พระชายาแสวงพ่าย

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 823,785 Views

  • 6,432 Comments

  • 12,058 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    652

    Overall
    823,785

ตอนที่ 20 : บทที่ 10 องค์ชายสี่เจ้าขา (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21044
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 70 ครั้ง
    31 มี.ค. 60



ดอยภาพมาจากเนตค่ะ 5555+

 






“พี่หนิงเอ๋อร์ นั่นองค์ชายแปดเชียวนะเจ้าคะ พี่...”

            ซื่อจื่อเหลียวหน้าแลหลังอย่างพะวักพะวง ตอนที่องค์ชายแปดตวัดสายตาดุดันไล่ ซื่อจื่อยังกลัวจนหายใจไม่ออกด้วยซ้ำ “องค์ชายแปดเป็นผู้ที่มีโอกาสขึ้นตำแหน่งเป็นรัชทายาทเลยนะเจ้าคะ”

“จะองค์ชายไหนข้าก็ไม่สนหรอก แค่จะขอผู้หญิงไปเป็นเมียยังไม่กล้ามาคนเดียว ต้องลากน้องชายมาช่วยกดดัน ช่างเป็นชายอกสามศอกจริงจริ๊ง”

ซื่อจื่ออ้าปากค้าง แค่องค์ชายแปดกล้าขอนาราก็ทำให้อึ้งพออยู่แล้ว ไม่สิ... ปกติหากเหล่าราชนิกูลถูกใจนางกำนัลคนใดก็สามารถเอ่ยขอไปตบแต่งเป็นภรรยาได้ เหล่าพระสนมก็นิยมยกนางกำนัลให้โดยไม่ขัดข้องเพราะหวังสร้างสายสัมพันธ์ทางการเมือง หนำซ้ำสังคมในยุคนี้มีผู้ชายเป็นใหญ่ สิทธิ์ในการตัดสินใจเลือกคู่ครองของหญิงสาวน้อยมาก ยิ่งชาติตระกูลสูงก็ยิ่งหมดโอกาสเลือกเอง ซื่อจื่อจึงทึ่งที่นารากล้าปฏิเสธ กล้าสะบัดชายรูปงามดุจเทพสวรรค์ทิ้งโดยไม่ไยดี

            “พี่หนิงเอ๋อร์ ท่านนี่ช่างสุดยอดไปเลย”

            “จำไว้ ผู้หญิงอย่างเราก็มีสิทธิ์เลือกจ๊ะ เกิดเป็นหญิงก็ลำบากพออยู่แล้ว เราต้องสตรองด้วย”

            “สะ... ตอง แปลว่าอะไรเจ้าคะ”

“เอ่อ... ก็แปลว่าเข้มแข็ง สู้ตายอะไรประมาณนี้ อีกอย่างหนึ่งข้าไม่คิดจะอยู่ที่นี่ตลอดไปหรอกนะ”

            “นางกำนัลอย่างเราทุกคนก็จะปลดเกษียณออกจากวังไปแต่งงานตอนอายุสิบแปดอยู่แล้วนี่เจ้าคะ ถ้าหากมีเชื้อพระวงศ์ชั้นสูงอย่างองค์ชายแปดรับไปเป็นพระชายา ก็นับว่าเป็นโชคมหาศาลเลยนะเจ้าคะ ข้าเสียอีกสิ มาจากตระกูลทหารในกองธงเล็กๆ โชคดีที่เหนียงเหนียงรับข้าเข้าตำหนัก ข้าโง่งมแถมไม่สวย สู้พี่หนิงเอ๋อร์ไม่ได้เลยสักอย่าง”

            “ไม่สวยจริงอ่ะเหรอ แล้วจดหมายรักในห้องเต็มหีบนั่นของใครกันน้า...” นาราหัวเราะหยอกเย้าเพราะรู้ว่าซื่อจื่อแอบกิ๊กกับเทียนจื้อ คนติดตามขององค์ชายสิบสาม เขาเป็นหนุ่มน้อยวัยสิบห้าจากตระกูลใหญ่ แอบส่งจดหมายน้อยให้กันไปมา ซื่อจื่อหน้าแดงแปร๊ด อายม้วนไปหลายตลบ เดี๋ยวก้มเดี๋ยวเงย เอานิ้วแคะซอกกำแพงเป็นพัลวัน

