พระชายาแสวงพ่าย

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 823,820 Views

  • 6,432 Comments

  • 12,059 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    687

    Overall
    823,820

ตอนที่ 41 : บทที่ 18 ความรักเปรียบดั่งยาพิษ (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18434
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 110 ครั้ง
    22 เม.ย. 60





ปกออกแล้วววววววววววว
ปก
บุหลันแสนรักนะคะ
ไม่ใช่ปกหนุงหนิง 5555555555555
วางแผงเมษายนนี้ทั่วประเทศ
ติดต่อสอบถามร้านหนังสือชั้นนำได้เลยค่ะ 





 




 




“อย่าหาว่าสาวโสดอย่างหม่อมฉันสอนมวยท่านเลยนะเพคะ ถ้าท่านว่างขนาดมาเที่ยวระรานหม่อมฉันถึงในวัง สู้เอาเวลาไปเอาใจสวามีดีกว่ามั้ย แล้วไอ้ที่ท่านก่อเรื่องใหญ่หลวงเอาไว้ ท่านไม่คิดบ้างว่าทำไมหวังเย๋ถึงไม่เอาเรื่องท่าน หากไม่ใช่เพราะบิดาของท่านเป็นพระญาติสนิทหรอกหรือ? แล้วตอนนี้ท่านกำลังทำอะไร?? ระวังนะเพคะ หวังเย๋หมดความอดทนขึ้นมา แม้แต่เหนียงเหนียงก็ช่วยอะไรท่านไม่ได้”

            “ทุกอย่างเป็นเพราะเจ้านั่นแหละ เจ้าต้องรับผิดชอบ”

นาราตบหน้าผากตัวเองแล้วรูดลงมาถึงคาง โอเค เธอผิดเองที่ไปแต๊ะอั๋งองค์ชายจนทำให้เมียเขาตามมาหึงใส่ เรื่องนี้นารายอมรับว่าพลาดเอง สมควรโดนด่า แต่จะมาเหมารวมให้รับผิดชอบทั้งหมดไม่ได้นะว้อย อยู่ดีไม่ว่าดีโดนใส่ร้ายเรื่องตุ๊กตาสาปแช่งไม่พอ ยังโดนชี้หน้าว่าคิดจะจับองค์ชายสี่หมี่เกี๊ยวผู้นั้นอีก มันน่าโมโหนัก!!

ถ้าเธอคิดจะจับใครเป็นผัว ป่านนี้ถุงยางไม่พอใช้แล้วด้วยซ้ำย่ะ!

“พระชายาไม่มั่นพระทัยเรื่องหวังเย๋เพราะอะไร ท่านย่อมรู้แก่ใจดี แต่หม่อมฉันจับมือท่านเย็บปักตุ๊กตาอัปมงคลตัวนั้นหรือเพคะ? โอ้ย น่าขำ”

จวินอี้ถึงกับกัดริมฝีปากแน่นด้วยความแค้นสุดขีด โกหกตัวเองซ้ำไปซ้ำมาว่าเป็นเพราะองค์ชายสี่รักตนเอง พระองค์จึงไม่ปลดนางออกจากตำแหน่ง จวินอี้กำราบพวกพระชายารองกับอนุทั้งหลายไว้ใต้ฝ่าเท้าทั้งหมดแล้ว ลงมือมอบเครื่องหอมหลงเฉียนและยาผสมชะมดเช็ดจนแน่ใจว่าหญิงในจวนทุกคนจะไม่มีวันตั้งครรภ์ ด้ายแดงแห่งชะตาลิขิตผูกพันจวินอี้กับองค์ชายไว้อย่างแข็งแกร่งชั่วฟ้าดิน จะไม่มีผู้ใดหน้าไหนพรากพระองค์ไปจากนางได้ทั้งนั้น

            “แล้วเจ้าจะต้องเสียใจ! ถ้าเจ้ากล้าแต่งกับหวังเย๋ เจ้าจะต้องตายด้วยน้ำมือข้า จำเอาไว้” ปลายนิ้วสั่นระริกของจวินอี้ยกขึ้นขู่อาฆาต แต่นาราไม่กลัว ยืนแคะขี้หูออกมาเป่าดังฟู่!

