เกิดใหม่เป็นไดอารี่ [yaoi]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 104,833 Views

  • 3,700 Comments

  • 5,856 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,425

    Overall
    104,833

ตอนที่ 14 : หน้าที่13 ปฏิเสธ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8359
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 619 ครั้ง
    25 มี.ค. 61

ในร้านอาหารนั้นมีคนค่อนข้างมากพอสมควร ส่วนใหญ่ในร้านจะเป็นวัยรุ่นหรือเด็กที่มาใช้บริการเนื่องจากอาหารไม่ได้มีราคาแพงจนเกินไป พอขึ้นบันไดมาถึงชั้นสอง ผมก็กวาดตามองรอบๆ ด้วยความหนักใจ


ผมจำหน้าพิมพ์กับกล้าไม่ได้..


อย่างที่บอกว่าผมจำหน้าคนไม่ค่อยเก่ง แถมผมเคยเจอพิมพ์กับกล้าแค่ครั้งเดียวตอนอยู่ที่โรงพยาบาลเท่านั้น นอกจากนั้นก็เป็นโทรหรือส่งข้อความมาหาแทน ดังนั้นนี่จึงเป็นครั้งที่สองที่ผมนัดเจอกับสองคนนี้


ในขณะที่กำลังเดินวนรอบร้านด้วยความรู้สึกกลุ้มใจนั้น กวีก็สะกิดแขน ก่อนจะจับข้อมือผมแล้วพาเดินไปอีกทางหนึ่งแทน


ผมกะพริบตาด้วยความงุนงงกับท่าทางอีกฝ่าย แต่พอเห็นว่าตรงที่มุมหนึ่งของร้านมีคนที่คุ้นหน้าคุ้นตากำลังโบกมือให้ ผมถึงรีบเดินตามกวีไป


“ขนาดความจำเสื่อมแกก็มาสายเหมือนเดิมเลยนะ” พิมพ์โบกมือให้ทันทีที่เห็นผมเดินตรงเข้ามานั่ง ผมยิ้มก่อนจะนั่งลงฝั่งตรงข้าม ในขณะที่สายตาเด็กสาวมองคนข้างตัวด้วยความสนใจ “ใครน่ะ?”


“คนนี้ก็รุ่นน้องที่เราเคยพูดถึงให้ฟังไง” ผมว่าก่อนจะหยิบเมนูอาหารขึ้นมามาวางบนโต๊ะแล้วเปิด ก่อนจะหันไปสั่งกับบริกร “คนที่ชื่อกวีน่ะ”


“อ้อ” พิมพ์ว่าก่อนจะหันไปมองคนที่นั่งเงียบแล้วส่งยิ้มให้ “พี่ชื่อพิมพ์นะ ส่วนไอ้หมอนี่ชื่อกล้า ยังไงก็ฝากดูแลเพื่อนพี่หน่อยนะ เพื่อนพี่มันยิ่งชอบทำตัวปัญญาอ่อนอยู่”


กวีแค่พยักหน้ารับ ก่อนจะเบนสายตาหันไปมองทางอื่นราวกับต้องการจะเลี่ยงบทสนทนาอย่างเห็นได้ชัด พอเห็นว่าสีหน้าพิมพ์ดูหมองลง ผมเลยรีบพูด “กวีพูดไม่ได้น่ะ”


จะว่าไปแล้วกวีเป็นใบ้หรือเปล่านะ..ผมสงสัยเรื่องนี้มาได้สักระยะแล้ว ตอนที่ถามเขาก็ดูเหมือนว่าจะไม่มีคำตอบที่ชัดเจนให้ด้วย


ที่แปลกคือผมไม่เคยเห็นกวีคุยกับใครนอกจากผมหรือหมอเลย ขนาดพิมพ์ทักถึงขนาดนี้แล้ว เจ้าตัวก็ยังดูเหมือนไม่ค่อยอยากจะสนทนาหรือตอบอะไร


แม้กระทั่งภาษามือผมก็ไม่เคยเห็นเขาใช้ หรือเพราะว่าไม่รู้ภาษามือ ผมก็ไม่แน่ใจ


ถึงปกติแล้วกวีจะใช้กระดาษในการสื่อสารแทนก็จริง แต่ผมไม่เคยเห็นเขาใช้กระดาษเขียนข้อความโต้ตอบกับใครเลยสักครั้ง นอกจากตอนที่ทะเลาะกันกับภูมิรอบล่าสุด ..แปลกดีเหมือนกัน


หรือเพราะว่าความจริงแล้วกวีแค่ไม่อยากพูดกับใครมากกว่าหรือเปล่า..?


