fic Hoozuki no reitetsu - Life is pass away

  • 100% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 3,309 Views

  • 431 Comments

  • 143 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    51

    Overall
    3,309

ตอนที่ 14 : บทที่ 11 List

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 471
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    14 เม.ย. 57

Pearl- เอื้อ เรามาอัพละ ตอนนี้ยาวขึ้นกว่าเดิมนิดหนึ่ง55555555 เดี๋ยวแกอ่านไปเรื่อยๆก็ไม่สงสารฮาคุทาคุแล้วละ= =

Poison_crime - ไม่อยากบอกเลยค่ะว่าขำคอมเม้นท์ท่านจนถึงกับปวดกราม555555555 โปรเจ็คเรื่องหน้าเรามีแล้วละค่ะ แต่จะได้แต่งไหมนี่อีกเรื่อง ดีใจนะคะที่บอกจะตามไปเรื่อยๆ //เดี๋ยวนะ ถึงกับไม่รู้ว่าจะไปสิงที่ไหนเลยเหรอ...


hatter - ตอนนี้เริ่มไม่มีน้ำตาลละ น้ำตาลหลายตอนเดี๋ยวหลายๆคนเอียน555555 ไม่ทันแล้วพี่ชาย //กดปุ่มดราม่า

Mint~Fairy - ค่ะ ใกล้แล้วละ... เดี๋ยวไม่นานก็จะรู้แล้วละค่ะว่าทำไมโฮซุกิถึงเปลี่ยนไปขนาดนี้5555 //เดี๋ยวนะคะ..แล้วกฏหมายละ.. ขอบคุณที่อุดหนุนค่ะ T T ตอนพิเศษก็คงลงในเว็บนี้ด้วยแหละ แต่ลงแค่บางตอน จริงๆก็ไม่ได้ตั้งใจว่าจะกั๊กนะ แต่มันลงไม่ได้เพราะติดเรท5555

Magic_innocent - น้ำตาลต้องขึ้นไว้เยอะๆก่อนไงค่ะ จะได้เยียวยาจิตใจได้(?) เรามุ้งมิ้งมาตั้งหลายตอนแล้วนะคะ ดราม่าไม่กี่ตอนเอง โฮ5555

Death lullaby - ระวังนอกจากโดนลากเข้าคุกแล้วจะมีเจ็กตามมาดักตีหัวนะคะ555 เราอัพทุกวันค่ะ ถ้าไม่ติดธุระอะไร ฮา 



------------------------------------------------------------------------------------------









เคยเหนื่อยกับการเฝ้าตามหาใครสักคน




เพียงเพราะหวังแค่ว่าจะให้เขาหันกลับมามองเราบ้าง







ตอนเช้าฮาคุทาคุลุกขึ้นมาจากเตียงแล้วนั่งด้วยอาการที่ปวดหัวจี๊ด เหมือนทุกๆอย่างในสมองจะพาลแตกเป็นเสี่ยงๆ ตอนนี้มีความทรงจำที่หลงเหลือเพียงอย่างเดียวในหัวหลังจากที่ตื่นขึ้นมา









เด็กคนนั้นชื่อโจ…






 


แน่นอนว่าชื่อเป็นเพียงสิ่งเดียวที่จำได้ แต่การที่จำอะไรบางอย่างขึ้นมาได้เล็กน้อยก็ยังดีกว่าจำไม่ได้เลย








ฮาคุทาคุรีบลุกขึ้นมาแต่งตัวแต่เช้าจากนั้นก็จัดการตัวเองให้เสร็จเรียบร้อย พอโมโมทาโร่เห็นเจ้านายของตัวเองเดินอย่างรวดเร็วออกมาจากห้องนอนไปทางประตูบ้าน อีกฝ่ายก็เลยทำสีหน้าสงสัยว่าเขากำลังจะไปไหนตั้งแต่เช้า จนในที่สุดพอเขาเดินไปกำลังจะเปิดประตูบ้าน โมโมทาโร่ก็เลยเอ่ยถามขึ้นมา








“จะไปไหนเหรอขอรับท่านฮาคุทาคุ ตั้งแต่เช้าเลย?”




