เกิดใหม่เป็นไดอารี่ [yaoi]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 105,178 Views

  • 3,721 Comments

  • 5,877 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,770

    Overall
    105,178

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15899
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 958 ครั้ง
    28 ก.พ. 61

ความวุ่นวายทั้งหมดมันเริ่มต้นขึ้นจากในวันหนึ่ง


เดิมทีผมไม่ได้ทำหน้าที่เป็นฝ่ายที่คุยกับลูกค้าโดยตรง แต่ดูเหมือนว่าวันนั้นจะเกิดซวยที่ไม่มีใครว่างเลยสักคน ฝ่ายที่ต้องออกไปนัดพบลูกค้ามีงานล้นมือทุกคนจนแทบไม่ได้ขยับตัวไปกินพักเที่ยง แถมยังโอทียาวๆกันจนถึงเที่ยงคืน


ฉะนั้นหน้าที่ทั้งหมดจึงถูกผลักภาระมาให้ผมอย่างไม่ใยดี


ผมรับหน้าที่พวกนั้นมาแล้วถือเอกสารกับข้อมูลทั้งหมดที่เตรียมมาใส่ลงแฟ้ม ก่อนจะใส่ลงในกระเป๋าถืออีกที จากนั้นก็ถือกระเป๋าเดินลงมายังชั้นล่างแล้วออกไปข้างนอกบริษัทเพื่อขึ้นรถแท็กซี่


ความซวยทุกอย่างยังไม่ได้จบเพียงเท่านั้น ผมพยายามเรียกแท็กซี่เป็นสิบคันแต่ก็ไม่มีใครรับสักคน มีทั้งไปส่งรถ ไม่ไปแถวนั้น หรือที่น่าเกลียดกว่านั้นคือแท็กซี่บางคันขอเหมาจ่ายพันหนึ่ง


ช่างมัน งั้นไม่ขึ้นก็ได้ ผมคิดอย่างปลงตกก่อนจะเดินลากเท้ายาวไปเกือบอีกห้ากิโลเมตรเพื่อขึ้นสถานีรถไฟฟ้าแทน


แต่โปรดพึงระลึกไว้ว่าเนื่องจากช่วงนี้เป็นฤดูร้อนจึงทำให้สภาพอากาศไม่เอื้ออำนวยต่อการเดินเท้าเลยแม้แต่น้อย ซ้ำตอนนี้ยังเป็นตอนเที่ยง เดินท่ามกลางแดดร้อนๆ ในตอนเที่ยง มันต่างกับการเดินในนรกตรงไหนกัน


พอเริ่มกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปได้ถึงกิโลที่สองผมก็รู้สึกหายใจไม่ออกเหมือนจะตายทั้งเป็น อากาศข้างนอกร้อนมากจนแทบหายใจไม่ออก แถมสภาพอากาศยังชื้นจนร่างกายผมแทบชุ่มไปด้วยน้ำ


ร้อนว้อย


ผมโอดครวญในใจแต่ก็ทำได้แค่ฝืนทนเดินไป จนกระทั่งสายตาสะดุดเข้ากับเซเว่นที่อยู่ถนนฝั่งตรงข้าม เท้าทั้งสองข้างพลันหยุดชะงักก่อนจะหันไปมองอย่างรวดเร็ว


เซเว่นมีแอร์เย็นๆ แถมมีน้ำขาย ตัดภาพมายังสภาพอากาศข้างนอกที่ร้อนเหมือนเดินอยู่ในไฟนรกแบบนี้ ร้านนั้นจึงไม่ต่างอะไรจากโอเอซิสที่อยู่ท่ามกลางทะเลทรายเลยสักนิด


ผมเหม่อมองไปยังเซเว่นฝั่งตรงข้ามด้วยความใจลอย ก่อนจะยืนรอที่ทางม้าลายเพื่อให้สัญญาณไฟจราจรเป็นสีแดงเพื่อที่จะได้ข้ามไปอีกฝั่ง


พริบตานั้นในครรลองสายตาของผมก็สะดุดเข้ากับร่างๆ หนึ่งที่เดินมาจากทางฝั่งตรงข้าม


คนที่เดินมาจากฝั่งตรงข้ามนั้นดูแล้วอายุไม่น่าจะเกิน16ปี อีกฝ่ายเป็นเด็กผู้ชายรูปร่างผอม ตัวค่อนข้างสูง ผมค่อนข้างยาวจนเกือบจะปรกหน้า


