fic Hoozuki no reitetsu - Life is pass away

  • 100% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 3,330 Views

  • 431 Comments

  • 144 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    72

    Overall
    3,330

ตอนที่ 17 : บทที่ 13 Around the Sky [end]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 547
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    18 เม.ย. 57

"ปลล.จากคอมเม้นโพสที่แล้ว...สรุปท่านฉวยโอกาสแอบดูตอนเช็ดตัวไปแล้วจริงๆด้วยสินะ อ้ากกกก อยากเห็นนนน (โดนจับยัดกระทะทองแดง...)"

ใช่ค่ะ ฮาคุทาคุแอบฉวยโอกาสดูตอนเช็ดตัวให้โฮซุกิไปแล้ว5555555555 //โดนกระบองอัดหัว

มีคนถามว่าถ้าทั้งสองคนนี้จำขึ้นมาได้จะเป็นยังไง...หึ รอดูตอนนี้ได้เลยค่ะ5555


".......ไรท์ค่ะ...ตอนโจตาย น้ำตาเราไหลพรากๆเลย...... ไม่เป็นไรยะะะ โจคุฃไม่ได้ผิดสัญญาหรอก ;;v;; เจ๊ก ทำไมนายไม่อู้งานในสวรรค์ให้มากกว่านี้ ลงมาโลกมนุษย์ให้เร็วกว่านี้ โจจะได้ไม่ตาย ! ;v; แงงงงงงง ป.ล. นายสมควรได้คุกทองคำ พร้อมประกาศนียบัตรกินเด็กชนะเลิศแห่งปีจริงๆ เข้าขาาย ...ไม่ดิ นายมันตัวพรากผู้เยาว์ชัดๆ!!!!"

ขะ-ขอบคุณที่ร้องไห้ค่ะ เรากลุ้มใจแก้แล้วแก้อีกจนคิดว่าเขียนออกมาไม่ดีพอ ในที่สุดเลยต้องลงใหม่อีกรอบOTL ชอบมากค่ะ เรื่องคุกทองคำเนี่ย5555555555 แต่ถ้าฮาคุทาคุได้ ก็คงได้พร้อมคนเขียนค่ะ

มีคนถามทำนองว่าคนในหมู่บ้านใจร้ายจัง ทำได้ยังไง -->>อันนี้เวลาใครใกล้ตาย ทุกคนจะหน้ามืดขึ้นมาอัตโนมัติค่ะ = =''

"
เนื้อเรื่องเริ่มมาถึงจุดเชื่อมแล้วววววว ทั้งสองคนนี้จะจำกันได้รึเปล่านะะะะะะ แต่ถ้าโฮซุกิซามะจำได้ ฮาคุทาคุดูไม่จืดแน่นอน...//ปวดใจ
ท่านคะะะะ เราไม่นิยมดราม่าปวดตับไตไส้พุงทะลุยันไขสันหลังแบบนี้นะคะะะะะ //ปิดหน้าร่ำไห้
ฮาคุทาคุคะ มีใครบ้างที่เอาน้ำสาดใส่คนป่วยที่ตัวเองดูแลกันคะ ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ //ตบตีเจ๊ก
เอาคนในหมู่บ้านลงนรกไปให้หมดดดดด
//เคารพบูชาท่านในความขยันที่หาที่เปรียบมิได้ ขยันไปไหนคะะะ ขุ่นพระะะะ อัพทุกวันไม่มีขาดตกบกพร่องงง //กราบไหว้บูชา
จะรอรวมเล่มนะคะ
ติดตามต่อไปค่ะ...
#เมื่อท่านเห็นคอมเม้นท์นี้แล้ว กรุณาอย่าเลือดเย็นทวงฟิคเราเลยนะคะ... //ซับ"

เรามุ้งมิ้งมา12ตอนแล้วนะคะ ขอดราม่าสักตอนเถอะ555 ขำที่บอกว่าฮาคุทาคุดูไม่จืดแน่นอน555555555 
อย่ากราบไหว้ค่ะ แง้ เราแค่ขยันแบบผิดเรื่องOTL  ขอบคุณที่จะรอรวมเล่มค่ะ
//กำลังว่าจะทวงฟิคพอดี รู้ได้ยังไงกันค่ะ...

มีคนถามทำนอง ทำไมฮาคุทาคุไม่อู้งานมาให้เร็วกว่านี้ละคะ ...อืม อันนี้ฮาคุทาคุไม่มีญาณแบบเจนญาณทิพย์แน่ๆค่ะ.. 

