พระชายาแสวงพ่าย

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 824,527 Views

  • 6,432 Comments

  • 12,033 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    519

    Overall
    824,527

ตอนที่ 53 : บทที่ 24 ซิงนึ้ง ซิงเนี้ย (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18095
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 117 ครั้ง
    8 พ.ค. 60

 
 
 
 
 
 
รองเท้าส้นอ่างบัว หรือส้นกระถางดอกไม้ หรือส้นเกือกม้า 
รองเท้าที่ประดับอัญมณีจะจำกัดให้คนชั้นสูงเท่านั้น
 
ค่านิยมนี้ฮิตในสมัยปลายราชวงศ์ค่ะ ส่วนช่วงต้นราชวงศ์เขาไม่ใส่กันหรอกนะเด้อ เพราะสตรีชั้นสูงในสมัยต้นราชวงศ์นิยมสวมรองเท้าแบบบุรุษเพื่อขี่ม้าล่าสัตว์กันหนุกหนาน (แบบที่รั่วหลันกระทืบม้าในปู้ปู้จิงซินนั่นแล)
 
แล้วรองเท้าอ่างบัวมาได้ยังไง
เรื่องของเรื่องคือชาวฮั่นมีค่านิยมรัดเท้าดอกบัวทองคำ (แบบว่าเป็นการขบถเล็กๆในสังคม) ชาวแมนจูไม่ชอบใจเพราะเด็กหญิงที่โดนรัดเท้าจะกลายเป็นคนพิการ
ดังนั้นจึงคิดรองเท้าทรงอ่างบัวขึ้นมางัดข้อ ประมาณว่าเท้าโตสวยกว่าเฟ้ยยย ชะละล่าาา
 
 
 
มาๆๆ มาให้มัดขึ้นเตียงซะดีย์ๆ
 
 
 
 
 
 
 

“เดี๋ยวก่อนเพคะ”

ทุกคนหยุดหายใจเมื่อนาราตลบผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวขึ้นพร้อมแกะผ้าผูกตาออก ทุกคนต่างหยุดหายใจโดยเฉพาะเต๋อเฟยผู้เป็นเจ้าของความคิดวิวาห์เงียบ กลัวใจนาราจะล่มพิธีวิวาห์ เถาจื่อ ซื่อจื่อกับตู้หมิงเอาแต่ร้องในใจซ้ำไปซ้ำมาว่าแย่แล้วๆ เสียงปี่แตรมงคลคึกคักสนุกสนานพาลหดหายเงียบกริบ

เมื่อเห็นองค์ชายสี่ผู้เงียบขรึมเย็นชาแต่งกายชุดมังกรเซี่ยเฉาฝูประดับสายคาดมงคลสีแดง ใบหน้าหวานที่แต่งแต้มอย่างประณีตจึงฉายแววประหลาดใจปรากฏชัด ดวงตากลมโตของเธอมองไปรอบๆ ตัวก่อนจะตวัดสายตาพิฆาตกลับมายังชินหวังอ๋องอิ้นเจิน ผู้เปลี่ยนฐานะจากองค์ชายกลายเป็นพระสวามีของเธอไปเสียแล้ว!

แสบนักนะ!! โกรธสิบปีไม่ดีสิบชาติอ่ะ แกล้งกันแบบนี้ก็โกรธดิ เธออยากไปเที่ยว ไม่ได้อยากมีผัวว้อย!!

สาวชาววังจะออกจากวังต้องห้ามก่อนกำหนดได้มีเพียงสองวิธี หนึ่งคือตาย สองคือแต่งงาน เขาเป็นคนพูดเองว่าจะพาเธอออกจากวังและเธอก็เป็นคนตอบตกลงเอง ไม่มีใครบังคับ มิได้มีผู้ใดขู่เข็ญ หนำซ้ำวันนั้นเต๋อเฟยทรงเป็นพยานรับรู้ นาราจึงปฏิเสธไม่ออกและไม่คิดเลยว่าการย้อนเวลามาครั้งนี้จะกลายเป็นแพคเกจทัวร์สาวโสด ไปแต่ตัวได้ผัวกลับมาด้วยแท้ๆ

คนผี!

นาราจ้องเขม็ง ริมฝีปากงอเป็นรูปสระอิ คนแต่งงานกับหมีไม่ได้ ไม่รู้รึไง?!

“ทำเช่นนี้ดูถูกกันชัดๆ” เต๋อเฟยเห็นท่าไม่ดี รีบกวักมือส่งสัญญาณให้เฉินกูกูยกอาหารมงคลอีกอย่างออกมา ทรงคีบพุทรา ถั่วลิสง ลำไยและเม็ดบัวป้อนให้เจ้าสาวทานเต็มปากเลยทีเดียว นารากำลังเผลอจึงงับเข้าไปจนหมด ส่วนชินหวังอ๋องลอบยิ้มมุมปากอย่างชอบใจเพราะพืชพรรณทั้งสี่อย่างนี้พ้องเสียงกับคำว่า จ่าว เซิง กุ้ย จื่อ แปลว่ามีลูกชายโดยเร็ว

“ข้าต้องการรับผิดชอบเจ้า”

