เกิดใหม่เป็นไดอารี่ [yaoi]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 105,255 Views

  • 3,721 Comments

  • 5,878 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,847

    Overall
    105,255

ตอนที่ 28 : หน้าที่27 ผลประโยชน์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6415
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 840 ครั้ง
    27 เม.ย. 61

ฮะ..?


เมื่อกี้กวีชวนผมออกมาข้างนอกใช่ไหม? พอเห็นว่าผมทำหน้าเหรอหราเหมือนไม่เข้าใจกับสิ่งที่เขาพูด อีกฝ่ายก็พูดย้ำขึ้นอีกครั้ง


“อยากออกไปข้างนอกด้วยกันหรือเปล่า?”


ผมลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้ารับ จากนั้นอีกฝ่ายก็หายออกไปจากห้องแล้วกลับเข้ามาอีกครั้งพร้อมกับกุญแจในมือเหมือนตอนที่ทำเวลาปล่อยให้ผมไปอาบน้ำบ่อยๆ


ผมทรุดตัวลงนั่งข้างเตียง ในขณะที่กวีจับข้อเท้าของผมเข้าไปใกล้แล้วใช้กุญแจเสียบเข้าไปในรูเพื่อไขออก


ทันทีที่อีกฝ่ายปลดสายโซ่ให้ ผมก็ขยับข้อเท้าเล็กน้อย เป็นจังหวะเดียวกันกับที่กวียื่นเสื้อผ้าของผมที่เคยทิ้งเอาไว้ตอนมาค้างที่นี่


ผมรับเสื้อมาจากกวี ขณะที่รู้สึกลังเลเพราะสังหรณ์ใจแปลกๆ อะไรบางอย่าง ทว่าท้ายที่สุดแล้วผมก็ไม่ได้ถามอะไร ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำไปอย่างรวดเร็ว


………………………………………….


…………………


ทันทีที่ก้าวออกมาจากบ้านผมก็รู้สึกแสบตาเหมือนนัยน์ตาสู้แสงภายนอกไม่ได้ ผมรีบหลุบตาลง พยายามกะพริบถึงหลายครั้งเพื่อให้ชิน


ในห้องของกวีค่อนข้างสลัวเพราะดึงม่านปิดไว้ พอออกมาข้างนอกผมเลยไม่ชินกับแสงสว่างแบบนี้


ผมก้มมองข้อเท้าของตัวเองที่ยังรู้สึกเจ็บอยู่บ้าง รองเท้าที่ใส่เป็นรองเท้าพละที่หุ้มข้อด้านบนเล็กน้อย ประกอบกับกางเกงขายาวที่ใส่จึงทำให้มองไม่เห็นรอยแดงของโซ่ที่เคยล่ามเอาไว้


“ตะวัน?”


ผมเงยหน้าขึ้นตามเสียงเรียกก่อนจะเดินตามเขาไปจนกระทั่งถึงป้ายรถเมล์ ระหว่างที่ยืนรอด้วยกันนั้นผมก็เอ่ยคำถามที่คาใจมาตั้งแต่เมื่อครู่


“ทำไมถึงให้ฉันออกมา?”


กวีทำสีหน้าแปลกๆ กับคำพูดของผม เขาหยิบมือถือขึ้นมาพิมพ์แล้วยื่นให้ดู


‘ไม่ดีใจ?’


“ก็ดีใจ..” ผมตอบแบบไม่เต็มเสียงสักเท่าไรเพราะรู้สึกสับสน “ทำไมไม่พูด? ถึงรอบๆ จะมีคนแต่ไม่มีใครได้ยินเรื่องที่เราคุยหรอก”


‘ฉันไม่อยากพูดต่อหน้าคนอื่น’


ผมพยักหน้าเออออตาม เหมือนครั้งหนึ่งกวีจะเคยพูดว่า ‘สบายใจที่ได้พูดกับผม’ เพราะงั้นเขาที่ไม่ได้พูดมาหลายปี อยู่ๆ จะให้มาพูดต่อหน้าคนอื่น บางทีเจ้าตัวคงรู้สึกแปลกๆ ล่ะมั้ง


พอรถเมล์มาถึง ผมก็เดินตามกวีขึ้นไปบนรถคันนั้น ระหว่างที่เดินขึ้นผมก็นึกถึงเรื่องอะไรบางอย่างได้พอดี


ทันทีที่กวีนั่งลง ผมก็นั่งข้างๆ เขาก่อนจะพูดขึ้นมาลอยๆ


“จะว่าไปทำไมนายถึงชอบฉันล่ะ?”


