อย่าเก็บของตกพื้นขึ้นมาเลี้ยง [yaoi]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 121,071 Views

  • 1,470 Comments

  • 8,749 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    10,526

    Overall
    121,071

ตอนที่ 19 : บทที่16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9873
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1102 ครั้ง
    5 ม.ค. 62

เอริคเอนตัวลงกับพนักเก้าอี้ มือหยิบขนมปังที่ถูกวางไว้ในตะกร้าไม้เล็กๆ ขึ้นมากินโดยไม่ลืมที่จะปาดเนยก่อนเคี้ยว สายตาเหม่อมองผนังห้องขณะที่ใจลอยคิดถึงเรื่องอื่น


พอมีเวลาให้ขบคิดมากขึ้นแล้ว เขาถึงได้พบว่าเมื่อคืนมีเรื่องแปลกเกิดขึ้นค่อนข้างเยอะเลยทีเดียว


เขาเป็นคนเริ่มทำก่อนก็จริง ดังนั้นเขาเลยไม่ถือโทษอีกฝ่าย ซ้ำยังออกจะรู้สึกละอายด้วย แต่ที่น่าสงสัยคือเอริคจำได้ว่าคืนนั้นเขารู้สึกโหยหา ปรารถนาร่างกายและสัมผัสของเลโออย่างแรงกล้าชนิดที่ว่าไม่เคยรู้สึกมาก่อน


ชายหนุ่มเคาะนิ้วลงกับโต๊ะไม้เป็นจังหวะตามความเคยชิน สายตาอดเหลือบมองมือของตนเองไม่ได้ ปลายนิ้วที่เคยเป็นสีดำ มีหนองและแผลสดอย่างน่าสยดสยองกลับหายดีปลิดทิ้งเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น แถมเขาก็ไม่มีอาการไอ เป็นไข้หรืออาเจียนออกมาเป็นเลือดให้เห็นแล้วด้วย…


เรื่องพวกนี้สามารถบอกเป็นนัยๆ ได้ว่าอาการป่วยของเขาหายไปแล้ว แต่หายไปตั้งแต่ตอนไหนเอริคก็ยังคงสับสนอยู่


นอกนั้นตั้งแต่ตื่นขึ้นมา เอริคยังรู้สึกเหมือนกับว่ามีพลังงานอะไรบางอย่างหมุนเวียนในร่าง เขาหลับตาลง สัมผัสได้ถึงพลังงานที่แปลกประหลาด แต่กลับทำให้ร่างกายรู้สึกสดชื่นขึ้น


บางทีอาจจะเป็นเลโอที่ใช้พลังรักษาเขา ทว่าถึงจะมีความรู้น้อย เอริคก็รู้ว่าไม่มีสัตว์วิเศษตัวไหนที่สามารถใช้พลังรักษากับมนุษย์ได้


แล้วโรคนี้หายไปได้อย่างไร?


เขาควรจะคุยเรื่องนี้กับมาเรีย ถามว่าที่จริงแล้วเลโอเป็นตัวอะไรกันแน่ เพราะตัวตนของอีกฝ่ายไม่น่าจะธรรมดาอย่างที่เคยคิดเอาไว้ตอนแรก


ถึงที่ผ่านมาเอริคจะไม่ได้ให้ความสนใจกับเรื่องเผ่าพันธุ์ แต่ในยามนี้เขาอดสงสัยไม่ได้จริงๆ


“ดีขึ้นบ้างหรือยังครับ” เลโอเปิดประตูเข้าห้องนอนมาตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้แบบไม่ให้สุ้มให้เสียง เอริคเหลือบตามอง ก่อนหยิบผ้าขึ้นมาเช็ดคราบอาหารที่ริมฝีปาก


“พอนอนพักก็รู้สึกดีขึ้นแล้ว”


สีหน้าของเลโอดูชั่งใจเล็กน้อยว่าควรจะพูดออกมาหรือไม่ แต่ก็เดินเข้ามายืนใกล้ๆ เอริค ใช้เวลาอยู่ครู่หนึ่งถึงเอ่ยออกมา “ผมขอโทษ”


“ช่างเถอะ ไม่เป็นไร”


ไม่รู้ว่าเพราะเอริคตอบเสียงเย็นชาไปหรือเปล่า เลโอถึงได้กระวนกระวายเข้ามาใกล้ยิ่งขึ้น แต่ก็ไม่กล้าแตะตัวเขาราวกับกลัวว่าจะโกรธ


“ผมทำให้คุณโกรธหรือเปล่า”


“ไม่พอใจนิดหน่อย” เอริคตอบตามตรง ก่อนจะหยิบแก้วที่ใส่เหล้าขึ้นมาดื่ม “แต่มันก็เป็นความผิดของฉันด้วย เพราะงั้นถ้าว่าตรงๆ ฉันไม่ได้โกรธอะไรขนาดนั้น”


“แล้วคุณไม่พอใจเรื่อง?”


