อย่าเก็บของตกพื้นขึ้นมาเลี้ยง [yaoi]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 119,973 Views

  • 1,461 Comments

  • 8,719 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    9,428

    Overall
    119,973

ตอนที่ 22 : บทที่18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9064
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1023 ครั้ง
    14 ม.ค. 62

ทันทีที่ดาบน้ำเสียบทะลุร่างของเด็กหนุ่ม หยาดเลือดพลันสาดกระเซ็นออกมาจากร่างนั้นราวกับสายน้ำ เอริคเบิ่งนัยน์ตากว้าง ความเย็นยะเยียบเข้าเกาะกุมในหัวใจจนได้แต่ยืนนิ่งทำอะไรไม่ถูกครู่หนึ่ง


ทันทีที่ตั้งสติได้เขาก็รีบก้าวเท้าเข้าไปใกล้ ตามใบหน้า เสื้อผ้าและร่างกายเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด แต่ชายหนุ่มไม่สนใจ เขาเข้าไปดูเด็กหนุ่มที่ล้มตัวลงกับพื้นด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก ความกลัวทำให้เขาเริ่มหายใจติดขัด ในหัวว่างเปล่าจนลืมว่าจะพูดหรือทำอะไรต่อเสียด้วยซ้ำ


“เลโอ!” เอริคเรียกชื่ออีกฝ่าย มือสัมผัสไปตามบาดแผลนั้นเพื่อพิจารณาอาการ พอเห็นว่าบาดแผลลึกมาก เขาก็เริ่มใจเสีย บางส่วนแทงลึกเข้าไปถึงอวัยวะด้านในจนเสียหายหนัก เอริคคิดว่าตนเองไม่น่าจะรักษาแผลระดับนี้ไหว


ชายหนุ่มรีบลุกขึ้น เขาวิ่งไปหยิบผ้าสะอาดมากดบาดแผลให้เลือดหยุดไหล แต่ดูเหมือนว่ามันไม่ค่อยช่วยอะไรเท่าไรนักเพราะบาดแผลบนร่างสาหัสเกินไป


เลโอหอบหายใจ สีหน้าทรมานมาก เอริคพยายามใช้ผ้ากดตามบาดแผล ทั้งๆ ที่มือยังคงสั่นระริก นัยน์ตาสีมรกตคู่นั้นสั่นไหวยามจับจ้องร่างที่หายใจแผ่วลงทุกที


ถึงภายนอกท่าทีเอริคจะดูนิ่งเฉย แต่ภายในเขาพยายามข่มความตื่นตระหนกลงไปให้ลึกที่สุด ภายในหัวพยายามกลั่นกรองตัวเลือกที่เป็นไปได้ในสถานการณ์คับขันอย่างรวดเร็ว


สุดท้ายแล้วก็เหลือเพียงสองตัวเลือกให้เขาตัดสินใจเท่านั้น


จะปล่อยให้เลโอตายต่อหน้าต่อตาหรือทำให้อีกฝ่ายเป็นอมตะ


เอริคไม่เคยคิดมาก่อนว่าในชีวิตนี้ตนจะต้องตัดสินใจความเป็นความตายของใครสักคนอีกครั้งหนึ่ง ดังนั้นภายในหัวจึงแทบจะว่างเปล่า มีแต่ความวูบโหวงและความเจ็บปวดรวดร้าวที่เสียดลึกเข้ามาในอกเท่านั้นที่สัมผัสได้


กับมาเรีย เขาเคยคิดไว้ว่าต่อให้เธอพยายามขู่แบบเดียวกับเลโอ เอริคก็จะไม่มีวันทำให้เพราะเธอมีครอบครัวและคนรอบตัวที่ดี ดังนั้นเขาจะไม่มีวันลากให้เธอมาติดร่างแหแบบเดียวกับเขาเด็ดขาด


แม้ว่าจะฆ่าตัวตายจริงๆ เขาก็ไม่ทำ


แต่ตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไป คนที่กำลังขู่เขาไม่ใช่มาเรีย แต่เป็นเลโอ


เอริคไม่เคยคิดถึงเรื่องการตายของเลโอเพราะอีกฝ่ายอายุเยอะกว่ามนุษย์ ขณะเดียวกันชายหนุ่มก็ไม่เคยคิดว่าอีกฝ่ายจะชอบเขาจนถึงขั้นบีบบังคับด้วยการเอาชีวิตของตนเองมาแลก