            “ข้าไม่พูดกับท่านแล้วเจ้าค่ะ”

            “เดี๋ยวกลับไปให้อาตู้หาขนมปูขนมปลา[1]ให้ข้ากินดีกว่า แล้วก็ต้องหาซองแดงมาเตรียมไว้เยอะๆ เอ๊ะๆ หรือข้าต้องเย็บผ้าอ้อมเด็กไว้รอ” นาราหยอกล้อซื่อจื่ออย่างสนุกสนาน แก้มกลมๆ เหมือนซาลาเปาของซื่อจื่อก็เลยยิ่งแดงฉ่า นาราเล่นสนุกเพลินจนไม่ทันระวัง เดินทรงตัวบนรองเท้าทรงดอกบัวยังไม่เก่งแต่ซ่าเดินถอยหลังเพื่อล้อซื่อจื่ออย่างเมามัน แต่แล้วซื่อจื่อก็หยุดกึก ยืนก้มหน้าสำรวม

“คะ...คารวะองค์ชายสี่”

“ฮ่าๆ ถึงจะเอาชื่อหวังเย๋มาขู่ข้าก็ไม่กลัวหรอก หวังเย๋อะไรก็ไม่รู้หน้างออย่างกับตูด ตางี้ตี่ มองเผินๆ ไม่รู้ว่าหลับหรือว่าตื่น ใครได้เป็นเมียหวังเย๋นะต้องน่าสงสารแน่นอน ข้าเคยอ่านเจอว่าพระชายาของหวังเย๋เดี๋ยวท้องเดี๋ยวท้อง พอท้องแล้วก็คลอด ท้องว่างปุบก็ท้องอีก ลูกดกออกมาเป็นโขยงยั้วเยี้ย อู๊ยยย... แซ่บ เอ๊ย เหนื่อยตายชัก”

เจ้าตัวเคี้ยวฟันฮึ่ม!!

“พะ...พี่หนิงเอ๋อร์” ซื่อจื่อสะกิดแล้วสะกิดอีก แต่นารายังเบรคแตก

“แล้วเวลาหวังเย๋พูดนะ ชอบทำเสียงเหมือนอมก้อนหินไว้ในปาก” นาราแกล้งบีบจมูกเลียนเสียงล้อเลียน “...บอกมาเดี๋ยวนี้ เจ้ามาจากที่ไหน?...”

“ข้าเดินมาจากหยางซินเตี้ยน” เสียงทุ้มห้วนดังขึ้นจากข้างหลัง แต่นารายังเอาแต่จ้อกับซื่อจื่อซึ่งหน้าซีดเป็นกระดาษไปแล้ว

“เออๆ แบบนี้แหละๆ เสียงฮึ่มฮั่มน่าหมั่นไส้แบบนี้เลย” นาราตาโต หัวเราะปากกว้างก่อนจะหันไปปรบมือให้เจ้าของเสียง “เจ้าเก่งจัง... เอิ๊ก...”

กรรมตามสนองเข้าจังเบอร์

นาราตาเหลือก แค่นินทาเชื้อพระวงศ์ก็อาจหัวหลุดง่ายๆ ได้แล้ว แต่นี่ดันนินทาแบบเผาขนไหม้เกรียม นังหนุงหนิงงานเข้า!! แต่เรื่องแค่นี้ไม่ครณามือขวัญใจแม่ปลาไหลอย่างยัยหนุงหนิงอยู่แล้ว

“ถวายพระพรหวังเย๋เพคะ หม่อมฉันกำลังเล่านิทานเรื่องโฉมงามกับองค์ชายอสูรให้ซื่อจื่อฟัง สนุ๊กสนุก... ก็เลยมิทันระวังเพคะ”

“ฮึ!!” อิ้นเจินจ้องเธอด้วยแววตาคมปลาบปานจะเลาะเนื้อเป็นชิ้นๆ ส่วนองค์ชายสิบสามอิ้นเสียงทำทีเป็นกระแอมไอกลบเกลื่อนเสียงหัวเราะไปนานแล้ว สีหน้าของชินหวังอ๋องอิ้นเจินขุ่นมัวพอๆ กับเมฆสีเทาหนาทึบที่ส่งเสียงร้องครืนๆ บนฟ้านั่น เขาไม่ใช่คนเชื่อถือโชคลาง แต่คำอธิษฐานของน้องสิบสามกลับดังก้องขึ้นในหัว...

