อย่าเก็บของตกพื้นขึ้นมาเลี้ยง [yaoi]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 120,804 Views

  • 1,470 Comments

  • 8,747 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    10,259

    Overall
    120,804

ตอนที่ 20 : บทที่17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10375
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1188 ครั้ง
    8 ม.ค. 62

มาเรียกลับไปแล้วหลังจากที่พวกเขาดื่มชาด้วยกันครู่หนึ่ง เอริคเอนตัวลงกับเตียง ชักหงุดหงิดที่ปวดสะโพกจนแทบทำอะไรไม่ได้


เขาแอบนึกค่อนขอดเลโอในใจ และด่าตัวเองด้วยที่ขยับแรงเกินจนลุกแทบไม่ขึ้น


“ดีขึ้นบ้างหรือยังครับ?”


เขาหันไปมองตามเสียงถึงเห็นว่าเลโอเข้ามาตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้


“ดีขึ้นแล้ว” เอริคตอบ “อย่างน้อยก็นั่งได้”


ฟังดูน้ำเสียงนั้นคล้ายกับประชดกลายๆ แต่เลโอไม่พูดอะไร อีกฝ่ายขยับเข้ามานั่งใกล้ๆ แล้วยื่นแก้วที่บรรจุน้ำสีแปลกๆ ให้


“อะไรน่ะ” เอริคถาม แต่ก็รับมา ดูจากสีของน้ำแล้วเขาไม่คิดว่ามันจะกินได้


“กระเทียมครับ” เลโอว่า “รักษาอาการปวดเมื่อยได้”


ชายหนุ่มขมวดคิ้ว ก่อนจะก้มหน้าเข้าไปดม พอได้กลิ่นรุนแรงของกระเทียมถึงกับกลั้นหายใจแทบไม่ทัน


“ในหนังสือบอกไว้หรือว่าให้ใส่กระเทียมในน้ำ”


“เปล่าครับ ผมใส่เอง”


เอริคพยักหน้า “ดี ถ้าหนังสือเล่มไหนบอก ฉันจะเอามันไปเผาทิ้ง”


เลโอนิ่งไปพักหนึ่ง “กระเทียมห้ามใส่น้ำหรือครับ”


“ใส่ได้” เอริคว่าน้ำเสียงเนือยๆ “แต่มันกินไม่ลง กลิ่นแรงไป ต้องเอามาใส่ปะปนในอาหารอื่นแทน”


“งั้นเดี๋ยวผมเอาไปทิ้ง” เอ่ยจบเลโอก็ยื่นมือมาจะคว้าแก้ว ทว่าเอริคกลับขยับหลบ ปล่อยให้มือของอีกฝ่ายค้างอยู่กลางอากาศ


“ไหนๆ ก็เอามาแล้ว ฉันกินหน่อยจะได้ไม่เสียของ” เอริคอธิบายก่อนจะจ้องมองน้ำในแก้วนั่น พลางหวนนึกถึงประโยคที่มาเรียพูด


‘ปกติปีศาจไม่ทำอะไรให้ใครโดยไม่มีค่าตอบแทนหรอก’


แต่เลโอกลับทำให้เขาโดยไม่ได้ขอ ลงทุนไปเปิดดูหนังสือสมุนไพรเพื่อจะไปหามาให้กิน


เมื่อมาถึงจุดนี้เอริคก็พูดอะไรไม่ออก พอลองคิดดูแล้วเหมือนเลโอจะพยายามเพื่อเขามากจริงๆ ดังนั้นเขาเลยไม่อยากทำร้ายน้ำใจอีกฝ่าย ถึงจะเกลียดอาหารกลิ่นแรงเข้าไส้ก็ตาม


เอริคกลั้นหายใจก่อนจะดื่มเข้าไปอึกหนึ่ง


ขนาดกลั้นหายใจเขายังรับรู้ได้ถึงกลิ่นที่ผ่านเข้ามาในปาก ชายหนุ่มเกือบจะสำรอกของที่กินเข้าไป แต่สุดท้ายเขาก็ทนกล้ำกลืนเข้าไปอึกหนึ่งแล้ววางแก้วไว้ที่โต๊ะด้านข้าง


“คุณต้องการอะไรอีกไหมครับ?”


