พระชายาแสวงพ่าย

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 823,872 Views

  • 6,432 Comments

  • 12,053 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    739

    Overall
    823,872

ตอนที่ 49 : บทที่ 23 แย่งตัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17727
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    2 พ.ค. 60



หวยออก 35!!
ใครรู้ตัวว่าดวงดี มารายงานตัวซะดีย์ๆ 
แจ้งเลขที่คอมเม้นท์ (จะได้ย้อนไปเช็คง่ายๆ)
แล้วก็ชื่อที่อยู่กับตัวแท็กกระเป๋าที่เลือกไว้ได้เลยนะจ๊ะ 
เฮงๆๆๆๆๆ


(ซุเปอร์แมนก็หมดนะ มินเนี่ยนเหลือตัวเดียว
คิตตี้มีสามสี แดง ชมพูเข้ม ชมพูอ่อน)








นับตั้งแต่อี้กุ้ยเฟยสิ้นพระชนม์ เบื้องบนจึงมีราชโองการเลื่อนฐานันดรศักดิ์ย้อนหลังขึ้นเป็นพระอัครมเหสีฉั่วฮุ่ยหวงกุ้ยเฟย ทว่าตอนนี้อยู่ช่วงเฉลิมฉลองขององค์ไทเฮา หากมีผู้ใดตาย ทางวังจะต้องลำเลียงศพออกไปเงียบๆ และจัดพิธีอย่างรวบรัดที่สุด อี้กุ้ยเฟยผู้ทรงอำนาจวาสนาจึงต้องถูกฝังอย่างเรียบง่าย มิได้รับเกียรติอย่างที่ควรจะเป็น

เมื่อไม่มีผู้ใดเอ่ยถึงคดีวางยาเต๋อเฟยอีก ตัวหมากที่ไม่มีประโยชน์ย่อมถูกเขี่ยทิ้งจากกระดาน มู่กุ้ยเหรินสิ้นลมพร้อมลูกในท้องโดยไม่ทราบสาเหตุ และไม่มีใครสนใจค้นหาสาเหตุด้วย

“ไม้คดยังใช้ทำขอทำเคียวได้ แต่คนคดเคี้ยวเช่นเจ้าใช้ทำอะไรไม่ได้เลย” คังซีทรงชี้นิ้วด่าดังลั่นห้องทรงพระอักษร “ข้าเร่งใช้นโยบายปราบทุจริตและเรียกภาษีจากพวกชนชั้นสูง แต่เจ้า! เจ้าเป็นถึงเป้ยเล่อแต่บังอาจเรียกร้องผลประโยชน์จากเหล่าขุนนาง เจ้ากล้าฉีกหน้าข้าอย่างน่าละอาย!

หนังสือฎีกาถูกเหวี่ยงกระแทกใส่หน้าองค์ชายแปดอย่างเกรี้ยวกราด ตามด้วยฎีกาผลการตรวจสอบทุจริตที่อิ้นเจินตรวจพบ ไม่นับรวมฎีการ้องเรียนจากเหล่าขุนนางมากมายที่ตีตัวออกห่างจากองค์ชายแปด

“เสาเอกเฉียง เสาโทก็เฉียง ข้าจะสั่งสอบสวนคนใกล้ชิดของเจ้าทุกคน”

น้ำพยุงเรือได้ฉันใดก็ย่อมล่มเรือได้ฉันนั้น การตายของอี้กุ้ยเฟยเป็นจุดเริ่มต้นกวาดล้างทุกสิ่งทุกอย่างหายไปจากองค์ชายแปดราวกับคลื่นพายุ และผลพวงจากการต้องสงสัยว่าอยู่เบื้องหลังการลอบทำร้ายเต๋อเฟย องค์ชายแปดจึงถูกลดหน้าที่ความรับผิดชอบในตำแหน่งคุมฝ่ายกลาโหม อีกทั้งความผิดฐานซ่องสุมขั้วอำนาจทางการเมือง ทำให้เสด็จพ่อทรงเรียกตัวเขาเข้าไปดุด่าบริภาษอย่างหนักที่หยางซินเตี้ยน

น้องเก้าน้องสิบและน้องสิบสี่ไม่อาจช่วยเหลืออะไรได้เลย พวกเขาจึงร่วมกันคุกเข่าด้านหน้าหยางซินเตี้ยนเพื่อขอโอกาสให้พี่แปด แต่สถานการณ์ตอนนี้แตกต่างจากครั้งถอดยศรัชทายาท องค์ชายแปดกำลังถูกตำหนิเรื่องซ่องสุมการเมือง ยิ่งเหล่าน้องชายมาร่วมคุกเข่ากดดันเสด็จพ่อเช่นนี้ ยิ่งเร่งชะตากรรมขององค์ชายแปดซ้ำรอยอดีตรัชทายาทเร็วขึ้น

หลังจากวันนั้นเป็นต้นมา...