พิมพ์เบิ่งตากว้าง ก่อนจะเอ่ยถาม “แล้วได้ยินหรือเปล่า?”


พอเห็นว่าผมพยักหน้าตอบ พิมพ์เลยพูดกับกวีด้วยน้ำเสียงอ่อนลง “ขอโทษด้วยนะถ้าทำให้น้องอึดอัด พี่แค่ตั้งใจจะชวนคุยเฉยๆ”


“กวีอึดอัดเพราะพิมพ์ไปฝากให้ดูแลเราไง” ผมว่ายิ้มๆ ในขณะที่บริกรเอาน้ำมาเสิร์ฟพอดี ผมเลยรีบแกะหลอดแล้วดูดน้ำในแก้วด้วยความกระหาย “เราอายุมากกว่าก็ต้องเป็นคนดูแลน้องดิ”


อยู่ๆ ผมก็เห็นว่ากวีเหลือบสายตามามอง แล้วก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ต่อ สักพักเจ้าตัวก็ยื่นโทรศัพท์มาให้


ผมรับมือถือมาในขณะที่กำลังดูดน้ำอยู่ แต่เมื่อได้เห็นข้อความบนมือถือแล้วผมก็สำลักน้ำจนแทบหายใจไม่ทัน


“แค่ก!” ผมหันหน้าไปทางด้านข้างเพื่อไอ ก่อนจะหันกลับมามองข้อความที่อยู่บนมือถืออีกทีเพื่อเช็คว่าตัวเองตาฝาดหรือเปล่า แต่ไม่ว่าจะดูกี่รอบ ข้อความที่อยู่บนมือถือแม่งก็เหมือนเดิมเป๊ะ


“อะไรวะนั่น” กล้าที่เงียบมาตั้งแต่ต้นพูดขึ้นเมื่อเห็นผมสำลักเหมือนคนกำลังจะจมน้ำตาย “กูอยากเห็นบ้างเลย ไหนเอามาดูหน่อย”


ผมส่ายหน้าก่อนจะรีบยัดมือถือคืนกวีไป ความจริงแล้วข้อความที่อยู่บนมือไม่ได้แปลกถึงขนาดต้องสำลักอะไรขนาดนั้น แต่..เพราะว่ากวีเป็นคนพิมพ์มานี่แหละ ผมถึงอึ้ง


‘แต่ฉันอยากเป็นคนดูแลนายมากกว่า’


ข้อความในมือถือนั้นมีแค่ประโยคเดียว สั้นๆ ไม่ซับซ้อนอะไร


ถ้าเป็นคนอื่นพิมพ์ผมจะคิดว่าเขาล้อเล่น แต่เดิมทีแล้วกวีไม่ใช่คนที่ชอบล้อเล่น บางทีเขาก็จริงจังกับทุกอย่างมากเกินไปจนน่ากลัว อย่างตอนที่ขอให้ผมออกไปเจอ จนถึงวันนี้ผมยังจำคำพูดที่ว่า ‘ไม่ว่าผมจะเป็นยังไง เขาก็รับหมดได้ทุกอย่าง’ อยู่เลย


แล้วผมก็สังหรณ์ใจเสียด้วยว่าถ้าเป็นอย่างที่กวีว่าครบทุกอย่าง เขาก็ยังรักผมเหมือนเดิม


ผมเริ่มฉุกใจคิดถึงเหตุการณ์แปลกประหลาดหลายอย่าง ตั้งแต่ที่กวีเป็นคนเริ่มเข้าหาผมก่อน ไม่ยอมตอบโต้ทั้งๆ ที่ถูกทำร้าย ไม่พอใจที่เห็นผมคุยกับคนอื่น จนมาถึงเหตุการณ์ปัจจุบันล่าสุด


หรือว่า..กวีจะชอบผม..?


