคิดเห็น

  1. #6385 bunyarat462 (@bunyarat462) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 21:23
    น่าสนใจมากๆค่ะ //นางเอกเป็นคนมั่นใจในตัวเองก็เลยไม่ค่อยกลัวอะไรเพราะคิดว่าแก้ไขได้ แต่เรื่องนี้ออกจะใหญ่ไปซักหน่อย โดนมนุษย์ป้าแกล้งซะแแล้ว จะรอดไหมนางเอกฉ้น //เด้งอีมนุษย์ป้าออกซะ อิจฉาไม่ดูเวล่ำเวลา!
    ///มนุษย์ป้า: ถ้าฉันไม่เปลี่ยนจุดหมาย นางเอกของเทอจะไปรักกับใครล่ะห้ะ!!
    555555
    #6385
    0
  2. #6151 pupeya. (@pupe) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 16:28
    พฤติกรรมของนางเอกไม่คำนึงถึงผลที่จะตามมาข้างหน้าเลยค่ะ.. เงิบเบาๆ
    #6151
    1
    • #6151-1 เหมียวน้อย (@mylove-kyu) (จากตอนที่ 2)
      6 กรกฎาคม 2560 / 18:18
      เอิ่ม แลดูนางเอกไม่รอบคอบเลยอ่ะ พวกผู้ใหญ่ไว้ใจให้ทำงานได้ไงเนี่ย
      #6151-1
  3. #5724 goldpaddy (@goldpaddy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 23:38
    อนาถมาก!!!! ใช้อิปุ่มล่องหนพรางตัวไป1ครั้งแล้ววววว!!!!!! เสียดายแทน

    ปล อีป้านี่ก็มาสับเปลี่ยนอีก ขอให้นางโดนจับ!!! ฮึ้ย!!!!
    #5724
    0
  4. #5119 Nannan-ja (@nannan-ja) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 01:10
    คิดเห็นเหมือนทุกคนเลยค่ะ /เรื่องความสมเหตุสมผล ว่าทำไมนางเอกไม่โปรเฟสชั่นนอลเลย