“จ้าๆ หม่อมฉันกลัวแล้ว”

นาราแดนซ์ๆ

“ตะกร้าองุ่นนั่น รบกวนให้สาวใช้ของท่านเก็บกลับไปด้วยนะเพคะ หม่อมฉันมิบังอาจรับไมตรีจากท่านหรอก หากบรรดาบ่าวในตำหนักทานองุ่นของท่านแล้วเกิดเจ็บป่วยขึ้นมา หม่อมฉันจะถูกกล่าวหาว่าเป็นตัวกาลกิณีเสียเปล่าๆ หากไม่มีธุระอะไรแล้วก็เชิญเสด็จกลับไปได้แล้วเพคะ เชิญกลับไปนอนกอดตำแหน่งพระชายาเอกของท่านเถิด ไม่มีใครคิดจะแย่งของของท่านหรอก ถ้าเหงาเมื่อไหร่ก็เข้าวังมาได้ทุกเมื่อ หม่อมฉันยินดีช่วยตีฝีปากกับท่านเพคะ”

“เจ้า! ข้าจะสั่งลงโทษเจ้า ถ้าวันนี้ข้าไม่ได้เลือดเจ้ามาล้างเท้า ข้าจะ...”

“แม่จะลงโทษนางเอง กลับไปเสียก่อนเถิดจวินเอ๋อร์” จวินอี้ยังอาละวาดไม่จบประโยค เต๋อเฟยก็เสด็จเข้ามาพร้อมเฉินกูกู ทรงยืนฟังอยู่สักพักหนึ่งแล้วได้แต่ถอนหายใจเมื่อเห็นอีกด้านของลูกสะใภ้ ขึ้นชื่อว่าเป็นหญิง ต่อให้งดงามหรือสูงส่งเพียงใดล้วนแปลงกายเป็นปีศาจร้ายเพื่อแย่งชิงความรักด้วยกันทั้งสิ้น

“หนิงเอ๋อร์ เจ้าเสียมารยาทต่อชินหวังตี้ฝูจิ้น ข้าสั่งลงโทษให้เจ้าคุกเข่าวันละสามชั่วยาม ตัดเบี้ยหวัดหนึ่งเดือน”

นารายอมรับโทษแต่โดยดี “หม่อมฉันน้อมรับเพคะ ขอบพระทัยที่ทรงเมตตา”

“เสด็จแม่! นางสมควรถูกเฆี่ยนให้ตายนะเพคะ”

“จวินเอ๋อร์กลับไป”

จวินอี้เงยหน้ามองแม่สามีของตนด้วยความผิดหวัง “เสด็จแม่ แม้แต่ท่านยังเข้าข้างนาง... ข้าผิดอะไร”

เต๋อเฟยถอนพระทัย ทั้งรักทั้งเวทนาสะใภ้คนนี้ “เจ้าผิดตรงที่เจ้าไม่ได้รักองค์ชายสี่หรอก แต่เจ้ารักฐานะพระชายาเอกของเจ้า”

“ไม่จริงเพคะเสด็จแม่!

“ถ้าเจ้ารักองค์ชายจริง เจ้าจะไม่มีวันทำเรื่องเลวร้ายต่อเขา เจ้าคิดบ้างหรือไม่ว่าตุ๊กตาที่เจ้าทำขึ้นจะส่งผลต่อองค์ชายอย่างไรบ้าง จวินเอ๋อร์... แม่ไม่อยากก้าวก่ายเรื่องภายในจวนของเจ้า แต่เหล่าพระชายารองกับอนุทั้งหลายยังเป็นเพียงแค่เด็กสิบสองสิบสาม เจ้าเป็นเหมือนพี่ใหญ่ก็ควรจัดการตามความเหมาะสม ไม่ใช่ให้พวกนางต้องดิ้นรนอยู่อย่างลำบาก ความหึงหวงไร้เหตุผลของเจ้ากำลังจะทำลายตัวเจ้าเอง”