“ขอหนังสือสักเล่ม”


เลโอหยิบหนังสือที่อยู่แถวนั้นส่งให้ ขณะที่เอริครับไปเปิดอ่าน เด็กหนุ่มก็หยิบหนังสือขึ้นมาเปิดอ่านด้วยเช่นกัน


เอริคเหลือบมองหนังสือที่เลโอถือ พอเห็นว่าเป็นหนังสือประโลมโลกก็มีสีหน้าเหนื่อยอ่อนขึ้นมา


“เชี่ยวชาญขนาดนี้ยังต้องอ่านอีกหรือไง”


“ถ้าเชี่ยวชาญก็คงทำให้คุณไม่เจ็บ” เลโอว่าด้วยน้ำเสียงติดจะสำนึกผิด “อ่านเอาไว้เผื่อครั้งหน้าจะได้ทำให้คุณไม่เจ็บ”


เอริคชะงัก “ยังจะมีครั้งหน้าอีกเรอะ”


“อนาคตเป็นเรื่องที่เราไม่รู้นี่ครับ”


ชายหนุ่มถอนหายใจ ก่อนอธิบาย “เอาตรงๆ นะ ใส่ด้านหลังน่ะเจ็บอยู่แล้ว ไอ้หนังสือที่นายอ่านน่ะ ถึงจะเป็นผู้ชายกับผู้หญิง แต่มันไม่มีฉากร่วมเพศกับทางด้านหลังหรอกนะ”


เลโอหยุดอ่านก่อนจะมองเอริคอย่างสนใจ “ทำไมหรือครับ”


“มีอะไรทางด้านหลังมันผิดกฎหมายไง” เอริคพูดน้ำเสียงอ่อนลง “ถ้าทางการรู้นายโดนจับโยนขึ้นแท่นประหารแน่”


“เหมือนกับรักเพศเดียวกันหรือครับ” เลโอถามด้วยน้ำเสียงไม่เข้าใจ “ทำไมถึงผิดล่ะ?”


“เพราะชีวิตมนุษย์เป็นเหมือนของขวัญจากพระเจ้า ทำแบบนั้นคือการคุมกำเนิดอย่างหนึ่งเลยผิดกฏหมายไง”


เลโอเงียบ เหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่


“แปลกดีนะครับ” อีกฝ่ายว่า “บางเรื่องก็ซับซ้อนจนผมไม่เข้าใจ”


“ค่านิยมกับความเชื่อมันเปลี่ยนกันได้ตลอดเวลา ไม่ต้องคิดมาก” เอริคเอ่ยก่อนพลิกหนังสือในมือ “บางอย่างก็งี่เง่าจนฉันยังไม่เข้าใจ”


“คุณอยู่มาหลายร้อยปีแล้วคงเห็นอะไรมาเยอะ”


“ถ้าหมายถึงเรื่องงี่เง่าก็มีเต็มไปหมด” เอริควางหนังสือลงข้างตัว “เข้ามาใกล้หน่อย ฉันมีเรื่องอยากจะถาม”


เลโอวางหนังสือลงกับโต๊ะก่อนขยับเข้าไปใกล้ตามคำสั่ง ยังไม่ทันที่จะได้เอ่ยหรือพูดอะไรออกไป เอริคก็คว้าใบหน้าเขาไว้ก่อนจะขยับเข้ามาใกล้


เขานึกว่าเอริคจะจูบเลยอยู่นิ่งๆ แต่อีกฝ่ายกลับมองลึกเข้ามาด้วยสีหน้าจริงจังขึ้น


“นายเป็นตัวอะไรกันแน่?”


เลโอหายใจติดขัดขึ้นมา “ถามอะไรของคุณครับ”


“นายเป็นคนรักษาโรคให้ฉันใช่ไหม?”


เด็กหนุ่มนิ่งไปก่อนจะพยักหน้า


“ปกติสัตว์วิเศษรักษามนุษย์ไม่ได้” เอริคว่าพลางปล่อยมือ “นายเป็นเลเวียธาน ทำไมถึงไม่บอกฉัน”


เลโอรู้สึกเย็นเยียบตั้งแต่หัวจรดเท้า เขามองเอริคด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก


“ถ้ารู้แล้วคุณจะรังเกียจผมไหมล่ะครับ” เด็กหนุ่มแค่นเสียง ก่อนลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วตรงไปที่เตียง “มนุษย์น่ะกลัวปีศาจทั้งนั้น”