นาราเท้าเอวฉับ “รับผิดชอบอะไรเพคะ เราสองคนไม่ได้มีอะไรติดค้างกันสักหน่อย”

“ข้านอนร่วมเตียงกับเจ้าแล้ว วันนั้นมีบ่าวไพร่หลายคนเห็น ข้าเกรงว่าเจ้าจะเสื่อมเสียจึงต้องการรับผิดชอบ”

“...” นารากลอกตามองบน แผนสูงเหลือเกินนะท่านอ๋องเทวดา! เธอหยัดตัวลุกขึ้นแต่มือแกร่งฉุดข้อมือเธอไว้

“นับตั้งแต่วันที่เจ้าตกปากรับคำ เจ้าก็เป็นของข้า” อิ้นเจินกล่าวอย่างรวบอำนาจ มุมปากมีรอยยิ้มอันทรงพลัง “เมียที่น่าสงสารของข้า เจ้าจะต้องเหนื่อยสักหน่อยเพราะเดี๋ยวท้องเดี๋ยวท้อง พอคลอดก็ท้องใหม่ ลูกหลานยั้วเยี้ยเต็มบ้าน นิ้วกระดิกนับเงินนับทองไม่ได้หยุด เจ้าพร้อมจะเหนื่อยเพื่อข้ามั้ย?”

“ไม่!” นาราถลึงตาใส่เขาเป็นครั้งแรก แต่อีกฝ่ายยังคงกล่าวต่อไปโดยไม่สนใจ

“วันนี้ข้าพาเจ้าออกจากวังตามสัญญา เจ้าเองก็ต้องรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับข้าเช่นกัน จงไปอยู่กับข้า” อิ้นเจินไม่เปิดโอกาสให้นาราปฏิเสธ นาราเม้มริมฝีปากแน่น นึกเคืองตัวเองที่พลาดท่าเสียทีแก่ชายผู้นี้ตั้งแต่วันนั้นแล้ว หมากกระดานนี้เขาได้ทั้งขึ้นทั้งล่องเลยชัดๆ ช่างน่าโมโหโทโส

“สัญญาอะไร หม่อมฉันไม่รู้เรื่อง”

มือแกร่งเอื้อมมาบีบจมูกเธออย่างรวดเร็ว พลางดึงไปดึงมาเป็นการลงโทษฐานตีรวน “อย่าคิดบิดพลิ้ว ข้ารู้ว่าเจ้าจำรายละเอียดข้อตกลงได้ทุกประโยค และที่สำคัญมีเสด็จแม่ทรงเป็นพยาน หากเจ้านิยมชมชอบการกลืนน้ำลายตัวเอง ข้าก็ตามใจ”

“หนิงเอ๋อร์ ข้าผิดเองที่ปิดบังเจ้า หากเจ้าเอ่ยมาคำเดียวว่าไม่ต้องการแต่ง ข้าเองจะไม่ขัดขวาง” เต๋อเฟยทรงเป็นนักเจรจาชั้นยอด แค่พูดสั้นๆ ไม่ต้องอารัมภบทมากมายก็ทำให้อีกฝ่ายไม่อาจโต้แย้ง นาราไม่ใช่คนโง่ เธอเห็นจางกงกงยืนอยู่ แค่นี้ก็รู้แล้วว่านี่เป็นงานสมรสพระราชทานจากเบื้องบนโดยมีองค์ไทเฮาทรงเห็นชอบ อีกอย่างนารากราบคำนับพระนางเป็นพระมารดาแล้ว เธอจะปล่อยให้มารดาของตนต้องรับโทษทัณฑ์ฐานขัดพระราชโองการได้อย่างไร

“ข้าต้องการถามคำถามเจ้าเพียงข้อเดียว” อิ้นเจินสบตาแน่วแน่ “ไม่เกี่ยวกับเสด็จพ่อเสด็จแม่ ไม่เกี่ยวกับผู้ใดทั้งสิ้น ข้าในฐานะผู้ชายคนหนึ่ง ต้องการถามผู้หญิงคนนี้ว่าเจ้าปรารถนาจะอยู่เคียงข้างข้าหรือไม่”

นาราหลบตา ไม่ยอมตอบให้ตรงคำถาม

“ทรงแต่งหม่อมฉันเข้าจวน พระชายาจวินอี้คงจะยินดีกระมัง”

“นางไม่ แต่ข้ายินดี”

นาราเก็บเสียงกรี๊ดไว้ในอก เกิดเป็นคนหน้าด้านก็สะดวกดีแบบนี้นี่เอง ชวนไปไหนไม่ชวน ชวนไปเป็นเมีย ถึงว่าทำไมร่างกายมันครั้นเนื้อครั้นตัวผิดปกติตั้งแต่เช้า ที่แท้ดวงเสียตัวโคจรมาปะทะนี่เอง จู่ๆ ก็ถูกองค์ชายสี่ยัดเยียดความเป็นผัวให้เช่นนี้ โอ้ นังหนุงหนิงรวดร้าว แค่ดูสายตาวาววับของเขา เธอก็รู้ว่าเขากระหายงานแต่งครั้งนี้เพียงใด

“เจ้าโกรธที่ข้าไม่สามารถมอบตำแหน่งชายาเอกให้เจ้าได้งั้นหรือ?”

