พระชายาแสวงพ่าย

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 823,881 Views

  • 6,432 Comments

  • 12,056 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    748

    Overall
    823,881

ตอนที่ 43 : บทที่ 20 คำมั่นสัญญา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19584
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 108 ครั้ง
    25 เม.ย. 60




จะหนีพี่ไปหนายยยยยยยย
อิมเมจ: Nicky Wu จ้า











 

           ไม่ว่าโลกจะเจริญรุดหน้าไปเพียงใด ทุกชีวิตก็ยังเลือกเกิดไม่ได้...

ทุกชีวิตย่อมมีวงโคจรเป็นของตนเอง และวงโคจรของเธอกับเขาจะไม่มีทางหมุนไปด้วยกัน ทำได้อย่างมากเพียงแค่เคลื่อนมาใกล้... มาพบ... แล้วก็หมุนเหวี่ยงจากไปคนละทาง แทนคุณกรอกพิกัดที่ต้องกลับไปอย่างเร่งร้อน ทุกอย่างต้องแข่งกับเวลาและโอกาสมีเพียงครั้งเดียว แต่หัวใจของนารากำลังเจ็บปวดแสนสาหัสอย่างน่าประหลาด แทนคุณโยนอุปกรณ์ล้ำสมัยให้เธอลบตัวตนไปจากความทรงจำของคนที่นี่ เพียงแค่กดมันเท่านั้น ทุกอย่างก็จะจบ

            “เร็วเข้า!

ค่ะพี่นาราก้มหน้าลงและหันหลังก้าวตามพี่ชายไปยังช่องว่างมิติซึ่งเปิดออก แค่ก้าวเดียวเท่านั้นเธอก็จะจากโลกโบราณนี้ไปตลอดกาล

รีบมาเร็วเข้า แท่นพลังงานที่พ่อซ่อมขึ้นมามันใช้ได้ไม่กี่นาทีเท่านั้น

“อืม” นาราหันไปมองชินหวังอ๋องเป็นครั้งสุดท้าย เขานิ่งค้างในท่วงท่าเอื้อมมือมาหา ยังคงสง่างามองอาจอย่างเช่นที่เธอจำได้จากก้นบึ้งในหัวใจ นารามองเขา ขอจดจำเขาไว้และเขย่งเท้าขึ้นประทับจุมพิตอำลาก่อนจะก้าวเดินเข้าไปยังช่องว่างมิติ

แต่ทว่าอุ้งมือร้อนจัดของเขาคว้าแขนเธอไว้แล้วรวบกลับมากอดแนบอก รั้งให้ปลายเท้าเล็กๆ ลอยขึ้นจากพื้นและลากออกไปให้ห่างจากช่องว่างน่ารังเกียจนั่น!

นาราตัวแข็งทื่อ สมองมึนงงเมื่อสุรเสียงอันดุดันและลมหายใจร้อนระอุเป่ารดอยู่เหนือกกหูของเธอ

ถ้าข้าไม่อนุญาต เจ้าไม่มีสิทธิ์ไปไหนทั้งนั้น

วงโคจรของเธอเริ่มเหวี่ยงกลับมาหมุนรอบตัวเขา หมุนไปพร้อมกัน

“ทะ...ท่าน” นาราแตกตื่นเพราะไม่คาดคิดว่าอิ้นเจินจะยังคงมีสติรู้ตัวตลอดเวลา คงเป็นเพราะปลายนิ้วของเขาเกี่ยวกับสร้อยพลอยไว้ในนาทีที่ช่องว่างแห่งกาลเวลากำลังทำงาน ส่งผลให้เขาหลุดเข้ามาในห้วงเวลาอันน่าพิศวงนี้ด้วย อิ้นเจินไม่กล้าขยับกายแม้แต่น้อยเพราะเกรงว่าหากทำอะไรผิดพลาดเพียงนิดเดียว บุคคลปริศนาที่โผล่ออกมาจากกลางอากาศอาจจะพาเธอจากไปตลอดกาล และทันทีที่ได้ยินว่านารากำลังจะไปจริงๆ ทุกอย่างในร่างกายชายฉกรรจ์ก็เดือดพล่านลุกเป็นไฟ สร้างบาดแผลรวดร้าวลึกยิ่งกว่าคมอาวุธใดๆ ในโลกนี้

