พระชายาแสวงพ่าย

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 823,873 Views

  • 6,432 Comments

  • 12,053 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    740

    Overall
    823,873

ตอนที่ 72 : บทที่ 32 ขลุ่ยหยกพระราชทาน (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21431
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 86 ครั้ง
    1 มิ.ย. 60

ภาพนี้คือ Boxset จ้า
(ยังไม่ได้จ่ายตังค่าออกแบบเลย แอบเอามาอวดก่อน)
ตั้งใจว่าจะทำจั่วปังแข็ง อาร์ตด้าน 
จะปล่อยในราคาต้นทุนนะคะ ไม่บวกเงินเพิ่ม
ถ้าใครต้องการกล่องด้วยก็เพิ่มเงินอีก 80 บาท จัดส่งพร้อมเล่มไปเลย
รอให้ต้นฉบับจบก่อนจะเปิดพรีเล่มเด้อ 
 
 
ช่วงสารภาพบาป T_T
 
สารภาพในเฟซไม่ได้ ในเพจก็ไม่ได้เพราะบิดามารดากดติดตามอยู่ เดี๋ยวโดนออกอากาศซ้ำ ขอสารภาพในนี้ก็แล้วกัน ผู้สูงอายุไม่ตามเข้ามา T_T
 
คืองี้ ช่วงหลายวันนี้ไรท์ทะเลาะกับมารดา ก็เลยอึนเอื่อย เนือยนอยด์ ป่วยเปื่อยครบทุกอาการ 
ทะเลาะถึงขั้นหอบหมอนย้ายห้องนอนหนีมารดา ทนนอนพื้นแข็งๆ เปิดพัดลมร้อนก็ยอม เพราะมารดาเอ่ยวาจาว่า ให้ต่างคนต่างอยู่ ไม่ต้องมาพูดกันอีก ไรท์ก็หง่าวอ่ะ ไม่อยากให้พูดก็ไม่พูด พูดแล้วเดี๋ยวโดนอีก ไม่ยุ่งก็คือไม่ยุ่ง แยกกินข้าว ต่างคนต่างกิน บ้านเงียบกริบ หมาๆก็หงอย
 
วันแรกอยู่ได้สบายๆเพราะฝนตกไง ไล่ได้ไล่ไปฉันมะแคร์
วันที่สองแดดเริ่มออก นรกแระ ยังไม่ทันตายก็ตกนรกนี่แหละ ร้อนอบเผาตัวเองในห้องนั่นแหละ ฉิบหายแระกุ วางแผนจะติดแอร์ แยกโดดเดี่ยวจากมารดาให้สมทิฐิ ติดปัญหาคือตรูไม่มีตัง นั่งทำงานเหงื่อท่วมต่อไป 
 
และพอมาวันนี้มารดาพิโรธหนักขึ้นเพราะเราไม่พูด ไม่คุยกันอ่ะค่ะ ทำเหมือนอีกฝ่ายเป็นอากาศธาตุ จนมารดาเอ่ยปากว่า มุงไม่ต้องมาเรียกกุว่าแม่ (นิยายสุดๆป่ะล่ะมารดาไรท์)
 
ไรท์ก็นอยด์นะ อะไรวะ มาถึงก็เฉ่งๆๆ ไหนว่าไม่ต้องพูด ไม่ต้องยุ่งกันไง (คือไรท์ก็ทำตามที่มารดาประกาศไว้อ่ะ คือรู้ว่ามารดาประชดพูดตรงกันข้ามกับความรู้สึก แต่จะให้ทำไง ไรท์เป็นพวกประเภทอยากได้ จัดให้ สามวันสามคืนเต็มๆที่แหง่กอยู่ในห้องร้อนๆ  
 