ทั้งที่อีกฝ่ายสามารถใช้พลังรักษาแผลได้ แต่กลับไม่ยอมใช้ เหมือนเลโอเลือกที่จะยอมตายดีกว่า หากไม่ได้เป็นอมตะ


พอคิดมาถึงตรงนี้ เอริคก็รู้สึกปวดหนึบในอกขึ้นมา ชายหนุ่มไม่เข้าใจสักนิดว่าเรื่องราวมันกลายเป็นแบบนี้ได้อย่างไร


ทำไมเลโอต้องพยายามให้เขารับรักถึงขนาดยอมกลายเป็นอมตะ


เขาสำคัญถึงขนาดทำให้อีกฝ่ายยอมได้ถึงขนาดนั้นเลยหรือ


เอริคตั้งคำถามกับตนเองในหัว ความรู้สึกสับสนว้าวุ่นเริ่มตีกันจนเขาหายใจช้าลง พอคิดว่าวันต่อๆ ไป เขาจะไม่ได้ยินเสียงของเจ้าเด็กนี่อีกแล้ว อกพลันปวดหนึบขึ้นมา ในหัวมีแต่คำว่า ‘ทำไมทุกอย่างถึงกลายเป็นแบบนี้’


เอริคย่อมรู้ดีที่สุดว่าอีกฝ่ายสำคัญกับตนมากแค่ไหน ในเมื่อเลโอเป็นคนที่ทำให้เขาอยากมีชีวิตอยู่มากกว่าตาย


ชายหนุ่มกำมือแน่น หากว่ากันตามเหตุผลแล้ว เขาควรจะยอมให้เลโอตายต่อหน้าดีกว่าจะปล่อยให้อีกฝ่ายเป็นอมตะ


แต่ถ้าว่ากันตามความรู้สึก เอริคอยากเห็นแก่ตัวทำให้เลโอกลายเป็นอมตะเพื่ออยู่เคียงข้างเขาตลอดไป


ความรู้สึกกับเหตุผลกำลังตีกันในหัวอย่างว้าวุ่น หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง เอริคก็ตัดสินใจทิ้งผ้าสะอาดลงข้างตัวมือช้อนร่างที่ชุ่มโชกไปด้วยเลือดขึ้นมาอุ้ม


เลโอเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย เด็กหนุ่มจ้องมองเขาด้วยแววตาเลื่อนลอย สีหน้าซีดฝาดราวกับไร้เลือด


เอริคอุ้มร่างของเด็กหนุ่มเดินลงมาบันไดห้องใต้ดินพลางรีบสาวเท้าอย่างรวดเร็วเท่าที่จะทำได้


แม้ว่าภายในห้องใต้ดินจะมืดสนิท แต่นั่นกลับไม่เป็นปัญหาต่อการเดินเลยแม้แต่น้อย เขาเดินลงมาถึงชั้นล่างอย่างรวดเร็ว ตรงไปที่ใจกลางห้องก่อนวางร่างของเลโอลงกับพื้น


เด็กหนุ่มเงยหน้า จ้องมองอีกฝ่ายผ่านสติที่เลือนราง เขาเห็นว่าเอริคมีสีหน้าที่ไม่ดีเท่าไรนัก ขณะที่ใช้มือเปื้อนเลือดเขียนอะไรบางอย่างบนพื้น


ใช้เวลาอยู่นานกว่าอีกฝ่ายจะเขียนเสร็จ เอริคขยับเข้ามาใกล้ร่างของเขา ในแววตานั้นแฝงความเจ็บปวดอยู่หลายส่วน


สีหน้าของเอริคเหมือนจะร้องไห้


แต่เลโอคิดว่าเขาคงแค่คิดมากไป คนอย่างเอริคหรือจะร้องไห้ อีกฝ่ายผ่านการผ่าตัดแผลสดๆ ทั้งที่ยังมีสติ โดยไม่ส่งเสียงร้องหรือร้องไห้ให้เห็นเลยด้วยซ้ำ แถมตอนนี้ก็ไม่มีเหตุผลอะไรให้อีกฝ่ายร้องไห้ด้วย