การปรากฎตัวของบุคคลผู้นั้นทำให้อิ้นเจินรู้สึกว่ากับห่วงเชือกที่ผูกอยู่รอบคอตลอดเวลากระตุกแน่นขึ้น กระชากลมหายใจไปจนสิ้นทั้งที่ยังมีชีวิต เขาจึงขอต่อสู้กับโชคชะตาที่กำลังบีบบังคับ ตอนนี้ช่องว่างมิติกำลังหดแคบลงเรื่อยๆ แทนคุณซึ่งกระโดดเข้าไปก่อนแล้วจึงวกกลับมาด้วยความร้อนใจ

เร็วเข้าหนุงหนิง นี่เป็นพลังงานก้อนสุดท้ายแล้ว

ค่ะพี่เธอกัดฟันตัดใจ รีบสะบัดตัวแต่ท่อนแขนกำยำยังคงกอดรัดแน่น ไม่ยอมปล่อย อิ้นเจินเตะอุปกรณ์ลบความทรงจำนั่นเข้าไปในช่องว่างนั่นอย่างรวดเร็ว มันจะต้องอยู่ให้ห่างๆ เพราะเขาไม่มีวันยอมให้นาราลบตัวตนของเธอไปจากเขาเด็ดขาด นารานิ่งงันอยู่ในอ้อมแขนแกร่ง ในขณะที่พี่แทนคุณตะโกนเร่งอย่างร้อนรน ช่องว่างมิติมันกำลังจะปิดแล้ว

หนุงหนิง!!

เธอร่ำไห้ออกมา พี่คะ... หนิง... หนิงอยู่ที่นี่ต่อไปไม่ได้แล้วจริงๆ เหรอ

แต่ถ้าแกอยู่ที่นี่ แกจะมีอันตราย ทีมสังหารกำลังจะเดินทางมาเพื่อกำจัดแกแล้ว นี่เป็นโอกาสสุดท้าย พี่ขอร้อง กลับบ้าน!” พี่แทนคุณถลึงตาดุดันใส่อิ้นเจิน อีกฝ่ายก็จ้องตากลับอย่างดุเดือดไม่แพ้กัน

ข้าไม่ให้นางไป!

แต่น้องของฉันต้องกลับ!

พอเถอะหวังเย๋ หม่อมฉันอยู่ที่นี่ไม่ได้จริงๆ หม่อมฉันไม่เสียใจเลยที่ได้เจอท่าน เวลาที่ได้คุยกับท่าน หม่อมฉันสนุกมากเลยล่ะ ยินดีที่เราเคยได้พบกันนะเพคะ ลาก่อน

ไม่เขากอดเธอแน่นขึ้น ดวงตากร้าวกระด้างปานจะฆ่าทุกอย่างที่ขวางหน้า น้ำเสียงที่ลอดไรฟันดุดันกร้าวกระด้างกว่าครั้งใดที่ผ่านมาในชีวิต อิ้นเจินแสดงความเป็นปรปักษ์ฉายชัดพุ่งตรงไปที่แทนคุณอย่างรุนแรง ข้าจะไม่มีวันเสียนางไป ลองเจ้ากลับมาอีกครั้งสิ ข้าจะฆ่าเจ้า!

ชายทั้งสองจ้องมองกันอย่างตึงเครียดขั้นสุด แทนคุณโยนสิ่งหนึ่งคืนให้ สิ่งนั้นคือสร้อยพลอยของนารา

“จงใช้มันปกป้องน้องสาวของฉัน” ช่องว่างมิติหดเล็กลงจนไม่สามารถเข้าไปได้อีก ก่อนที่ช่องว่างนั้นจะปิดลงโดยไม่รู้วันเปิด เสียงพี่ชายยังคงเล็ดรอดออกมา ได้ผัวแล้วลืมบ้านเลยนะ ฉันจะฟ้องแม่