กวีเหลือบมองผม เขาหยิบมือถือขึ้นมาพิมพ์ก่อนจะยื่นให้ดู


‘นายเป็นคนเดียวที่ไม่รังเกียจฉัน รับได้ทุกอย่างกับที่ฉันเป็น แล้วก็คอยอยู่ข้างๆ มาตลอด ไม่เห็นแปลกอะไรถ้าฉันจะชอบ’


ทันทีที่อ่านข้อความของเขาจบ ผมก็หวนนึกไปถึงจุดเริ่มต้นที่เจอกัน ความจริงแล้วกวีปิดกั้นจากทุกคนเกินไปมากกว่า ขนาดตอนที่ไม่แน่ใจว่าผมเป็นตะวันหรือเปล่า เขายังเมินราวกับผมไม่มีตัวตนบนโลกเลย


ถ้าผมไม่ได้เป็นไดอารี่แล้วโต้ตอบข้อความกับเขาทุกวัน แต่เกิดเป็นคนเลย ผมคิดว่ากวีไม่มีทางเปิดใจให้ผมง่ายถึงขนาดนั้นหรอก


แต่เมื่อลองมองจากมุมที่กวีถูกทำร้ายและกลั่นแกล้งแล้วผมก็คิดว่าไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร พอถูกทำร้ายจากคนรอบข้างมากๆ เขาเลยไม่อยากที่จะเข้าหาใครเพราะกลัวว่าจะถูกทำร้ายอีก


พอคิดแบบนี้แล้วผมก็รู้สึกผิดนิดๆ.. ที่ผ่านมาผมอยู่ใกล้เขาเพราะชื่นชอบที่จะได้รับความรัก ความสนใจจากใครสักคนเท่านั้นเอง


“ถึงแม้ว่าฉันจะใช้ประโยชน์จากนาย แต่ก็ยังชอบฉันอยู่อีกงั้นหรือ?”


กวีนิ่งไปพักใหญ่กับคำพูดของผม ก่อนที่จะพิมพ์ตอบกลับมา


‘ฉันไม่ได้คาดหวังให้ตะวันรักตอบ ฉะนั้นจะใช้ประโยชน์จากฉันแค่ไหนก็ไม่เป็นไร แต่ช่วยอยู่ข้างๆ อย่าไปไหนก็พอ’


ทำไมผมรู้สึกผิดกว่าเดิมอีก.. สู้ให้เขาโกรธผม บีบคอผมให้ตายไปเลย ผมอาจจะรู้สึกแย่น้อยกว่านี้


“ทำไมถึงได้รักฉันขนาดนี้นะ” ผมเอ่ยออกมาลอยๆ “ฉันไม่เห็นว่าตัวเองจะมีค่าอะไรถึงขนาดนั้น”


‘มั่นใจในตัวเองหน่อย’


“มันยากนะกับการที่ไม่มั่นใจมาตลอด แล้วจะทำให้ตัวเองมั่นใจเนี่ย”


‘ถ้าอย่างนั้นฉันจะให้ความรักจนตะวันมั่นใจเอง’


ผมนึกอยากจะยกมือปิดหน้าแล้วบอกว่า ช่วยลดระดับการพูดตรงๆ บ้างเถอะ นายไม่อายแต่คนฟังเขินว้อยยย


สุดท้ายสิ่งที่ผมทำกลับมีเพียงแค่หัวเราะแห้งๆ แล้วเงียบตลอดสายจนกระทั่งถึงป้ายที่ต้องลง


……………...………………


………………


ช่วงระยะเวลาที่กวีคุยกับหมอนั้นไม่นานมาก เป็นการคุยสั้นๆ เกี่ยวกับเรื่องอาการ แล้วหลังจากนั้นหมอก็จ่ายยาให้ตามปกติ


ขนาดตอนคุยกับหมอกวีก็ยังไม่พูดสักคำ เขาใช้วิธีเขียนอย่างเดียว พอคุยเสร็จหมอก็บอกให้ออกไปจ่ายเงินแล้วค่อยรอรับยา


ขณะที่กวีเล่นเกมในมือถือเพื่อรอให้ถึงคิวตัวเอง ผมก็มองไปรอบๆ ด้วยความรู้สึกเบื่อ จะว่าไปตั้งแต่เช้ามาผมยังไม่ได้กินอะไรเลย แถมนี่ใกล้จะเที่ยงแล้วด้วย


“เดี๋ยวออกไปกินอะไรกันไหม?”


