พระชายาแสวงพ่าย

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 823,796 Views

  • 6,432 Comments

  • 12,059 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    663

    Overall
    823,796

ตอนที่ 69 : บทที่ 31 หวัง ฟัน เจ้า (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23965
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 90 ครั้ง
    28 พ.ค. 60








จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้า ขอเข้าไปอยู่ในใจเธอ 
แนวโคแก่เคี้ยวหญ้าอ่อนกรุบๆ นิยายหวานๆไม่มีฉากเรตนะคะ แค่จุ๊บแค่หอมพอให้เขินตัวแตก ><
ราคาปก 329 บาท
วางจำหน่ายที่ร้านนายอินทร์ทั่วประเทศ สอบถามพนง.ร้านได้เลยจ้า 
หรือสั่งซื้อผ่านทางไรท์ 299 บาท ส่งฟรีจ้า
อ่านตัวอย่างได้ที่ >>> กดที่นี่



#บุหลันแสนรัก
#มณีริน (สนพ.เขียนฝัน) 
วางจำหน่ายตามร้านหนังสือแล้วทั่วประเทศ สอบถามพนักงานร้านได้เลยจ้า
สนใจสั่งซื้อที่ไรท์ได้เลยจ้า ><
อ่านตัวอย่างได้ที่ >>> กดที่นี่














“ช้าๆ เพคะพระชายา ระวังตกบันได” จวินอี้ถูกไล่ออกมาจากงานเลี้ยง สองขาจึงก้าวเดินอย่างราวเร็วปานพายุจนจินจูตามไม่ทัน อารมณ์ขุ่นมัวมองอะไรก็ขวางหูขวางตาไปหมด จวินอี้เดือดดาลสุดขีด นึกด่าทอนารา สาปแช่งเต๋อเฟยและประณามอิ้นเจินที่ไม่กราบทูลเรื่องการตั้งครรภ์นี้ให้คังซีทรงทราบ จังหวะนั้นหรงเฟยมาพร้อมขบวนเกี้ยวคานหามมาถึงพอดี จวินอี้จึงต้องย่อกายคำนับอย่างเสียมิได้ ส่วนหรงเฟยเองนั้นแสดงออกอย่างออกนอกหน้าว่ายินดีที่ได้พบชินหวังตี้ฝูจิ้นอย่างยิ่ง

            “ข้าได้ข่าวว่าเจ้ากำลังตั้งครรภ์ ยินดีด้วยนะจ๊ะจวินอี้ ในที่สุดเต๋อเฟยก็จะได้อุ้มหลานชายคนแรกสมใจเสียที”

            “ขอบพระทัยเพคะเหนียงเหนียง”

            “ดูพระชายาจะมีเรื่องหงุดหงิดใจอยู่นะ เจ้าต้องระมัดระวังสุขภาพให้มากๆ เอาล่ะ อย่ามัวแต่ยืนตากแดดตากลมอยู่ตรงนี้ เจ้ารีบเข้าไปในงานเลี้ยงพร้อมกับข้าเถิด” หรงเฟยเอ่ยชวนอย่างอารี แต่จวินอี้ชักสีหน้าใส่ ทำเอาผู้ใหญ่อย่างหรงเฟยเริ่มขมวดคิ้วขึ้นมาเช่นกัน จินจูจึงต้องรีบเข้ามาช่วยแก้สถานการณ์

            “กะ...กราบทูลเหนียงเหนียง พระชายาทรงรู้สึกไม่ค่อยสบายจึงต้องทูลลากลับยงหวังฝูก่อนเพคะ”

            “อ้าว? แล้วทำไมยงชินหวังไม่ตามมาดูแลด้วยเล่า?” หรงเฟยแกล้งอุทานตอกย้ำให้แววตาของจวินอี้เกรี้ยวกราดมากขึ้น ก่อนจะชโลมวาจาอ่อนหวานตามซ้ำ “ข้าพอใจเข้าใจความไม่สบายใจของพระชายาแล้ว ข้ามีวิธีช่วยขจัดปัญหาให้ได้นะ เอาไว้วันหลังข้าจะไปเยี่ยมเจ้าที่ยงหวังฝู ดีหรือไม่?”