    แต่ว่าพล็อตเขาน่าสนใจจริงๆค่ะ ลองดูก่อนนะ เป็นกำลังใจให้ไรท์ค่ะ
    #5119
    0
  5. #4290 9namfon (@9namfon) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 15:41
    หนุงหนิง แกผ่านการฝึกมาได้ไงเนี่ย
    #4290
    0
  6. #2160 maneeratko23 (@maneeratko23) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 18:00
    มีแต่คนว่านิสัยนางเอก
    นางจะเป็นยังไงก็เรื่องเขาสิ ในเมื่อคาแรคเตอร์มันเป็นแบบนั้น 
    ไม่พอใจก็ไปแต่งเอง
    ปล. เข้าใจว่าเป็นการแสดงความคิดเห็น
    ปล. ไม่ซีเรียสโนะ
    #2160
    1
    • #2160-1 ชะนีรักสงบ (@earnly-poopoo) (จากตอนที่ 2)
      27 พฤษภาคม 2560 / 19:57
      ไม่ได้ว่านิสัยค่ะ แต่ว่าความสมเหตุสมผล
      #2160-1
  7. #2124 nutfloksong (@nutfloksong) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 02:30
    ตอนแรกปูทางมาให้นางเอกดูเก่ง แต่ไมมาสะดุดตรงหมุนปุ่มพรางตัว ตกลงนางมีดีแค่สมองสินะ แต่วัยวุฒิภาวะเท่าเด็กประถม? ตกลงเค้าคัดเด็กไปท่องมิตินี่อายุขั้นต่ำกี่ขวบ?
    #2124
    0
  8. #1696 The_YingNuiiZ (@yingnuiiz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 19:22
    #1635 เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งกับเม้นนี้ ตอนแรกน่าสนใจมาก คิดว่านางเอกน่าจะรอบคอบมากกว่านี้...รึไรต์วางให้คนยุคนั้นขาดความรอบคอบ อันนี้เราไม่รู้นะ แต่นี่เกี่ยวกับพันกับชีวิตนางเลยยังทำเป็นเล่นอีก...ไม่ถึงกับต้องเปลี่ยนคาแรคเตอร์นางหรอก ในแง่มุมความสดใสร่าเริงก็ดีอยู่ แต่ควรเพิ่มความรอบคอบคิดเยอะกว่านี้อีกนิด..อย่างน้อยก็ขอให้มีความระมัดระวังตัว คิดถึงพ่อหรือพี่ที่เป็นห่วงอยู่บ้างก็ได้..สุดท้ายนี้..ชอบพล็อตเรื่องมากค่ะ
    #1696
    0
  9. #1635 -~+*. JoHanNa.*+~- (@18239) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 23:12
    อ่านมากำลังสนุก สะดุดกับการกดปุ่มเล่นของนาง! เฮ้ย! จะบ้าหรอ ของช่วยชีวิตนะนั่นมากดเล่นสั่วๆ ให้เปลืองพลังงานทำไมว่ะ! แล้วอาหารกู้ชีพ ไม่เอาไป บ้าหรอ ตัวเองผ่านการฝึกอบรมมาทุกอย่างจริงรึเปล่าเนี้ย! นิสัยไม่เอาจริงไม่จริงจังกับงาน แบบนี้สมควรโดนว่าว่าใช้เส้นจริงๆ นั่นแหละ ปูเรื่องมาอย่างดี ตายกับคาเรคเตอร์นางเอกนี่แหละ! อุตส่าสนใจเข้ามาอ่านเพราะคำโปรยเจ๋งดี สงสัยเราคงเป็นได้แค่ขาจร
    #1635
    1
  10. #1413 gopuypop (@gopuypop) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 20:41
    เริ่มเรื่องมาน่าติดตาม แต่ติดตรงกดเล่นนี้ล่ะ ไม่เข้ากับเนื้อเรื่องที่เกริ่นมาเลยดูยังเป็นเด็กติดเล่น ถ้านิสัยแบบนี้จริงๆไม่น่าเป็นตัวแทนได้นะ
    #1413
    2
    • #1413-1 Ymber (@Ymber) (จากตอนที่ 2)
      17 เมษายน 2560 / 11:40
      นั่นสิ คือของสำคัญที่ใช้ช่วยชีวิตได้ ก็เอามากดเล่น มันไม่ใช่อุปกรณ์ธรรมดานะ ยังจำกัดการใช้ด้วย