อึนจนไม่อยากกินข้าว นน.ฮวบอ่ะ บิดาอยู่ตรงกลางก็เซ็ง ถ้าถามว่าอยู่ได้มั้ย ก็อยู่ได้นะ มีทิฐิเต็มหัว คิดเลยเถิดเป็นฉากๆ จะประชดจะทำนู่นทำนี่ให้มารดาเสียใจ
แต่ก็หง่าวไง เหงา หมาก็มองหน้าทางนี้ทีทางโน้นที
สุดท้าย เอาล่ะ มารดาของข้าพเจ้าก็มีอยู่คนเดียว เลี้ยงข้าพเจ้ามา ทำทุกอย่างเพื่อข้าพเจ้า แล้วข้าพเจ้าจะทำร้ายมารดาทำไม ประชดแล้วอาจจะสะใจสั้นๆแต่เศร้ายาวอ่ะ ข้าพเจ้าผิด ข้าพเจ้ายอมรับ ไปงัดพวงมาลัยมะลิเหี่ยวๆที่ซื้อแอบไว้ตั้งแต่เช้าออกมา เปิดประตูไปที่ครัว มารดากำลังแทะมังคุด
 
คุกเข่า พนมมือพร้อมกะมะลิเหี่ยวๆนั่นแหละ อิปุ๋มยังไม่ทันพูด มารดาพูดสวนขึ้นมาก่อนเลย "ฮึ! จะทำอีกมั้ย!"
 
สารภาพตรงๆเลยว่า หนูทำอะไรผิดอ่า ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามารดาโกรธเพราะเรื่องอะไร
"แม่ หนูขอโทษ หนูทำอะไรผิด ยกโทษนะ"
 
 
ทีนี้บ่นยาวครัช ร่ายความผิด... เออเนอะ ข้าพเจ้าผิดจริง ปากดีชอบพูดไม่คิด มารดาเตือนหลายครั้งแล้วแต่ยังทำผิดอีก มารดาไม่ชอบ ข้าพเจ้ายอมรับผิด 
แล้วนึกถึงหนิงเอ๋อร์เวลาโดนสั่งคุกเข่าวางตรูดบนหลังส้นมะ โดนอบรมนานจนเมื่อยแล้วต้องล้มเผละลงไปกองที่พื้นอ่ะ นั่นแหละแบบนั้นเลย
 
ข้ามดราม่าไป... 
สรุปคือ... ไรท์ได้กลับเข้าห้องแอร์ ได้นอนฟูกแล้วครัช ฮือออออออ 
 
 
 
 


 
 

อิ้นเจินยินยอมมอบขลุ่ยคืนให้ แววตาคมดุจกระบี่จับสังเกตสีหน้าโล่งอกขององค์ชายแปดได้ทัน ดังนั้นเขาจึงเปิดสงครามประสาท

มือแกร่งยึดขลุ่ยไว้ ยังไม่ยอมส่งมอบให้อีกฝ่าย

“หากข้าจะขอให้ท่านเป่าขลุ่ยเลานี้เพื่อความบริสุทธิ์ว่าไม่มีอะไรแอบแฝง ท่านจะยินยอมหรือไม่?”

อวี๋โยวส่ายหน้าปฏิเสธทันที “กระหม่อมเกรงว่าจะมีพิษ”  

“แปลกจริง... ข้าไม่เคยพูดถึงยาพิษเสียหน่อย”

ทุกคำพูดของสองสามีภรรยาแห่งยงหวังฝูล้วนมีกับดักซ่อนอยู่ รับสั่งของยงชินหวังเพียงคำเดียวก็กระชากลมหายใจของอวี๋โยวจนสิ้น แต่อวี๋โยวยังไม่ยอมพลาดท่าง่ายๆ รีบพลิกลิ้นตอบกลับไป “กระหม่อมเพียงแค่ไม่ไว้ใจเจ้ากงกงผู้นี้ มันกล้าแอบอ้างพระบัญชา บิดเบือนความซื่อสัตย์จงรักภักดีของกระหม่อมอย่างอุกอาจเช่นนี้ แสดงว่ามีผู้อยู่เบื้องหลังคิดปองร้ายกระหม่อมแน่นอน กระหม่อมจะรีบนำขลุ่ยเลานี้ไปตรวจสอบและหาคนผิดมารับโทษโดยเร็วพ่ะย่ะค่ะ”

คังซีนิ่งฟังอยู่นาน ก่อนจะเอ่ยรับสั่งเย็นเยียบ “เป่าซะ”

“แต่กระหม่อม...”