จากนั้นเอริคก็พึมพำพูดภาษาอะไรบางอย่างออกมา ทันทีที่เลโอได้ฟังภาษานั้นก็นิ่งไป ภาษาที่อีกฝ่ายพูดเป็นภาษาของปีศาจหรือภาษาที่เขาใช้ ติดเพียงแต่ว่าสิ่งที่เอริคกำลังพูดอยู่เป็นมนตร์ต้องห้ามที่ถูกลบทิ้งไปนานแล้ว


เคยมีผู้บอกเล่ากันว่าวิธีร่ายมนตร์ต้องห้ามนี้ถูกเก็บรักษาอยู่ที่ไหนสักแห่ง แต่ไม่เคยมีใครหามันเจอ เรื่องราวพวกนี้เลยกลายเป็นนิทานหรือตำนานปรัมปราไปแล้ว เลโอไม่เคยคิดมาก่อนว่ามันจะถูกเก็บอยู่ที่โลกมนุษย์


อีกฝ่ายพูดภาษาของปีศาจได้อย่างคล่องแคล่วจนน่าตกใจ แถมยังไม่มีประโยคหรือคำที่ผิดเลยด้วย หากเลโอไม่ทำสัญญากับเอริคมาก่อน เขาคงเผลอนึกว่าอีกฝ่ายเป็นปีศาจไปแล้ว


เลโอพยายามนึกว่าเอริคอ่านภาษาปีศาจออกได้อย่างไร มีความเป็นไปได้สูงว่าบางทีในหนังสือนั่นอาจจะถูกบันทึกเป็นภาษามนุษย์อีกทีเพื่อไม่ให้ปีศาจอ่านออก เพราะมีมนุษย์จำนวนน้อยคนที่สามารถร่ายเวทมนตร์ได้ผลนอกจากพวกภาชนะหรือพ่อมด


ระหว่างที่เลโอกำลังคิด ความคิดทั้งหมดพลันสะดุดลงเมื่อรับรู้ได้ถึงหยดน้ำเย็นๆ ที่ตกกระทบลงข้างแก้ม เด็กหนุ่มเลยลืมตาขึ้น


เอริคกำลังร้องไห้


เลโอไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ตนเห็น แต่เอริคกำลังร้องไห้จริงๆ เขามองใบหน้านั้นอย่างตกตะลึง พูดอะไรไม่ออกครู่ใหญ่ ความรู้สึกปวดร้าวทำให้เขาหายใจติดขัด


ดวงตาของเอริคแดงขึ้นเล็กน้อย หยาดน้ำไหลลงมาจากแก้มตกกระทบลงบนใบหน้าของเขา ครั้นเมื่อได้สติอีกทีเลโอก็พบว่าเอริคร่ายมนตร์จบแล้ว เลือดที่เขียนบนพื้นพลันสว่างวาบขึ้น แสงนั้นโอบล้อมพวกเขาอย่างรักใคร่


“ขอโทษ..” เอริคพึมพำขึ้น น้ำเสียงนั้นสั่นพร่าอย่างเห็นได้ชัด มือข้างหนึ่งกุมมือชุ่มเลือดของเขา ราวกับกลัวว่าเด็กหนุ่มจะหายไปต่อหน้าต่อตา “..ขอโทษที่เห็นแก่ตัว..”


เลโอไม่เคยคาดคิดว่าตนจะได้ยินประโยคนี้จากปากอีกฝ่าย


ตอนแรกเขาไม่เข้าใจว่าเอริคร้องไห้เรื่องอะไร แต่เมื่อมาย้อนคิดดูแล้ว อีกฝ่ายคงเสียใจมากที่ทำให้เขากลายเป็นอมตะเหมือนตัวเองเพราะความเห็นแก่ตัว


บางทีอาจจะเป็นเพราะเหตุการณ์นี้ซ้อนทับเข้ากับภาพในอดีตด้วย สีหน้าของอีกฝ่ายถึงได้ย่ำแย่นัก


พอเห็นสีหน้าของเอริคแล้วเลโอก็ยิ่งรู้สึกแย่ที่ตัวเองไปบีบบังคับอีกฝ่ายแบบนั้น บนโลกนี้จะมีคนสักกี่คนที่ไม่ร้องไห้กับเรื่องของตัวเอง แต่กลับร้องไห้ให้กับเรื่องของคนอื่น


เพราะอย่างนี้เขาถึงชอบเอริค


เลโอกลั้นหายใจ พลันรู้สึกปวดหนึบในอกเมื่อเห็นน้ำตาอีกฝ่าย เอริคซบใบหน้าลงกับแผ่นอกของเขาทั้งที่สีหน้าย่ำแย่มาก


นั่นเป็นภาพสุดท้ายก่อนที่ทุกอย่างจะดับวูบไป


…………………………………….


