อย่าเก็บของตกพื้นขึ้นมาเลี้ยง [yaoi]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 120,262 Views

  • 1,461 Comments

  • 8,737 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    9,717

    Overall
    120,262

ตอนที่ 2 : บทที่1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23138
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2345 ครั้ง
    4 พ.ย. 61

วันถัดมามันถึงเริ่มรู้สึกตัว อีกฝ่ายขยับตัวเล็กน้อยพลางมองไปรอบๆ ห้องด้วยสายตางุนงง



เอริครู้สึกได้ว่ามีอะไรบางอย่างขยับเคลื่อนไหวที่หางตา เขาจึงเงยหน้าจากกองกระดาษที่กำลังคัดลอกอยู่ ทันทีที่มันเห็นใบหน้าของเอริค ตาของมันก็เป็นประกายแวววาวระยิบระยับ แล้วกระโดดขึ้นมาเกาะบนไหล่ของเขาราวกับตัวมันเบานักหนา



“หนัก” เอริคนิ่วหน้าพลางเอ่ยปากบ่น แต่เมื่อนึกขึ้นว่าอีกฝ่ายไม่น่าจะพูดภาษามนุษย์ได้ เขาจึงวางปากกาลงในถ้วยน้ำหมึก ก่อนจะอุ้มเจ้ามังกรที่เกาะอยู่บนไหล่ลง



ถึงตัวจะเล็กเมื่อเทียบกับขนาดของมังกรทั่วไป แต่น้ำหนักไม่ได้น้อยเลย หากมันขึ้นมาเกาะนานกว่านี้ ไหล่เอริคคงหักก่อนพอดี



มันแสดงสีหน้าหงอยลงอย่างเห็นได้ชัดเหมือนสุนัขที่ถูกเจ้านายด่า แต่ก็ยอมคลานมาเกาะบนอุ้งมือของเขาอย่างเชื่อฟัง



จากนั้นมันขดตัวแล้วหลับตาพริ้มบนอุ้งมือ ไม่แม้แต่จะหันมามองสีหน้าอึมครึมของอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย



มังกรติดแม่หรือยังไง เอริคจ้องมองมังกรตัวจิ๋วในอุ้งมือตนเองแล้วถอนหายใจเฮือก รออยู่ครู่หนึ่งจนมั่นใจว่ามันหลับไปแล้ว เขาจึงลุกขึ้นแล้ววางมันลงบนตะกร้าที่เดิม



เอริคยืนจ้องอยู่ครู่ใหญ่ ในหัวหวนนึกถึงคำพูดของมาเรียเมื่อวาน



‘สัตว์ประเภทนี้ดุร้าย มีพลังแกร่งกล้ามาก’



ตรงไหนกันที่ว่าดุร้าย



เอริคเห็นแต่ท่าทีเชื่องๆ เหมือนหมาหงอยเวลาถูกเจ้านายดุหรือลูกไก่ติดแม่มากกว่า



เขาพ่นลมหายใจ เลิกให้ความสนใจกับมัน ก่อนจะเดินกลับมาที่โต๊ะทำงานเพื่อจัดการงานที่ต้องทำต่อ



วันนี้เอริคมีงานคัดลอกหนังสืออีกตั้งสองเล่มและยาอีกเกือบห้าอย่างที่ต้องผสมส่ง งานทั้งหมดนี้เขาไม่คิดว่าจะสามารถทำเสร็จได้ภายในวันเดียว แค่คัดลอกหนังสือหนึ่งเล่มก็ใช้เวลาเป็นอาทิตย์แล้ว ฉะนั้นอะไรที่รีบใช้ เขาก็จะเริ่มทำอันนั้นก่อน



เอริคเลื่อนเก้าอี้ไม้แล้วนั่งลงพลางเอนตัวลงกับพนัก มือหยิบปากกาที่ถูกวางทิ้งไว้ในขวดน้ำหมึก ก่อนจะเริ่มคัดลอกหนังสือต่อจากที่ทำค้างเอาไว้



ตลอดวันนั้นเอริคนั่งคัดหนังสือที่โต๊ะเขียนอย่างเดียวไม่ไปไหน เขานั่งอยู่ตรงนั้นนานเท่าไรก็ไม่อาจรับรู้ได้ จวบจนกระทั่งน้ำหนักบางอย่างโถมลงมาที่ไหล่ของเขาเต็มแรง