อิ้นเสียงขอพรให้เขาได้พบหญิงสาวที่เฉลียวฉลาดและมีไหวพริบ แต่เธอผู้นี้ร้อยเล่ห์แสนกลเข้าขั้นนางมารจิ้งจอกแปลงกาย  ไหลลื่นหาที่เปรียบ!!

            โบราณว่าไว้ว่าคนประเภทเดียวกันมักจะดึงดูดเข้าหากัน นาราเป็นพวกขี้เกียจตัวเป็นขน และไอ้พวกขี้เกียจนี่แหละที่มักจะฉลาดหาทางซอกแซกเก่ง ส่วนเขาเป็นพวกชอบดักทางคนประเภทนั้นพอดี ดังนั้นร่างสูงสง่าจึงกอดอก ยืนตระหง่านราวกับภูผาเบื้องหน้าเธอ ดวงตาคมดุจเหยี่ยวตวัดมองผมเปียที่เธอมัดเป็นแกละสองข้างราวกับเด็กโข่ง ริมฝีปากจึงแอบมีรอยยิ้มระริก

            แต่ชินหวังอ๋องกลับเลือกใช้น้ำเสียงเข้มงวดกับเธอ

            “ไหนเจ้าลองเล่านิทานเรื่องนี้ให้ข้าฟังบ้างซิ ข้าอยากฟังเรื่ององค์ชายสี่ตาตี่ผู้นั้นดูบ้าง” ร่างแกร่งกร้าวรุกคืบเข้ามาเพียงก้าวเดียว นารากลับถอยสามก้าว

            “โอ้ย นิทานเรื่องนี้ยาวมากแถมไร้สาระเพคะ เกรงว่าจะเสียเวลาและระคายหูหวังเย๋เปล่าๆ”

            “น้อยคนนักที่ข้าจะให้เวลาพูดคุยด้วย จงเล่ามาสิ ยาวแค่ไหนข้าก็จะฟัง องค์ชายอสูรผู้นั้นชื่ออะไร?”

            นาราตอบโดยไม่ต้องคิด “ชื่อจริงไม่ปรากฏ แต่มีชื่อเล่นว่า... เจ้ายักษ์ตาตี่หน้าตาย นิสัยดุบรรลัย”

            “พี่หนิงเอ๋อร์” ซื่อจื่อกระตุกแขนเสื้อนารา หวั่นเกรงเพลิงพิโรธขององค์ชายสี่จะลงหัว แต่ทว่าสีหน้าของเขายังคงนิ่งสงบราวกับผืนน้ำราบเรียบ

            “แล้วยังไงต่อ?”

            “นิทานเรื่องนี้เล่าเรื่ององค์ชายนิสัยดุร้าย จึงถูกนางฟ้าสาปให้กลายเป็นอสูรกาย หนทางเดียวที่เจ้ายักษ์ตาตี่จะแก้คำสาปได้นั้นคือ...”

“คืออะไร?”

รอยยิ้มคิกคักของนาราทำให้ผืนน้ำราบเรียบนั้นเกิดระลอกคลื่นครั้งใหญ่

“อูย... หวังเย๋มาขัดจังหวะ หม่อมฉันเลยจำไม่ได้แล้วเพคะ แหม! น่าเสียดายจริงๆ หม่อมฉันนึกออกเมื่อไหร่จะรีบเล่าถวายแน่นอนเพคะ”

แกล้งให้ค้างซะเลย สมน้ำหน้า!! นารากะพริบตาปิ๊งๆ พลางฉีกยิ้มหวานๆ กระรอกกระแตกลับชาติมาเกิดอย่างเธอ เขาจับไม่ได้ไล่ไม่ทันหรอก อิ้นเสียงจึงจับบ่าพี่ชายพลางกลั้นหัวเราะจนน้ำตารื้น บอกให้พี่สี่รู้ว่าต่อให้ไล่ต้อนนาราทั้งวัน นางก็ไม่จนมุมหรอก

