เขามาเชงเม้งที่ข้างๆหลุมผมครับ [yaoi] #เขามาเชงเม้ง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 313,625 Views

  • 7,119 Comments

  • 18,030 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    8,037

    Overall
    313,625

ตอนที่ 4 : บทที่3 ช่วยจุดธูปให้หน่อย ผมอยากจะคุยกับเธอ --ประกาศ-- [รีไรท์ - 9/8/60]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23131
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 652 ครั้ง
    9 ส.ค. 60


ผ่านมาเป็นเวลาสามปีแล้วนับตั้งแต่ที่ผมได้เจอกับเด็กคนนั้น



ในช่วงแรกที่ได้เจอกันนั้น ผมเคยคิดแค่ว่าอย่างน้อยก็มีเรื่องที่น่าตื่นเต้นกว่าการใช้ชีวิตอยู่อย่างไร้เป้าหมายไปวันๆ แต่ก็ไม่ได้คาดหวังว่าจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปมากนัก อย่างน้อยแค่มีเป้าหมายให้ใช้ชีวิตอยู่แต่ละวันก็พอใจแล้ว



ทว่าพอเห็นว่าความหวังแบบลมๆ แล้งๆ นั้นเป็นจริงขึ้นมา ผมก็เริ่มคาดหวังมากกว่านั้น



คาดหวังให้เด็กคนนั้นมองเห็น คาดหวังให้ได้ยินเสียง



..หรืออะไรก็ได้ที่ทำให้สามารถรับรู้ถึงตัวตนของผม..



ในชีวิตผมเคยเจอกับความผิดหวังมามากมาย หากให้นับตั้งแต่ต้น ความผิดหวังแรกนั้นคือตอนที่ลืมตาขึ้นมาบนโลกใบนี้แล้วพบว่าตนเองผิดแผกไปจากคนอื่น



ความผิดหวังต่อมาเป็นความผิดหวังที่พ่อแม่ประสบอุบัติเหตุแล้วทิ้งให้ผมใช้ชีวิตอยู่คนเดียว



ผมจึงค่อนข้างกลัวที่จะพบเจอความผิดหวังซ้ำซาก ถึงแม้ว่าจะเจอบ่อยกว่าคนอื่นแต่นั่นไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกชิน ซ้ำร้ายความผิดหวังในความทรงจำนั้นยังมักจะกลับมาตอกย้ำให้ผมกลัวที่จะเริ่มทำหรือพูดสิ่งต่างๆ ออกมา



ดังนั้นหากเป็นไปได้ผมเลยพยายามเลี่ยงที่จะไม่คาดหวังกับเรื่องใดๆ ทั้งสิ้น



แต่นี่คงเป็นอีกครั้งหนึ่งที่ผมคาดหวังให้เด็กคนนั้นรับรู้ถึงตัวตนของผม



ผมไม่อยากยอมรับว่าตนเองมีความรู้สึกอย่างอื่นให้กับเด็กคนนั้นด้วยเหตุผลสำคัญอยู่สองประการ



ก่อนอื่นผมไม่ได้ชอบหรือสนใจผู้ชายมาก่อน พอต้องมายอมรับว่าตัวเองชอบผู้ชายเลยอดที่จะโต้เถียงกับตนเองไม่ได้ ว่าจริงๆ แล้วเป็นเพราะแค่รู้สึกดีใจเมื่อมีใครสักคนมาทำดีด้วยหรือเปล่า เลยคิดไปเองว่าเป็นความรู้สึกชอบ



และเหตุผลที่สองซึ่งเป็นประเด็นสำคัญที่สุด



คือผมไม่อยากติดคุก..!