“เจ็บสะโพก” เอริคตอบน้ำเสียงนิ่งเฉย แต่พอนึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนเขาทำอะไรลงไปบ้างถึงได้ปวดสะโพกเจียนตายขนาดนั้น ใบหน้าก็กลายเป็นสีแดงวาบขึ้นมา “ให้ตายเถอะ ฉันก็ไม่ได้ขยับสะโพกแรงขนาดนั้น แต่ทำไมถึงเจ็บขนาดนี้นะ”


“อันที่จริงเมื่อคืนคุณขยับแรงมาก”


“....”


เอริคเบือนหน้าหนีออกไปมองหน้าต่าง ก่อนจะถอนหายใจยาว


“ฉันให้โอกาสสารภาพ”


“ครับ?” เลโอถามเสียงสูงเล็กน้อยเป็นเชิงว่าไม่เข้าใจกับสิ่งที่อีกฝ่ายพูด


“นายทำอะไรกับฉัน”


เลโอดูงุนงงไปแวบหนึ่ง แต่ครู่ต่อมาก็พูด “ผมแค่จูบคุณ สอดใส่เข้าไปด้านใน แล้วก็ใช้มือช่ว...”


“ไม่ใช่เรื่องนี้ว้อย” เอริคคำรามอย่างเหลืออด ดูเหมือนอาการปวดสะโพกจะทำให้อีกฝ่ายมีสีหน้าบูดบึ้งขึ้นทุกที “ฉันหมายถึงนายได้ทำอะไรแปลกๆ กับร่างกายฉันหรือเปล่า”


“ก็ไม่นะครับ” เลโอตอบ ก่อนจะขยับตัวเข้ามาใกล้แล้วตรวจดูเขาด้วยความกระวนกระวาย “คุณรู้สึกแปลกๆ ตรงไหน?”


เอริคตั้งใจจะเอ่ยว่า ก็ไอ้โรคที่เป็นมันหายไปเหมือนไม่เคยมีมาก่อนไง ทว่าเขาก็ยับยั้งชั่งใจไว้ มันไม่มีอะไรบ่งบอกว่าโรคนั้นหายสนิทแล้วจริงๆ เขาแค่รู้สึกเหมือนตัวเองกลับไปสุขภาพดีเหมือนแต่ก่อน


“ช่างมันเถอะ” เอริคพูดปัด “ช่วยประคองฉันหน่อย”


เลโอรีบตรงเข้ามาประคองเขา มือข้างหนึ่งช้อนที่ด้านหลัง ทันเห็นว่าเอริคมีสีหน้าบิดเบี้ยวตอนลุกขึ้น


“เจ็บหรือครับ”


“เจ็บ” เอริคตอบก่อนจะปล่อยให้อีกฝ่ายประคองมาจนถึงเตียง “นอนพักสักหน่อยอาจจะดีขึ้น”


เด็กหนุ่มพยักหน้า ปล่อยให้อีกฝ่ายนอนลงกับเตียงก่อนขยับเก้าอี้เข้าไปนั่งใกล้ๆ


“เอาอะไรเพิ่มไหมครับ”


เอริคส่ายหน้า นัยน์ตาทั้งสองข้างหลับตาลง ร่างกายคล้ายจะขดเข้าหากันแต่ก็ต้องชะงักด้วยความเจ็บปวด ทันใดนั้นเขาก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้


“ขอปากกากับกระดาษ”


เลโอดูจะงุนงงเล็กน้อย แต่ก็ยอมลงบันไดไปเอามาให้


เอริคพยายามข่มความเจ็บ มือข้างหนึ่งนวดสะโพกที่ปวดระบม รออยู่ไม่นานเลโอก็เดินกลับมา ในมือถือปากกากับกระดาษ


ชายหนุ่มวางขวดหมึกไว้บนโต๊ะ ก่อนจะเริ่มตวัดเขียนข้อความแบบลวกๆ มือพับกระดาษเข้าหากันเป็นทบเล็กๆ แล้วยื่นให้เลโอ


“มันคือ?”