กวีพยักหน้า ก่อนจะพิมพ์ข้อความลงมือถือแล้วยื่นให้ผมดู


‘พูดถึงแล้วนึกขึ้นมาได้ ฉันสงสัยว่าทำไมท่าทางนายดูเหมือนยอมให้ฉันขัง ทั้งๆ ที่ปกติแล้วคนอื่นจะรังเกียจหรือไม่ก็กลัวไปเลย’


“ก็..” ผมกลอกตามองไปรอบๆ ไม่รู้ว่าจะพูดยังไงดีให้กวีฟังแล้วไม่กลัวผม “นายจำได้ใช่ไหมว่าฉันเป็นลูกคนกลาง แต่รู้อะไรไหม ลูกคนกลางส่วนมากน่ะมักจะชอบถูกครอบครัวเมิน”


“แล้วปกติฉันก็ไม่มีเพื่อนด้วย.. พอมีใครสักคนให้ความรักมากๆ ฉันเลยรู้สึกดีจนไม่อยากไปไหน”


‘แล้วนั่นไม่ใช่ความรักหรือไง?’


ผมอึ้งจนตอบอะไรไม่ถูกทันทีที่เห็นข้อความเขา รักเนี่ยนะ..? ผมสับสนนิดหน่อย บางทีอาจจะใช่ แต่ผมรู้สึกลึกๆ ว่าทั้งหมดนี่อาจจะเป็นแค่ความเห็นแก่ตัวของผมก็ได้


ผมตั้งใจว่าจะปฏิเสธเขา ทว่าท้ายที่สุดแล้วผมได้แต่เงียบ ไม่ได้ให้คำตอบว่าใช่หรือไม่


……………...……………...


………………


หลังจากที่กินเสร็จผมกับกวีก็เดินมาที่วงเวียนตรงกลาง ขณะนั้นอยู่ๆ เขาก็เดินไปทางรถไฟฟ้าแทนที่จะเป็นทางไปโรงพยาบาล


ผมงุนงงกับการกระทำของเขามาก ถ้าจะกลับบ้านกวีต้องขึ้นรถสายที่อยู่ฝั่งโรงพยาบาลไม่ใช่ไปสถานีรถไฟฟ้าสักหน่อย “มาผิดทางหรือเปล่า?”


กวีส่ายหน้าก่อนจะพิมพ์ข้อความลงในมือถือ


‘ฉันมาส่งนาย’


“ฮะ?” คราวนี้ผมยิ่งงงหนัก เหมือนเรื่องราวที่เกิดมาก่อนหน้านี้เป็นสิ่งที่ผมฝันไปเท่านั้น “ยังไง..?”


‘ฉันไม่อยากขังนายแล้ว ฉะนั้นตั้งแต่วันนี้ไปนายเป็นอิสระ’


‘ที่ผ่านมาขอโทษด้วย เอาไว้เจอกันเปิดเทอมนะ’


หลังจากเอ่ยจบกวีก็เดินจากไปทางโรงพยาบาล ทิ้งให้ผมยืนมองแผ่นหลังของเขาด้วยความรู้สึกหนักอึ้งบางอย่างเท่านั้น


------------------------------------------------------


[Talk]

ตอนนี้มาอย่างสั้นและสาย ไม่มีอะไรจะแก้ตัวนอกจากช่วงนี้งานเดือดจริงๆค่ะ ทุกวันได้นอนแค่วันละ3-5ชั่วโมง T_T

มาแจ้งข่าวร้ายว่าอาทิตย์หน้าเราอาจจะมาอัพแค่ตอนเดียวหรือไม่โผล่มาอัพเลยนะคะ งานเดือดมากจริงๆ จะร้องไห้แล้ว (ฮือ)

เจอกันวันอาทิตย์ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 840 ครั้ง

94 ความคิดเห็น

  1. #3718 I wanna give a feedback ♡ (@xxvjuly) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 10:24
    น้องแกล้งลุง อ๋อ ลุงอยากโดนขังน่ะ ผมไม่ขังหรอก บาย กลับบ้านนะเจอกันเปิดเทอมงี้ 555
    #3718
    0
  2. #3667 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:17

