พระชายาแสวงพ่าย

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 823,873 Views

  • 6,432 Comments

  • 12,053 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    740

    Overall
    823,873

ตอนที่ 30 : บทที่ 13 ทุ่มทับจับกด (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19034
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 105 ครั้ง
    8 เม.ย. 60



ยงชินหวัง: ผัวไรท์เอง










นาราแดนซ์ๆ Old Macdonald had a farm… ee-i-ee-i-o “ฟังพูดอ่านเขียนคล่องปร๋อ แบบว่าภาษาที่สองรองจากภาษาอีสานบ้านเฮา”

“จริงรึ! ข้าเดาไว้ไม่มีผิด เจ้านี่ช่างมหัศจรรย์จริงๆ พี่สี่ได้เอกสารลับฉบับนี้มาจากพ่อค้าชาวอังกฤษ เรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญเร่งด่วนแต่ไม่ต้องการให้ความลับรั่วไหล ดังนั้นจึงต้องหาคนที่ไว้ใจได้และสามารถแปลความในเอกสารฉบับนี้ เจ้าพอจะแปลออกหรือไม่?”

 โคตรกล้วย

“ก็... ไม่มั่นใจเท่าไหร่เพคะ” นาราทำท่าเอียงอายเรียกราคา แบบว่าไม่ค่อยอยากทำ แบบว่าไม่รู้ว่าจะทำได้อ่ะเปล่า “แต่เพื่อองค์ชายสิบสาม หม่อมฉันจะลองพยายามดูก็ได้”

“ดีเลยๆ เจ้าช่วยแปลแล้วอ่านให้พวกเราฟัง...”

“อ๊ะๆ” นาราขัดขึ้นมาทันที “เดี๋ยวนี้เศรษฐกิจไม่ดี ข้าวของแพง หม่อมฉันยินดีช่วยแปลเอกสารเพคะ แต่ค่าน้ำร้อนน้ำชาแพงหน่อยนะ หวังเย๋เจ้าขา... ช่วงนี้หม่อมฉันเจริญอาหารมาก หวังเย๋ช่วยค่าขนมของบ่าวสักนิดนะเพคะ”

นางกำนัลไถเงินองค์ชายหน้าตาเฉย และตามด้วยกระบวนท่าเดิม แบมือแล้วกระดิกนิ้วดุ๊กดิ๊ก

“แล้วถ้าคำแปลของเจ้าไม่ได้เรื่องล่ะ? มิกลายเป็นว่าเจ้าหลอกกินเงินข้าหรอกรึ?” อิ้นเจินรับสั่งเสียงทุ้มห้าว ดวงตาลุกเป็นไฟ น้อยคนนักที่จะมีความรู้อ่านเขียนภาษาตะวันตก อย่าว่าแต่ธิดาขุนนางซึ่งเกิดและเติบโตอยู่แต่ในบ้านเลย แม้แต่องค์ชายเช่นเขาก็ยังแทบจะไม่คุ้ยเคยกับภาษาเหล่านี้ แล้วนางผู้นี้เป็นใครกันแน่?! บุรุษหนุ่มรูปงามถลึงตาจ้องปานจะกินเลือดกินเนื้อ แต่นางกำนัลหนิงเอ๋อร์หาได้แคร์ไม่

“เท่าไหร่?”

เธอชูสองนิ้ว อิ้นเจินรู้สึกอารมณ์ขุ่นแต่ก็จำยอมหยิบเงินให้สองอีแปะ

“ต๋าย!!” นาราแกล้งร้องเสียงสูงดังลั่นไปถึงด้านในตำหนัก “หวังเย๋รวยล้นฟ้า ใจคอจะจ่ายให้นางกำนัลตัวเล็กๆ แค่สองอีแปะ!! สองอีแปะ!! ตายๆๆ ค่าขนมของหม่อมฉันวันนึงก็ยี่สิบอีแปะแล้ว หวังเย๋เจ้าขา รู้ถึงไหนอายถึงนั่นนะเพคะ คนอื่นเขาจะซุบซิบได้ว่าหวังเย๋อาจจะให้เงินเหล่าพระชายาทีละอีแปะสองอีแปะ”

“เจ้า!