“ข้าสั่งให้เจ้าเป่าขลุ่ยนั่นซะ เจตนาของเจ้าน่าเคลือบแคลงตั้งแต่ฝากของสำคัญล้ำค่าเช่นนี้ให้กงกงฝึกหัดแล้ว เจ้าคิดว่าฮ่องเต้อย่างข้าเป็นตัวโง่งมงั้นรึ?! ถ้าไม่เป่า ข้าจะเลาะฟันของเจ้าออกมาแล้วเย็บขลุ่ยสารเลวนี่ติดปากเจ้า!

อวี๋โยวพูดอะไรไม่ออก พอสบตานาราถึงได้รู้ตัวว่าติดกับฮุ่ยเก๋อเก๋อตั้งแต่เอ่ยปากยอมรับว่าตนเป็นเจ้าของขลุ่ยเลานี้แล้ว มือไม้ของอวี๋โยวสั่นระริกขณะรับขลุ่ยหยกอาบยาพิษซึ่งจะนำความตายมาจ่อตรงหน้า เขาค่อยๆ ยกขลุ่ยขึ้นมาด้วยอากัปกิริยาสั่นเทาไม่อาจควบคุม เหงื่อซึมแผ่นหลังเปียกทะลุชุด เมื่อริมฝีปากเข้าใกล้จุดที่ป้ายยาเอาไว้ พื้นฐานของอวี๋โยวเป็นคนชั้นต่ำขี้ขลาดที่ชอบทำตัวคับฟ้าเพื่อกลบเกลื่อนปมด้อย ดังนั้นเขาจึงขว้างขลุ่ยทิ้งและทรุดตัวโขกศีรษะ

“กระหม่อม... กระหม่อมทำไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ”

องค์ชายแปดกับเหลียงเฟยถึงกับนั่งไม่ติด เหลียงเฟยเผลอตัวทำสลากปลอมหลุดร่วงจากแขนเสื้อ หรงเฟยสังเกตเห็นจึงสั่งให้หลิวหลานไปเก็บมา พอรู้ว่าเป็นสลากที่เหลียงเฟยทำไว้เพื่อตบตาให้การแสดงจากชิงไห่ขององค์หญิงหรงเซี่ยนขึ้นแสดงก่อน มุมปากของหรงเฟยจึงอมยิ้มด้วยความสังเวช

“เหลียงเฟย เป็นเจ้าที่แอบวางแผนทำให้การแสดงขององค์หญิงล่มนี่เอง มิน่าเล่า? ถึงได้หาเรื่องคะยั้นคะยอให้องค์ชายสี่ทรงเป่าขลุ่ย”

“ไม่ใช่... ไม่ใช่นะ” เหลียงเฟยลนลานด้วยความตระหนก แม้ว่าหรงเซี่ยนจะไม่ได้เอ่ยต่อว่าหรือสอบถามหาความใดๆ แต่การล่วงเกินองค์หญิงไม่ต่างอะไรจากล่วงเกินคังซี! ไม่นับรวมความผิดฐานป่วนงานเฉลิมฉลองขององค์ไทเฮาอีก

หนึ่งพยัคฆ์คำรามตามตะปบ หนึ่งคนหลบเกาะไม้เลื้อยริมผาหิน ที่ด้านล่างพญางูรอกลืนกิน ลมหายใจก็โรยรินไร้เรี่ยวแรง... ดูท่าว่าจะมีใครบางคนต้องรีบมองหาน้ำผึ้งแสนโอชาแล้วนะเพคะ” องค์หญิงหรงเซี่ยนกล่าวแขวะด้วยรอยยิ้ม บวกกับนางจิ้งจอกหรงเฟยที่แอบยกพัดกลมขึ้นป้องปาก ปิดรอยยิ้มระรื่นไว้แทบไม่มิด ในเมื่อสองแม่ลูกคู่นี้ไร้ค่าไร้อนาคต หรงเฟยก็คิดช่วยกำจัดทิ้งเพื่อผูกมิตรกับยงหวังฝูเป็นการดีที่สุด

