อย่าเก็บของตกพื้นขึ้นมาเลี้ยง [yaoi]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 120,164 Views

  • 1,461 Comments

  • 8,731 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    9,619

    Overall
    120,164

ตอนที่ 4 : บทที่3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19193
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1873 ครั้ง
    17 พ.ย. 61

เมื่อมาถึงที่บ้านเขาก็อุ้มเด็กชายเดินมาที่หลังครัว อีกฝ่ายดูจะงงๆ เล็กน้อย แต่พอเอริควางร่างนั้นลงบนเก้าอี้ ดันโต๊ะอาหารออกแล้วเลิกพรมขึ้น ประตูก็ปรากฎขึ้นมาในครรลองสายตา



เขาชะโงกหน้ามาดูประตูที่อยู่บนพื้น ทว่าเอริคกลับหันมาแล้วดุใส่



“อยู่นิ่งๆ”



ดูเหมือนเอริคจะพึ่งรู้ตัวว่าเผลอใส่น้ำเสียงแข็งกระด้างลงไป ท่าทางจึงดูอ่อนลง อีกฝ่ายเดินเข้ามาช้อนตัวเขาขึ้นอุ้มแล้วเดินลงไปยังชั้นใต้ดินด้านล่าง



เอริคเห็นร่างในอ้อมแขนจ้องเขาตาแป๋ว นิ่งไม่ขยับตัวเหมือนตุ๊กตา เมื่อลงมาถึงชั้นล่างสุดเขาก็วางร่างในอ้อมแขนลงบนเก้าอี้นั่ง



เด็กชายกวาดตามองรอบๆ แม้จะอยู่ใต้ดินแต่กลับสว่างเพราะมีเชิงเทียนวางเรียงรายตามมุมห้อง



บนชั้นวางมีพืชพันธุ์ต่างๆ ถูกเก็บอยู่ในขวด บางอันก็เป็นกรงขังหนูหรือกระต่ายที่ยังมีชีวิต ส่วนตรงใจกลางห้องมีหม้อ เครื่องบด เตาเผาและโหลแก้ววงกลมต่อกันหลายอัน



เขาเห็นสภาพห้องแล้วรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย สายตาไล่มองไปยังชั้นหนังสือที่สูงเรียงขึ้นไป คาดคะเนจากการมอง เขาคิดว่าน่าจะมีหนังสือมากกว่าพันเล่มบนชั้น



แม้ว่าจะได้เห็นสิ่งที่สวยงามมานับต่อนับ กระนั้นเด็กชายอดทึ่งกับภาพที่เห็นตรงหน้าไม่ได้



“มันคือ..?”



“ห้องทำยา” เอริคตอบในขณะที่เดินไปหยิบพืชจากโหลแก้ว “ฉันสร้างเอาไว้เพื่อทดลองพวกยาต่างๆ อย่าเอาไปบอกใครล่ะ”



“ทำไมถึงสร้างไว้ใต้ดินล่ะครับ?”



“ใครมาเห็นเข้าก็คิดว่าฉันเป็นพ่อมดน่ะสิ” เอริคว่า มือหยิบผ้าพันแผลแล้วเดินตรงมาทางเขา “ถ้าโดนเข้าใจว่าเป็นพ่อมด จะถูกฆ่า



“พ่อมดคือ..?”



“คนที่บูชาลัทธิซาตาน”



“แล้วถ้าเขาไม่ใช่ล่ะครับ”



“ใครก็ตามที่น่าสงสัยจะถูกโยนลงไปในบ่อน้ำ ถ้าจมคือบริสุทธิ์ แต่ถ้ารอดคือพ่อมด คนที่รอดจะถูกจับไปเผาทั้งเป็น”



เอริคว่าพลางสัมผัสเข้าที่ข้อเท้าของเขา ก่อนจะใช้สมุนไพรรักษาบาดแผล แล้วค่อยพันผ้าทับบนข้อเท้านั้น



เด็กชายก้มมองอีกฝ่ายเงียบๆ มือของเอริคไม่ได้หยาบกร้าน แต่กลับดูนุ่มอย่างคนที่ไม่เคยทำงานมาก่อน



“มนุษย์โหดร้ายกว่าที่คิดนะครับ”