ยังไม่ทันที่เอริคจะได้พูดอะไรต่อ เลโอก็กระโจนขึ้นคร่อมเขาอย่างรวดเร็ว มือข้างหนึ่งกำรอบลำคอ ขณะที่มืออีกข้างหนึ่งมีแสงสีฟ้าอ่อนจางๆ ยื่นเข้ามาใกล้ใบหน้าเขามากขึ้น


เอริคเบือนหน้าหนีเล็กน้อย ไม่ว่าแสงสีฟ้าในมืออีกฝ่ายจะเป็นอะไร แต่รู้สึกได้ว่ามันไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ “จะทำอะไร?”


“ลบความทรงจำ” เลโอพูดเสียงนิ่งเฉย ใบหน้านั้นเรียบนิ่งราวกับรูปสลัก ดูงดงามและน่ากลัวในคราเดียวกันอย่างที่เอริคไม่เคยเห็นมาก่อน “ไม่เจ็บหรอกครับ ไม่ต้องกลัว”


เอริคนิ่วหน้า ฉวยโอกาสที่อีกฝ่ายเผลอชกเข้าที่หน้าเลโออย่างแรง จนเด็กหนุ่มล้มลงแล้วกลิ้งไปด้านข้างเตียง พริบตานั้นชายหนุ่มรีบลุกขึ้น แล้วเดินตรงเข้าไปใกล้อีกฝ่ายทันที


ดูเหมือนเพิ่งรู้ตัวว่าใช้แรงมากเกินไป เอริคเลยสาวเท้าเดินเข้าไปใกล้ด้วยความเป็นห่วง แต่ยังคงรักษาระยะห่างระหว่างพวกเขาเอาไว้ “โทษที เจ็บไหม?”


เลโอเหลือบมองเอริค พลางกำมือแน่นจนเห็นเส้นเลือด “คุณรังเกียจผม”


“รังเกียจบ้าบออะไร” เอริคเอ่ยปากด่าอย่างทนไม่ได้ “ทำไมถึงต้องคิดว่ามนุษย์ทุกคนรังเกียจปีศาจ”


“ก่อนหน้านี้ผมเคยอยู่กับหญิงชราคนหนึ่ง” เลโอเล่าขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเบาลง “พอเธอรู้ว่าผมไม่ใช่มนุษย์ เธอก็เรียกนักบวชมาเพื่อฆ่าผม”


“แล้วนายก็หนีมาตามน้ำ?”


เลโอพยักหน้า ท่าทางดูหดหู่ลงเล็กน้อย “เพราะแบบนี้ผมถึงไม่อยากบอก ถ้าบอกแล้ว ยังไงผมก็ต้องเสียคุณไป”


เอริคชะงักเล็กน้อย ท่ามกลางความเงียบนั้น เขาขยับตัวเข้าไปใกล้พลางสวมกอดอีกฝ่ายจากทางด้านหลัง


เลโอกะพริบตา รับรู้ได้ถึงไออุ่นที่ส่งผ่านจากทางด้านหลังแล้วทำอะไรไม่ถูกพักใหญ่


“ฉันไม่ได้รังเกียจนายสักหน่อย” เอริคพูดเสียงอ่อนลง “นายช่วยฉันไว้ตั้งหลายครั้ง ทำไมถึงต้องรังเกียจ?”


“ปกติมนุษย์กลัวปีศาจ”


“ถ้าเป็นปีศาจอย่างนายฉันก็ไม่กลัว”


เลโอเกือบจะดีใจ แต่พอคิดอีกทีก็รู้สึกว่าประโยคมันแปลกๆ “หมายความว่ายังไงครับ”


“ก็ตามนั้น” เอริคตอบด้วยท่าทีที่ไม่ใส่ใจเท่าไรนัก ก่อนจะปล่อยมือออก


“เหมือนคุณบอกว่าผมไม่น่ากลัว”


“ถูกต้อง” เขาพยักหน้ารับ


จากที่กำลังดีใจ สีหน้าเลโอเปลี่ยนไปในทันที


“ทำหน้าอย่างนั้นทำไม” เอริคเลิกคิ้วขึ้นเมื่อเห็นอีกฝ่ายมีสีหน้าอึมครึมขึ้น


“ผมไม่น่ากลัวตรงไหน”


