เขามาเชงเม้งที่ข้างๆหลุมผมครับ [yaoi] #เขามาเชงเม้ง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 314,502 Views

  • 7,120 Comments

  • 18,089 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    8,914

    Overall
    314,502

ตอนที่ 3 : บทที่2 ผสมช็อกโกแลต ใส่สารพัดเนื้อ แต่เผลอเติมลูกอมโดยไม่ได้ตั้งใจ [รีไรท์ - 9/8/60]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23520
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 641 ครั้ง
    9 ส.ค. 60



หลังจากนั้นไม่รู้ว่าเพราะความรู้สึกผิดหรือเจอผมเข้าไปตามหลอกหลอนในความฝัน ทุกครั้งที่ป้ามาจัดการดูแลหลุมศพ ป้าจะทำความสะอาดหน้าหลุมเล็กๆ น้อยๆ ให้เป็นการตอบแทน



ที่ว่าเล็กๆ น้อยๆ คือการถางหญ้าไม่ให้ดูรกเกินไปกับเก็บขยะที่คนอื่นเอามาทิ้งเอาไว้ ส่วนเรื่องการที่ต้องมารดน้ำให้นี่ลืมไปได้เลย



..แล้วป้าก็เอาขนมของเด็กคนนั้นไปทิ้ง..



คือผมเข้าใจว่าป้าหวังดี กลัวว่าถ้าเอาของวางทิ้งไว้แบบนี้จะเกิดภาพไม่น่าดู เป็นต้นว่ามีมดเป็นพันตัวรุมเกาะขนมหวานชิ้นเดียว



แต่ถ้าเป็นไปได้ตัวผมเองก็ไม่อยากให้เขาเอาไปทิ้งสักเท่าไหร่นัก ถ้าจะเอาไปทิ้งอย่างน้อยทิ้งก่อนจะถึงฤดูกาลเชงเม้งก็ยังดี เด็กคนนั้นจะได้ไม่น้อยใจที่เห็นว่าผมไม่กินอีก



เพราะว่าในโลกความจริงถึงแม้ว่าของที่เอามาวางจะเน่าขนาดไหน แต่โลกวิญญาณมันจะไม่เน่าหรือเสื่อมสภาพตาม



มันจะหายไปก็ต่อเมื่อผมกินเข้าไปหรือว่ามีใครที่อยู่อีกฟากกินเข้าไปเท่านั้น



แต่ถึงอย่างนั้นผมก็อยากเห็นของที่เด็กคนนั้นวางทิ้งเอาไว้บนแท่นอยู่ดี



ผมหยิบทาร์ตช็อกโกแลตขึ้นมากิน ในขณะที่มืออีกข้างก็พลิกดูชื่อยี่ห้อ จากที่สำรวจกล่องกับชื่อยี่ห้อแล้ว ถึงผมจะไม่รู้จักยี่ห้อนี้ แต่คิดว่าราคาคงไม่ใช่น้อยเลย



แล้ว..เด็กคนนั้นเอามาให้ผมเนี่ยนะ..?



ปกติของที่คนอื่นเอามาไหว้กันนี่แพงขนาดนั้นเลย?



ชั่ววูบหนึ่งผมเริ่มมีความหวังขึ้นมาลึกๆ ว่าอีกฝ่ายจะมองเห็นหรือได้ยินเสียงของผม แต่แล้วผมก็รีบปัดความคิดนั้นตกไปอย่างรวดเร็ว



มันไม่มีทางเป็นไปได้อยู่แล้ว ผมอยู่ที่นี่มาเกือบตลอด11ปี ออกไปท่องเที่ยวที่ต่างๆ ก็ตั้งมากมาย แต่ที่ผ่านมาไม่เคยมีใครเห็นหรือได้ยินเสียงมาก่อน



ต่อให้เป็น ญาติ หมอผี คนทรง หรือว่าอะไรก็ตาม ไม่มีใครเคยเห็นผมทั้งนั้น



ฉะนั้นคงไม่มีทางอื่นไปได้ นอกจากว่าเป็นแค่เรื่องบังเอิญ



…………………………………………………….



……………………………….