ดวงพระเนตรของคังซีคมปลาบดุจคมดาบบนแท่นประหาร เหลียงเฟยมือเย็นเฉียบ สมองหนักอึ้งแต่ก็พยายามเค้นสมองอย่างสุดความสามารถเพื่อพาตัวเองกับลูกหลุดพ้นจากข้อหาฉกรรจ์เหล่านี้

“พี่เต๋อ ท่านต้องหาทางแก้แค้นให้องค์ชายสี่นะเพคะ ดูก็รู้ว่านางกับลูกอยู่เบื้องหลังทั้งหมด กล้าถึงขนาดปองร้ายสายพระโลหิตเช่นนี้ ตายสิบครั้งก็ยังไม่สาสม” หรงเฟยนึกสะเทือนใจถึงลูกที่ตายไปแล้วของตนเอง จึงใส่อารมณ์เต็มที่ แต่เต๋อเฟยส่ายพระพักตร์พลางถอนหายใจ

หรงเอ๋อร์ เจ้าอย่ามัวแต่เติมเชื้อไฟใส่ในจิตใจของเจ้าเลย คนที่คิดเรื่องการล้างแค้นก็รังแต่จะเปิดแผลตัวเองให้สด ในขณะที่คนที่ไม่สนใจการแก้แค้น แผลนั้นก็จะเยียวยาและหายไปในที่สุดนะ”

พี่เต๋อ พี่จะปล่อยวางเช่นนี้ก็ไม่ถูก ที่นี่คือวังหลัง ใครอ่อนแอก็จะถูกรังแก การล้างแค้นเป็นเรื่อง ชอบธรรมต่างหากเพคะ ถ้าหม่อมฉันจะล้างแค้นใคร หม่อมฉันจะค่อยๆ วางหมากอย่างเบามือและรอผลอย่างเย็นใจ ทุกอย่างย่อมสำเร็จตามความปรารถนาแน่นอน วันนี้มีโอกาสมาหล่นอยู่ตรงหน้าแล้ว พี่เต๋ออย่ามัวลังเล หม่อมฉันจะช่วยพี่เต๋อกำจัดเหลียงเฟยกับลูกไปให้พ้นทางเอง ตำแหน่งฮองเฮาก็จะต้องเป็นของพี่เต๋ออย่างไม่ต้องสงสัย ดีมั้ยเพคะ”

“ข้าพอใจในตำแหน่งผินเฟยนี้แล้วล่ะหรงเอ๋อร์ ข้าเพียงอยากจะเตือนเจ้า การล้างแค้นไม่เคยทำให้ใครความสุขหรอกนะ เจ้าเองน่าจะรู้ซึ้งดีกว่าข้ามิใช่หรือ”

หรงเฟยเม้มริมฝีปาก เก็บซ่อนความเกลียดชังก่อนจะคลี่ยิ้ม น้อมรับคำแนะนำอย่างประชดประชัน “นั่นสินะเพคะ พี่เต๋อช่วยเตือนข้าแล้ว เรามานั่งเฉยๆ ดูเหลียงเฟยเดินขึ้นลานประหารก็แล้วกันนะเพคะ”  

ในใจหรงเฟยมั่นใจแล้วว่าเหลียงเฟยจะต้องตายในวันนี้แน่ การได้เฝ้าดูความตายช่างเป็นเรื่องรื่นรมย์อย่างยิ่ง เพียงแค่ใช้วาจาผลักดันเล็กๆ น้อยๆ เหล่าคนโง่ทั้งหลายก็วิ่งสุดฝีเท้ากระโจนลงหน้าผาจนสิ้น นี่แหละคืออำนาจของผู้ที่เกิดมาอยู่เหนือผู้อื่น หรงเฟยจ้องมองนารา... ตัวแปรสำคัญของต้าชิง สักวันหญิงงามแสนปราดเปรื่องผู้นี้จะต้องก้าวขึ้นเป็นบุคคลสำคัญในวังหลังแห่งนี้เป็นแน่ สมควรเร่งผูกมิตรไว้ใช้งานโดยเร็ว