เอริคชะงักเล็กน้อย ก่อนตอบอย่างขอไปที “ก็คงแบบนั้น”



พอพันแผลเสร็จ เอริคก็อุ้มอีกฝ่ายขึ้นไปด้านบน น่าแปลกที่อีกฝ่ายดูผอมจนเหมือนแทบจะไม่มีเนื้อ แต่กลับอุ้มเขาขึ้นไปด้านบนห้องนอนได้โดยไม่แสดงอาการเหนื่อยหรืออุ้มไม่ไหวให้เห็นเลยสักนิด



ถึงอากาศวันนี้ค่อนข้างเย็นสบาย แต่เอริคก็โยนผ้าให้เขาห่ม จากนั้นก็เลื่อนเก้าอี้มานั่งข้างๆ ราวกับจะรอจนกว่าเขาจะหลับ



เด็กชายเบิกตา มองอีกฝ่ายอย่างไม่ลดละราวกับจะจดจำภาพนั้นไว้ ขณะที่มือกำชับผ้าห่มให้แน่นยิ่งขึ้น



“ถ้าผมนอนตรงนี้แล้วคุณจะนอนที่ไหนล่ะ?”



“เดี๋ยวฉันไปนอนที่อื่น” เอริคตอบอย่างไม่ใส่ใจ มือหยิบหนังสือที่ถูกวางอยู่บนชั้นใกล้ๆ ขึ้นมาเปิดอ่าน “นอนซะ”



“อ่านหนังสือเล่มนั้นให้ผมฟังได้ไหม?”



“หนังสือเล่มนี้ใช้ภาษายาก ฟังไปก็ไม่รู้เรื่องหรอก”



“ผมอยากฟัง”



เอริคถอนหายใจ มือพลิกมาที่หน้าแรกของหนังสือก่อนจะเริ่มอ่านออกเสียง



สำเนียงที่ออกมาจากอีกฝ่ายฟังดูแปร่งหู ให้ความรู้สึกทรงพลัง ทว่ามีเสน่ห์อย่างน่าประหลาด เมื่ออ่านไปได้จนจบย่อหน้าแรก เด็กชายก็มองเขาตาปริบๆ



“ผมไม่เคยได้ยินคนใช้ภาษานี้มาก่อน”



“ภาษาละตินน่ะ ส่วนใหญ่มีแต่นักบวชที่เรียน” เอริคว่าก่อนจะพลิกหนังสือกลับมาหน้าเดิมที่คั่นเอาไว้ “ไม่เคยได้ยินล่ะสิ”



เด็กชายพยักหน้ารับ เขาไม่เคยได้ยินภาษานี้มาก่อน แต่ชอบเพราะเอริคพูดให้ฟัง



“งั้นเปลี่ยนเป็นเล่าอะไรให้ผมฟังได้ไหม?”



เอริคกลอกตา ท่าทางเหมือนจะรำคาญ แต่ก็ไม่ได้ด่าหรือว่าอะไร “งั้นฉันเล่านิทานนะ”



พอเห็นเด็กชายพยักหน้า เขาก็เริ่มเล่า



“ในช่วงที่ฤดูหนาวย่างเข้ามาถึง สุนัขจิ้งจอกที่ชื่อเรย์นาร์ดไม่สามารถออกหาอาหารได้ มันจึงได้แต่นอนรอวันตาย..”



“ชื่อคืออะไร?”



เอริคเงยหน้าขึ้น ตอนแรกเขากำลังนึกว่าอีกฝ่ายอำเล่นหรือเปล่า แต่ก็ไม่มีวี่แววของการหยอกในนั้น เขานึกอยู่ครู่ใหญ่ก่อนเอ่ย



“มันคือคำที่ใช้ตั้งขึ้นเพื่อเรียกชื่อคนหรือสิ่งๆ นั้นโดยเฉพาะ” เอริคว่าก่อนจะชี้ไปที่พืชนอกหน้าต่าง “อย่างอันนั้นเราเรียกรวมๆ ว่าพืช แต่ถ้าเรียกเจาะจงมันคือ คาโมมายล์”



“แล้วคุณชื่ออะไร?”