ไอ้พี่บ้า

ห้วงกาลเวลากลับมาเดินเป็นปกติอีกครั้ง นกที่กำลังบิน ปลาที่กำลังว่ายกลับมาเคลื่อนไหวมีชีวิตชีวา สายลมพัดวูบละเลียดผิวแก้ม นางกำนัลน้อยเข่าอ่อนยวบจนทรุดฮวบ ดีที่ได้มือแกร่งโอบรัดร่างเอาไว้ ไม่อย่างนั้นเธอจะหงายหลังล้มชวนล้อเลียนเป็นแน่

ทั้งสองหอบหายใจแรงแทบจะเรียกได้ว่าตัวโยน ชีพจรเต้นรัวดุจกลองศึกและจ้องมองสบตากันนิ่ง ต่างฝ่ายต่างเงียบและปล่อยให้ไออุ่นของอีกฝ่ายซึมเซาะ มากพอยืนยันจนกว่าจะแน่ใจว่ายังคงอยู่ด้วยกันตรงนี้ อยู่ในห้วงเวลาเดียวกัน

เมื่อครู่เขาเกือบจะเสียเธอไปตลอดกาล ความคิดนี้ทำให้เขาแทบคลั่ง

“หวังเย๋ ถอยออกไปก่อนได้หรือไม่”

เธอเพิ่งจะรู้ตัวว่าถูกกักขังไว้ด้วยมัดกล้ามแข็งแรงจนแน่นหนาเพียงใด กลิ่นบุรุษหอมลอยออกมาเย้ายั่วไม่ขาดสายปลุกเร้า พอจะขยับตัวศีรษะก็ชนเข้ากับแผงอกแข็งแกร่งจนนาราแทบจะจมหายไปในไอร้อนระอุของคนผู้นี้ นาราสิ้นเรี่ยวแรง แขนขามันหนักเหมือนถูกถ่วงด้วยลูกตะกั่ว เธอพยายามจะทรงตัวให้ตรงๆ แต่ทำได้ไม่ดีนัก และก่อนที่นาราจะรู้ตัว ร่างบอบบางก็ลอยวืดขึ้น

นาราถูกจับนั่งบนตักแกร่ง ทั้งเนื้อทั้งตัวอยู่ในอ้อมแขนร้อนจัด เขาไม่กล้าปล่อยเธอจากมือเลยแม้แต่นิดเดียว เสี้ยวพักตร์คมคร้ามซุกอยู่ในเรือนผมของเธอ แก้มแนบแก้มและจับมือนาราไว้แน่น พอเธอจะลุก มือร้อนผ่าวก็ฉุดให้กลับมานั่งตักตามเดิม

นั่งคุยกันดีๆ ก็ได้ จะเบียดเข้ามาทำไมนักหนา!

แต่เขานอกจากจะไม่ถอยแล้ว ยังก้มลงละเลียดริมฝีปากเฉี่ยวแก้มใสไปแบบหน้าด้านๆ

“ทีมสังหารนั่นจะมาเมื่อใด”

“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับท่าน”

“จะต้องโดนจูบสั่งสอนก่อนใช่หรือไม่” เขาไม่ได้ขู่ นาราจึงฟึดฟัดจมูกบาน บอกไม่บอกแล้วเกี่ยวอะไรกับจูบวะคะ เขาโตมาแบบไหนกันนะ พวกสมองมีแต่กล้ามเนื้อ หาความอ่อนหวานไม่ได้

“ไม่มีใครรู้... อาจจะเป็นวันนี้ พรุ่งนี้หรืออาจจะเป็นเดือนหน้า พวกเขาไม่เคยทำงานผิดพลาด” นารากระซิบด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง ไม่อยากให้เขารู้ว่าเธอกลัว

“เจ้าจะยินยอมพึ่งพิงข้าหรือไม่”

“ห้ะ?”