“ข้อความที่จะส่งให้มาเรีย” เอริคอธิบายก่อนผ่อนลมหายใจ “ผูกขานกแล้วฝากส่งให้ที ฉันว่าจะชวนเธอมากินมื้อเย็นสักหน่อย”


พอเห็นเลโอรับไป แล้วหยิบของที่หอบขึ้นมาเอากลับลงไปด้านล่าง เอริคก็หลับตาลง สีหน้าผ่อนคลายขึ้นก่อนจะผล็อยหลับไป


……………………………


…………………..


แสงสีส้มทอดผ่านเข้ามาในห้อง พอเอริคลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็พบว่าเป็นเวลาเย็นแล้ว เขาลองขยับตัวดูถึงรู้ว่าอาการปวดระบมดีขึ้นแล้ว แต่ก็ยังคงเจ็บอยู่


เอริคมองเพดานห้องอยู่นาน ในหัวมีความคิดหลายอย่างล่องลอยเต็มไปหมด จนเสียงหนึ่งพูดขัดความคิดขึ้น


“ตื่นแล้วหรือ?”


ชายหนุ่มหันไปมอง พอเห็นว่าคนที่นั่งอยู่ด้านข้างคือมาเรีย สีหน้าก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย


“สวัสดี” เอริคทัก “ขอโทษด้วยที่ไม่ได้ลงไปรับ”


มาเรียส่ายหน้าเป็นเชิงว่าไม่เป็นไร ก่อนพูดต่อ


"เลโอบอกว่านายไม่สบาย ท่าทางเป็นห่วงมาก" มาเรียว่าพลางทอดสายตาอ่อนลง "เจ็บมากไหม?"

"นิดหน่อย" เอริคตอบพลางนึกสงสัยว่าเลโอพูดอะไรเอาไว้กันแน่


ท่าทางของมาเรียดูลังเลไปวูบหนึ่งว่าควรจะพูดขึ้นมาหรือไม่ แต่ท้ายที่สุดแล้วหลังจากใช้เวลาอยู่ครู่หนึ่ง หญิงสาวก็เอ่ยขึ้นมา

"คือว่า..นายนี่สุดยอดเลยนะ" มาเรียว่า น้ำเสียงนั้นดูตื่นเต้นจนผิดวิสัย "ที่เลโอเหมือนมนุษย์ขนาดนี้ ฉันไม่เคยคิดว่าจะได้ยินคำว่าเป็นห่วงจากปากของปีศาจมาก่อน"

เอริคชะงักไปวูบหนึ่งตอนที่ได้ยินคำว่า 'ปีศาจ' แต่ก็ข้ามความสงสัยนั้นไป "ยังไง"

"นายเลี้ยงดูเขาดี" มาเรียสำทับ "ดีจนเขาเข้าใจว่าเรื่องไหนควรทำ ไม่ควรทำ สัญชาตญาณที่ดุร้ายเลยลดลงจนแทบไม่เหลือ ตอนนี้เขาดูเหมือนมนุษย์มาก"


เอริคกลั้นหายใจ ความรู้สึกหลายอย่างปนเปกันทำให้เขาเริ่มปวดมวนท้อง

"หมอนั่นเป็นตัวอะไร?"

มาเรียเลิกคิ้วตอนได้ยินคำถามนั้น "ฉันเคยบอกทางจดหมาย"

"ไม่เห็นจะได้"

"แย่จริง" มาเรียว่าด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์เท่าไรนัก

อย่างที่รู้กันว่าจดหมายข้ามประเทศใช้เวลาส่งนานและมีโอกาสตกหล่นสูง ดังนั้นเธอจึงไม่ได้คาดหวังว่าเอริคจะได้รับจดหมายจากเธอทุกฉบับ เพียงแต่ไม่เคยคิดว่าจดหมายที่ส่งไปยี่สิบกว่าฉบับ อีกฝ่ายจะไม่ได้เลยแม้แต่อันเดียว

หลังจากที่ก่นด่าถึงระบบไปรษณีย์ในใจ มาเรียก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ


"เลโอเป็นเลเวียธานน่ะ"


เอริคอึ้งไปพักใหญ่ นัยน์ตาสีมรกตจ้องมองมาเรียด้วยสายตาแปลกประหลาด ความเงียบเข้าปกคลุมบรรยากาศระหว่างพวกเขาอย่างรวดเร็ว