แปลกดี ผมมองแล้วคิดอะไรบางอย่างเงียบๆ ในขณะที่เหม่อมองอีกฝ่าย


ความจริงแล้วผมไม่ใช่คนที่ชอบสังเกตใบหน้าของคนอื่นดีถึงขนาดนี้หรอก แต่ว่าความรู้สึกติดใจอะไรบางอย่างทำให้ผมหยุดมองร่างนั้นไม่ได้


ที่สำคัญคืออีกฝ่ายมีใบหน้าที่สวยมาก สวยจนถ้าแต่งเป็นผู้หญิง ผมจะแยกออกหรือเปล่ายังไม่รู้เลย..


ในขณะที่ผมกำลังคิดอย่างใจลอยนั้น อีกฝ่ายก็ก้าวข้ามถนนมาทั้งๆ ที่สัญญาณไฟยังเป็นสีเขียว


จากที่กำลังใจลอยอยู่ ผมเริ่มมีสติขึ้นมาทันที สายตาจับจ้องร่างที่รีบข้ามถนนมาทั้งๆ ที่มีรถคันหนึ่งกำลังพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง ไม่ว่ามองอย่างไรรถคันนั้นก็เบรคไม่ทันแน่ๆ


พริบตานั้นสัญชาตญาณสั่งการร่างกายของผมให้เคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว แล้วผลักร่างของอีกฝ่ายให้ห่างออกไป


ไม่ใช่ว่าผมเป็นคนดีหรือพ่อพระมาจากไหน แต่ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นสัญชาตญาณล้วนๆ


เนื่องจากตรงนั้นเป็นถนนที่ไม่ค่อยมีรถเท่าไรจึงทำให้รถแต่ละคันขับมาเร็วมาก ดังนั้นร่างของผมจึงถูกรถพ่วงอัดกระแทกเข้าอย่างจังก่อนจะลอยขึ้นกลางอากาศแล้วตกลงสู่พื้นดิน


ตอนนั้นผมได้ยินเสียงกระดูกของตัวเองกระแทกกับพื้นดังลั่น ขณะที่ของเหลวอุ่นๆ ก็ไหลออกมาจากร่างกายราวกับก๊อกแตก


อา เจ็บเป็นบ้า


ผมรู้สึกปวดตามร่างกายชนิดที่ว่าขยับอวัยวะไม่ได้สักส่วนเสมือนร่างกายได้กลายเป็นอัมพาตไปแล้วเรียบร้อย


โชคดีที่ผมไม่ต้องทนความเจ็บปวดนั้นนานมากเพราะหลังจากนั้นผมก็สลบไปอย่างรวดเร็ว


ผมทำใจเอาไว้อยู่แล้วว่าสภาพแบบนี้ยังไงก็คงต้องตายหรือไม่ก็เป็นอัมพาตตลอดชีวิต ความจริงหากจะต้องเป็นอัมพาตตลอดชีวิตสู้ให้ผมตายไปเลยอาจจะดีกว่า อย่างน้อยผมก็ช่วยเด็กผู้ชายคนหนึ่งเอาไว้ ฉะนั้นตอนนี้คงพอมีแต้มบุญพอที่จะผ่านขึ้นไปสวรรค์แล้วแน่ๆ


พอคิดแบบนี้แล้วก็ใจชื้นขึ้นมานิดหน่อย ผมภาวนาในใจขอให้ชาติต่อไปตัวเองเกิดมาเป็นผู้ชายที่หน้าตาดี นิสัยดีและรวย ไม่ต้องเป็นขึ้นคานจนอายุ35 หน้าตาอัปลักษณ์แบบที่ไม่มีผู้หญิงคนไหนเหลียวแลเหมือนชีวิตนี้อีก อย่างน้อยถ้ามีคนรักหรือได้มีครอบครัวและเพื่อนในชีวิตต่อไปจะดีมากๆ


แต่ดูเหมือนชีวิตผมจะเกิดมาซวยอย่างไร ก็ยังคงซวยต่อไปแม้กระทั่งหลังตายอยู่ดี


………………………………………………………


……………………………………….