เสียงถ้วยชาแตกดังขึ้นภายในจวนอ๋องแปดไม่หยุดเลยสักวัน พระชายาแปดทนไม่ไหวถึงขนาดต้องเข้าวังเพื่อขอคำปรึกษาจากเหลียงเฟย แต่สถานะของเหลียงเฟยในตอนนี้เรียกว่าพลิกคว่ำ อีกนิดเดียวก็จะไต่ขึ้นไปสู่เป้าหมายแต่กลับสะดุดหินก้อนเล็กๆ ตกลงมาสู่ห้วงเหวลึก ทรงนิ่งฟังลูกสะใภ้คร่ำครวญอยู่ค่อนวันโดยไม่พูดอะไร พระชายาแปดร้องขอให้เหลียงเฟยช่วยกราบทูลขออภัยโทษต่อฝ่าบาท แต่เมื่อนางเห็นว่าแม่สามีไม่อยากยุ่งเรื่องนี้จึงขอตัวทูลลากลับจวนด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย

ตงกั๋วเข้ามาเก็บถ้วยชา สีหน้าเรียบเฉย “นางช่างรักและเป็นห่วงองค์ชายแปดยิ่งนักนะเพคะ”

            “ฮึ! นางเกรงว่านางสนมฮั่นตกอับอย่างข้าจะลากสกุลกัวหลัวหลัวของนางให้ตกต่ำไปด้วยต่างหาก ข้ายังจำได้ไม่ลืมว่าบิดาของนางเคยดูถูกข้าไว้อย่างไรบ้าง ตอนที่ข้าทูลยุให้อดีตฮองเฮายกลูกสาวคนโปรดของมันไปเป็นอนุขององค์ชายสิบ ข้าถึงได้สะใจนัก”

เหลียงเฟยยิ้นหยันพลางเท้าแขนวางขมับบนฝ่ามืออย่างอ่อนล้า แต่นางจำเป็นต้องไปต่อ

            “เมื่อถึงเวลาดอกไม้ก็ต้องบาน ความสำเร็จต้องใช้เวลา เหนียงเหนียงทรงคลายความกังวลลงสักนิดเถิดเพคะ องค์ชายแปดทรงเป็นทองแท้ แม้จะมีไฟรุมเผาหนักหนาเพียงใด ทองก็ยังเป็นทอง” ตงกั๋วพยายามปลอบพระทัย แต่ดูเหมือนว่าเหลียงเฟยจะมิได้สนใจฟัง

            “นางกำนัลผู้นั้น...” เหลียงเฟยเอ่ยขึ้นมาเหมือนนึกขึ้นได้ สีหน้าเริ่มกลับมามีความหวังอีกครั้ง

            “นางกำนัลผู้ไหนเพคะ?”

            “นางกำนัลอูลานาลาผู้นั้นยังไงล่ะ” เหลียงเฟยคิดหาวิธีผูกมิตรกับผู้มีอำนาจในวังหลังคนใหม่อย่างเต๋อเฟยอยู่นาน ในที่สุดก็คิดออก ต้นตระกูลของนารานั้นคืออูลานาลา มีบรรพบุรุษเป็นเจ้าเผ่าอูลาโดยตรง สายเลือดของนาราคู่ควรแก่ตำแหน่งพระชายาเชื้อพระวงศ์ชั้นสูงอย่างยิ่ง

“ในเมื่อลูกชายข้าชอบนาง ข้าเองก็ไม่ขัดข้อง นางก็นับว่าสะสวยและฉลาดเฉลียว เชื้อสายของนางไม่เป็นสองรองใคร ตอนนี้สกุลอูลานาลาก็เริ่มกลับมามีอิทธิพล ฝ่าบาทเองก็เอ็นดูนางมาก ข้าจะดึงนางมาเป็นพวกให้ได้”

            “แต่เหนียงเหนียงเคยบอกว่า...”

            “ถ้าเราได้นางมา นางก็ย่อมเป็นสะพานให้เราเข้าหาเต๋อเฟยได้อย่างไรเล่า ลูกชายข้าเคยไปเอ่ยปากขอนางจากเต๋อเฟยไว้แล้ว ถ้าข้าพูดขึ้นมาอีก นางย่อมไม่กล้าปฏิเสธแน่นอน” เหลียงเฟยคิดอย่างยินดี และรีบร้อนเสด็จไปยังเหยียนชีกงทันที