“ไปอยู่กับข้าซะ”

อยู่ดีๆ ก็ถูกชวนไปอยู่กินด้วยกัน แถมคำชวนช่างฟังคล้ายคำขู่ของพวกโจรฉุดคร่า แต่ถึงจะอย่างนั้นความตรงไปตรงมาของชินหวังอ๋องทำให้นาราเริ่มไม่อาจระงับแก้มแดงก่ำของตนเองได้ “ขะ...ขอบพระทัย แต่หม่อมฉันดูแลตัวเองได้เพคะ”

“ข้าจะปกป้องเจ้าเอง จงอยู่กับข้า”

สิ้นคำ ริมฝีปากร้อนจัดก็บดขยี้ลงมา นาราพยายามดันไหล่เขาแต่ดูเหมือนผลักภูเขาทั้งลูก เขาจูบเธออย่างลึกซึ้ง ระบายความหวงแหนบ้าคลั่งผ่านริมฝีปาก นาราครางประท้วงและดิ้นรน ก่อนจะแปรเปลี่ยนกลายเป็นเสียงโหยหาทีละน้อย สะอื้นและยกมือขึ้นประคองใบหน้าของเขา ตอบสนองจุมพิตนี้อย่างเต็มใจ

“หม่อมฉันเป็นของท่านไม่ได้” เธอกระซิบ น้ำตาอาบแก้ม “หม่อมฉันไม่อาจเสี่ยงให้ประวัติศาสตร์ผิดเพี้ยนเพราะความโง่เขลาของหม่อมฉันได้อีกแล้ว”

แสงตะวันที่สาดส่องผ่านหมู่เมฆจับต้องใบหน้าคมเข้มดุดันของเขา อิ้นเจินขบฟันกรอดเพื่อระงับความขุ่นเคือง นึกเกลียดชังคำว่ากาลเวลาและประวัติศาสตร์เฮงซวย เขาประคองแก้มของเธอไว้และโน้มลงมาแนบหน้าผากให้ปลายจมูกชนกัน ก่อนจะประกาศด้วยน้ำเสียงห้วนห้าว

“ไม่ว่าจะต้องทำผิดบาปมากมายแค่ไหนก็ตาม ข้ายินดีรับโทษทัณฑ์นั้นไว้แต่เพียงผู้เดียว เจ้าจะต้องเป็นเมียของข้า”

“ไม่ หม่อมฉันไม่คิดอยู่ในจวนยงหวังฝูไปชั่วชีวิต”

“มันต้องมีวิธีสิ... นารา”

น้ำเสียงของเขาสั่นเครือและเต็มไปด้วยคำอ้อนวอนอัดแน่นในนั้น นางสาวกระรอกเถื่อนอย่างนารามิได้สะดุ้งสะเทือน... พยายามแสดงตัวอย่างเข้มแข็ง... พยายามแสดงให้เขาเห็นว่าเธอไม่ได้รู้สึกอะไรทั้งนั้น ทั้งๆ ที่แท้จริงแล้วอยากจะพยักหน้าตอบตกลงใจแทบขาด เธอปาดคราบน้ำตาบนแก้มออกไปเร็วๆ ถือเสียว่าเคยแกล้งจูบแกล้งหอมเขาตั้งหลายที เขาจะพูดอะไรก็พูดไป ครั้งนี้จะยอมหยวนให้แต่คราวหน้าจะชกเข้าให้แน่

อาการดุร้ายกลบเกลื่อนความเขินอายทำให้บุรุษหนุ่มนึกขบขันจนหัวเราะออกมา

นาราพยายามปั้นหน้าว่าไม่สะทกสะท้าน แต่เลือดกำเดาก็ดันไหลออกมาพอดี!

อ๊ากกก!!

