อย่าเก็บของตกพื้นขึ้นมาเลี้ยง [yaoi]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 120,369 Views

  • 1,461 Comments

  • 8,738 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    9,824

    Overall
    120,369

ตอนที่ 10 : บทที่8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13765
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1404 ครั้ง
    6 ธ.ค. 61

**อย่าลืมอ่านตอนที่7ก่อนนะคะ พอดีคราวที่แล้วตอนอัพเด็กดีมันไม่ขึ้นแจ้งเตือนตอนที่7ให้




พวกเขามาถึงบนเขาในอีกไม่กี่ชั่วโมงต่อมา ทันทีที่ถึงที่หมายเอริคก็จ่ายเงินให้กับสารถี แล้วค่อยเดินขึ้นไปตามทางลาดที่มีกรวดปูเป็นทางเดินขึ้นไปด้านบน


สถานที่ที่พวกเขาจะไปค่อนข้างอยู่ห่างไกลจากตัวเมืองพอสมควร ความเจริญยังมาไม่ถึงแถวนี้เท่าไรเลยไม่มีถนนให้สามารถไปต่อได้ ดังนั้นพวกเขาจึงต้องแวะจอดลงที่หมู่บ้านบนเขา แล้วค่อยเดินขึ้นไปด้านบนอีกที


ทันทีที่เอริคจ่ายเงินเสร็จ เขาก็ชะงักเพราะเพิ่งนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้


“ขอซื้อดอกไม้ก่อน” เอริคพูดขัด “อย่างน้อยมีอะไรติดตัวไปให้เธอสักนิดก็ดี”


จากนั้นชายหนุ่มก็เดินออกไปถามทางชาวบ้านที่อยู่แถวนั้น ทิ้งให้เลโอกับมาเรียอยู่กันเพียงลำพังแค่สองคน


หญิงสาวเหงื่อแตกพลั่ก สายตาลอบมองเลโอแวบหนึ่งก่อนเบนไปมองอย่างอื่น นึกไม่ถึงว่าหลังจากนั้นอีกไม่กี่นาทีถัดมา เด็กหนุ่มก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเบา


“เอมิลี่เป็นใครหรือครับ?”


“เพื่อนเอริคน่ะ” มาเรียตอบ ทั้งที่ยังคงรู้สึกเกร็ง “ไม่เคยเห็นหน้าเธอเหมือนกัน เพราะเธอตายไปนานแล้ว”


เลโอเก็บข้อมูลในหัวเงียบๆ จากนั้นไม่นานเอริคก็กลับมาด้วยสีหน้ากังวล


“เกิดอะไรขึ้นครับ?”


“มีร้านขายดอกไม้อยู่ตรงท้ายหมู่บ้าน แต่เจ้าของไม่ได้ออกมานอกบ้านหลายวันแล้ว” ชายหนุ่มถอนหายใจ “ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น”


“ลองไปดูก่อนดีไหมครับ”


“ฉันก็คิดแบบนั้น”


พอตกลงกันได้ พวกเขาก็เดินไปยังท้ายหมู่บ้าน เอริคมองจนมั่นใจว่าใช่บ้านหลังนี้ เขาจึงดึงห่วงเหล็กที่ติดอยู่ตรงหน้าประตูแล้วเคาะเข้ากับบานไม้อย่างแรง


เกิดเสียงดังด้านในพักหนึ่ง ก่อนจะตามมาด้วยเสียงเปิดประตู คนที่มาเปิดนั้นเป็นหญิงสาวผมสีดำ ใส่ชุดกระโปรงค่อนข้างเก่าซอมซ่อ ใบหน้าของเธอนั้นดูผอมและซีดเผือดราวไร้เลือดบนใบหน้า


“สวัสดีครับ” เอริคว่าพลางยิ้มให้ตามมารยาท โดยเมินสีหน้าซีดเผือดของเธอไป “ผมอยากจะมาซื้อดอกไม้น่ะ ไม่ทราบว่าร้านเปิดหรือเปล่าครับ? พอดีคนในหมู่บ้านบอกว่าคุณไม่ได้เปิดร้านขายมาหลายวันแล้ว”


“ลูกชายฉันป่วยเลยไม่ว่างเปิดร้านขาย” เจ้าของร้านขายดอกไม้ว่า ก่อนจะหลบทางให้เอริคเดินเข้ามาด้านใน “เข้ามานั่งรอ เดี๋ยวฉันขอไปดูดอกไม้ในสวนก่อน”


เอริคเดินตามเข้าไปด้านใน เขาลอบสังเกตหลังคอของอีกฝ่าย ก่อนเอ่ยน้ำเสียงราบเรียบ “ลูกชายคุณเป็นไข้หรือเปล่า?”