            คำตอบของเต๋อเฟยคือ ไม่

            เหลียงเฟยฝืนยิ้มฝืดเผื่อน “หากพี่เต๋อเคืองเรื่องที่ช่วงก่อนหม่อมฉันไม่เคยแวะมาหาพี่ หม่อมฉันติดธุระ ไหนจะสุขภาพอ่อนแอไม่ค่อยดี เกรงว่าอาจจะทำให้พี่เต๋อพลอยไม่สบายตามไปด้วย หม่อมฉันเลยไม่ได้มาเยี่ยมเยียนพี่เต๋อไปเสียนาน หวังว่าจากนี้ไปพี่เต๋อจะยังต้อนรับหม่อมฉันอยู่นะเพคะ”

            “หากน้องเหลียงไม่หันหลังให้พี่ ที่นี่ก็ไม่เคยปิดประตูใส่ใครหรอกน้องเหลียง”

            “เอ่อ... ตอนนี้คนอื่นคงกำลังดูถูกหม่อมฉันอยู่เป็นแน่ พูดไปแล้วก็น่าละอายนักที่หม่อมฉันกับลูกเกรงกลัวอี้กุ้ยเฟยจนเกือบทำให้พี่เต๋อเดือดร้อน”

            “ไม่หรอกน้องเหลียง”

เต๋อเฟยยิ้มอ่อนโยน ส่วนเฉินกูกูกับคนในเหยียนชีกงทั้งหลายก็ถวายการรับใช้ตามปกติ ไม่มีผู้ใดสักคนที่ส่งสายตาดูแคลน อาจจะเรียกได้ว่าไม่เห็นเหลียงเฟยอยู่ในสายตาด้วยซ้ำไป เต๋อเฟยจิบชาเล็กน้อยและให้การต้อนรับเหลียงเฟยเยี่ยงแขกผู้มาเยือนคนหนึ่ง มิได้มอบความสนิทสนมเป็นกันเองเหมือนแต่เก่าก่อน

“ก้อนเมฆเปลี่ยนรูปร่างทุกวัน ตะวันก็มีขึ้นมีลง พระจันทร์มีเสี้ยวมีวงกลม นับประสาอะไรกับใจคน ข้าเข้าใจดีว่าการแปรพักตร์เพื่อผลประโยชน์ในการสร้างความมั่นคงของตน นับเป็นเรื่องธรรมดาสามัญของโลก แต่ยิ่งไปกว่านั้นข้ากลับรู้สึกภูมิใจนะ ที่คนแสนสุภาพอ่อนโยนและไร้เดียงสาในวันนั้นอย่างเจ้าเติบโตขึ้นอย่างกล้าแกร่งแล้ว”

            ดอกไม้ย่อมโรยรา สายน้ำย่อมไม่หวนคืน วาจาคมประดุจพระแสงดาบพญามังกรกดดันให้เหลียงเฟยฝืนปั้นหน้าไม่ไหวอีก รีบขอตัวกลับโดยที่ไม่สามารถโต้ตอบอะไรได้เลยแม้แต่ครึ่งคำ ระหว่างทางกลับเหลียงเฟยเหลือบมองข้าวของสวยงามหรูหราที่เต๋อเฟยมอบให้เป็นน้ำใจ ความโกรธแค้นก็หมุนติ้วขึ้นจนหัวหูอื้ออึง ทรงปัดข้าวของในมือตงกั๋วจนหล่นแตกกระจาย สีหน้าขุ่นแค้นสุดประมาณ

            “นางบังอาจทำต่อข้าเหมือนขอทาน! เมื่อก่อนนางต้องคลานเข้ามาขอความเมตตาจากข้าด้วยซ้ำ นางช่างสารเลวนัก!

            “เหนียงเหนียง อย่าโกรธเลยเพคะ โปรดระมัดระวังสุขภาพด้วยเถิด เสด็จกลับตำหนักแล้วหม่อมฉันจะนวดถวายนะเพคะ”

            “ไม่! ข้าจะไปจางสุ่ยกง!

            ในเมื่อเต๋อเฟยไม่คิดจะญาติดีกับนาง เหลียงเฟยจึงบ่ายหน้าไปหาหรงเฟยแทน ด้วยหวังว่าจะจับมือกับหรงเฟยผู้ไร้บุตรกำจัดเต๋อเฟยกับองค์ชายสี่ทิ้งไปซะ หากใช้ตำแหน่งไทเฮาเข้าล่อ หรงเฟยก็คงไม่แคล้วกระโจนเข้าร่วมเหมือนอย่างอี้กุ้ยเฟยเป็นแน่

            แต่ปรากฏว่าหรงเฟยปฏิเสธอย่างไม่ไยดี

            เหลียงเฟยสู้อุตส่าห์บากหน้ามาหา ไม่คิดเลยว่าจะไม่ได้อะไรติดมือกลับมาสักนิด สุ้มเสียงจึงระโหยเหน็ดเหนื่อยยิ่ง “ท่านไม่คิดว่าองค์ชายแปดของข้าเหมาะสมที่จะขึ้นนั่งบัลลังก์หรอกหรือ?”