ผมไม่รู้ว่าตอนนี้โลกภายนอกกี่โมงหรือวันที่เท่าไรแล้วก็จริง แต่ผมรู้สึกเหมือนตัวเองตกอยู่ในความฝันต่างๆ เป็นเวลานานมาก คล้ายกับว่าได้ย้อนภาพกลับไปดูตั้งแต่สมัยที่ตัวเองเกิดจนถึงโตอีกครั้ง


และภาพสุดท้ายคือภาพที่เด็กคนนั้นร้องไห้และเขย่าตัวของผมทั้งน้ำตา


กว่าจะตื่นจากความฝันอันยาวนานนั้น ผมเริ่มกลับมารับรู้ความรู้สึกผ่านทางประสาทสัมผัสจากทางตาได้เป็นอย่างแรกเมื่อไฟจากเพดานห้องสาดส่องกระทบลงมาที่ใบหน้า ในขณะที่มือของใครบางคนสัมผัสเข้าร่างกายของผม


“รับไปสิครับ”


เอ๊ะ


ผมเริ่มรู้สึกแล้วล่ะว่ามีอะไรทะแม่งๆ แต่บอกไม่ถูกว่าความรู้สึกนั้นคืออะไร ในตอนนั้นมีเพียงแต่ความคิดที่ว่า ไอ้หมอนี่จะจับลูบตัวเขาทำไมนักหนาเนี่ย


มือหยาบสากกร้านแบบผู้ชายอย่างนี้ไม่ชอบเลยสักนิด ถ้าเป็นไปได้ขอเป็นมือแบบนุ่มๆ คงจะรู้สึกดีกว่านี้


ชายคนหนึ่งเอ่ยขึ้นก่อนจะหยิบตัวผมยื่นให้กับชายแปลกหน้าคนหนึ่งที่นั่งก้มหน้าอยู่ อีกฝ่ายไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมามองตอนที่รับตัวผมมาจากมืออีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย..


เอ๊ะ..?


เดี๋ยวนะ..? รับตัวผมไปงั้นหรือ? ผมงุนงงจนเรียบเรียงลำดับเหตุการณ์ไม่ถูก สรุปว่าผมยังมีชีวิตอยู่ อยู่บนสวรรค์หรือว่านี่เป็นชาติใหม่กันแน่


ถ้าผมมีชีวิตอยู่ เด็กหนุ่มที่ท่าทางอ่อนแอปวกเปียกเหมือนไม้จิ้มฟันแบบนี้จะรับตัวผมที่หนักตั้งเกือบหกสิบโลไปถือได้ยังไง


เรื่องที่ว่าอยู่บนสวรรค์ผมก็คิดว่าไม่ใช่..ไม่ใช่แน่ๆ สวรรค์คงไม่ได้เล็กและอึดอัดแบบนี้หรอก!


ดังนั้นนี่คงเป็นชาติใหม่แน่นอน! ..แต่ปกติแล้วคนเรารับรู้ความรู้สึกและคิดกันได้ตั้งแต่เป็นทารกเลยงั้นหรือ? แถมคนที่เป็นพ่อเขาดันเป็นเด็กหนุ่มท่าทางอ่อนแอแถมยังดูมืดมนอีก นี่ไม่ใช่ว่าชาติใหม่ของเขาจะมีพ่อแม่ที่ท้องในวัยเรียนใช่ไหมเนี่ย


เด็กหนุ่มคนนั้นจับตัวผมเอาไว้แน่นก่อนจะก้มลงมาจ้องแบบที่ไม่กะพริบตาสักนิด พอถูกจ้องมากๆ เข้าผมก็ชักรู้สึกเขินขึ้นมาตงิดๆ จนต้องเลี่ยงมองไปทางอื่นแทน


จากนั้นอีกฝ่ายก็เงยหน้าขึ้นแล้วเขียนข้อความบางอย่างลงกระดาษที่อยู่บนโต๊ะแล้วยกกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมา


….?


ผมมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้วยความงุนงง หรือว่าเด็กคนนี้จะเป็นใบ้..?


“ถ้าคุณไม่อยากเล่า ผมก็คงบังคับอะไรไม่ได้” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้น ในขณะที่เด็กหนุ่มก็เม้มปากแน่น “หมออยากให้คุณลองดู ถึงจะคิดอะไรไม่ออกแต่อย่างน้อยควรจะทำทุกวัน จากนั้นคุณค่อยเอามาให้ผมก็ได้”


ฮะ..?