อิ้นเจินกัดฟันดังกรอด คำอธิษฐานของน้องสิบสามทำให้อ๋องอย่างเขากลายเป็นเจ้าลูกเต่า ไม่มีปัญญามองหาผู้หญิงจนต้องร้องขอจากดวงดาว ถึงจะไม่อยากสนใจแต่อย่างน้อยเขาก็จำได้ว่าน้องสิบสามขอหญิงที่มีไหวพริบเฉียบขาดแก่เขา

แม่กระรอกน้อยคนนี้ผ่านฉลุย

“เจ้าอ่านออกเขียนได้ แล้วคำนวณเลขได้หรือไม่?”

“จะให้ท่องสูตรคูณแม่ยี่สิบสี่ให้ฟังมั้ยล่ะเพคะ” นารายักคิ้วยียวน ในกระเป๋าสี่มิติมีซุปเปอร์เครื่องคิดเลข บวกทักษะจิ้มนิ้วแบบไม่ต้องมองหน้าจอ ต่อให้เขาแกล้งโยนงานคำนวณตรีโกณมิติอะไรมาให้เธอก็ไม่หวั่นหรอกย่ะ ริมฝีปากของบุรุษหนุ่มเหยียดยิ้ม ยอมรับก็ได้ว่านางอาจจะมีสติปัญญาเป็นเลิศ... แค่ อาจจะเท่านั้น

อิ้นเสียงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ระหว่างจับตามองสาวเจ้ากับพี่ชายน้ำแข็งของตน เรื่องคำอธิษฐานที่พระชายาของเขาบอกไว้แม่นจริงๆ นาราเป็นสาวงามเลิศชวนมอง ไหวพริบปฏิภาณเป็นเยี่ยมเข้าขั้นเจ้าเล่ห์แสนกล แต่ยังมีคำขออีกข้อซึ่งสำคัญที่สุดนั่นคือ นางจะต้องโยนคำว่า ไม่ใส่หน้าชินหวังอ๋อง

แต่ที่ผ่านมา... พี่ชายของเขาไม่เคยมีท่าทีว่าจะปรารถนาหญิงใดเป็นพิเศษ แต่ก็ไม่เคยมีหญิงใดกล่าวคำปฏิเสธต่อชายสูงศักดิ์รูปงามล้ำผู้นี้ ไม่มีหญิงที่มีลมหายใจคนไหนจะปฏิเสธพระองค์ได้ลงคอด้วย

อิ้นเจินสบตานารา ภาวนาซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าขออย่าให้หญิงผู้นี้เสียสติ

“หากเจ้ามีความสามารถก็ควรมีโอกาสใช้ให้เป็นประโยชน์ ข้าจะให้เจ้าเป็นคนดูแลบัญชีค่าใช้จ่ายของเหยียนชีกง และนำมาให้ข้าตรวจดูสัปดาห์ละครั้ง...”

ปกติแล้วหน้าที่นี้เป็นของต้วนกงกง เต๋อเฟยทรงทราบว่าองค์ชายสี่ต้องการยืนมือเข้ามาช่วยเหลือจุนเจือ พระนางไม่อยากให้ผู้อื่นตำหนิพระโอรสได้ว่าก้าวก่ายวังหลังและไม่อยากรบกวนใครด้วย เต๋อเฟยจึงสั่งห้ามต้วนกงกงนำบัญชีให้องค์ชายสี่ดู ดังนั้นเขาจึงต้องการใครสักคนที่ทำหน้าที่นี้แทนต้วนกงกง และเขาต้องการตรวจสอบนาราอย่างใกล้ชิดกว่านี้ด้วย

“นี่เป็นคำสั่งใช่ไหมเพคะ?” นาราเกาต้นคอแกรกๆ

“ไม่ใช่ นี่เป็นคำขอจากข้า”

“งั้นคำตอบคือ ไม่เพคะ”