            “ตามแต่พระทัยเถอะเพคะ แต่เรื่องของยงหวังฝู หม่อมฉันมีวิธีจัดการของหม่อมฉันเอง ไม่รบกวนให้เหนียงเหนียงเหนื่อยแรงก้าวก่ายหรอกเพคะ หม่อมฉันเพลียแล้ว ทูลลาก่อนเพคะ” จวินอี้ย่อกายเคารพและเดินหน้าเชิดจากไปพร้อมคนรับใช้ หลิวหลานประคองแขนหรงเฟยอยู่เงียบๆ มานานยังอดรนทนไม่ไหว บ่นออกมาดังๆ

            “นางช่างหยาบคายและไร้มารยาทยิ่งนัก ยิ่งตั้งครรภ์ก็ยิ่งยโสขึ้นเป็นเท่าตัว เหนียงเหนียงอย่าสนพระทัยนางเลยนะเพคะ”

            “ความคิดความอ่านนางฉลาดขึ้นกว่าคราวก่อนนะ ความโหดเหี้ยมเพิ่มขึ้นเสียด้วย ข่าวลือที่ว่านางป่วยคุ้มดีคุ้มร้ายก็คงจะจริง ยงหวังฝูมีพระชายาเช่นนี้ช่างน่าอับอายเสียเหลือเกิน” หรงเฟยก้าวขึ้นบันไดตำหนักช้าๆ โดยมีหลิวหลานคอยประคอง

“เหนียงเหนียงทรงถนอมพระวรกายด้วย อย่าเสียจริตเพราะนางเลยเพคะ”

“ดาวใกล้ดับแสงอย่างนาง ไม่มีค่าให้ข้าโกรธหรอกนะ นางคงจะเก็บเด็กในท้องไว้ได้อย่างมากไม่เกินห้าเดือนหรอก”

            “เพราะเหตุใดเพคะ”

            “เจ้าสังเกตเห็นเหงื่อซึมตามไรผมของนางหรือไม่เล่า?” หรงเฟยกรีดปลอกเล็บประดับอัญมณีไปมา “นางคงจะยังไม่รู้ตัว แต่นั่นเป็นอาการของหญิงมีครรภ์ที่ได้รับชะมดเช็ด สีหน้าถึงได้ซีดสลับแดงเช่นนั้น อีกไม่นานร่างกายก็จะขับเลือดเหมือนเมื่อตอนที่ข้าโดน...”

หรงเฟยหยุดพูดแค่นั้น มือเผลอวางบนหน้าท้องของตนเองด้วยความเจ็บปวดใจ เครื่องหอมหลงเฉียนนั้นอันตรายซึมลึก แม้จะไม่ได้ใช้มันตรงๆ แต่ถ้าคลุกคลีอยู่กับมันนานเกินไปก็ส่งผลเช่นเดียวกัน เรียกได้ว่าคิดทำร้ายผู้อื่นแต่พิษนั้นก็ย้อนมาเข้าตัว บรรดาหมอหลวงคงจะทราบเรื่องแล้วและพยายามให้ยาต้านการขับเลือดอย่างเต็มที่ เพื่อหวังว่าเด็กจะอยู่ในครรภ์ได้นานที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ หากถึงเวลาคลอดก่อนกำหนดจริงๆ เด็กอาจจะมีโอกาสรอดมากขึ้น

            แต่ที่ผ่านมาไม่เคยมีทารกรอดจากพิษชะมดเช็ด... ไม่มีเลยสักคนเดียว...

            แววตาของหรงเฟยทอประกายลึกล้ำขึ้น ต้องขอบใจจวินอี้ที่ช่วยรื้อไฟแค้นให้โหมแรงขึ้น หรงเฟยเงยหน้าขึ้นมองประติมากรรมรูปหงส์ซึ่งประดับสันหลังคาตำหนัก สูงส่งและสวยงามเอกอุ นั่นแหละตำแหน่งที่ตนต้องไปให้ถึง    

………………

            บรรยากาศภายในงานเลี้ยงหรูหรากำลังรื่นเริงสุขสำราญ เสียงอวยพรดังขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่าผสานกับเสียงดนตรีบรรเลง สุขสดชื่นจนนาราเองก็ยังตื่นตาตื่นใจไปด้วย แต่ทว่าเธอเริ่มสังเกตว่าอิ้นเจินนั่งหน้าเครียด คือปกติหน้าตาก็ดูเคร่งขรึมดุดันอยู่แล้วแต่นาราดูออกว่าเขากำลังกระวนกระวาย

            “ท่านพี่ เป็นอะไรไปเพคะ” นาราสะกิดไหล่พลางกระซิบ “หม่อมฉันขอโทษที่ไปแหย่พระชายานะ อย่าเครียดสิ”

            “เปล่า ไม่ใช่เรื่องนั้น”

            “แล้วเรื่องอะไร?”

