เขามาเชงเม้งที่ข้างๆหลุมผมครับ [yaoi] #เขามาเชงเม้ง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 315,189 Views

  • 7,122 Comments

  • 18,110 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    9,601

    Overall
    315,189

ตอนที่ 1 : บทนำ [รีไรท์ - 6/8/60]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 32969
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 767 ครั้ง
    6 ส.ค. 60


นับเป็นเวลากว่าสิบปีแล้วที่ผมได้จากโลกนี้ไป



มันเป็นเวลาที่ทั้งยาวนาน ทว่าในขณะเดียวกันก็สั้นมากจนน่าใจหาย หากให้เทียบกันแล้วระยะเวลาที่ผมใช้ชีวิตแบบร่างกายแข็งแรงอาจจะน้อยกว่าเวลาที่ผมตายจากไป



นับตั้งแต่วันที่ลืมตาขึ้นมาบนโลกนี้ ผมก็เป็นโรคหัวใจพิการแต่กำเนิด



การเป็นโรคหัวใจพิการนี้ทำให้ร่างกายมีข้อจำกัดหลายอย่าง เป็นต้นว่าออกกำลังกายหนักๆ มากไม่ได้ บางครั้งนั่งอยู่เฉยๆ หัวใจเกิดอาการเต้นผิดจังหวะจนต้องหามส่งโรงพยาบาลก็เคยมาแล้ว



ในใจลึกๆ ผมอดที่จะรู้สึกน้อยใจไม่ได้ที่เกิดมาร่างกายก็อ่อนแอไม่เหมือนกับคนอื่น และบางครั้งจะมีปัญหาที่ต้องเข้าออกโรงพยาบาลบ่อยๆ จนไม่สามารถเข้าร่วมกิจกรรมต่างๆ ได้ แต่เพราะที่ผ่านมามีพ่อแม่คอยให้กำลังใจเป็นอย่างดีมาตลอด ผมจึงเลิกคิดมากแล้วตัดสินใจว่าจะใช้ชีวิตนี้ให้ดีที่สุด



ทว่าวันหนึ่งในระหว่างที่ผมกำลังเดินออกมาซื้อของที่นอกบริษัทนั้น อยู่ๆอาการโรคหัวใจก็กำเริบขึ้นมาโดยไม่ทันคาดคิด



มันเป็นความรู้สึกที่ทรมานราวกับหัวใจถูกบีบจนแทบจะแตกสลายเป็นผุยผง ในอกคล้ายกับมีบางอย่างรัดแน่นจนกระทั่งหายใจไม่ออก ในตอนนั้นผมพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะส่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือจากคนอื่น



แต่โชคร้ายที่ไม่มีใครเดินผ่านมาทางนี้เลยแม้แต่คนเดียว



ท้ายที่สุดแล้วผมก็สลบไปด้วยความเจ็บปวดที่มากเกินกว่าจะทนทานไหว ครั้นเมื่อลืมตาขึ้นมาอีกทีผมก็พบว่าตัวเองมาอยู่ที่สุสานแห่งนี้แล้ว



ในตอนแรกนั้นผมคิดว่าตัวเองเผลอหลับแล้วฝันไป แต่ไม่ใช่ ผมกวาดตามองไปรอบๆ ถึงได้เห็นบรรดาญาติกำลังฝังร่างกายของตัวเองลงไปในหลุม



ผมพยายามที่จะส่งเสียงร้องบอกคนอื่นว่ายังอยู่ตรงนี้ ทว่ากลับไม่มีใครได้ยินเสียงของผมเลยแม้แต่คนเดียว



ด้วยความที่เพราะเพิ่งตื่นขึ้นมา จึงทำให้ผมยังมึนงงกับเรื่องที่เกิดขึ้นจนไม่สามารถตั้งสติได้ ดังนั้นสติสัมปชัญญะที่ยังคงหลงเหลืออยู่ของผมจึงพยายามบอกว่ามันคือความฝัน



ผมหยิกแก้มของตัวเองพร้อมๆ กับภาวนาขอให้ความฝันนี้รีบจบลงเสียที



ทว่าหลังจากที่รอไปวันแล้ววันเล่า มันก็ไม่ได้มีท่าทีว่าจะจบลงแม้แต่น้อย



ที่จริงเรื่องราวมันออกยากที่จะเชื่อไปเสียหน่อย ผมลุกขึ้นแล้วเดินสำรวจรอบๆสุสาน ก่อนจะใช้เวลาอยู่หลายวันทำความเข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น