หญิงสาวดูจะแปลกใจ แต่ก็พยักหน้ารับ “ใช่”


ชายหนุ่มพยักหน้ารับ เขาหันไปกระซิบอะไรบางอย่างกับมาเรีย แถมยังส่งสายตาแปลกๆ ให้


สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปเล็กน้อย หญิงสาวหันมามองใบหน้าเอริควูบหนึ่ง พยักหน้าให้แล้วเดินออกไปรอที่ข้างนอกบ้าน


เลโอเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแล้วมึนงงเล็กน้อย แต่ก็ไม่กล้าถามอะไร


“ขอผมดูได้ไหมครับ” เอริคเอ่ยขึ้น “ผมเป็นหมอ อาจจะช่วยอะไรได้บ้าง”


เจ้าของร้านขายดอกไม้มองเอริคด้วยสายตาไม่ไว้วางใจ ในแววตานั้นแฝงไปด้วยความชั่งใจอย่างเห็นได้ชัด แต่สุดท้ายแล้วเธอก็ยอมเดินนำเข้าไปด้านในบ้าน


“อะไรหรือครับ?”


เลโอกระซิบถามด้วยน้ำเสียงที่เบาลง เมื่ออยู่ในระยะที่มั่นใจว่าเจ้าของร้านดอกไม้ไม่น่าจะได้ยินแล้ว


“ลูกชายเธอน่าจะเป็นโรคหัด” เอริคพึมพำเสียงเบา จงใจเว้นระยะเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายได้ยิน “เพราะหล่อนเองก็เป็นด้วย”


คราวนี้เด็กหนุ่มมองเอริคด้วยสีหน้าประหลาดใจกว่าเก่า


“คุณรู้ได้ยังไงครับ?”


“มีผื่นที่หลังคอ”


เลโอกะพริบตา “แต่เธออาจจะเป็นโรคอื่นก็ได้นะครับ”


“ปกติเด็กจะเป็นหัดกันเยอะ ยิ่งมีไข้ แสดงว่าคงใช่”


เอริคเดินเข้ามาด้านในห้องนอน สายตาเห็นเด็กผู้ชายคนหนึ่งนอนหลับอยู่บนเตียง เขาเดินเข้าไปใกล้ขึ้นเล็กน้อย มือเอื้อมลงไปแตะที่มืออีกฝ่าย อุณหภูมิร้อนผ่าวแทบจะส่งผ่านถึงกันในทันที จากนั้นเขาก็เงยหน้า มองใบหน้าของอีกฝ่ายที่มีผื่นขึ้นเป็นจุดๆ


ชายหนุ่มหรี่ตาลงเล็กน้อย หันไปมองหญิงสาวที่ยืนเก้ๆ กังๆ ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนลง “ที่นี่มีมีดหรือเปล่าครับ”


“มีอยู่ในครัวค่ะ”


เอริคเดินเข้าไปในครัวด้านในสุดของบ้าน เห็นมีดสองสามเล่มอยู่บนนั้น เขาหยิบด้ามที่เล็กที่สุดขึ้นมา ล้างน้ำสะอาด อังกับไฟจนร้อนฉ่า แล้วรอจนกระทั่งมันเย็นลงถึงค่อยเดินกลับมา


เขาเลิกผ้าห่มขึ้น ยกขาของอีกฝ่ายเล็กน้อย ก่อนจรดปลายมีดลงที่ขาข้างนั้นแล้วกรีดเป็นทางยาวตื้นๆ ทันใดนั้นหยาดเลือดผุดซึมออกมาจากบาดแผลแล้วร่วงลงมาราวกับสายน้ำอย่างรวดเร็ว


หญิงสาวดูจะตกใจเล็กน้อย แต่ไม่ได้พูดอะไร ขณะที่เลโอหันมาถามชายหนุ่มด้วยสีหน้ามึนงง


“ทำอะไรน่ะครับ?”