“ยังต้องถามอีกเรอะ” เอริคถามด้วยน้ำเสียงไม่เชื่อหู “ก่อนอื่นนะ เลิกทำตัวเหมือนเด็กติดแม่ก่อนเลย”


“ผมไม่ได้ติดแม่ครับ ผมติดคุณ”


เอริคถึงกับอับจนคำพูดอยู่ครู่ใหญ่ เขารีบเบี่ยงประเด็นไปพูดถึงเรื่องอื่นอย่างรวดเร็ว


“แล้วสัญญาเลือด..” เขาเกริ่นขึ้นอย่างลังเล “ที่นายทำไว้ ยกเลิกได้ไหม”


เลโอดูจะชะงักไปเล็กน้อย แววตาดูเหมือนแปลกใจว่าเขารู้เรื่องสัญญานั้นได้อย่างไร ใช้เวลาอยู่ครู่ใหญ่กว่าอีกฝ่ายจะเอ่ยออกมา “ยกเลิกได้ครับ แต่ผมกับคุณ เราจะตายคู่”


“ทำไม”


“ถ้าให้อธิบายก็..ตอนนี้พลังของผมกดโรคในตัวคุณไว้” เลโอพูดด้วยน้ำเสียงลังเลเล็กน้อย “ถ้ายกเลิกก็เท่ากับว่าคุณจะกลับมาป่วยเหมือนเดิม ส่วนเรื่องสัญญาเลือด การทำสัญญากับใครก็เหมือนยกชีวิตให้อีกคนครึ่งหนึ่ง ถ้าผมยกเลิกก็เท่ากับว่าผมตาย”


“แล้วถ้านายตาย ฉันจะตายหรือเปล่า”


“ไม่ครับ ต่อให้ผมตาย พลังผมก็อยู่ในตัวคุณ”


เอริคกำมือแน่น เริ่มรู้สึกว่าเรื่องยุ่งยากกว่าที่คิด “ทั้งที่รู้ว่าผลลัพธ์จะออกมาเป็นแบบนี้แต่ก็ยังรั้นที่จะทำสินะ”


“ผมไม่อยากให้คุณตาย”


ชายหนุ่มมองหน้าเลโออยู่อึดใจก่อนจะขยับถอยหลังออกมาเล็กน้อย ท่าทางดูเหนื่อยหน่ายเหมือนไม่อยากจะพูดต่อ


“งั้นก็ไม่ต้องยกเลิก” เอริคว่าก่อนพยักเพยิดไปทางประตู “ออกไปได้แล้ว ฉันอยากได้เวลาพักผ่อน”


เลโอไม่ได้โต้เถียงอะไรต่อ อาจจะเพราะรู้สึกได้ว่าอารมณ์ของอีกฝ่ายยังไม่พร้อมที่จะพูดคุยด้วยในตอนนี้ เขาเลยเดินไปปิดผ้าม่านก่อนจะรีบเดินออกไปทางประตูอย่างรวดเร็ว “แล้วเดี๋ยวผมจะเตรียมอาหารเอาไว้ให้”


เอริคมองจนกระทั่งอีกฝ่ายลับตาไป ความรู้สึกปวดในอกทำให้เขาเหนื่อยหน่ายจนพูดอะไรไม่ออก มือหยิบหนังสือที่วางไว้ด้านข้างขึ้นมาเพื่อจะอ่าน ทว่ากลับไม่มีสมาธิจดจ่ออยู่กับสิ่งที่อ่านแม้แต่นิดเดียว


……………………………………………..


…………………………


หลังจากเหตุการณ์ในวันนั้น ทุกอย่างก็กลับกลายเป็นวันปกติอย่างที่เคยเป็น เลโอก็ยังคงตามจีบเขาเหมือนเดิม ขยันเขียนกลอนกับเอาดอกไม้มาให้เหมือนเดิมแม้ว่าเขาจะสั่งว่าไม่ต้องเอามาให้ก็ตาม


มีบ้างบางครั้งที่เอริคจะมองเลโอไม่ติด แต่ก็เป็นแค่ช่วงแรกๆ เท่านั้น


เอริครู้สึกโกรธอีกฝ่ายมาก อาจจะเพราะรู้สึกเหมือนถูกคนที่ไว้วางใจทรยศ ทำอะไรตามอำเภอใจกับร่างกายเขาโดยไม่มีปริปากบอกหรือเอ่ยถามความต้องการสักคำ