และนั่นทำให้ผมเข้าใจว่าตัวเองจากโลกนี้ไปแล้ว



พอเรียบเรียงสติและเข้าใจลำดับเรื่องทั้งหมดว่าตัวเองตายไปแล้ว ผมก็พูดไม่ออกไปหลายวัน



น่าแปลกที่ผมไม่ได้รู้สึกเสียใจหรืออยากร้องไห้มากถึงขนาดนั้น มีแต่เพียงความรู้สึกตกใจปนความแปลกประหลาดเท่านั้นราวกับว่าผมได้ยินเรื่องที่คนอื่นตาย ไม่ใช่ตัวของผมเอง



จนกระทั่งเมื่อเริ่มยอมรับสภาพนี้ได้ ผมก็เริ่มรู้สึกดีขึ้นและปลอบใจตัวเองว่าอย่างน้อยการเป็นวิญญาณนั้นก็ไม่ได้แย่เสียสักทีเดียว



อย่างน้อยการเป็นวิญญาณก็ทำให้ผมสามารถไปเที่ยวที่ต่างๆ ได้โดยไม่มีข้อผูกมัด ในตอนที่ผมยังมีชีวิตอยู่ ผมไม่สามารถออกไปท่องเที่ยวที่ไกลๆ ได้เลยแม้แต่น้อย



ถึงแม้ว่าจะรู้สึกแปลกๆ อยู่บ้างที่มีผมคนเดียวที่เป็นวิญญาณ แล้วรอบข้างเป็นหลุมศพหมด แต่เมื่อวันเวลาผ่านไปนานๆเข้า ความสงสัยก็ค่อยๆเลือนหายไป หลงเหลือเพียงแต่ความรู้สึกที่ว่าพรุ่งนี้ควรจะใช้ชีวิตอย่างไรดี



อีกอย่างเมื่อตายไปแล้วก็ไม่จำเป็นต้องกินอาหารอะไร ถึงจะมีความรู้สึกอยากกินเพราะความเคยชินจากตอนที่ยังเป็นมนุษย์อยู่บ้าง แต่ก็มีพวกญาติๆ คอยมาเชงเม้งให้ นั่นจึงทำให้ผมมีอะไรกินอยู่ไม่ขาด



ทว่าความสุขก็ไม่เคยอยู่ได้นาน



หลังจากที่ผ่านไปเป็นปีที่สาม บรรดาญาติๆ ก็ไม่มาไหว้ที่หลุมของผมอีกต่อไป คลับคล้ายกับว่าพวกเขานั้นได้ลืมเลือนเรื่องของผมไปจนหมดสิ้นเมื่อได้รับมรดก



จากที่เคยมีความสุข มันเริ่มกลับกลายเป็นความทุกข์อย่างรวดเร็ว ผมที่เคยตื่นเต้นกับสิ่งที่ไม่เคยได้ทำในสมัยตอนที่ยังเป็นมนุษย์ ในตอนนี้ผมเริ่มกลับเริ่มหวนนึกถึงการพูดคุยกับใครสักคน



หรืออย่างน้อยถ้าเป็นไปได้ผมก็อยากให้ใครสักคนเห็นตัวตนของผม



……………………………………………….



…………………………….



วันนั้นเป็นเช้าอีกวันหนึ่งที่เหมือนกับวันอื่นทั่วๆไป



เนื่องจากช่วงนี้ยังไม่ถึงเทศกาลเชงเม้ง ดังนั้นตอนเช้าจึงค่อนข้างเงียบสงบ มีเพียงเสียงลมและเสียงนกร้องที่สลับกันดังอยู่ข้างหู ผมผ่อนลมหายใจนอนแหงนมองท้องฟ้าเพื่อรับแสงแดดยามเช้าได้อยู่ครู่หนึ่ง ไม่นานนักก็เผลอผล็อยหลับไป



ฉึก...ฉึก ฉึก



เสียงที่คล้ายกับกำลังขุดเจาะหรือก่อสร้างอะไรสักอย่างทำให้ผมสะดุ้งตื่นขึ้น



ผมลืมตาขึ้นพลางกะพริบตาถี่ๆ เพื่อที่จะได้ปรับสายตาให้เข้ากับแสง จากนั้นจึงค่อยๆขยับตัวลุกขึ้นนั่งบนหลุม สายตาก็หยุดลงตรงกลุ่มคนที่กำลังยืนถกเถียงกัน