เหลียงเฟยยกผ้าเช็ดหน้าซับน้ำตาคร่ำครวญ

“ฝ่าบาททรงพิจารณาด้วยเพคะ เป็นเพราะสายเลือดฮั่นในตัว หม่อมฉันกับลูกจึงถูกใส่ร้ายอย่างเหี้ยมโหดมาโดยตลอด หม่อมฉันยอมทนถูกกลั่นแกล้งรังแก แต่ครั้งนี้หม่อมฉันจะไม่ยอมให้ฝ่าบาทฆ่าลูกตัวเองเด็ดขาด ฝ่าบาทต้องไม่ด่วนตัดสินนะเพคะ”

“เสด็จพ่อ ผู้คนทั่วทั้งแผ่นดินยกย่องให้ลูกเป็นอ๋องผู้ทรงธรรม ที่ผ่านมาจึงถูกจ้องวางแผนให้ร้ายหลายครั้ง เสด็จพ่อทรงลองพิจารณาดูเถิด ลูกเพิ่งจะได้รับอนุญาตให้กลับไปทำงานในตำแหน่งเดิม แล้วลูกจะกล้าทำลายตัวเองอีกหรือ? ขอทรงให้ความเป็นธรรมแก่ลูกด้วย”

เหลียงเฟยกับองค์ชายแปดรู้ตัวว่าพญามัจจุราชกวักมือเรียกแล้ว สองแม่ลูกจึงรีบก้าวออกมาคุกเข่า ยืนกรานความบริสุทธิ์ แต่ดูเหมือนจะเปล่าประโยชน์เพราะสีพระพักตร์ของคังซีเครียดถมึงทึง ความชิงชันฉายชัดเจน

“ข้าเห็นใจที่พวกเจ้าสองแม่ลูกโดนคนอื่นดูถูกรังแกเสมอ แต่มาวันนี้ข้าเข้าใจกระจ่างแจ้งแล้ว... ไม่ใช่เพราะสายเลือดฮั่นในตัวเจ้าหรอก แต่เป็นเพราะสันดานของพวกเจ้าเองทั้งนั้น”

“ฝ่าบาท... หม่อมฉันถูกใส่ร้ายเพคะ แม้ว่าวันนี้หม่อมฉันจะไม่สามารถแก้คำกล่าวหาจนต้องโทษก็สุดแล้วแต่พระทัย แต่ขอได้โปรดเมตตาพระโอรสของฝ่าบาทด้วยเถิด”

คังซีโบกพระหัตถ์ให้เหลียงเฟยหยุดคร่ำครวญ พระราชบิดาของพระองค์ จักรพรรดิซุ่นจื่อทรงมีเชื้อสายแมนจูและมองโกล ส่วนพระนางเสี้ยวคังจางผู้เป็นพระราชมารดามีเชื้อสายแมนจูและฮั่น ดังนั้นคังซีจึงมีเชื้อสายทั้งแมนจู มองโกลและฮั่น ด้วยสาเหตุนี้เองพระองค์จึงทรงอุปถัมภ์ทั้งสามชาติ รวมถึงชาติอื่นๆ ที่เข้ามาสวามิภักดิ์ด้วย แต่การกระทำของเหลียงเฟยยิ่งตอกย้ำให้ชาวฮั่นแปลกแยกในสายตาชาวแมนจูและชาวมองโกลมากขึ้น! นี่เป็นความผิดใหญ่หลวงนัก!