 


“ข้าว่าจะลงไปโลกมนุษย์หน่อย”








ฮาคุทาคุว่าพลางเปิดประตูก่อนจะรีบเดินให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ จากนั้นไม่นานนักเขาก็มายืนอยู่ที่ประตูเส้นเขตแดนระหว่างสวรรค์ โลกและนรก








ร่างกายพลันค่อยๆเปลี่ยนจากมนุษย์ธรรมดาเป็นเทพกึ่งร่างปกติเพื่อที่จะเดินทางได้เร็วขึ้น ไม่ช้าเขาก็ค่อยๆลอยตัวลงไปยังที่โลกมนุษย์ ก่อนจะสอดส่องมองไปรอบๆ







อย่างน้อยเรื่องแบบนั้นก็จะผ่านมาเกือบ2000-3000ปีแล้ว ยังไงเด็กคนนั้นก็ไม่มีทางมีชีวิตอยู่






ถ้าถามว่าทำไมถึงรู้เวลาปีได้ นั่นเป็นเพราะว่าบรรยากาศกับทิวทัศน์รอบๆ เมื่อก่อนเขาเคยลงมาในโลกมนุษย์บ่อยอยู่ บ่อยพอที่จะรู้การเปลี่ยนแปลงของบ้านเมือง รวมถึงสภาพความเป็นอยู่ด้วย








สิ่งที่เขาต้องการคือ ลงมาพิสูจน์ว่าเคยมีสถานที่แบบนั้น เคยมีเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นจริง





ไม่ใช่เป็นเพียงแค่ความฝัน






 


ยิ่งลอยตัวลงต่ำมาเรื่อยๆก็เจอกับหมู่บ้านที่ถูกปล่อยทิ้งร้าง พอมองต่อมาอีกหน่อยก็เจอเข้ากับทุ่งหญ้าที่ในตอนนี้เริ่มแปรเปลี่ยนกลายเป็นป่าไปบางส่วน ในขณะที่หญ้าก็ขึ้นรกเพราะไม่มีใครมาดูแล







แทบทุกพื้นที่ของหมู่บ้านดินแตกระแหงเพราะความแห้งแล้ง ทว่ามีเพียงทุ่งหญ้าเท่านั้นที่ยังคงความเขียวสดใสเอาไว้




 


จะว่าฝนตกก็ไม่ใช่เพราะดูจากพื้นดินแล้วที่นี่น่าจะไม่มีฝนมานานแล้ว




 


ฮาคุทาคุมองภาพนั้นในใจนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นว่าทำไมหมู่บ้านถึงกลายสภาพร้างไป พอลองเข้าไปดูใกล้ๆถึงได้รู้ว่าสถานที่แห่งนี้ไม่มีใครอยู่มานานมากแล้ว นานพอที่บ้านไม้จะผุพังไปจนเกือบหมดและก็คงไม่มีใครเข้ามาถึงภายในหมู่บ้านที่มีเขาล้อมรอบแบบนี้




 


ยิ่งคิดก็ยิ่งได้แต่สงสัย แต่ที่น่าสงสัยมากที่สุดคงจะเป็นทุ่งหญ้าที่ยังคงเขียวสดใสเหมือนเดิม







ฮาคุทาคุมองสถานที่เหล่านั้นก่อนที่จะพยายามนึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้ออก แต่ไม่ว่าจะพยายามนึกเท่าไหร่ ก็รู้สึกราวกับว่าไม่เคยเกิดเรื่องราวแบบนั้นขึ้นมาก่อนเลย สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่ความฝันจริงๆเหรอ…? ในเมื่อถ้าเขาเคยรักใครสักคนมากถึงขนาดนั้น เรื่องที่เกิดขึ้นมันก็คงยากที่จะลืม





 


แถมทั้งๆที่อุตส่าห์ลงมาในโลกมนุษย์จนได้เจอกับสถานที่ที่เหมือนกับในความฝันมากขนาดนี้ แต่กลับไม่มีความทรงจำอะไรอยู่ในหัวเลย ไม่มีความรู้สึกใดๆที่บ่งบอกว่าเขาเคยมาที่นี่มาก่อน








