อย่าเก็บของตกพื้นขึ้นมาเลี้ยง [yaoi]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 120,563 Views

  • 1,466 Comments

  • 8,742 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    10,018

    Overall
    120,563

ตอนที่ 3 : บทที่2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21728
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2130 ครั้ง
    10 พ.ย. 61

เอริคอยู่ที่บ้านหลังนี้มานานนับหลายสิบปีหรืออาจจะมากกว่านั้น



บ้านที่เขาอยู่นั้นเป็นบ้านไม้ขนาดกลาง มีสองชั้น ด้านนอกรายล้อมด้วยป่าทอดยาวหลายกิโลเมตรกว่าจะเห็นตัวเมืองที่ไกลออกไป



ดังนั้นหากจะบอกว่าบ้านหลังนี้ตัดขาดจากโลกภายนอกโดยสิ้นเชิงก็ไม่ผิด



หลังจากที่เจ้าเด็กนี่หายดีแล้ว เอริคนึกว่าอีกฝ่ายจะหายไปเลยแล้วไม่กลับมาอีก ทว่ามันก็ไม่ได้ไปไหน อีกฝ่ายออกจากบ้านไปตอนดึกและกลับมาที่บ้านในตอนเช้าเสมอ



ตอนเช้าเอริคมักจะตื่นขึ้นมาแล้วเห็นมันมานั่งข้างเตียง มือข้างหนึ่งถือปลาด้วยสายตาเป็นประกายเพราะรอเขาตื่นเช้าขึ้นมาย่างให้



สำหรับคนที่ค่อนข้างชินกับการนอนดึกและตื่นสายอย่างเขา แรกๆ ถึงจะง่วงแต่ก็ลุกขึ้นมาทำให้เพราะความรำคาญ ผ่านไปได้อาทิตย์กว่าเขาก็ดึงผ้าห่มแล้วนอนต่อราวกับอีกฝ่ายไม่มีตัวตน



ที่ตลกร้ายคือเอริครำคาญอีกฝ่ายมาก แต่ดันไม่กล้าไล่ไปเพราะเวลาถอนหายใจหรือมีสีหน้าเหนื่อยหน่ายใจแบบรำคาญอย่างเห็นได้ชัด มันก็จะพุ่งเข้ามากอดหนึบที่ตัวเขาแล้วส่งสายตาเป็นประกายวิบวับเหมือนจะอ้อน



พอเอริคเห็นสายตานั้น คำด่าก็จะถูกกลืนเข้าไปในลำคอเงียบๆ



บ้าบอจริงๆ



วันนี้ก็คงไม่พ้นจากการถูกเด็กเวรตามรังควาน แต่ไหนแต่ไรมาเขาเป็นคนที่ตื่นง่าย ดังนั้นทันทีที่มีคนเปิดประตูและเสียงฝีเท้าดังขึ้น เอริคก็สะดุ้งตื่นทันที



เอริคพยายามข่มตาหลับ แต่หูยังคงได้ยินเสียงฝีเท้าที่เดินเข้ามาใกล้ เขาปรือตาขึ้นมองบุคคลที่เดินเข้ามาใหม่ ก่อนที่มือจะดึงผ้าห่มขึ้นแล้วหลับตาลงเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น



ขณะที่กำลังสลึมสะลืออยู่ หูก็ได้ยินเสียงของอีกฝ่ายพูดเป็นภาษาอะไรบางอย่างที่เขาไม่เข้าใจ เอริคกำผ้าห่มแน่น ก่อนจะลืมตาขึ้นแล้วมองใบหน้าอีกฝ่าย มันถึงเงียบเสียงก่อนจะส่งยิ้มให้



“วันนี้คุณตื่นสายกว่าทุกวัน”



“เมื่อคืนนอนดึก” เอริคหาวก่อนจะซุกเข้าหาไออุ่นของผ้าห่มราวกับแมวเกียจคร้าน “เลิกจ้องได้แล้ว ฉันนอนไม่หลับ”



อีกฝ่ายยอมลุกขึ้นตามคำขอของเขา น้ำเสียงเล็กๆ เอ่ยขึ้นอย่างกระตือรือร้น “งั้นผมไปรอข้างนอกนะ”