            “ข้าอยากกินแปะก๊วยกับเม็ดบัว” อิ้นเจินเม้มริมฝีปาก เคาะนิ้วลงบนโต๊ะรัวแรง “จู่ๆ มันก็อยากกินขึ้นมา”

            “หา?” โอเคๆ อยากกินก็กิน แปะก๊วยกับเม็ดบัวไม่ใช่ของหายากอะไร แค่บอกให้นางกำนัลนำมาถวายก็ได้ตามประสงค์ และเขาก็เอาแต่คีบตะเกียบกินแต่สองอย่างนี้หมดเป็นถ้วยๆ แปลกพิกลจนนาราคิดว่าเขาชักจะเพี้ยนตามเธอมาติดๆ

“หลานจัดเตรียมการแสดงมาจากชิงไห่ถวายเสด็จย่า โปรดทอดพระเนตรของขวัญจากหลานด้วยนะเพคะ ขอให้เสด็จย่ามีพลานามัยแข็งแรง อายุยืนยาวหมื่นปี หมื่นๆ ปีเพคะ”

องค์หญิงหรงเซี่ยนกล่าวอวยพร ประคองจอกสุรารสหวานขึ้นถวายเกียรติเป็นคนแรก บรรยากาศจึงยิ่งคึกคักสนุกสนาน ทางครัวหลวงรวบรวมเอาวัตถุดิบชั้นเลิศ เคี่ยวตุ๋นรวมกันนานนับชั่วโมง วัตถุดิบหลักๆ มีทั้งหูฉลาม ปลิงทะเล เป๋าฮื้อ กระเพาะปลา เห็ดหอม ถั่งเช่า เก๋ากี้ โสม แต่สำหรับวันมงคลใหญ่เช่นนี้ วัตถุดิบที่เพิ่มเข้าไปยิ่งพิศดารพันลึกขึ้นเรื่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นรังนกและเขากวางอ่อน ตุ๋นรวมใส่หม้อดินเผาใบย่อมๆ เรียกกันว่าหม้อไฟแปดเลิศล้ำ เป็นมงคลอวยพรผู้รับประทานว่า อายุมั่นโชคมั่งมี

จานนี้ไม่มีแปะก๊วย ไม่มีเม็ดบัว อิ้นเจินจึงชิมพอเป็นพิธี ก่อนจะยกให้นาราเหมาสองชาม เคี้ยวตุ้ยๆ อย่างมีความสุข จะว่าไปแล้วตั้งแต่เช้าวันนี้เธอก็กินไม่หยุดปากเหมือนกัน พออิ้นเจินกินจนพอใจแล้วก็นั่งพะอืดพะอมและปวดหัวตุบๆ

“เรากลับจวนกันดีมั้ยเพคะ สีหน้าท่านพี่ดูไม่ดีเลย” นาราเริ่มวิตกกังวลและบดยาลูกกลอนพริตตี้ให้กินป้องกันไว้ก่อน แต่ร่างสูงใหญ่ก็ยังดูเปื่อยๆ อยู่ดี

“คงจะเป็นเพราะช่วงนี้นอนพักผ่อนน้อยมากกว่า ไม่มีอะไรหรอก”

“แล้วมัวแต่ทำอะไรถึงได้ไม่หลับไม่นอน” องค์หญิงหรงเซี่ยนทรงดำรงพระยศเจ้าฟ้าชั้นกู้หลุนกงจวู่ ศักดิ์ฐานะเทียบเท่าเหอซั่วชินหวัง ดังนั้นจึงนั่งติดกับอิ้นเจิน หรงเซี่ยนเองก็สังเกตเห็นอาการไม่สู้ดีของน้องชายเช่นกันจึงเอ่ยถาม แต่พอผินพระพักตร์ไปหานารา เห็นสองแก้มของฮุ่ยเก๋อเก๋อแดงแปร๊ด

“อ้อ... ข้าเข้าใจแล้ว” หรงเซี่ยนหัวเราะก่อนจะเย้าน้องชาย “เพลาๆ ลงหน่อยจะดีต่อสุขภาพนะน้องสี่”

อิ้นเจินสำลัก ก่อนจะกระแอมไอเสียงเข้ม หน้าแดงแข่งกับเก๋อเก๋อที่นั่งอยู่ด้านหลัง

เหล่าเชื้อพระวงศ์และขุนนางระดับสูงดื่มกินพลางชมระบำรำฟ้อนจากทั่วแผ่นดิน ร่ายรำบนเวทีกลางน้ำ ส่วนเวทีด้านนอกตำหนักจัดแสดงงิ้วถวายพระพรสิบเวทีประชันกันเต็มที่ ถัดเข้ามายังบริเวณลานโถงกว้างห้อมล้อมด้วยหมู่ดอกโบตั๋น สัญลักษณ์ของความสง่างาม ความเด่น ความเป็นเลิศทั้งความงามและความสามารถ ชาววังนิยมเรียกดอกโบตั๋นว่า ฟู่กุ้ยฮวาหมายถึงดอกไม้แห่งความร่ำรวย มียศศักดิ์ อวยพรให้สุขสดชื่นยิ่งๆ ขึ้นไป  