เอริคชะงัก สะดุ้งจนเกือบสะบัดทิ้ง แต่พอมองเห็นว่าอะไรเกาะอยู่บนไหล่ เขาก็เอ่ยปากไล่ด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหน่ายปนรำคาญ



“ออกไป”



สีหน้าของมันหงอยลง แต่ก็ยอมคลานลงจากไหล่ของเขาอย่างว่าง่าย แล้วมาเกาะหนึบเข้าที่แขนแทน



เอริคพ่นลมหายใจ มือข้างหนึ่งก็พยายามแงะออก ในขณะที่มันก็พยายามส่งสายตาเป็นประกายให้เขาราวกับพยายามจะขอความเห็นใจ



แล้วอย่างไรเล่า ในเมื่อเขาไม่ชอบเด็กอยู่แล้ว ลูกไม้พรรค์นี้จะได้ผลที่ไหน



“อย่ามารบกวนฉันเวลาทำงาน” เอริคเอ่ยด้วยน้ำเสียงแข็งทื่อ ทว่าทันทีที่เอ่ยออกไปเขาถึงพึงระลึกขึ้นมาได้ว่าน้ำเสียงนั้นเย็นเยียบและแข็งกระด้างกว่าปกติ



ไม่รู้ว่าเพราะกลัวหรืออย่างไรมันจึงสะดุ้งเล็กน้อย ดวงตากลมโตนั้นจ้องมองเขาก่อนจะยอมคลานถอยร่นลงไปที่โต๊ะ



เอริคเบือนหน้าหนี เขาไม่ให้ความสนใจกับมันอีก ก่อนจะเริ่มหันกลับมาคัดลอกหนังสือต่ออีกครั้ง ผ่านไปได้สักพักเขาถึงเพิ่งนึกได้ว่าเวลาเลยเที่ยงจนจะคล้อยบ่ายมาได้สักระยะแล้ว



จากนั้นเขาก็หวนนึกถึงท่าทีของเจ้ามังกรตัวนั้น ความรู้สึกบางอย่างผุดวาบขึ้นมาในอก



บางทีมันอาจจะหิวเลยเข้ามาอ้อนเพื่อขออาหารหรือเปล่า..?



ชายหนุ่มรู้สึกผิดขึ้นมาทันที ปกติเขาไม่ค่อยได้กินอาหารเลยแทบจะไม่ได้ให้ความสำคัญมากนัก เขาลุกขึ้นจากโต๊ะ มือวางปากกาลงในขวดน้ำหมึก ก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบๆ บ้านเพื่อหามังกรตัวนั้น



เอริคเริ่มเดินสำรวจตามซอกต่างๆ ทั้งหม้อ ชั้นวางของ ชั้นหนังสือและกล่องเก็บของเผื่อว่ามันจะหลบอยู่ที่ไหนสักแห่งเพราะกลัวเขา



ทว่าถึงจะเดินหาอยู่เป็นชั่วโมง เขาก็ไม่พบเจ้ามังกรตัวนั้นแต่อย่างใด



ดังนั้นเหลือทางเป็นไปได้ทางเดียวคือมันออกไปข้างนอก



เอริคเริ่มคิดหนัก มือเคาะลงกับโต๊ะอย่างใคร่ครวญว่าควรจะตามออกไปดีหรือไม่ หากเป็นไปได้เขาก็ไม่อยากออกจากบ้านไปไกลเพราะรำคาญปัญหาที่อาจจะตามมาในภายหลัง



หากไกลกว่าป่านี้ เอริคก็คงตามไปไม่ได้แล้ว



อันที่จริงแล้วถ้าเจ้าตัวนั้นมีพลังมากกว่ามังกรหลายเท่าจริงๆ มันไม่มีอะไรให้น่าเป็นห่วงเลย เพราะที่ป่านี้ไม่ได้มีสัตว์อะไรที่น่ากลัวมาก แถมแผลก่อนหน้านี้ก็หายดีแล้วด้วย



ถ้าไม่มีอะไรเดี๋ยวมันก็คงกลับมาเอง



แต่ถ้ามันไม่กลับมา..