“ยศศักดิ์เป็นสิ่งมายาที่ผู้คนอุปโลกน์ขึ้น หม่อมฉันหาได้สนใจ หม่อมฉันก็คือหม่อมฉัน... หวังเย๋ หม่อมฉันมิอาจแต่งงานกับท่านได้ ท่านก็น่าจะรู้ดีว่าเพราะเหตุใด”

แววตาของเขาเปล่งประกายแวววาวเมื่อได้สบตาเจ้าสาวของตน อิ้นเจินยื่นมือมาให้ วิงวอนให้เธอตอบรับ “ข้าหาได้สนใจสิ่งใด สิ่งเดียวที่ข้าต้องการคำตอบจากเจ้า เจ้าปรารถนาจะอยู่เคียงข้างข้าตราบจนถึงเวลาทอดกายคืนสู่ผืนดินหรือไม่”

“...” นาราขมวดคิ้วแน่น พยายามแข็งใจเอ่ยปฏิเสธแต่อิ้นเจินไม่อนุญาตให้ทำเช่นนั้น

“ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังเผชิญหน้าอยู่กับกาลเวลา ในเมื่อเจ้าไม่อาจมีตัวตนอยู่เคียงกายข้าง ถ้าเช่นนั้นข้าจะไปให้ถึงตำแหน่งที่สามารถมอบตัวตนให้เจ้าได้ และนี่คือก้าวแรก... เก๋อเก๋อ”

เขากระซิบ “เมียข้า... เจ้าจะต้องถูกจารึกชื่อไว้ในประวัติศาสตร์เคียงคู่กับชื่อของข้า ชื่อของเจ้าจะต้องยิ่งใหญ่และเป็นกุญแจสำคัญในชีวิตข้า อ้ายสารเลวพวกนั้นก็จะไม่สามารถแตะต้องเจ้าได้อีก”

ความคิดจิตใจของนาราหมุนคว้างด้วยความสับสน หอบหายใจและมือสั่นระริก สร้อยพลอยเปล่งประกายวูบหนึ่งเป็นสัญญาณว่าประวัติศาสตร์กำลังเปลี่ยนแปลง ในเมื่อนาราไม่อาจมีตัวตน แล้วหากเขาปรารถนาจะมอบตัวตนให้แด่เธอเล่า?... ผู้เดียวที่จะทำเช่นนั้นได้มีเพียงผู้ครองแผ่นดินต้าชิง นาราสั่นสะท้านไปทั่วร่าง ไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าตนเองจะกลายเป็นสาเหตุที่ชักนำให้ชายผู้นี้เลือกหนทางต่อสู้แย่งชิงอำนาจแบบเต็มตัว

ริมฝีปากของเธอกระซิบแผ่ว “ท่านต้องการบัลลังก์...”

“สิ่งเดียวที่ข้าต้องการคือเจ้า”

“ท่านจะเปลี่ยนแปลงอนาคตเพราะหม่อมฉันไม่ได้”

“ข้าไม่สน”

“แต่อนาคต...”

“ข้าเป็นผู้กำหนดอนาคตของข้าเอง” เขาประกาศเสียงแหบห้าวทรงพลัง “และข้าต้องการเจ้าเป็นเมียของข้า... เจ้าเพียงผู้เดียว”

นาราตื่นตะลึงที่อิ้นเจินหาได้สะทกสะท้านต่อกาลเวลา สิ่งที่คนผู้นี้สนใจคือปัจจุบันที่มีเลือดเนื้อและลมหายใจหอมหวานอยู่ตรงหน้าเขา และเขาจะเป็นผู้ลิขิตชะตาชีวิตเอง ส่วนเธอก็หาได้สะเทือนแต่อย่างใดเช่นกัน เธอมันสายพันธุ์แกร่ง แรดเปิดเผย ดวงตาคู่งามดุจดวงดาราจึงปะทะสายตาคมกร้าวของบุรุษรูปงามตรงๆ ก่อนที่ริมฝีปากแต้มชาดสีแดงสดจะเอ่ยเอื้อนคำถามกล

“บางคนก็กล่าวยกย่องหม่อมฉันว่าเป็นหญิงงามโฉมสะคราญ อ่อนช้อยแสนหวาน แต่หม่อมฉันรู้ตัวว่าเป็นเพียงสตรีต่ำศักดิ์ไร้ที่มาที่ไป กิริยามารยาทไร้ยางอายชวนโมโห หนำซ้ำยังมีชื่อเสียงเลวร้ายและเคยถูกกล่าวหาว่าเป็นนางกาลกิณี ไม่ทราบว่าหวังเย๋มองเห็นคุณค่าและต้องการให้หม่อมฉันเป็นแบบไหนเล่า?”