“เอาเลือดไม่ดีออก” เอริคตอบขณะวางมีดลงบนโต๊ะ จากนั้นก็ใช้ผ้าสะอาดเช็ดเลือดที่เปื้อนมือ “จากนี้อย่าลืมเช็ดตัว ต้มน้ำก่อนดื่มด้วย ถ้าให้กินกระเทียมจะดีมาก”


“ขอบคุณนะคะ” เจ้าของร้านขายดอกไม้ละล่ำละลักตอบ หลังจากที่ตั้งสติได้ “แต่ว่าพวกเราไม่มีเงินค่ารักษา..”


“ไม่เป็นไรครับ” ชายหนุ่มว่าก่อนถอยหลังออกมาเล็กน้อย “ผมไม่คิดค่ารักษา”


หญิงสาวดูประทับใจมาก เธอพร่ำขอบคุณเป็นการใหญ่ ก่อนจะพาเอริคไปเลือกดูดอกไม้ในสวนตามใจชอบ


เอริคเลือกดอกไม้มาแค่สองสามดอกเท่านั้น ก่อนจะจ่ายเงินให้หญิงสาวด้วยจำนวนที่มากกว่าที่เธอตั้งไว้ แม้อีกฝ่ายยืนยันว่าจะไม่คิดเงินค่าดอกไม้ก็ตาม


สุดท้ายยื้อกันอยู่พักใหญ่ หญิงสาวก็รับเงินไปด้วยสีหน้าจนใจ แล้วพูดขอบคุณกับเอริคซ้ำถึงสองสามครั้ง


ตอนเดินออกจากร้านมา เลโอเห็นแวบหนึ่งว่าเจ้าของร้านขายดอกไม้มีสีหน้าเหมือนเห็นพระเจ้าลงมาโปรด สีหน้าเธอดูซาบซึ้งมาก


มาเรียยื่นน้ำให้เอริคล้างมือ ก่อนว่าด้วยน้ำเสียงอ่อนลง “เหนื่อยหน่อยนะ”


เอริคสบตามาเรียแวบหนึ่ง แต่ไม่พูดอะไร ขณะที่เลโอพูดทำลายความเงียบขึ้น


“ลูกเธอจะหายป่วยไหมครับ?”


ที่เลโอพูดแบบนี้เพราะสังเกตสีหน้าแปลกๆ จากเอริคได้ ตอนที่คนขายดอกไม้พูดขอบคุณด้วยสีหน้าประทับใจ เอริคกลับยิ้มรับด้วยความขมขื่น


ดูจากสีหน้านั้นแล้ว เขาเลยพอเดาได้ว่าน่าจะมีอะไรมากกว่าที่คิด


“ไม่หายหรอก” เอริคตอบ “แต่ไม่มีทางรักษาที่ดีกว่านี้แล้ว”


“ถ้าอย่างนั้น..” คุณจะรักษาเขาทำไม.. เลโอพูดค้างไว้แค่นั้น เขารู้ว่าการสัมผัสตัวผู้ป่วยอาจจะทำให้เอริคติดเชื้อได้ ถึงอย่างนั้นอีกฝ่ายก็เข้าไปช่วยรักษาให้อยู่ดี


ราวกับเอริคอ่านใจเขาได้ อีกฝ่ายพูดเบาลง “ต่อให้มันรักษาไม่หาย แต่เธอจะสบายใจขึ้น”


เลโอเงียบ ขณะที่มือยังคงถือดอกไม้สามดอกเอาไว้ เขารอจนเอริคล้างมือเสร็จก่อนยื่นดอกไม้ทั้งสามดอกให้


เขาไม่ค่อยเข้าใจคำว่า‘สบายใจ’ขึ้นเท่าไร ในเมื่อรู้อยู่ดีว่าการทำแบบนี้ต่างให้ผลลัพธ์เหมือนกัน แล้วจะทำไปเพื่ออะไร?