ทำไมมีแต่คนดราม่าที่จะไม่ได้เห็นฉากกินเด็กละเนี่ย..



--------------------------------------------------------------------------------------------








คำสัญญาในวันวานแม้ว่าจะผ่านไปอีกกี่ร้อยปี










แต่ถ้อยคำนั้นยังคงตราตรึงอยู่ในความทรงจำตลอดไป













 


โฮซุกิลุกขึ้นมาจากเตียงก่อนจะกุมศีรษะเมื่อรู้สึกปวดหัวจี๊ด สิ่งที่เกิดขึ้นในความฝันเมื่อครู่ยังคงอยู่ในความทรงจำราวกับมันเพิ่งเกิดเมื่อวันก่อนนี้เอง









 


ทุกๆอย่างไม่ใช่ความฝัน..











 


อยู่ๆความทรงจำที่เคยนึกอยากได้ก็พลันแล่นเข้ามาในหัว






 


ไม่รู้เพราะอะไรเขาถึงเลือกความทรงจำนี้ ทั้งๆที่ความทรงจำอื่นที่ดีกว่าก็มี







 


บางทีคงจะเป็นเพราะอารมณ์ชั่ววูบ











‘ข้าจะขอเกลียดท่านฮาคุทาคุตลอดไป ’








 


หลังจากนั้นโฮซุกิก็แทบไม่นึกเอะใจเลยว่าทำไมเขากับอีกฝ่ายชอบกัดกันเสมอๆ ทั้งๆที่บางเรื่องเป็นเรื่องที่งี่เง่ามาก










รู้แค่ว่าตอนแรกที่เห็น ก็รู้สึกไม่ชอบขี้หน้าแล้ว










 


โฮซุกิเม้มริมฝีปากแน่น ในใจเริ่มสับสน เพราะถ้าฮาคุทาคุเป็นคนที่อยู่ในความฝันจริงๆ









 


นั่นก็แสดงว่า ‘ฮาคุทาคุ’ คือรักแรกของเขา..



 








พอคิดได้แบบนั้นโฮซุกิก็แทบปวดหัวจะระเบิด อยากหาอะไรก็ได้มาลบๆความทรงจำทิ้งไปให้หมด






 


แต่ฮาคุทาคุไม่ได้ตาย...ก็แปลว่าน่าจะจำเรื่องราวที่เกิดขึ้นได้สิ..







 


แล้วทำไมถึงไม่พูด ทำไมถึงไม่ทักอะไรเลย..?







 


พอคิดขึ้นมาได้แบบนั้น โฮซุกิก็รู้สึกเจ็บขึ้นมาแบบไม่มีเหตุผล หรืออาจจะเพราะเห็นว่าเขาลืมทุกๆอย่างไปแล้ว ก็เลยคิดว่าโชคดีแล้วที่เขาลืมงั้นเหรอ






 


หรือเพราะฮาคุทาคุไม่ได้รักเขาจริงๆจังๆ…




 


ที่พูดบอกรักนั่นมาก็เพราะแค่ว่าหลงใหลหรือเป็นความรู้สึกชั่ววูบเท่านั้น….?




 


ในที่สุดโฮซุกิก็ตัดสินใจนวดขมับตัวเองไม่ให้ฟุ้งซ่านคิดไปมากกว่านี้ก่อนจะลุกขึ้นไปจัดการตัวเองให้เสร็จเรียบร้อย







 


...เดี๋ยวค่อยจัดการทีหลังน่าจะดีกว่า..



 


------------------------------------------------------------







ทันทีที่ฮาคุทาคุตื่นเช้าขึ้นมา เขาก็แทบจะกุมขมับกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น








เมื่อก่อนเคยอยากรู้มาก...เคยอยากรู้ว่าคนในความฝันของตัวเองคือใคร








 


แต่พอรู้ขึ้นมาแล้วกลับพบว่าไม่ได้ส่งผลดีต่อตัวเองเลยสักนิด






ถึงจะไปสารภาพรักตอนนี้หรือพูดถึงเรื่องราวในอดีตให้ฟัง อีกฝ่ายก็คงจำไม่ได้แล้วว่าตัวเองเคยเป็นมนุษย์และชื่อว่าโจ ในเมื่อครั้งก่อนที่เขาไปถาม อีกฝ่ายยังทำหน้างงๆแล้วบอกว่าไม่รู้จัก









มีวิธีอะไรที่จะบอกให้โฮซุกิจำขึ้นมาได้บ้างหรือเปล่า…?




