ตอนที่ 1 : บทนำ: เมื่ออดีตนางร้ายจำทุกอย่างได้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 399
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    30 ต.ค. 59

บทนำ

เมื่ออดีตนางร้ายจำทุกสิ่งได้


ฉันสัมผัสได้ถึงปัญหาที่กำลังจะตามมา…”

 

ถ้าจะย้อนกลับไปคงต้องเริ่มจากวันนั้น

วันที่ 31 ธันวาคม สมัยฉันอยู่มอต้น ปีสาม

.

            ระหว่างที่แฟนเก่ากำลังมาส่งฉันที่บ้านหลังจากที่เราได้ใช้เวลาช่วงปีใหม่ด้วยกัน วันนั้นอยู่ๆก็เกิดแสงออโรร่าขึ้นเต็มท้องฟ้าสร้างความหวาดหวั่นไปทั่วโลกว่าเป็นสัญญาณเตือนวันสิ้นโลกหรือเปล่า แต่ว่าหลังจากวันนั้นทุกอย่างก็กลับคืนกลับสู่ความปกติทุกคนก็แทบลืมวันนั้นไป


            แต่ว่ามันไม่ใช่กับฉัน….

            สิ่งที่ทุกคนเห็นอาจเห็นเพียงแค่แสงออโรร่า

 

            แต่ฉันเห็นแสงสีขาวที่ลอยมาปะทะหน้าผากของฉันเต็มๆ

            หลังจากนั้นทุกสิ่งทุกอย่างก็ดับไป

 

            และตื่นขึ้นมาอยู่บนตักแฟนเก่าที่คอยเอาผ้าชุบน้ำบนหน้าของฉัน ดวงตาสีครามของเขาเบิกตากว้างด้วยความดีใจที่ฉันฟื้นขึ้นมา พร้อมพยายามลากฉันไปโรงพยาบาลให้ได้แม้ฉันจะบอกว่าไม่เป็นอะไรแต่เขาก็ดึงดันจะพาฉันไปให้ได้ ฉันจึงอ้างว่าเมื่อคืนไม่ค่อยได้นอน เขาจึงยอมพร้อมบ่นยาวไปเจ็ดบ้านแปดบ้าน

 

            “รินะจังหัดดูแลตัวเองหน่อยสิครับ ผมบอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าอ่านนิยายจนดึก  อย่าทำให้เป็นห่วงสิครับ

 

            เขาลูบผมสีขาวของฉันอย่างแผ่วเบา ฝ่ามือของเขาอ่อนโยนให้ความรู้สึกคุ้นเคยเป็นอย่างมาก รุ่นพี่เป็นแฟนที่ดีมากคอยห่วงใยฉันตลอดเลย

 

มันทำให้ฉันคิดว่า

 

ตัวฉันรักเขาจริงๆหรือเปล่า?

 

หลังจากเขากลับบ้านไป ฉันจึงลุกขึ้นมาจากเตียงแล้วตบหน้าตัวเองสองทีว่าตัวเองฝันไปหรือฉันบ้าไปกันแน่ หลังจากที่ฉันโดนแสงสีขาวกระแทกเข้าที่หน้าผากฉันก็จดจำอะไรได้ขึ้นมา

 

ถึงอดีตชาติที่แสนสิ้นหวังของฉัน           

อดีตชาติของฉันคือลิเลียอาร์ เบซิริอัส เจ้าหญิงของอาณาจักรซิลเวอร์เทรส นางร้ายในนิยาย EVERGARDEN ที่มีนางเอกสุดกระจอกแห่งปีและนางร้ายงี่เง่าแห่งปี ก็ตามสูตรสำเร็จนางเอกมีคนช่วยเหลือเป็นที่รักใคร่ต่อคน สัตว์ สิ่งของ จนควรค่าแก่รางวัลสตรีมิตรภาพ แต่จุดที่พีคคือ ลิเลียอาร์ เป็นน้องสาวต่างแม่ที่จ้องจะค้ำคอร์กับพี่ชายตัวเอง!!                                                                                 

แม้ฉันจะเป็นลูกคนเดียว ฉันยังคิดไม่ออกเลยว่าการรักพี่ชายตัวเองจะเป็นไปได้หรอ ไม่ใช่อนิเมะซักหน่อยน่า

 

ตัวฉันนอกจากจำอดีตได้ยังได้รับความรู้สึกของลิเลียอาร์ได้ ความรู้สึกที่รุนแรงของหญิงสาวที่รักมั่นในตัวพี่ชายตัวเองมาก

 

มากจนเผาผลาญเทียนแห่งชีวิตของตนมอดดับลง!