อิ้นเจินหัวเราะหนักขึ้น จับนางกระรอกนอนแหงนหน้าและช่วยห้ามเลือดให้

“เจ้าชอบหาว่าข้าท่ามากเรื่องเยอะ ข้าว่าเจ้านั่นแหละตัวดี ตื่นเต้นเสียจนเลือดลมปั่นป่วนไปหมดแล้วยังจะทำอวดดี”

นาราหน้าหงิก เป็นครั้งแรกที่เถียงไม่ออก

ชินหวังอ๋องจับจ้องริมฝีปากน้อยๆ แสนหวานฉ่ำของเธออีกครั้ง นาราทำให้เขารู้สึกเป็นผู้ชายธรรมดาๆ คนหนึ่งที่มุ่งหวังจะมีครอบครัว นั่งเคียงข้างกันทุกงานเทศกาลและเฝ้ามองลูกๆ เติบใหญ่ในบ้านหลังเล็กๆ ริมทะเลสาบอันเงียบสงบสักแห่ง ความใฝ่ฝันอันเรียบง่ายเช่นนี้หาได้ยากสำหรับชินหวังอ๋องเช่นเขา แต่หลังจากทำความรู้จักเธอ เขาก็รู้สึกถึงความเป็นไปได้และคิดจะลาออกจากฐานันดรศักดิ์ ขอลบชื่อตนเองออกจากกระแสธารประวัติศาสตร์เพื่อปกป้องเธอ

แต่การปรากฏตัวของพี่ชายนาราทำให้ความคิดของเขาเปลี่ยนไป

เขาคิดถึงหนทางที่หน่วยล่าสังหารระยำพวกนั้นจะไม่มีวันแตะต้องนาราได้อีก แม้จะต้องเดินไปบนเส้นทางหนามแหลมคม เขาก็เต็มใจที่จะไป

บุรุษร่างสูงสง่าเอนไหล่พิงเสาศิลา สองแขนกอดนางกำนัลน้อยไว้แน่น เขารู้ดีว่ามีพลังอำนาจที่ไม่อาจต้านทานจะพรากเธอไปจากเขา พรากชีวิตของเธอ อิ้นเจินคิดอย่างโกรธเกรี้ยวขณะมองแสงตะวันเรืองรองที่แผ่ซ่านมาจับต้องผิวกายนวลผ่อง และในที่สุดเขาก็คิดออก

“ข้าคิดว่าข้าพอจะมีวิธีแก้ปัญหาให้เจ้าแล้ว”

“ทำยังไงเพคะ”

“ปล่อยให้เป็นธุระของข้าเอง น่าจะต้องใช้เวลาสักพัก” เขาไม่ลืมที่จะย้ำอีกครั้ง แววตาจับนิ่งที่นางกำนัลตัวน้อย “จำไว้แค่ว่าเจ้าต้องเป็นเมียข้า”

“เอ๊ะ! หม่อมฉันไม่ยินยอมเป็นเมียของท่าน”

เขาพูดต่อโดยไม่สนใจ “และข้าเป็นคนขี้หึงพอตัว”

แล้วจะบอกเธอทำไมวะคะ “ท่านนี่ช่างพูดไม่รู้เรื่อง บอกว่าไม่ก็ไม่สิเพคะ หม่อมฉันดูแลตัวเองได้ไม่จำเป็นต้องแต่งกับท่าน หากต้องการยืดชีวิตของหม่อมฉัน ขอหม่อมฉันอยู่เงียบๆ อย่างสงบ ไม่เปิดเผยตัวตนเถอะ”

“แต่ข้าต้องการให้คนทั่วหล้ารู้ว่าเจ้าเป็นเมียข้า”

 คนผี!!

ยิ่งเขาพูดเธอก็ยิ่งแสดงอาการหายใจติดๆ ขัดๆ เพราะเขาโน้มริมฝีปากลงมาอีกแล้ว ตอนนี้เธอจึงพุ่งพละกำลังทั้งหมดลงไปรวมที่มือซ้าย หยิกเนื้อชินหวังอ๋องโดยเน้นที่ต้นขาแกร่ง เขาจึงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พลางยอมถอยห่างเล็กน้อยแต่ยังคงกักตัวนาราไว้ในระยะอ้อมแขน ก่อนจะก้มลงหยิบถุงยางขึ้นมาซองหนึ่ง

“สักวันข้าจะให้เจ้าสอนวิธีใช้”