“ฉันชื่อเอริค”



เด็กชายเบิ่งตากว้างขึ้น ท่าทางดูตื่นเต้นกับข้อมูลที่เพิ่งได้ยิน “มีความหมายหรือเปล่า?”



“แปลว่าผู้ปกครองนิรันดร์ทำนองนั้น” เอริคว่าก่อนจะปิดหนังสือแล้ววางไว้ที่โต๊ะหัวเตียง “นายไม่มีชื่อหรือไง?”



“พวกผมไม่ตั้งชื่อเพื่อเรียกใครเฉพาะเจาะจง”



“อ้อ” เอริคลากเสียงยาว ก่อนกลอกตามองไปรอบห้องราวกับกำลังครุ่นคิด “เลโอ”



“ครับ?”



“ชื่อนาย”



จังหวะนั้นเอริคเห็นตาของเลโอเป็นประกายขึ้นมา อีกฝ่ายจ้องมองเขาราวกับเห็นพระเจ้าที่ลงมาโปรดอะไรทำนองนั้น



“มีความหมายหรือเปล่าครับ”



“แปลว่าสิงโต”



เลโอกะพริบตา ท่าทางดูงุนงง ในน้ำเสียงเจือแววผิดหวังเล็กน้อย “แค่นั้นหรือครับ?”



“ความหมายออกจะดี” เอริคว่าพลางกอดอก “ปกติสิงโตถือว่าเป็นราชาของสัตว์เลยนะ”



เลโอเหมือนจะมีสีหน้ารับได้กับชื่อขึ้นมาพอได้ยินคำอธิบายนั้น จากความงุนงงเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความยินดี



“..คุณเอริค” เด็กชายเอ่ยเรียกชื่อของเขา ทว่าไม่ได้พูดอะไรต่อเพิ่มเติม ราวกับว่าต้องการจะพูดเพื่อย้ำให้จดจำลงไปในส่วนลึกของสมองเท่านั้น



แน่นอนว่าชายหนุ่มไม่ได้ตอบอะไร เขาทำเพียงแค่นั่งมองอีกฝ่ายเงียบๆ จวบจนกระทั่งเลโอผล็อยหลับแล้วจึงค่อยลุกออกไปเท่านั้น



…………………………………



…………………



เอริคตื่นขึ้นมาเช้ากว่าทุกวัน ทันทีที่ลุกขึ้นเขาก็รู้สึกปวดหลังเหมือนเพิ่งไปนอนบนพื้นอิฐมา ชายหนุ่มยืดตัวเล็กน้อย มือนวดลงบนแผ่นหลังก่อนจะลุกขึ้นจากโซฟา



ปวดหลังชะมัด เอริคพ่นลมหายใจด้วยความนึกรำคาญ สายตาเหลือบไปมองนาฬิกาลูกตุ้มบนผนัง เมื่อเห็นว่าเวลายังเช้าอยู่มาก เขาเลยออกไปเดินเล่นด้านนอก



วันนี้อากาศค่อนข้างสดใสกว่าเมื่อวาน ทว่าตามปกติแล้วถึงอากาศจะดีแค่ไหน เขาก็ไม่ชอบออกมา



เพียงแต่เอริคดันนึกขึ้นมาได้ว่าเขาควรจะออกไปหาอะไรให้ผู้ป่วยกิน



เขาไม่รู้เลยว่าปกติแล้วสัตว์วิเศษพวกนี้กินอะไรบ้าง ที่ผ่านมาก็เห็นเลโอกินแต่ปลา ครั้นจะให้ไปจับปลาจากแม่น้ำ เอริคก็อับจนหนทาง ไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไร



สรุปแล้วเอริคจึงตัดสินใจเอาพวกเห็ด ผักหรืออะไรที่อีกฝ่ายน่าจะกินได้แทน เขารวบรวมจำนวนหนึ่งใส่ลงตะกร้าแล้วรีบกลับไปที่บ้านอย่างรวดเร็ว



ทันทีที่มาถึงบ้าน เอริคก็วางตะกร้าลงที่โต๊ะในห้องครัว สายตาจ้องมองวัตถุดิบแบบคิดหนัก