            “น้องเหลียงอย่าพูดจาไม่สอดคล้องกับพิธีการเช่นนั้นสิเพคะ น้องเหลียงอยู่มานานก็น่าจะรู้ว่าวังหลังน่ากลัวเพียงใด โดยเฉพาะคนที่กำลังตกอับ”

            เหลียงเฟยนึกโมโหที่โดนเหน็บว่าอยู่มานานแต่ปากพล่อย หรงเฟยก็หาได้ใส่ใจต่อท่าทีของเหลียงเฟย พวกนางทั้งคู่ต่างเข้าวังถวายตัวในวันเดียวกัน เหลียงเฟยเป็นธิดาชาวฮั่นต่ำต้อยจากบ้านนอกไร้แรงสนับสนุน แต่บุญเก่ายังมีจึงได้โอกาสถวายงานจนเป็นที่โปรดปราน แตกต่างจากหรงเฟยที่มาจากสกุลหม่าเจียและเป็นรักแรกของฮ่องเต้คังซี เข้าวังไม่นานก็ได้เลื่อนฐานะเป็นหรงผินและเป็นที่โปรดปรานเรื่อยมาแม้ว่าจะไร้โอรสธิดาถวายก็ตาม

ถึงแม้ทั้งสองไต่เต้าขึ้นมาอยู่ในระดับเดียวกัน แต่หรงเฟยมาจากตระกูลที่สูงกว่า ทางสกุลหม่าเจียจึงขยับท่าทีขึงขัง ต้องการให้ฮ่องเต้คังซีแต่งตั้งหรงเฟยขึ้นสูงกว่าเหลียงเฟยให้จงได้ ในใจลึกๆ ของหรงเฟยจึงเต็มไปด้วยความดูถูกดูแคลนอีกฝ่ายจนเข้าขั้นรังเกียจ

            แต่หรงเฟยเลือกที่จะยิ้มอ่อนหวาน เมื่อนกกางปีกแล้วก็ถึงเวลาเก็บคันศร[1]

            “น้องเหลียงอย่าเพิ่งคิดวู่วามไป สวรรค์เบื้องบนจะมอบหน้าที่ยิ่งใหญ่ให้คนที่ใหญ่ยิ่งเท่านั้น หากองค์ชายแปดคือผู้ที่ถูกเลือกจริง บัลลังก์ทองย่อมไม่ไปไหน ขนาดหลิ่วโฮวไทเฮา[2]ยังสูอดกลั้นต่อความอยุติธรรมได้ ไยน้องเหลียงจะอดทนไม่ได้เล่า”

            เหลียงเฟยมีสีหน้าสับสนและหวาดระแวง ตอนนี้ท้องพระคลังกำลังร่อยหรอ ชินหวังอ๋องอิ้นเจินทรงเก่งกาจด้านการหารายได้เข้าท้องพระคลังจึงได้รับมอบหน้าที่สำคัญอย่างการจัดเก็บเงินกู้ ซึ่งเป็นเงินที่เชื้อพระวงศ์และข้าราชการกู้จากท้องพระคลัง มีซุนเจียเฉิน อดีตขุนนางชั้นผู้น้อยที่มีตำแหน่งเป็นเพียงคนเฝ้าหอบัณฑิต แต่มีวิสัยทัศน์การคลังเฉียบขาดเป็นผู้ช่วย ส่วนองค์ชายแปดเล่า?... เขาเองก็มีความสามารถแต่ไม่ถูกเรียกใช้งาน ไร้งานก็ไร้ผลงาน ไร้ผลงานก็ไร้ความก้าวหน้า การอยู่ว่างเฉยไม่ต่างอะไรจากการถูกตัดแขนตัดขา เหลียงเฟยจึงว้าวุ่นกังวลใจยิ่งนัก

            หรงเฟยหยิบเครื่องหอมหลงเฉียนออกมาจากหีบไม้แกะสลัก นำออกมาวางแล้วเลื่อนให้อีกฝ่าย “วันมะรืนนี้ก็จะมีงานมงคลถึงสองชั้น ตอนนั้นฝ่าบาทก็คงจะเกษมสำราญและพระทัยเย็นลงเองเพคะ”

            “งานมงคลสองชั้น? งานอะไรหรือ”

            “หนึ่งคืองานวันเกิดไทเฮา สองคืองานแต่งขององค์ชายสี่ยังไงล่ะเพคะ นางผ่านการทดสอบขององค์ไทเฮาอย่างง่ายดายเชียวนะ ลองคิดดูสิเพคะ ในวังมีองค์ชายมากมาย แต่ไทเฮาทรงเข้มงวดเรื่องคู่แต่งงานขององค์ชายสี่เพียงผู้เดียวแบบนี้ ดูท่าว่าข่าวลือเรื่องตั้งรัชทายาทคงจะเป็นจริงแล้วกระมัง นางจะไปได้ไกลถึงตำแหน่งไหนกันหนอ”