เขาพูดมัดมือชก

            เสี้ยวพักตร์คมคายมีรอยยิ้มตรึงค้างเมื่อสบตานารา พอใจที่ริมฝีปากของตนเองบวมเจ่อ เขาทำท่าจะลักขโมยจุมพิตอีกแม้เพียงสักเล็กน้อยก็ยังดี แต่นาราเบี่ยงศีรษะหลบไม่ยอมให้เขาเอาเปรียบอีกแล้ว ร่างสูงสง่าจึงหัวเราะแผ่วเบาก่อนจะหมุนกายจากไป แต่นาราร้องเรียกไว้พลางจ้องหน้าเขม็ง “มาคุยมาแกล้งหม่อมฉันอยู่ตั้งนาน หวังเย๋คงจะยังไม่ลืมสัญญาเรื่องพาหม่อมฉันไปเที่ยวนอกวังนะเพคะ”

            “ไม่ลืมหรอก ข้าจะเร่งหาเวลาว่างมารับเจ้าไปยงหวังฝู”

            “ไปทำไมยงหวังฝู!” คนผู้นี้เผลอไม่ได้เลยจริงๆ “หม่อมฉันไม่รบกวนเวลาของหวังเย๋หรอก ส่งใครสักคนมาพาหม่อมฉันไปเที่ยวเปิดหูเปิดตาก็ได้เพคะ”

            “ไม่” ร่างสูงใหญ่ตอบทันทีด้วยแววตาเข้มงวด “ข้าจะมารับเจ้าเอง ห้ามไปกับคนอื่นเด็ดขาด”

            “ทราบแล้วๆ มาเร็วๆ ก็แล้วกันเพคะ”

นารามองตามหลังเขาไปจนแผ่นหลังองอาจนั้นหายลับไปจากสายตา ถึงได้เพิ่งรู้สึกตัวว่าสองแก้มมันร้อน พอแตะแก้มตัวเองตรงที่ริมฝีปากของเขาสัมผัส เลือดลมก็สามัคคีชุมนุมขึ้นมากองที่หน้าจนหัวหูแดงเถือกไปหมด ตั้งแต่โตเป็นสาวจนอายุปูนนี้ ไอ้อาการเขินอายแบบสาวน้อยไร้เดียงสานั่นเธอลืมไปตั้งนานแล้วตั้งแต่พี่แทนคุณพาไปดูผู้ชายเต้นจ้ำบ้ะ จะมีก็คนผู้นี้ที่ปลุกความเป็นผู้หญิงของเธอขึ้นมาอย่างหนักหน่วงทรงพลัง มิอาจปฏิเสธ

แข้งขาของนาราอ่อนยวบ ต้องพยายามเกาะยึดขอบโต๊ะไว้มิให้ล้มลงไป

ข้าไม่เคยคิดมอบตำแหน่งเมียให้ใครนอกจากเจ้า

คนผี! พูดออกมาได้! เหล่าพระชายาของยงหวังฝูได้แห่มาตบเธอกันพอดี นาราโกยตุ๊ดตู่ปลอมกับถุงยางที่หล่นเกลื่อนกลาดคืนใส่กระเป๋าอย่างลนลาน แล้วโบกมือพัดให้ตัวเองคลายเห่อร้อนรัวๆ เป่าปากพลางยกน้ำชาเย็นชืดขึ้นซด แก้มที่ว่างามอมชมพูระเรื่ออยู่แล้วก็ยังไม่หายเห่อร้อนเลยสักนิด สมองของเธออยู่ในภาวะ Error วันนี้เละตุ้มเป๊ะ ละละเละตุ้มเป๊ะ

เถาจื่อก้าวเข้ามาในศาลาเพื่อที่จะมาสอดส่องดูอาการพี่หนิงเอ๋อร์ เพราะเห็นๆ กันอยู่ว่าเมื่อครู่ศาลาน้อยหลังนี้ร้อนแรงเสียยิ่งกว่าดวงอาทิตย์ยามเที่ยงเสียอีก

“พี่หนิงเอ๋อร์เขินแล้วน่ารักจัง แก้มแดงเหมือนลูกท้อเลยเจ้าค่ะ”

“เขินอะไร ข้าไม่ค่อยสบายต่างหาก ข้า-ไข้-ขึ้น ไม่ได้เขินนะแต่ไข้ขึ้นจริงๆ เจ้าไปต้มยาให้กินหน่อย ไปๆ”

“ไหนพี่หนิงเอ๋อร์เคยบอกว่าคนบ้าไม่เป็นหวัดไงเจ้าคะ นายสี่มาแค่แปบเดียวก็ทำพี่หนิงเอ๋อร์ไม่สบายซะแล้ว แก้มก็แดง ปากก็แดง ข้าว่ามันชักยังไงๆ แล้วน้า...”