คังซีกระทืบบาทเดือดดาล ทุกชีวิตในโถงจัดเลี้ยงสะดุ้ง ต่างเก็บปากของตนเองไว้จนเงียบกริบ

“พวกเจ้าสองแม่ลูกหยาบช้ากล้าวางแผนชั่วแอบอ้างคำสั่ง กระทำการอาจหาญต่อหน้าข้า เป็นความผิดกระทงที่หนึ่ง บังอาจก่อกวนย้อมเลือดในงานอวยพรของไทเฮาเป็นความผิดกระทงที่สอง หากสอบสวนแล้วว่าพวกเจ้าเกี่ยวข้องกับการปองร้ายองค์ชายสี่จริง พวกเจ้าจะหาว่าข้าโหดร้ายไม่ได้เด็ดขาด”

“เสด็จพ่อ ลูกถูกใส่ร้าย ลูกกับเสด็จแม่เป็นผู้บริสุทธิ์”

วินาทีที่คังซียกฝ่าพระหัตถ์ขึ้นช้าๆ เพื่อออกคำสั่งจับกุมและสอบสวน สร้อยพลอยของนาราเปล่งประกายขึ้น บ่งบอกว่าประวัติศาสตร์กำลังจะเปลี่ยน นาราจับมืออิ้นเจินไว้ เฝ้ามองวินาทีที่เธอกับเขาร่วมกันเปลี่ยนกาลเวลา

และแล้วกระแสลมแห่งโชคชะตาก็เปลี่ยนทิศทาง

มีคนแจ้งข่าวเข้ามาป้องมือกระซิบรายงานจางกงกงซึ่งน้อมกายรอถวายการรับใช้อยู่ จางกงกงมีสีหน้าตกใจจนเกือบทำแส้ขนหางจามรีหลุดมือ แต่ถึงอย่างไรจางกงกงก็ต้องทำตามหน้าที่ ขยับเข้าไปถวายรายงานต่อฮ่องเต้ด้วยเสียงอันแผ่วเบาที่สุดเพื่อมิให้ระคายพระกรรณไทเฮา

คังซีฟังรายงานจากแดนไกลจนจบ สีพระพักตร์ก็พลันเปลี่ยนเป็นแดงก่ำด้วยความเจ็บปวดใจแสนสาหัส แต่พระองค์ต้องข่มพระทัยฝืนทำเป็นปกติไว้พลางกล้ำกลืนด้วยขัตติยะ องค์ชายแปดจึงลอบยิ้มมุมปาก พิษที่เขาส่งไปมองโกลงอกเงยให้เก็บเกี่ยวได้แล้ว

เต๋อเฟยทราบเรื่องเป็นคนแรกต่อจากคังซี สีพระพักตร์ซีดเผือดจนพูดอะไรไม่ออก

เหลียงเฟยลอบสังเกตสีพระพักตร์ของคังซีและพระโอรสด้วยความตึงเครียด นาราสังเกตเห็นความผิดปกตินี้เช่นกัน และแล้วแววตาคมกร้าวของอิ้นเจินเข้มข้นขึ้นเมื่อองค์ชายสิบสามอิ้นเสียงเดินเมามายเข้ามาในงานเลี้ยง สีหน้าของอิ้นเสียงเหมือนคนกำลังถูกฉีกทึ้งหัวใจเป็นเสี่ยงๆ

นารากับอิ้นเจินรู้ทันทีว่าเกิดเรื่องร้ายแรงขึ้นแล้ว

 

 

 

วันนี้ปั่นได้เท่านี้ อย่าเพิ่งบ่นสั้นกันน้าาา ToT

อุดหนุนอิบุ๊คนิยายไรท์กันหน่อย จะได้มีตังติดแอร์ห้องหลบมารดา// ผัวะ!! //โดนมารดาโบก