หรงเฟยยิ้มอ่อนหวาน บนโต๊ะอีกมุมหนึ่งของตำหนักมีตะกร้าผลส้มลูกโต ติดตัวอักษรแดงซังฮี้ซึ่งแปลว่าคู่ยินดีเอาไว้ วันนี้หรงเฟยเองก็ต้องเสด็จไปเหยียนชีกงเพื่อให้เกียรติลงกรรไกรตัดชุดเจ้าสาวตามฤกษ์ เหลียงเฟยแตกตื่น ตัวเย็นเฉียบไปหมด

            “อะ...อะไรนะ”

            “อ้าว? น้องเหลียงไม่รู้เรื่องนี้หรอกหรือเนี่ย เฮ้อ... ข้าได้ยินมาว่าองค์ชายทรงมีความดีความชอบที่เรียกคืนเงินกลับคืนท้องพระคลังได้เกือบล้านเหลียง ทรงโหมงานหนักราวกับเทพกวนอูไล่ประหารศัตรู ตอนแรกข้าก็นึกว่าองค์ชายจะทูลขอตำแหน่งรัชทายาท แต่ที่ไหนได้ทรงทูลของานสมรสพระราชทาน รวดเร็วปานฟ้าผ่า เรื่องนี้ฮือฮากันมาเลยนะเพคะ”

เหลียงเฟยงุนงง

            “ฝ่าบาทพระราชทานเรือแกะสลักจากลูกวอลนัต หยกผักกาดขาวและหยกสีน้ำตาลเหมือนหมูสามชั้นให้เป็นของขวัญ ไม่นับรวมผ้าไหมหกสิบม้วน ดิ้นไหมเงินไหมทอง หีบบรรจุมณีแก้วรูปดอกกล้วยไม้เลี่ยมด้วยทอง วิสูตรลูกปัดหินโมราอีกสามชุด และยังรับสั่งเป็นพิเศษว่าจะให้นางเป็นแค่พระชายารองก็น่าเสียดาย อีกทั้งองค์ชายสี่ทรงขอนำความดีความชอบเรื่องช่วยงานราชกิจที่ผ่านมาทั้งหมดมอบให้นางเพียงผู้เดียว ดังนั้นฝ่าบาทจึงพระราชทานยศให้นางเป็นเก๋อเก๋อ[3]อีกด้วย”

“เก๋อเก๋อ? องค์ชายสี่แต่งงาน?... เขาแต่งกับใครกัน”

“จะเป็นใครไปเสียมิได้ ก็นางกำนัลน้อยหนิงเอ๋อร์อย่างไรเล่า องค์ชายแปดของท่านไม่มีวันได้ครอบครองนางกำนัลแสนชาญฉลาดผู้นั้นหรอก เพราะว่าเต๋อเฟยเห็นแก่ตัว คิดจะเก็บไว้ให้ลูกชายตัวเองต่างหาก”

            เหลียงเฟยอ้าปากค้างด้วยความประหลาดใจสุดขีด ก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นเจ็บแค้นเต๋อเฟย จิตใจที่กำลังคิดจะรามือกลับพุ่งพล่านด้วยแรงริษยาขึ้นมาอีกครั้ง “ตอนนี้นางคงกำลังหัวเราะเยาะข้าจนฟันร่วง!

            “ไม่ต้องกังวลไปหรอก ถ้าหากท่านขุ่นเคืองใจ ท่านจงนำเครื่องหอมหลงเฉียนนี้มอบให้เป็นของรับขวัญเจ้าสาวก็แล้วกันเพคะ ส่วนเรื่ององค์ชายแปด ท่านต้องปล่อยวางลงสักพัก รอให้ฝ่าบาทพระทัยเย็นลง อีกไม่นานนี้ต้องมีข่าวดีแก่ท่านแน่”

            “ข่าวดีเรื่องอะไรหรือ”

            “ขออภัยด้วยนะน้องเหลียง ตอนนี้ข้าเพลียแล้ว”

หรงเฟยแสร้งยกมือขึ้นถูขมับ บอกใบ้ว่าตนต้องการพักผ่อนแล้ว เหลียงเฟยกำลังอยู่ในฮวงจุ้ยตกอับ หาได้มีบารมียิ่งใหญ่เหมือนดังแต่ก่อน พระนางจึงได้แต่เอ่ยลาอย่างนอบน้อมโดยที่ด้ามพัดหยกในมือแทบแหลกเป็นผง แม้จะคับแค้นใจแต่ต้องฝืนทนไว้ ไม่ต่างอะไรจากเมื่อสมัยอี้กุ้ยเฟยเลยสักนิด!