ความจริงผมเคยคิดแบบนี้หลายครั้งแล้ว แต่รู้สึกว่ามันไม่มีเหตุผลเลย ความคิดที่ว่าเพิ่งเจอกันได้แค่หนึ่งอาทิตย์อีกฝ่ายก็ตกหลุมรักผมแล้ว..มันดูจะมากเกินไปหน่อย


หรือเพราะว่ากวีจำเรื่องที่เกิดขึ้นตอนที่ผมยังเป็นสมุดได้..?


ผมเหลือบมองกวี รู้สึกว่าอยากจะถามสิ่งที่ค้างคาอยู่ในใจให้มันจบๆ ไป แต่ถ้าเกิดถามออกไปแล้วกวีเกิดจำเรื่องราวก่อนหน้านี้ได้จริงก็เท่ากับเป็นการเฉลยว่าผมคือตะวันน่ะสิ..!


ถ้าอ้างอิงจากสิ่งที่เขาเขียนลงไปในสมุดที่ว่า ‘อยากเจอกับผม’ ดังนั้นจนถึงตอนนี้กวีน่าจะคิดว่าตะวันคือใครสักคนในห้องเรียน ใครสักคนที่มีตัวตนจริงๆ ไม่ใช่ผีสมุดอย่างผม!


“เอิร์ธ” น้ำเสียงพิมพ์ดังขึ้น ในขณะที่เจ้าตัวเลื่อนจานสเต็กที่เพิ่งได้มาไว้ตรงหน้า แล้วใช้มีดหั่นก่อนจะใช้ส้อมจิ้มกิน “ว่าแต่เรียนเป็นยังไงบ้าง มีอะไรสงสัยตรงไหนไหม?”


“ตอบยากจัง” ผมว่าก่อนจะหั่นสเต็กในจานแล้วใช้ส้อมจิ้มกินบ้าง ให้ถามว่าไม่สงสัยตรงไหนยังตอบง่ายกว่าเยอะ “ก็เรียนไม่ค่อยดีเท่าไร แต่ว่าเดี๋ยวพรุ่งนี้กวีจะสอนให้น่ะ”


“อ้าว ให้ไอ้กล้าสอนให้ก็ได้นะ” พิมพ์ว่าก่อนจะหันไปมองคนที่เบือนหน้าหนีราวกับต้องการจะบอกว่าปฏิเสธ กลายๆ ไปแล้วเรียบร้อย “หรือฉันสอนให้ก็…”


พอพูดถึงตรงนี้อยู่ๆ พิมพ์ก็เงียบไปกะทันหัน ผมมองเด็กสาวด้วยความงุนงง แต่อีกฝ่ายกลับเลี่ยงไม่ยอมสบตาผมแล้วเปลี่ยนประเด็นคุยเรื่องอื่นแทน


อะไรล่ะนั่น..


ผมสังเกตเห็นถึงพฤติกรรมแปลกประหลาดของพิมพ์เลยหันไปสบตากับกล้าทำนองว่า ‘เมื่อกี้เห็นหรือเปล่า?’ แต่อีกฝ่ายกลับทำหน้าเหรอหราราวกับว่าไม่เข้าใจการสื่อความหมายทางสายตาของผมแม้แต่น้อย


ผมเห็นสีหน้ากล้าแล้วรู้สึกว่าหมอนี่ไม่รู้เรื่องอะไรแน่ เลยตัดสินใจจบการสนทนาทางสายตาอย่างรวดเร็ว จากนั้นพิมพ์ก็ชวนคุยอะไรต่ออีกนิดหน่อย แต่น้อยลงเยอะจนแทบจะกลายเป็นไม่พูดเพราะมัวแต่กินอาหารที่อยู่ในจาน


พอกินข้าวเสร็จแล้วพวกเราก็แยกย้ายกันกลับ เดิมทีพิมพ์บอกว่าตั้งใจจะไปร้านของหวานต่ออีก แต่ดูเหมือนว่ากล้าจะมีธุระต้องรีบกลับเลยทำให้แผนล่มลงอย่างรวดเร็ว


กวีกลับบ้านด้วยรถประจำทาง ส่วนผมกับพิมพ์กลับบ้านด้วยรถไฟฟ้า ดังนั้นผมจึงเดินไปพร้อมกับเด็กสาวที่อยู่ข้างตัว


ผมยังคาใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นในร้านไม่หาย ระหว่างทางนั้นผมพยายามคิดตลอดว่าจะเริ่มบทสนทนายังไงดี ในขณะที่กำลังจะเอ่ยอะไรออกไปนั้น พิมพ์ก็เอ่ยขึ้นมาก่อน


“แกชิงตัดหน้ามีแฟนก่อนพวกเราเฉยเลย” พิมพ์ว่าก่อนจะพ่นลมหายใจ ท่าทางดูเหมือนกับกำลังหมั่นไส้ “ว่าแต่อาทิตย์เดียวเพิ่งรู้จักกันก็คบกันแล้วเหรอ?”


ผมหันขวับมามองอีกฝ่ายก่อนจะทำหน้าไม่เข้าใจกับคำพูดนั้น “หะ? มีแฟนอะไร?”


คราวนี้กลับกลายเป็นพิมพ์ที่ทำหน้าตกใจแทน “อ้าว กวีไม่ใช่แฟนนายเหรอ?”


“กวีเป็นรุ่นน้องต่างหาก คิดอะไรของเธอเนี่ย” ผมขมวดคิ้วกับคำพูดนั้น รู้สึกเหมือนก่อนหน้านี้ผมก็เคยพูดไปแล้วว่ากวีเป็นน้อง ไม่ได้แนะนำตัวว่าเป็นแฟนสักหน่อย “ทำไมถึงคิดแบบนั้น?”


“ก็…” พิมพ์พูดค้างไว้แค่นั้นแล้วก็กลอกตามองไปรอบๆ “เมื่อกี้ตอนที่ฉันพูดว่าเดี๋ยวจะสอนให้ น้องเขามองฉันเหมือนจะฆ่ากันเลย แถมตอนมองนายยังชอบมองเหมือน..นายเป็นของมีค่าที่สุดบนโลก ไม่ก็มองเหมือน..กำลังจะกลืนกินนายเข้าไปอะไรแบบนั้น”


“.....” ผมถึงกับใบ้กิน มองอีกฝ่ายด้วยสีหน้าว่างเปล่าเพราะไม่รู้ว่าควรจะออกความเห็นอย่างไรดี


“สรุปว่าไม่ได้เป็นแฟนกันจริงดิ?” พิมพ์ถามย้ำ พอเห็นผมพยักหน้าก็อึ้งไปพักใหญ่ “เชี่ย เราไม่น่าพูดให้แกฟังเลย ถึงแกจะรู้ว่ากวีชอบแต่ก็อย่าไปรังเกียจหรือถอยห่างน้องเขานะ”


“แล้วทำไมฉันจะต้องรังเกียจคนที่มาชอบด้วย?”


“ก็บางคนพอรู้ว่าเพื่อนชอบก็ถอยหนีเพราะรู้สึกอึดอัดใจอะไรแบบนี้ไง แถมยิ่งเป็นเพศเดียวกันมันยิ่ง..” พิมพ์เอ่ยจบก็ถอนหายใจก่อนจะตบบ่าผม “เออ แต่แกไม่รังเกียจก็ดีแล้ว”


“อ้อ” ผมแค่ส่งเสียงรับในลำคอแล้วไม่ได้พูดอะไรต่ออีก เนื่องจากว่าผมกับพิมพ์ขึ้นคนละสายกัน พอเดินมาถึงสถานีพิมพ์จึงแยกไปขึ้นอีกทาง


ผมหยิบบัตรรถไฟฟ้าจากกระเป๋าเงินแตะตรงที่ช่องตรวจ แล้วเดินเบียดเสียดกับผู้คนขึ้นไปชั้นบนของสถานีรถไฟฟ้า ขณะที่รอให้รถไฟฟ้ามานั้นผมก็คิดอะไรบางอย่างในหัวไม่หยุด


ผมไม่ค่อยเข้าใจเรื่องแบบนี้เท่าไร คงเพราะว่าตั้งแต่เกิดมาก็ไม่เคยเจอคนที่รักผมเลยสักครั้ง ดังนั้นขอแค่มีคนมาบอกชอบหรือรัก ผมก็รู้สึกดีใจแล้ว


แต่สำหรับกวี..