เอาล่ะ คือผมยังจำได้ดีว่าเด็กคนนั้นอายุห่างกับผมถึง25ปี ต่อให้นับจากวันที่ผมตายไปจะเป็น15ปี แต่ด้วยจำนวนอายุที่มากขนาดนี้มันไม่มีทางที่จะเป็นคนรักกันได้ นี่มันพ่อลูกกันแล้วชัดๆ



ถึงแม้ว่าตั้งแต่ตอนที่กลายเป็นวิญญาณ หน้าของผมยังคงดูเด็กเหมือนคนอายุ25 ไม่ได้แก่ลงไปตามกาลเวลาก็จริง แต่กระนั้นศีลธรรมมันก็ยังคงค้ำคออยู่



ถึงผมเป็นผีแล้วไม่น่าจะมีตำรวจที่ไหนมาจับติดคุกได้ก็เถอะ



ผมถอนหายใจเฮือก มือทั้งสองข้างก็กุมเข้าที่ขมับอย่างพยายามใช้ความคิด



พอมาลองคิดๆ ดูแล้ว ยังไงเด็กคนนั้นก็มองไม่เห็นผมสักหน่อย ดังนั้นถ้าเกิดว่าต่อให้ผมชอบขึ้นมา มันก็กลายเป็นรักข้างเดียวอยู่ดี



อีกอย่างถ้าเป็นไปได้ผมก็อยากเห็นเด็กคนนั้นโตขึ้นไปในทางที่ดี แต่งงาน มีภรรยาที่ดีและมีลูกที่น่ารักแล้วก็มาเยี่ยมแค่นั้นผมก็พอใจแล้วจริงๆ



ส่วนเรื่องจะตายเป็นวิญญาณแล้วมานั่งคุยกับผมนี่ลืมไปได้เลย ในเมื่อตั้งแต่อยู่มาผมยังไม่เคยเจอผีสักตัวนอกจากตัวเอง



เมื่อคิดแบบนั้นได้ผมจึงเริ่มปลงตกขึ้นมา พยายามคิดเสียแค่ว่าตัวเองไม่เห็นจำเป็นที่จะต้องกลุ้มใจอะไรเลยในเมื่อมันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้วที่เด็กชายคนนั้นจะเห็นผม



ดังนั้นมันคงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร



ถ้าหากผมจะต้องกลับไปผิดหวังอีกครั้ง



………………………………………………………..



……………………………………



…………..



ครั้นเมื่อฤดูกาลของการเชงเม้งหวนกลับมาอีกครั้ง ปีที่สี่เด็กคนนั้นเอาเค้กช็อกโกแลตพร้อมกับไก่ทอดมาให้



ในตอนแรกนั้นผมพยายามปลอบใจตัวเองเต็มที่ว่าอีกฝ่ายไม่มีทางมองไม่เห็นผมอยู่แล้ว อีกอย่างของที่ผมชอบเดิมทีก็ไม่ใช่ของแปลกอะไร ทว่าปีนี้กลับมีอะไรบางอย่างที่แปลกออกไป



..เด็กคนนั้นใส่หมวกมา..



ทั้งๆ ที่สามปีก่อนหน้านั้นอีกฝ่ายไม่เคยใส่หมวกมาเลยแม้แต่น้อย แต่กลับมาใส่หลังจากปีที่ผมบอกว่าให้เอาร่มมา



บังเอิญงั้นเหรอ..?



ถึงแม้ว่าดูเผินๆ มันเป็นเรื่องปกติธรรมดาที่ไม่ได้แปลกอะไร แต่มัน บังเอิญ เกินไปในความรู้สึกของผม โดยเฉพาะความบังเอิญนั้นเกิดขึ้นพร้อมกันทั้งสองเรื่องแล้ว



ยิ่งได้เห็นของที่อีกฝ่ายเอามาเชงเม้งแล้วผมก็พยายามถามคาดคั้นกับเจ้าตัวเต็มที่



“เราน่ะมองเห็นพี่ใช่ไหม” ผมว่าในขณะที่ย่อตัวลงแล้วยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้อีกฝ่าย แต่กระนั้นเด็กคนนั้นก็ยังคงนิ่งเเฉยเสมือนว่ามองไม่เห็นตัวตนของผม สายตาก็ยังคงเอาแต่มองขึ้นไปเหนือหลุมเหมือนเดิม



ผมรอคำตอบจากปากของอีกฝ่ายอยู่สักพักหนึ่ง เมื่อเห็นว่าตนไม่มีทีท่าที่จะได้รับคำตอบแต่อย่างใด ผมก็ยิ่งร้อนใจจนเดินวนรอบตัวอีกฝ่ายคล้ายกับกำลังสอบสวนนักโทษอยู่ไม่มีผิดเพี้ยน