เหลียงเฟยสะท้อนใจนึกถึงวันเวลาเก่าๆ ทั้งวันวานในวัยเยาว์ วันที่ผ่านการคัดเลือกได้ถวายตัวเข้าวัง ได้ร่วมเรียงเคียงหมอนกับบุรุษอันดับหนึ่งในใต้หล้าและตั้งครรภ์ได้สำเร็จ ไต่เต้าจากซิ่วหนี[4] จนได้ฐานะเป็นสนมชั้นกุ้ยเหรินแล้วขึ้นเป็นผิน จากผินขึ้นเป็นเฟย วังหลังมีเหล่าสนมชาวฮั่นมากมายแต่น้อยคนนักที่จะมาถึงจุดนี้ บุรุษมีศึกสงครามในสนามรบ อิสตรีก็มีสนามรบในบ้านเช่นกัน ยามสาวก็แย่งชิงความรักจากฝ่าบาท ยามแก่ตัวลงก็แย่งชิงอำนาจให้ลูก หากจะต้องสิ้นใจตายลงต่อหน้าป้ายบรรพกษัตริย์ เหลียงเฟยก็จะใช้เลือดส่งให้พระโอรสขึ้นไปถึงราชสมบัติให้จงได้

“เหนียงเหนียง ท่านจะยังไว้ใจหรงเฟยอยู่อีกหรือเพคะ”

ตงกั๋วเอ่ยขึ้นระหว่างทางกลับตำหนัก สีหน้าขุ่นข้องหมองใจพอๆ กับเจ้านายของตน “คราวที่แล้วเพราะนางมอบเครื่องหอมหลงเฉียนนี้ให้เหนียงเหนียง พระชายาจวินอี้ถึงได้โง่เขลาทำร้ายเหนียงเหนียงทางอ้อม คราวนี้นางจะให้ท่านนำไปมอบให้นางกำนัลชั้นต่ำผู้นั้นอีก นางจงใจยืมมือท่านทำเรื่องสกปรกชัดๆ”

“อืม”

เหลียงเฟยไม่ได้สนใจฟังตงกั๋วเพราะกำลังครุ่นคิดถึงคำพูดของหรงเฟย เหตุใดหรงเฟยจึงกล่าวว่าอีกไม่นานจะมีข่าวดี? หลังจากคิดอยู่สักพักและเห็นป้ายอักษรอวยพรแด่ไทเฮา ดวงตาของเหลียงเฟยก็กลับมาเป็นประกายอย่างมีความหวัง

“ใช่แล้ว! วันเฉลิมพระชนม์ของไทเฮา องค์หญิงหรงเซี่ยนต้องถูกเรียกตัวกลับมา”

บรรยากาศในวังกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้งเมื่อองค์หญิงหรงเซี่ยนกำลังเสด็จกลับมา ทรงเป็นพี่สาวคนโตของเหล่าองค์ชายและเป็นที่รักยิ่งของฮ่องเต้คังซี พระราชทานยศกู้หลุนกงจวู่[5]ให้องค์หญิงเพียงผู้เดียว และทรงตรัสว่าลูกสาวคนใดก็ไม่เทียบเท่า พร้อมทั้งให้สิทธิ์องค์หญิงหรงเซี่ยนผู้นี้เลือกคนรักด้วยตนเอง ผิดกับพี่น้องคนอื่นๆ ที่ถูกบังคับให้แต่งงาน ช่วงนี้องค์ชายอูเอ่อร์กุ่นผู้เป็นพระสวามีขององค์หญิงไปรบปราบปรามเผ่ามองโกลที่ยังไม่ยอมสวามิภักดิ์บ่อยๆ ฮ่องเต้คังซีจึงตรัสเรียกองค์หญิงหรงเซี่ยนเสด็จกลับมาหาที่ปักกิ่งแทบจะทุกปี

“ข้าลืมนึกไปได้อย่างไรกันนะ งานวันเฉลิมพระชนม์ของไทเฮาจะขาดกู้หลุนกงจวู่ผู้นี้ไปได้อย่างไร”

เวลาเสือเจ็บ มันหลบไปเลียแผลเงียบๆ แล้วค่อยกลับมาใหม่ แต่เวลาหมามันเจ็บ มันก็ร้องเรียกให้คนมาสนใจอยู่นั่นแหละ เหลียงเฟยเลือกที่จะเป็นเสือ! และการตวัดกรงเล็บครั้งหน้าจะต้องลากฝ่ายตรงข้ามลงนรกทั้งเป็นให้จงได้! เหลียงเฟยยิ้มออกมาอย่างหมายมั่น องค์หญิงผู้นี้นี่แหละที่จะช่วยตนก้าวขึ้นสู่บัลลังก์ได้สำเร็จ

แต่เหลียงเฟยหารู้ตัวไม่... ว่าตนเองกลายเป็นหมากบนกระดานของหรงเฟยอีกแล้ว...