ความรู้สึกผิดที่อยู่ในอกทำให้เอริคเริ่มหายใจติดขัด ยิ่งนึกขึ้นได้ว่าเขาละเลยอีกฝ่ายจนทำให้มันหายไป เอริคก็รีบตรงไปที่ประตูอย่างรวดเร็วเพื่อเตรียมจะออกตามหา



ทว่าทันทีที่เปิดประตูออกมา เขาก็เจอเด็กผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ที่หน้าบ้าน ท่าทางของเด็กคนนั้นดูเลิ่กลั่กเล็กน้อย เนื้อตัวเปียกโชกไปด้วยน้ำ บางส่วนเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบดินและโคลน



ถึงอย่างนั้นนัยน์ตาสีฟ้าครามราวกับท้องทะเลลึกกอปรผมสีบลอนด์กลับยิ่งขับให้ใบหน้านั้นโดดเด่น ทำให้แทนที่อีกฝ่ายจะดูมีสภาพย่ำแย่ กลับกลายเป็นดูงดงามและสวยเสียจนต้องหยุดหายใจ



ราวกับเทพยดาที่เหยียบย่างลงมายังพื้นโลก



ยังไม่ทันที่จะได้เอ่ยอะไร อีกฝ่ายก็เอียงคอ จ้องมองเขาด้วยสีหน้ายิ้มๆ



เขาคงจะเอ่ยปากถามอีกฝ่ายไปแล้วว่าหลงป่ามาหรืออย่างไร หากไม่ติดว่ารู้สึกคุ้นเคยกับท่าทางและรูปลักษณ์ของมันจนต้องหยุดคิด



“เจ้ามังกรนั่น?”



เมื่อพูดถึงตรงนี้เอริคเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเขายังไม่ได้ถามชื่ออีกฝ่ายเลย



อีกฝ่ายยิ้มกว้างขึ้น มันพยักหน้าแบบรวดเร็วก่อนจะเข้ามากอดขาเขาเหมือนเด็กที่อ้อนพ่อแม่เวลาอยากได้ของเล่น



หน้าตาเปลี่ยนแต่นิสัยไม่เปลี่ยนจริงๆ เอริคพ่นลมหายใจ สีหน้าเหนื่อยหน่ายขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะรีบชักเท้าหลบ



ทว่าทันทีที่ความรู้สึกเย็นๆ ลื่นๆ แตะเข้าที่ผิวกางเกง เอริคก็หยุดฝีเท้าพลางก้มลงมองอีกฝ่าย จากนั้นเขาถึงเห็นปลาในกำมือมัน



เอริคพิจารณาอยู่ครู่ใหญ่แล้วถามน้ำเสียงราบเรียบ



“นั่นอะไร?”



มันตอบกลับมาด้วยภาษาที่เขาไม่รู้จัก พอเห็นว่าเขายืนนิ่ง ไม่แสดงปฏิกิริยาใดๆ โต้ตอบ อีกฝ่ายเลยหยุดคิดไปพักใหญ่ แล้วพูดด้วยภาษาที่เขาคุ้นชินออกมา



“เอามาให้..”



“ให้ฉัน?”



เอริคถามแบบไม่ค่อยเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน แต่อีกฝ่ายก็พยักหน้ารับแล้วยื่นปลาที่ตายแล้วมาให้



ชายหนุ่มจ้องมองปลาในกำมืออีกฝ่าย ความรู้สึกประหลาดใจทำให้เขายืนอยู่กับที่ ลืมแม้แต่จะยื่นมือออกไปรับ



“ทำไม?”



“มนุษย์ต้องกินอาหาร”



ความรู้สึกหงุดหงิดรำคาญก่อนหน้านี้หายไปอย่างรวดเร็ว เอริคที่มีสีหน้าเหนื่อยหน่ายเบื่อโลกมาทั้งวันถึงกับหลุดหัวเราะออกมา เขาย่อตัวลงก่อนจะยื่นมือไปรับปลาจากมืออีกฝ่าย “ขอบใจ แต่ว่าคราวหน้าน่ะไม่ต้องก็ได้นะ”



“ไม่ชอบ?”



“ปกติฉันไม่กินอาหาร” เอริคว่า แต่พอนึกได้ว่ามันสั้นเกินไป เขาเลยพูดขยายความต่อเล็กน้อย “มนุษย์กินอาหารก็จริง แต่สำหรับฉันเป็นกรณีพิเศษน่ะ”



อีกฝ่ายกะพริบตา จ้องมองเขาด้วยสีหน้างงๆ



“แต่ว่าคุณเป็นมนุษย์ไม่ใช่หรือ?”