 





ฮาคุทาคุคิดพลางเงยหน้าขึ้นไปบนท้องฟ้า ทันใดนั้นอยู่ๆเขาก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้








--------------------------------------------------------------------------------------------







“โฮซุกิคุง”ราชาเอ็นมะว่าด้วยน้ำเสียงเหนื่อยๆขณะที่ทั้งตัวแทบจะแผ่หราไปบนกองเอกสาร คนที่ถูกเรียกเงยหน้าขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงนั้น “ช่วยไปเอาลูกท้อให้หน่อยสิ”







“แล้วทำไมต้องเป็นข้าด้วยละขอรับ”โฮซุกิว่าน้ำเสียงแข็ง รังสีอาฆาตแทบจะแผ่ตามๆกันมาในประโยคนั้น ถ้าเป็นในยามปกติเขาคงจะไปหาให้โดยไม่พูดเกี่ยงอะไร แต่เพราะว่าเรื่องในความฝันที่เกิดขึ้นเมื่อวันก่อนนี้เริ่มทำให้เขามองหน้าฮาคุทาคุไม่ติดแล้ว




 



“ก็ข้าทำงานจนปวดหลังไปหมดแล้วนี่นา”








“ถ้าข้าไปเอา ท่านต้องทำงานต่อด้วยนะขอรับ”โฮซุกิว่าพลางถอนหายใจ ดึงกระบองที่ปักพื้นอยู่ให้มาถืออยู่ในมือ ก่อนจะเดินไปยังประตูเขตแดนกั้นระหว่างนรกกับสวรรค์










ไม่อยากเจอฮาคุทาคุตอนนี้เลย…









-----------------------------------------------------------------------------------------






โมโมทาโร่ขมวดคิ้วเมื่อเห็นว่ายาที่ตัวเองคนยังไม่สมานรวมตัวเป็นเนื้อเดียวกัน แต่นี่เขาก็เคี่ยวยาตัวนี้มานานแล้ว ...บางทีถ้าแอบพักหน่อยก็คงไม่เป็นไรละมั้ง…








ก๊อก ก๊อก










โมโมทาโร่สะดุ้งทันที ทั้งๆที่ตั้งใจว่าจะแอบพักสักหน่อย แต่พอคิดดูดีๆแล้ว เจ้านายของเขาจะเคาะประตูบ้านตัวเองทำไม เขาก็เลยทำใจให้สงบก่อนจะเดินออกไปเปิดประตู








“ท่านโฮซุกิมีธุระอะไรเหรอขอรับ?”









“รบกวนช่วยเอาของมาให้ตามใบรายการนี่ให้ด้วยนะขอรับ”โฮซุกิว่าพลางยื่นกระดาษมาให้ ทันทีที่โมโมทาโร่รับไป เจ้าตัวก็มองกระดาษใบนั้นด้วยการกวาดสายตาอ่านผ่านๆแล้วเดินเข้าไปภายในตัวบ้าน สักพักชายหนุ่มร่างท้วมก็แบกตะกร้าใส่ลูกท้อออกมา








“แล้วหมอนั่นไปไหนเสียแล้วละ?”โฮซุกิว่าพลางมองเลยเข้าไปภายในตัวบ้าน ไม่ว่าจะมองหาที่ไหนของตัวบ้านก็ไม่เจอเงาของฮาคุทาคุเลยสักนิด





 


แต่ไม่อยู่ก็ดีเหมือนกัน…









“อ่อ เห็นว่าไปซื้อกระดาษน่ะขอรับ”ทันทีที่เอ่ยจบ โมโมทาโร่ก็วางตะกร้าลูกท้อลงข้างหน้าอีกฝ่าย โฮซุกิเสียบกระบองเข้าไปในตะกร้าก่อนที่จะอุ้มตะกร้านั้นด้วยทั้งสองมือ








“ก็คงไม่พ้นที่จะซื้อกระดาษไปเขียนส่งข้อความจีบสตรีอีกนั่นแหละ”ไม่วายที่จะเอ่ยประชดประชันอีกฝ่ายไปตามนิสัย โฮซุกิโค้งหัวให้อีกฝ่ายเล็กน้อยเป็นเชิงอำลาก่อนจะกลับไปยังที่นรกเหมือนเดิม











 


พอพูดแบบนั้นแล้วก็รู้สึกเจ็บขึ้นมา…


 




---------------------------------------------------------








หลายเดือนถัดไปที่เขาแทบไม่ได้เจอหน้าฮาคุทาคุอีก



 




อาจจะเพราะทำใจที่จะเจอหน้าไม่ได้ด้วยส่วนหนึ่ง..