ทันใดนั้นอยู่ๆ เด็กชายก็เดินตัดผ่านออกไปพูดกับพ่อ เมื่อเห็นแบบนั้นผมจึงหยุดฝีเท้าลงแล้วถอนหายใจ



เฮ้อ



สงสัยว่าคงจะไม่เห็นจริงๆนั่นแหละ



ผมเดินไปนั่งตรงที่เหนือหลุมศพ สายตาก็จับจ้องมองร่างนั้นอยู่ไม่ห่าง พร้อมกับคิดอะไรหลายๆ อย่างปนกันไป



ถ้าเกิดว่าเด็กคนนั้นตั้งใจจะโกหกหรือแกล้งมองไม่เห็นจริง ผมก็นึกไม่ออกว่าทำไมเจ้าตัวถึงต้องทำแบบนั้น ในเมื่อมันไม่มีประโยชน์อะไรกับการแกล้งทำเลยสักนิด



ถ้าอย่างนั้น..ทำไมถึงเอาพวกช็อกโกแลตกับเนื้อสัตว์มาให้?



บังเอิญงั้นหรือ..?



ผมคิดอยู่นาน คิดจนกระทั่งรู้สึกปวดจี๊ดขึ้นมาในหัว สุดท้ายเมื่อเห็นว่าคิดมากแค่ไหนก็พบกับทางตัน ผมจึงหยุดคิดไปโดยปริยาย



จวบจนกระทั่งได้ยินเสียงเรียกของพ่อเด็กคนนั้น ผมเลยเงยหน้าขึ้น ตั้งใจว่าจะมองเจ้าตัวส่งท้ายก่อนที่จะได้เจอกันปีหน้าอีกครั้งหนึ่ง



ทว่าเมื่อเงยหน้าขึ้นมามอง ผมก็เห็นเด็กคนนั้นจ้องมาก่อนแล้ว



“คือว่า..ของที่ผมเอามาไหว้ ตอนแรกผมไม่รู้ว่าจะเอาอะไรมาไหว้ดี” เด็กคนนั้นว่าด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยพลางก้มหน้าลง



“ผมเลยลองถามพ่อดูว่าปกติไหว้เชงเม้ง ส่วนมากมักใช้อะไร แล้วพ่อผมบอกว่าให้ใช้ของที่ผู้ตายชอบ แต่..ผมไม่รู้ของที่พี่ชอบ ผมก็เลยเอาของที่ตัวเองชอบมาให้แทน ไม่รู้ว่าพี่จะชอบหรือเปล่า ถ้าเกิดชอบอะไรมาเข้าฝันบอกผมด้วยนะฮะ คราวหน้าผมจะได้เอามาให้”



พระเจ้า



ความรู้สึกแรกที่ได้ยินนั้นเป็นความดีใจลึกๆ ว่าอีกฝ่ายนั้นชอบเหมือนกับผม



ทว่าความรู้สึกต่อมาหัวใจของผมหล่นวูบทันที



แสดงว่าผม..คิดไปเองคนเดียวตั้งแต่แรกแล้ว



“เอาไว้เจอกันปีหน้านะฮะพี่ชาย” เด็กคนนั้นว่าพลางหันมาโบกมือลาผม ก่อนที่หันหลังแล้วเดินตามพ่อไป



ผมเม้มปากแน่น ความคิดต่างๆ พากันถาโถมเข้ามาในหัวเสียจนไม่สามารถจัดลำดับได้



ก่อนที่จะรู้ตัวผมก็ตัดสินใจเดินไปตรงหน้าอีกฝ่ายแล้วย่อตัวลง



แล้วสวมกอดร่างนั้นเอาไว้แน่น



ชั่ววินาทีหนึ่งผมรู้สึกได้เหมือนกับว่าเจ้าตัวชะงักไป



ถึงแม้ว่าเหตุการณ์นั้นจะเกิดขึ้นเพียงแค่ระยะเวลาสั้นๆ ไม่กี่วินาทีเท่านั้น หากแต่ในความรู้สึกของผมกลับผ่านไปนานเป็นเวลาหลายนาที