และแล้วมันก็กลายเป็นความบังเอิญที่น่าตลกจริงๆ



เมื่อฤดูกาลของการเชงเม้งหวนกลับมา ผมที่ออกไปท่องเที่ยวตามสถานที่ต่างๆ ก็กลับมาวนเวียนประจำสถานที่หลุมศพแห่งนี้อีกครั้ง



หลังจากนั้นอีกไม่กี่วันครอบครัวของเด็กชายก็มาถึง



ผมมองรถคันสีขาวกับเลขทะเบียนที่เฝ้ารอจนกระทั่งจำได้ขึ้นใจ ก่อนที่จะขยับตัวลุกขึ้นมานั่งในทันที



ในระหว่างที่บรรดาพวกผู้ใหญ่และญาติกำลังจัดของเตรียมไหว้เจ้าหลุมข้างๆ กันอยู่นั้น เด็กชายก็เดินข้ามเข้ามาหาที่หลุมของผมพร้อมกับถือของบางอย่างเอาไว้ในมือ



ผมพยายามจะชะโงกหน้ามองว่าสิ่งของที่เจ้าตัวถืออยู่นั้นเป็นอะไร แต่ก็มองอะไรไม่เห็นแม้แต่นิดเดียว



“ปีนี้พี่เป็นยังไงบ้างฮะ” เด็กน้อยถามเสียงใส ก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นมา



ชั่ววินาทีนั้น..ผมรู้สึกได้ว่านัยน์ตาของผมสบเข้ากับนัยน์ตาอีกฝ่าย



หัวใจของผมกระตุกวูบในทันที



นี่เป็นครั้งแรกที่เจ้าตัวมองดวงตาของผมแบบจริงๆ จังๆ



แต่ว่า..มันอาจจะเป็นแค่ความบังเอิญก็ได้



ผมพยายามปลอบใจตัวเองให้สงบลง จากนั้นก็คลี่ยิ้มละมุนพร้อมกับตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดี



“พี่สบายดี เราล่ะเป็นยังไงบ้าง มาเชงเม้งในวันที่อากาศร้อนๆ แบบนี้ไม่ได้เตรียมร่มมาเดี๋ยวก็เป็นลมหรอก”



ผมตอบกลับเจ้าตัวไปทั้งๆ แบบนั้น ถึงแม้จะรู้อยู่แล้วว่าเด็กน้อยตรงหน้านี้ไม่มีทางได้ยิน แต่กระนั้นผมก็อยากตอบกลับไปเพื่อความสบายใจอยู่ดี



“จะว่าไปปีนี้ผมเอาของคาวกับของหวานมาให้ด้วยนะ สองปีที่ผ่านมาพี่กินแต่ของหวานอย่างเดียวคงเลี่ยนแย่เลย”



พอเจ้าตัวเอ่ยจบก็ก้มหน้าลงแล้วหยิบของในถุงขึ้นมาวางไว้ตรงแท่นวางของไหว้



ทว่าทันทีที่ได้เห็นของในถุงนั่น ผมก็เบิ่งนัยน์ตากว้างอย่างไม่เชื่อสายตาตนเอง ก่อนที่จะขยับตัวลุกขึ้นชะโงกใบหน้าลงมาดูเพื่อมั่นใจว่าตนเองไม่ได้เห็นผิดเพี้ยนไป



ช็อกโกแลต..กับหมูปิ้ง..?



บ้าน่า..



ยอมรับว่าความรู้สึกแรกที่เห็นผมตกใจมากกับสิ่งที่เจ้าตัวเอามาให้ ก่อนที่ความรู้สึกต่อมาจะกลายเป็นความตื่นเต้นทันที



ถึงแม้ว่าการที่ผมพูดหรือสื่อสารกับคนอื่นจะเป็นไปไม่ได้ ทว่าในส่วนลึกของจิตใจนั้นผมก็ยังคงหวังอย่างลมๆ แล้งๆ ให้ใครสักคนมองเห็นตัวของผมอยู่ดี



เดิมทีผมไม่ได้สนพวกเรื่องเครื่องเซ่นตั้งแต่แรกแล้วเพราะว่าไม่ได้มีความจำเป็นที่จะต้องกินถึงขนาดนั้น



แต่สิ่งที่ผมต้องการคือ ใครสักคน ที่สามารถพูดคุยได้ด้วยต่างหาก



ผมยิ้มออกมาด้วยความดีใจก่อนที่จะเดินลงมาหยุดยืนตรงหน้าอีกฝ่าย มือก็ลูบหัวคนที่กำลังยืนอยู่ “เราน่ะมองเห็นพี่ด้วยหรือ”




นับตั้งแต่จากวันที่ตาย ผมไม่เคยแตะต้องตัวมนุษย์คนไหนอีกเลย ด้วยความรู้สึกกลัวที่ว่าถ้าเกิดแตะต้องขึ้นมาแล้วมันจะยิ่งเป็นการตอกย้ำว่า ผมไม่ได้มีตัวตนอยู่บนโลกนี้ตั้งแต่แรกแล้ว



ทว่าสำหรับเด็กคนนี้ถือเป็นกรณีพิเศษ



เด็กชายไม่ได้ตอบอะไรกับคำพูดนั้น กลับกันแล้วอีกฝ่ายเงียบจนผมเริ่มรู้สึกหวั่นใจขึ้นมา ผมละมือออกด้วยความกังวล ในขณะที่พยายามจะจับผิดกับปฏิกิริยาของอีกฝ่าย



หรือว่า..เราคิดไปเอง..?