ผมรู้สึกเหมือนตัวเองหลุดเข้ามาอยู่ในสถานการณ์แบบต่างโลก แล้วมีมนุษย์ต่างดาวสองคนกำลังนั่งสนทนากันว่าจะเฉาะร่างกายผมจากทางซ้ายหรือทางขวาก่อนดี


ในระหว่างที่ฟังบุคคลสองคนสนทนากัน สติผมก็เริ่มไม่อยู่กับเนื้อกับตัวมากขึ้นทุกที พอรู้สึกตัวอีกครั้งก็ตอนที่ถูกเด็กหนุ่มบีบเข้าที่ตัวอย่างแรง ผมพยายามร้องโอ๊ยแล้วส่งสายตาจิกกัดว่า ‘ฉันเจ็บนะ!’


แต่กลับไม่มีเสียงร้อง ‘โอ๊ย’ แม้แต่แอะเดียว แถมปากก็ไม่ขยับด้วย


ทว่าเสียงที่ดังขึ้นกลับเป็นเสียง ‘แกร็บ’ แทน


อะไรเนี่ย..?


ฟังดูแล้วเหมือนเสียงขยำกระดาษอย่างไรอย่างนั้น แถมพอลองพิจารณาดูดีๆ แม้ว่าร่างกายผมจะถูกบีบเอาไว้แน่น แต่กลับไม่มีความรู้สึกเจ็บเลยแม้แต่น้อย


..หรือว่าเป็นอัมพาต..?


พอคิดถึงความเป็นจริงในข้อนี้ขึ้นมาได้ผมก็เริ่มรู้สึกเครียดขึ้นมา ถ้าเป็นอัมพาตทั้งตัวชนิดว่าขยับปากไม่ได้เลยก็ฆ่าผมให้ตายๆ ไปจากโลกนี้เถอะ


ผมรู้สึกว่ามันมีอะไรแปลกหลายอย่าง แต่บอกไม่ได้ว่าแปลกตรงไหน จนกระทั่งเด็กมืดมนคนนั้นถือตัวของผมกลับมาที่บ้านด้วยมือข้างเดียวนั่นแหละถึงได้เอะใจอะไรบางอย่างขึ้นมา


หรือบางทีผมอาจจะไม่ใช่มนุษย์.. แต่เป็นตัวหรือของอะไรสักอย่างที่คนสามารถถือไปถือมาได้ด้วยมือข้างเดียว ซ้ำของหรือตัวนั้นยังต้องมีน้ำหนักเบามากๆ ด้วย


ผมลองหวนคิดถึงภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้พลันรู้สึกขนลุกอย่างบอกสาเหตุไม่ได้ ..ความจริงแล้วมันมีความเป็นไปได้อย่างหนึ่งที่ผมนึกขึ้นมาได้ แต่ไม่อยากให้มันเป็นจริงเลย ให้ตายเถอะ


นี่ผมกลายเป็นอะไรไปแล้วเนี่ย..?


------------------------------------------------------------------



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 958 ครั้ง

22 ความคิดเห็น

  1. #3687 I wanna give a feedback ♡ (@xxvjuly) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 01:04
    ขอขำความอารมณ์ดีของนาย เป็นไดอารี่แล้วไง 55555 ฮื่อ น้องไม้จิ้มฟันนี่เป็นโรคอะไรทางจิตรึเปล่าอะ สัมผัสได้ถึงรังสีบางอย่าง
    #3687
    0
  2. #3611 Miko_Chan2002 (@Miko_Chan2002) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:15
    ขอเสพความขำไว้ก่อนที่มันจะเริ่มหน่วงแล้วกันค่ะ5555
    #3611
    0
  3. #3567 LISIATANAFIA (@LISIATANAFIA) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 21:38
    ทำเอาไม่กล้าฉีกกระดาษสมุดอีก.-.
    #3567
    0
  4. #3416 earnnaruk (@earnzuza) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 23:02
    เดี๋ยวน้าาา
    #3416
    0
  5. #3244 marionette202 (@marionette202) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 21:51

    เจ้ากลายเป็นไดอารี่ไปแล้วยังไงล่ะ วะ ฮะ ฮ่า (...)