ฮ่องเต้คังซีถวายกล่องหยกมรกตสีขาว รูปกล่องเป็นตัวปลาเกิดจากการประกบกันสองส่วน ตัวปลามีเกล็ด ครีบ หาง ส่วนสีแดงคือทับทิม ภายในกล่องจะสลักโคลงที่พระองค์พระราชนิพนธ์ไว้ ส่วนพระญาติคนสำคัญจากมองโกลถวายหยกมรกตหนักราวๆ สามสิบกะรัต ประดับด้วยเพชรวูบวาวสองร้อยเม็ด จัดว่าเป็นหยกมรกตที่แพงที่สุดน้ำงามเจิดจรัสเขียวมรกต สมบูรณ์ไร้ตำหนิ

“หม่อมฉันตัดเย็บชุดนี้และปักลายอักษรมงคลด้วยตัวเอง ขอเสด็จแม่ทรงมีพลานามัยแข็งแรงสมบูรณ์ อายุมั่นขวัญยืนเพคะ”

เต๋อเฟยน้อมถวายเสื้อปักลวดลายงดงามทรงพลัง เนื้อผ้านุ่มนวลดุจสายน้ำไหลและปักด้ายเป็นรูปดอกบัว สวมแล้วขับเน้นพระบารมี ส่วนหรงเฟยถวายรองเท้าไหมฉวู่

“รองเท้าคู่นี้ใช้เวลาตัดเย็บถึงสามเดือน ส่วนฐานรองเท้านี้ทำมาจากหยกหยางเตี้ยน มีความอบอุ่นในตัว ไทเฮาสวมแล้วจะไม่เย็นเท้าเพคะ หม่อมฉันออกแบบให้ด้านในบรรจุเครื่องหอมหลายชนิด ยามเยื้องกรายมีกลิ่นหอมทุกย่างก้าว ส่วนหัวรองเท้าประดับไข่มุกทะเลตะวันออก กลมเกลี้ยง ใหญ่โตสว่างสดใสยิ่งนักเพคะ”

หรงเฟยภูมิใจถวายรองเท้าหรูหราคู่นี้มาก กว่าจะลงทุนเก็บรายละเอียดแต่ละอย่างเสียค่าใช้จ่ายมหาศาล แค่ไหมฉวู่ที่นำมาปักก็ล้ำค่าจนไม่มีอะไรมาเทียบแล้ว แต่ไทเฮาทรงทำหน้าเฉยๆ แค่ยิ้มขอบใจเป็นพิธีเพราะไม่ชอบให้จัดงานสิ้นเปลืองและไม่โปรดสิ่งของฟุ่มเฟือย หรงเฟยจึงยิ้มฝืดเผื่อน เก็บความหงุดหงิดไม่พอใจไว้ใต้รอยยิ้ม ขนาดรองเท้าเลิศล้ำกับเสื้อแสนงามยังไม่ต้องตาต้องพระทัยไทเฮา บรรดานางสนมตัวเล็กตัวน้อยทั้งหลายจึงยิ่งไม่กล้าเสนอตัวทูลถวายของขวัญ

“กราบทูลไทเฮา หม่อมฉันน้อมถวายบทคัดลอกพระคัมภีร์พันจบเพคะ”

เหลียงเฟยน้อมทูลอย่างนุ่มนวลหวังเอาใจ ความเชื่อเรื่องการทำบุญกุศลแรงกล้านั้นต้องยกให้การคัดลอกพระคัมภีร์เป็นอันดับหนึ่ง เพราะนอกจากจะแสดงถึงความเคารพนบนอบแล้ว ยังแสดงถึงความทุ่มเทกายใจของผู้คัดลอกอีกด้วย “หม่อมฉันทำตามที่ไทเฮาทรงแนะนำ การคัดลอกพระคัมภีร์นอกจะได้ศึกษาพระพุทธศาสนาแล้ว ยังช่วยให้จิตใจของหม่อมฉันสงบร่มเย็นด้วย ขอไทเฮาทรงพระชนม์ยืนยาว สุขภาพพลานามัยแข็งแรงเพคะ”

“ขอบใจเจ้ามาก”