อิ้นเสียงไม่อาจกลั้นหัวเราะได้ไหวอีก ร่างสูงสง่าถึงกับทรุด หันไปเกาะกำแพงทางเดินไว้เพื่อพยุงตัวเองไม่ให้ลงไปดิ้นที่พื้น นารางงเป็นไก่ตาแตก ไม่เข้าใจว่าองค์ชายสิบสามหัวเราะทำไม “เรื่องภายในเหยียนชีกงนั้นอยู่ในดุลยพินิจของเหนียงเหนียงเพียงผู้เดียวเพคะ ขออภัยที่หม่อมฉันไม่สามารถทำตามคำสั่งของหวังเย๋ได้ ขอทรงอย่าทำให้ผู้น้อยอย่างหม่อมฉันลำบากใจเลย”

นาราขว้างคำว่า ไม่ใส่ชินหวังอ๋องเต็มแสกหน้า ดวงตาของเขาจึงสาดแสงดุดันยิ่งขึ้นไปอีก

“อย่ามองแบบนั้นสิเพคะ ไม่ใช่ว่าหม่อมฉันไม่อยากทำ แต่นายของหม่อมฉันคือเหนียงเหนียง หม่อมฉันจะทำโดยพลการไม่ได้”

“ข้าจะทูลขอเสด็จแม่เอง”

“โอเค!” นาราย่อกายแล้วเด้งขึ้นอย่างลิงโลด ดูก็รู้ว่าเมื่อครู่แกล้งลีลาเล่นตัวให้องค์ชายเป็นผู้ออกหน้าขอเต๋อเฟยเอง ซึ่งถ้าเธอได้เป็นผู้ตรวจสอบบัญชีค่าใช้จ่ายจริงๆ ก็นับว่าได้ข้อมูลกลับไปศึกษาอีกเพียบ “ถ้าพระองค์ทูลขอได้ หม่อมฉันก็ยินดีทำเพคะ”

“ฮึๆ แล้วพวกเจ้ากำลังจะไปไหนกัน?”

“ทูลองค์ชายสิบสาม พวกหม่อมฉันกำลังไป... เอ่อ...” นารานึกไม่ออกว่าจะไปไหนเพราะมัวแต่เล่น ซื่อจื่อจึงต้องช่วยทูลตอบ

“เรากำลังไปกรมคลังเพื่อรับเงินรายเดือนของเหนียงเหนียงเพคะ”

“อืม...”

ระหว่างที่นารากำลังคุยกับอิ้นเสียง ชินหวังอ๋องกลับรู้ไม่มั่นคง เขาเลิกสนใจหัวข้อสนทนาที่น้องสิบสามพูดไปนานแล้ว แต่กำลังจ้องมองลวดลายปักด้ายบนชุดนางกำนัลของนาราอย่างเอาเป็นเอาตาย มันไม่ได้วิเศษวิโสหรือปักเย็บด้วยฝีมือวิจิตรอันใด แต่มันกลับดูสวยกว่าที่เคยเห็น สีสันของพรรณไม้รอบกายจืดจางลงไปเมื่อนางกำนัลชุดเขียวอ่อนผู้นี้ก้าวเข้ามาปรากฎในชีวิตของพระองค์ วูบหนึ่งนั้นนาราดูมีชีวิตชีวาราวกับนกตัวน้อยแสนว่องไวที่บินหลงเข้ามาและพร้อมจะโผจากไป อิ้นเจินบอกไม่ถูกว่าอะไรทำให้รู้สึกอกสั่นขวัญแขวนเช่นนั้น แต่ความรู้สึกที่สัมผัสได้ว่าเขาอาจจะสูญเสียแม่กระรอกตัวร้ายนี้ไปได้ทุกเมื่อกำลังรบกวนความคิดของเขา

เขาขับไล่ความหวั่นไหวนั้นออกไปอย่างยากลำบาก

“อะไรนะ? พี่แปดเดินหน้าเร็วขนาดนี้เชียวหรือ? ถึงกับทูลขอเจ้าจากเต๋อเฟยด้วยตนเอง แถมเจ้ายังกล้าปฏิเสธพี่แปดอีก” อิ้นเสียงแกล้งพูดเสียงดังให้พี่สี่ได้ยินชัดๆ หวังจะกระตุ้นให้พี่ชายเริ่มขยับบ้าง นาราไม่รู้ว่าพวกเขาแอบมีพนันอะไรกันไว้จึงยืนกอดอก เชิดจมูกขึ้นท่าทางน่ามันเขี้ยว