    #3244
    0
  6. #2912 H2O-69 (@kinekong) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 02:09
    เป็นนิยายแฟนตาซีกลับชาติมาเกิดที่แปลกที่สุดเท่าที่เคยเจอมาเลย 555555 รออนุญาตกดเฟบไว้ก่อนนะคะ ช่วงนี้ยังไม่ว่างเลย ㅠ ㅠ ว่างๆแล้วจะเข้ามาอ่านเรื่อยๆนะคะ xoxo
    #2912
    0
  7. #2802 กาก้าก้า (@wang-j28) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 22:24
    อ่านบทนำแล้วก็พอจะรู้ว่าเรื่องนี้ค่อนข้างหน่วง แต่ตอนนี้ขอขำกับความคิดตัวเอกก่อนนะ 5555
    #2802
    0
  8. #2669 Gifuto: (@-gift-beautiful-) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 13:38

    ชอบงานเขียนตั้งแต่เขามาเชงเม้งแล้วค่ะ เลยตามมาอ่านเรื่องนี้ด้วย พล็อตแปลกใหม่น่าติดตามมากเลยค่ะ ^^

    #2669
    0
  9. #2469 warat_sariyawut (@warat_sariyawut) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 23:57
    พล็อตแปลกดีนะคะ ไม่เหมือนใครดี ตั้งเรื่องที่แล้วจะลองติดตามดูค่ะ
    #2469
    0
  10. #1955 neaumn_sm (@neaumn_sm) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 22:37
    อห ไดอารี่คุง
    #1955
    0
  11. #1538 anongnart2545 (@anongnart2545) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 16:26
    น่าสนใจเว่อออ
    #1538
    0
  12. #1510 krittiya_yj (@krittiya_yj) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 23:20
    สัมผัสได้ถึงความเศร้า
    #1510
    0
  13. #1485 Shipnielong (@Shipnielong) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 21:23
    น่าสนใจดีค่ะ ชอบ
    #1485
    0
  14. #1295 fumio101 (@fumio101) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 16:44
    พล็อตเรื่องแปลกมากค่ะ ชอบๆๆ
    #1295
    0
  15. #1074 เมจิกโคโค (@09956324) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 06:09
    น่าสนุก&ตื่นเต้นมากครับ
    #1074
    0
  16. #1065 Moon-drop (@Moon-drop) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 00:47
    พล็อตเรื่องน่าติดตามมากๆค่ะ สู้ๆนะคะไรท์เป็นกำลังใจให้ค่ะะะ ซู่ๆ
    #1065
    0
  17. #190 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 08:27
    ก่อนอ่านเรื่องนี้นี่ก็สงสัยตั้งแต่ชื่อเรื่องละ เป็นไดอารี่แล้วจะรักกันยังไง ไม่น่าจะใช่อารมณ์แบบวิญญาณหลุดแล้วมาสิงของหรอก โดยรถพ่วงชนเชียวนะ แล้วพูดไม่ได้แบบนี้จะคุยกันยังไง แล้วอยู่ในไดอารี่อยู่ยังไง ไม่มีหน้าตาไม่มีรูปร่าง แค่รู้ว่าตัวเองอยู่ในนี้แล้วรับรู้ความรู้สึกอีกฝ่ายผ่านตัวอักษรหรอ แล้วยังไง เขียนข้อความเองได้ไหม แบบสมมติคนนั้นเขียน ไดอารี่ก็เขียนตอบอะไรแบบนี้ 555 รออ่านจ้า
    #190
    0
  18. #123 witchhound (@witchhound) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 16:21
    กลายเป็นไดอารี่อย่างนี้แล้วจะไปรักกันอีท่าไหน 5555
    #123
    0
  19. #103 ภูตเงา [Doppelganger] (@nean8) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 23:06
    มาอีกแล้วกับความ...แปลกใหม่? ของสปีชีส์ตัวละคร😂😂😂
    #103
    0
  20. #40 Pasuta72548 (@Pasuta72548) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 20:15
    พล็อตแปลกทุกเรื่องจริงๆ//ยกนิ้ว
    #40
    0
  21. #5 -' THYM3S '- (@pkps) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 16:44
    ติดตามมมมม แง้ง้เง้ง
    #5
    0
  22. #3 Paperdoll2 (@Paperdoll2) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 12:42
    โอ ซารา เราหลงเข้ามาที่นี่ที่ไหน=_=
    เนื้อเรื่องน่าสนใจดีค่ะ 
    #3
    0