ในจวนยงหวังฝูนั้นจวินอี้คือผู้มีสิทธิ์ขาดในการปกครอง เหล่าชายารองกับอนุภรรยาซึ่งล้วนเป็นเพียงเด็กหญิงวัยสิบสองสิบสาม ยิ่งท่านอ๋องเจ้าของจวนมีบทบาทสำคัญในราชสำนักก็จะมีเป็นเป้าหมายของเชื้อพระวงศ์และขุนนางพ่อค้าที่อยากจะเกี่ยวดองด้วย ดังนั้นจึงพยายามดิ้นรนฝากบุตรสาวแต่งเข้าจวนกันไม่หยุดหย่อน อิ้นเจินจึงตัดปัญหารับเด็กหญิงเหล่านี้ไว้ ตั้งขึ้นเป็นชายารองพอเป็นพิธี และอ้างเหตุผลว่าดูแลไม่ทั่วถึงเพื่อปฏิเสธการแต่งงานไปเสียก็มาก

แม้ว่าเขาจะมิได้สนใจสิเน่หาเด็กหญิงเหล่านี้ แต่ก็ดูแลและจัดหาอาจารย์แขนงต่างๆ มาสอนเรียนเขียนอ่านเป็นอย่างดีจนผู้คนทั่วไปต่างยกย่องว่าฮูหยินน้อยแห่งยงหวังฝูล้วนมีความรู้ความสามารถกันทุกคน องครักษ์ในจวนบางคนเกิดตกหลุมรักฮูหยินน้อย หากมั่นใจกันและกันจนกล้ามาทูลบอก อิ้นเจินในฐานะผู้ปกครองก็ยินดีส่งเสริมจัดงานแต่งให้ทั้งคู่อยู่กินกันอย่างออกหน้าออกตา เรื่ององค์ชายอิ้นเสียงยังกุมขมับแทนเพราะพี่ชายประพฤติตนดุจบิดาของพวกนางชัดๆ  

แต่จวินอี้ไม่ไว้วางใจใครหน้าไหนทั้งนั้น เพราะเด็กเหล่านี้สักวันก็ต้องเติบโตเป็นหญิงสาว สักวันองค์ชายก็อาจจะหวั่นไหว จวินอี้จึงไม่เคยคัดค้านหากจะมีชายารองคนไหนทูลขอหย่า ส่วนคนไหนที่ยังดื้อด้านอยู่เพราะไม่มีที่ไป จวินอี้ก็จัดการให้พวกนางอยู่ไกลหูไกลตาพระสวามีแทบจะสุดขอบกำแพงจวนใกล้บริเวณลานซักล้างและโรงครัว ที่นั่นทั้งชื้นแฉะและอากาศอุดอู้ไม่ถ่ายเท นานวันเข้าเด็กหญิงทั้งหลายก็ล้มป่วย ไม่มีใครแข็งแรงเลยสักคน

“องค์ชายทรงทราบเรื่องแล้ว เจ้าไม่น่าทำเช่นนี้เลยจวินเอ๋อร์... แม่คุยกับองค์ชายแล้ว... แม่อยากจะให้เจ้าพักหน้าที่ชายาเอก ปล่อยให้พ่อบ้านเป็นคนจัดการไป แล้วเจ้ากับแม่ไปถือศีลกินเจที่วัดกันสักเดือน จิตใจจะได้สงบลง ดีหรือไม่”

“ไม่! หม่อมฉันไม่ผิด หม่อมฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น เสด็จแม่คิดจะหาเรื่องหม่อมฉันไปจากยงหวังฝูแล้วให้นางชั้นต่ำคนนั้นเป็นพระชายาเอกแทนล่ะสิเพคะ เป็นเพราะหม่อมฉันไม่มีทายาทให้พวกท่านใช่มั้ย ท่านกับหวังเย๋ถึงได้รวมหัวกันทำลายหม่อมฉัน!

“ตราบใดที่เจ้าอยู่ในคุณธรรมจรรยา ก็ไม่มีใครคิดปลดเจ้าออกจากตำแหน่งได้หรอกจวินเอ๋อร์ ไม่มีใครสามารถทำได้ด้วย เพราะถึงอย่างไรเจ้าก็เป็นสะใภ้หลวงที่ฝ่าบาททรงคัดเลือกให้องค์ชายด้วยพระองค์เอง องค์ชายเพียงแต่ต้องการให้เจ้าทบทวนตัวเอง”

“ไม่! ไม่!