พอผ่านมาสักสองหรือสามวัน ความโกรธก็ลดน้อยลง ในหัวเอริคมีแต่ความคิดที่ว่าเลโอทำผิดก็จริง แต่สุดท้ายแล้วก็เป็นความหวังดี แม้จะเป็นความหวังดีที่ไม่ถูกต้องก็ตาม


แล้วอีกฝ่ายก็ยังเด็กอยู่


พอคิดแบบนี้ความโกรธก็ลดลง สุดท้ายเอริคก็ไม่โกรธเลโออีกเพราะคิดว่าถึงอย่างไรอีกฝ่ายก็ตั้งใจช่วย ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาเลยเริ่มกลับไปเป็นเหมือนเดิมอีกครั้ง


เอริคเท้าคางลงกับโต๊ะ สายตาจ้องมองกลอนในกระดาษด้วยสายตานิ่งเฉย ในหัวก็เริ่มคิดว่าถ้าเอากลอนจำนวนมหาศาลที่เลโอเขียนไปทำหนังสือ น่าจะทำออกมาได้สักสองหรือสามเล่มพอดี


กลอนที่เลโอเขียนรอบนี้เป็นกลอนที่ไม่ได้มีจุดผิดอะไร ออกจะเป็นกลอนที่ใช้การอุปมา คำศัพท์และสัมผัสไพเราะมากด้วยซ้ำ ว่ากันตามตรงแล้วเขาชอบกลอนนี้มากเลยทีเดียว


“รอบนี้นายเขียนดี” เอริคเอ่ยชม “ฉันชอบ”


เลโอดูมีท่าทีดีใจขึ้นมา แววตานั้นแทบจะเป็นประกายวิบวับ “งั้นผมขอจูบ”


เอริคมีสีหน้าบูดบึ้งขึ้นมาทันที ไม่เข้าใจว่าทำไมไอ้เด็กนี่ต้องพยายามฉวยโอกาสกับเขาตลอดเวลาด้วย “เสียใจด้วย แต่ไม่”


“งั้นบอกรักผมหน่อย”


เอริคชะงักกับคำพูดอีกฝ่าย ส่วนหนึ่งเป็นเพราะคาดไม่ถึงว่าจะได้ยินคำขอนี้มาก่อน แต่พอตั้งสติได้เขาก็รีบส่ายหน้าปฏิเสธ “อันนั้นยิ่งไม่ได้ ฉันไม่ได้ชอบนายสักหน่อย”


“คุณไม่ได้ชอบผมหรือ?”


“ฉันเคยบอกตอนไหน”


เลโอกำมือเข้าหากันแน่น ก่อนขยับใบหน้าเข้ามาใกล้ “ถ้าไม่ชอบแล้วคุณจะมีอะไรกับผมทำไม”


“นั่นเพราะนายใช้พลังแปลกๆ ไม่ใช่หรือไง” เอริคแย้ง


“ไม่เกี่ยวกันเลยครับ ถ้าคุณไม่ชอบ คุณก็ไม่ยอมทำกับผมอยู่ดี”


“ตอนนั้นฉันควบคุมตัวเองไม่ได้”


เลโอถอนหายใจ มือคลายออกเล็กน้อย แต่ยังคงจ้องลึกเข้าไปในนัยน์ตาของชายหนุ่ม “แล้วที่คุณฝันว่ามีอะไรกับผมล่ะ”


เอริคเถียงไม่ออก พลางหายใจติดขัดขึ้นมาคลับคล้ายกับว่าอากาศรอบข้างได้เหือดหายไปจนหมด


แน่นอนว่าเขาย่อมรู้ดีว่าตัวเองรู้สึกอย่างไร


แต่...


“นั่นมัน..”


“ความจริงคุณชอบผม” เลโอพูดขัดเมื่อเห็นว่าเอริคพูดอะไรไม่ออก “แต่คุณไม่ยอมรับ ทำไม?”