เอริคเงียบไป เขายื่นมือข้างที่ไม่ได้ถือปลาลูบหัวอีกฝ่ายเล็กน้อย พอเห็นว่าอีกฝ่ายดูมีท่าทีพึงพอใจ ลืมสิ่งที่ถามเมื่อครู่ไปจนหมดสิ้น ชายหนุ่มจึงลุกขึ้นยืน มือดันประตูไม้กว้างขึ้นเล็กน้อยให้อีกฝ่ายสามารถเข้ามาได้



พอเด็กชายเดินเข้ามาด้านในแล้ว เขาจึงรีบปิดประตูแล้วลงกลอน ระหว่างที่กำลังครุ่นคิดว่าจะเอาปลาไปทำอะไรดี เอริคก็นึกถึงข้อสงสัยหนึ่งขึ้นมาได้



“แล้วนายล่ะ ปกติกินอาหารสุกได้หรือเปล่า?”



“อาหารสุกคืออะไร?”



“มันคือ..” เอริคพูดค้างไว้แค่นั้นเพราะนึกคำอธิบายไม่ออก เมื่อเดินเลี้ยวเข้ามาในครัวที่มีฝุ่นเกาะบางส่วนเพราะไม่เคยแตะต้องเลย เขาถึงตอบออกไป “อาหารที่เปลี่ยนสภาพเพราะผ่านความร้อนมา”



อีกฝ่ายดูงุนงงเล็กน้อยกับอุปกรณ์ที่เห็น ก่อนจะเดินเข้ามาวนเวียนใกล้ตัวเขาแล้วถามขึ้น “ให้ผมช่วยอะไรไหม?”



“ช่วยนั่งเฉยๆ”



เด็กชายเงียบทันทีที่ได้ยินประโยคนั้น เขาถอยห่างออกมาจากเอริคแล้วปีนแบบทุลักทุเลขึ้นไปนั่งเก้าอี้สูง จากนั้นก็จ้องมองอีกฝ่ายแบบแทบจะไม่กะพริบตา



เอริคหยิบจับอุปกรณ์พวกนั้นอยู่ครู่ใหญ่ เกิดเสียงแปลกตามมาเป็นช่วงๆ ผ่านไปพักหนึ่งอีกฝ่ายจึงวางก้อนสีขาวๆ ที่มีจานรองอยู่ลงบนโต๊ะ



เด็กชายจ้องมองก้อนสีขาวนั้นตาปริบๆ สลับกับใบหน้าของเอริค



“ผมไม่ค่อยเจอมนุษย์แบบคุณเลย”



เอริคเงยหน้าขึ้นมา “ยังไง?”



“คุณมีสีผมกับสีตาที่ไม่เหมือนมนุษย์คนอื่น”



“มีคนที่สีผมกับสีตาเหมือนฉันอีกเยอะ” เอริคว่าพลางเลื่อนเก้าอี้ออกเพื่อนั่งลง “แต่อาจจะตายไปหมดแล้ว”



มันเอียงคอเล็กน้อย มองเอริคด้วยสีหน้างุนงงราวกับต้องการจะขอคำอธิบายเพิ่มเติม



“ถูกฆ่า” เอริคเอ่ยสั้นๆ ก่อนจะแตะลงที่ผมตัวเองอย่างนึกขึ้นได้ “คนที่เกิดมามีผมสีแดง ตาสีเขียวแบบฉันน่ะถูกฆ่าหมด จะว่ามันเป็นคำสาปก็คงได้”



“แต่ว่าคุณไม่ได้โดนคำสาปนี่”



เอริคปวดหัวขึ้นมาทันที แต่อีกฝ่ายไม่ใช่มนุษย์แบบเขา ฉะนั้นการที่ไม่เข้าใจเรื่องแบบนี้คงไม่แปลกเท่าไร



“เปรียบเปรยน่ะ”



เด็กชายปีนลงมาจากเก้าอี้ อีกฝ่ายเดินเข้ามาใกล้เขา มือยื่นเข้ามาแตะลงบนเส้นผมของเอริคพลางยิ้มให้ “แต่ผมชอบนะ ผมสีแดง ตาสีเขียว แบบคุณดูสวยมากเลย”



เอริคเงียบพักใหญ่เพราะไม่รู้ว่าควรจะโต้ตอบอย่างไร



สำหรับคนที่เกิดมามีสีตาและสีผมแบบนี้ เขาไม่เคยมองว่ามันเป็นความโชคดี เพราะแตกต่างจากคนอื่นมากเกินไปจึงถูกฆ่า ต้องใช้ชีวิตอยู่แบบหลบๆ ซ่อนๆ