“จวินเอ๋อร์... สิ่งที่เจ้าขาดหายไปคือความหนักแน่นและความยับยั้งชั่งใจ หากแม่เข้าข้างนางจริง เจ้าจะยังเดินเข้าออกวังหลวงแห่งนี้ได้อยู่อีกงั้นหรือ จงตรองดูให้ดีเถิดจวินเอ๋อร์ กลับไปสงบสติอารมณ์ของเจ้าซะ ถ้ายังคิดไม่ได้ก็ไม่ต้องมาให้แม่เห็นหน้าอีก”

จวินอี้ทำอะไรไม่ได้จึงล่าถอยกลับไปด้วยความแค้นแทบกระอัก ส่วนนารานี่สิเบ้ปาก ถ้าหึงผัวนักก็ไปอัดผัวตัวเองสิ มาหาเรื่องนางกำนัลตัวเล็กๆ แบบนี้พอโดนสวนกลับก็ไปต่อไม่ถูก อีโธ่เอ๊ย!! ไม่แน่จริงนี่หว่า

“หนิงเอ๋อร์” เต๋อเฟยรับสั่งเรียกเสียงเย็นเยียบ นาราจึงย่อกายคำนับ

“เพคะเหนียงเหนียง”

“เรื่องระหว่างเจ้ากับองค์ชายสี่ใช่ว่าข้าจะไม่รับรู้ ไม่ว่าเจ้าจะคิดหรือไม่คิดข้าไม่สนเพราะเจ้าเองก็ต้องรับผิดชอบการกระทำของตัวเอง แต่จวินอี้นับได้ว่าเป็นนายหญิงของเจ้าคนหนึ่ง ฐานะของนางสามารถฆ่าเจ้าได้ จงอย่าปะทะกับนางเช่นนั้นอีก เจ้าอาศัยอยู่ในวังหลังก็เห็นแล้วว่าสงครามของผู้หญิงที่กำลังหึงหวงน่ากลัวเพียงใด การยั่วโมโหอีกฝ่ายรังแต่จะยิ่งทำให้ชีวิตของเจ้าวุ่นวายยิ่งขึ้น จงสำรวมตนในฐานะนางกำนัลให้จงหนัก”

“เพคะเหนียงเหนียง ขอทรงอภัยให้หม่อมฉันด้วย หม่อมฉันจะจำคำของเหนียงเหนียงไว้เพคะ”

นารารับโทษคุกเข่าในศาลาหลังน้อย คิดทบทวนถึงเรื่องราวที่ผ่านมาทั้งภารกิจที่ล้มเหลว การหาหนทางกลับสู่ห้วงกาลเวลา การดิ้นรนเอาตัวรอด การแทรกแซงความเป็นความตายของคนในยุคนี้และสุดท้ายเรื่องที่ตกค้างในใจจนไม่อาจลบล้างคือเรื่องคนผู้นั้น เมื่อผ่านไปเกือบชั่วยามร่างกายก็เริ่มประท้วง ขยับตัวกระดุ๊กกระดิ๊กเพราะเมื่อย

และคนที่ทำให้เธอโมโหที่สุดก็ยืนอยู่ไม่ไกล

ชินหวังอ๋องอิ้นเจิ้นกอดอกนิ่งอยู่ใต้ต้นซู่ซินฮวา ชุดหวังผาวสีเข้มปักลายมังกรขับเน้นให้ผู้มองรู้สึกถึงความสูงส่งมิอาจเอื้อม เสี้ยวพักตร์ของเขาคมกร้าวอย่างเช่นเคยโดยเฉพาะคิ้วกระบี่เข้มและสันจมูกตรงดุจสันเขา นาราเผลอสบตาเข้าเต็มๆ ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง พยายามต้านทานกระแสร้อนระอุที่อีกฝ่ายจงใจแสดงออก เธอรู้ว่ามันน่าโมโหแต่กลับไม่อาจถอนสายตาจากดวงตาดุดันคู่นั้นได้ ดูจากดอกซู่ซินฮวาที่ร่วงหล่นค้างบนไหล่กว้างกำยำก็ทำให้รู้ว่าเขายืนอยู่ตรงนี้นานแล้ว