การที่เด็กคนนั้นชะงัก ผมไม่รู้ว่าเป็นเพราะเจ้าตัวสัมผัสถึงอะไรบางอย่างได้หรือว่ามองเห็น แต่ผมไม่ค่อยอยากจะคาดหวังกับเรื่องลมๆ แล้งๆ นั้นอีกต่อไปแล้ว



ความหวังนั้นไม่ต่างกับการปีนขึ้นไปบนหน้าผา ครั้นเมื่อตกลงจากความหวังที่สูงมากกว่าเดิมเท่าไร ก็ย่อมมีแต่ความเจ็บปวดมากขึ้นเท่านั้น



ฉะนั้นถ้าผมไม่หวังอะไรเลยตั้งแต่ต้น ผมก็จะไม่รู้สึกเจ็บปวด



หลังจากที่เด็กชายคนนั้นชะงักผมก็เห็นอีกฝ่ายมองไปรอบๆ ก่อนจะวิ่งทะลุผ่านร่างของผมเพื่อตามพ่อไปขึ้นรถ



ถึงแม้ว่าจะเป็นการกอดกันเพียงเสี้ยววินาที ซ้ำยังเป็นการกอดที่ไม่สามารถสัมผัสตัวหรือรับรู้ถึงไออุ่นของอีกฝ่ายได้ แต่ว่านั่นก็มากพอแล้วที่จะทำให้ผมอารมณ์ดีไปได้ทั้งวัน



ถ้าเกิดว่าผมยังมีชีวิต ผมคงจะได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองที่เต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะด้วยซ้ำ



ที่ผ่านมาผมไม่แน่ใจถึงเรื่องนี้มาตลอดว่าตัวเองชอบอีกฝ่ายจริงหรือไม่ แต่เมื่อเกิดเรื่องนี้ขึ้นจึงทำให้ผมเริ่มมั่นใจถึงความรู้สึกของตัวเองขึ้นมา



ผมชอบเขา



แต่ว่า..ทำยังไงได้ล่ะ



ก็ผมน่ะตายไปแล้วนี่นา



-----------------------------------------------------------------------------------------------


[Talk]

สวัสดีค่ะ เราคิดอยู่นานมากว่าจะอัพตอนนี้ดีไหม แต่สุดท้ายก็มาอัพเพราะเหลืออีกแค่ไม่กี่บรรทัดก็จะเขียนจบ

เมื่อคืนอาการของคุณย่าของเราทรุดลงกระทันหันมาก พยาบาลบอกว่าท่านจะมีชีวิตอยู่ได้ไม่เกินคืนนี้ เลยทำให้เมื่อคืนเราไม่ได้มาอัพค่ะ

พอเราตื่นขึ้นมาตอนเช้า พยาบาลโทรมาบอกว่าท่านเสียแล้ว

และต่อจากนี้เราคงหยุดอัพไปสักระยะ เนื่องจากเราสนิทกับท่านเหมือนแม่แท้ๆ ถ้าเป็นไปได้เราอยากได้ระยะเวลาทำใจสักระยะ ซึ่งถ้าเราหายไว เราก็จะกลับมาอัพไว แต่เราไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ ซึ่งรับรองว่าไม่เกินสองสัปดาห์แน่นอนค่ะ

ขอบคุณค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 652 ครั้ง

155 ความคิดเห็น

  1. #7091 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:13

    ฮื่อ เศร้าอะ

    #7091
    0
  2. #7075 itgjkj (@itgjkj) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:22
    สงสารอ่ะ
    #7075
    0
  3. #7029 arimasa12345 (@arimasa12345) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 20:44
    เสียใจด้วยนะค่ะ
    #7029
    0
  4. #7026 «PhuengAugust» (@pvaugust) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 00:09
    งื้ออออ สงสารพี่อ่าาา
    #7026
    0
  5. #6979 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 16:49
    โอ้ยเศร้าแทน
    #6979
    0
  6. #6976 MarydySun (@MarydySun) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 19:51
    ????จะร้องแล้วนะ
    #6976
    0
  7. #6955 tarnandtip (@tarnandtip) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 23:47