ฮาคุทาคุถอนหายใจเมื่อรู้ว่าการคิดไปเรื่อยเปื่อยมันเปล่าประโยชน์ ในที่สุดเขาก็ลอยตัวขึ้นไปข้างบนให้สูงขึ้น ก่อนจะกลับไปยังแดนสุขาวดีอันเป็นที่อยู่อาศัยของตน







ถ้าโจตายไปแล้ว…






แสดงว่าป่านนี้เด็กคนนี้จะต้องเกิดใหม่หรือไม่ก็ยังอยู่ในนรกหรือสวรรค์สักที่




 


แต่ฮาคุทาคุมั่นใจว่าเด็กคนนั้นยังไม่ไปเกิดใหม่แน่นอน เพราะว่าปกติแล้วเมื่อมีคนตาย คนตายนั้นจะมีอายุขัยเฉลี่ยราว3000-4000ปี และบางคนอาจจะมากกว่านั้น








ในที่สุดเขาก็เริ่มที่จะลองค้นหาจากสวรรค์ก่อน ฮาคุทาคุเปลี่ยนร่างของตัวเองให้กลายเป็นมนุษย์ธรรมดา ก่อนที่จะเดินไปยังศาลาอื่นที่มีข้อมูลและประวัติของคนตายในช่วงปีต่างๆ








พอพนักงานที่คอยเฝ้าเห็นฮาคุทาคุเดินผ่านมา พนักงานทั้งสองคนนั้นก็ก้มหัวให้กับชายหนุ่มเพื่อเป็นการแสดงความเคารพ หากแต่เขาก็ได้แต่โปรยยิ้มไปให้เหมือนทุกที








ครั้งสุดท้ายที่มาที่นี่ ฮาคุทาคุจำไม่ได้ว่ากี่ปีแล้วตอนนั้นยังเป็นตอนที่พนักงานไม่พอ เขาเลยต้องมาช่วยงานที่ศาลาแห่งนี้สักระยะ พอมาอีกครั้งถึงได้รู้ว่าห้องสมุดกว้างขึ้นเยอะ เยอะมากพอที่จะเดินไล่หาเท่าไหร่ก็ไม่หมด




 


ฮาคุทาคุไล่เดินตามชั้นปีในห้องสมุดอันกว้างขวางแห่งนี้ ก่อนที่สายตาจะสอดส่องไปเห็นช่วงระยะ2000-3000ปีก่อนพอดี ชายหนุ่มรีบเดินตรงไปอย่างรวดเร็ว สายตาพลางสอดส่องปีที่ลดลำดับลงมาเรื่อยๆ จนกระทั่งสะดุดกับในช่วงเวลาที่เขาคิดว่าน่าจะอยู่ในราวๆนั้น





 


ฮาคุทาคุเริ่มไล่ดึงเอกสารออกมาเปิด ไม่นานนักเอกสารที่เขาคิดว่าไม่ใช่ก็จะทิ้งมันลงข้างตัว และตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ที่เอกสารเริ่มรายล้อมรอบๆ ทว่าเขาก็ไม่เจอกับชื่อของเด็กคนนั้นเลย








ชายหนุ่มใช้เวลาไปทั้งวันกับการไล่หาชื่อ ผ่านไปวันแล้ววันเล่าเขาก็ไม่คิดจะปลีกตัวออกมาจากห้องเอกสารแต่อย่างใด ในใจเริ่มนึกหวาดหวั่นเมื่อไม่เห็นชื่อของอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย



 


ในที่สุดฮาคุทาคุก็ตัดสินใจไปถามคนที่คอยดูแลในหอสมุดเกี่ยวกับเรื่องรายชื่อผู้ตายบนสวรรค์ หากคำตอบที่ได้รับมากลับทำให้เขาได้แต่ขมวดคิ้ว





 


“ข้าจำชื่อคนตายทั้งหมดไม่ได้หรอกขอรับ ท่านฮาคุทาคุ”