เลโอหวนนึกถึงใบหน้าของเจ้าของร้านขายดอกไม้ ตอนแรกที่มาเปิดประตู ดวงตาเธอดูแห้งผากเหลือเกิน แต่พอเอริคมารักษา จากหน้าซีดเผือดถึงมีชีวิตชีวาขึ้นมา


ซับซ้อนจริงๆ


ดูเหมือนมนุษย์จะอยู่ได้หากมีความหวัง เด็กหนุ่มเก็บข้อมูลเงียบๆ ขณะที่เดินตามเอริคขึ้นไปจนถึงยอดเขาที่ห่างไกลออกไป


……………………………….


………………..



“คิดถึงจัง” มาเรียว่าพลางเหยียบบนพื้นอย่างระมัดระวัง “ตอนที่นายพาฉันมาที่นี่ครั้งแรก”


“เพิ่งผ่านมาเอง”


“ห้าปีที่แล้วมันนานสำหรับฉันนะ” หญิงสาวหัวเราะ ในมือยังคงประคองช่อดอกไม้เอาไว้ ข้างทางเดินไกลสุดลูกหูลูกตามีหลุมศพเรียงรายเต็มไปหมด “แต่สำหรับคนอายุเยอะอย่างนายอาจจะแค่สั้นๆ”


เอริคที่รู้ตัวว่าถูกหลอกด่าก็นิ่วหน้า “รู้แล้วน่าว่าแก่ ไม่ต้องซ้ำเติมก็ได้”


เหมือนมาเรียจะพอใจที่ได้เห็นสีหน้าหงุดหงิดของเอริค หญิงสาวยิ้ม ก่อนยื่นช่อดอกไม้ให้อีกฝ่ายเมื่อเดินใกล้ถึงแล้ว


เอริครับดอกไม้มา เขาเดินลัดเลาะเข้าไปจนถึงด้านใน แล้ววางช่อดอกไม้นั้นลงหน้าแผ่นหิน สายตาดูอาลัยอาวรณ์อย่างน่าประหลาด


แน่ล่ะว่าเอริคไม่เคยทำสายตาอย่างนั้นใส่ใครมาก่อน


เลโอมองภาพนั้นแล้วรู้สึกตงิดใจแปลกๆ สัมผัสได้ว่าทั้งสองคนไม่น่าเป็นแค่เพื่อนกันเฉยๆ เขาเลยหันไปถามมาเรียที่ยืนอยู่ข้างๆ “พวกเขาเป็นเพื่อนกันจริงหรือครับ?”


“เอริคเคยบอกว่าอย่างนั้น” มาเรียพึมพำเสียงแผ่วลง “แต่ฉันว่าเอริคชอบเธอ”


เด็กหนุ่มไม่ออกความเห็น เขายืนเหม่อมองภาพนั้นอยู่นาน รู้สึกคล้ายกับมีผีเสื้อจำนวนนับไม่ถ้วนบินว่อนอยู่ในท้อง


หลังจากที่เยี่ยมหลุมศพกันเสร็จแล้ว พวกเขาก็เดินกลับมาขึ้นรถ ดูเหมือนว่าเพราะมาเรียมีธุระต้องไปที่อื่นต่อเลยแยกย้ายกันขึ้นรถม้าคนละคันกลับไป


ตลอดระยะทางที่นั่งรถม้า เอริคเหมือนจะรู้สึกได้ว่าเลโอเงียบจนผิดสังเกต แถมยังมีท่าทางราวกับคิดอะไรบางอย่างตลอดเวลา เขาเลยหยุดคิดเล็กน้อย ก่อนเอ่ยปากถาม “เป็นอะไร?”


เลโอสะดุ้ง “ครับ?”


“นายดูเงียบผิดปกติ”


เด็กหนุ่มเอียงคอ ก่อนจะหันมาสบลึกลงไปในนัยน์ตาสีเขียวคู่นั้น “คุณเอริค ผมคิดว่าผมน่าจะชอบคุณ”


“แบบไหน?”