หลังจากลองพยายามเงี่ยหูฟังดู ผมถึงได้ยินว่าพวกเขากำลังถกเถียงกันอยู่ว่าควรจะใช้วัสดุหรือทำแผ่นป้ายหลุมศพแบบไหน



อ้อ มาฝังศพนี่เอง



เมื่อได้ยินดังนั้นตัวผมจึงเลิกให้ความสนใจ ก่อนจะล้มตัวลงนอนเหมือนเดิมพลางลังเลว่าวันนี้ควรจะนอนหลับต่อหรือหาอะไรทำดี



ทว่าในขณะที่ผมกำลังจมจ่อมกับความคิดอยู่นั้น เสียงของใครบางคนก็ดังขึ้น



“คุณพ่อฮะ ทำไมหลุมข้างๆถึงเป็นสีน้ำตาล ไม่เขียวเหมือนกับหลุมอื่นๆล่ะ”



หืม..



แวบแรกที่ได้ยินเสียงนั้นผมหยุดชะงักไป ในขณะที่กำลังคิดว่ารอบข้างนี้มีหลุมไหนที่สีน้ำตาลเหมือนกับหลุมของผมบ้างอีกไหม ผมถึงได้พบว่าไม่มีแล้ว



ผมลุกขึ้นมานั่งมองคนที่กำลังพูดเจื้อยแจ้วอยู่ในทันที มันคงไม่มีทางเป็นหลุมอื่นไปได้ ในเมื่อบริเวณรอบๆนั้นมีเพียงแค่หลุมของผมหลุมเดียวที่ไม่มีคนรดน้ำดูแล



ผมนั่งมองเด็กน้อยที่น่าจะอายุราวๆ สิบขวบกำลังพูดคุยกับพ่ออยู่ด้วยน้ำเสียงสดใส เมื่อเห็นแบบนั้นใจของผมก็อ่อนยวบขึ้นมา เวลาที่ได้เห็นเด็กๆ ร่าเริงสดใส มันทำให้ผมนึกถึงตัวเองสมัยสิบขวบที่ต้องนั่งมองออกไปนอกหน้าต่างของโรงพยาบาลทุกวัน



“ที่มันเป็นสีน้ำตาลเพราะญาติเขาไม่ได้จ่ายค่าดูแลให้น่ะ เลยไม่มีใครมารดน้ำให้” คนที่น่าจะเป็นพ่อของเขาตอบกลับไปพร้อมกับอุ้มลูกขึ้นมากอดในอ้อมแขนด้วยความเอ็นดู



พอได้ยินดังนั้นเด็กชายก็แสดงสีหน้ากังวลขึ้นมาในทันที



“งั้นแสดงว่าไม่มีใครไหว้เจ้าให้เขามานานแล้วใช่ไหมฮะ”



“ก็คงเป็นแบบนั้น” คนเป็นพ่อเอ่ยตอบก่อนที่จะลูบหัวบุตรของตนด้วยความเอ็นดู แล้วปล่อยเด็กชายลงกับพื้น ทันใดนั้นเด็กน้อยก็วิ่งตรงมายังที่หลุมของเขาแล้วหันหน้าไปทางบิดา



“คุณพ่อพอมีธูปบ้างไหม?” เด็กชายเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงใส ใบหน้าของเจ้าตัวดูอารมณ์ดีราวกับคิดอะไรบางอย่างออก “พี่เขาคงหิวน่าดู ถ้าไม่ได้กินอะไรนานๆ”



ผมที่กำลังเงี่ยหูฟังบทสนทนาอยู่นั้นถึงกับหลุดหัวเราะออกมา



ไม่ใช่ว่าคำพูดนั้นน่าตลกหรือว่ามีอะไรแปลก แต่ผมแค่คิดว่าน่าเอ็นดูดี เป็นคำพูดที่ฟังแล้วทำให้คนอื่นยิ้มตามได้เลยด้วยซ้ำ



ดูเหมือนพ่อของเด็กชายก็หลุดหัวเราะออกมาด้วย



“คุณพ่อ ผมจริงจังนะ!” เด็กชายขมวดคิ้วพร้อมกันนั้นก็บ่นออกมาด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ เมื่อเห็นว่าบิดาของตนกำลังหัวเราะราวกับเรื่องที่เด็กชายพูดตลกนักหนา