อีกส่วนหนึ่งคือถ้าเขาเจอหน้าหมอนั่นเมื่อไหร่ เขาต้องเอากระบองฟาดให้เละ ในฐานะโทษฐานที่ลวนลามเขาตั้งแต่ตอนเด็ก







“ท่านโฮซุกิ มีคนส่งของมาให้น่ะขอรับ”คาราอุริว่าพลางเดินมาส่งห่อกล่องของขวัญให้ โฮซุกิก้มมองห่อนั้นเล็กน้อยก่อนที่จะรับมา พอพลิกดูข้างๆกล่องแล้วก็ไม่มีเขียนชื่อผู้ส่ง








“ใครส่งมาให้เหรอขอรับ?”





 


“ข้าก็ไม่ทราบ มีคนเอาห่อนี้ส่งมาให้ทางไปรษณีย์น่ะขอรับ”คาราอุริว่าพลางก้มหัวเล็กน้อย ก่อนจะหันหน้าตามเสียงเรียกของนาซุบิที่ตะโกนมา จากนั้นเด็กหนุ่มก็วิ่งหายลับตาของโฮซุกิไป





--------------------------------------------------------------






แอ๊ด…

 





โฮซุกิเปิดประตูเข้าไปข้างในห้องของตัวเอง ก่อนที่จะเดินมานั่งที่เตียงแล้วแกะห่อออกช้าๆ










 


ไม่มีใครส่งของหรือจดหมายอะไรแบบนี้มาให้เขานานมากแล้ว





 


แล้วยิ่งห่อนี้ไม่มีทั้งชื่อผู้ส่งและไม่มีการนัดหมายล่วงหน้าอะไร เพราะฉะนั้นเป็นไปได้ว่าอีกฝ่ายอาจจะส่งผิดที่









ทันทีที่ห่อถูกเปิดออก นัยน์ตาของโฮซุกิก็เบิ่งกว้างเมื่อได้เห็นของที่อยู่ในห่อนั้น






 


เขารีบแกะห่อออกก่อนจะโยนมันทิ้งไว้ที่พื้น ก่อนจะกอดของที่อยู่ในห่อนั้นแล้วรีบสาวเท้าเดินไปหาใครบางคน




 


----------------------------------------------------







“อ้าว ไง ไม่ได้เจอหน้ากันตั้งนานเลยนี่”ฮาคุทาคุทักด้วยน้ำเสียงขี้เล่น พลันโฮซุกิก็วางของอะไรบางอย่างลงมาตรงที่หน้าเขา พอดูแล้วถึงได้รู้ว่านั่นเป็นสิ่งที่เขาส่งไปให้อีกฝ่าย





 


“ไม่เห็นต้องทำอะไรยุ่งยากแบบนี้เลยสักนิด”โฮซุกิว่า แต่ฮาคุทาคุก็ยังคงเงียบราวกับรอให้อีกฝ่ายพูดให้จบ “ที่ส่งโหลแก้วแล้วมีดวงดาวกระดาษอยู่ข้างในมาให้ข้า”









“ไม่พอใจกับของที่ข้าให้เจ้าไปงั้นเหรอ?”แม้รูปประโยคจะคล้ายกับคำพูดน้อยใจ หากแต่ว่าฮาคุทาคุกำลังยิ้ม









โฮซุกิชะงักกับคำพูดนั้นไปเล็กน้อย ก่อนจะหันหน้าหนี ใบหูกลายเป็นสีแดงระเรื่อแต่ก็ไม่พ้นสายตาของฮาคุทาคุที่มองมาอยู่ดี







 


“ข้าก็แค่ไม่คิดว่าท่านจะมีความอดทนถึงขนาดนั้น”


 




“เจ้าอยากรู้ไหมละว่าในนั้นมีดาวทั้งหมดกี่ดวง”





 


“...................”