“แบบที่ไม่อยากให้ใครได้เห็นคุณอีกเลย” เลโอว่าพลางคลี่ยิ้ม รอยยิ้มนั้นดูอ่อนโยนสวนทางกับคำพูดอย่างสิ้นเชิง “ผมอยากให้คุณมองแค่ผม มีแค่ผมคนเดียว”


เอริคหรี่ตาลงเล็กน้อย “นายทำฉันกลัว”


ถึงปากจะบอกกลัว แต่ท่าทางเอริคดูไม่ได้เป็นอย่างที่ว่า


“ปกติพวกผมมีลูกเพื่อสืบพันธุ์ ไม่รู้จักสิ่งที่เรียกว่าความรัก” เลโอพูดต่อราวกับไม่ได้ยินที่เอริคเอ่ยเมื่อครู่ “แต่คุณทำให้ผมรู้สึกว่าต่อให้มีลูกไม่ได้ก็ไม่เป็นไร แค่คุณอยู่ข้างๆ ผมก็พอ”


เอริคเผลอกลั้นหายใจเล็กน้อย ลมหายใจขาดห้วง หลังจากที่เงียบไปนาน เขาก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเบากว่าปกติ


“ไม่อยากขัดหรอกนะ แต่ว่าตัดใจเถอะ”


“เพราะคุณชอบเอมิลี่หรือครับ?”


“เคยชอบ” เอริคว่าก่อนเบือนหน้าหนีออกไปมองข้างนอก เลี่ยงไม่สบตาด้วย “แต่ตอนนี้ฉันรู้สึกชอบใครไม่ได้อีกแล้ว”


อาจจะเพราะอยู่ด้วยกันมานาน เลโอเลยรู้สึกเหมือนเอริคพยายามเลี่ยงที่จะพูดถึงหัวข้อนี้ ซ้ำยังมีท่าทางเหมือนเสียใจอะไรบางอย่างอีกด้วย


เสียใจที่เขาชอบ..?


เลโอคิดว่าไม่น่าใช่แบบนั้น อาจจะมีเหตุผลอื่นที่เขาไม่รู้มากกว่า


“ไม่เป็นไรครับ” เลโอว่าขณะที่เอนตัวพิงลงบนอีกฝ่าย พูดด้วยน้ำเสียงมุ่งมั่นจนเอริคนึกหวั่นใจ “ผมจะทำให้คุณหันมาชอบผมให้ได้”


เอริคละสายตามามองเขาแวบหนึ่งก่อนยักไหล่แบบไม่ใส่ใจนัก “ก็ตามใจ”


แน่นอนว่าเอริคแค่พูดออกไปส่งๆ เขาคิดแค่ว่าถ้าเลโอตื้อจนเบื่อ เดี๋ยวอีกฝ่ายก็คงเลิกไปเอง


แต่ดูเหมือนว่าเอริคจะมองโลกในแง่ดีเกินไป


-------------------------


*สมัยก่อนรักษาโรคทุกอย่างโดยการเอามีดกรีดเลือดออกหรือใช้ปลิงดูดเลือดคนป่วยค่ะ เพราะเชื่อว่ามีเลือดไม่ดีอยู่ในร่างเลยป่วย ดังนั้นถ้าเอาเลือดไม่ดีออกจะได้หายป่วย แต่วิธีการรักษาแบบนี้ไม่ได้ทำให้คนป่วยดีขึ้น ทำให้ตายไวขึ้นด้วยเพราะขาดเลือด เกิดการอักเสบที่บาดแผล ส่วนเรื่องของสมุนไพรคือไม่ค่อยมีคนใช้เท่าไร มีแค่เอริคที่ศึกษาเรื่องนี้อย่างจริงจังค่ะ



[Talk]


ตอนนี้รู้สึกบรรยากาศมันหม่นๆ หน่อย แต่ตอนหน้าบรรยากาศจะสดใสขึ้นค่ะ(?)