ประเสริฐ! ปล่อยให้เมียตัวเองมาระรานผู้อื่น ส่วนตัวเองยืนเฉย นาราพลอยโมโหจนหัวเราะอย่างคนประสาทเสียก่อนจะสะบัดหน้าหนีไปอีกทาง

“ข้าไม่ออกไปเพราะข้ารู้ว่าจวินอี้จะยิ่งคิดทำร้ายเจ้ามากขึ้นเป็นแน่ ข้าผิดเองที่จัดการเรื่องนี้ไม่ได้”

บุรุษรูปงามชี้แจงด้วยสีหน้าราบเรียบโดยไม่รอให้นาราเอ่ยปากถาม นาราจึงเงยหน้าสบตาเขม็ง เธอไม่ได้เป็นอะไรกับเขาสักหน่อย จะมาแก้ตัวให้ฟังทำไม

“ข้ามอบหมายหน้าที่ดูแลงานภายในจวนให้พ่อบ้านดูแลแทนชั่วคราว... แต่เขาแก่มากแล้ว”

เขาทำราวกับกำลังรายงานความเรียบร้อยในจวนให้เธอรับทราบ นาราไม่อยากคุกเข่าท่ามกลางสายตาคมกริบช่างค้นหานั่นจึงคิดจะเดินหนี ไม่อยากข้องเกี่ยวด้วยอีก แต่อีกฝ่ายกลับฉวยข้อมือบางไว้และฉุดรั้งเธอเข้ามาใกล้ นาราตั้งตัวไม่ทันจึงเซปัดๆ ไปปะทะแผงอกกำยำและถูกสวมกอดอย่างหน้าด้านๆ

แม้จะเพียงแค่วูบเดียวแต่ก็ส่งผลกระทบให้ทั้งสองต่างนิ่งงัน รู้สึกถึงความร้อนที่ไหลปราดไปมาระหว่างกัน รุนแรงเสียจนลมหายใจสะดุด

ทันทีที่ตั้งสติได้ นาราเตรียมจะกระโดดเตะแต่คิดดูแล้วได้ไม่คุ้มเสีย นางกำนัลน้อยจึงย่อกายคำนับอย่างเสียมิได้

“ถวายพระพรหวังเย๋ หม่อมฉันอยู่ในระวังถูกลงโทษ มิทราบว่ามาหาหม่อมฉันมีธุระอันใดหรือ?”

“เหตุใดจึงมั่นใจว่าข้ามาหาเจ้ากันเล่า?”

“แล้วเหตุใดเชื้อพระวงศ์ระดับเหอซั่วชินหวังจึงเสด็จมาเยือนถึงเรือนบ่าวกันเล่า? คงมิใช่มาตามหาคนยกน้ำชากระมัง” นาราย้อนกลับ เหวี่ยงสามร้อยหกสิบองศา “หลังจากหม่อมฉันพบปะพูดคุยกับพระชายาของหวังเย๋แล้ว หม่อมฉันคิดได้ว่าทำตัวเคยล่วงเกินท่านไปหลายครั้ง หม่อมฉันรู้ความผิดและสำนึกตัวแล้วว่ามีความผิด ขอหวังเย๋อย่าได้ถือสา และต่อจากนี้ไปหม่อมฉันต้องขอให้หวังเย๋ระมัดระวังกิริยาเมื่อพบหน้าหม่อมฉันด้วยนะเพคะ”

เธอบอกเขาตรงไปตรงมาและย้ำกับตัวเอง แต่อีกฝ่ายเฉยเมย

“คงจะทำเช่นนั้นไม่ได้”

“เพราะอะไรเพคะ”

“เพราะข้าชอบสัมผัสตัวเจ้า” เขาตอบหน้าด้านๆ “และวันนี้ข้ามาเพื่อทวงคำสัญญา”

นารากลอกตาขึ้นฟ้า “ถ้าหวังเย๋จะมาทวงสัญญาเรื่องเรียนภาษาต่างชาติ หวังเย๋ต้องจ่ายค่าแรงมาก่อนนะ”