“นายเองก็น่าจะพอเดาได้อยู่แล้ว”


“เพราะเป็นอมตะสินะ” เลโอพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ ก่อนจะค่อยผละถอยออกมา แวบแรกเอริคนึกว่าอีกฝ่ายยอมรับและคงจะไม่ตามตื้อต่อแล้ว แต่คาดไม่ถึงเมื่ออยู่ๆ เลโอก็ยิ้มให้


“ถ้าอย่างนั้นคุณก็ทำให้ผมเป็นอมตะสิ”


เอริคอึ้งไปครู่ใหญ่ ครั้นเมื่อตั้งสติได้เขาก็ด่ากลับ “บ้าหรือไง”


“ผมไม่ได้บ้าครับ ผมตั้งใจจะทำแบบนั้นจริงๆ” เลโอว่าพลางกำข้อมือของเอริคไว้แน่น ทั้งที่ยังคงยิ้มอยู่ น้ำเสียงนั้นเย็นเยียบลง “ถ้าผมเป็นอมตะ คุณจะยอมรับผมใช่ไหม?”


เอริคนิ่งไป รับรู้ได้ถึงความกดดันและแววตาอันบ้าคลั่งจนทำอะไรไม่ถูก สายตาของเลโอในตอนนี้น่ากลัวจนเขาเผลอกลั้นหายใจ


“ฉันไม่ทำ” เขากลั้นใจพูดช้าๆ “นายไม่เข้าใจหรอกว่าการเป็นอมตะมันน่ากลัวแค่ไหน”


“มันไม่น่ากลัวหรอกครับถ้ามีคุณอยู่” เลโอว่าก่อนจะขยับใบหน้าเข้ามาใกล้ นัยน์ตาคู่นั้นทอประกายแสงสีฟ้าอ่อน คล้ายกับแววตาของสัตว์ป่า “อย่าให้ผมต้องบังคับคุณ”


เอริคเผลอขยับตัวถอยหลังเล็กน้อย ความกลัวทำให้เขาหายใจติดขัด หัวใจเต้นแรงขึ้น


“นายจะบังคับอะไรฉันได้”


เลโอยิ้มให้เขา ขณะที่แบมือออก พลันเวทน้ำก็ล่องลอยขึ้นบนอากาศ จับตัวรวมกันเป็นกลุ่มก้อนก่อนจะเปลี่ยนเป็นคมดาบหลายสิบเล่ม


เอริคเริ่มสังหรณ์ใจแปลกๆ เขามองดาบพวกนั้นแล้วถาม “จะฆ่าฉัน?”


“ผมไม่ทำร้ายคุณหรอกครับ” เลโอว่าก่อนจะเอียงคอ แม้จะยังคงยิ้ม แต่กลับดูน่ากลัวกว่าปกติ “แต่ผมจะฆ่าตัวตายต่อหน้าคุณ”


เอริคเบิกตากว้างเหมือนไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน มือกำเข้าหากันแน่น “นายไม่กล้าหรอก”


“ทำไมจะไม่กล้าครับ” เลโอย้อนถาม “ผมรู้ว่าผมสำคัญกับคุณแค่ไหน”


เขาสะอึก พูดอะไรไม่ออก


เป็นความจริงอย่างที่เลโอพูด อีกฝ่ายสำคัญกับเขามาก


สำหรับคนที่อยู่คนเดียวมาหลายร้อยปี พอเปิดรับใครสักคนในชีวิต เป็นเรื่องธรรมดาที่เอริคกลัวว่าจะเสียอีกฝ่ายไป


เพราะแบบนี้เขาถึงไม่อยากเปิดรับใคร เขามักจะไล่อีกฝ่าย แสดงท่าทีรำคาญใส่ ไม่ชอบให้ใครมาแตะต้องตัว กีดกันคนอื่นผ่านท่าทีนิ่งเฉยหรือเย็นชา


ทั้งที่รู้ดีว่าตัวเองโหยหาสัมผัสนั้นมากแค่ไหน


แต่เพราะรู้ว่าอย่างไรทุกคนก็ต้องตาย ต่างจากเขาที่จะต้องทนอยู่บนโลกใบนี้ต่อ ดังนั้นเอริคจึงปฏิเสธทุกอย่างเพียงเพื่อไม่ให้ตัวเองเจ็บปวดเมื่อวันนั้นมาถึง


สุดท้ายเลโอก็เข้ามาข้างในได้ เขาเปิดรับอีกฝ่ายช้าๆ ครั้นเมื่อรู้สึกทุกอย่างก็สายเกินกลับไปแก้แล้ว