ป.ล.ขอสอบถามได้ไหมคะว่าคนอ่านคิดยังไงกับเรื่องนี้ แบบไม่เคยเขียนแนวนี้รู้สึกไม่มั่นใจในตัวเองเลย ต้องหวั่นๆตอนลงตลอด55555


ป.ล.ล.อันนี้ไม่แน่ใจว่าทุกคนรู้หรือยัง แต่เรื่องนี้มีเรทนะคะ...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.404K ครั้ง

70 ความคิดเห็น

  1. #1458 บาบาน่า (@FISHOKUN) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 09:12
    ชอบตรงที่ไรท์ทำการบ้านมาดี เลยมีเกร็ดความรู้เป็นเนื่องๆ นี่ตั้งใจจะเปย์รวมเล่มอยู่แล้ว สู้ๆนะคะ 💕💕
    #1458
    0
  2. #1447 yolpearpp (@jokerjingle) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 21:52
    เป็นกำลังใจให้น้องเลโอในการตามตื้ออีริค ชอบเวลามีเกร็ดความรู้ตอนท้ายมาก
    ค่ะ
    #1447
    0
  3. #1427 Jkangaboo (@Jkangaboo) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 00:12
    เป็นแนวที่แปลกใหม่น่าสนใจค่ะ ชอบที่อิงประวัติศาสตร์แล้วมีเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยตอนท้าย ในหนังสือจะมีเกร็ดด้านล่างไหมคะ
    เป็นคนชอบแนวแฟนตาซี มาเจอเรื่องนี้มันกึ่งย้อนยุคกึ่งแฟนตาซี น่าติดตามค่ะ สนับสนุนให้ไรท์เขียนหนังสือตามใจอยาก หลายๆแนวหลายๆพล็อต มีหลายคนเลยค่ะที่หาของแปลกใหม่อยู่และนิยายไรท์ตอบโจทย์เรื่องนี้ (รวมถึงอีกหลายๆเรื่อง) ค่ะ
    #1427
    2
    • #1427-1 larza (@nene-1) (จากตอนที่ 10)
      6 มีนาคม 2562 / 00:24
      มีเกร็ดด้านล่างค่ะ แต่่ปรับให้ภาษาทางการขึ้น ขอบคุณมากนะคะ
      #1427-1
  4. #1380 바람~ (@chocolatebt) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:16
    สวัสดีค่ะ รู้สึกว่าอ่านมาถึงตอนที่แปด เพิ่งจะคอมเม้น
    คือ เพิ่งได้อ่านนิยายแนวนี้ น่าสนใจมากเลยค่ะ ได้เข้าใจเรื่องยุคสมัยด้วย ได้ฟีลไปอีกแบบ คุณบรรยายได้ดีเลยค่ะ อ่านแล้วเห็นภาพ แม้แต่ตอนที่เลโอร่ายมนต์
    เอริคก็ดูจะเป็นคนที่มีความลับเยอะ เลโอก็ยังไม่เปิดตัวเองมาก(นอกจากความร้ายๆเงียบ) น่าติดตามมากๆเลยค่ะ
    #1380
    0
  5. #1359 polypoll (@ployciel) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:56
    ไรท์ข้อมูลแน่นมากอ่ะ ประทับใจ
    #1359
    0
  6. #1340 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:00
    ทำให้ตายไวขึ้นนี่เอง
    #1340
    0
  7. #1211 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 03:15
    น่าสงสัยหลายอย่างเลยอะ แง้
    #1211
    0
  8. #1177 kiki3k (@PareWaPkh) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 20:17
    สงสัยไปหมดดด
    #1177
    0
  9. #1095 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 15:51
    ปมชีวิตเอริคน่าสงสัยจัง
    #1095
    0
  10. #1085 MitsukiCarto (@MitsukiCarto) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 11:18
    เดี๋ยวน้องมันจะต้องรุกแรงกว่าเดิมแน่ๆ เรทด้วยยิ่งดี~
    #1085
    0
  11. #1014 WhalePrince (@evalos02) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 18:39
    กลัวว่า blood letting จะนำปัญหามาให้จัง