…………………………..


เลโอรู้สึกตัวอีกครั้งตอนเช้าวันใหม่มาถึง


เขากะพริบตา แสงแดดที่ส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาด้านในทำให้นัยน์ตาพร่าไปเล็กน้อย เด็กหนุ่มหยุดคิดก่อนกวาดตาไปรอบห้อง ทันใดนั้นสายตาก็สะดุดเข้ากับร่างที่นั่งอยู่บนเก้าอี้


เอริคนั่งอยู่ที่ข้างๆ เตียงของเขา อีกฝ่ายกำลังอ่านหนังสือด้วยสีหน้าว่างเปล่า มองได้อยู่ครู่หนึ่งเอริคก็เงยหน้าขึ้น ในแววตาคู่นั้นแฝงไปด้วยความรู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่หลายส่วน


เอริคเลี่ยงไม่สบตาเขาด้วยการมองไปทางอื่น มือวางหนังสือลงกับโต๊ะแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเกือบจะไร้อารมณ์ลง “ยังเจ็บตรงไหนอยู่อีกหรือเปล่า?”


“เจ็บอยู่บ้าง แต่ไม่เป็นอะไรแล้วครับ”


เลโอเลิกผ้าห่มเล็กน้อย พอเห็นบาดแผลตามร่างกายของตัวเองที่มีผ้าพันปิดทับแทบทุกจุดก็ชะงักไปครู่หนึ่ง สายตาไล่มองมายังผ้าพันแผลบางส่วนที่มีเลือดชุ่มอยู่


“ทำไมแผลไม่หายหรือครับ?”


“คงเพราะบาดเจ็บหนักเกินไปเลยต้องใช้เวลารักษา” เอริคตอบเขาด้วยน้ำเสียงไม่มั่นใจ “แต่นายไม่ตายหรอก ฉันเคยฆ่าตัวตายด้วยการเอามีดแทงหัวใจยังรอดมาได้เลย”


เลโอไม่ได้กลัวเรื่องที่ตัวเองจะตายหรือไม่ตายอยู่แล้ว เขาจึงพยักหน้ารับส่งๆ ไป ขณะที่เอริคยื่นตะกร้าใส่ขนมปังมาให้


“ขอบคุณครับ” เขาว่าก่อนจะเอื้อมมือออกไปหยิบกิน สายตาเหลือบมองคนที่นั่งอยู่วูบหนึ่ง สีหน้าของเอริคดูหม่นหมอง ไม่สดใสเหมือนเคย


เพราะยังคิดมากกับเรื่องเมื่อครู่อยู่แน่ๆ


“คิดอะไรอยู่หรือครับ?”


เอริคเงยหน้าขึ้นมาสบตามองเขา แววตาฉายชัดถึงอารมณ์หลากหลาย เนิ่นนานในความรู้สึก อีกฝ่ายก็เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง


“ฉันไม่น่าเก็บนายมาเลี้ยงเลย”


แวบแรกเขาเกือบไม่เชื่อในสิ่งที่ตัวเองได้ยิน เลโอหายใจติดขัดครู่หนึ่งหลังจากที่ได้ยินประโยคนั้น ในอกพลันปวดหนึบอย่างน่าประหลาด


ถึงเอริคจะเป็นคนที่พูดจาตรงๆ ไม่อ้อมค้อม แต่อีกฝ่ายไม่เคยพูดจาทำร้ายน้ำใจใครมาก่อน นัยน์ตาสีฟ้านั้นฉายแววประหลาด ตกตะลึงวูบหนึ่ง มือที่อยู่ใต้ผ้าห่มพลันมีกลุ่มก้อนของพลังรวมตัวกันช้าๆ ก่อนจะสลายหายไปอย่างรวดเร็ว


เลโอตั้งใจว่าจะลบความทรงจำของอีกฝ่าย แต่สุดท้ายเขาก็ทำไม่ลง ได้แต่นั่งนิ่งอยู่อย่างนั้นเพราะไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรต่อ