คำถามของเธอตอบไม่ยากไม่ง่าย แค่ถามว่าเขาต้องการเธอที่เป็นแบบไหน คำตอบไม่มีผิดไม่มีถูก แต่คำตอบนี้จะบอกตัวตนที่แท้จริงของผู้ชายคนนี้ให้เธอตัดสิน

เต๋อเฟยพึงพอพระทัยในสติปัญญาของนารายิ่งนัก หากอิ้นเจินเลือกนาราเพราะปรารถนาความงาม น้ำใจของเขาก็มีค่าไม่ต่างจากชายคนอื่นๆ แต่หากเขาเลือกนาราเพราะปรารถนาในความแปลกใหม่ น้ำใจของเขาก็ยิ่งไม่คู่ควรสำหรับความรัก

อิ้นเจินสบตาเธอแน่วแน่ รู้ความนับที่ซ่อนอยู่ในคำถามของแม่กระรอกสาวผู้นี้ มือร้อนผ่าวจึงยื่นมาตรงหน้าเจ้าสาวและกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มลึกราบเรียบ

“ข้ารักทุกตัวตนของเจ้า ตัวเจ้าจะปรารถนาเป็นเช่นใด ข้ามอบสิทธิ์ให้เจ้าเป็นผู้ตัดสินใจเอง”

เขาเคารพการตัดสินใจของเธอ เมื่อได้รับคำตอบเช่นนั้น นาราจึงหลับตาลงพลางสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง ดวงตาคู่งามก็เปล่งประกายแน่วแน่ ตวัดผ้าคลุมเจ้าสาวปิดบังใบหน้าอันงดงามตามเดิม มือน้อยเอื้อมมาวางลงฝากไว้บนหัตถ์แกร่งก่อนจะกล่าวด้วยเสียงอันดังว่า

“หนิงเอ๋อร์น้อมคำนับพระสวามี”

แต่ แต แต แต แต้ แต่ แต แต แต๊ แต ตึ่งโป๊ะตึ่งๆ ตึ่งโป๊ะตึ่งๆ

เสียงปี่แตรแห่ประโคมพิธีมงคลที่ตั้งรออยู่ภายนอกบรรเลงเพลงขึ้นมาราวกับรู้จังหวะ อิ้นเจินถึงกับหลุดหัวเราะก่อนจะประคองร่างบางให้คุกเข่ารับราชโองการแต่งตั้งนางกำนัลอูลานาลา หนิงเอ๋อร์ ขึ้นเป็นเก๋อเก๋อ จางกงกงเป็นผู้อัญเชิญราชโองการและอ่านรายการของขวัญพระราชทานยาวเหยียด อิ้นเจินแม้กำลังค้อมศีรษะรับราชโองการอยู่ แต่เขารู้ว่าภายใต้ผ้าคลุมหน้าเจ้าสาว นางกระรอกขี้งกต้องกำลังยิ้มจนแก้มปริอยู่เป็นแน่

หลังจากเสร็จพิธี ทรงจูงมือเจ้าสาวคำนับลาเต๋อเฟย และพาเธอฝ่าประตูเงินประตูทองขึ้นเกี้ยวมงคลสีแดงสว่างไสว

“ข้าเลือกนามของเจ้าสำหรับบันทึกลงในจดหมายเหตุราชวงศ์แล้ว”

“ชื่ออะไรเพคะ”

“หนิงเซียน... แปลว่านางฟ้าผู้สงบเสงี่ยม”

แหม... ช่างเลือกเสียจริง นารากลอกตามองบนสามสิบองศา อิ้นเจินเดาสีหน้าของนาราได้จึงค้อมกายลงมากระซิบ “วิธีที่ข้าจะกำราบเจ้าไม่ใช่เรื่องเปลี่ยนชื่อเจ้าหรอกนะ”

“คิดจะทำอะไรเพคะ” ทั้งคู่กำลังเดินจับมือเคียงข้างกัน และเขาก็สะกิดปลายนิ้วบนฝ่ามืออ่อนบางของเธอ

นาราสะดุ้งราวกับถูกไฟช้อต

ไอ๊หยา! นารานึกขอบคุณผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวที่ช่วยพรางแก้มแดงๆ ไว้จากสายตาคมกริบ ถึงแม้ว่านิสัยเจ้าสาวตัวน้อยจะเถื่อนแค่ไหน แต่ในวันสำคัญที่สุดในชีวิตลูกผู้หญิงเช่นนี้ มือไม้ของเธอพาลชื้นเหงื่อไปหมดด้วยความประหม่ากลัว ดีที่มีมืออันอบอุ่นมั่นคงเกาะกุมไว้ ประคองให้เธอขึ้นไปนั่งเกี้ยว

จังหวะที่เธอค้อมตัวเข้าไปนั่งเรียบร้อยแล้วนั้น เจ้าบ่าวยังมิได้ปิดม่านเกี้ยวลง แต่กลับยื่นใบหน้าเข้ามาใกล้ แอบตลบผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวแล้วขโมยจูบแก้มไปอย่างรวดเร็ว

นาราเหวอและกำลังจะร้องโวยวาย แต่อีกฝ่ายถอยกาย ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ออกไปเสียแล้ว