สีพระพักตร์ของไทเฮาทรงพอพระทัยมากทีเดียว ทำเอาข้าวของมีค่าที่บรรดาเชื้อพระวงศ์ทั้งหลายสรรหามาล้วนด้อยลงไปทันที นับว่าเหลียงเฟยคว้าแต้มไปได้อย่างงดงาม เหลียงเฟยได้หน้าก็พลอยอิ่มเอิบใจ องค์ชายแปดจึงรีบคุกเข่าคำนับอวยพรเสด็จย่าอย่างองอาจ โดดเด่นในหมู่พี่น้อง

“ขอทรงพระเจริญพ่ะย่ะค่ะเสด็จย่า เนื่องในโอกาสมงคลเช่นนี้ หลานลงทุนลงแรงช่วยเสด็จแม่คัดลอกพระคัมภีร์ถวายเสด็จย่าด้วยความปิติยิ่งนัก ขอเสด็จย่าทรงอายุมั่นขวัญยืนหมื่นปี หมื่นๆ ปี”

“อืม ข้าซาบซึ้งในความอุตสาหะกตัญญูของเจ้ากับแม่แล้ว”

“ในโอกาสนี้ หลานขอน้อมถวายของขวัญอีกหนึ่งชิ้น”

“อะไรรึ?”

“หลานทราบว่าเสด็จย่าทรงชื่นชอบภาพวาดแฝงคติธรรมของสือเทา[1]ยิ่งนัก หลานจึงทุ่มเทด้วยแรงกายแรงใจที่มี ตามหาภาพวาดของสือเทามาถวายเป็นของขวัญอีกชิ้นพ่ะย่ะค่ะ”

องค์ชายแปดปรบมือให้สัญญาณ ขันทีสองคนก็ช่วยกันประคองภาพวาดอันแสนวิจิตรงดงามออกมาแสดงให้ทอดพระเนตร ผลงานของศิลปินสือเทาเป็นที่เลืองลื่อ สมัยที่คังซีเสด็จประพาสทางใต้ สือเทาเคยเข้าเฝ้าถวายภาพวาดประกอบบทกวีจนได้รับฉายาว่าเป็น ขุนนางในผ้าเหลืองทั้งยังเคยเดินทางขึ้นเหนือเพื่อคบหาบรรดาขุนนางและคหบดี ทว่าท้ายที่สุดไม่ประสบความสำเร็จจึงเดินทางกลับหนานจิง และวาดรูปขายเลี้ยงชีพใช้ชีวิตบั้นปลายอยู่ที่เมืองหยางโจว ไทเฮาทรงชื่นชอบผลงานของสือเทาอย่างยิ่ง รับสั่งเรียกตัวให้กลับมาแต่น่าเสียดายที่เขาล้มป่วยตายไปเสียก่อน ปัจจุบันผลงานของสือเทาจึงมีค่าดั่งทองและตกอยู่ในมือชนชั้นสูง ไม่ค่อยมีใครยอมปล่อยภาพล้ำค่านี้ออกขายง่ายๆ นับว่าองค์ชายแปดทุ่มเงินจำนวนมหาศาลเพื่องานนี้

องค์ชายแปดร่ายบทกวีจากลายพู่กันของสือเทา

“หนึ่งพยัคฆ์คำรามตามตะปบ หนึ่งคนหลบเกาะไม้เลื้อยริมผาหิน ที่ด้านล่างพญางูรอกลืนกิน ลมหายใจก็โรยรินไร้เรี่ยวแรง หนูกระหายลงฟันแทะเถาไม้เลื้อยกันเต็มแรง คนก็แกว่ง ได้แต่กอดเถาวัลย์ไว้ให้อดสู พลันได้เห็นรวงผึ้งอ่อน เอื้อมชิมดู จึงได้รู้รสแสนหวานอันโอชา”

น้ำเสียงขององค์ชายเสนาะไพเราะ ก้องกังวานชัดเจน ผู้ที่ได้ฟังต่างเคลิบเคลิ้มในบทกวี

“พยัคฆ์คืออดีตกรรมตามไล่ล่า เถาวัลย์คือกายาสังขารขันธ์ พญางูคือสุดทางแห่งชีวัน หนูขาวดำสองตัวนั้นคือวันคืน จิตของคนคือชายหนุ่มผู้นั้นเล่า ชีพคนเราภัยล้อมรอบไร้ใครฝืนเปรียบ น้ำผึ้งคือพระธรรมที่ยั่งยืน ใครได้ลิ้มชิมกลืนจักชื่นบาน”