“โอ๋ๆ ไม่โกรธพ่อนะ” พ่อของเจ้าตัวเอ่ยปลอบ ทั้งๆ ที่น้ำเสียงยังคงเจือไปด้วยความขบขัน ก่อนจะควานหาธูปสามดอกในกระเป๋าพร้อมๆ กับแก้วพลาสติก ตักดินใส่ในแก้ว จากนั้นจึงค่อยปักธูปตามลงไป “แต่จะไปเรียกว่าพี่แบบนั้นคงไม่ดีมั้ง บางทีเขาอาจจะอายุมากกว่าพ่อด้วยซ้ำ”



“ไม่หรอกฮะ” เด็กน้อยว่า ทั้งๆ ที่มือก็รับแก้วพลาสติกมาวางตั้งไว้ที่หน้าหลุม “ก็ที่หลุมศพน่ะ มันเขียนไว้ด้วยนี่นาว่าพี่เขาตายตอนที่อายุ25ปี”



ผมถึงกับเงียบไปในทันที ในแววตาสะท้อนความรู้สึกหลากหลายกับคำพูดนั้น



มันช่างเป็นช่วงอายุที่สั้นจริงๆนั่นแหละ



มีอายุอยู่ได้เพียงแค่25ปีบนโลก เรียกได้ว่ายังไม่ทันที่จะได้มีโอกาสใช้ชีวิตให้เต็มที่เลยด้วยซ้ำ ต่อให้นับเพิ่มไปอีกสิบปีแต่การมีชีวิตอยู่กับตอนที่ตายไปแล้วย่อมไม่มีทางเหมือนกัน



“คงเพราะว่าเขาประสบอุบัติเหตุล่ะมั้ง“ พ่อของเด็กเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ก่อนที่เจ้าตัวจะหยิบไฟแช็กขึ้นมาจุดธูปสามดอกที่ถูกปักบนแก้วพลาสติก “จะว่าไปลูกมีอาหารหรือขนมที่จะไหว้ให้เขาแล้วเหรอ”



เมื่อจบประโยคนั้น ใบหน้าของเด็กก็ลนลานขึ้นมา เจ้าตัวพยายามที่จะควานหาของในกระเป๋าของตนเต็มที่ ก่อนที่จะหยิบของบางอย่างขึ้นมาถือให้พ่อของตนดู “อันนี้ได้ไหมฮะ”



ผมพยายามชะโงกหน้ามองอย่างเต็มที่เพื่อที่จะดูว่าเป็นอะไร แต่มองไม่เห็นเลยแม้แต่นิดเดียว บ้าชะมัด



“ก็ได้นะ” ท่าทางของคนเป็นพ่อเหมือนจะพยายามกลั้นขำเต็มที่ บางทีคงเพราะกลัวลูกของตนจะน้อยใจอีก “เร็วเข้า เราจะไปกันแล้วนะ รีบไหว้แล้วบอกลาพี่เขาได้แล้ว”



เด็กน้อยรับคำก่อนจะวางของในกำมือไว้ที่แท่นไหว้เจ้า จากนั้นจึงรีบวิ่งตามพ่อขึ้นรถไปในทันที



ผมมองรถคันนั้นขับออกไปจนกระทั่งลับสายตา ก่อนจะค่อยหันมาให้ความสนใจกับสิ่งของที่อีกฝ่ายให้มา



ทว่าทันทีที่สายตาได้เห็นของในกำมือของเด็กชายคนนั้น ผมก็เผลอหลุดยิ้มออกมาในทันที



..ลูกอมสามเม็ด..



---------------------------------------------------------------


[Talk]

ฝากนิยายเพี้ยนๆเรื่องนี้ไว้ด้วยนะคะ พอดีมันเกิดจากความคิดตอนไปไหว้เชงเม้งค่ะ5555555555555 ถ้ามีคนชอบจะดีใจมากเลยค่ะ //กราบกรานรอบทิศ
















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 767 ครั้ง

220 ความคิดเห็น

  1. #7088 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:12

    น่ารักก

    #7088
    0
  2. #7070 khawfangg (@khawfangg) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 23:20
    น้องงงง
    #7070
    0
  3. #7044 Ari-na (@Ari-na) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 20:24
    น่าร้ากกกก
    #7044
    0
  4. #7024 «PhuengAugust» (@pvaugust) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 17:01
    ตอนแรกก็น่ารักแล้วววส
    #7024
    0
  5. #7016 Atchyfone (@Atchyfone) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 21:57