คนผู้นี้!! สายรุกชัดๆ

อย่าให้ถึงตาเธอบ้างก็แล้วกัน จะขย่มให้ทรุดจนต้องหยอดน้ำข้าวต้มคาเตียงเลยทีเดียว

ขบวนหาบทรัพย์สินของเจ้าสาวแปดสิบเอ็ดหาบ ติดตามด้วยทหารเกราะคุ้มกันและธงทิวสมพระเกียรติ ทางจวนยงหวังฝูจัดพิธีต้อนรับเก๋อเก๋ออย่างคึกคักสว่างไสว แจกขนมถั่วขนมงาสามวันสามคืน ข้าวของเครื่องใช้ที่เต๋อเฟยทรงตระเตรียมให้ล้วนทำจากทองคำและอัญมณีล้ำค่า ไม่นับรวมสินสอดที่ชินหวังอ๋องทุ่มสุดตัว ทั้งตั๋วแลกเงินนับหมื่นเหลียง โฉนดที่ดินร้านค้าบ้านตลาดและอัญมณีสูงล้ำเต็มหีบเพื่อไม่ให้นักไถเงินอย่างนารามีข้อโต้แย้ง จนถึงขนาดมีคำพูดที่ว่าจะหาเจ้าสาวคนใดโชคดีร่ำรวยเท่านาราเป็นไม่มี

ขบวนเกี้ยวเจ้าสาวเคลื่อนออกจากเหยียนชีกงท่ามกลางผู้คนในวังหลังห้อมล้อม เดินทางผ่านเส้นทางสายหลักภายในวังโดยโปรยขนมห่อใส่กระดาษและซองแดงจนบรรยากาศยิ่งคึกคักสนุกสนาน ส่วนบรรดาคนที่โดนนารากุมความลับไว้ในฐานะซือเจ๊ทีวีพูลต่างก็พากันเต้นระบำฉลอง ดีใจที่นาราไปพ้นๆ วังหลวงซักที

นาราแอบเลิกม่านหน้าต่างเกี้ยวเจ้าสาวเพื่อชมสองข้างทาง เธอจะไม่มีวันลืมค่ำคืนที่มีจันทราส่องแสงงดงาม และดาราเปล่งประกายระยิบระยับเช่นนี้เลย นาราแอบยิ้ม ดีใจที่ได้สิ่งพิเศษสุดกลับมาสถิตในใจด้วย สิ่งนั้นคือชายร่างสูงสง่าที่ขี่ม้านำอยู่หน้าขบวนนั่นเอง

นาราก้มมองสร้อยพลอยของตนเองอยู่ภายในเกี้ยว ชะตาชีวิตของเธอที่ผ่านมาไม่ต่างอะไรจากเจ้านกกางเขนบินลงใต้ โบยบินรอบต้นไม้ใหญ่จนในที่สุดก็พบที่พักกาย นาราก็ไม่รู้ชะตากรรมว่าคนหลงยุคเช่นเธอจะถูกกระแสกาลเวลากลืนกินหายไปตอนไหน แต่นับจากนี้ไป... นางกำนัลอูลานาลา หนิงเอ๋อร์ ได้เลื่อนสถานะขึ้นเป็นอ้ายซินเจวี๋ยหลัว หนิงเซียน ดำรงยศเก๋อเก๋อแห่งยงหวังฝู ก้าวเข้าสู่บทบาทหญิงสูงศักดิ์ผู้พลิกประวัติศาสตร์ต้าชิง จารึกชื่อเคียงข้างพระนามอิ้นเจินไปตลอดกาล

“เล่นเอาใจหายใจคว่ำเลยนะเพคะเหนียงเหนียง” เฉินกูกูถอนหายใจเฮือกโตขณะมองส่งขบวนเกี้ยว “แต่ถ้ามองในมุมของพระชายาจวินอี้แล้ว นางก็น่าสงสารนะเพคะ”

คนบางคนเขาเกิดมาเพื่อให้เรารัก แต่เขาไม่ได้เกิดมาเพื่อรักเรา ข้าหวังเพียงว่าจวินอี้จะเปิดใจกว้างและยอมรับความจริงข้อนี้ได้ก็พอ”  

 
 
 
 
 
 
 
นางเป็นเก๋อเก๋อไปแล้ว ต่อไปนางชื่อหนิงเซียนนะคะ
 
**แจ้งเตือน**
ไรท์ทนคอมเม้นท์ด่าทอตัวละครว่าแย่งผัว หน้าด้าน ไร้ยางอาย บลาๆมาหลายครั้งแล้ว อ่านแล้วก็เซ็งนะคะ พยายามคิดว่าช่างมัน
คนอ่านสามารถวิจารณ์ออกความเห็นได้อยู่แล้ว จะบวกจะลบ ไรท์รับได้ค่ะ

แต่ขอร้องว่าอย่าเอาความคิดค่านิยมของยุคสมัยปัจจุบันไปครอบค่านิยมพหุภรรยาในสมัยโบราณ
ช่วยทำความเข้าใจสักนิดว่าด้วยฐานะ ตำแหน่งและค่านิยม
พระเอกไม่มีทางโสดค่ะ นางเอกแต่งเข้าจวนอย่างถูกต้องตามประเพณี ไม่ได้ลักลอบเป็นชู้กัน แบบนั้นเออ สมควรโดนด่า 
ถ้ารับตรงจุดนี้ไม่ได้ คุณก็ไม่ควรอ่านต่อค่ะ



 
 