แล้วจะทำอาหารอะไรดี เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งก็ต้มน้ำเดือด แล้วโยนเห็ดกับผักและใส่เครื่องปรุงนิดหน่อยตามลงไป



เอริคไม่แน่ใจเลยว่าของที่ตนทำออกมาจะกินได้หรือเปล่า แต่ในเมื่อไม่มีทางเลือกอื่น เขาจึงจำใจเคี่ยวน้ำซุปในหม้ออยู่พักหนึ่งแล้วค่อยตักใส่ถ้วยเพื่อชิม



หน้าตาก็ดูน่ากินดี คงไม่ได้ออกมาแย่มาก เอริคคิดก่อนลองใช้ช้อนตักชิมดู ทว่าเมื่อลิ้นรับรสอาหาร เขาก็แทบอยากจะเอาไอ้เจ้าที่อยู่ในถ้วยนี่ไปทิ้งหรือกลบฝังลงดินไปเลย



ชายหนุ่มถอนหายใจเฮือก ระหว่างที่รอจนหม้อเย็นเพื่อที่จะได้เอาไปเททิ้ง เขาก็ได้ยินเสียงฝีเท้าหนักๆ ลงมาจากชั้นสอง



เอริคลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว เขาเดินขึ้นไปบนบันได พอเห็นว่าเลโอตื่นแล้ว แถมอยู่ในสภาพที่เดินกะเผลก เขาก็เอ่ยปากว่าตามความเคยชิน



“เจ็บแล้วจะเดินทำไม”



“ขอโทษครับ” เลโอว่าก่อนจะขยับเข้ามากอดเขาหนึบ นัยน์ตาคู่นั้นเป็นประกายทอแสงสีฟ้าอ่อนขึ้นมาวูบหนึ่ง “ผมตื่นขึ้นมาแล้วไม่เห็นคุณก็เลย..”



ทีแรกเอริคตั้งใจจะดุอีกฝ่าย แต่เมื่อเห็นท่าทางที่ดูเซื่องซึมลง เขาก็ไม่กล้าพูดอะไรต่อ มือช้อนตัวอีกฝ่ายขึ้นอุ้มแล้วเดินลงมายังชั้นล่าง “ฉันออกไปหาของทำอาหาร”



เลโอยังคงกอดเขาหนึบไม่เลิก สภาพเหมือนลูกโคอาล่าตามเกาะหลังแม่ ขนาดเอริคอุ้มเอาไว้ในมือ อีกฝ่ายยังกอดก่ายเขาแน่นราวกับกลัวว่าเอริคจะหายไป



เอริคหน่ายใจจนไม่รู้จะพูดอะไร เขาวางเลโอลงบนเก้าอี้ห้องครัว แล้วหันโต๊ะที่มีซุปเห็ดวางอยู่ให้ตามความเคยชิน



ครั้นเมื่อตั้งสติดีๆ เขาก็นึกขึ้นได้ว่าตั้งใจจะเอาซุปนั่นไปทิ้ง แต่สายไปแล้ว เลโอเอาน้ำซุปนั่นเข้าปากอย่างรวดเร็วจนเอริคยังไม่ทันได้แม้แต่จะอ้าปากเลยด้วยซ้ำ



“เฮ้” เอริคว่าก่อนจะวกมายืนข้างๆ “คายออกมา ฉันจะเอาไปทิ้ง”



เลโอกลืนซุปนั้นลงไปในลำคอ ก่อนจะเอียงศีรษะเล็กน้อย “ทิ้งทำไมล่ะครับ?”



“รสชาติมันห่วย”



เลโอมีสีหน้าไม่สะทกสะท้านในขณะที่ใช้ช้อนตักน้ำซุปขึ้นมากินรอบสอง “ไม่เห็นห่วยเลย อร่อยดีออกครับ”



“ไม่ต้องพูดรักษาน้ำใจก็ได้นะ”



“รักษาน้ำใจคืออะไร?”