“ถ้าไม่ใช่เรื่องจริง หวังเย๋ก็ต้องจ่ายค่าแรงให้หม่อมฉันหนักๆ จะได้แก้ข่าวอย่างไรเล่าเพคะ”

“ฮึ่ม! เอาไปหมดถุงเลยไป”

มันน่าโมโหนัก! ตำรากุลสตรีสำนักใดหนอสั่งสอนให้นางขยันไถเงินเชื้อพระวงศ์ไม่ได้หยุดหย่อน เขายัดถุงเงินในมือเธอ คำนวณน้ำหนักคร่าวๆ แล้วน่าจะหลายชั่ง พอได้เงินปุบ ร่างบางก็ค้อมศีรษะยินดีรับใช้เจ้าค่า เธอรับเอกสารฉบับนั้นมาดูแล้วหยิบปากกาลูกลื่นจากกระเป๋าสี่มิติออกมาเขียนคำแปลอย่างรวดเร็ว ทั้งอิ้นเจินและอิ้นเสียงต่างก็พิศวงยิ่งนักที่นาราสามารถเขียนข้อความได้โดยไม่ต้องเสียเวลาฝนหมึก แค่มีเจ้าแท่งเล็กๆ ก็ลากเส้นได้งดงามราวกับใช้พู่กัน สองพี่น้องต่างนึกสนใจเป็นกำลัง แต่นาราตวัดปากกาแปบเดียวก็ยัดเก็บคืนใส่กระเป๋าตามเดิม

“เสร็จแล้วเพคะ นี่เป็นเอกสารตำรับปรุงน้ำซุป เอ่อ... หมายถึงน้ำแกงของชาวอังกฤษ บอกส่วนผสมและวิธีปรุง”

“ทำไมเอกสารลับถึงกลายเป็นเรื่องหยุมหยิมแบบนั้นได้ล่ะพี่สี่ เจ้าแปลผิดรึเปล่าหนิงเอ๋อร์”

            “มันคือรหัสเพคะ พวกท่านต้องไปถอดรหัสกันต่อเอง” นาราแทบจะไม่ต้องเดา ระหว่างที่แปลเอกสาร เธอก็กดพลอยสีน้ำเงินเพื่อบันทึกเอกสารทางประวัติศาสตร์ชิ้นนี้ไว้แล้ว ง่ายใสๆ 

อิ้นเจินมองพลอยสีน้ำเงินนั่นเงียบๆ และดูวิธีที่เธอใช้งานมัน

ดวงตาคมกร้าวกวาดตาอ่านคำแปลในเอกสารนั้นอยู่อึดใจ “มันคือใบคำสั่งลักลอบขายอาวุธให้พวก...”

 “หวังเย๋... เรื่องเหล่านี้หม่อมฉันรู้น้อยจะเป็นการดีที่สุด ชีวิตจะสงบปลอดภัยและไม่ต้องมัวพะวงเรื่องรักษาความลับของท่านด้วย บอกตามตรงนะเพคะว่าหม่อมฉันไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเรื่องแก่งแย่งในวังหลวง อีกไม่นานหม่อมฉันก็ต้องออกไปจากที่นี่แล้ว เพราะฉะนั้นผู้ที่จะแปลข้อความเหล่านี้ได้ดีที่สุดก็คือตัวท่านเอง”

ความหมายของเธอก็คือ อย่าทำการใดที่ต้องพึ่งพาผู้อื่น ลงมือทำเองดีที่สุด 

“ก็จริงของนางนะ ถ้าหากพี่สี่ต้องวานให้นางช่วยแปลบ่อยๆ มีหวังหมดตัวเป็นแน่”

“องค์ชายสิบสามกล่าวเกินไป หม่อมฉันเพียงแค่หวังดีต่อหวังเย๋ โบราณว่าไว้... การศึกษาเปรียบเสมือนพายเรือทวนน้ำ ถ้าไม่รุดหน้าก็ถอยหลัง ถ้าหวังเย๋สนใจอยากเรียน หากไม่รังเกียจว่าหม่อมฉันเป็นแค่นางกำนัล หม่อมฉันก็ยินดีสอนเพคะ”

“เจ้าไปเรียนภาษาเหล่านี้มาจากที่ไหน?”

“จากทีวี”

“ทีวี?”

“แม่นแล้วเพคะ” นารายืดอกมั่นอกมั่นใจ จริงๆ แล้วแค่ให้ชินหวังอ๋องกินวุ้นแปลภาษาก็ได้ แต่นาราขี้เกียจอธิบาย สู้สอนพอเป็นพิธี เรียกค่าสอนให้เต็มกระเป๋า เผลอๆ อาจได้โปรโมชั่นฟาดก้นชินหวังอ๋อง จิกหัวใช้ให้คัดเอบีซีสักสามร้อยรอบ จากนั้นดูความประพฤติสักนิดแล้วค่อยบดวุ้นแปลภาษาใส่ชาเถียะกวนยินของโปรดให้เสวย รับรองไม่มีพลาด แค่คิดก็สนุกจนขนหัวลุกแล้ว ว๊ากฮ่าๆๆๆ

แม้บุรุษรูปงามผู้เป็นเป้าหมายของนาราจะไม่รับสั่งอะไร แต่แววตาคมปลาบบ่งบอกว่าเขารู้ทันความคิดแผลงๆ ของกระรอกเถื่อนอย่างเธอ “มีค่าเรียนล่ะสิ?”

