fic Hoozuki no reitetsu - Life is pass away

  • 100% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 3,326 Views

  • 431 Comments

  • 144 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    68

    Overall
    3,326

ตอนที่ 5 : บทที่ 4 Light - Promise

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 514
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    31 มี.ค. 57



เคยไหมที่รู้สึกทรมาน เจ็บปวด แต่ก็มีความสุข เวลาได้อยู่ใกล้ใครสักคน

 




มีคนเคยบอกว่าสิ่งนั้นคือความรัก…






















ยามราตรีเริ่มมาเยือน รอบข้างเริ่มเงียบสงัด ในเวลานี้ดึกมากพอที่ทุกคนน่าจะหลับกันหมดแล้ว








เหลือแต่เขานี่แหละที่ยังนอนไม่หลับอยู่บนเตียง







ทรมาน…







 


ง่วงแทบตาย อยากนอนแทบตาย แต่ไม่กล้าที่จะหลับ




 


มันดูตลกมากกับการที่สัตว์เทพอย่างเขามากลัวกับเรื่องงี่เง่าแค่นี้





 


ฮาคุทาคุเงยหน้ามองเพดานสีขาวสะอาดตาก่อนจะมองออกไปยังทางหน้าต่างข้างนอก ราตรีนี้มีดวงดาวเยอะหน่อยเลยออกไปทางสว่างๆอยู่บ้าง แต่มันก็มืดอยู่ดี




 






ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่ความมืดเริ่มครอบงำดวงตา







 


ทุกๆอย่างมืดไปหมด พร้อมกับสติที่เริ่มล่องลอยไปไกล








 


----------------------------------------------------------






 


พอรู้สึกตัวอีกที ฮาคุทาคุก็ลืมตาขึ้น กะพริบตาถี่ๆเพื่อปรับแสงให้เข้ากับดวงตา ดูเหมือนตอนนี้เขาจะนอนอยู่ที่ทุ่งหญ้าที่เดิมกับเมื่อวันก่อน







"ตื่นแล้วสินะขอรับ"







เสียงนั้นเอ่ยทักทายเขา ฮาคุทาคุส่งยิ้มให้กับโจเมื่อได้เห็นใบหน้าอีกฝ่าย พอสายตาเลื่อนต่ำมาที่ลำตัว รอยยิ้มก็หุบลง แปรเปลี่ยนจากที่อารมณ์ดีกลายเป็นประหลาดใจ





"เจ้าไปทำอะไรมา"


 


เหมือนโจจะรู้ว่าเขาพูดถึงอะไรโดยไม่ต้องถามเลยด้วยซ้ำ เด็กหนุ่มกรอกตาราวกับไม่อยากจะตอบสักเท่าไหร่







 


"หกล้ม"


 


"โกหก"











 


ฮาคุทาคุสวนกลับไป โจเงียบไปสักพักก่อนที่จะหันหน้าหนีแล้วเอ่ยออกมา






 


"โดนเด็กในหมู่บ้านปาหินใส่"



 


"ทะเลาะกันงั้นเหรอ ข้าไม่เข้าใจจริงๆว่าจะทำรุนแรงแบบนั้นทำไม"








 


"ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อยขอรับ"โจขึ้นเสียงเล็กน้อย พอรู้ว่าตัวเองเผลอพูดอะไรออกไปก็ไม่ยอมสบตามองเขา









"ข้าโดนรังเกียจเพราะเป็นเด็กกำพร้า"





"เพราะแบบนั้นเจ้าก็เลยไม่มีเพื่อน?"






 


โจเงียบไปไม่ยอมตอบ เขาเองก็เริ่มรู้สึกเหมือนว่าจะล่วงเกินอีกฝ่ายไปแล้วเหมือนกัน



 




ฮาคุทาคุเริ่มคิดว่าตรรกะมนุษย์ส่วนมากช่างงี่เง่าเสียจริง







 


ทั้งๆที่ตอนแรกเขารู้สึกเบื่อ ก็เลยตั้งใจจะลงมาดูที่โลกว่ามีอะไรน่าสนใจบ้างเผื่อจะพอแก้อาการเบื่อให้หายไป








 


แต่พอได้คุยกับเด็กคนนี้เพียงไม่กี่ครั้ง




 




โลกที่ดูมืดมนก็พลันสว่างสดใส






 


ฮาคุทาคุไม่อยากรู้สึกติดหนี้บุญคุณกับใคร











 


..เพราะงั้นเขาควรจะทำอะไรให้คนตรงหน้านี้สักครั้ง..