ไปๆมาๆเลยกลายเป็นว่าเขาต้องเดินวนไปมาหลายรอบ ทั้งๆที่หลายๆวันที่ผ่านมา ฮาคุทาคุยังไม่ได้กินอะไรทั้งนั้น







ท้ายที่สุดฮาคุทาคุก็เลยตัดสินใจพักเรื่องนั้นไว้ก่อน แล้วไปกินข้าวที่ไม่รู้เหมือนกันว่ามื้อไหน ระหว่างที่ใช้ตะเกียบคีบอาหารเข้าปากก็เริ่มนึกอะไรแปลกๆขึ้นมา





 


หรือจะลองไปถามท่านราชาเอ็นมะดี…



 


เขารีบสะบัดไล่ความคิดนั้นออกไปอย่างรวดเร็ว เพราะช่วงนี้ท่านราชาเอ็นมะคงไม่ค่อยมีเวลาว่างสักเท่าไหร่ อันที่จริงเขาก็ไม่เคยเห็นอีกฝ่ายมีเวลาว่างสักที






ฉับพลันในหัวก็นึกถึงใครบางคนที่พักนี้หายหน้าไปไม่ยอมมาสบตาหรือซื้อยากับเขาอีกเลย เวลาที่จะซื้อยาก็ดันฝากให้คาราอุริหรือนาซุบิมาเอาแทน






พอถามคนที่มาเอายาแทนโฮซุกิว่าทำไมพักนี้เจ้านี่ไม่ค่อยโผล่หน้ามาเลย อีกฝ่ายก็จะบอกว่าท่านโฮซุกิยุ่ง






ยุ่งแล้วยังมีเวลาไปเลี้ยงปลาทองทุกๆวัน นั่นเขาเรียกว่ายุ่งตรงไหนกัน





ฮาคุทาคุคิดแย้งในใจ แต่ก็ไม่พุดอะไรออกไป รู้ดีว่าบางทีที่โฮซุกิหายไปอาจจะเป็นเพราะต้องการหลบหน้าเขา





 


เพื่ออะไรละ…?









หรืออาจจะเพราะเหตุการณ์เมื่อวันก่อน ว่ากันตามจริงหลังจากที่เขาหลับไป ตอนเช้าก็ดันตื่นมาเจอไอ้บ้านี่นอนข้างๆเตียง ดีที่มีหมอนข้างกั้นและเตียงก็ใหญ่พอสมควร ไม่งั้นเขาคงได้เผลอคว้าอีกฝ่ายมากอดตามนิสัยที่ทำบ่อยๆ



 



สิ่งแรกที่ตื่นแล้วเห็นหน้าโฮซุกิหลับข้างๆ เขานึกว่าตัวเองฝันด้วยซ้ำไป ถึงกับหาอะไรมาตบหน้าตัวเองรัวๆ แต่ก็ยังเห็นอีกฝ่ายนอนข้างๆเหมือนเดิม








พอถามว่าทำไมโฮซุกิถึงมานอนบนเตียงเขา ทำไมไปนอนที่เตียงของโมโมทาโร่แทน ก็ได้คำตอบว่า ห้องของโมโมทาโร่ล็อคอยู่ แล้วก้ไม่อยากนอนที่โตีะแข็งๆเลยถือวิสาสะมาเบียดตัวนอนตามใจชอบ





 


ไม่ถามความเห็นใจอะไรสักนิด…








น่าแปลกที่เขาไม่โกรธอะไรเลย แต่หลังจากวันนั้นโฮซุกิก็หายตัวไป ไม่ยอมมาเอายาอีกทั้งๆที่ดูยังๆไงๆ ยาก็น่าจะหมดแล้วและการที่ให้คนอื่นมาเอายาแทนตัวเองนี่ไม่ใช่นิสัยของโฮซุกิเลย





บางทีถ้าเป็นเรื่องของในนรก โฮซุกิจะรู้ดีมากที่สุด ทั้งๆที่เป็นเลขาแต่ดันรู้ดีกว่าเจ้านายตัวเองเสียอีก