“แน่นอน แพงมากๆ ด้วยเพคะ หวังเย๋ได้เกิดมาเป็นชนชั้นสูงทั้งที ควรเป็นผู้ให้มากกว่าเป็นผู้รับ... ทรงเห็นด้วยกับหม่อมฉันมั้ยเพคะ จำนวนเงินย่อมไม่ใช่ปัญหาสำหรับเหอซั่วชินหวังอย่างท่านกระมัง” นาราทำปากยื่นปากยาวน่าถีบ คารมคมคายชวนโมโห “รับประกันหวังเย๋รู้เรื่องภายในสามวันเจ็ดวัน ถ้าหม่อมฉันทำไม่ได้ รับรองว่าจะคืนเงินให้สามเท่าเลยเอ้า!

“งั้นก็ตกลง”

อิ้นเจินส่งยิ้มเอื่อยๆ มาให้ ดวงตาคมเฉียบจ้องมองสร้อยพลอยที่ข้อมือเล็ก และในที่สุดสายตาเย็นเยียบคู่นั้นก็เลื่อนขึ้นมาสบตา นาราพลันบังเกิดความไม่ไว้วางใจเพราะวูบนั้นเธอเดาความคิดของเขาไม่ออก มีอะไรบางอย่างดิบเถื่อนในตัวเขาราวกับเติบโตขึ้นภายใต้แรงกดดัน นาราจึงเตรียมพร้อมตั้งรับ

สายตาของเขาคมกริบยิ่งขึ้นเมื่อนาราทำท่าตั้งกำแพงใส่ และจะด้วยเหตุผลเฮงซวยอะไรก็ตามแต่ เขาไม่ชอบให้เธอถอยห่างจากเขา

ขณะเดินไปส่งเสด็จกลับ นาราก็สะกิดแผ่นหลังองอาจของอิ้นเจินอีกครั้ง

“หวังเย๋ๆ”

“มีอะไรอีกล่ะ?” เขาทำเสียงเข้มขึ้นจมูก พยายามแสดงออกว่ารำคาญเสียงหวานๆ นั่นเต็มที นาราจึงชี้ให้เขาดูต้นไม้ต้นหนึ่ง ร่างสูงใหญ่มองตามที่เธอชี้ “ต้นไม้ต้นนั้นมีอะไร?”

ฟอด!

ดวงตาของเขาเบิกกว้างเมื่อสัมผัสได้ถึงริมฝีปากอ่อนนุ่มที่ประทับลงมา เขาเพิ่งถูกขโมยหอมแก้ม!! อิ้นเจินคำรามเดือด หันขวับกลับมาจะเอาเรื่องแต่นางกระรอกแดนซ์ถอยหลังกลับเข้าไปด้านในพร้อมเสียงหัวเราะยาวก๊ากๆๆ ในมือโยนถุงเงินขึ้นลงอย่างสบายใจ

“แวะมาให้หม่อมฉันไถบ่อยๆ นะเพคะหวังเย๋”

เสียงของเธอลอยมาตามลม อิ้นเจินหัวเสียจนเส้นเลือดขมับปูดโปน นางช่างเป็นอิสตรีที่ไม่มีอะไรตรงไหนให้น่าหลงใหลคลั่งไคล้เอาเสียเลย ทั้งปากร้ายสามหาว กิริยามารยาทติดลบ หาความอ่อนช้อยอ่อนหวานไม่ได้สักเสี้ยว!

อิ้นเสียงมองอยู่ตั้งแต่ต้นนั้นไม่พูดอะไร สองขารีบเดินนำหน้าไปก่อนเพราะกลัวโดนพี่ชายคิดบัญชีเรื่องคำอธิษฐาน ชินหวังอ๋องจึงกระทืบเท้าตามหลังน้องชายไปอย่างขัดเคือง

แต่พออยู่คนเดียว... มุมปากของเขากลับมีรอยยิ้มบางๆ


นอนแล้วนะ ปั่นจนหมดลม คร่อกกกก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 105 ครั้ง