จนถึงตอนนี้เขาคิดถึงชีวิตข้างหน้าที่ไม่มีเลโอไม่ออกด้วยซ้ำ


ถึงจะรู้ว่าชอบ แต่ไม่อยากยอมรับเพราะรู้ว่าวันใดวันหนึ่งจะต้องเสียอีกฝ่ายไป


ขณะเดียวกันเขาก็ไม่กล้าทำให้เลโอเป็นอมตะ เพราะผ่านการใช้ชีวิตมากว่าสองร้อยปีที่ไม่มีจุดหมาย จึงรู้ว่าทรมานแค่ไหน


บรรยากาศพลันตึงเครียดขึ้น เอริคกลั้นหายใจ พยายามคลายมือที่กำออก “อย่าทำอะไรโง่ๆ”


“คุณก็ทำให้ผมเป็นอมตะสิ”


“ฉันไม่ทำ”


เลโอหรี่ตาลง ท่าทางดูน่ากลัวไม่เหมือนกับคนที่เขาเคยรู้จัก อีกฝ่ายหันคมดาบทั้งหมดเข้าหาตัวเองอย่างรวดเร็ว


หัวใจของเอริคพลันเต้นแรงขึ้นมา เขาขยับเข้าไปใกล้อีกฝ่ายทั้งที่ในหัวและความคิดต่างๆ ยังคงว่างเปล่า


“อย่า..”


เอริคพูดยังไม่ทันจบ เขาก็พุ่งเข้าไปขัดขวางอีกฝ่ายตามสัญชาตญาณ แต่นึกไม่ถึงว่าทุกอย่างจะเกิดขึ้นเร็วกว่าที่คิด


พริบตานั้นดาบทั้งหมดเกือบสิบเล่มเสียบทะลุร่างของเลโอทันที


----------------------


[Talk]


มนต์ดำไม่ใช่การทำสัญญากับปีศาจนะคะ คล้ายๆ กัน แต่ไม่เหมือนกันทีเดียว


พักนี้ป่วย คิดว่าเดี๋ยวคงจะพักสักหน่อยแล้วค่อยกลับมาเขียนต่อค่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.188K ครั้ง

84 ความคิดเห็น

  1. #1368 polypoll (@ployciel) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:42
    ไม่น้าาาาา
    #1368
    0
  2. #1220 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 08:56
    พอต้องอยู่คนเดียวแบบไม่สามารถตายได้มันก็จะทรมานอยู่แหละ แต่ถ้าเป็นอมตะคู่กันก็ได้อยู่นะคะ อย่างน้อยก็อยู่ด้วยกัน ใช้ชีวิตด้วยกันไปตลอด ไปเที่ยวบ้างอะไรบ้าง ตอนนี้ทำให้นึกถึงแวมไพร์ทไวไลท์ตอนที่เอ็ดเวิร์ดไม่ยอมเปลี่ยนเบลล่าเป็นแวมไพร์เลยค่ะ เหตุผลของเอริคน่าจะประมาณเอ็ดอะนะ แม้การเป็นอมตะมันอาจจะไม่ใช่สิ่งที่ดีนัก แต่เพราะเลโอรักเอริคนั่นแหละค่ะเหตุผลที่น้องอยากอยู่กับเอริคไปเรื่อย ๆ
    #1220
    0
  3. #1189 kiki3k (@PareWaPkh) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 06:34
    อย่าหลงกลลลล
    #1189
    0
  4. #1118 MitsukiCarto (@MitsukiCarto) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 07:24
    ถ้าไม่มีจุดหมายในชีวิตก็ไปทัวร์รอบโลกกับคนรักสิคะ
    #1118
    0
  5. #1106 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 18:59
    ได้แต่แอ๊ะในใจ เลเวียธานเป็นเจ้าแห่งทะเลที่ใช้พลังสร้างดาบน้ำขึ้นมามันจะตายเพราะพลังตัวเองหรอ นังเด็กนี่มันร้ายจริงๆนะ
    #1106
    0
  6. วันที่ 16 มกราคม 2562 / 10:19
    เลโอ๊ออออ
    #1009
    0
  7. #943 GokuH@y@ (@gokuhaya) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 08:05