    เด็กน้อยที่แสนดีรู้ไหมว่าสิ่งที่ทำกลายเป็นให้ความหวัง และมันก่อเกิดความรักให้กับวิญญาณดวงนึงแบบไม่ได้ตั้งใจ แต่สิ่งที่หนูทำก็สร้างความเจ็บปวดจากการเฝ้ารอคอย เพื่อที่จะได้พบกับเด็กน้อยแสนดีคนนี้อยู่ตลอดเวลา และวิญญาณดวงนี้ก็คอยเฝ้าหวังว่าเด็กคนนี้จะมองเห็นเขาในสักวัน https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-big-04.png

    #6955
    0
  8. #6952 Mebal (@did-you-know) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 22:53
    เราอ่านแล้วรู้สึกเศร้า ไม่รู้ว่าเป็นคนเดียวไหมแต่เรารู้สึกสงสารคุณผี ยิ่งหวังไว้มากมันยิ่งเจ็บมาก
    #6952
    0
  9. #6843 044066215 (@044066215) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 10:46

    ใใช่ที่ไปทำซีรี่ไหมครับพี่สิงกับโอมเล่น

    #6843
    0
  10. #6838 phoukham (@phoukham) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 09:53
    ผีชอบเด็กแล้วอะ
    #6838
    0
  11. #6699 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 23:58
    คุกแน่ๆ คุกๆๆๆๆๆๆๆ
    #6699
    0
  12. #6679 GBright˙ω˙ (@logooo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 00:31
    สงสารฮือออออ
    #6679
    0
  13. #6645 กาก้าก้า (@wang-j28) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 16:42
    อ่า สงสารคุณผีจัง
    #6645
    0
  14. #6606 maielf13 (@lookmai-2008) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 16:22
    ฮือออออออออสงสารคุณวิญญาณ น้องมองไม่เห็นจริงๆหรอแงงงงงงงง
    #6606
    0
  15. #6585 ohjesus (@rhmourwa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 20:13
    ฆ่าน้องแล้วเอาไปอยู่ด้วยเลยดีมั้ยหนุ่ม555555555555 กลายเป็นนิยายผีสยองขวัญเลย
    #6585
    0
  16. #6540 PiimJU (@PiimJU) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 14:49
    ไรท์แต่งเก่งมากเลยค่ะㅠㅠ พออ่านมาถึงตอนนี้เศร้ามาก คนพี่รู้สึกผูกพันธ์กับน้องเเล้ว แล้วคาดหวังที่จะสื่อสารกับน้องก็เพิ่มขึ้นไปอีก ㅠㅠㅠㅠ
    #6540
    1
  17. #6464 Hyukky38 (@poohly08) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:25
    โหยยยยเศร้าใจแทนคุณพี่
    #6464
    0
  18. วันที่ 24 มกราคม 2561 / 17:29
    สงสารรรรร
    #6443
    0
  19. #6403 IAMTKT (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 17:26
    เจ็บขนาดนี้ เอามีดมากรีดเลยเถอะ
    #6403
    0
  20. #6377 rainbow....* (@BluefreezZy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 17:34
    น่าสงสารคุณผีอยู่นะ มีความเหงา อยากได้เพื่อนหรือใครสักคนไรงี้
    #6377
    0
  21. #6327 AnutsaraPanthong (@AnutsaraPanthong) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 10:30
    ทำไมตายได้น่าเหงามากเลยย
    #6327
    0
  22. #6300 aledic-t (@em_oh) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 17:38
    ตายแล้ว แล้วทำไมเป็นวิญญาณอยู่หลุมเดียวล่ะ โอ่ยยย เหงาแทนนนน
    #6300
    0
  23. #6288 lunar ❥ (@bonjour0301) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 10:39
    ตายแล้วพรากผู้เยาว์ได้ ไม่ติดคุก -..-
    #6288
    0
  24. #6270 Aunchiree (@0956535071) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 13:57
    เหงาอีกแล้วนะ
    #6270
    0
  25. #6206 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 21:01
    อ่านแล้วรู้สึกอ้างว้างยังไงก็ไม่รุ
    #6206
    0