แน่นอนว่าเอริคไม่ได้สนใจพวกเรื่องสัตว์วิเศษมาก แต่ก็พอรู้จักชื่อของปีศาจอยู่ โดยเฉพาะปีศาจชั้นสูงสุดที่ได้ชื่อว่าโหดเหี้ยมและเป็นเทพแห่งท้องทะเล

"อะไรนะ?" เอริคถามด้วยน้ำเสียงไม่เชื่อหู

"นายรู้ใช่ไหมว่าปีศาจระดับสูงมีอยู่สี่ตน ซาตาน เบลิอัล ลูซิเฟอร์ แล้วก็เลเวียธานน่ะ"

เอริคพูดอะไรไม่ออกไปพักใหญ่

"หมอนั่นเป็นปีศาจ ไม่ใช่มังกร?"

"ตามนั้น" หญิงสาวว่า "ไม่รู้ว่านายรู้จักเลเวียธานไหม แต่หมอนั่นพลังเยอะมาก แทบจะเรียกลม เรียกฝนได้ด้วยซ้ำ"

เอริคกลั้นหายใจเล็กน้อย เขาพอได้ยินเกี่ยวกับเลเวียธานมาบ้างเลยรู้ว่าอันตรายแค่ไหน แต่คาดไม่ถึงว่าเลโอจะเป็นเพราะดูไม่เหมือนแบบนั้นเลย


แน่นอนว่าในหัวของเอริคมีคำถามเต็มไปหมด แต่หลังจากที่พยายามเรียบเรียงความคิดอยู่ครู่ใหญ่ เขาก็เอ่ยออกไปคำถามหนึ่ง


“แสดงว่าเลโอเป็นอมตะใช่ไหม?”


“เปล่า แต่อายุยืนยาวกว่าพวกเราแน่ๆ”


ตอนที่ได้ยินคำตอบของมาเรีย ความรู้สึกแรกที่วาบผ่านเข้ามาคือความผิดหวัง ความรู้สึกถัดมาคือความสงสัยว่าแท้จริงแล้วเขากำลังคาดหวังอะไรอยู่กันแน่


เอริคพยายามเลิกคิด แต่ก็สลัดมันออกไปจากหัวไม่ได้ เขาจึงเปลี่ยนไปถามอย่างอื่นเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจแทน

"แล้วอันตรายหรือเปล่า"

"ก็แล้วแต่ ถึงจะเป็นปีศาจก็ไม่ใช่ว่าจะเลวหมด มันขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมน่ะ" มาเรียว่า ก่อนหยุดเว้นช่วงไปเล็กน้อยราวกับลังเลที่จะถาม "ถ้าอันตรายแล้วนายจะทิ้งเขา?"

"อันนั้นจะต้องพิจารณาอีกที" เอริคเอ่ย พลางหยุดพูดไปครู่หนึ่งแบบเพิ่งนึกอะไรบางอย่างออก "เลเวียธานใช้พลังรักษาได้ด้วยหรือ?"

"เอ๊ะ" มาเรียอุทาน "ไม่เคยได้ยินมาก่อนนะ"


เอริคกลั้นหายใจนิดหน่อยก่อนจะเอ่ยต่อ

"ก่อนหน้านี้ฉันป่วยเป็นกาฬโรค" ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังขึ้น ทันทีที่มาเรียได้ยินคำว่ากาฬโรค สีหน้าเธอก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาเลยรีบพูดต่ออย่างรวดเร็ว "แต่เมื่อคืนหลังเลโอรู้ โรคก็หายไป"

"จริงหรือ" มาเรียถามก่อนจะคว้ามือเอริคมาจับ พลางคลำตรวจดูอะไรบางอย่าง "นายเคยกินเลือดหมอนั่นไหม"

"ทำไมถามแบบนี้"

"ก็มัน.." หญิงสาวว่าก่อนหยุดมือ "นายรู้สึกเหมือนมีพลังงานอะไรบางอย่างในร่างไหมหลังจากที่หายป่วย"

"มี"

มาเรียอึ้งไปครู่ใหญ่

"ขอถามหน่อยนะ" มาเรียถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง "นายเคย..สัญญาอะไรไว้กับเลโอไหม"

เอริคนึกย้อนไป นานแล้วเหมือนเขากับเลโอจะเคยทำสัญญาอะไรสักอย่างกัน "เหมือนจะเคย"

"แล้วเคยฝันถึงเลโอในทำนองนั้นหรือเปล่า"