หรงเฟยเริ่มปรบพระหัตถ์ชื่นชม ผู้คนเพิ่งได้สติจึงพากันปรบมือตามๆ กัน กลยุทธ์เอาอกเอาใจจนออกนอกหน้าเป็นกลยุทธ์พื้นๆ แต่ก็ใช้ได้เสมอ เหลียงเฟยกับพระโอรสเตรียมตัวมาอย่างดีและรู้พระทัยไทเฮาว่าวันๆ ทรงเข้าหาพระธรรม สวดมนต์ทั้งวัน การถวายบทคัดลอกพระคัมภีร์และภาพวาดล้ำค่าแฝงคติธรรมย่อมตรงจริตของไทเฮามากที่สุด เหล่าเชื้อพระวงศ์ในงานเลี้ยงต่างถูกบารมีขององค์ชายแปดข่มทับกันถ้วนหน้า บรรดาผู้มีความรู้และมีรสนิยมสะสมภาพวาดพากันชื่นชมภาพวาดและถกเถียงวิจารณ์ภาพอย่างคึกคัก

ลายเส้นฝีพู่กันละเอียดรวบรัดหมดจด เสือในภาพสมจริงราวกับได้ยินเสียงคำรามของมันเลยทีเดียว สายน้ำไหลเชี่ยวกราก พญางูอ้าปากอวดเขี้ยวแหลมคมรอกลืนกิน ให้ความรู้สึกอันตรายล้ำลึกยิ่งนัก องค์ชายแปดท่านช่างทุ่มเทสรรหาของขวัญถวายแด่ไทเฮายิ่งนัก”

“มิได้ มิได้” องค์ชายแปดประสานมือขอบคุณผู้ชม “หลานคนนี้เพียงแต่คาดหวังที่จะได้เห็นสีพระพักตร์มีความสุขของเสด็จย่าเท่านั้น แม้ต้องเหนื่อยยากทุ่มเทหนักหนาเพียงใด แม้ได้เพียงหนึ่งรอยแย้มสรวลของเสด็จย่าก็นับว่าคุ้ม”

ทุ่มเทและทวงบุญคุณ... วิถีตื้นเขินของสองแม่ลูกเชื้อสายฮั่นไม่ได้อยู่ในความสนพระทัยของไทเฮาเลยสักนิด โบราณว่าไว้เราควรให้โอกาสคน ในเมื่อหิวโหยกันนัก ไทเฮาจึงเมตตาโปรยกระดูกให้อิ่มท้องสักครั้ง ทรงปรายตามองคังซี พลางพยักพระพักตร์เล็กน้อย บอกใบ้ให้คังซีมอบสรรเสริญลาภยศเพื่อดูความสุจริต

“องค์ชายแปด ครั้งนี้นับว่าเจ้าทำได้ดีมาก ข้าขอบใจ”

“ขอบพระทัยพ่ะย่ะค่ะเสด็จย่า”

“ที่ผ่านมาข้ารับรู้ความพยายามของเจ้าดี ต่อไปนี้ขอให้เจ้าอย่าได้ดูถูกหรือน้อยใจตัวเองอีก ขอเพียงเจ้าไม่คดโกง ไม่โกหกและซื่อสัตย์ สามอย่างนี้จะทำให้เจ้ามีเกียรติและศักดิ์ศรีที่แท้จริง ไม่ใช่ยศตำแหน่งจอมปลอม จงตั้งตนอยู่ในคุณธรรม ดำรงตนให้สมฐานะองค์ชายแห่งต้าชิง ช่วยทำงานแบ่งเบาราชภาระของเสด็จพ่อเจ้าให้ดี”

“หลานน้อมรับคำสั่งสอนของเสด็จย่าพ่ะย่ะค่ะ”

เสี้ยวพักตร์ของฮ่องเต้คังซีเรียบเฉยขณะสบพระเนตรองค์ชายแปด นี่จะเป็นโอกาสสุดท้ายที่พระองค์จะมอบให้  “เห็นแก่ที่เจ้ามีใจกตัญญูต่อผู้ใหญ่ ข้าจะให้เจ้ากลับมารับผิดชอบงานในกลาโหมตามเดิม เดือนหน้าข้าจะย้ายไปอวี้เหอหยวน พาลูกเมียเจ้าตามข้าไปด้วยก็แล้วกัน”

หัวใจขององค์ชายแปดพองโตด้วยความดีใจ การได้ติดตามเสด็จพ่อแปรพระราชซานไปราชวังประจำฤดูร้อนนับว่าเป็นเกียรติอย่างสูง เหลียงเฟยก็พลอยได้หน้าไปด้วย “ขอบพระทัยเสด็จพ่อ ขอบพระทัยเสด็จย่าพ่ะย่ะค่ะ”