นี่คงเป็นครั้งแรกที่เขากลัว


เพราะพลังที่มีอยู่มากมายถึงขั้นพลิกฟ้าพลิกแผ่นดิน เลโอเลยไม่เคยรู้สึกกลัวมาก่อน แต่ตอนนี้เขากลับกลัวว่าทุกอย่างจะพังทลายลงต่อหน้าต่อตา ทั้งความสัมพันธ์แล้วก็ความทรงจำที่ผ่านมา


รวมถึงกลัวว่าเอริคจะเกลียด


เลโอพยายามนึกวิธีการทำให้อีกฝ่ายหายโกรธอย่างที่เคยอ่านในหนังสือ ทว่าในสถานการณ์จวนตัวเช่นนี้เขากลับนึกอะไรไม่ออกเลย เงียบไปได้ครู่ใหญ่เด็กหนุ่มถึงขยับตัวเข้าไปใกล้เอริค ก่อนจะคว้ามือข้างนั้นขึ้นมากุม ไออุ่นส่งต่อผ่านฝ่ามืออย่างรวดเร็ว


“ขอโทษครับที่ทำให้คุณโกรธ” เลโอว่าด้วยน้ำเสียงติดขัดเล็กน้อย ในหัวพยายามเรียบเรียงประโยคต่อไปอย่างรวดเร็ว “แต่ขอร้องล่ะ..อย่าเกลียดผมเลยนะ”


เอริคเงียบไปครู่ใหญ่ นานจนเลโอเกือบจะใจเสีย สักพักอีกฝ่ายถึงถอนหายใจ แล้วค่อยๆ ดึงมือออกมา


“ฉันไม่ได้เกลียดนาย” เอริคตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเล็กน้อย “อันที่จริง..ฉันแค่คิดว่าถ้าไม่เก็บนายมาก็คงดี อย่างน้อยเรื่องราวทุกอย่างจะได้ไม่เป็นแบบนี้”


“คุณหมายถึงเรื่องอะไร?” เลโอถามกลับ แล้วรีบพูดต่อ “ถ้าหมายถึงเรื่องที่ว่าคุณทำให้ผมเป็นอมตะ อันนั้นเป็นความตั้งใจของผมเอง คุณไม่ต้องเสียใจแทนผมหรอก”


“แต่..ฉันไม่น่าทำแบบนั้น” ถึงสีหน้าของเอริคจะดีขึ้นแล้ว ทว่าน้ำเสียงนั้นยังคงแฝงไปด้วยความไม่มั่นใจอยู่หลายส่วน “นายอาจจะไม่คิดอะไร แต่การทำแบบนี้มันไม่ใช่เรื่องที่ดีเลย การเป็นอมตะมันไม่ใช่เรื่องที่ดี”


เลโอไม่แน่ใจว่าเอริคกำลังพูดกับเขาหรือพึมพำกับตัวเองกันแน่ เด็กหนุ่มจับข้อมืออีกฝ่ายไว้แน่น สบเข้าไปในดวงตาสีมรกตด้วยสีหน้าจริงจัง


“ดีหรือไม่ดี ผมจะเป็นคนตัดสินเองครับ” เลโอว่าด้วยน้ำเสียงอ่อนลงเล็กน้อย “ที่แน่ๆ ได้อยู่กับคุณตลอดกาลเป็นเรื่องดีอยู่แล้ว”


เอริคมองเขาด้วยสีหน้าเหมือนเห็นสัตว์ประหลาด “คิดแบบนั้นจริงๆ หรือปลอบใจ?”


“ผมเคยโกหกคุณที่ไหนครับ”


“ไม่เคยโกหก แต่มีอะไรก็ไม่เคยบอก” เอริคแค่นเสียงเล็กน้อย แฝงแววเยาะเย้ยและประชดประชันอยู่ในที ทว่าน้ำเสียงและสีหน้าดูผ่อนคลายลงมาก “แน่ใจนะว่าจะไม่เปลี่ยนไปเสียใจทีหลัง?”


“ผมไม่เคยเสียใจกับสิ่งที่ทำไปแล้วครับ” เลโอคลี่ยิ้ม ก่อนจะดึงมือข้างนั้นขึ้นมากดจูบอย่างแผ่วเบา สายตาจับจ้องเส้นเลือดหลังฝ่ามือ แล้วเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่าย “แล้วคุณล่ะ มีความสุขที่ได้อยู่กับผมหรือเปล่า?”