 
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 86 ครั้ง

62 ความคิดเห็น

  1. #5524 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2560 / 00:01
    เกิดไรขึ้นอ่ะ
    #5524
    0
  2. #5425 0970521536 (@0970521536) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 09:41
    ไม่มีลูกที่ดีคนไหนชนะแม่ได้หรอกคร่าไรท์ ในบ้านแม่ย่อมใหญ่ที่สุดละ เลี่ยงการปะทะได้มันก็ดีกับเรา ต่อให้เราถูกก็ตาม เพราะสามัญสำนึกความเป็นลูกมันจะย้ำเตือนเราตลอดเวลา พ่อกับแม่สำคัญกับเราที่สุดและรักเราที่สุดในโลก^^ ..จะมีใครให้เราได้โดยไม่หวังผลตอบแทนบ้าง?..
    #5425
    0
  3. #5395 ซีเอส (@cassami) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 22:26
    เราเข้าใจนะไรท์ เราทะเลาะกะแม่ทูกกกกวันตั้งแต่เด็กยันเรียนจบป.ตรี มันสอนให้เรารู้ว่านิ่งๆๆๆ แล้วเดินหนีอย่างเดียว ดีสุด อย่าชนอย่าพูด เพราะเดี๋ยวแม่จะกลับมาน่ารักเหมือนเดิมเอง
    #5395
    0
  4. #5379 Walai6622 (@Walai6622) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 21:20
    คือบอกตรงๆนะ ไม่เคยทะเลาะกะแม่แบบหนักๆ แต่อยากให้กำลังใจค่ะ ยังไงเราก็ลูกอ่ะเนาะ ขอโทษไปแล้วก็ดีแล้วค่ะ แม่ก็คงดีใจ เราเองก็สบายใจ พ่อก็สบายใจด้วย
    #5379
    0
  5. #5378 ngamjitnan (@ngamjitnan) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 20:01
    ทำดีแล้วค่ะ เราคือลูก ทำไหนทำแล้วให้พ่อแม่สบายใจ โดยไม่ผิดบาป ก็ทำไปเถอะค่ะ ได้บุญหลาย
    #5378
    0
  6. #5377 jannee_511 (@jannee_511) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 19:59
    ความแม่อ่ะ ทะเลาะกับใครก็ได้แต่อย่าคิดเหิมเกริมกับเเม่ เราก็เคยเป็นชีวิตโครตลำบาก เหมือนโดนตัดหางปล่อยวัด
    #5377
    0
  7. #5376 jannee_511 (@jannee_511) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 19:59
    ความแม่อ่ะ ทะเลาะกับใครก็ได้แต่อย่าคิดเหิมเกริมกับเเม่ เราก็เคยเป็นชีวิตโครตลำบาก เหมือนโดนตัดหางปล่อยวัด
    #5376
    0
  8. #5375 Rabbitmb (@rbbitmb) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 19:09
    ไรท์กับแม่เหมือนเรากับแม่เลยค่ะ สู้ๆนะคะ
    #5375
    0
  9. #5374 Toffy (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 19:05
    ดีที่ไรท์ขอโทษแม่ อย่างไรเสียท่านก็หวังดีกับเรา อาจจะต่างคนต่างทิฐิ ถือว่าไรท์ทำถูกแล้ว ที่ลูกขอขมาแม่ ไม่งั่นท่านคงช้ำใจ



    เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อย่างัดข้อกับไทเฮา(ในบ้าน) ^__^ มิเช่นจิต้องนอนห้องพัดลม



    เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #5374
    0
  10. #5373 Toffy (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 19:04
    ดีที่ไรท์ขอโทษแม่ อย่างไรเสียท่านก็หวังดีกับเรา อาจจะต่างคนต่างทิฐิ ถือว่าไรท์ทำถูกแล้ว ที่ลูกขอขมาแม่ ไม่งั่นท่านคงช้ำใจ



    เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อย่างัดข้อกับไทเฮา(ในบ้าน) ^__^ มิเช่นจิต้องนอนห้องพัดลม



    เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #5373
    0
  11. #5372 nuinuinui56 (@nuinuinui56) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 17:49
    แม่คือพระในบ้าน ขอบคุณมากแล้วก็ค้างมากเช่นกัน
    #5372
    0
  12. #5371 Ong (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 15:56
    ชื่นชทไรท์นะคะเก่งมากๆที่ทำได้ และได้คุยกับคุณแม่เหมือนเดิม เพราะมีคนอีกมากมายที่เค้าไม่มีโอกาสนั้นแล้ว