    รอลุ้น สนุกดีจ้า
    #1014
    0
  12. #922 peangploy (@hoshiworld) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 05:29
    เราชอบนะคะ อาจจะด้วยการบรรยายและบรรยากาศหม่นๆ ในเรื่อง จัดว่าเป็นแนวที่ชอบอ่านอยู่แล้วด้วยเลยอ่านได้เรื่อยๆ ไม่เบื่อเลยค่ะ
    #922
    0
  13. #876 pikakaka (@sunndaynight) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 07:47
    ชอบนะคะ อ่านเพลินๆดี แต่ก็หวิวๆในใจ ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงต่อ555555555555 เพราะแฟนตาซีสามารถปรับเปลี่ยนไปได้มากตามจินตนาการคนเขียน ไม่มีกฎตายตัว สนุกดีค่ะ เป็นสีสันชีวิต ช่วงนี้เรียนเครียดมากกกกก
    #876
    0
  14. #755 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 19:27
    เลโอสู้ๆๆๆๆๆๆ
    #755
    0
  15. #734 n_ok_namo (@n_ok_namo) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 19:38
    ชอบค่ะ ไม่เคยอ่านเรื่องแนวนี้เหมือนกัน
    เนื้อเรื่องสนุก ลึกลับ น่าค้นหา ภาษาก็อ่านง่าย

    เข้าใจง่าย
    #734
    0
  16. #672 MonAing (@monaing) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 23:51
    คิดว่าเลโอมะนร้ายนะคะหัวหน้า แบบอ่านแล้วสงสัยตลอดว่าตกลงเลโอคือไรรรร
    #672
    0
  17. #670 _mook (@_mook) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 17:50
    ชอบเรื่องนี้อ่า พล็อตเป็นจริงเป็นจังวิชาการมาก มีที่มาที่ไป ภาษาสวย สนุกไม่พอได้ความรู้อีก
    สุดยอดดดดดด
    #670
    0
  18. #640 PiyaaRr (@PiyaaRr) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 15:27
    ชอบเรื่องนี้ค่ะ พล้อตเรื่องแบบนี้หาอ่านยาก มีปมเยอะดี อ่านลื่น ไม่ค่อยมีคำผิด ค่อยๆซึมซับความรู้สึกของตัวละครไปเรื่อยๆ
    #640
    0
  19. #512 DrGN (@dariganae) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 14:14
    ชอบค่ะ
    พลอตน่าสนใจ น่าติดตามค่ะ
    ชอบความสัมพันธ์ตัวละครด้วย

    สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ และคอยติดตามผลงานค่ะ^^
    #512
    0
  20. #451 MAY (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 22:59

    สนุกค่าาา ชอบอ่านนิยายที่ใช้ภาษาดีแบบนี้ ตัวละครเอกมีเงื่อนงำดี แต่แอบขัดใจที่เอริคยังไม่รู้ความจริงจากมาเรียสักที

    #451
    0
  21. #416 sweetside (@passawee-17) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 23:41
    ปมมากมาย ซับซ้อนจิงๆ
    #416
    0
  22. #395 jiyg (@pannos) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 15:35
    มันดูมีปมมีเรื่องราวอยู่ในอดีตส่งผลมาเป็นการกระทำของตัวละครในปัจจุบันน่ะค่ะ ดูมีเหตุผลรับส่งกันดี แต่ออกจะหม่นๆไปนิดหน่อย ส่วนตัวก็ไม่เคยอ่านแนวๆนี้เหมือนกันเลยไม่รู้ว่าปกติแนวนี้เป็นแบบนี้อยู่แล้วหรือยังไง แต่โอเคค่ะ
    #395
    0
  23. #343 Mauij (@0866612251) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 18:06
    หน้ากากอีกานี่คือพวกคนที่คอยจัดการกับศพคนเป็นวัณโรคปะคะ ถ้าจำไม่ผิด
    #343
    0
  24. #325 582201 (@582201) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 02:39
    รู้สึกเหมือนหม่นๆนะแต่ก็รู้สึกสมเหตุสมผลในช่วงเวลาดีแถมได้สาระความรู้
    ด้วยแต่ควรใส่ความรู้สึกอารมณ์ตัวละครหรือความตื่นเต้นชีวิตชีวา
    อีกนิดก็ดีเพื่อที่บางครั้งตัวละครจะได้มีคาเร็กเตอร์ที่ชัดเจน
    ขึ้นนี่รู้สึกว่าตัวละครทุกตัวอาจหม่นๆเหมือนกันไปนิด
    #325
    0
  25. #316 NongYingNutty (@haruminilove) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 23:53
    สนุกนะ เรื่องมีบรรยากาศแบบเก่าๆหม่นๆ อ่านแล้วอิน เราชอบ
    #316
    0