ใช้เวลาอยู่พักใหญ่กว่าเอริคจะหลับได้อีกครั้ง



เมื่อตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็เกือบเที่ยงแล้ว เอริคเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนจะเดินลงบันไดมายังชั้นล่าง พอเห็นว่าอีกฝ่ายนั่งรอด้วยสายตาตื่นเต้น เขาก็เดินตรงเข้าไปในห้องครัวก่อนจะเริ่มทำอาหารให้อีกฝ่ายกินอย่างทุกวันที่ผ่านมา



เอริคไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทั้งที่รำคาญเด็กนี่จะตายอยู่แล้ว แต่ทำไมต้องลุกมาทำอาหารให้ทุกวันด้วย น่าแปลกจริงๆ เขาเคยพยายามหาคำตอบนี้อยู่หลายวัน แต่เมื่อไม่ได้ข้อสรุปชายหนุ่มจึงเลิกคิดไปโดยปริยาย



พอทำเสร็จเขาก็วางจานลงบนโต๊ะ สาวเท้าเดินไปนั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม ทันทีที่นั่งลงเอริคก็หยิบหนังสือที่วางทิ้งเอาไว้บนโต๊ะแล้วเริ่มพลิกอ่าน



เด็กชายเหลือบมองเขา ในขณะที่มือยังคงใช้ส้อมจิ้มเนื้อปลาเข้าปาก



“คุณไม่กินหรือ?”



เอริคเงยหน้าขึ้นมาจากหนังสือที่กำลังอ่านพลางยักไหล่ “ฉันไม่อยากกิน”



“ผมได้ยินมาว่ามนุษย์กินปลา”



เขากวาดตามองไปรอบห้องเล็กน้อย “ก็ถูก แต่คนน่ะไม่กินอาหารเดิมๆ ซ้ำกันทุกมื้อทั้งอาทิตย์หรอกนะ”



อีกฝ่ายเอียงคอเล็กน้อย ขณะที่มือยังคงใช้ส้อมจิ้มปลาย่างกิน “คุณอยากกินอะไร?”



“หือ?”



“ผมจะหามาให้”



เอริคตั้งใจว่าจะปฏิเสธ แต่พอลองคิดดูอีกทีถึงปฏิเสธไปอีกฝ่ายก็คงดื้อรั้นเอามาให้ เขาหยุดคิดไปครู่ใหญ่ก่อนเอ่ย



“สมุนไพร จะเป็นแบบไหนก็ได้”



“ผมจะเอามาให้คุณ”



เอริคพยักหน้ารับแบบเฉื่อยชา เขาขยับตัวลุกขึ้นยืนเมื่ออ่านหนังสือผ่านๆ จนจบโดยไม่แม้แต่จะแตะต้องอาหาร ก่อนจะเดินตรงไปที่โต๊ะทำงาน แล้วเริ่มทำในสิ่งที่ตนทำค้างไว้เมื่อวันก่อน



ขณะที่อีกฝ่ายจ้องมองเขาเงียบๆ



หลังจากที่เจ้าเด็กนั่นกินเสร็จ อีกฝ่ายก็มานั่งที่เก้าอี้ใกล้ๆ โต๊ะทำงาน



แน่นอนว่าเอริครู้สึกไม่ชินกับสายตาที่มองมาเลยสักนิด เขาจึงพยายามรวบรวมสมาธิเพื่อจดจ่ออยู่กับการเขียนเพื่อไม่ให้รู้สึกอึดอัดและดูเหมือนอีกฝ่ายจะรู้ว่าเขาไม่มีสมาธิจึงเปลี่ยนร่างเป็นมังกรตัวจิ๋วแล้วนอนราบบนโต๊ะ คอยจ้องมองเขาด้วยสายตาใคร่รู้แทน



เอริคเขียนงานไปได้พักหนึ่ง แม้สายตาจะจับจ้องอยู่กับตัวอักษรที่ตวัดร้อยเรียงเป็นระเบียบตรงหน้า ทว่าใจกลับคิดไปถึงเรื่องอื่น