[1] เมื่อสิ่งใดไร้ประโยชน์ก็กำจัดทิ้งไป

[2] เมื่อฮั่นเกาจู่หลิวปังสวรรคต การเมืองตกอยู่ในมือหลิวโฮ่ว นางจึงวางยาฆ่าองค์ชายหยูอี้กับเจ้าจอมซีซึ่งเป็นคนโปรดของหลิวปัง หลิวโฮ่วกระทำทารุณโดยทำให้เจ้าจอมตาบอด หูหนวกเป็นใบ้ พร้อมตัดแขนตัดขาออกเหลือแต่ตัวกลมๆ แล้วโยนทิ้งไว้กลายเป็นมนุษย์หมู

[3] เชื้อพระวงศ์หญิงขั้น 7

[4] สตรีกองธงที่มารับการคัดเลือกเป็นพระสนม

[5] เจ้าฟ้าหญิงชั้นเอก ฐานันดรศักดิ์สูงสุดของเชื้อพระวงศ์ฝ่ายหญิงที่มิใช่เหล่ามเหสี มีศักดิ์ศรีเทียบเท่าเหอซั่วชินหวังทุกประการแต่ไม่สามารถสืบทอดราชสมบัติได้ 





งดอัพยาวถึงวันที่ 5 นะคะ ไรท์เข้าถ้ำทำงานแพพ

ชายสี่เดินเกมบุกแล้ว จับตบแล้วลากขึ้นเตียง 55555
 ฉากเรตมีพอสมควร 
ไรท์จะขอพิจารณาดูก่อนนะคะว่าจะอัพลงมั้ย
เพราะซดแบนแน่นอน ขี้เกียจแก้แบน

ปล. สนใจสั่งจองบุหลันแสนรักก็ทักข้อความเพจมาได้เบย

หรือหาซื้อได้จากร้านซีเอ็ดนายอินทร์ทุกสาขา
เจอปุบ หยิบซื้อเลยนะแจ๊ะ



ประกาศพรีออเดอร์อย่างเป็นทางการจ้า

>>>บุหลันแสนรัก<<<

(สนพ.เขียนฝันในเครือไลต์ออฟเลิฟ) วางแผงเดือนเมษายนนี้

 

ราคาปก 299 บาท

 

ส่วน E BooK จะวางจำหน่ายประมาณต้นเดือนพ.ค.ค่ะ

>>>แจ้งโอน ติดต่อสอบถาม https://www.facebook.com/maneerin.novel/

>>>อ่านตัวอย่างที่ https://my.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1541242