 


---------------------------------------------------------------------





ฮาคุทาคุบดสมุนไพรขณะที่นั่งข้างๆอีกฝ่าย ก่อนที่จะนึกขึ้นมาได้ถึงบางอย่างที่หายไป






 


“แล้วกระต่ายตัวนั้นละ ไปไหนแล้ว”
 




“บางวันก็หายไปแบบนี้ทังวันนั้นแหละขอรับ”









หลังจากบทสนทนานั้นก็เงียบสนิท ไม่มีคำพูดอะไรเอ่ยออกมาระหว่าทั้งสองคนอีก จนกระทั่งฮาคุทาคุบดยาสมุนไพรเสร็จก็หันมาหาอีกคนที่นั่งข้างๆ






“ถอดเสื้อออก”




 


สิ้นสุดคำพูดนั้นโจหันหน้ามามองเขาทันที ก่อนจะขยับตัวหนี





 


“ท่านจะทำอะไร…”








 


“เจ้าก็น่าจะรู้ไม่ใช่หรือไง”ฮาคุทาคุว่าน้ำเสียงที่เริ่มรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาหน่อย ทำไมถึงได้ดื้อแบบนี้นะ “ข้าจะทำแผลให้”








 


“แต่ข้าว่าข้าทำแผลเองดีกว่า…” พอโจเห็นฮาคุทาคุที่ยิ่งขยับเข้ามาใกล้พร้อมกับถ้วยยาก็รีบพูดปฏิเสธแถมยิ่งขยับหนีไปไกลขึ้นเรื่อยๆอีกต่างหาก






 


“แผลของเจ้าบางแผลอยู่ข้างหลัง แล้วจะทาเองได้ยังไง”ฮาคุทาคุว่าพร้อมกับจับข้อมืออีกฝ่าย จากนั้นก็ดึงอย่างแรงจนโจถึงกับเซแล้วล้มลงไปที่ทุ่งหญ้า ในขณะที่เขาก็คร่อมอยู่ด้านบน











 


ถ้าฮาคุทาคุไม่ตาฝาดไปเองหรือเพราะว่าวันนี้อากาศร้อน






 


เขาคิดว่าเขาเห็นร่างที่อยู่ข้างใต้หน้าแดง












 


“จ-จะทำอะไรก็ทำ..”โจเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักขณะที่เบนหน้าหันไปมองด้านข้าง









ฮาคุทาคุนึกขำในท่าทีแบบนั้นจึงเอื้อมมือไปหยิกแก้ม





“คิดอะไรของเจ้าน่ะ”


 


โจตอบเขากลับมาด้วยน้ำเสียงอู้อี้ว่า ‘เปล่าสักหน่อย’







ฮาคุทาคุเลิกยูกาตะของอีกฝ่ายลงมาจนถึงกลางลำตัวก่อนที่จะทาสมุนไพรลงไปที่แผลแล้วค่อยเอาผ้ามาพันทับแผลอีกที ในตอนแรกที่เขาทาสมุนไพรลงไปที่ร่างกาย โจดิ้นขัดขืนนิดหน่อยอาจจะเป็นเพราะว่าแสบ แต่พอผ่านไปสักพัก เด็กหนุ่มก็เริ่มสงบลงแล้วมองเขาทำแผลให้เฉยๆแทน









ฮาคุทาคุลุกขึ้นเล็กน้อยเพื่อให้ขยับตัวได้ ก่อนจะบังคับให้โจหันหลัง แล้วก็ได้เห็นบาดแผล รอยสีม่วงช้ำคล้ำที่เกิดจากการโดนหินขว้างเต็มแผ่นหลังสีขาวนวล เขาได้แต่ทาสมุนไพรเงียบๆโดยไม่พูดอะไรเมื่อได้เห็นบาดแผลนั้น







 


ทั้งๆที่จริงแล้ว ถ้าไม่มีบาดแผลบนร่างกาย ผิวพรรณคงจะดีและนุ่มกว่านี้ ไม่สากเวลาที่ใช้นิ้วสัมผัสเพราะสเก็ดของบาดแผล