ผมดีใจที่เขามาชอบตอนที่ยังเป็นสมุด แต่น่าเสียดายที่ทุกอย่างมันเป็นไปไม่ได้


ถึงตอนนี้ทุกอย่างเป็นไปได้แล้วแต่ภาพขวดยานั้นยังคงติดตาผมไม่หาย จนถึงทุกวันนี้ผมยังบอกไม่ถูกว่าชอบกวีหรือเปล่า เหมือนความรู้สึกนั้นเป็นแค่หมอกจางๆ ที่ผมเองก็ไม่เข้าใจว่ามันคืออะไร


หรือต่อให้ชอบผมก็..รู้สึกว่าตัวเองไม่เหมาะสมกับอีกฝ่ายอยู่ดี


แต่ที่แน่ๆ คือผมไม่อยากให้กวีมาชอบเพราะกลัวว่าเมื่อผมปฏิเสธไป


ท้ายที่สุดแล้วเขาจะฆ่าตัวตายเพราะผมอีก


----------------------------------------------------------------


[Talk]


ตอนต่อไปตะวันจะไปบ้านกวีแล้วนะคะ รอลุ้นอาทิตย์หน้าว่าตะวันจะรอดออกมาจากบ้านกวี(?) ได้หรือเปล่า


ลืมบอกว่าแท็กเรื่องนี้คือ #เกิดใหม่เป็นไดอารี่ นะคะ คิดว่าหลายๆ คนคงทราบแล้วแต่มาแจ้งอีกทีค่า



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 619 ครั้ง

58 ความคิดเห็น

  1. #3653 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:53

    เห้ย เริ่มกลัวแล้วอะ

    #3653
    0
  2. #3635 lamaiphothong09 (@lamaiphothong09) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:29
    #เกิดใหม่เป็นไดอารี่ รักและรอติดตามค่ะ
    #3635
    0
  3. #3574 Fang (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 02:42