เอริคสะอึก พอเดาได้ลางๆ ว่ามาเรียพูดถึงในแง่ไหน "เคย"

"งั้นขอเสียมารยาทหน่อยนะ" เธอลังเลเล็กน้อยราวกับกำลังตัดสินใจว่าควรจะถามออกมาดีหรือไม่ "แล้วเคยมีอะไรกันหรือเปล่า"

สีหน้าเอริคบิดเบี้ยวทันที ตอนที่เห็นใบหน้าของอีกฝ่าย ในใจเธอก็ภาวนาไปก่อนแล้วว่าขอให้เอริคปฏิเสธหรือพูดอะไรก็ได้เพื่อบอกว่าเธอคิดผิด

แต่จนแล้วจนรอดเอริคก็ไม่พูดอะไรออกมา

"ตายแล้ว" มาเรียอึ้ง ใบหน้าแดงก่ำราวกับคาดไม่ถึง

"ทำไมกัน"

"หลับตาลงหน่อย" เธอสั่ง "แบมือออก พยายามขับพลังนั้นออกมาจากร่าง"

เอริคหลับตาลง แบมือออก จากนั้นก็พยายามขับพลังนั้นออกมาจากร่าง

"พระเจ้า" มาเรียพึมพำหน้าซีดเผือด น้ำเสียงเปลี่ยนไปชัดเจน

เอริคลืมตาขึ้น ครั้นเมื่อมองตามสายตามาเรียก็เห็นน้ำลอยขึ้นเหนือฝ่ามือ แต่ไม่เป็นรูปร่าง มันหมุนวนไปมา ขยับได้ราวกับมีชีวิต

คล้ายกับพลังของเลโอไม่มีผิดเพี้ยน

"อะไรล่ะนั่น"

มาเรียมีสีหน้าแปลกๆ วูบหนึ่งตอนพูด "นายทำสัญญาเลือดกับเลโอ"

"มันคือ?"

"ว่ากันตามตรงมันคือสัญญาคู่ชีวิต บางทีปีศาจจะอาศัยอยู่บนพื้นที่ที่ไม่ใช่ถิ่นตนได้ไม่นาน มันเลยต้องหาตัวถ่ายโอนพลังหรือคนทำสัญญาด้วยเพื่อทำให้สามารถใช้พลังได้อย่างเต็มที่" เธออธิบายด้วยสีหน้ากล้ำกลืน "ถึงจะเรียกว่าสัญญาคู่ชีวิต แต่มันก็คือการทำสัญญาเพื่อแลกเปลี่ยนกัน นายให้พลังงานเลโอ เลโอคอยตอบแทนความต้องการนาย เช่นให้ชื่อเสียง อำนาจ เงินตรา"

"ถ้าให้พลังงานเลโอแล้วฉันจะเสียอะไร"

"นายก็จะมีอารมณ์ทางเพศมากกว่าปกติ" มาเรียพูดเบาลง "บางทีก็อาจจะฝันเรื่องทำนองนั้นด้วย"

เอริคเงียบไปครู่ใหญ่ ท่าทางเหมือนเริ่มเดาอะไรบางอย่างออก ตกลงแล้วที่เขาอยากทำกับอีกฝ่ายขึ้นมากะทันหัน ไม่ใช่แค่เรื่องบังเอิญจริงๆ

ถ้าอย่างนั้นคืนนั้นก็...

เอริคคิดค้างไว้แค่นั้น ไม่กล้าคิดอะไรต่อ แต่รู้สึกแย่เล็กน้อย

"มันยกเลิกได้ไหม"

"ได้" มาเรียตอบน้ำเสียงจริงจังขึ้น "ถ้ายังทำสัญญาคู่ชีวิตไม่เสร็จสมบูรณ์มันก็ยังยกเลิกได้"

"ขั้นตอนมีอะไรบ้าง"

"แรกเริ่มก็สัญญาปากเปล่า นายจะได้ตราประทับที่หลังฝ่ามือ จากนั้นก็ดื่มเลือดอีกฝ่าย ขั้นตอนสุดท้ายก็..นั่นแหละ" มาเรียหลบตาวูบ "มีอะไรกัน"

เอริคหายใจติดขัดขึ้นมา แต่สีหน้ายังคงเรียบเฉย

"แปลว่าฉันทำสัญญาเสร็จแล้ว?"