ดังนั้นนี่คงจะเป็นครั้งแรกที่ได้ยินคำชมจากคนอื่น



“ขอบใจ” เอริคเอ่ยสั้นๆ เขาจงใจตัดบทพูดอะไรไม่ออก



แน่นอนว่าเอริคยังคงเกลียดเด็ก แต่เหตุการณ์หลายอย่างที่เกิดขึ้นในวันนี้ทำให้เขารู้สึกดีกับอีกฝ่ายจนแทบจะไม่หลงเหลือความเกลียดแล้ว



พอเห็นว่าเด็กตรงหน้าจ้องเขาตาแป๋วราวกับรอคอยอะไรบางอย่าง เอริคเลยใช้ส้อมจิ้มลงกับเนื้อปลาในจานแล้วยื่นให้อีกฝ่าย “ยังไม่เคยกินใช่ไหม? ลองกินดู”



เด็กชายจ้องมองเนื้อบนส้อมนั้น ก่อนจะก้มลงแล้วงับ



พอเคี้ยวอยู่พักหนึ่ง อีกฝ่ายก็แสดงสีหน้าประหลาดใจออกมา สายตาคู่นั้นเป็นประกายขึ้นก่อนจะจับจ้องมองเขาด้วยความตื่นเต้น



“คราวหน้าทำให้ผมกินอีกนะ” เด็กชายว่าด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น “อาหารที่คุณทำอร่อยมากเลย”



เอริคเลิกคิ้วเล็กน้อย ก่อนลองเอาเข้าปากตัวเองบ้าง พอเห็นว่ารสชาติไม่แย่ แต่ก็ไม่ได้ดีอะไรขนาดนั้นเลยวางส้อมลง “อยากกินก็จับปลามาอีกสิ”



“คุณสัญญาแล้วนะ”



เขาพยักหน้ารับ ขณะที่อีกฝ่ายยื่นมือเข้ามาสัมผัสที่หลังมือของเขา



เอริครับรู้ได้ถึงความร้อนผ่าวราวกับไฟแผดเผาที่หลังมือ ขณะเดียวกันมันก็เย็นเยียบเสียดลึกเข้าไปถึงขั้วกระดูก เขานิ่วหน้าด้วยความเจ็บพลางชักมือหลบ ก่อนจะเห็นสัญลักษณ์บางอย่างบนนั้น



หน้าตามันคล้ายกับหยดน้ำ แต่มีลักษณะเป็นสี่เหลี่ยมซ้อนกันหลายอัน เป็นสัญลักษณ์หน้าตาแปลกๆ ที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน จ้องได้อยู่ครู่หนึ่งมันก็เลือนหายไปจากหลังมือของเขาราวกับว่าไม่มีตัวตนมาก่อน



“มันคือการทำสัญญาน่ะ” เด็กชายอธิบายด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม เมื่อเห็นว่าเอริคมองด้วยสีหน้างุนงง “เวลาสองฝ่ายตอบรับต้องทำข้อตกลงกัน”



พอได้ยินแบบนั้นเอริคเลยเลิกให้ความสนใจกับสัญลักษณ์บนมือ ก่อนจะเงยหน้าขึ้น



“ไม่เห็นต้องทำถึงขนาดนี้”



อีกฝ่ายยิ้มรับ ไม่พูดอะไร ทว่าในรอยยิ้มนั้นกลับมีความนัยบางอย่างแฝงถึงหลายส่วน



แล้วหลังจากนั้นใครจะไปคาดคิดว่าเจ้าเด็กนี่จะเอาปลามาให้เขาทำให้กินทุกวันจริงๆ



-------------------------------------------------


[Talk]


ขอบคุณทุกๆ คนที่สนใจมากๆ นะคะ เขินมาก เขียนขึ้นมาเพื่อแก้เครียดไม่คิดว่าจะมีคนสนใจเยอะขนาดนี้



จนถึงตอนนี้เราสงสัยว่าทุกคนเข้าใจโพสิชั่นของเรื่องนี้ว่ายังไงกันบ้างคะ


เอริคเคะ หรือ เอริคเมะ?