 
 
 
 
มาสอยอีบุคของไรท์กันซะดีย์ๆๆ การันตีว่าสนุก&หื่น 
 
ปล.สาวๆคนไหนได้รับของรางวัลจากกิจกรรมทั้งหลายทั้งมวล ถ้าได้รับของแล้ว แจ้งด้วยน้าาาาาาาาาาา
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 117 ครั้ง

147 ความคิดเห็น

  1. #6426 NaradaPCM (@NaradaPCM) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 14:46
    บางเรื่องที่เราอ่าน ทำให้พระเอกมีชายาคนเดียวเรากลับคิดว่าไม่เรียลค่ะ
    ค่านิยมสมัยก่อนคนไหนยิ่งมียศเยอะ มีฐานันดร มักจะมีเมียมากค่ะ การมีเมียมากเป็นเรื่องดี
    เพราะต้องการแตกกิ่งก้านสาขาของตระกูล
    และที่สำคัญส่วนใหญ่มักคลุมถุงชนทั้งนั้น 

    ส่วนพวกชายาเอก หรือ ฮูหยินใหญ่ ตามปกติแล้วก็จะรับตรงนี้ได้ ส่วนเรื่องความหึงหวงมันก็ต้องมี ก็กลั่นแกล้งกันไป
    คนไหนเป็นที่โปรดปรานก็ย่อมมีความสุขหน่อย ส่วนคนไหนไม่โดนแลก็ต้องจำใจอยู่ในเรือน อยู่ในจวนไปแบบเจียมตัว
    ก็อยู่ที่โชคว่าจะได้แต่งไปที่ไหน พื้นเพชายาเอก หรือ ฮูหยินใจกว้างไหม ถ้าไปเจอพวกโหดๆ ก็โดนแกล้งกันไป
    และฐานะการยอมรับก็ขึ้นอยู่กับตำแหน่งที่ได้ไป ฐานะของบรรยาดาชายา ฮูหยิน หรือ อนุในเรื่อนก็มีปรากฏชัดเจน จะเข้ามาได้
    ก็ต้องผ่านการแต่งงาน ถือว่า "ถูกต้อง" ตามสมัยนิยมนั้นนะ
    #6426
    0
  2. #6425 Waressara Sangkakun (@zurun1236) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 15:11
    เพิ่งเข้ามาอ่านคร่าา อ่านรวดเดียวเลยส่วนตัวชอบนะ นางเอกไม่เหมือนใคร เก่งและฉลาดขอบคุณไรท์ที่สร้างนางเอกคนนี้มาโลดแล่นให้อ่านจนเพลินเลยจ้าา^^
    #6425
    0
  3. #6424 Remember_you (@BamBam_number_1) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2560 / 14:55
    นี่นิยายค่ะ
    ไม่ใช่หนังสือเรียน!
    ส่วนตัวเราว่านิยายเรื่องนี้สนุกดี
    ชอบคาแรกเตอร์นาราอ่ะ กวนๆโก๊ะๆแต่ไม่โง่ ..
    จากที่ได้อ่านนิยายจีนมาก็มาก
    พระเอกมีมียเยอะเป็นธรรมดาอยู่แล้วป่ะ ?!
    #6424
    0
  4. #6415 Nu Nuch (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 17:14
    โดยส่วนตัวเราไม่ค่อยสนใจพวกโลกแคบอยู่แล้วค่ะ ฉะนั้นไรท์เองก้ออย่าไปสนใจเลย นิยายก้อคือนิยาย และเท่าที่อ่านมาไรท์วางตัวหนิงเซียนกับเหตุการณ์ต่างๆได้ดีมากเลยค่ะ .... ชอบๆ สนุก ฮาปรอทแตก ดีค่ะ เป็นกำลังใจให้คอตั้ง-หน้าเชิด เขียนต่อด่วนๆ ^^
    #6415
    0
  5. #6345 ้ noy (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 01:42
    ไช่คะถ้าไม่ชอบคุณจะอ่านเพื่อ
    #6345
    0
  6. #6257 05062533 (@05062533) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 07:57
    นิยายค่ะนิยาย..ราชวงศ์สมัยก่อนก็เป็นแบบนี้..เป็นกำลังใจให้ไรท์..
    #6257
    0
  7. วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 22:43
    อ่านเรื่องนี้ก็สนุกดีนะ สมัยก่อนเป็นอ๋องก็แต่งชายาเอก ชายารอง อนุ มาเพื่ออำนาจการเมืองทั้งนั้น เกือบทุกเรื่องเขียนมาเป็นแบบนั้น แต่เรื่องนี้นางเอกแต่งกับพระเอกเพราะสองคนเนี่ยเค้ารักกัน รักกันมากกก แล้วสมรสพระราชทานนะ ไม่ได้แย่งใครมาเลย
    คือไม่ค่อยเข้าใจคนที่ด่าว่า เค้าอ่านนิยายปัจจุบันหรือยุคอดีต
    #5961
    0
  8. #5838 goldpaddy (@goldpaddy) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 03:23
    ปล ตั้งแต่อ่านมา คือเรื่องนี้สนุกมากๆๆ ดีใจที่ได้เข้ามาอ่าน เพราะบางเรื่องถ้าอ่านไปแล้วไม่ใช่ ไม่กี่ตอนก็เลิกอ่าน แต่นี่สนุกจริมๆๆๆ อิอิ. ปล ถึงตอนที่เห็นคอมเม้นว่าแช่งนางเอกให้ตายๆไปนี่คือ... โหดร้ายมาก555+ ปล อ่านมาไม่แล้วถ้าเป็นคนแต่งก็คงจะเฟลอยู่ลึกๆที่ตัวละครที่รักโดนด่า555+ สู้ๆคาะ
    #5838
    0
  9. #5837 goldpaddy (@goldpaddy) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 03:20
    กรี้ดดดดดดกดดด บินดีด้วย ในที่สุดก็สงหวัง ขอให้รักกันแฮปปี้ๆๆๆ อิอิอิ ปล สินสอดนี่แบบ.... อยากไปแต่งเองซะเลย!!! 5555555+
    #5837
    0
  10. #5494 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 20:55
    ดีใจแทนหวางเย่ด้วยเพคะ สมหวังแล้ว อิอิ
    #5494
    0
  11. #4852 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2560 / 17:30
    ยัยชายาเอกไม่มีทางคิดได้ กลัวว่าต่อไปยัยนั่นจะหลงกลแผนร้ายของยัยหรงเฟยและเหลียงเฟย เป็นห่วงหนุงหนิงจัง และเป็นห่วงว่าองค์หญิงคนสำคัญจะกลายเป็นศัตรูกับหนุงหนิง