ไทเฮาทรงจิบชาช้าๆ สง่างาม ทรงวางตัวเป็นแบบอย่างที่ดีของเหล่าอิสตรีในวังหลังทั้งปวง ด้วยพระชนมายุที่ชราภาพมากแล้ว ฮ่องเต้คังซีจึงทรงดูแลพระนางอย่างใกล้ชิด ระหว่างที่องค์ชายแปดเดินกลับโต๊ะที่นั่งประจำตำแหน่ง ทรงลอบมองกล่องบรรจุขลุ่ยหยกพระราชทานบนโต๊ะของนารา องค์ชายแปดจึงลอบยิ้มร้ายกาจ

ทุกอย่างกำลังเดินไปตามแผน

องค์ชายแปดวางกับดักลวงให้พี่ชายต้องเป่าขลุ่ยหยกนี้ถวายเป็นของขวัญแด่ไทเฮา บทเพลงนั่นจะเป็นท่วงทำนองบรรเลงความตายแด่ยงหวังฝู! เพียงแค่ริมฝีปากของชินหวังอ๋องสัมผัสขลุ่ยขวางเลานี้เท่านั้น พิษไร้สีไร้รสที่เขาฉาบไว้บนขลุ่ยจะแสดงผลเชื่องช้าแต่เด็ดขาด กว่าจะรู้ตัวว่าต้องพิษก็จะมีการอาการม่วงคล้ำไปทั้งร่างในอีกสามวันให้หลัง

องค์ชายแปดลอบหัวเราะร้ายลึก พลางหันไปสบตานาราอย่างโจ่งแจ้งและหยาบคาย มั่นใจว่าจะต้องได้ตัวเธอมาทรมานให้หายแค้น

นาราจ้องตากลับ ไม่เคยเกรงกลัวคนผู้นี้เลยสักนิด



[1] จิตรกรนามสือเทา (ค.ศ.1078-1642) เป็นหนึ่งในจิตรกร นักเขียนอักษรจีนสมัยต้นราชวงศ์ชิง บทความที่สือเทารวบรวมเกี่ยวกับแนวคิดด้านการวาดภาพของเขา ถือว่ามีคุณูปการต่อวงการศิลปะจีนอย่างมาก โดยหลักการวาดภาพที่เขาให้ความสำคัญมากคือการเคลื่อนไหวพู่กันอย่างฉับพลัน และเป็นธรรมชาติ










   
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 90 ครั้ง

64 ความคิดเห็น

  1. #5522 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 23:34
    นาราท้องแน่ ๆ หวางเย่แพ้ท้องแทนเมียแน่เลย
    #5522
    0
  2. #5230 Nutthamon Ping (@nutty78) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 21:15
    ชายสี่แพ้ท้องแทรเมียป่ะนี่
    ขลุ่ยพิษแต่คงแก้เกมได้
    #5230
    0
  3. #5190 Ong (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 07:19
    (หือๆๆๆๆๆ?อยากกินแป๊ะก๊วยยยยย อยากกินเม็ดบัวววววว เฮ๊ยยยยยหนุงหนิงเอ๋ยไม่ใช่ว่าแฝด8นะ)

    สมใจอิ้นเจิ้นนนนนนอิจฉาพี่หรือน้อคะๆๆๆที่ว่าได้แฝด3น่ะ

    เม็ดบัว ดูสิ ดอกนึงไม่ได้มีเม็ดเดียวนะ แป๊ะก๊วยก๊อตรองดูดกกกกกกกมากกกกกกก (กร๊ากๆๆๆๆๆๆ)

    แม่หมูนาราพ่อหมูอิ้นเจิ้นนนนนนน อิ้นเจิ้นน้อยยยย นาราน้อยๆๆๆยั๊วเยี๊ยๆๆๆๆเต็มจวน

    เดี๊ยวคนนั้นร้องอีกคนร้องตาม ท่านจะได้รู้กลางคืนไม่ได้นอนลูกร้องไห้โยเย ยิ่งแฝดสุดๆๆๆๆ

    เราเจอแฝด5คน สุดๆๆๆของที่สุดๆๆๆๆ
    #5190
    1
    • #5190-1 mo2ksrwi3_thawe2.ng (@sweet_black123) (จากตอนที่ 69)
      2 พฤศจิกายน 2561 / 20:04
      แฝด5 บ้ารึเปล่าคะ แค่คนเดียวก็... สุดๆแล้วค่ะ งอแง~
      #5190-1
  4. #5189 oachaporn (@oachaporn) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 06:55
    สนุกมากๆๆมาต่อเร็วๆๆนะคะ
    #5189
    0
  5. #5187 Ong (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 20:37
    เดี๋ยวกรรมตามสนองให้หมดดดดด (ให้ทุกข์แก่ท่าน ทุกข์นั้นหวลคืน แบบหลายเท่าตัวนาจา)