ถึงจะไม่เคยศึกษาเรื่องสัตว์ แต่เอริคก็รู้มาว่าสัตว์วิเศษพวกนี้ไม่ชอบเข้าใกล้มนุษย์ เพราะสัตว์จำพวกนี้มักจะรักสันโดษ ไม่ชอบการถูกตามไล่ล่า



แต่ดูจากสภาพมังกรตัวข้างหน้า เอริคชักคิดแล้วว่าบางทีตำราเก่าๆ พวกนั้นสมควรเอาไปเผาทิ้งแล้วเขียนใหม่ทั้งหมด



“ทำไมถึงชอบเข้ามาใกล้ฉัน” เอริคถามขึ้น ขณะที่จดจ่ออยู่กับการเขียนหนังสือตรงหน้า “ปกติพวกสัตว์วิเศษแบบนายไม่ชอบเข้าหามนุษย์ไม่ใช่หรือไง?”



“ผมอยากรู้เรื่องเกี่ยวกับคุณมากกว่านี้”



เอริคชะงัก เขาเงยหน้าแล้วมองอีกฝ่ายด้วยสายตาพูดอะไรไม่ออกไปครู่ใหญ่ แต่เมื่อนึกได้ว่าอีกฝ่ายไม่ใช่มนุษย์ ดังนั้นประโยคที่ว่าคงไม่ได้แฝงความนัยแปลกๆ มาด้วย เขาเลยไม่ติดใจสงสัยอะไร



“ทำไมล่ะ?”



“คุณดูไม่เหมือนมนุษย์ที่ผมรู้จักเลย” น้ำเสียงเล็กๆ ว่า “ปกติแล้วมนุษย์จะอยู่ร่วมกันเป็นสังคม กินอาหาร ออกไปข้างนอกเพื่อทำงาน แต่คุณกลับทำทุกอย่างที่ตรงข้ามกัน”



“ไม่เห็นแปลกอะไร ปกติสัตว์วิเศษก็ไม่ชอบเข้าใกล้มนุษย์ แต่นายยังเข้าใกล้ฉันเลย”



มันกะพริบตา ก่อนจะขยับเข้ามาแนบอิงแอบกับมือของเขา “ผมชอบเข้าใกล้คุณ เพราะตัวของคุณอุ่นดี”



“ปกติพวกสัตว์อย่างนายพูดตรงไปตรงมาแบบนี้ทุกตัวเลยหรือเปล่า”



เอริคถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยก่อนจะชักมือหลบ วูบหนึ่งที่ถูกสัมผัสข้างในอกพลันอุ่นวาบขึ้นมา



ร่างกายของมันไม่ได้อุ่นเหมือนกับมนุษย์ แต่ก็ให้ความรู้สึกดี ดังนั้นเขาจึงไม่อยากปฏิเสธว่าสัมผัสเมื่อครู่นี้ให้ความรู้สึกสบายใจอย่างที่ไม่ได้สัมผัสมานานแล้ว



มันเอียงคอเล็กน้อย “แล้วปกติมนุษย์ไม่ได้พูดตรงๆ หรือ”



“ก็ไม่”



“แปลก” อีกฝ่ายงึมงำ ก่อนจะกระโดดขึ้นมาเกาะบนแขนของเขา สัมผัสลื่นๆ ทำให้เอริคสะดุ้งวาบ “ผมชอบที่ตัวของคุณอุ่นมากก็จริง แต่ก็ไม่ชอบที่ผอมเกินไป”



สีหน้าของเอริคเปลี่ยนไปเล็กน้อย ท่าทางเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ไม่ยอมพูดแล้วเปลี่ยนใจไปไล่อีกฝ่ายแทน “ออกไป”



มันยอมถอยออกไป ขณะที่เอริคใช้มืออีกข้างแตะลงบนแขนนั้น สัมผัสเมื่อครู่ทำให้ร่างกายร้อนวาบอย่างน่าประหลาด ซ้ำความร้อนนั้นยังลามขึ้นมาจนถึงใบหน้า ที่แย่กว่านั้นคือหัวใจเขาดันเต้นแรงขึ้นมาแบบงงๆ



ไม่ได้จับหรือแตะต้องตัวใครมาตั้งนาน พอถูกเข้าหาแบบใกล้ชิดมากๆ เอริคก็รู้สึกไม่ชินเอาเสียเลย