    รีดเดอร์ชอบเรื่องนี้มากๆ ไรท์อย่าสนใจคนที่ไม่ชอบเลยน่ะ สู้ๆ
    #4852
    0
  12. #4668 Happymorning (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 11:30
    ไรท์ช่วยดูตรงนี้หน่อยค่ะ ตอนแรกเป็นคืนเดือนมืด ไหงพอนั่งเกี้ยวมีแสงจันทร์งดงามอ่ะ ถ้าเราเข้าใจผิดก็ขอโทษด้วยนะ
    #4668
    0
  13. #3621 yukihana (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 18:28
    นิยายก็คือนิยาย ถ้าอ่านแล้วเครียดเพราะอินจนรับไม่ได้ก็คงไม่เหมาะกับรสนิยมของผู้นั้น อย่าตำหนินักเขียนเลยนะเพราะสามารถไปหาอ่านเรื่องอื่นที่ตรงกับรสนิยมได้ รีดเองก็ไม่อานหลายเรื่องเพราะไม่ใช่แนวแล้วก็หาแนวที่ชอบอ่าน เรื่องนี้อิงกับยุคที่ยอมรับการมีภรรยาหลายคน พวกชายาหรือสนมทั้งหลายต่างก็เข้ามาโดยสาเหตุที่ต่างๆกัน การจะเป็นที่รักหรือไม่ก็คงบังคับกันไม่ได้และไม่ได้ขึ้นกับว่าเป็นคนดีหรือคนเลว ถ้ารู้อยู่แล้วว่าไม่เป็นที่รักแล้วยังพยายามฝืนก็คงต้องทำใจ สู้ สู้ ไรท์
    #3621
    0
  14. #3548 pakhaydaow (@pakhaydaow) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 22:06
    ถึงจะงงและอยากว่าพระนางบ้างแต่สุดท้ายก็รู้สึกว่าคือมันดี เค้าเหมาะกันแล้วจริงๆอะ
    #3548
    0
  15. #3537 เปิดใจบ้างเถอะ (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 05:26
    คือปกติเราเป็นคนสิทธิสตรีมากถึงมากที่สุด จะทนกับพวกผู้ชายเจ้าชู้ หรือผู้หญิงสายอ่อยผู้ชายที่มีเจ้าของไม่ได้เลยในชีวิตจริงเเละนิยายไทย ไม่ว่าจะสมัยไหนก็ตาม เเต่พออ่านนิยายจีนพวกในวัง บอกตรงๆเเรกๆก็รับไม่ค่อยได้เพียงเเต่ไม่เคยต่อต้าน พออ่านๆไปทั้งนิยาย ทั้งเรื่องราวประวัติศาสตร์จริง เข้าใจที่มาที่ไป เหตุผลหลายอย่าง เเม้ใจจะรับให้ตัวเองไม่ได้ (ตัวเองไม่มีปมใดๆกับเรื่องนี้ในชีวิตจริงนะ เพียงเเต่ถือดี) คือไม่เข้าใจคนจะมาด่าผู้เเต่งเเละตัวละครเเบบหยาบคาย ถ้ารับไม่ได้กดปิดไป ถ้าอยากอ่าน ก็พยายามเปิดใจ เปิดกะลาตัวเองว่า มันเป็นวัฒนธรรมหนีงในสมัยนั้นของคนหลายชาติ ยิ่งพวกชนชั้นด้วยเเล้ว มันมีเหตุผลหลายๆอย่างซ่อนอยู่ นี่คนเเต่งก็ใจกว้างเเละใช้สมองเเล้วนะ ที่จะเเต่งให้นางเอกเเย่งผู้ชายหรือยอมเป็นเมียน้อยในสมัยปัจจุบัน
    #3537
    1
    • #3537-1 Nannan-ja (@nannan-ja) (จากตอนที่ 53)
      3 มิถุนายน 2560 / 09:33
      +1 ไปเลย
      #3537-1
  16. #3498 N' Namfon (@namfon-killua) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 10:07
    สนุกมากเลยค่ะ พึ่งเข้ามาอ่านรวดเดียวเลย จนถึงตอนนี้ เป็นแนวที่เราชอบเลย ขอบคุณค่ะ
    #3498
    0
  17. #3492 foreverafter (@krathi) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 07:19
    ไม่ได้เข้ามาอ่านหลายวันต้องย้อนกลับไปพออ่านมาถึงตอนนี้รู้สึกพี่สี่ของเรา(อ่ะ อ่ะ ของหนิงเอ๋อ) แมนสุดๆ จะหาคนสายพ่อบุญทุ่มและรักในตัวตนของนาราได้ไหม ขอบคุณสำรับนิยายดีดีนะคะ ไม่ค่อยเข้ามาแสดงความเห็นแต่ก็ตั้งใจอ่านและเป็นกำลังใจให้เสมอนะคะ ขอบคุณมากๆๆๆ
    #3492
    0
  18. #3490 มากิริจัง (@mikiri) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 06:48
    ลุ้นอยู่ว่านางจะแดนซ์หลบไหม
    แต่ก็เนอะ พระสวามี รูปงามกล้ามแน่นขนาดนี้
    แต่งเข้าวังอ๋องไปดีกว่า