    แง้ น่ารักจัง ลูกอมตั้ง 3 เม็ด

    #7016
    0
  6. #6983 yourmind1999 (@yourmind1999) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 06:35
    ความลูกอมสามเม็ด น่ารักจริงๆ
    #6983
    0
  7. #6949 Mebal (@did-you-know) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 22:20
    ไม่เคยอ่านแนวนี้เลยน่าสนใจมากๆ แล้วก็น่าสนใจจริงๆ
    #6949
    0
  8. #6940 Ginoza (@Auntonio) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 19:02
    แงงงง เพิ่งได้มาอ่าน แค่ตอนแรกก็น่าสนใจจริงๆค่ะ ชอบภาษามากค่ะ อ่านสบายแต่ดึงดูดมาก อ่านได้แบบเพลินมากๆเลยค่ะ><~
    #6940
    0
  9. #6939 fanclub-tk (@fanclub-tk) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 18:29

    อ่านจบไปแล้ว แต่กลับมาอีกรอบ
    #6939
    0
  10. #6937 Jinjoo.K (@yeye_mylove2) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 13:18
    มีความเศร้า แต่ก็น่ารัก
    #6937
    0
  11. #6936 Kamnary (@kamnary) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 08:09

    อย่าเพิ่งปิดเรื่องเลย เพิ่งเข้ามาอ่าน

    #6936
    0
  12. #6894 686814123new (@686814123new) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 11:09
    เพิ่งเข้ามาอ่านก่อนจะดูซีรีย์ค่ะอย่าเพิ่งปิดเรื่องหรือล็อกไว้น่ะค่ะ. น่ารักมากอ่ะเพิ่งมาอ่านครั้งแรก
    #6894
    0
  13. #6883 PimmyChu (@PimmyChu) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 01:06
    น่ารักกกกกกกกกก
    #6883
    0
  14. #6868 tarnandtip (@tarnandtip) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 18:52

    น่ารักมากๆ เซฟเก็บไว้นานแล้วแต่หาเวลายังไม่ได้เลย พอรู้ว่าทำเป็นซีรี่ย์แล้วกลัวอดอ่านเลยรีบมาอ่านก่อน อย่าเพิ่งปิดนะจ๊ะไรท์คนดีhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-08.png

    #6868
    0
  15. #6849 ilovejaebum (@ilovejaebum) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 12:30

    อย่าเพิ่งปิดตอนนะคะ เรา ขอร้องงงงงงง
    #6849
    0
  16. #6821 ged_kantima (@ged_kantima) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 00:40
    ตามมาเพราะสิงเลย อ่านล่ะหน้าสิงลอยมาเลยย
    #6821
    0
  17. #6794 phoukham (@phoukham) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 22:49
    งึ้ออ่านไปคิดเห็นแต่หน้าน้องสิงกับน้องแมท55555
    #6794
    0
  18. #6781 83112345 (@83112345) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 22:34
    รีบมาอ่านก่อนซี่รีย์ฉายเดี๋ยวโดนปิดเนื้อหา
    #6781
    1
    • #6781-1 phoukham (@phoukham) (จากตอนที่ 1)
      5 พฤศจิกายน 2561 / 22:49
      เห็นไรท์แจ้งว่าจะไม่ปิดนะค่ะนี้ก็ตามมาจากน้อง5555
      #6781-1
  19. #6763 nammieClash (@nammieClash) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 22:08
    ตามน้องสิงมา อิอิ
    #6763
    0
  20. #6731 kimzoyong (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 19:55

    ความเอ็นดูน้อง รีมตามมาจากละครจีเอ็มเอ็มก่อนไรท์จะซ่อนเนื้อหาค่ะ

    #6731
    0
  21. #6696 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 23:39
    เอ็นดูจังเลยลูกกก
    #6696
    0
  22. #6692 Krittanat14701 (@Krittanat14701) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 02:13
    เอ็นดู55555
    #6692
    0
  23. #6676 11081411 (@11081411) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 20:21
    น้อนนนน
    #6676
    0
  24. #6642 กาก้าก้า (@wang-j28) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 16:19
    หนูน้อยย ไว้มาอีกนะ
    #6642
    0
  25. #6603 maielf13 (@lookmai-2008) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 15:46
    โง้ยยยยยยยยยน่ารักมากเลย
    #6603
    0