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

44 ความคิดเห็น

  1. #6414 Nu Nuch (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 16:04
    ข้าน้อยขอคารวะท่านหรงเฟยจากใจจริง ... แหม!!! ต้นตำรับนางมารอสูรอมตะ หากมีคนแบบท่านอยู่ในสังคมละก้อนะ เห้อ นรกบนดินฝุดฝุด
    #6414
    1
    • #6414-1 nsk_im (@nsk_im) (จากตอนที่ 49)
      18 ตุลาคม 2560 / 23:48
      ดีนะที่นางไม่มีลูก -.-
      #6414-1
  2. #5834 goldpaddy (@goldpaddy) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 02:34
    อิหรงร้ายมากกกก
    #5834
    0
  3. #5491 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 20:19
    หรงเหยร้ายกาจมาก เต๋อเฟย กับหนุงหนิงจะรู้มั้ยว่าคนใกล้ตัวน่ากลัวที่สุด
    #5491
    0
  4. #4806 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 12:02
    หรงเฟวร้ายลึก และร้ายที่สุด
    #4806
    0
  5. #2534 bassjeedjad (@bassjeedjad) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 00:10
    หรงเฟยร้ายเงียบนี่น่ากลัวกว่าอี้กุ้ยเฟยอีก
    #2534
    0
  6. #2531 S1O9N9E5 (@SaXoNySone) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 12:03
    หลงเฟย จุดจบเป็นยังไง อยากรู้แล้ว
    #2531
    0
  7. #2530 yukihana (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 11:13
    แทนที่จะส่งลูกไปเป็นฮ่องเต้หากทำตามแผนของหรงเฟยจะกลายเป็นตกทั้งแม่และลูกเอานะสิ คนทะเยอทะยานแบบนี้ก็ต้องเป็นเหยื่อให้คนอื่นไปเรื่อยจนกว่าจะหมดประโยชน์
    #2530
    0
  8. #2528 123456chayada (@123456chayada) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 01:04
    อยากได้เรื่องนี้ค่ะ
    #2528
    0
  9. #2527 Sidaphorn (@Sidaphorn) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 22:15
    อยากได้เล่มเรื่องนี้ค่ะไรท์
    #2527
    0
  10. #2526 AmpereJK (@thewayUare) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 20:16
    ร้ายตรงๆไม่น่ากลัวเท่าคลื่นใต้น้ำ หรงเฟยร้ายจริงๆ ไม่มีลูก ทำท่าเหมือนปล่อยวางได้แต่ก็ไม่ ขอให้ใครสักคนดูนางออก อย่าไว้ใจนางมาก
    #2526
    0
  11. #2524 amporn (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 17:05
    ขอบคุณค่ะ
    #2524
    0
  12. #2523 อริญา (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 12:44
    คนโง่ย่อมเป็นเหยื่อของคนฉลาด
    #2523
    0
  13. #2521 MuM_ (@MuM_) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 10:04
    รอเรต ????อย่างใจจดจ่อ
    #2521
    0
  14. #2520 sirikarnrat (@sirikarnrat) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 09:34
    รอฉากเรตน่ะฮะหุหุ
    #2520
    0
  15. #2519 sirikarnrat (@sirikarnrat) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 09:31
    สนุกมากฮะ
    #2519
    0
  16. #2518 Mei Kagamine Len (@thanyaphat31) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 09:17
    อยากมีฉากที่นางเอกรอรับราชโองการ  นางจะทำหน้ายังไง???
    #2518
    0
  17. #2517 Ahe215 (@Ahe215) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 07:48
    ขบคุณมากค่ะ ผู้หญิงในวังนี่น่ากลัวจริงๆ
    #2517
    0
  18. #2516 Ong (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 05:49
    สนามรบในวังน่ากลัวจริงๆไม่เก่งจริงไม่ฉลาดแยบยล กลโกงเจ้าเล่ห์ มองเกมส์ไม่ออกนี่

    มีแต่ตายกับตายหมู่ น่ากลัวจริงๆๆๆ

    (หนุงหนิงก็จะเจออีนังเมียๆๆ ถอนหายใจจริงๆ)

    สู้ๆๆๆหนุงหนิง ถุงยางสอนองค์ชายสี่ใส่ด้วย55555
    #2516
    0
  19. #2515 Penessi (@whywai) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 04:59
    คอมเม้นที่ 2,333 ค่า
    ชื่อ ณภาเพ็ญ โคมวิริยาจารย์
    8 ถ.นนทบุรี ต.ท่าทราย อ.เมือง จ.นนทบุรี 11000 #สโนว์ไวต์
    #2515
    0
  20. #2514 nuinuinui56 (@nuinuinui56) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 01:27
    ศึกคราวนี้ใครจิชนะ สู้ๆคร้า
    #2514
    0
  21. #2513 Xx_pulse (@0882199671) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 01:05
    ฉากเรท ลงในธัญวลัยก็ได้นะคะ รออ่านคร้าาาา
    #2513
    0
  22. #2512 kiss k. (@kissloveadmin) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 01:00
    ใครจะกินใครน๊อ นาราจะได้สอนชายสี่ใช้ถุงยางแล้วชิมิ  คริคริ
    #2512
    0
  23. #2511 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 00:24
    หรงเฟยนี่ร้ายลึกจริงๆ น่ากลัวมากนี่ขนาดไม่มีลูกนะเนี๊ย ยังร้ายกาจได้ขนาดนี้ สนุกคร้าาา รอหลังวันที่ 5นะค่ะ ขอบคุณมากๆๆค่ะ
    #2511
    0
  24. #2510 norinari26 (@norinari26) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 00:22
    เป็นฝั่งเป็นฝาเสียทีนะหนิงเอ๋ออร์
    ไรท์จ๋า ตรงที่บอกความหมายศัพท์อยากให้ทวนศัพท์ด้วย พอใหลายตัวก็จำไม่ได้ว่า1คือไร 2คือไร
    อยากให้แบบ..กู่หลุนกงจู่*องค์หญิง...
    #2510
    0
  25. #2509 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 00:08
    หนิงเอ๋อเรือหายแล้ว ซื้อ33ออก 35 ช้ำชอกใจ
    #2509
    0
  26. #2508 NINENINE (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 22:57
    นางเอกเราไม่รู้เรื่องเเต่งงานเลย มัดมือชกอ่าเเล้วพระเอกยังมีชายาเอกอยู่เลย หนุงหนิงกัดคอพระเอกเเม่งเลยยยยย
    #2508
    1
    • #2508-1 S1O9N9E5 (@SaXoNySone) (จากตอนที่ 49)
      4 พฤษภาคม 2560 / 12:04
      เห็นด้วย
      #2508-1