มันเอียงคอ ก่อนจะขยับตัวบินถอยห่างออกมา ราวกับรู้ว่าเขากำลังอึดอัด อีกฝ่ายจึงเอ่ยขึ้นอย่างไม่ติดใจอะไร



“งั้นผมจะเอาสมุนไพรกลับมาให้คุณนะ”



ทันทีที่เอ่ยจบอีกฝ่ายก็บินออกไปผ่านทางหน้าต่างที่เปิดไว้ ทิ้งให้เอริคกระวนกระวายอยู่ได้ครู่หนึ่งถึงสามารถรวบรวมสมาธิกลับมาทำงานได้อีกครั้ง



…………………….



………….



หลังจากที่คัดหนังสือไปได้พักหนึ่ง เอริคถึงพึ่งนึกขึ้นมาได้ว่าตัวเองลืมรดน้ำต้นไม้ไปเสียสนิท



เขาลุกขึ้นไปหยิบบัวรดน้ำ ก่อนจะรดน้ำลงบนพืชที่วางเรียงรายบนชั้น แล้วค่อยออกไปรดดอกไม้ที่อยู่ด้านนอก



กว่าจะรดเสร็จก็ใกล้เย็นแล้ว แต่เอริคยังไม่เห็นวี่แววของอีกฝ่ายเลย เขาเดินเข้าไปเก็บบัวรดน้ำในบ้าน แล้วกลับเข้าไปทำงานรอด้วยความกระวนกระวายใจ



ถึงแม้ว่ามันจะชอบออกไปข้างนอกแทบทั้งวัน แต่เมื่อใกล้เย็น เจ้าเด็กนั่นจะกลับเข้ามาในบ้านแล้วเอาของกินมาให้เสมอ



ความจริงเอริคอยากมองในแง่ดีว่า อาจจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอก เขาก็แค่กังวลเกินไป แต่ในป่ามีสมุนไพรค่อนข้างเยอะ หาง่าย ฉะนั้นการที่อีกฝ่ายหายไปนานมากและไม่กลับมาจึงดูเป็นอะไรที่แปลกจริงๆ



เขาทนรอจนหกโมงเย็นก็เริ่มทนไม่ไหวอีกต่อไป เอริคก็ออกไปตามหาอีกฝ่ายด้วยความกังวล



แน่นอนว่าจนถึงตอนนี้เอริคก็ยังคงเกลียดเด็กมาก แต่เขาอดคิดไม่ได้ว่าบางทีกับอีกฝ่ายอาจจะเป็นข้อยกเว้น ถึงเจ้าเด็กนั่นจะชอบเข้ามาเกาะหนึบกับเขา แต่อีกฝ่ายก็เป็นเด็กที่พูดจารู้เรื่อง เชื่อฟัง แถมยังน่ารักดีต่างจากเด็กที่เขาเคยเจอ



แล้วอีกอย่างไม่มีใครเอาใจใส่หรือคอยมาดูแลเขาแบบนี้นานแล้ว



เอริคพยายามข่มความรู้สึกรวดร้าวลงไปในอก เขาใช้เวลาตามหาอยู่นานแต่ก็ไม่พบ ทั้งจุดที่มีสมุนไพรมากๆ และจุดที่น้อยลง



จนเริ่มใกล้มืด เอริคก็เร่งฝีเท้าตนเองให้เร็วขึ้น จังหวะที่กึ่งเดินกึ่งวิ่ง เขาก็กวาดสายตามองไปรอบๆ ด้วยเพื่อความรวดเร็ว



ทันใดนั้นสายตาก็สะดุดเข้ากับอะไรบางอย่าง เอริคหยุดฝีเท้าแล้วก้าวไปทางนั้นอย่างรวดเร็ว จวบจนเมื่อเดินเข้ามาถึงส่วนลึก เขาถึงเห็นอีกฝ่ายนอนไม่ได้สติอยู่บนพื้น



พริบตานั้นหัวใจเขาหล่นวูบอย่างรวดเร็ว เท้าทั้งสองรีบวิ่งเข้าไปหา ทันทีที่มาถึงตัวเขาก็รีบตรวจดูอย่างรีบร้อน