“ในโหลแก้วมีดวงดาวกระดาษทั้งหมด999ดวง”






 


โฮซุกิเงียบไม่ยอมพูดอะไรออกมา ทันใดนั้นฮาคุทาคุก็ลุกขึ้นมาจากเก้าอี้ที่กำลังนั่งอยู่ เดินอ้อมโต๊ะมาแล้วจับใบหน้าของโฮซุกิให้หันมาสบตาตรงๆ







 


ยังไม่ทันที่โฮซุกิจะได้โวยวาย เรียวปากก็แนบทับลงมาเบาๆก่อนจะละออกไป







 


ไม่มีคำพูดอะไรถูกเอ่ยออกมาระหว่างทั้งสองคน








“เจ้ารู้หรือเปล่าว่าดวงดาวที่ข้าส่งไปให้หมายความว่ายังไง”





 


“ถ้าไม่รู้…”โฮซุกิว่าพลางถอนหายใจ











 


“ข้าก็คงไม่มาหรอกขอรับ”



……..



 

.



 

..



 

..

 

.

 

.

 

.

 

.






 

ผ่านไปจนถึงเวลากลางคืน ดวงดาวยังคงส่องประกายกระทบกับโหลแก้ว














 


การที่พับดวงดาวให้ใครถึง999ดวง..













หมายถึง ‘รักแท้ ’ ที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง










 


เพราะมันแสดงออกถึงความตั้งใจของเราที่พับดาวให้คนๆนั้น










 


แล้วก็ยังหมายถึงสัญญาที่ว่าเราจะอยู่เคียงข้างกันตลอดไป






 

--------------------------------------Fin----------------------------------------




 
สวัสดีค่ะ ก่อนลาจากเราขอบอกก่อนว่ายังมีรวมเล่มอยู่นะคะ ใครสนใจเข้าไปสั่งในตอนที่เขียนเรื่องประกาศได้เลยค่ะ




//ไม่ใช่โฆษณาสิ...



เอาใหม่ๆ มีคนบอกเราลอยๆว่า อยากให้ทำบทสัมภาษณ์ตัวละครค่ะ เพราะงั้นถ้ามีใครอยากจะถามอะไรตัวละคร ใครถามหรือฝากถึงใคร เขียนคำถามมาข้างใต้นี้ได้เลยนะคะ



ฟิคเรื่องนี้เป็นเรื่องที่เราปั่นเร็วมากที่สุด พอปั่นทุกๆวันแล้วก็รู้สึกใจหายเลยว่าจะจบแล้วเหรอ


มันดูนานมากสำหรับความคิดเราที่ต้องปั่นกันลากเลือดทุกวัน555 แต่ก็สนุกไปกับมันค่ะ





เผื่อมีใครสงสัยเรื่องไทม์ไลน์เวลา จะมีช่วงหนึ่งหลังจากที่โจตายแล้วกลายเป็นโฮซุกิไปเจอกับฮาคุทาคุตอนหนึ่งพันปีให้หลังค่ะ


จากนั้นก็จะเอ่ยอีก4000ปีต่อมาเลย

ช่วง2000-3000ปีจะไม่กล่าวถึงในเรื่อง

เราเลยเมคเลยค่ะว่า จีบกันอยู่แน่ๆ ออกหน้าไมค์ไม่ได้!!





แล้วก็ช้าก่อน อย่าเพิ่งปิด เรายังมีตอนพิเศษต่ออีกนะคะ..//สั่น #ยังไม่จบดี...




ขอบคุณทุกๆคนที่คอยติดตาม



ขอบคุณทุกๆคนที่คอยส่องให้กำลังใจ


ขอบคุณทุกๆคนที่คอยคอมเม้นท์



ขอบคุณคนที่กดเป็นแฟนคลับเรื่องนี้นะคะ ไม่รู้ได้เข้ามาอ่านกันบ้างไหม555



สุดท้ายขอลาไปก่อนละคะ พบกันอีกครั้งกับตอนพิเศษ(?)