    แผนวูงนะเราาาา

    #3667
    0
  3. #3626 Miko_Chan2002 (@Miko_Chan2002) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 04:35
    พอรู้ว่าพี่อยากโดนขังแล้วก็ปล่อยใช่มั้ยล้าาาา แผนสูงนะเราาาา ส่วนตะวัน..มันก็จะโหวงหน่อยๆอะนะ5555
    #3626
    0
  4. #3534 9494 (@nammu-hits) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 18:39
    โหวงเลยดิตะวัน โหวงเลย รีบๆรู้ตัวนะคะ 5555555
    #3534
    0
  5. #3491 error not found 404 (@yuyeeyokyeah) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 12:26
    อยากให้ขังแล้วอะดิ5555555
    #3491
    0
  6. #3304 MR_Amiss (@MR_Amiss) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 17:29
    น้องงงงงง แผนสูงงงงง ยั่มมาแกล้งพี่(ตะวัน)ของพี่นะ(รีด)!!!
    #3304
    0
  7. #2964 bambybamby (@bambamamlovecake) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 17:53
    ตะวัน แกเป็นmแล้วสินะ
    #2964
    0
  8. #2834 กาก้าก้า (@wang-j28) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2561 / 02:21
    เอ้า ตะวันเคว้งเลยทีนี้ จะทำยังไงต่อไปน้า
    #2834
    0
  9. #2708 ROS195 (@actMB) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 02:45
    เรารู้ว่ากวีฉลาด การกระทำทุกอย่างหวังผลทั้งนั้นแหละ 5555
    #2708
    0
  10. #2631 |||No_Name||| (@oom-kanyarat) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 09:08
    สตอกโฮล์มซินโดรม...///-///
    #2631
    0
  11. #2147 fanggg- (@iamseyhaneul) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 21:49
    สู้ๆจ้าไรท์ เป็นกำลังใจให้นะคะ :)
    #2147
    0
  12. #2143 Mune (@uzsy) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 19:23
    บทจะปล่อยก็ปล่อยกันง่ายๆแบบนี้เลย 555555
    #2143
    0
  13. #2125 fb040686 (@fb040686) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 11:12
    โอ๊ะ กวีไม่ได้มีอะไรแอบแฝงใช่มั้ยคะ
    อ่า... แต่ตะวันแอบติดกวีซะแล้ว
    #2125
    0
  14. #2118 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 09:22
    กวียอมปล่อยตะวันแล้ว แต่เหมือนตะวันจะไม่ดีใจนะ ทำไมล่ะจะคิดว่ากวีไม่รักตัวเองแล้วหรือป่าว
    #2118
    0
  15. #2058 -Imreader- (@-Imreader-) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 22:21
    สู้ๆนะคะะะ
    #2058
    0
  16. #2057 Chatchai Wongcha-oom (@onkchad) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 21:17
    ตะวันไม่กลับ
    5555+
    #2057
    0
  17. #2056 yenkhan (@yenkhan) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 20:35
    พะวงตลอด กลัวกวีคิลตะวัน 5555555. #หลอนเลย
    #2056
    0
  18. #2055 The Killer Princess (@rebornmini) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 18:49
    ถ้านายปล่อยฉันแล้วฉันจะไม่ได้รับความรักแล้ว ฉันยอมให้นายล่ามฉันดีกว่า

    จู่ๆก็รู้สึกว่าตะวันจะคิดอย่างงี้...
    #2055
    0
  19. #2053 Noonittaya (@Noonittaya) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 17:16
    นี่คือการถอยเพื่อรุกแน่ๆ รอได้ค่า
    #2053
    0
  20. #2052 Lady-Alicia (@Lady-Alicia) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 17:12
    รอค่ะตลอดเวลาค่ะ สู้ๆนะค่ะไรท์
    #2052
    0
  21. #2051 0636342030 (@0636342030) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 17:09
    กวีเธอกำลังลองใจตะวันหรอ
    หิวไหม? ตะวันทอดกรอบสดๆจร้าาาา
    #2051
    0
  22. #2050 ตะปบเงา (@tanzanaza) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 16:52
    กวีต้องวางแผนอะไรแน่ๆ ขอบคุณนะคะ
    #2050
    0
  23. #2049 Wada Mizaki (@karno) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 16:50
    รอกวีกับตะวันเสมอนะคะ
    #2049
    0
  24. #2047 Zenri-K-S (@Zenri-K-S) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 14:58
    นี่มันร้ายกาจจจจ ทำให้ติด แล้วทิ้งให้หาย ให้รู้สึกโหยแล้วมาหาเองใช่มั้ยยยยยยย #เด็กมันร้ายยยย
    #2047
    0
  25. #2046 Panomruk Namtaow (@lo_lolay) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 14:10
    อ้าวววว ยังไงๆๆ
    #2046
    0