บนร่างกายของอีกฝ่ายมีบาดแผลตามตัวเล็กน้อย เอริคเงยหน้าขึ้นมองด้านบนกับกวาดตามองไปรอบๆ เพื่อสำรวจว่ามีอันตรายอะไรหรือไม่ แต่เขาก็ไม่เห็นอะไร



คงแค่พลัดตกลงมาด้านล่างแล้วสลบไปเท่านั้น



เอริคถอนหายใจ เขามองคนที่หลับใหลตรงหน้าก่อนจะตบอีกฝ่ายเบาๆ ทีหนึ่ง



“เฮ้”



เขาเรียกสั้นๆ แค่นั้น พอเห็นว่าคนตรงหน้ายังคงสลบไสลไม่ได้สติ ชายหนุ่มเลยตัดสินใจแบกเด็กชายขึ้นบนหลัง



น้ำหนักของเจ้าเด็กนี่เบากว่าที่เขาคิดไว้ แถมตัวยังดูเล็กมากเมื่อเทียบกับขนาดตัวของเขา



เมื่อเดินไปได้สักพัก ร่างที่อยู่บนหลังก็เริ่มขยับตัว พอเห็นว่าตนกำลังขี่บนหลังของเอริค อีกฝ่ายก็เริ่มลนลานพยายามขอลงด้วยน้ำเสียงกระอักกระอ่วน



“ผมเดินเองได้”



“ขาแพลงจะเดินเองได้ยังไง”



เด็กชายเงียบไป อีกฝ่ายซุกใบหน้าลงบนไหล่ของเขาราวกับพยายามหาความอบอุ่นแล้วกอดร่างของเอริคเอาไว้แน่นขึ้น



“ขอโทษ”



เอริคเลิกคิ้ว ก่อนถามย้อนกลับ “เรื่องอะไร?”



“เรื่องที่ทำให้คุณลำบาก”



“ลำบากตรงไหน” เอริคว่า “เรื่องแค่นี้เนี่ยนะ”



อีกฝ่ายไม่ตอบ แต่กลับกอดเขาแน่นยิ่งขึ้นราวกับกลัวว่าอีกฝ่ายจะหายไปต่อหน้าต่อตา



สุดท้ายคืนวันนั้นเขาก็ปล่อยให้เอริคก็แบกจนถึงที่บ้านอยู่ดี



……………………………..



………………..



“ขาแพลงจะเดินเองได้ยังไง”



ทันทีที่ได้ยินประโยคนั้นเขานึกอยากจะตอบเอริคกลับไปว่า ‘ถึงขาจะหัก แต่ผมใช้เวทมนตร์หรือปีกเพื่อเดินทางกลับบ้านได้อยู่แล้ว’



ทว่าแทนที่จะเอ่ยออกไป เขากลับเลือกที่จะเงียบ



เอริคไม่ชอบให้เขาแตะต้องตัว ฉะนั้นที่ผ่านมาจึงมีน้อยครั้งมากที่จะได้สัมผัสอีกฝ่าย ดังนั้นเขาจึงไม่อยากปล่อยโอกาสนี้ให้หลุดลอยไป



เขากอดอีกฝ่ายแน่นขึ้น ซบใบหน้าลงบนไหล่เอริคราวกับพยายามไขว่คว้าความอบอุ่น



ก่อนจะลอบยิ้ม



--------------------------------


[Talk]


สรุปทุกคนเข้าใจว่าเอริคเป็นเคะนะคะ5555555 ตอนเขียนตั้งใจว่าจะให้คาร์เอริคเป็นคนที่มีความเป็นผู้นำสูง ขณะเดียวกันก็เป็นพวกปากร้ายจัดๆ ด้วย (แต่ไม่ได้ซึน แค่ปากร้าย) เลยกลัวคนเข้าใจโพผิดมากๆ


แจ้งไว้ตั้งแต่เนิ่นๆ ว่าเรื่องนี้มีเอนซีนะคะ แต่ยังไม่ได้คิดเลยว่าจะเอาไปลงที่ไหนหรือยังไงดี


ช่วงแรกเรื่อยๆ หน่อยนะคะ รออีกสักสองสามตอน เร็วๆ นี้แหละ(....)