    เป็นกำลังใจให้และได้มีครอบครัวอบอุ่น ได้อยู่ด้วยกันเห็นหน้าทักทายพูดคุย ทานข้าวพร้อมกัน ความสุขที่สุดแล้ว

    ชื่นชมจากใจค่ะไรท์。

    #5371
    0
  13. #5370 จี้ (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 15:34
    เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า .. อย่าทะเลาะกับคนถือตังค์ ขำกร๊ากกกก แต่ดีละที่ไรคือดีกับพระมารดา^^
    #5370
    0
  14. #5367 Sky (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 12:22
    ดีใจด้วยนะคะไรท์ที่คืนดีกับแม่แล้ว ก็หยวนๆกันไปกับแม่ให้กำลังใจนะคะ ขอให้ติดแอร์สำเร็จถ้าไม่พอก็พัดลมไอน้ำละกัน
    #5367
    0
  15. #5366 amporn (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 10:47
    ขอบคุณค่ะ
    #5366
    0
  16. #5365 ploysub (@ploybook) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 10:24
    โอ้ยยยยน ไรท์ทำค้างไปอีกกกกก
    #5365
    0
  17. วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 07:41
    อิ8กะแม่นี่เลวจิงจังมาก
    #5364
    0
  18. #5363 สุขสันต์วันฝนตกและอากาศร้อน (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 07:39
    ไรท์คิดถูกแล้วอะ ไม่มีใครรักเราทำเพื่อเราได้เท่าแม่หรอก ดีแล้วค่ะ สู้ๆ นะ ถ้าไม่มีตั้งคิติดแอร์ แอบอ้ายแอร์ห้องแม่เบย // ผัวะ โดนโบกอีกคน 555
    #5363
    0
  19. #5361 Gadget68 (@Gadget68) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 07:31
    ขอบคุณค่ะ. ปักหมุดรอนะค่ะ. ในโลกนี้ไม่มีใครรักเราเท่าพ่อ/แม่. ทิฐิไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้น. เราเป็นลูกต้องรู้จักอ่อนน้อมถ่อมตนผิดหรือถูกเราก็ต้องเข้าไปพูดคุยกับท่าน. ขอขมาลาโทษในสิ่งนั้น. แล้วไรท์ก็จะประสบความสำเร็จในชีวิต
    #5361
    0
  20. #5360 DeerPearl (@2050409) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 04:12
    เป็นกำลังใจให้ไรท์น้าาา ดีกับแม่แล้วได้ห้องแอร์เหมือนเดิม ยอมๆนะถูกแล้วไรท์555555
    #5360
    0
  21. #5359 EchizenRyoma (@siriwanphanpa) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 03:04
    เพราะประวัติศาสตร์เปลี่ยนแน่เลย
    #5359
    0
  22. #5358 jaonoey (@jaonoey) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 02:26
    ค้างมากค่ะ
    #5358
    0
  23. #5357 Pannikaa (@Pannikaa) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 01:50
    ค้าาาาาาง ค่ะ
    #5357
    0
  24. #5356 Kozys88 (@Kozys88) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 01:15
    ดีแล้วค่ะไรท์ ยอมลดทิฐิกับบิดามารดา เป็นเรื่องที่ดีที่สุดเลยค่ะ ถึงเราจะว่าเราไม่ได้ทำอะไรผิดก็เถอะ กับคนอื่นเราอาจจะมีทิฐิได้ แต่กับมารดาการขอขมาลาโทษและพูดคุยกันนี่ดีที่สุดเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #5356
    0
  25. #5355 fahrugnam (@fahrugnam) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 00:53
    ทุกบ้านมีปัญหาทั้งนั้น ไรท์สู้ๆ นะคะ ผิดถูกค่อยว่ากันแต่ไรท์ขอโทษและกราบแม่นี่เยี่ยมที่สุดเลย เป็นกำลังใจให้ซึ่งกันและกันนะคะจุ๊บๆ
    #5355
    0