            “หากข้าต้องการจ่ายด้วยแรงกายเล่า? หากมีกิจธุระใดที่ข้าทำเพื่อเจ้าได้ก็ขอให้รีบบอกมา”

            นาราชะงักอีกครั้ง ตั้งแต่เจอหน้ากันเขาก็ดูแปลกๆ ไป เหมือน... เหมือนนักรบที่กำลังเป็นฝ่ายโหมบุกตะลุยไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม นาราหรี่ตาจ้องอีกฝ่ายเพื่อค้นหาสิ่งที่เขาต้องการ แทบไม่น่าเชื่อว่าคำพูดคำจาเช่นนั้นจะหลุดจากปากบุรุษผู้เกิดจากศิลา แววตาคมกริบประดุจคมกระบี่ซึ่งมักจะดุดันน่ากลัว แต่บัดนี้กลับฉายแววอ่อนโยน...

            ว้าย! น่าขนลุก

หวังเย๋เมาชัวร์... ร่างบางเดินวนรอบตัวเขาอย่างไม่ไว้วางใจ สายตามีคำถามชัดเจนว่าเขามาที่นี่ทำไม ท่าทางของเธอระแวดระวังไม่ต่างอะไรจากนางแมวป่า สุ้มเสียงของเขาห้วนลึกและฉายแววกดดัน นาราแฟร์พอที่จะแยกแยะเรื่องจวินอี้ออกจากข้อตกลงที่เคยคุยกันไว้ เธอจึงกอดอกและจงใจใช้สายตาจ้องมองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าบ้าง

“หวังเย๋มีธุระอะไรพูดมาตรงๆ เลยดีกว่าเพคะ เห็นๆ อยู่ว่าหม่อมฉันกำลังอยู่ในระหว่างโดนลงโทษ ถ้าเหนียงเหนียงทรงทราบว่าหม่อมฉันไม่คุกเข่าตามรับสั่ง เหนียงเหนียงจะทรงโกรธหม่อมฉันได้”

“ข้าต้องการให้เจ้าตอบคำถามของข้าตามความเป็นจริงอย่างตรงไปตรงมา”

“ก็ได้เพคะ หม่อมฉันเป็นคนรักษาสัญญาเสมอ หวังเย๋ต้องการทราบเรื่องใดเชิญรับสั่งถามได้”

ร่างสูงแกร่งดุจภูผาเคลื่อนกายอย่างเชื่องช้าทรงอำนาจราวกับพญามังกร ก้าวขึ้นมาบนศาลาหลังน้อย ความสูงสง่ากำยำของเขาเต็มแน่นจนศาลาที่ว่าเล็กอยู่แล้วยิ่งเล็กลงไปถนัดใจ ท่อนแขนแกร่งกักขังเธอไว้กับเสาหิน “ก่อนที่ข้าจะเริ่มตั้งคำถาม มีสิ่งหนึ่งที่ข้าต้องการให้เจ้ารับทราบไว้”

“เชิญว่ามา”

“มีเพียงหญิงคนเดียวที่ข้าอนุญาตให้นางเข้าไปอยู่ในใจข้า”

นาราเกาต้นคอแกรกๆ เขาคงจะหมายถึงพระชายาจวินอี้ เธอรู้อยู่แล้วไม่ให้จะต้องช่วยเมียข่มขู่เลย “แล้วหวังเย๋จะบอกหม่อมฉันทำไมเพคะ?”

“เพราะคนผู้นั้นคือเจ้า”



ตูมมมมมม... ตั้งแต่ตอนนี้ไป หวังเย๋จะเริ่มบุกแล้วนะคะ 



ช่วงงงง... ทำมาหากิน!!! สั่งกันได้เลย ไรท์พร้อมรับออเดอร์
ปล. แนวของสนพ.เขียนฝัน เป็นแนวหวานจ้อย ไม่มีฉากรบบนเตียงนะคะ