    ขอบคุณคนเขียน ที่แต่งนิยายมาแบ่งปันกัน
    เรื่องนี้สนุกมาก เราหัวเราะทุกครั้งที่ได้อ่าน นาราเป็นคนตลก เป็นตัวะครหญิงที่โคตรมีสีสรร
    จะติดตามอ่านต่อไปคะ และจะไปส่องเรื่องอื่นๆของผู้เขียนด้วย

    #3490
    0
  19. #3445 23890210 (@23890210) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 20:58

    ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน ปี พ.ศ. 2525 ให้ความหมายของนิยายไว้ว่า นิยาย คือ เรื่องที่เล่าต่อกันมา คือความไม่แน่นอนหรือไม่ใช่ความจริงทั้งหมด มีการแต่งเติมเสริมต่อ บางตอนเรื่องราวนั้นจะต่างไปจากชีวิตจริง เช่น เกิดเป็นลูกสัตว์แล้วมาใช้เวทย์มนต์คาถาให้กลายเป็นมนุษย์ได้ในภายหลัง เป็นต้น 
    นิยายมีหลายประเภทค่ะ กรุณาเปิดใจให้กว้าง อย่าเอาอารมณ์ส่วนตัวมาปิดกั้นจินตนาการหรือแนวคิดที่ผู้แต่งต้องการสื่อออกมาค่ะ ไม่ชอบรับไม่ได้ไม่เห็นต้องทนอ่านเลยค่ะ อย่าฝืน แล้วไปหาแนวที่ตนเองชอบมาอ่านให้สบายอารมณ์ดีกว่าค่ะ สิ่งที่คุณคิดว่าไม่ชอบไม่ดี คนอื่นอาจเห็นต่างออกไปค่ะ ผู้แต่งแต่งให้อ่านแบบจิตสาธารณะไม่ได้บังคับให้ใครอ่านเป็นพิเศษ โปรดเปลี่ยนคำด่าคำต่อว่าเป็นให้กำลังใจหรือแนะนำด้วยคำพูดที่ไม่ทำร้ายจิตใจผู้แต่งดีกว่า 
    ปล.อยากอ่านตอนต่อไปแต่มาไม่ทันค่ะ😭


    #3445
    0
  20. วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 19:08
    แง มาไม่ทันอะ โดนแบนอดอ่านเลย
    #3361
    0
  21. #3351 gant550 (@gant550) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 18:56
    เห็นด้วยกับไรท์นะ รับไม่ได้ก็กดปิดไปสิ ทำไมต้องมาคอมเม้นว่าด้วย เขาแต่งให้อ่านก็ดีแค่ไหนแหละ อยากเพอร์เฟคทุกอย่าง ก็ไปแต่งอ่านเองเถออะ ไรท์ นางจะได้อยู่ยุคนี้ไหมอ่ะ
    #3351
    0
  22. #3345 Time Patsaraporn R (@timemaria) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 18:41
    อ่านตอนต่อไปไม่ทันค่าาาาา
    #3345
    0
  23. #3251 สุพรรณษา (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 17:20
    อยากอ่านตอนที่54ค่ะเมื่อไรหนังสือจะออกค่ะคอยอยู่
    #3251
    0
  24. #3238 nununro (@nununro) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 17:13
    อ่านตอนต่อไปไม่ทัน เศร้า
    #3238
    0
  25. #3080 เปีย จะบอก (@abcshock) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 15:56
    ไรท์แต่งดี อ่านแล้วมีอารมณ์ร่วมสนุกแฮง ชอบมาก เป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆนะคะไรท์คนเก่ง
    #3080
    0