หลังจากที่ทำแผลเสร็จแล้วฮาคุทาคุก็ลุกขึ้น ในขณะที่โจก็จัดชุดยูกาตะของตัวเองให้เข้าที่เหมือนเดิม






 




“เจ็บหรือเปล่า”



 


โจส่ายหน้าก่อนจะตอบเขากลับมา






 


“ข้าชินแล้ว”

 


ราวกับว่าการที่ตัวเองบาดเจ็บแบบนี้เป็นเรื่องปกติในชีวิตประจำวัน



 




“แค่นี้ไม่เจ็บเท่าไหร่หรอกขอรับ”






 


ไม่รู้เพราะอะไรถึงดลใจให้ฮาคุทาคุพูดแบบนี้ออกไป










“งั้นมาสัญญากัน”





 


อาจจะเพราะไม่อยากเห็นเด็กหนุ่มรู้สึกอ้างว้างที่จะต้องอยู่คนเดียวก็เป็นไปได้









 


“เจ้าต้องสัญญากับข้าว่าจะเป็นเพื่อนกับข้าตลอดชีวิต”





 


โจมองหน้าเขาก่อนที่จะก้มหน้าลงซุกกับหัวเข่า



 


ไม่มีคำตอบจากเด็กหนุ่ม จนกระทั่งผ่านไปสักพักถึงมีเสียงพูดขึ้นมา








 


“....แล้วข้าจะได้อะไรจากสัญญานั้นละ”


 


น้ำเสียงที่พูดออกมานั้นดูแห้งปร่า แถมยังสั่นครือ








 


“เจ้าไม่มีอะไรที่ได้จากสัญญาที่ข้าบังคับให้ทำหรอก เว้นแต่เจ้าจะไม่นึกรำคาญเสียก่อนที่มีเพื่อนพูดเรื่อยเปื่อยแบบนี้ให้เจ้าฟังบ่อยๆ”









พอสุดประโยคนั้นโจก็เงียบไป










เนิ่นนานที่กว่าอีกฝ่ายจะขยับตัว








“ถ้าข้าไม่ยอมทำตามสัญญาที่ท่านบังคับ แล้วท่านจะไปบังคับใครได้อีกละขอรับ”









หลังจากที่โจพูดแบบนั้นออกมา ฮาคุทาคุก็ยิ้มตามนิสัยของตัวเองแบบทุกๆที






 





ตราบใดที่ไม่มีใครสิ้นลมหายใจไปก่อน





สัญญานี้ก็จะยังคงอยู่ตลอดไป






------------------------------------------------------------------------------------------------------









สวัสดีค่ะ เราโซระเองค่ะ อย่าเพิ่งเบื่อหน้ากันก่อนนะคะ แง5555



หลายๆคนคงทำหน้ามึนละ ยัยนี้จะอัพอะไรทุกวัน




//แพ้พนันเพื่อนเลยต้องรีบปั่นค่ะ นึกว่าจะไม่ทัน ฉะ-เฉียด!!




มีคนคอมเม้นท์แล้วพลังใจเพิ่มขึ้นเยอะเลยค่ะ ตอนแรกว่าจะดองนานๆหน่อย (....)





ดีใจที่ทุกคนมาคอมเม้นท์นะคะ

เราว่าเรื่องเราจะออกแนวเดินเอื่อยๆหน่อย หวังว่าคงจะไม่เบื่อไปก่อนนะคะ





ตอนหน้าเป็นตอนที่4.5 ... เพราะที่ผ่านมาแทบจะเป็นมุมมองของฮาคุทาคุตลอด คราวนี้เลยเป็นมุมมองของโฮซุกิบ้าง 




สุขสันต์วันเมษาหน้าโง่ล่วงหน้าก่อน1นาทีค่ะ #ก๊อด #นึกว่าอัพไม่ทันวันนี้55555 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