ซื่อจื่อได้ทีทำหน้าล้อ เอาคืนเรื่องที่เคยโดนนาราล้อเรื่องเทียนจื้อ นาราชักจะอายจนอึกอักตาเหลือกโปน จะเถียงจะด่าก็ไม่ถนัดปากดังนั้นจึงใช้วิชาโกยอ้าว รีบเดินหนีไปดื้อๆ ทันที











ปล. อุดหนุนงานนักเขียนหน่อยเร็ววว
ไรท์จะได้มีตังส์ซื้อข้าว มีแรงปั่นไวไวน้าาา
กร๊ากกกกกกกกกกกกกกก









 



ประกาศพรีออเดอร์อย่างเป็นทางการจ้า

>>>บุหลันแสนรัก<<<

(สนพ.เขียนฝันในเครือไลต์ออฟเลิฟ) วางแผงเดือนเมษายนนี้

 

ราคาปก 299 บาท
สามารถติดต่อสอบถามหาซื้อได้จากเว็บไซต์สนพ. หรือร้านหนังสือชั้นนำทั่วประเทศ หรือสนใจสั่งซื้อผ่านทางนักเขียน มีของพรีเมี่ยมแจก
 

 

โอนก่อนมีสิทธิ์เลือกลายก่อนนะคะ
จำกัดจำนวน 100 ท่านแรกที่อุดหนุนบุหลันแสนรัก รับฟรีตัวแท็กกระเป๋าเดินทาง

ส่วน E BooK จะวางจำหน่ายประมาณต้นเดือนพ.ค.ค่ะ

>>>แจ้งโอน ติดต่อสอบถาม https://www.facebook.com/maneerin.novel/
>>>อ่านตัวอย่างที่ https://my.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1541242