      แล้วอีกอย่างเสบียงอาหาร มันสำคัญไม่ใช่หรอ ผ่านการฝึกแล้ว ยังไม่เข้าใจหรอว่ามันไว้ฉุกเฉิน
      #1413-1
    • #1413-2 M-U (จากตอนที่ 2)
      28 กรกฎาคม 2560 / 11:48
      เห็นด้วยเลย อ่านมาสนุกๆ พอมาเจอตอนนี้ เอ้ยยยย นี่ภารกิจระดับชาตินะเวยยย ทำไมนางเอกเหมือนจะไปเล่นขายของ คนเชียร์เยอะเลยเข้ามาอ่านว่าจะซื้อ สรุปรักษาไตได้ไปอีกเรื่อง
      #1413-2
  11. วันที่ 14 เมษายน 2560 / 12:04
    นางเอกเหมือนทำเล่นๆอ่ะ เป็นโปรเจคสำคัญ?
    #1333
    1
  12. #1325 เกริด้า(๐-*-๐)v (@Monkey_D_Luffy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 10:22
    เราโอเคทั้งตอนนะคะ ยกเว้นตอนกดเล่นนี่แหละ แล้วในความคิดเรา นี่เป็นการทวนข้อมูลเท่านั้น เพราะผู้ใช้ควรต้องได้ทดลองใช้ของทุกอย่างแล้ว มันไม่เหมือนการทดลองใหม่ๆ แต่การใช้อุปกรณ์ต่างๆที่ควรใช้นี่มันอีกเรื่อง การที่ผู้ใช้ไม่เคยทดลองทดสอบอุปกรณ์เลยมันไม่น่าเป็นไปได้ แต่เหมือนนางเอกไม่เคยใช้ถึงมาลองตอนนี้ยอมเสียพลังงานไปเล่นๆได้ คิดน้อยจริงๆ ดูนักบินอวกาศสิ มีไปลองใช้เองในอวกาศที่ไหนกัน ต้องฝึกใช้อุปกรณ์ทุกอย่างที่โลกนี่แหละ ขนาดฝึกการลอยตัวในสภาวะศูนย์ไม่กี่วิในการโดดร่มชูชีพ ที่เสียเงินหลายล้านเหรียญก็ยังต้องยอมเสียไป แต่เท่าที่อ่านตอนนี้นี่ก็เหมือนเป็นการบอกข้อมูลมากกว่าเป็นการทวนข้อมูล แล้วคนจะไม่คิดว่าใช้เส้นได้ไง นางทำตัวเหมือนเด็กไป ไม่เอาอุปกรณ์นี้ไปพ่อก็ยอม ได้เหรอ ไม่ใช่นะ ต้องไม่ได้สิ นี่คุณเป็นผู้ทดสอบนะ ไม่ใช่เล่นอุปกรณ์ในครอบครัวกันเอง
    #1325
    2
    • #1325-1 เกริด้า(๐-*-๐)v (@Monkey_D_Luffy) (จากตอนที่ 2)
      14 เมษายน 2560 / 10:30
      ติเพื่อก่อค่ะ คนที่มองไม่ดีนี่อย่าคิดไปไกล ถ้าเราไม่อยากอ่านคงไม่เมนท์ยาวๆอ่ะ ไม่แก้เราก็ทำอะไรคุณไม่ได้ เราไม่ได้บอกว่าธีมเรื่องไม่สนุก แต่มีจุดที่มันแปลกๆก็ควรเตือน เพราะคุณเกริ่นมาว่าโปรเจ็คนี้ใหญ่ เราก็ว่านางเอกวางตัวดีจนกดทดลองเล่นนี่แหละ มันเหมือนไม่เคยทดลองใช้อุปกรณ์ ซึงมันแปลกๆ อย่างแคปซูลอาหาร ก็ควรเคยลองหมด ไม่งั้นถ้าเกิดแพ้อาหารขึ้นมาถึงขั้นรุนแรงก็เสียชีวิตได้นะ ที่คุณไปไม่มีรพ.ดีๆนะคุณณณณณณ
      #1325-1
    • #1325-2 หญิงงามที่ในสุดในจักรวาล (จากตอนที่ 2)
      14 เมษายน 2560 / 12:15
      มาติให้นิยายเราบ้างสิค้า~ 555
      #1325-2
  13. #1210 OSM. (@828-999) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 15:32
    รู้สึกขัดๆก็ตรงกดเล่นนี่แหละ เป็นเราตีมือหักเลย เฮ้ยยยย!! เรื่องใหญ่นะเว้ยทำเป็นเล่นไปได้! นอกนั่นสนุกมากค่ะ บรรยายดีมาก ติดตามค่ะ
    #1210
    0
  14. #1172 Nut'reeeee (@nutree) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 21:59
    แหวกแนวดีค่ะ แต่ตัวละครไม่ค่อยมีวุฒิภาวะเท่าไร่ นางเอกทำตัวเด็กไปนิด พ่อห้ามก็ยังกดเล่น ดูซนๆไม่สมควรได้ทำงานใหญ่
    เหมือนนางไม่ตระหนักถึงความเป็นความตาย และความรับผิดชอบต่อคนอื่นๆ