ป.ล. ถ้าชอบกันมากแค่ไหนคอมเม้นท์ได้นะคะ555 ถ้าโหวตให้เรื่องนี้ด้วยเราจะดีใจมากค่ะ ฮา






 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

20 ความคิดเห็น

  1. #416 BlackyC (@poonyaweepengjan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 15:55
    ขอบคุณมากนะคะะ ตอนจบนิฮาคุทาคุน่ารักมากกก55
    #416
    0
  2. #370 _WhiteWinter_ (@panitporn) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2557 / 22:54
    ฮาคุทาคุซามะต้องเป็นคนที่มีความอดทนมากแน่นอนค่ะ 

    เพราะตัวเราเองยังพับไม่ได้เลย(ยุ่งยากมาก)

    แต่เสียดายจังค่ะที่มีฉากหวานตอนโตนิดเดียวเองแถมจบแล้วด้วยอ่า

    #370
    0
  3. #350 magi the kingdom of magic (@yumiho) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2557 / 19:30
    เสียดาย nc ของโฮซุกิซังตอนโตจังเลย...แต่ก็สนุกมากๆ เลยนะคะชอบตรงกระดาษดวงดาวเนี่ยแหละค่ะ!! โรแมนติ๊กกกกกกกโรแมนติก
    #350
    0
  4. #304 Ferrari27 Casia (@ferrari27) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 เมษายน 2557 / 13:26
    อ่าาา จริงๆแอบเสียดายนะคะเนี่ยที่ไม่ncตอนที่โฮซุกิโต(?)แล้ว(((( ' ')
    #304
    0
  5. #282 ขุนนางพันปี (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 เมษายน 2557 / 00:20
    ตอนจบนี่แบบว่า น่าร๊ากกกกกอะ อ่านไปเขินไป จบแบบไม่ทันตั้งตัวจริงๆ ถ้าไม่บอกก็ไม่รู้นะเนี่ยว่าจบแล้ว สนุกมากอะ อ่านแล้วเพลินจริงๆ ชอบเรื่องนี้นะ ฟินสุดๆโดยเฉาะช่วงสุดท้านนี่แบบว่า......>///////////
    #282
    0
  6. #264 l3oss_it (@suchanee) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 เมษายน 2557 / 15:12
    สุดท้ายก็เอาดวงดาวมาให้เป็นของขวัญเพื่อจะบอกเรื่องราวที่เป็นสื่อของหัวใจ ฮาคุทาคุซังแอบน่ารักเหมือนกันนะเนี่ยะ
    #264
    0
  7. #232 คินตันตื้นตัน (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 เมษายน 2557 / 10:19
    ฟิน/////// น่ารักอ่ะจะตั้งหน้าตั้งตารอตอนพิเศษนะคะ
    #232
    0
  8. #228 MinT~FairY (@ngohungmint) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 23:17
    อ่าว จบแล้ว.....

    จบแบบไม่ทันได้ตั้งตัวเลยนะเนี่ย อยู่ๆก็จบ!!!!

    เหมือนยังไม่จบอ่ะ ยังค้างๆคาๆอ่ะ แล้วต่อจากนี้จะเป็นไง สรุปแล้วฮาคุจะได้กินเด็ก(สมใจ)หรือไม่......

    ต้องติดตามในตอนพิเศษใช่มั้ยคะ 55555

    รอต่อไปค่ะ
    #228
    0
  9. #224 minlion_Kilomater (@minlion) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 21:50
    กรี๊ดดดดด  จบแล้ว >.,<  น่ารักอ่าาาาาาา
    #224
    0
  10. #219 treat (@clomdokuro) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 19:56
    อา..สรุปแล้วโฮซุกิคุงได้เอาระบองฟาดฮาคุทาคุไหมน้า...?
    รอตอนพิเศษค่ะ ไรท์แต่งสนุกมากเลย^^

    คำถาม...ถามว่า... โฮซุกิคุงจะพาฮาคุทาคุ(สามี)ไปฮันนีมูนกันที่ไหนคะ??? พาดูแพนด้าอีกอ้ะเปล่าาา? XD
    แอ้ฟ//โดนกระบองฟาด
    #219
    0
  11. #218 ✿*゚’゚・✿Queen (@rarakyo) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 19:09
    ปักธง รอตอนพิเศษ 

    ขณะอ่านความหมายยดาว999  ดิชั้นน รู้สึกเขิลจรังงงง//การี๊สสส

    อย่าลืมฟาดนะคะ โทษฐานไม่ยอมลวนลามตอนโต 5 55 +

    นี่โตๆกันเเร้ว ทำๆอะไรๆกันได้เเร้ว ต่อจากที่ลวนลามตอนเด๊กๆ 5 5 55 

    ชอบฟิคนี่จังงง เเต่งต่ออีก สู้ๆ นะ 

    #218
    0
  12. #217 ยูเอะซัง (@dead-body-red) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 12:47
    อาเร๊ะ...จบเเล้ว...ไม่จริงน่า
    กำลังสนุกเลยอ่า