 


พอคิดจนได้ข้อสรุปแล้ว ฮาคุทาคุเลยตั้งใจว่าจะไปถามโฮซุกิเกี่ยวกับเรื่องนี้






อย่างแรกที่เห็นคือสีหน้าบูดบึ้งของโฮซุกิเหมือนทุกๆที ร่างที่สูงพอๆกับเขายังคงนั่งอยู่ในโรงอาหาร





 


“มีธุระอะไรรึไงขอรับ สัตว์เทพอย่างท่านถึงลงมาในนรกแบบนี้ หรือจะมาเอาต้นปลาทอง?”


 


แม้คำพูดจะเป็นคำสุภาพก็จริง แต่มันก็แฝงการประชดประชันไปภายในตัว








 


“ปกติแล้วที่นรกเวลาพิพากษาเขาจะต้องใช้กระจกส่องเพื่อให้เห็นอดีตก่อนตายใช่ไหม?” ฮาคุทาคุเอ่ยถาม ในขณะที่โฮซุกิชะงัก มือที่กำลังจับตะเกียบจะคีบอาหารพลันหยุดลง ก่อนจะเงยหน้ามาสบตากับเขาด้วยแววตาสงสัย





 


“แน่นอนว่าต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้วขอรับ แต่บางทีกระจกก็จะใช้ไม่ค่อยได้เรื่อง นอกจากจะส่องเรื่องของความผิดแล้วยังส่องเรื่องในอดีตเรื่องอื่นอีกด้วย”โฮซุกิว่าน้ำเสียงราบเรียบ “แล้วนึกอะไรอยู่ๆถึงถามเรื่องนี้ขึ้นมาละขอรับ”







 


“เจ้าพอเคยเห็นเด็กผู้ชายคนหนึ่งบ้างหรือเปล่า”

 




“เด็กผู้ชายคนไหนละขอรับ ถึงข้าจะจัดการงานทุกๆอย่างก็จริง แต่ใช่ว่าข้าจะจำได้ทั้งหมดเสียหน่อย”







 


“เด็กผู้ชายที่ชื่อว่าโจน่ะ”





สิ้นสุดคำพูดนั้นแวบหนึ่งที่ฮาคุทาคุเห็นโฮซุกิชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะขมวดคิ้วมากกว่าเดิมแล้วส่ายหน้า








“ข้าไม่เคยได้ยินหรอกขอรับ ถ้ามีเด็กชื่อแบบนั้นเองข้าก็ต้องเคยได้ยินมาบ้าง”




 


ฮาคุทาคุถอนหายใจออกมา อุตส่าห์คิดว่าจะได้เบาะแสอะไรสักอย่างบ้าง แต่นี่กลับไม่มีเลย







 


หรือว่าจะไปเกิดใหม่แล้วจริงๆนะ…?






 


“มีอะไรหรือเปล่าขอรับ ถึงได้มาตามหาเด็กผู้ชายคนนั้น?”โฮซุกิเอ่ยถามขึ้นมาเมื่อเห็นสีหน้าของฮาคุทาคุที่ดูปลงตกกับโลกยังไงชอบกล






 


“ช่างเถอะ ไม่ใช่ธุระอะไรของเจ้าสักหน่อย”ฮาคุทาคุว่าพลางทำท่าเหมือนจะลุกขึ้นยืน แต่พอเห็นใบหน้าบูดบึ้งแล้ว อยู่ๆเขาก็เอื้อมมือออกไปดึงแก้มอีกฝ่าย โฮซุกิสะดุ้งเมื่อเขาทำแบบนั้น นัยน์ตาเบิ่งกว้างขึ้นเล็กน้อย











“หัดยิ้มซะบ้าง เห็นหน้าเจ้าบึ้งตลอดเวลาแบบนี้แล้วข้าหงุดหงิดเสียจริง”



 


ฮาคุทาคุทิ้งท้ายไว้แค่นั้น ก่อนจะเดินออกไป









คนออกไปจากโรงอาหารหมดแล้ว เก้าอี้ที่ฮาคุทาคุนั่งก็ถูกเก็บเข้าไปอยู่ที่เดิมของมัน เหลือเพียงแต่โฮซุกิที่ยังคงนั่งอยู่