“คนสวยเลือกได้ก็แบบนี้แหละเพคะ”

นาราป้องปากหัวเราะโฮะๆ พร้อมโพสท่านางแบบ ท่าฮิตของยุค 2199 คือท่านักเพาะกายเบ่งกล้าม นี่แหละสวยสุดๆ

นับว่าเธอเป็นคนแรกที่ลุกขึ้นมาเท้าเอวประกาศตัวว่าสวยโดยไม่รอให้ชายใดพรรณนาบทกวีชม แม้ว่าจะไร้ความอ่อนช้อยสิ้นดีแต่เธอก็มาดมั่นไม่แคร์ใคร องค์ชายทั้งสองจึงสบตากันก่อนจะมองนาราให้เต็มๆ ตา สีหน้าเคร่งขรึมของอิ้นเจินพลันเปลี่ยนไปเป็นกล้ำกลืนเสียงหัวเราะ เพราะนาราตัวสูงเพรียวตามประสานางแบบแห่งยุค 2199 ชุดนางกำนัลที่ขอยืมเถาจื่อมาใส่อยู่ก็เลยสั้นเต่อเลยตาตุ่มไปเป็นคืบ บวกกับความสูงของรองเท้าทรงอ่างบัว นาราจึงกลายเป็นตัวโง่งมสูงโย่ง ไม่เหลือคราบนางมารน้อยสไบปลิวคนนั้นเลย ร่างสูงใหญ่จึงแกล้งหัวเราะแล้วเดินจากไป

            นาราแอบเข่นเขี้ยว คนมันสวยก็ชมว่าสวย มันน่าขำตรงไหนกัน?!

“หญิงงามในอุดมคติของต้าชิง ต้องมีดวงหน้ากลมดั่งจานเงิน นัยน์ตาสุกใส ฟันขาว ผิวเนียนนุ่ม สองแก้มมีลักยิ้มดูชวนฝัน หุ่นอวบแล้วก็มือสวยเจ้าค่ะ”

            นาราเก็บความสงสัยไม่ไหวจึงขอให้ซื่อจื่อบรรยายให้ฟังเป็นข้อๆ พอฟังจบแล้วนาราจึงเข้าใจแล้วว่าทำไมองค์ชายสี่ถึงหัวเราะเยาะใส่เธอ เพราะถ้าวัดมาตรฐานความงามในสายตาของคนยุคนี้ หน้าเธอไม่กลม หุ่นไม่อวบ ไม่ผ่านเกณฑ์ของเขา ชิชะ! ตาตี่ไม่พอยังมีตาหามีแววไม่! นี่นางแบบแห่งยุค 2199 นะยะ!



[1] ขนมชนิดนี้นิยมใช้ในพิธีแต่งงานของจีน โดยใช้ชนิดละ 2 ชิ้นเป็นคู่กัน หมายถึงความเหลือกินเหลือใช้สำหรับคู่บ่าวสาว