ประกาศพรีออเดอร์อย่างเป็นทางการจ้า

>>>บุหลันแสนรัก<<<
(สนพ.เขียนฝันในเครือไลต์ออฟเลิฟ) วางแผงเดือนเมษายนนี้
ราคาปก 299 บาท สามารถติดต่อสอบถามหาซื้อได้จากเว็บไซต์สนพ. หรือร้านหนังสือชั้นนำทั่วประเทศ

หรือสนใจสั่งซื้อผ่านทางนักเขียน มีของพรีเมี่ยมแจก
โอนก่อนมีสิทธิ์เลือกลายก่อนนะคะ
จำกัดจำนวน 100 ท่านแรกที่อุดหนุนบุหลันแสนรัก รับฟรีตัวแท็กกระเป๋าเดินทาง

ส่วน E BooK จะวางจำหน่ายประมาณต้นเดือนพ.ค.ค่ะ

>>>แจ้งโอน ติดต่อสอบถาม https://www.facebook.com/maneerin.novel/
>>>อ่านตัวอย่างที่ https://my.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1541242


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 110 ครั้ง

88 ความคิดเห็น

  1. #5825 goldpaddy (@goldpaddy) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 22:31
    โอ้ยยยยยยยยยยยยยย ฮอตมากกกกกกกก พี่สี่ฮอตมากหหหคร่าาาาาา!!!!!!
    กรี้ดดดดดดดด. ปล อิชายาเอกไปตายซะ
    #5825
    0
  2. #4803 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 10:27
    จัดการยัยชายาเอกให้ได้ก่อนเถอะชายสี่ ยัยชายาเอกน่าจะไม่มีวันคิดได้ ไม่มีวันสำนึก แต่อาจแกล้งเป็นสำนึกเพื่อตบตา และน่าจะโดนเหลียงเฟยหลอกใช้อีกแน่เลย ไรท์อย่าปล่อยให้ยัยชายาเอกลอยนวนเด็ดขาดน๊า
    #4803
    0
  3. #4341 Darkness and Lighting (@guinnapoon) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 22:09
    เหยดดด ประโยคสุดท้ายนี่เอาใจไปเลยค่าาาา >/////<
    #4341
    0
  4. #3508 fahnatee (@fahnatee) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 18:17
    อ๊ากเขาบอกรักกันแล้ว 55555
    #3508
    0
  5. #2800 meo1977 (@meo1977) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 19:07
    เฮียสี่ ร้ายน่ะเรา ชอบ ๆ
    #2800
    0
  6. #2798 IamAtom (@IamAtom97) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 18:39
    สนุกจนเกินงามแล้ว
    #2798
    0
  7. #1906 Useless_Girl (@guitar1289) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 02:08
    อิมเมจองค์ชายสี่คือใครคะ?
    #1906
    1
    • #1906-1 环住格格 (@ployyhara1993) (จากตอนที่ 41)
      24 เมษายน 2560 / 08:22
      Nicky Wu หรือ อู๋ฉีหลง ค่ะ
      #1906-1
  8. #1887 Kasama2308 (@Kasama2308) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 22:52
    หื้มมมมมม
    #1887
    0
  9. #1860 siriwimolsukphop (@siriwimolsukphop) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 21:19
    จัดการเรื่องตัวเองก่อนไหมองค์ชาย
    #1860
    0
  10. #1849 centaurs (@centaurs) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 15:55
    ก่อนจะจีบหณิงอีกคน จัดการชายาเอกให้ได้ก่อนเถอะ
    #1849
    0
  11. #1848 gooooot (@lylelylelylelyle) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 09:52
    พระเอก. โง่ อ่ะ. เมียมาระรานนางเอกเเล้วยังจะมาเกี้ยวนางเอกอีก ฟายย. ไปจัดการเมียมุงก่อนมั้ย. จัดใจอ่ะ
    #1848
    0
  12. #1846 เบื่อหวางเย๋ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 08:00
    ถึงแม้จะชอบการบุกของหวางเย๋ แต่ก็ไม่ชอบหรอกนะที่เมียตัวเองมาระรานแต่ก็ไม่กล้าลงโทษเพราะคำว่าอำนาจอีกฝ่าย. คือจริงๆแล้วก็เหมือนเกรงใจเมียตัวเองแต่ก็อยากได้นางเอก. มันขี้ขลาดจริงๆ
    #1846
    0
  13. #1845 Jubjang (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 07:41
    อร๊ายยยยยยยยยยยย