ใบหน้าที่มักนิ่งเฉยยังคงรู้สึกว่ามันร้อนจากเหตุการณ์เมื่อครู่ เวลาที่อีกฝ่ายแตะตัวราวกับมีไฟฟ้าสถิตทำให้ต้องผงะถอยออกไปโดยอัตโนมัติ





 


หัวใจยังเต้นแรงผิดปกติจากเหตุการณ์เมื่อครู่…



 


--------------------------------------------------------------------------------------------------------------





สวัสดีค่ะ เราโซระเอง



ถ้าไม่ติดธุระอะไรหนักๆ คงจะได้มาอัพตอนพิเศษเกี่ยวกับสงกรานต์เร็วๆนี้แหละค่ะ O<----<


เพราะงั้นพรุ่งนี้อาจจะเป็นตอนพิเศษหรือเนื้อเรื่องหลักนะคะ




ป.ล. เผื่อมีคนถามว่าทำไมโฮซุกิถึงจำไม่ได้... เนื้อเรื่องหลักตอนหน้าก็จะรู้ค่ะว่าทำไม



 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

27 ความคิดเห็น

  1. #413 BlackyC (@poonyaweepengjan) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 15:38
    ต้องจำกันได้เเล้วคร่า55
    #413
    0
  2. #398 6th Dream dragon (@yammy-16) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 08:18
    <p>เมื่อไรจะรู้ตัวสักทียยยย์</p>
    #398
    0
  3. #376 l3lacky-za (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2557 / 17:37
    ดันจำหน้าเด็กคนนั้นไม่ได้อีก ก็นะผ่านมาตั้งหลายพันปี เมื่อไหร่ฮาคุทาคุจะจำด้ายยยย ;w; ลุ้นๆ
    #376
    0
  4. #367 _WhiteWinter_ (@panitporn) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2557 / 22:33
    ลุ้นมากค่ะ!

    เมื่อสองคนนี้จะจำกันได้เนี่ย รู้ตัวกันสักทีสิค่ะว่าคนในฝันนั่งอยู่ตรงหน้าเนี่ย


    #367
    0
  5. #347 magi the kingdom of magic (@yumiho) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2557 / 23:36
    ฮึ่ยๆ โจก็นั่งอยู่ตรงนั้นไงล่ะฮาคุจัง!!! ฮึ่ยๆ
    #347
    0
  6. #318 sleeping (@sleeping) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2557 / 02:45
    โจก็นั่งอยู่นั่นไง! นอนเตียงเดียวกันด้วย!
    #318
    0
  7. #302 Ferrari27 Casia (@ferrari27) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 เมษายน 2557 / 12:59
    ฮาคุทาคุโจก็อยู่ตรงหน้านายแล้วไงงงง (เอา)ไปเลยยย=w=
    #302
    0
  8. #292 จอมโจรแมวดำ (@kurai) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 เมษายน 2557 / 03:17
    กรี๊ดดดดด โอยแต๋วแตกหมดละคร้าบ
    #292
    0
  9. #258 l3oss_it (@suchanee) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 เมษายน 2557 / 07:33
    ดะ...ดาเมท ฮาคทาคุซังทำดาเมทพ้อยกัยกับท่านโฮซุกิหนึ่งแต้ม ครั้งนี้กระแทกใจอย่างแรงเลยอ่ะ
    #258
    0
  10. #229 คินตัน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 23:22
    โฮซุกิซามะเขินด้วยยยย///



    ฮาคุทาคุพยายามมากเลย เห็นแก่ความพยายาม โฮซุกิซามะ! แต่งกับเขาไปเถอะค่ะ!//โดนถีบ



    #229
    0
  11. #222 minlion_Kilomater (@minlion) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 21:44
    เจ๊กความจำเสื่อมมมมมมมมมมม   บู่  ตาถั่วจุงไบ -..-
    #222
    0
  12. #201 ➹YuKi➹ (@0896717202) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 เมษายน 2557 / 14:23
    ยอมเลยยยย พยายามจริงงงงท่าน
    เอาใจช่วย >_< จำได้เร็วๆนะเค๊อะ