    (แดนซ์มันส์ๆๆๆๆ)55555ดีเจตั้งวงได้ๆๆๆๆ(ฮี่ๆๆๆๆ)
    #5187
    0
  6. #5186 Jennylekka (@Jennylekka) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 20:18
    มาต่อเร็วๆนะค่ะ
    #5186
    0
  7. #5183 EchizenRyoma (@siriwanphanpa) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 18:05
    อ้าว ค้างดิ
    #5183
    0
  8. #5182 natsinee2512 (@natsinee2512) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 09:24
    รอจ้า ขอบคุณค่ะ
    #5182
    0
  9. #5181 nokx (@nokx) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 07:15
    นาราท้อง
    #5181
    0
  10. #5180 Hatar-1n (@Hatar-1n) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 01:29
    ท้องแน่ๆๆ
    #5180
    0
  11. #5179 saro116 (@saro116) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 00:01
    อิแปดกลัวตายแล้วศพสวยช่ะ!!
    #5179
    0
  12. #5178 water4202 (@water4202) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 22:11
    ขอบคุณคับ รอต่อน้า
    #5178
    0
  13. #5177 PhattiyaKanjina (@PhattiyaKanjina) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 21:04
    เด็ดหัวองค์ชายแปดเลยเจ้าค่ะนารา///หมั่นไส้แรงงง!!
    #5177
    0
  14. #5175 นักอ่าน...lnwcool (@lnwcool) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 20:31
    เฮอะๆ งานนี้นาราท้องชัวร์ ส่วนเรื่องเด็กในท้องของจวิ้นอี้ ก็เป็นไปตามที่เดาเลยยย



    #5175
    0
  15. #5173 meo1977 (@meo1977) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 18:27
    เลว คำเดียว 555
    #5173
    0
  16. #5172 W-SMiss (@w-skymoon) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 18:19
    นาราท้องแน่ๆท้องสิท้อง ชายสี่อุตสาห์ทำการบ้านอย่างหนักทุกคืน ท้องสิท้องๆๆๆๆๆๆๆ
    #5172
    0
  17. #5171 butterfly_sp (@butterfly-sp) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 18:05
    นาราท้องป่าวน้า
    #5171
    0
  18. #5170 Pannikaa (@Pannikaa) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 17:55
    กรี๊ดดดด นาราท้องหรอออออ มีแพ้ท้องแทนด้วยอ่ะ ลุ้นนๆๆๆๆๆ
    #5170
    0
  19. #5169 Sky (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 17:47
    ยาพิษรึชายสี่คงรู้แล้วมั้งทำยังไงดีนะ
    #5169
    0
  20. #5167 paidoi (@hathai09) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 16:35
    วางยาพิษแม้ในงานสำคัญนี่ จิตใจคดเคี้ยวเหลือเกินโอกาสแก้ตัวไม่ต้องมีละ
    #5167
    0
  21. #5166 fahnatee (@fahnatee) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 16:34
    นาราท้องเหรออิอิ
    อ้อที่แท้พระชายาโดนฤทธิ์ชะมดเช็ดที่เอาไปทำร้ายคนอื่นย้อนเข้าตัวเองนี่เองเฮ้อโล่งเลย พระเอกพยายามช่วยลูกแล้วเนอะแต่ไม่รู้จะสำเร็จหรือเปล่า
    #5166
    0
  22. #5165 Sasiwan2507 (@Sasiwan2507) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 16:24
    ขอบคุณค่ะ
    #5165
    0
  23. #5164 PrasitPP (@prasitpp001) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 16:03
    อ่า ไรท์ครับ ประวัติของหวังเทา ไรท์น่าจะใส่ปี คศ. ผิดนะครับ หวังเทาจะอายุยืน ห้าร้อยกว่าปีเลยหรือครับ
    #5164
    0
  24. #5163 monmanon (@monmanon) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 16:02
    ท้องแล้ว นาราท้องแล้วแน่เลย มีแพ้ท้องแทนแบบนี้ 5555
    #5163
    0
  25. #5162 Real_ChanBaek (@NungFar9539) (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 15:49
    อยาดดูคนหน้าแหก โดนเอาคืนมากๆมาต่อเร็วๆนะคะ
    #5162
    0