    กรี๊ดดดดดดดดดดดดด
    #1845
    0
  14. #1844 Iris0001 (@Iris0001) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 07:01
    รอคะสู้ๆ สนุกมากคะ[การประทะในครั้งนี้]555
    #1844
    0
  15. #1843 Pannikaa (@Pannikaa) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 03:44
    อย่าดผบอเชียวนะหนิงเอ๋อร์ เราต้องได้เป็นชายาเอกสิ ไม่ไช่อนุ
    #1843
    0
  16. #1842 Pomsan Suporntip-dee (@pom-san) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 03:32
    อย่าไปขึ้นเรือเฮียนะนังหนุงหนิง เรือเฮียกำลังจะจมแล้ว!!
    .
    .
    #มือวางระเบิดยุนี่แหละไม่ต้อง งง!! ฮึ ฮึ
    #1842
    0
  17. #1841 เมษา (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 01:37
    อย่าอ่อนค่ะ อย่าอ่อนน้องหนุงหนิง รักจริงทำไมปล่อยเมียมาระราน จนตัวโดนลงโทษ ...หากห.ลวมตัวก็เป็นได้แค่อนุสิคะ กินน้ำใต้ศอกเค้าไม่สนุกหรอกนะ
    #1841
    0
  18. #1840 PeP (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 00:07
    ให้นางเอกกลับบ้านไปเจอผช.ยุคปัจจุบันแทนได้ไหมอะ?

    ไรต์หาเรือลำใหม่ลงด่วนๆ รู้สึกไม่ชอบผช.ที่มีเมียแล้ว แถมเมียยังมาระราน ทำร้ายชาวบ้านอีก องค์ชายสี่ปกป้องนางเอกไม่ได้ หย่าเมียไม่ได้ ตามประวัติศาสตร์เมียเอกก็ยังคงอยู่ตลอดไป ถ้านางเอกรักรับก็คือชู้นั้นแหล่ะ ชู้ๆล้วน เมียน้อยล้วนๆ

    นางเอกก็รู้ตัวว่าผิดที่ไปแตะอั่งสามีคนอื่นเขา แลดูมีใจให้องค์ชายสี่แล้วด้วย

    อยากให้นางลั้นล้ากลับบ้านหาผช.ที่ดีมากกว่า5555 นางเอกต้องยอมให้คนฐานะสูงกดทั้งๆที่เป็นคนมาจากอนาคต มีสิทธิ์มีเสียงของตัวเอง ทุกคนมีฐานะเท่าเทียม และมีเทคโนโลยีเจ๋งๆใช้ จะเสียดายแทนนางมากถ้าเลือกอยู่ที่นี้แทนอะ



    ปล.อิอิ ไรท์แต่งสนุกเลยอินไปหน่อย สนุกมากค่ะ
    #1840
    0
  19. #1839 MhooZ11 (@mookkrom1234) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 23:43
    ชายสี่ หมี่เกี๊ยวดาเมจเเรงมากกก ตายค่ะตายยยยย
    #1839
    0
  20. #1838 Phatranooch Piyanirun (@piyanirun) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 23:26
    รูปปิดท้ายอย่างงามมมม
    #1838
    0
  21. #1837 แว่นพลาสติก (@pimpabb) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 23:19
    รุนแรงมาก รุกรุนแรงมาก ไม่สนใจใครเลย หน้าแม่ด้วยนะนั้น 5555
    #1837
    0
  22. #1836 PattyRose (@PattyRose) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 22:34
    อึ้งสิค่ะ55555
    #1836
    0
  23. #1835 yingxmin (@yingxmin) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 22:29
    เอาล้าวววว
    #1835
    0
  24. #1834 sirikarnrat (@sirikarnrat) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 22:26
    มาต่อเร็วๆน่ะค่ะไรท์คนสวยยย
    #1834
    0
  25. #1833 comet2522 (@comet2522) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 22:11
    หวังเย้สู้ๆ อูยยยลุ้นคู่นี้มันส์กว่าเชียร์มวยอีกนะเนี่ย
    #1833
    0