คราวนี้เอริคหมดคำพูด เขานั่งลงที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม พลางนึกขึ้นมาได้ว่าก่อนหน้านี้เลโอก็เคยถามเขาเกี่ยวกับเรื่องการพูดว่า ‘ปกติแล้วมนุษย์ไม่ได้พูดตรงๆ หรือ’



ดูเหมือนว่าเลโอคงพูดออกไปเพราะคิดอย่างนั้นจริงๆ



เอริคมีสีหน้าอ่อนลง เขายกมือข้างหนึ่งขึ้นมาเท้าคาง สายตาลอบมองอีกฝ่ายเงียบๆ



ชั่วขณะหนึ่งเขาเผลอหลุดยิ้มออกมา แต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่ากำลังยิ้ม ใบหน้านั้นก็กลับกลายเป็นราบเรียบเหมือนเดิม



น่าแปลก เอริคไม่ได้ยิ้มมานานมากแล้ว แต่เหตุการณ์ในวันนี้กลับทำให้เขาหลุดยิ้มออกมาเสียอย่างนั้น



เอริคละสายตาจากเด็กตรงหน้า ก่อนจะหันกลับมาให้ความสนใจกับหนังสือในมืออีกครั้งหนึ่ง ในหัวก็คิดเพียงแค่ว่า ไม่มีอะไร ความจริงคือเขาไม่ได้ใกล้ชิดกับใครมานานมากแล้วเลยลืมวิธีที่จะยิ้มไปแล้วก็เท่านั้นเอง



---------------------------


*เรื่องพ่อมด แม่มดที่เอริคพูดถึงเป็นเรื่องของการล่าแม่มดในยุคนั้นค่ะ ช่วงนั้นโรคระบาดแพร่ไปทั่ว คนตายเยอะ ศาสนจักรเลยคิดประมาณว่าสงสัยต้องมีแม่มด/พ่อมดที่บูชาลัทธิซาตานคอยอยู่เบื้องหลังการตายแน่ๆ เลยสั่งจับคนที่น่าสงสัยมาพิสูจน์โดยการโยนบ่อน้ำ ถ้ารอดจะถูกจับไปเผาทั้งเป็น


ส่วนมากคนที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นพ่อมดกับแม่มดคือคนที่มีผมสีแดง ตาสีเขียวเพราะแตกต่างจากคนปกติ แล้วก็ผู้หญิงคนไหนที่ท่าทางฉลาดมากๆ ชอบตั้งคำถาม กล้าพูด กล้าแสดงออก(อย่างมาเรีย) จะถูกต้องสงสัยว่าเป็นแม่มดค่ะ


**นิทานที่เอริคเล่าให้เลโอฟังเป็นนิทานที่มีชื่อว่า Reynard the fox เป็นนิทานสมัยศตวรรษที่12 เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับหมาจิ้งจอกที่ไม่มีเรี่ยวแรงจะไปหาอาหาร เห็นพ่อค้าผ่านมาเลยแกล้งตายเพื่อจะแอบไปขโมยปลาบนกระบะพ่อค้ากินค่ะ



[Talk]


ช่วงนี้เอื่อยนิดหนึ่งค่ะ


แต่เดี๋ยวตอนหน้า.....



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.873K ครั้ง

34 ความคิดเห็น

  1. #1442 Mint S (@siri-ch36) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 16:33
    สนุกค่า
    #1442
    0
  2. #1438 KiMsun/คิมซุน (@mintnichaporn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 23:53
    ความรู้แน่น
    #1438
    0
  3. #1432 lamaiphothong09 (@lamaiphothong09) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 10:17