    อย่าโง่ทำผิดซ้ำซากละ ถ้าผิดอีกก็ต้องโทษพระเจ้าแล้วละที่ส่งคนแบบนี้มา

    #3574
    0
  4. #3554 Tono_Miya (@tongmiya) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 15:59
    เริ่มกลัวกวีละ อย่าทำไรพี่เขานะ 555555555 อยากรู้ว่าจริงๆ นางอายุเท่าไรแล้วรวมชาติเก่าเนี่ย
    #3554
    0
  5. วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 01:58
    เราว่า กวีจะไม่ฆ่าตัวตายเว้ย แต่เบขาจะฆ่าไม่ก็ขังนายไว้มากกว่า555555
    #3452
    0
  6. #3414 meena-may (@may-meena) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 15:16
    หรือกวีจะรู้เพราะลายมือนะ?
    #3414
    0
  7. #2867 PPR-11 (@shadow0831686918) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 21:15
    -อย่าปฏิเสธนะอิตะวัน ไม่นั้นนุ้งกวีกูฆ่าตัวตายอีกรอบแน่ๆ
    #2867
    0
  8. #2818 กาก้าก้า (@wang-j28) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2561 / 23:57
    เรากลัวใจกวีมากอ่ะ ดูหวง เทิดทูนตะวันมากๆ แต่กลัวคนเขียนสุดค่ะ มาแต่ละชื่อตอน ถอยห่างงี้ ปฏิเสธงี้ อ่านไปกลัวไป 5555
    #2818
    1
    • #2818-1 larza (@nene-1) (จากตอนที่ 14)
      14 มิถุนายน 2561 / 23:58
      ไม่มีอะไรน่ากลัวหรอกค่ะ อิ__อิ
      #2818-1
  9. #2696 ROS195 (@actMB) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 00:53
    ค่อยๆคิดก็ได้ตะวัน ไม่ต้องรีบถ้ายังกลัวอยู่
    #2696
    0
  10. #1917 ทวะ. (@Atomy_Dek-D) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 14:43
    ถ้าเราเป็นตะวันเราก็คงกลัวเหมือนกันว่ากวีจะฆ่าตัวตาย'เพราะ'เขาอีก ยิ่งเป็นคนเดายากทุกการกระทำและคำพูดต้องระวัง.. แต่ในฐานะรีด..การปฏิเสธอาจโดนจับขังก็เป็นได้..กรี๊ดดดด
    #1917
    0
  11. #1546 anongnart2545 (@anongnart2545) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 21:02
    ลึกลับเว่อออ
    #1546
    0
  12. #1498 Shipnielong (@Shipnielong) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 22:40
    กวีอาจจะไม่ฆ่าตัวตายก็ได้นะ ดูจากที่ไม่ตอบโต้กับภูมิแล้วอ่ะ
    #1498
    0
  13. #1311 natthasata (@natthasata) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 00:12
    เป็นอาการหวงของแน่ๆ แต่ดูจะหวงแรงมาก
    #1311
    0
  14. #1063 ยังคงอยากให้ปรับเพศ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 22:32
    <p>ไม่รู้สึกว่าพระเอกคือผู้ชาย</p>
    #1063
    0
  15. #950 CH3521 (@CH3521) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 19:18
    คราวนี้ถ้าปฏิเสธ คิดว่า คนที่แย่ไม่น่าจะใช่กวีนะ 555
    #950
    0
  16. #661 KanunChonlatorn (@KanunChonlatorn) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 22:16
    กวีคงจะไม่ฆ่าตัวตายหรอก(มั้ง) ถ้านายไม่ปฏิเสธอีกครั้ง
    #661
    0
  17. #607 ชอบวีวี่จ้ะ (@glass12sky) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 00:34
    ประโยคที่บอกว่า เป็นครบทุกอย่าง แต่เขาก็ยังรักผมเหมือนเดิม นี่ยังไงเอ่ย ฮือออ งงค่ะ อ่านทวนหลายรอบก็ไม่เข้าใจอยู่ดีด้วย// กวีน่ากัวไปหมดเลอออ หนูมาสายดาร์กได้ขนาดนี้เลยเหรอลูก ถนอมพี่เค้าหน่อยนะลูกนะ นี่ก็อยากรู้ละว่าทำไมน้องยันแตกเบอร์นี้ เป็นยันเดเระที่น่ากลัวมาก กัวจัยน้อง
    #607
    0
  18. #583 Corona_Borealis (@Corona_Borealis) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 16:21
    น่ากลัว55555
    #583
    0
  19. #409 Meimeimetal (@may_max) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 21:11
    ว๊ายยยยยยชอบคะ
    #409
    0
  20. #376 Koo_Toon (@Koo_Toon) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 09:29
    แง่วว ไปบ้านกวีตอนหน้าแล้ว อยากรู้เลยว่ากวีจะทำยังไงกับตะวันต่ออ รอนะคะไรท์ สู้ๆค่าา
    #376
    0
  21. #372 RainChan (@rainnee14) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 01:41
    หลงมาอ่าน หนุกมาก และคาใจมากก
    คนเขียนมาต่อไวๆน้าา อยากรู้ว่าทำไมกวีแปลกไปหลังจากที่ตะวันมาเข้าร่างใหม่ เหมือนเห็นก็ชอบเลย พฤติกรรมก็แปลกไป
    แต่เค้าชอบความจิตของกวีมากค่าา นี่แหละหลัวในฝัน ดูดำมืดดี 555
    #372
    0
  22. #362 dek chai korn (@crown1402) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 14:58
    แบบกวีนี่น่ากลัวนะ หวงแรง หึงแรง ฮือออออ กลัวจริง แต่ว่าก้อยากอ่านต่อแล้วว
    #362
    0
  23. #361 KanoShuuya1012 (@KanoShuuya1012) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 22:15
    จริงอย่างที่ความคิดเห็นที่359พูด!!!กวีรักนายจะตายไป!!!"ตาย!!"จริงๆเลยแหละ
    #361
    0
  24. #359 rumiOwO (@rumiOwO) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 09:16
    ตะวันอย่าไปกลัวลูก(?)! กวีรักนายจะตายไป!! เพราะงั้นรับรักน้องเขาไปเถอะ!
    #359
    0
  25. #358 ปากวัยรุ่น (@prang_kanlayanee) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 23:46
    ตอนจบจะดีมั้ยน้าา ฮืออออ
    #358
    0