 

เธอทั้งเหยียดหยาม ใส่ร้ายและทำร้ายนางเอก ฟลอเรนซ์ เอวา เรเว่น ที่เป็นเจ้าหญิงจากอาณาจักรเล็กๆมาลี้ภัยด้วยความหึงหวงท่านพี่ของเธอให้ความสนใจ ทั้งที่เธอทั้งสวยกว่า รักท่านพี่มากกว่าใครทำเขาถึงไม่รักเธอกันล่ะ?

 

….ทั้งที่ฉันยอมท่านพี่ทุกอย่างแท้ๆ

 

ท่านพี่ของเธอคอยปกป้องฟลอเรนซ์เวลาที่เธอทำร้าย ทำให้เธออิจฉาหล่อนเป็นอย่างมาก

 

ทั้งดวงตาสีชมพูน่าเกลียดนั่น

 

ทั้งเส้นผมที่เหมือนขี้โคลน

 

ทั้งริมฝีปากที่ยิ้มและหัวเราะกับท่านพี่ของเธอ

 

อยากจะฉีก! อยากจะกรีด! อยากจะแทงใบหน้านั่นให้พรุน!!

ทำไม! ทำไม!ทำไม!ทำไม!ทำไม!ทำไม!ทำไม!ทำไม!ทำไม!ทำไม!ทำไม!ทำไม!ทำไม!ทำไม!ทำไม!ทำไม!ทำไม!ทำไม!!!!

 

    ยัยคนชั้นต่ำนั่น! ฉันจะทำร้ายแกให้ย่อยยับ แกจะไม่มีวันได้อยู่กับท่านพี่ของฉันหรอก!!

ฮะฮาฮ่า ฮาฮาฮ่า ฮิฮิฮิ

       ฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิฮิ ฮะฮาฮ่า ฮะฮาฮ่า ฮะฮาฮ่า ฮะฮาฮ่า!!!

 

ท่านพี่ของฉัน

ท่านพี่ของฉัน

ท่านพี่ของฉัน….

                              หญิงไม่มีทางยกพี่ให้ใครหญิงสาบาน……

 

ความรู้สึกของลิเลียอาร์ทำเอาฉันรู้สึกคลื่นไส้

                                                                

             หลังจากนั้นก็มาถึงจุดจบสุดท้ายของลิเลียอาร์ ก่อนคืนวันแต่งงานของพี่ชายของหล่อนหล่อนได้บุกเข้าไปหมายจะฆ่าฟลอเรนซ์ด้วยมีดสั้นอาบยาพิษ แต่ว่าพี่ชายของเธอมาช่วยก่อน ทำให้มีดพลั้งแทงเข้าที่ซี่โคลงซ้ายของเธอ แม้จะไม่ใช่จุดสำคัญ แต่พิษนั้นร้ายแรงมากมันซึมเข้าไปในร่างกายอย่างรวดเร็ว

 

คำพูดสุดท้ายของลิเลียอาร์คือ….

 

                            หญิงจะตามไปรักพี่ทุกชาติค่ะ หญิงสัญญา”  

 

เดี๋ยวนะอดีตตัวฉันสุดยันเดเระ+บราค่อน+ค้ำคอร์

 

ตลกเกินไปละ

 

                                      …..ว็อดเดอะฟัค? ฝันไปเถอะย่ะ


กาว กาว กาว ก๊าว! อยู่ไหน!! 


ขอสูดหน่อย เครียดเกินไปแล้ว!

 

            หลังจากที่เรื่องราวหลั่งไหลเขามาเหมือนเขื่อนแตกเกินที่สมองของฉันจะรับไว้  ฉันจึงต้องพึ่งยานอนหลับเพื่อที่ฉันจะได้หลับได้

 

                                        ….และนั่นคือจุดเริ่มต้นของความวุ่นวายอีกมากมาย



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

17 ความคิดเห็น

  1. #11 MooK_KunG_Zaa (@letsdance12) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 14:38
    ตลกดีค่ะ ฮ่าๆๆ
    #11
    0
  2. #2 verasun (@verasun) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 22:07
    ขอบคุณ
    #2
    1