    น่ารักไปอี๊กกกกก
    #1432
    0
  4. #1422 Kh-Life (@Kh-Life) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 19:31
    อิงประวัติศาสตร์จริงๆด้วย เพราะมีการล่าแม่มดหรือคนผมสีแดงในช่วงนั้นทำให้ปัจจุบันคนที่เกิดมามีผมสีแดงจึงน้อยมากๆ เพราะแทบไม่รอดมาจนถึงปัจจุบัน
    #1422
    0
  5. #1354 polypoll (@ployciel) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:28
    เลโออออ
    #1354
    0
  6. #1345 Little Finz. (@pikkusormi) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:09
    เคยได้ยินเรื่องพ่อมดแม่มดเหมือนกัน คนเกิดช่วงนั้นคงโชคร้ายมากๆ
    #1345
    0
  7. #1334 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:21
    น่ารักจังน้อง
    #1334
    0
  8. #1288 dkin96o (@tataya) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:50
    น้องมีชื่อแล้วววว เอ็นดูน้องตอนเข้าไปเกาะคุณเอริคจังเลยยย เกาะเข้าไว้ลูก เค้าจะได้เอ็นดูหนูเยอะๆ 55555
    #1288
    0
  9. #1248 Laamoon (@Laamoon) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 21:24
    เอริคเมะเหรอ
    #1248
    0
  10. #1206 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 01:44
    โหดร้ายเน้อะ แค่ถูกสงสัย พิสูจน์อะไรไม่ได้ แต่ก็ตายอยู่ดี โยนน้ำถ้ารอดคือแม่มด/พ่อมด ถ้าตายคือไม่ใช่ แล้วคนตายไปแล้วก็ไม่ฟื้นอะ ใจร้ายยยยยยย ว่าแต่เจ้าหนูเลโอทำเอริคยิ้มได้อ่าาาาาา หลงเสน่ห์น้องแล้วล่ะซี่ อิอิ
    #1206
    0
  11. #1172 kiki3k (@PareWaPkh) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 18:53
    ยิ้มแล้ววววว
    #1172
    0
  12. #1124 ตีฟอง (@Puttinat_) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 20:50
    ถ้าจมคือบริสุทธิ์ (แต่ก็จมน้ำตาย)

    ถ้ารอดคือแม่มด/พ่อมด (ถูกเผาตาย). ต่างกันแค่วิธีตายเท่านั้นเอง
    #1124
    0
  13. #1090 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 14:29
    เอ็นดูน้องจัง
    #1090
    0
  14. #1078 MitsukiCarto (@MitsukiCarto) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 07:18
    โตมาแล้วยังจะเกาะไหวอยู่รึเปล่าเนี่ย
    #1078
    0
  15. #989 PanthronY (@pansmile) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 10:30
    เคยอ่านพวกเรื่องล่าแม่มดมาเหมือนกันค่ะ ค่อนข้างโหดร้ายเลย ตายฟรีหลายคนมากๆ เคยอ่านเจอบางที่จับถ่วงน้ำ(ผูกอิฐ/ปูน)เพื่อไม่ให้ลอยขึ้นมาด้วยค่ะ อ่านแล้วอินมากๆ ยิ่งพวกที่เป็นกะนี่โดนหนักกว่านี้อีก ;-;
    #989
    0
  16. #916 peangploy (@hoshiworld) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 04:59
    เอ็นดูทั้งน้องทั้งเอริค 555
    #916
    0
  17. #871 pikakaka (@sunndaynight) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 07:32
    น้องจริงป่ะเนี่ย55555555 เกาะเป็นตังเมเลย คิดถึงตอนเลโอก่อนเอริคแล้วคงน่ารักพิลึก555555555555
    #871
    0
  18. #750 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 18:44
    น้องขี้อ้อน
    #750
    0
  19. #595 Mildy@minim (@deadroses) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 06:25
    แงงง ยัยน้องน่ารักจัง ดูซื่อๆดีจังเลยค่ะ 555555
    #595
    0
  20. #404 sweetside (@passawee-17) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 16:11
    เหมือนมีลูกชายเลยอ่า
    #404
    0
  21. #389 jiyg (@pannos) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 14:19
    เลโอจะเชื่องแค่ต่อหน้าเอริคเท่านั้นแหละ ใช่มั้ยล่ะ
    #389
    0
  22. #292 หูยไรอ่ะ (@wang-j28) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 16:07
    สิงโตจะกินเหยื่อเมื่อไหร่ค๊าา
    #292
    0
  23. #241 A T O M Y (@Atomy_Dek-D) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 15:12
    งือออ มันละมุนๆ อะ
    #241
    0
  24. #166 Maii_Hom (@ruruga) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 02:26
    น่ารักจังเลย ตอนนี้ภาพเลโอในหัวคือน่ารักมาก นึกภาพน้องยันไม่ออกเลย มีแต่คำว่าอยากเลี้ยง
    #166
    0
  25. #129 Montag71 (@mika_m) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 15:47
    leo: lemme hug u! lemme hug u!
    erik: I didn't sign up for this.......
    #129
    0