    #201
    0
  13. #162 Paweena Hiddles (@141142) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 เมษายน 2557 / 21:57
    เจ๊ก.....นายพยามมาก /ยื่นรางวัลคุกทองคำให้ โอ้ยยยยย นอนข้างกัน ฟเื่สวยยื ตาย ตาย ตาย ไม่ขีดขืนด้วยยย ฟเารยททงบล ขอโทษที่ไม่ได้เม้นเลบนะคะ เราอ่านทุกตอน แต่เด็กดีในมือถือเป็นไรไม่รู้ เม้นไม่ได้ ตอนนี้โอเคแย้วว ตามเรื่อยๆนะคะ <3 /ยิ้มหวานแล้วปาดกำเดาแบบผู้ดี
    #162
    0
  14. #161 Death lullaby (@ciel10069) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 เมษายน 2557 / 20:36
    กรี้ดดดดดด โจก็นั่งอยู่ตรงหน้าแล้วไงคะฮาคุทาคุ !!! #$!@%^%# //กรีดร้อง  
    ท่านโฮซุกิชะงักอะไรค้าาา หรือว่าจะเริ่มจำได้แล้วใช่มั้ย โฮรกกก *นั่งลุ้น*
     
    ปล.ไรเตอร์ขยันมว้ากกกก น่ารักที่ซู้ดดดด มาจุ๊บทีซิคะ >3< //*โดนถีบ*
    #161
    0
  15. #160 ✿*゚’゚・✿Queen (@rarakyo) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 เมษายน 2557 / 19:43
    โจก็นั่งให้ท่านดึงแก้มอยู่นั่น แค่เปลี่ยนเปนยักษใหญ่?ไฉไลกว่าเดิม55(เด็กๆน่ะโตไว กั๊กๆ)555 โฮซุกิคุง น่ารักจุงเบยค่ะ///v///
    #160
    0
  16. #158 Rin Civiear (@sougo) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 เมษายน 2557 / 16:31
    โจก็อยู่ตรงหน้านี้แล้วไง ฮาคุทาคุ= =
    เราชอบฉากดึงแก้มจัง น่ารัก>///<
    #158
    0
  17. #157 ยูเอะซัง (@dead-body-red) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 เมษายน 2557 / 15:50
    ฮาคุเอ้ย!ตรงหน้านายแล้วไง อ้าคคคค!ขัดใจชะมัด

    โฮสุกิ...ท่าทีแบบนั้นท่านจำได้เเล้วเรอะว่าเกิดอะไรขึ้น ท่านจำได้ใช่ไหมมมมมม


    #157
    0
  18. #155 hatter (@gokudera----59) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 เมษายน 2557 / 14:37
    โอ้ยยย แม่ม ฉากดึงแก้มนี่มันอะไรคะ ฟฟฟ //รู้เลยว่าโฮซุกิหน้าแดงอยู่แน่ๆ หน้าแดงอยู่แน่ๆ...

    ฟฟฟ ใกล้จะรู้ความจริงแล้วสินะ ฟฟฟ แต่แม่มพวกคุณคะ จำสถานที่ จำทุกอย่างเหตุการณ์ได้หมด จำชื่อได้ด้วยกลับจำหน้าไม่ได้ โอ้ยยย อ่านตอนที่ฮาคุทาคุถามเรื่องโจกับโฮซุกิแล้วแบบบบ ฟฟฟฟ จำชื่อของตัวเองไม่ได้เหรอคะะะะะ //โดนลากไปเก็บข้อหาโวยวายมากเกิน..