17 ความคิดเห็น

  1. #404 BlackyC (@poonyaweepengjan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 14:44
    น่ารักกกก ฟินนน
    #404
    0
  2. #392 Mi_DUI.sama (@25127) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 08:00
    คุณตำรวจจับมันเลยค่ะ ข้อหาพรากผู้เยาว์
    #392
    0
  3. #386 kuronekokuroneko (@kuronekokuroneko) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 06:55
    หาเจอเเต่โฮสุกิเมะจะร้องไห้ เจอฟิคนี้หนูฟินเลย
    หายากจริงไรจริงคู่นี้ ว่างๆจะเม้นค่ะเน็ตมันกากกกก
    #386
    0
  4. #382 The black rabbit (@nongmikekea) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 เมษายน 2559 / 17:54
    เราพึ่งมาอ่าน
    (555)
    เขาแต่งจบรึยังยังไม่รู้เลย
    แต่ชอบคู่นี้มากๆหายากสุดๆเลย
    ขอบคุณครับ
    グッ!(๑•̀ㅂ•́)و✧
    #382
    0
  5. #359 _WhiteWinter_ (@panitporn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2557 / 15:05
    ไอ๊ย่ะ! โชตะจงเจริญค่ะ! โจคุงน่าร๊ากที่สุด!
    #359
    0
  6. #339 magi the kingdom of magic (@yumiho) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2557 / 21:34
    เอิ่ม...กะจะไม่คิดอะไรกับตอนนี้แล้วนะแต่มัน...ฟินเว่อร์อ่ะ -.,-
    #339
    0
  7. #324 Nephrite (@davil-y) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2557 / 14:33
    คุกนะจ๊ะ ฮาคุทาคุ...
    #324
    0
  8. #311 sleeping (@sleeping) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2557 / 01:53
    " ถอดเสื้อออก....... "
    (ไม่ได้คิดอะไรเลยนะ!)
    #311
    0
  9. #240 l3oss_it (@suchanee) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 เมษายน 2557 / 15:55
    โชตะ!! ท่านฮาคุทาคุกำลังกินเด็ก
    #240
    0
  10. #122 Death lullaby (@ciel10069) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 เมษายน 2557 / 09:49
    ลวนลามเด็กกกกกกกกกกกกกก ระวังคุกนะคะท่านฮาคุทาคุ //*ซับเลือดกำเดา*
    #122
    0
  11. #102 Try[68] (@try-only) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 เมษายน 2557 / 00:31
    เราสงสัยไรท์มาก ทำไมต้องดราม่าตอนจบทุกตอน 555555 ล้อเล่นน้าาาาา
    แต่เค้าอยากเห็นสองคนนี้ฟรุ้งฟริ้งกันมากกว่า -/-
    จริงๆแค่ไรท์อัพก็ฟินละ //ปักธงรอ
    #102
    0
  12. #67 Poison_Crime (@andrew-khun) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 เมษายน 2557 / 23:54
    คุก คุก คุก! นายเป็นพวกโชตะค่อนสินะฮาคุทาคุ
    #67
    0
  13. #46 Nali (@nali-rabanos) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 เมษายน 2557 / 20:38
    คุกๆๆๆๆๆๆ
    #46
    0
  14. #29 luz-ifer (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 เมษายน 2557 / 20:25
    ที่จริงมันดูเศร้าๆ นะตอนนี้แต่ทำไมรู้สึกว่ามันน่ารักกันล่ะเนี่ย 555
    #29
    0
  15. #22 Paweena Hiddles (@141142) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 เมษายน 2557 / 19:02
    อยากจิบอกฮาคุทาคุว่า 'คุกอยู่ทางซ้าบมือค่ะ'
    #22
    0
  16. #17 BlAcK_PearL (@pearl1236) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 เมษายน 2557 / 00:36
    ฮาคุซังและไรเตอร์....//เงียบสักพักก่อนจะผายมือไปทางด้านขวา

    คุกอยู่ทาฝนี้ค่ะ เชิญท่านทั้งสองเข้าไปในนั้นได้เลยคะ ฟฟฟฟ //โดนโยนเข้าไปสะเองงง
    #17
    0
  17. #16 hatter (@gokudera----59) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 เมษายน 2557 / 00:02
    ฟฟฟฟ อย่าค้างเด้!!! โห่ อุตส่าห์ลุ่นให้ฉากทายาเป็นฉากกินเด็ก//ผิดมากกกก ฟฟฟ อีพต่อซะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ต่อซร้าาาาา โฮซุกิน่าร้ากเว้ยยย โกหกไม่เก่งตั้งแต่เด๋กยันโต ฟฟฟ มุ่งมิ้งงง มาต่อไวๆนะ 555
    #16
    0