    ปล.รอตอนพิเศษจ้า
    #217
    0
  13. #216 Paweena Hiddles (@141142) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 11:04
    /อ่านไปเขินไป / อร้ากกกกกก ฟินนนนน......แต่ ฉากกินเด็กล่ะ.... /โดนต่อย ฮาตุทาคุไม่น่าใีความอดทนขนาดน้าน 55555 แหม่ โฮซุกิซามะคะะะะ เขินได้น่ารักค่อดดดก คำถามที่จะถามตัวละครค่ั : คิดจะฟ้องร้องกฏหมายที่โดนพรากผู้เยาว์บ้างมั้ยคะ #โดนเจ๊กตบ
    #216
    0
  14. #215 mikuri (@mikuri-lovely) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 09:33
    โอ้ยยยยยย ใจหายวาบบบบบบบ แบบเปิดเข้ามาแล้วเจอคำว่าตอนจบบบบ เอื้อะะะะะะ นี่มันน่ารักคือชอบมากกกกกก ฮาคุทาคุมีความพยายามสูงมากกกกกกกก น่ารัก หวานจัง ฮืออออออออ ไม่รู้จะพูดไงดีคือออออ ออออออ มันอธิบายเป็นคำพูดไม่ได้ UvU ตอนจะรอกรี๊ดกับตอนพิเศษต่อออ ฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ขอบคุณมากนะคะะะะะ ที่แต่งฟิคคู่นี้มาให้อ่านนน ดีใจมากกก เพราะมันเป็นคู่และเรื่องที่ไม่ค่อยบูมในไทยยย UvU เราจะติดตามประดุจตัวเองเป็นสตอล์กเกอร์ของไรท์นะคะะ #แย่
    #215
    0
  15. #214 Death lullaby (@ciel10069) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 08:35
    เอ๋ จบแล้วเหรอคะ นี่ตอนจบแล้วเร้อออออ!!! //*ขยี้ตา* //T[]T\\ 
    ไม่นะ ยังไม่อยากให้จบเลย โฮรกกกกก Orz 
    อ่า..จบได้ฟินนาเล่มากค่ะ แต่รู้สึกอารมณ์ยังค้างๆอยู่ เพราะงั้นเราจะรอตอนพิเศษนะคะ >O<
     
    สุดท้ายนี้ก็อยากจะบอกไรเตอร์ว่า...ขอบคุณมากๆนะคะที่แต่งฟิคคู่นี้ขึ้นมาให้อ่าน
    ไรท์ใช้ภาษาได้สละสลวย ลื่นไหลมากค่ะ อ่านแล้วเราอินมากๆ (อ่านไปกรี้ดไป //น่ารักมากกกก) 
    ตัวละครไม่หลุดคาร์เลย เนื้อเรื่องก็ดีมากๆ แถมยังอัพบ่อยอีก ประทับใจฝุดๆฮ่ะ
    พอเรื่องนี้จบไปก็เหงาๆนะคะ ไม่รู้จะอ่านอะไร //*เดี๋ยวจิรอเรื่องต่อไปย์ >A< อิอิ*
    ฟิคเรื่องนี้สนุกมากค่ะ สนุกมากจริงๆ >O<ขอบคุณไรเตอร์อีกครั้งนะคะ  
    เราจะรอติดตามเรื่องต่อไปค่ะสู้ๆ \\>w<// 
     
     
    คำถาม : อยากถามท่านโฮซุกิกับฮาคุทาคุว่า... พวกท่านจะแต่งกันเมื่อไหร่คะ? // แอร้ยยยย อย่าทำหนู  *โดนกระบองไล่ทุบ*
               อ่า แล้วก็...รักกันนานๆนะค้าาา(อวยพรล่วงหน้าเลย ถถถถ)//*วิ่ง*
    #214
    0
  16. #212 Poison_Crime (@andrew-khun) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 01:38
    ฟิค...มันจบแล้ว...มันจบแล้ว...มันจบแล้ว... มันจบแล้ว...มันจบแล้ว...มันจบแล้ว...มันจบแล้ว...มันจบแล้ว...มันจบแล้ว...   ออยากจิครายยยยยยยย มรั่ยยยยยยยนส์ *กรีดร้องอย่าวโหยหวนดุจดั่งสัมภเวสีโดนน้ำมนต์* จบทำไมมมมม ฮือออ ข้องใจมาก ข้องใจที่ฟิคจบ.... อยากจะเม้นท์ยาวๆก็ทำมิได้ เล่นในมือถือลำบากเหลือเกิน...
    #212
    0
  17. #211 GDays (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 01:34
    เอื้ออออออออออออออออออออออ ท้ายเรื่องแอบกรี๊ดเบาๆ ฟินมาก แง้งงงง