เมื่อเห็นท่าทีที่ไม่ได้ตอบรับหรือแสดงอาการยินดียินร้ายอะไรแล้ว ความรู้สึกยินดีภายในใจก็หล่นฮวบลงกลายเป็นความผิดหวังในทันที ครู่หนึ่งผมแสดงสีหน้าผิดหวังออกมาอย่างปิดไม่มิด ก่อนจะค่อยเปลี่ยนกลับไปเป็นรอยยิ้มข่มขื่น



จากนั้นผมเลยค่อยๆ ก้าวเท้าถอยหลังออกจากตัวอีกฝ่ายแล้วกลับไปนั่งบนหลุมศพเหมือนเดิม



ผมพยายามอย่างยิ่งที่จะเก็บความรู้สึกเสียใจ ผิดหวังเอาไว้ในส่วนลึกที่สุด แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมามองใบหน้าของเด็กคนนั้นอีกเลย



จนกระทั่งเสียงเรียกของพ่อเด็กคนนั้นดังขึ้น ผมถึงเพิ่งละสายตาขึ้นมามองพ่อที่จับมือพาเด็กน้อยไปขึ้นรถเป็นครั้งแรก



ทว่าก่อนที่จะขึ้นรถไป เด็กชายก็หันกลับมาโบกมือลาผม ผมแค่นยิ้มก่อนที่จะโบกมือตอบแล้วมองจนกระทั่งรถคันนั้นขับออกไปไกลสุดสายตา



ผมถอนหายใจ จมจ่อมกับความคิดต่างๆ แต่แล้วความรู้สึกผิดหวังนั้นก็วนเวียนไปมาในหัวจนแทบจะคิดอะไรไม่ออก



มันไม่เห็นเป็นเรื่องแปลกอะไรเลยไม่ใช่หรือ ถ้าเกิดว่าอีกฝ่ายจะมองไม่เห็นตัวผม



ในเมื่อที่ผ่านมาผมก็อยู่ตัวคนเดียวมาตลอดตั้งหลายปีโดยที่ไม่ได้พูดคุยกับใครสักคน แล้วก็ไม่มีใครเคยมองเห็นผมมาก่อนด้วย



ผมสูดลมหายใจเฮือก มือก็กดลงตรงหน้าอกที่เริ่มปวดหนึบ



ครั้งหนึ่งผมเคยได้รับรู้ถึงความรู้สึกเจ็บปวดทรมานที่สุดในชีวิตตอนที่กำลังจะตาย



ในอกนั้นบีบรัดอย่างรุนแรงราวกับร่างกายจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ได้ยินเสียงหัวใจเต้นดังก้องอยู่ในหัวจนตาลาย แขนและขาพลันชาเสมือนกับไม่ใช่ร่างกายของผมอีกต่อไป



ทว่าในตอนนี้กลับรู้สึกเจ็บปวดไม่ได้ต่างกับในตอนนั้นเลยแม้แต่น้อย



มันเป็นเพราะว่า..



ผมอยากคุยกับใครสักคนหรือว่ากำลังคาดหวังอย่างอื่นกับเด็กคนนี้กันแน่..?



----------------------------------------------------------------------



[Talk]


สวัสดีค่ะ จริงๆเราเขียนบทนี้เสร็จตั้งแต่เมื่อวันก่อนแล้ว แต่ไม่รู้ว่าเด็กดีเกิดเป็นอะไรขึ้นมา ทำให้เราอัพนิยายไม่ได้ ตอนนี้เลยลองเปลี่ยนมาอัพในIEแทน ปรากฏว่าอัพได้ค่ะ แต่อาจจะมีการจัดตัวอักษรแปลกๆบ้างนะคะ เดี๋ยวเราจะตามมาแก้ทีหลังค่ะ



เปิดเข้ามาไม่รู้ตกใจกับอะไรก่อนเลยค่ะ ระหว่างจำนวนคอมเม้นท์กับจำนวนแฟนคลับ ห่างกันเหมือนดุจดวงดาวกับพื้นดิน55555555



ช่วงนี้อาจจะมีดราม่าบ้างเป็นระยะๆ แต่ไม่หนักค่ะ เรื่องนี้เราไม่ดราม่า









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 641 ครั้ง

141 ความคิดเห็น

  1. #7090 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:09

    เหงามากแน่ๆเลย

    #7090
    0
  2. #7025 «PhuengAugust» (@pvaugust) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 00:01
    พี่เขาก็จะเป็นคนเหงาๆ
    #7025
    0
  3. #6978 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 06:55
    เหงาแน่เลย อยากมีคนคุยด้วยละสินะ
    #6978
    0
  4. #6968 WiangsimmaSomboo (@WiangsimmaSomboo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 23:30
    สนุกดีนะค่ะพึ่งลองเข้ามาอ่านค่ะเพราะเป็นFcน้องสิงโตค่ะ😍😍
    #6968
    0
  5. #6953 tarnandtip (@tarnandtip) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 23:29