เอริคมองใบหน้าของเลโอราวกับกำลังคิด ท่าทางที่เหมือนกับกำลังลังเลทำให้เลโอกระวนกระวายขึ้นมาเล็กน้อย พอเอริคเห็นท่าทางแบบนั้น เขาก็ยิ้มก่อนจะยกมืออีกข้างขึ้นมาลูบหัวอีกฝ่าย


“ได้อยู่กับนายนับว่าเป็นเรื่องที่ดี”


เลโอไม่ได้ว่าหรือทักท้วงอะไรกับการยืมประโยคของตนเองมาใช้ อาจจะเพราะอารมณ์ดีมากเกินกว่าจะพูดถึงเรื่องเล็กๆ น้อยๆ เขาโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ ประทับริมฝีปากลงบนริมฝีปากอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบา พลางกอบกุมมือข้างนั้นไว้แน่น


ขณะนั้นมีความคิดหลายอย่างวนเวียนเข้ามาในหัวของเลโอ ทั้งต่อจากนี้ความสัมพันธ์ของพวกเขาจะเปลี่ยนไปในทิศทางไหนหรือต่อจากนั้นเอริคจะโกรธเขาหรือไม่


แต่ความคิดหนึ่งที่เด่นชัดที่สุดในตอนนั้นกลับมีเพียงอย่างเดียว


นั่นคือไม่ว่าอย่างไรเลโอก็จะไม่มีวันปล่อยมือจากเอริคแน่นอน


----------------------------------------------------------


*เรื่องนี้ยังไม่จบนะคะ ใจเย็น อย่าเพิ่งไป*


[Talk]


คิดว่าตอนนี้ทุกคนน่าจะพอเดาอะไรได้ลางๆ อยู่แล้ว และเราก็ไม่ได้มีอะไรพลิกโผไปจากที่คาดเท่าไรค่ะT__T คือไม่ได้ตั้งใจเขียนให้เรื่องนี้ดราม่าหรือปวดตับขนาดจี๊ดจนร้องไห้ขนาดนั้น


(แต่เราเขียนถึงฉากที่เอริคร้องไห้แล้วเราสะเทือนใจจนร้องไห้ตามเลย คนหล่อของเราา)


ส่วนชื่อที่ว่า "อย่าเก็บของตกพื้นขึ้นมาเลี้ยง" ใช่ค่ะ มันมาจากประโยคที่ว่า เอริคไม่น่าเก็บเลโอมาเลี้ยงเพราะไม่อยากให้เรื่องราวกลายเป็นแบบนี้นี่เอง



ป.ล. ตอนที่แล้วมีคนบอกว่านึกว่าเอริคจะหน้าคมกว่านี้ อย่าเลยค่ะ ทุกวันนี้เลโอก็ไม่มีอะไรสู้เอริคได้แล้ว5555555555555555555 มีแค่ความน้องงงที่ชนะเอริค