    และโปรเจคระดับโลก ย้อนเวลา ข้ามเวลาอะไรพวกนี้ ไม่น่าใช่เรื่องที่ใครจะมากดปุ่มเปลี่ยนสถานที่ก็เปลี่ยนกันได้ง่ายๆ

    เสียดายที่เปิดตัวมาดี มีเจ้าหน้าที่ยืนเฝ้าหน้าประตูเป็นสิบ แต่ก็เท่านั้นละ ในห้องปฏิบัติการจริง ดันไม่มีคนคุมหน้าตำแหน่งเครื่องปฏิบัติการ

    พล็อตจะอ่อนเรื่องความสมเหตุสมผลตรงนี้นิดนึงค่ะ
    #1172
    3
    • #1172-2 gopuypop (@gopuypop) (จากตอนที่ 2)
      16 เมษายน 2560 / 20:39
      เราว่ายิ่งวางตัวให้นางเอกมีไหวพริบและฉลาดนั่นล่ะค่ะมันถึงได้ไม่สมเหตุสมผลที่จะมากดเล่น เพราะคนฉลาดมักจะมีความเป็นผู้ใหญ่กว่านี้ จากตัวเนื้อเรื่องเราว่ามันไม่เข้าอ่ะ
      #1172-2
    • #1172-3 gopuypop (@gopuypop) (จากตอนที่ 2)
      16 เมษายน 2560 / 20:39
      เราว่ายิ่งวางตัวให้นางเอกมีไหวพริบและฉลาดนั่นล่ะค่ะมันถึงได้ไม่สมเหตุสมผลที่จะมากดเล่น เพราะคนฉลาดมักจะมีความเป็นผู้ใหญ่กว่านี้ จากตัวเนื้อเรื่องเราว่ามันไม่เข้าอ่ะ
      #1172-3
  15. #1142 K_sushi_P (@K_sushi_P) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 17:00
    คุณพ่อแห่งปี555555
    #1142
    0
  16. #1000 มากิริจัง (@mikiri) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 06:38
    สนุกดีคะ เปิดเรื่องน่าสนใจ
    นางเอกน่ารัก ยัย อ.แก้วแตก ก็น่าตบ
    ติดตามอ่านต่อจ้า
    #1000
    0
  17. #456 cosmoace (@cosmoace) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 20:34
    อ่านิรื่องนี้แล้วอยากอยู่อีกสักร้อยปี คงไฮเทคน่าดูเลย
    #456
    0
  18. #442 Mako (@kikomaruko) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 23:14
    คือนางวัยวุฒิก็เยอะนะทำไมทำแบบนี้ ถึงกับส่งพิกัดใหม่ชั่วจริงๆ ไม่คิดบ้างว่าถ้าเกิดกับลูกตัวเองจะทำไง ส่งลูกเค้าไปผิดที่ก็เหมือนได้ฆ่าคนไปแล้วนั่นแร่ะ
    #442
    0
  19. #416 Pannikaa (@Pannikaa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 14:04
    สนุกค่ะ บรรยายได้ดีมาก
    #416
    0
  20. #351 loukwah (@lugva_vava) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 22:13
    ไรท์แต่งดีนะคะ พวกปากหอยปากปูอย่าไปสนใจเลย เราทำเพราะเราชอบเราตั้งใจ อาจมีคนที่ไม่เห็นดีเห็นงาม แต่ในความคิดเราคนพวกนั้นก็ได้แค่วิจารณ์ เคยที่จะลงมือทำรึเปล่า มองตัวเองบ้างไหมก่อนจะว่าคนอื่น เป็นกำลังใจให้นะคะ ขอบคุณที่แต่งนิยายที่น่าสนใจเรื่องนี้มาให้อ่าน
    #351
    2
    • #351-1 -~+*. JoHanNa.*+~- (@18239) (จากตอนที่ 2)
      18 เมษายน 2560 / 23:16
      กินกะเพราแล้วบอกว่าไม่อร่อย จำเป็นไหมว่าต้องทำอาหารเป็น?
      #351-1
    • #351-2 ชะนีรักสงบ (@earnly-poopoo) (จากตอนที่ 2)
      27 พฤษภาคม 2560 / 19:54
      ว่าจะไม่ยุ่งแล้วนะ แต่ตลกความเห็นนี้อ่ะ เธอจ๋า พูดแบบงี้นักวิจารณ์ทั่วโลกเขาเดือดร้อนเลยนะ 555555555555555555555
      #351-2
  21. #329 อืม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 00:57
    ถึงจะบอกว่าเก่งกล้าสามารถก็เถอะ แต่ติดเล่น จัดลำดับความสำคัญไม่เป็น เอาความสนุกส่วนตัวมาก่อนงานใหญ่ ไม่น่าได้เป็นตัวแทนไปทำงานระดับนี้ได้เลยนะนี่



    บ่นไปงั้น รู้ว่าไรท์ไม่แก้บทหรอก
    #329
    0
  22. #258 Nanthara (@Nanthara) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 14:25
    ยายแก้วกัลยาทำไมทำแบบนี้
    สนุกแน่งานนี้55555555
    #258
    0
  23. #187 CHi.Des. (@chessgirl) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 08:11
    เกลียดความถลกซิ่นเเล้วกระโดด 555
    #187
    0
  24. #6 ป้าแดง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:11
    มาต่อออีกนะคะ ดีงามม
    #6
    0
  25. #5 pooh (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:01
    รอนะคะ กำลังสนุกเลย
    #5
    0