"ใช่" เธอว่าเสียงแผ่ว "ไม่มีใครทำถึงขั้นตอนสุดท้ายกัน ปีศาจไม่อยากให้มนุษย์ยืมพลังเพราะนั่นหมายถึงการยอมรับว่ามนุษย์เท่าเทียมกับมัน พวกมันทำสัญญาเพื่อมอบของตอบแทนให้ ดังนั้นถ้าทำมาถึงตอนสุดท้ายก็ยกเลิกไม่ได้แล้ว"

"เพราะแบบนี้ฉันถึงใช้เวทมนตร์ได้สินะ" เอริคว่าก่อนจะกำมือ พลันน้ำที่ล่องลอยอยู่ก็หายไป "แล้วมันเกี่ยวอะไรกับการรักษา?"

"ปกติปีศาจไม่ติดโรค การที่เลโอยอมให้นายยืมพลังเท่ากับว่านายเองก็จะไม่ติดโรคเหมือนกัน"

อย่างนี้นี่เอง เอริคคิดกับตนเองเงียบๆ เมื่อคืนเลโอคงตั้งใจมีอะไรกับเขาเพื่อโอนถ่ายพลังให้

"แปลว่าเลโอยอมให้ฉันยืมพลังเพื่อให้ฉันไม่ตาย?"

"คงเป็นแบบนั้น" มาเรียว่าเสียงเหนื่อยอ่อน "ไม่รู้ว่าจะโชคดีหรือร้าย แต่มันแปลว่าเลโอรักนายมากถึงขนาดยอมให้นายเท่าเทียมกับเขา ยอมให้ยืมพลัง สำหรับปีศาจมันก็เหมือนกับการแบ่งครึ่งชีวิตของตัวเองฝากไว้ที่นาย"

"ขนาดนั้น?"

"ก็ขนาดนั้นแหละ"

เอริคเม้มปาก กำมือแน่นอย่างชั่งใจ

"นายชอบเลโอหรือเปล่า?" มาเรียถามอย่างระมัดระวัง "ถูกบังคับทำสัญญาแบบนี้ เป็นฉันก็คงไม่ชอบ"

"ไม่รู้สิ" เอริคตอบเสียงลังเล "ฉันไม่กล้าบอกว่าชอบใครหรอก”


“เพราะเป็นอมตะหรือ?”


เอริคพยักหน้า ก่อนจะขยับตัวลุกขึ้นนั่งด้วยสีหน้าเจ็บปวด


“ถ้าบอกชอบมันก็เหมือนกับยอมรับกลายๆ ว่ารู้สึก พอถึงเวลาที่ต้องจากกัน ฉันคงรู้สึกแย่มาก” เอริคถอนใจเหนื่อยๆ ก่อนจะหยุดนิ่งไปคลับคล้ายกับนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ “เพราะแบบนั้นฉันถึงรับรักเธอไม่ได้”


มาเรียตัวแข็งทื่อทันทีตอนที่ได้ยินประโยคนั้น ความอึดอัดเข้าครอบงำบรรยากาศอย่างรวดเร็ว


ความจริงคือเธอรู้คำตอบของคำถามนั้นดีอยู่แล้วเลยเลือกที่จะไม่พูดออกไป พยายามที่จะเก็บความรู้สึกนั้นไม่ให้อีกฝ่ายเห็นมาตลอด


แต่ไม่คิดว่าเอริคจะพูดขึ้นมาเอง


“ฉันไม่ได้ชอบนายสักหน่อย” มาเรียพูดแย้งเพราะไม่อยากให้บรรยากาศรอบข้างอึดอัดขึ้นมา ก่อนจะรีบพูดต่อไปเรื่องอื่นอย่างรวดเร็ว “แล้วแต่นายจะตัดสินใจ แต่ดูจากสภาพแล้ว ถ้านายไม่ชอบเลโอก็คงไม่ทำกับหมอนั่นหรอก”


“มันแค่ชั่ววูบน่า” เอริคพูดปัด หน้าขึ้นสีเล็กน้อย “แค่เผลอไปนิดเดียวจริงๆ”


เอริครู้ดีว่าตนเองกำลังโกหก เมื่อคืนเขายิ่งกว่าจะยินยอมให้อีกฝ่ายเข้ามาข้างใน ทั้งเป็นคนเริ่มก่อน เป็นคนคุม แล้วยัง…….