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.345K ครั้ง

91 ความคิดเห็น

  1. #1461 Par_dao (@Par_dao) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 05:59
    มันเป็นแผนใช่มั้ย น้องต้องมีแผนแน่นอน
    #1461
    0
  2. #1440 Mint S (@siri-ch36) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 16:21
    น้องร้ายใช่ไหมเนี่ยยย
    #1440
    0
  3. #1436 Azlyss (@Azlyss) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 20:29
    เมะเด็กชั่ยหรือมั่ยยย เห็นออร่าความหลัวน้องอะ
    #1436
    0
  4. #1425 Sunshine (@kaimuk-raweewan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 21:57
    น้องมันจีบพี่ด้วยการจับปลามาให้ แต่สุดท้ายตัวเองก็กินปลาเอง เอ็นดูววววววว์
    #1425
    0
  5. #1413 LoliDark (@nutsume0204ndg7) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 17:24
    เอริก เคะ แน่นวล คอนเฟิร์ม(???) 555555
    #1413
    0
  6. #1411 มากิริจัง (@mikiri) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 10:04
    น่ารักดีค่ะ​ อ่านต่อ
    #1411
    0
  7. #1386 raiwawa (@raiwawa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:48
    แงงงง น้องน่ารักกกก
    #1386
    0
  8. #1352 polypoll (@ployciel) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:19
    รอน้องโตน้องต้องเมะแน่ พี่เชื่อมั่น
    #1352
    0
  9. #1344 Little Finz. (@pikkusormi) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:55
    นางเคะแน่นอน น้องดูเมะร้ายยย
    #1344
    0
  10. #1343 SarangHAE yo (@zeze1997) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:37
    น่าเอ็นดู แต่ดูร้ายกาจ
    #1343
    0
  11. #1331 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:53
    กินปลาจะได้ฉลาดๆไง
    #1331
    0
  12. #1324 tatar18 (@ta_kritsana) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:22

    น่าร้ากกกก
    #1324
    0
  13. #1323 tatar18 (@ta_kritsana) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:22

    น่าร้ากกกก
    #1323
    0
  14. #1320 RhongTood (@marklmsg7) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:50
    ร้ายกาจ​ เด็กนี่มันร้ายยย
    #1320
    0
  15. #1297 NJChokdee (@NJChokdee) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:09
    เจอน้องผูกสัญญาชีวิตแล้วมั้ยล่ะ5555
    #1297
    0
  16. #1284 dkin96o (@tataya) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:24
    จะเป็นแค่สัญญาทำอาหารให้แค่นั้นจริงๆ เหรอออออ ครุ่นคิดดดดด
    #1284
    0
  17. #1204 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 01:13
    น่อววววววว เด็กมันน่ารักซะจนเกลียดไม่ลงเลย แง้ ว่าแต่น้องชื่ออะไรคะเนี่ย
    #1204
    0
  18. #1170 kiki3k (@PareWaPkh) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 18:28
    โดนแล้ววว ทำอาหารไม่ต้องทำสัญญาก็ได้555555
    #1170
    0
  19. #1088 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 14:11
    เด็กนี่มันร้ายนะคะหัวหน้าหลอกให้ทำสัญญาด้วย555555
    #1088
    0
  20. #1075 MitsukiCarto (@MitsukiCarto) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 04:13
    เอริคเคะแน่ๆ โดนชมว่าสวยขนาดนี้~
    #1075
    0
  21. #1041 ChoMin •• ❤ (@13thofkm) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 08:48
    น้องมังกรน่ารักมาก ไหนผู้เชี่ยวชาญบอกว่าสัตว์วิเศษประเภทนี้ดุร้ายและแข็งแรงมากไง แต่ทำไมนิสัยน้องเหมือนแมวจัง เพราะแมวมันก็ชอบจับโน่นนี่มาให้เจ้าของเหมือนน้องเปี๊ยบ แต่ดูท่าทางน้องจะเจ้าเล่ห์ไม่เบา มีการทำสัญญามัดมือชกซะด้วย เอ้อ ว่าแต่คุณเอริคเหมือนจะไม่ใช่มนุษย์นะ เพราะไม่กินข้าวก็อยู่ได้ บางทีอาจจะเป็นพ่อมด ?
    #1041
    0
  22. #1013 y_pps (@y_pps) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 18:25
    วางสามบาท เอริคเคะ
    #1013
    0
  23. #1001 BG3031 (@Cake__Cake) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 14:59
    เคะแน่ๆ ใช่มะ
    #1001
    0
  24. #985 LangMeae (@LangMeae) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 08:49
    มัดมือชกปะเนี่ยย
    #985
    0
  25. #914 peangploy (@hoshiworld) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 04:48
    งานนี้จะมีพลิกโพมั้ยนะะะ แต่น้องแบบแอบร้ายนะเราอะ 55555
    #914
    0