ป.ล.ความยันน้องใกล้ออกแล้ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.13K ครั้ง

82 ความคิดเห็น

  1. #1460 Azlyss (@Azlyss) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 23:22
    กี้ดดดดดดดดดดดด แน่ะะ
    #1460
    0
  2. #1453 HisokaK (@HisokaK) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 17:19
    เด็กมันร้ายค่ะหัวหน้า!

    ชอบที่บอกโพไว้แต่เนิ่นๆ เลิฟๆ
    #1453
    0
  3. #1449 จ้าวแมวน้อย (@K715207) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 02:23
    ลอบยิ้มแล้วโว้ยยย กรี๊ดดด
    #1449
    0
  4. #1441 Mint S (@siri-ch36) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 16:27
    เด็กมันร้าย55555
    #1441
    0
  5. #1390 oraeja2 (@oraeja2) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:24
    เด็กมันร้ายเหลือเกิน หนอยยย
    #1390
    0
  6. #1387 raiwawa (@raiwawa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:35
    เด็กมันร้ายนะคะหัวหน้า
    #1387
    0
  7. #1376 落雪寻花 (@oniisanrabbit) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:45

    เมะลูกหมา!!! แต่จริงๆไม่หมาเลอ ร้ายกาจจจ

    #1376
    0
  8. #1353 polypoll (@ployciel) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:24
    แหน๊ มีลอบยิ้มน้าาา
    #1353
    0
  9. #1333 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:14
    เด็กมันร้าย แอบร้ายนะจ้ะ
    #1333
    0
  10. #1322 Zomjing (@Zomjing) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:19
    เด็กมันช่างร้ายยยยยย #ลอบยิ้ม
    #1322
    0
  11. #1298 NJChokdee (@NJChokdee) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:14
    น้องเป็นเมะ มีแววร้ายตั้งแต่เด็ก
    #1298
    0
  12. #1286 dkin96o (@tataya) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:37
    ทำไมน้องเป็นเด็กร้ายๆ 5555555
    #1286
    0
  13. #1205 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 01:31
    แง้ น้องน่ารักกกกกก เจ้าเด็กน่ารักกกกกก
    #1205
    0
  14. #1171 kiki3k (@PareWaPkh) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 18:38
    เด็กมันร้ายนะคะหัวหน้า
    #1171
    0
  15. #1089 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 14:18
    ร้ายกาจ!!! -เด็กเจ้าเล่ห์ รู้ว่าเขาไม่ชอบให้โดนตัว แต่ถ้าเขาโดนตัวเราเขาจะไม่โมโห 555555555
    #1089
    0
  16. #1077 MitsukiCarto (@MitsukiCarto) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 06:58
    เด็กนี่มันร้ายยยยยย!

    เดี๋ยวความยันก็ออกใช่มะ
    #1077
    0
  17. #987 PanthronY (@pansmile) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 09:59
    เด็กนี่ร้ายจริงง อ่านตอนนี้ได้แต่คิดว่าเอริคจะเป็นเคะ....... โพจะพลิกมั้ยนะ ;-;
    #987
    0
  18. #986 LangMeae (@LangMeae) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 08:56
    สรุปใครเคะนิ
    #986
    0
  19. #915 peangploy (@hoshiworld) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 04:55
    โพไม่พลิก แต่น้องร้ายจริงอะ 55555 ตอนทำสัญญาอะ ทำอะไรเพิ่มรึเปล่าฮึ เอริคถึงมีอาการแบบนี้
    #915
    0
  20. #870 pikakaka (@sunndaynight) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 07:29
    สวดมนต์ให้เอริคแป็บ55555555555555
    #870
    0
  21. #846 hanobunasiri (@hanobunasiri) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 12:54
    เด็กนี่มันร้ายย
    #846
    0
  22. #817 SeowooPark (@the01yunosama) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 21:47
    ดะ...เด็กนี่
    #817
    0
  23. #767 mamamoon4869 (@natcharissa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 00:03
    เด็กมันรวั๊ยยย
    #767
    0
  24. #722 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 14:32
    เด็กเจ้าเล่ห์
    #722
    0
  25. #677 nnnnnnnnnny (@NaHHamm) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 07:42
    เด็กนี่มันร้ายยยย
    #677
    0