แต่เอริคทำใจยอมรับไม่ได้จริงๆ ว่ากำลังชอบ


“รู้แล้ว” มาเรียพยักหน้าให้อย่างเข้าใจ แม้ว่าสีหน้าจะดูเหมือนไม่เชื่อเลยก็ตามที เธอลุกขึ้นยืนก่อนจะขยับตัวเล็กน้อย “อยากดื่มอะไรไหม เดี๋ยวฉันลงไปทำให้”


“แล้วเลโอไปไหน?”


“หมอนั่นไปหาสมุนไพรให้นาย” เธอตอบเสียงนิ่งเฉย “ปกติปีศาจไม่ทำอะไรให้ใครโดยไม่มีค่าตอบแทนหรอก”


เอริคเลิกคิ้ว อยู่ๆ ก็รู้สึกว่าเหมือนเลโอกับมาเรียจะเข้ากันได้ดีกันกะทันหัน ถึงขนาดที่หญิงสาวออกมาพูดแก้ต่างให้


“ไม่ยักรู้ว่าเธอกับหมอนั่นเข้าขากันดีขนาดนี้”


“ก็พอลองคุยดูแล้วเลโอก็ไม่ได้แย่อะไร”


เอริคตั้งใจจะเอ่ยถึงเรื่องที่เลโอตั้งใจจะวางยาพิษมาเรีย แต่พอลองคิดอีกที เขาเลือกที่จะเงียบไปแล้วพยักหน้ารับแทน


“เข้าใจล่ะ” เอริคยกมือขึ้นห้ามไม่ให้เธอพูดต่อ “ขอชาให้ฉันสักแก้วพอ”


มาเรียหายออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้เอริคนั่งอยู่ในห้อง เขายื่นมือออกมาเล็กน้อย ก่อนที่จะพยายามขับพลังนั้นออกมาจากร่าง


พลันน้ำที่มีอยู่ในอากาศก็รวมตัวกันเป็นกลุ่มก้อน เขาสูดลมหายใจ จ้องมองน้ำที่หลอมรวมเป็นก้อนด้วยสายตาพิศวง


“ยิ่งเหมือนพ่อมดขึ้นทุกที” เอริคถอนหายใจ พอละมือลงกลุ่มน้ำนั่นก็หายไป ขณะนั้นเขาก็อดคิดถึงเรื่องวุ่นวายขึ้นมาไม่ได้


แล้วทีนี้จะจัดการกับเลโอต่อยังไงดี


----------------------



ถ้าเลโอเป็นแมว2 เอริค- เลโอ มานี่

เลโอ- (ส่ายหางแล้วรีบวิ่งเข้าไปให้ลูบหัว) เมี้ยว เมี้ยว!

มาเรีย- น่าร้าก! ขอฉันลูบหัวบ้างๆ (ยื่นมือเข้าไปลูบ)

เลโอ- (กัดมือขาด)

มาเรีย- กรี๊ดด! มันกัดมือฉัน!

เอริค- แมวฉันน่ารักจะตาย มันไม่กัดใครหรอกน่า

มาเรีย- เอริ้คคคค!!!



[Talk]


มีคนโป๊ะแตกกก....


ตอนที่แล้วมีแต่คนเป็นโรคหัวใจวาย (......) ใจเย็นนะคะ ตอนคิดคาร์ก็คิดไว้ว่าเอริคออกแนวไทป์ผู้นำ แถมดูจากนิสัยแล้วก็น่าจะเป็นคนนำมากกว่าคนตามตอนทำกันบนเตียง(?)


เรื่องนี้ใกล้จบแล้วนะคะ เขียนขึ้นมาแก้เครียด เนื้อเรื่องเลยไม่ได้ซับซ้อนหรือมีอะไรมากแต่มีคนตามเยอะผิดคาดจริงๆ ขอบคุณทุกคนมากๆ ค่ะ เขินT-T




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.102K ครั้ง

71 ความคิดเห็น

  1. #1470 kougyoku (@kougyoku) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 23:27
    เดาถูกด้วยว่าเป็นลิเวียธาน เย้ๆ~~~~~~~~~~~~
    #1470
    0
  2. #1367 polypoll (@ployciel) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:37
    แลงมากแม่
    #1367
    0
  3. #1219 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 08:40
    เป็นคู่ชีวิตน้องเลยนาาาาาาา ชอบก็บอกว่าชอบนะคะเอริค แม้จะเขิน ๆ หน่อยก็เถอะ อิอิ
    #1219
    0
  4. #1188 kiki3k (@PareWaPkh) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 22:54
    น่ารักๆๆๆ ทำสัญญาแล้ววว
    #1188
    0
  5. #1117 MitsukiCarto (@MitsukiCarto) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 06:49
    ทำสัญญาเป็นคู่ชีวิตแล้วนะ~