64 ความคิดเห็น

  1. #5704 Nim Rungnapa (@manotnext) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 20:25
    วุ้นแปลภาษาทำให้นึกถึงโดเรม่อนเลยค่า
    #5704
    0
  2. #5466 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 12:52
    555+ หนุงหนิงไถเงินกับลวนลามหวางเย่ตลอด
    #5466
    0
  3. #4788 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 22:05
    ชอบหนุงหนิงมากๆฉลาด รู้ทันคน และแสบดีมากๆ
    #4788
    0
  4. #1605 Tunpp (@Tunpp) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 00:13
    โอ้ยยยยย ท่านอ๋องเขินน่ารักมากเพคะ55555555555555
    #1605
    0
  5. #1344 เกริด้า(๐-*-๐)v (@Monkey_D_Luffy) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 15:04
    55555+ วุ้นแปลภาษา ขำอ่ะ ลืมไปเลยนะเนี่ย
    #1344
    0
  6. #1194 มากิริจัง (@mikiri) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 05:59
    อ่านแล้วโครตมีความสุขเลย
    ยิ้มตั้งแต่ต้นจนจบ
    ขอบคุณมากคะ
    #1194
    0
  7. #1147 Nanthara (@Nanthara) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 17:53
    แหมๆๆๆๆๆๆแอบยิ้มชอบใจล่ะสิท่านชายสี่หมี่เกี๊ยวตาตี่555555
    #1147
    0
  8. #1136 noknoonum (@noknoonum) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 10:53
    หนุกหนานมาก...รอๆๆค่ะ
    #1136
    0
  9. #1130 Boot-MIC (@boot-mic) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 00:43
    ฮาไปไหนเนี่ย
    #1130
    0
  10. #1120 nooniid3 (@nooniid3) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 22:09
    คือนางน่ารัก ตลก อ่านได้เพลินๆ เรื่อยๆ ไม่ยึดกฎธรรมเนียมมากเกินน ไม่ซีเรียส จริงจังเกินไป รอตอนต่อไปจ้าาา
    #1120
    0
  11. #1116 Ahe215 (@Ahe215) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 21:47
    ขอบคุณค้า 
    #1116
    0
  12. #1115 Ahe215 (@Ahe215) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 21:47
    ขอบคุณค้า 
    #1115
    0
  13. #1113 Beemie'k 75321 (@beam75321) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 21:31
    นางเอกน่ารักอ่าาาาา ขออย่าให้มีมาม่าเยอะเลยนะไรท์ขาาา~
    #1113
    0
  14. #1112 ไม้พาย (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 21:19
    อยู่กะรี้ดได้อย่างนี้ รี้ดก็ติ๊งต๊องแบบนี้ 55555
    #1112
    0
  15. #1111 MayureeRodpanit (@MayureeRodpanit) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 21:18
    นางเพี้อน
    #1111
    0
  16. #1110 ตาดำ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 20:44
    ชอบ สนุก ฟิน อยากซื้อหนังสือจั๋ง
    #1110
    0
  17. #1108 pakhaydaow (@pakhaydaow) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 17:19
    เราว่านางเอกเกินเลยไปนะ ไม่โดนสั่งตัดหัวนี่คือบุญแล้วหรือนางชะล่าใจว่าให้ข้อมูลใส่หัวองค์ชายไปหมดแล้ว คือมีนิดหน่อยได้แต่นี่คือเกินไปแบบมากด้วย
    #1108
    1
  18. #1107 อริญา (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 17:14
    โดนนาคาขโมยจูบขโมยหอม ท่านอ๋องสี่หน้าน้ำแข็งก็เริ่งละลายซะละ อิอิ นาราน่ารักอะ ชอบๆ
    #1107
    0
  19. #1106 infinite-lovely (@nanny-inspirit) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 16:38
    นาราทำอะไรไม่กลัวตายดี เก่งประวัติศาสตร์แต่มาเมืองเขาดันไม่ทำตามธรรมเนียม กระโตกกระตากไม่สมกับที่อวดอ้างมาว่าผ่านการอบรมก่อนย้อนเวลานู่นนี่นั่น....ขัดใจ..
    #1106
    2
  20. #1104 comet2522 (@comet2522) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 16:18
    กรี๊ด หนิงเอ๋อร์กะองค์ชายสี่โครตน่ารักเลย ขอโทษทีค่าเข้ามาอ่านเพลิน รวบเม้นต์นะคะ 
    ปล.รอติดตามตอนต่อไปค่า 
    #1104
    0
  21. #1103 xigun (@xigun) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 15:14
    น่ารักดีค่ะ
    #1103
    0
  22. #1101 deedee2932 (@deedee2932) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 12:56
    สนุกดีรอติดตามอยู่ค่ะ
    #1101
    0
  23. #1100 veevi20 (@veevi20) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 12:35
    ชอบให้นาราลวนลามอ่ะดี้ชินอ๋องสารภาพซะๆๆ
    #1100
    0
  24. วันที่ 9 เมษายน 2560 / 10:07
    ขำตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้รักไรต์
    #1098
    0
  25. #1097 Aran Petchploy (@tyleskey) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 10:06
    สนุกมาก นางน่ารัก รอๆๆๆๆๆ
    #1097
    0