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.023K ครั้ง

47 ความคิดเห็น

  1. #1384 Lovebroken (@25440914) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:30
    ชอบมากเลยค่ะ อ่านแนวนี้ครั้งแรก ติดงอมแงม
    #1384
    0
  2. #1369 polypoll (@ployciel) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:47
    จะได้รักกันไปนานๆไง
    #1369
    0
  3. #1221 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 09:08
    มีแฟนเด็กจะได้กระชุ่มกระชวยนะคะเอริคคคคคคค อิอิ
    #1221
    0
  4. #1191 kiki3k (@PareWaPkh) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 06:51
    น่ารักกกกก
    #1191
    0
  5. #1120 MitsukiCarto (@MitsukiCarto) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 07:41
    เป็นอมตะแล้วอายุจะหยุดอยู่ตรงนี้มั้ยอ่ะ
    #1120
    0
  6. #1107 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 19:07
    ดีใจด้วยเลโอแกได้อยู่กันเอริคนานขึ้นอีกแล้ว
    #1107
    0
  7. #1016 Lizzy_Lizz (@Lizzy_Lizz) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 02:31
    ขออนุญาตค่ะ
    น่าจะใช้ว่า "อายุยืนกว่ามนุษย์" นะคะ ^^
    #1016
    0
  8. #1007 ponchanan (@guide32) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 23:00
    ถ้าน้องเป็นอมตะแล้วจะโตขึ้นอีกไหมคะ
    #1007
    0
  9. #993 STI .45 (@gval) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 10:47
    รอน้าาาา
    #993
    0
  10. #991 Horizon_right (@Horizon_right) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 10:31
    ตอนเอริคร้องไห้ นี่สะเทือนใจมากอ่ะ ฮืออ จะร้องว
    #991
    0
  11. วันที่ 15 มกราคม 2562 / 07:51
    โดยต้องมีดราม่าแน่เลยย TT
    #982
    0
  12. #979 neovenesia (@neovenesia) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 07:25
    ดีใจกับเลโอด้วย
    #979
    0
  13. #961 หูยไรอ่ะ (@wang-j28) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 23:04
    จนได้นะเลโอนะ
    #961
    0
  14. #960 ZiNE-Nw (@nong-yui123) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 21:24
    ดึใจที่พิธีสำเร็ตแบบไม่มีปัญหา ลุ้นมากว่าไรท์จะแกล้งอะไรอีกมั้ย ;-;
    #960
    0
  15. #959 Orguzt (@morgaina) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 20:32
    เค้าได้อยู่ด้วยกันแล้วววว
    #959
    0
  16. #958 Bibie (@zombie_1182) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 20:23
    จะไม่มีอะไรพีคๆหลังจากนี้แล้วใช่มั้ยคะ แค่นี้ปวดตับพอแล้ว อยากให้เค้าได้อยู่ด้วยกันสงบๆซักที แงงงง ;-;
    #958
    0
  17. #957 bj vamtoon (@bj-vamtoon55) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 19:01
    เศร้า​ แต่ก้อดีใจที่เลโอเป็นอมตะแล้ว
    #957
    0
  18. #956 MonAing (@monaing) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 16:56
    แงงง ร้องไห้เลยยย เข้าใจเอริคเลยอ่าา ฮือออ เลโอนี่ดื้อจริงๆ
    #956
    0
  19. #955 Blue_Bell (@lovecn1412) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 16:42
    ตอนนี้ลุ้นมากว่าสุดท้ายเอริคจะตัดสินใจยังไง สะเทือนตอนเอริคร้องไห้อ่ะ แบบเอริคไม่ได้อยากทำแบบนี้ แต่เลโอก็บีบให้เอริคทำจนได้ เลโอก็ร้าย รีบร้อนบีบให้เอริคทำให้ตัวเองเป็นอมตะไวๆ ที่จริงน่าจะรอให้โตกว่านี้หน่อย ทุกวันนี้เอริคยังดูเป็นสามีมากกว่าเลโออีก (ไม่ร้องนะเลโอ อิอิ) สุดท้ายหวังว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่จะดีขึ้นนะ
    #955
    0
  20. #954 pcard (@pcardcards) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 16:31
    ตอนเอริคร้องไห้นี่อยากเข้าไปกอดมากๆ เลย
    คนนิ่งๆ เย็นชาๆ เวลาร้องไห้นี่คือสุดๆแล้ว
    #954
    0
  21. #953 Mysterygrey (@Mysterygrey) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 13:54
    เอริคโซหลัวมาก ตอนร้องไห้นี่อินมากฮือออเศร้า
    #953
    0
  22. วันที่ 14 มกราคม 2562 / 13:08
    น้องงงงงงดㅠㅠ รอซื้อ รอเปย์ อ้ากกก
    #952
    0
  23. #951 PuriPuriPuri (@fewmn22) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 12:58
    อยากกอดปลอบทั้งคนพี้คนน้อง ไม่เศร้าเนอะ โอ๋ๆ อยู่ด้วยกันไปนานตราบเท่านานเลยนะ
    #951
    0
  24. #950 NongYingNutty (@haruminilove) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 11:46
    รักลึกซึ้งมากอ่ะแบบเราจะอยู่ด้วยกันตลอดไปป
    #950
    0
  25. #949 Rhapsodies (@Rhapsodies21) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 11:07
    โถ่น้อง เป็นเราใจอ่อนยวบเลยถ้ามีคนรักเราจนอยากอยู่ด้วยตลอดไปแบบนี้
    #949
    0