    จะปึ๊ดจ้ำปึ๊ดกันครั้งหน้าก็คงจะง่ายขึ้นอ่ะเนอะ~
    #1117
    0
  6. #1105 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 18:49
    อย่าปากแข็งนักเลยเอริค

    รักก็คือรัก
    #1105
    0
  7. #1008 veearryn (@Arin04) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 01:54

    ทำไมตอนนี้อ่านแล้วดูเขิน แบบเลโอคงรักและห่วงเอริคมากๆเลย

    #1008
    0
  8. #937 GokuH@y@ (@gokuhaya) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 07:34

    มาเรียเป็นแม่สื่ออีกแล้วว ถถถถถ

    #937
    0
  9. #929 peangploy (@hoshiworld) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 06:13
    โอ๊ยยยย สรุปคนเขียนร้ายกาจที่สุด 55555
    #929
    0
  10. #826 SeowooPark (@the01yunosama) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 00:01
    ชอบความนิ่งของเอริคจัง
    #826
    0
  11. #818 NongYingNutty (@haruminilove) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 22:18
    โป๊ะแตกมากเนียนมาได้ตั้งนาน 5555
    #818
    0
  12. #782 Onlyten (@onlyyy123) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 07:06
    # เลโอโป๊ะแตก 55555
    #782
    0
  13. #765 เก้าอี้น้อย (@zabow) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 12:51
    โดนแน่เลโอออ
    #765
    0
  14. #764 TAT47 (@TAT47) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 11:25
    มาเรียยย /กอดๆ
    #764
    0
  15. #763 pepairy (@pepairy) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 00:12
    อ้าาาาาาาาา
    #763
    0
  16. #762 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 21:12
    อย่าโกรธน้องน๊า^^
    #762
    0
  17. #749 chulada_eng (@chuladaeng55) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 15:59
    น้องโอโป๊ะแตกกก จะว่าไปขั้นตอนสุดท้ายของการทำสัญญานี่น้องก็คือได้กำไรไปเต็มๆเลยน้าาา -.,- เอริคจะกลับลำก็ไม่ทันแล้ว เพราะทำกัน...ถึงขั้นสุดท้ายจีๆ โฮะๆๆๆๆๆๆ
    #749
    0
  18. #748 Beem_Bas (@Beem_Bas) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 15:45
    เขินอ่ะะะ เลโอเธอจะละมุนอะไรขนาดน๊านนนนนน บิดตัว/ม้วนๆ
    #748
    0
  19. #745 LoveHyuk13 (@onlysjonlylove) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 15:10

    โอ้ยยน้องงงง 555555 หมายถึงเลโออ่ะ 55555 คือแบบนิยามคำว่าน้องเหมาะกับเลโอ หุหุหุ
    #745
    0
  20. #744 chayenahh (@chayenahh) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 13:02
    ชอบเรื่องนี้มากๆ ชอบการดำเนินเรื่องแบบเอื่อยๆ ถูกจริตเรามากเลยค่ะเรื่องแนวนี้ อย่าดราม่าเลยนะไรท์์ ฮืออ เอ็นดูวน้อง
    #744
    0
  21. #743 Popularpong (@poppulapong) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 10:46
    เพิ่งเจอเรื่องนี้ อ่านรวดเดียวเลย ฮือชอบมากกกกกกกกกก
    #743
    0
  22. #741 fannan (@nanz_ies) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 08:27

    อ่านทันละค้าบ เลโอรักเอริคขนาดนี้ เอริคละจะว่ายังไงรออ่านต่อค้าบ

    #741
    0
  23. #740 เทียแมต (@ldiva) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 23:36
    ความยิ่งใหญ่นี้นั้นนน ตัดภาพไปที่ความยอมเมีย 5555. โธ่หนูลูกกก // ขอบคุณไรท์ค่าาา
    #740
    0
  24. #739 Ash-Grey (@saith) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 22:51
    ไหนๆก็พูดถึงปีศาจอีกสามตน จะมีแว่บๆโผล่มาให้เห็นบ้างไหมหว่า แต่ถ้ามีก็ดีเผื่อเรื่องจะยาวขึ้น อยากอ่านต่อนานๆมากเลยยย
    #739
    0
  25. #738 nnnnnnnnnny (@NaHHamm) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 22:20
    เลโอออ หล่อเลยยย
    #738
    0