    รอสอยเล่มรวมอยู่นะคะ สารภาพเลยว่านั่งทำใจอยู่สักพักกว่าจะกดเข้ามาอ่าน

    แบบว่าไม่อยากให้จบเดี๋ยวไม่มีฟิคอ่านทุกคืน.____. แต่ไม่เป็นไรเลาจะรออ่านตอนพิเศษ

    ปล.แต่งฟิคเรื่องนี้อีกนะคะชอบมาก สู้ๆนะคะไรเตอร์
    #211
    0
  18. #210 luz-ifer (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 01:31
    โหยยย โรแมนติกเชียวฮาคุทาคุ

    ว้า... ถึงตอนจบซะแล้วหรอเนี่ย
    #210
    0
  19. #209 hatter (@gokudera----59) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 01:28
    ดกฟบทื นหดืบกๆไมดทิ ฟๆบืดย่ไา
    เด ทืฟนิบิเืส มก ไม่ลาเว้ยยยยยยยยยย

    โอ้ยยยยยยยยยยยย ฟินตอนนี้สุดแล้ววววววววววววววววววววววว 

    อร้ากกกกกกกกกกกกกกกกก //กำเดาพุ่งงงงงง 

    แม่ม เจ็กกกกกกกกกกกกกก โอ้ยเจ็กแม่มมมมมมมมมมมม

    โอ้ยยยยยยยยย ฟกห่ฟข่ดยนหกบาดบหาสดลบสหชเาขฟ ชำาพ้ยช ินฟเบ้"๋ฯฎ ฐ,ฎฯ็ฎ,

    เฮ้อ ใจมากเจ๊ที่แต่งให้เราอ่าน

    สุดท้ายเราก็ทำตามสัญญาว่าจะทวงจนจบจริงๆ

    แอบเศร้านะ จบซะแล้ว

    เราจะไม่ได้ทวงฟิคเจ๊ทุกวันอีกแล้ว

    จะไม่ได้นั่งบ้าไล่ให้ไปอัพอีกแล้ว

    จะไม่ได้นั่งเป็นบก.อีกแล้ว

    เฮ้อ

    //ซะเมื่อไหร่ล่ะ เดี๋ยวชั้นจะทวงเรื่องต่อปัยย //โดนเจ๊ฆ่า 555+

    สนุกมากตอนจบ เราอ่านแล้วเอามือปิดปากสำลักความฟินเลย

    โอ้ยยย //ยังฟินไม่หาย แม่มเจ็กนะเจ็ก.. ฆ่าเราชัดๆ //ส่งมอบรางวัลคุกทองคำให้เจ็กและไรท์ 555+<<ขอยืมมุกนะคะ ฟฟฟ

    เล่มเราจองนะะะะ ขอปกฟินๆล่ะ เอาดาวเยอะๆ เค้าชอบดูดาวตั้งแต่ตอน 8 ล่ะ //อาเระ คุณตำรวจมีอะไรเหรอคะ 555+

    ส่วนสัมภาษณ์เดี๋ยวขอมีส่วนร่วมเล็กน้อย เป็นกำลังใจก็ดี อยากอ่านมาก 555+

    ถึงตอนนี้แล้วก็ไม่มีอะไรจะพูดล่ะ

    ขอบคุณเจ๊มากนะที่ทำให้เราได้ตายในคุกอย่างสงบล่ะ =v=...

    #209
    0
  20. #208 BlAcK_PearL (@pearl1236) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 01:19
    สุดท้ายก็ไม่พ้นดาวนะคะเจ้ 555
    ปล.รู้สึกชอบประโยคที่ว่า คงต้องฟาดให้เละโทษฐานที่ลวนลามเขาเเต่เด็ก //รู้สึกสมควร
    ปลล.เจ้จ๋าา อย่าลืมตอนพิเศษนะะะ ฮืออ ไม่อยากให้จบเลยแงงง 
    #208
    0