    ถ้ารู้ความจริงแล้วจะเป็นยังไงนะ ฟฟฟ อัพต่อไวๆนะเจ๊ ตอนพิเศษด้วย.. อย่าลืมที่พนันเมื่อคืนล่ะ หึ...
    #155
    0
  19. #154 BlAcK_PearL (@pearl1236) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 เมษายน 2557 / 12:31
    อาเจ๊กคะ....รักแรกอยู่ตรงหน้าแล้วยังจำไม่ได้อีกหรอคะะะะะ ฟฟฟฟฟฟฟ ฮืออ ..ทำไมท่านโฮจำไม่ได้ล่ะ อย่าบอกนะว่าโกธรเรื่องที่ฮาคุซังสัญญาว่าจะอยู่ด้วยกันแต่ก็ทิ้งกันไปอะไรประมานนั้นรึป่าว?(มั่วไปเรื่อย- -) ฮือออเจ้จ๋า...ไหนบอกจะอัพสองตอนไงงงง #โดยต่อยส์
    #154
    0
  20. #153 ~..Magic - Innocent..~ (@00-fery-00) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 เมษายน 2557 / 11:02
    ท่านโฮซุกิน่ารักกกก !! >//< หาาา จะจบแล้วเหรออ ไม่นะ T_T หายากนะคะที่จะมีฟิคมาให้อ่านทุกวัน มีไรท์เตอร์ที่ขยันแบบนี้ ;w;  
    เศร้าแปป TOT'''
    #153
    0
  21. #152 treat (@clomdokuro) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 เมษายน 2557 / 11:01
    รวบเม้นตอนที่อ่านมาแล้วในตอนนี้เลยละกันนะ=,.=
    สั้นๆง่ายๆคำเดียว
    ฟิน ค่ะ ฟิน
    จะรอตอนต่อไปค่ะ//ปูเสื่อจิบชา
    #152
    0
  22. #151 MinT~FairY (@ngohungmint) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 เมษายน 2557 / 08:54
    ถามราชาเอ็นมะน่าจะได้เรื่องกว่าน้า(มั้ง) ตอนท่านโฮตกลงมาที่นรก หัวอาจจะกระกระแทกกับอะไรซักอย่าง ความจำเลยเสื่อมก็ได้(มั่วอีก) 5555 รอเนื้อเรื่องหลัก หรือตอนพิเศษวันพรุ่งนี้นะคะ ><
    #151
    0
  23. #150 Darkmool (@darkness-in-even) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 เมษายน 2557 / 06:57
    จะจบ...จบ จะจบแล้วหรอ
    T_T
    ใจร้ายมากกกกกกกกกกกกกก
    เมื่อไรจะจำกันได้-3-
    ไรท์เติแต่งได้น่าลุ้น ค้าง ติดตาม สนุก มากฮับ
    มาต่อไวๆน้า
    #150
    0
  24. #148 Poison_Crime (@andrew-khun) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 เมษายน 2557 / 01:21
    ห๊ะ อะไรนะจะจบแล้วหรอ?...ห๊ะ อะไรนะจะจบแล้วหรอ?... ห๊ะ อะไรนะจะจบแล้วหรอ?...ห๊ะ อะไรนะจะจบแล้วหรอ?...ห๊ะ อะไรนะจะจบแล้วหรอ?... มรั่ยยยยยส์ Kill me now!!!!!! ฆ่าฉันเถอะโรบิ้นนนน....orz เราไม่ดราม่าเนื้อเรื่อง เราดราม่าที่ฟิคท่านจะจบมากกว่า555555 ท่านเป็นเพียงคนไม่กี่คนที่เราตามฟิค อยากจิครายแล้วกรีดร้องงงงง ทำไมมมมมมมมมมมมมมม......อยากฮพือแล้วกระพือปีกบิน บินลงสู่นรก.... //ข้ามคอมเม้นท์ไรสาระนี่ไปเถอะ555555555555
    #148
    0
  25. #147 luz-ifer (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 เมษายน 2557 / 01:02
    โอะ ตอนนี้ฮาคุทาคุดูเป็นพระเอกสุดๆ เลยแหะ//แล้วตอนอื่นล่ะเฮ้ย?



    โฮซุกิตอนนี้ก็น่ารักดีแหะมีแอบใจเต้นด้วยอะ! ^^



    รับทราบ! จะรอตอนต่อไปนะ!
    #147
    0