 <<< จิ้มเรยๆๆๆๆ

ฝากอุดหนุนผลงานด้วยนะพวกเธอว์ ><

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 70 ครั้ง

29 ความคิดเห็น

  1. #5451 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 10:00
    ชินหวังอ๋องมัวชักช้า องค์ชายแปดนำไปด้าวแล้วนะเจ้าคะ
    #5451
    0
  2. #1397 Toodtu Chitsupa (@toodtuminie) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 21:06
    อ้าวเรานี่สสยในสมัยนั้นเป๊ะเลย5555
    #1397
    0
  3. #1313 ไอบลิส (@family_fa) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 23:43
    5555555555555 ชอบนางจัง
    #1313
    0
  4. #1259 pxblah (@LoveRooney) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 20:18
    ขำจนหมดแรงเลยค่ะตอนเจ้าชายอสูร ไม่พออยากทดสอบตัวเองเลยอ่านซ้ำอีกรอบ
    ขำอีก555555555555555
    #1259
    0
  5. #1186 K_sushi_P (@K_sushi_P) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 23:30
    หน้าจานเงินตอนนั้นเหรอ ตอนนี้คงต้องเทียบกับจากดาวเทียม5555555
    #1186
    0
  6. #1138 kanyanat_jj (@kanyanat_jj) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 15:27
    ขำมากกกกกกกก555555 หัวเราะไปอ่านไป
    #1138
    0
  7. #1137 sirikarnrat (@sirikarnrat) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 15:10
    สนุกมากกกกกกกกกกนางเอกน่าร้ากกกกกกกกก
    #1137
    0
  8. #1063 แย่มาก (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 22:53
    อ่านไปอ่านมา ชักเบื่อ เป็นเรื่องที่ยิ่งอ่านยิ่งน่าเบื่อ นางเอกน่าเบื่อ
    #1063
    0
  9. #999 dreamoverdose (@ohhsehun) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 06:24
    ทำไมตลกแบนี้ 555555
    #999
    0
  10. #637 ป้าแดง (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 18:42
    อ่านถึงตอนนี้หัวเราะจนคนข้างๆมองหนุงหนิงสายฮานางมั่นหน้าสุดๆชอบบบ
    #637
    0
  11. #446 Nanthara (@Nanthara) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 00:01
    ตาตี่ยังไม่พอนะองค์ชายสี่หมี่เกี้ยว5555555555
    #446
    0
  12. #438 1964 (@leng1964) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 20:23
    นางสายฮามากๆมั่นใจตัวเองสุดๆ
    #438
    0
  13. #435 Koribara (@Koribara) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 19:09
    ไรท์น่าจะเอารูปอิมเมจต่างๆมาเสริมด้วยนะคะ. จะดีกับรีดมากๆเลย ^^
    #435
    0
  14. #433 Aran Petchploy (@tyleskey) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 18:51
    ฮามาก555555555
    #433
    0
  15. #430 จทน.gay (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 18:24
    ออกรปเล่ม. ด่วนนๆๆๆๆๆๆ

    ฮา แบบว่า แต่งนิยายเกินๆๆ แต่สนุก

    ดูไม่ขัดความรู้สึก. ด่วน จ้าาาาาๆๆๆ
    #430
    0
  16. #429 เอลลี่ ลิม (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 18:18
    ขอหัวเราะชินอ๋อง 555555
    #429
    0
  17. #425 Aloha (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 16:49
    อ่านแล้วอมยิ้ม

    อัพเร็วๆนะคะ
    #425
    0
  18. #424 เจินเจิน (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 16:32
    ชอบค่ะ แต่เราขอแนะนำสักนิดนะคะ เราว่าไรท์ค่อนข้างใช้ภาษาพูดในการบรรยายมากไปสักหน่อย ลองศึกษาภาษาเขียนแล้วนำมาปรับปรุงดูนะคะ :)))
    #424
    0
  19. #422 ##@@ZINdear@@## (@DearDeaiwDream) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 16:13
    555555ฮามากกกก
    #422
    0
  20. #421 nokvara (@nokvara) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 15:54
    พึ่งเข้ามาอ่าน สนุกมากค่ะ
    อ่านไปขำไป
    #421
    0
  21. #420 clubsondayak (@clubsondayak) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 15:28
    แซ่บได้อีก นาราเอ้ย!
    #420
    0
  22. #418 Ong (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 15:24
    ทะเล้นปลาไหลขี่จรวจ(ราดจาราบี)ไม่ธรรมดา ไปต่อหนุงหนิงสนุกมากๆฮาขำหนัก
    #418
    0
  23. #417 กุลกานต์ rose (@kulakarn_rose) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 14:27
    ฮามวากกกกกกกก. แซ่บหลาย
    #417
    0
  24. #415 Patsiri McNab (@jumpsuit_bb) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 13:57
    สนุกอ่ะ น่ารักมากนางเอกน้อย
    #415
    0
  25. #413 poosurat (@poosurat) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 13:16
    555555 ชอบมากๆขอบคุณนะค่ะ
    #413
    0