    ไหนบอกอาวุธทำไรไม่ได้ไงงง หรือว่าแค่พวกอสงุธธรรมดาๆ

    #943
    0
  8. #930 peangploy (@hoshiworld) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 06:17
    เนี่ยยย เด็กมันร้ายยยย
    #930
    0
  9. #894 unraghoulravel (@unraghoulravel) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 16:57
    โถๆๆๆ โดนเด็กหลอกอีกแล้วววว
    #894
    0
  10. #884 pikakaka (@sunndaynight) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 08:24
    เอริคอยู่มาเป็นร้อยๆปี โดนเด็กปีศาจอายุแค่สิบกว่าปีหลอก วงวาร55555555555555555 เนี่ยแหละน้า ผลของการไม่ออกไปพบปะโลกภายนอก กรั้กๆ
    ป.ล. หายป่วยไวๆนะคะ ไม่ได้เป็นหมอ แต่เป็นห่วง
    #884
    0
  11. #849 tingtingg4213 (@tingtingg4213) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 22:40
    สร้างดาบน้ำ?

    เลเวียธาน = ปีศาจ(มังกร)น้ำ = ดาบน้ำสร้างจากเจ้าตัว = น้ำทำร้ายตัวเองได้ด้วยเรอะ?
    #849
    0
  12. #848 TAT47 (@TAT47) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 22:19

    ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ หายดีแล้วค่อยมาต่อเนอะ
    #848
    0
  13. #847 พอยธนา (@pramotdplo) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 13:08
    ดาบน้ำ กับเลเวียธานน่าจะไม่มีผล รอดซัว ซัว เอริคหลงกลแน่
    #847
    0
  14. #845 minggg- (@minggg-) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 01:01

    โอ๊ยยย ลีโอออออ รักความหมกหมุ่นยึดติดทุ่มเทมากกกกค่าาา

    มีสิบให้สามล้านเลยยยยยยยย

    โอย โอย โอยยยยย

    เอาล่ะ ปมก็เริ่มคลี่คลายไปอีกนิด พร้อมกับทิศทางของทั้งคู่ที่แน่ชัดขึ้นนน


    ชอบตอนที่ลีโอคิดว่ารังเกียจแล้วอีริคเข้าไปกอดเลยยยย

    เอาจริงน้องลีโอต้องไปไม้อ่อนเนอะ พูดเพราะๆ โอ๋ๆ

    เห็นมะ น้องเลยคลั่งขึ้นมาเลยยยย

    จะเอา จะเอา แบบนี้


    forever with you ของจริงงงค่า

    #845
    0
  15. #844 Phornchita Pragobsuk (@kita41) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 00:36
    ค้างกว่านี้ไม่มีอีกแล้วว OMG จะตายไหม กลัวว
    #844
    0
  16. #843 0857885186 (@0857885186) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 21:57

    เจ็บจังสงสารในความรักที่ไม่กล้ายอมรับ
    #843
    0
  17. #841 S e L u O n l y (@pikeandatitaya) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 11:16
    ค้างเลยยย
    #841
    0
  18. #840 Benjamat2542 (@Benjamat2542) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 07:42
    เปิดใจยอมรับสักที~~~
    #840
    0
  19. #838 Farsa_QuinN (@1234567890211458) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 21:31
    เลโออออออ๊ หนูจะงอแงแบบเน้ไม่ได้นะลูก
    #838
    0
  20. #837 ammykjd (@ammykjd) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 20:34
    เลโออออ แกอย่าเล่นแบบเน้ ตกใจจจจจจจ
    #837
    0
  21. #836 Noey No Ey (@1827-noey) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 19:29
    เลโออออจะงอแงแบบนี้ไม่ได้นะ เอ๊ะเเต่ถ้าไม่เปนอมตะก้อไม่ได้คู่กันสิงื้ออออออออ
    #836
    0
  22. #835 hitsuo (@natoza) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 17:15
    เรื่องนี้สอนให้รู้ว่าไม่ควรตามใจเด็ก(?)มากเกินไป5555 มีความงอแงสุด
    #835
    0
  23. #834 __ttiipp__ (@chikino) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 17:09
    เลโอออออ นายจะทำแบบนี้ไม่ได้นะ!
    #834
    0
  24. #833 Pzsxdc (@Pzsxdc) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 16:16

    เลโอเล่นตลกปา-่อะไรเลิกเล่นๆ
    #833
    0
  25. #832 nananabanana (@nananabanana) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 12:43
    ฮืออ เลโอนายตายแน่ๆ
    #832
    0