    ฮือ สงสารเลยอ่ะต้องอยู่เดียวดายตนเดียว หวังเพียงแค่ให้มีใครสักคนเห็นและพูดคุยด้วย แต่ความหวังนั้นก็เหมือนหลุดลอยจับต้องไม่ได้เลย https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-11.png

    #6953
    0
  6. #6951 Mebal (@did-you-know) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 22:43
    อารมณ์มันหม่นๆ สงสารอยู่แบบนี้มันเหงาจริงๆ
    #6951
    0
  7. #6853 Supakit_Chacha (@Supakit_Chacha) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 14:07
    สนุกดีครับ
    #6853
    0
  8. #6834 phoukham (@phoukham) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 09:34
    ผีขี้เหงาผีขี้น้อยใจน่าสงสารไม่มีใครมองเห็น
    #6834
    0
  9. #6698 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 23:52
    ๑๑ปีมันเหงาเน้อ โดดเดี่ยวผู้น่ารัก
    #6698
    0
  10. #6694 Krittanat14701 (@Krittanat14701) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 02:46
    สนุกจัง
    #6694
    0
  11. #6644 กาก้าก้า (@wang-j28) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 16:34
    ข้างๆ ไม่มีวิญญาณดวงอื่นบ้างหรอคะ คุณเขาถึงได้เหงาอยู่คนเดียว
    #6644
    0
  12. #6605 maielf13 (@lookmai-2008) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 16:14
    สงสารคุณวิญญาณคงเหงามากแน่ๆเลย
    แต่น้องก็น่าจะเห็นคุณวิญญาณมั้ยอ่ะไม่งั้นน้องคงไม่เอาของเอาขนมมาให่แล้วสบจากันหรอกใข่มั้ย...
    #6605
    0
  13. #6565 elic (@cassiopeia-fern) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 23:55
    ขอคิดแบบเข้าข้างว่สพี่น้องอาจจะเห็นแต่ไม่พูดออกมาหรือเปล่านะ
    จริงๆน้องก็ไท่เด็กแล้ว 12-13 อาจจะรู้ว่าถ้าพูดจะดูแปลก
    เพราะว่าสบตาเลยนะ! ถ้าไม่ตั้งใจมองกันตรงๆมันสบตาไม่ได้หรอก
    #6565
    0
  14. #6539 PiimJU (@PiimJU) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 14:34
    อินกับตอนนี้มากเลย สงสารคนพี่จังㅠㅠ
    #6539
    0
  15. #6488 Mindzz♡ (@Iceiradazz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 08:07
    ต้องเหงามากเเน่ๆ คืออยู่ในที่ๆไม่สามารถสื่อสารกับใครได้ เเล้วพอเจอคนคนหนึ่งที่เค้าสามารถสื่อสารได้ ก็เกิดความคาดหวัง
    #6488
    0
  16. วันที่ 24 มกราคม 2561 / 17:25
    แปลกใหม่ดี ชอบๆๆ
    #6442
    0
  17. #6402 IAMTKT (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 17:19
    เจ็บลึก
    #6402
    0
  18. #6376 rainbow....* (@BluefreezZy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 17:27
    น่าสงสารเค้าเหมือนกันนะ อยู่คนเดียวมันคงเหงาน่าดู
    #6376
    0
  19. #6326 AnutsaraPanthong (@AnutsaraPanthong) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 10:26
    ดราม่าาาTT
    #6326
    0
  20. #6298 aledic-t (@em_oh) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 17:30
    เจ็บปวดอะะะะ
    #6298
    0
  21. #6287 lunar ❥ (@bonjour0301) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 10:22
    เดาไม่ออกอะว่าตอนนี้น้องเห็นหรือไม่เห็น ;~;
    #6287
    0
  22. #6136 SnowflAke (@sasi-akb48) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 23:45
    ต้องเหงามากแน่ๆเลย;_;
    #6136
    0
  23. #6097 Sket-D (@day-life) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 04:54
    อยากให้น้องเห็นนะ สงสารคุณผี อยู่คนเดียวมาหลายปีแล้วอ่ะ;___;
    #6097
    0
  24. วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 12:19
    เราเดาว่าเด็กน้อยต้องเห็นคุณผีแน่ ๆ เลย
    #6062
    0
  25. #6006 Saturdayy (@sweetegg) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 11:46
    คุณผีต้องเหงามากแน่ๆ ฮื่อออ แอบเศร้าเบาๆ
    #6006
    0