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 108 ครั้ง

45 ความคิดเห็น

  1. #5702 BenMoreSako (@BenMoreSako) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 20:18
    แหม โดนลวนลามนิดๆหน่อยน้ำเดินแข้งขาอ่อน ติดผู้ไม่กลับบ้านกลับช่อง ลืมพี่ ลืมพ่อ ลืมแม่ ลืมหน้าที่เลยนะตัวเอง
    หนูๆอย่าเลียนแบบนะจ๊ะ 555+
    #5702
    0
  2. #5486 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 18:27
    หวางเย่รุกหนักมากจ้า 555
    #5486
    0
  3. #4344 oum101 (@oum101) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 / 09:17
    เมียนัอยสินะๆๆๆๆ โอยรับไม่ได้ ดูนางจะชอบเป็นเมียน้อยนะ ทำไมไม่กลับบ้านน พอเป็นฮ้องเต้ใช่ป่ะ ก็จะยิ่งมีเมียเยอะกว่านี้อีก ต้องมีลูกกลับทุกคน ทนรับได้เหรอที่เห็นสามีตัวเองนอนกับคนอื่นอ่ะ มีลูกอีก
    #4344
    1
  4. #2844 นานา (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 11:06
    กำ เมียในที่นี้คือเมียน้อยสินะ ถถถถถถุ
    #2844
    0
  5. #2811 meo1977 (@meo1977) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 20:00
    เฮียสี่จัดหนัก 555
    #2811
    0
  6. #2013 PattyRose (@PattyRose) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 22:38
    จะมีเป็นหนังสือไหมค่ะ อยากได้มาไว้ในครอบครอง55 สนุกค่ะ
    #2013
    0
  7. #1996 ##@@ZINdear@@## (@DearDeaiwDream) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 03:28
    โด่..ถ้้าเรื่องนี้ออกขายเมื่อไรน้าาาาผมจะพยายามสุดความสามารถที่จะซื้อมันมาให้ได้เลยฮับสนุกอย่างงี้อ่านกี่รอบๆก็ไม่เบื่ออออ ชอบเรื่องนี้ที่สุดเบยยยย
    #1996
    0
  8. #1995 ##@@ZINdear@@## (@DearDeaiwDream) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 03:28
    โด่..ถ้้าเรื่องนี้ออกขายเมื่อไรน้าาาาผมจะพยายามสุดความสามารถที่จะซื้อมันมาให้ได้เลยฮับสนุกอย่างงี้อ่านกี่รอบๆก็ไม่เบื่ออออ ชอบเรื่องนี้ที่สุดเบยยยย
    #1995
    0
  9. #1991 Killer.P (@paifah_skypp) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 00:42
    หวังเย่คนขี้หึง กร้ากกกกด
    #1991
    0
  10. #1986 Rcctrr (@Rcctrr) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 23:35
    เหมือนนางเอกจะลืมหน้าที่อ่ะ รู้สึกผิดหวังอ่ะ
    #1986
    0
  11. #1984 Phatranooch Piyanirun (@piyanirun) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 23:34
    เขินนนนน
    #1984
    0
  12. #1983 คนผ่านมา (@ras21) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 23:27
    ฟินมากมาย
    #1983
    0
  13. วันที่ 26 เมษายน 2560 / 23:24
    ฟินๆๆๆรอน่ะ
    #1981
    0
  14. #1980 แว่นพลาสติก (@pimpabb) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 23:22
    พระเอกฟินนะ แต่สงสารอ่ะ นางเอกเหมือนนางดื้อด้วยอ่าจะอยู่กับผู้ชาย ทั้งๆที่ชีวิตแขวนไว้บนเว้นด้ายด้วยอ่าสงสาร
    ได้ข่าวตามประวัติศาสตร์นางเอกต้องแต่งงานกับคนอื่นด้วยนี้ ชายแปดป่ะ?ไม่แน่ใจ ชายสี่อด หรือยัไงซีรี่ย์ที่ยาวนาน 55555
    สงสารเราว่าตอนหลังมาม่ามาแน่นวล
    #1980
    0
  15. #1977 เมล็ดงา (@6744790) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 22:33
    อ้าวววว เตรียมตัวภัยครั้งใหญ่จร้าาาา งานนี้เตรียมน้ำหอมดับกลิ่นน้ำส้มสุดฉุนละทีนี้!!!!
    #1977
    0
  16. #1976 Gundeva (@Gundeva) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 22:28
    อร๊ายยยยยยยเขิล
    #1976
    0
  17. #1974 Himeeeeeeee (@aainnnnnn) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 22:07
    ให้พระเอกไปอยู่อนาคตสิ
    #1974
    0
  18. #1973 gooooot (@lylelylelylelyle) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 22:04
    รอค่าาา
    #1973
    0
  19. #1972 ชะนี (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 20:29
    ชายสี่จูบเอาๆ เลยนะ
    #1972
    0
  20. #1971 123456chayada (@123456chayada) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 20:24
    ฟินๆๆๆๆนารักนะรออ่านนะค่ะ
    #1971
    0
  21. #1970 คงต้องเทททททท (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 19:54
    สรุปได้เป็นเมีย(น้อยยยยย)จริงๆสินะ ...ถถถถถถถ....
    #1970
    0
  22. #1966 Bovie_Kuannapa (@Bovie_Kuannapa) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 10:30
    น่ารักจังเลยอ่ะ
    #1966
    0
  23. #1965 Aum110440 (@Aum110440) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 08:41
    ยิ้มแก้มปริแล้วว!!
    #1965
    0
  24. #1964 bLAck--WolF (@m-is-run) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 01:12
    น่ารักจังง
    #1964
    0
  25. #1962 feonixsh (@feonixsh) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 23:07
    อยากให้พระเอกตามนางเอกไปอยู่โลกอนาคตมากกว่า
    #1962
    0