อย่าเก็บของตกพื้นขึ้นมาเลี้ยง [yaoi]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 119,740 Views

  • 1,461 Comments

  • 8,706 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    9,195

    Overall
    119,740

ตอนที่ 6 : บทที่5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15255
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1585 ครั้ง
    24 พ.ย. 61

ผ่านไปเพียงแค่สองปี ทุกอย่างกลับเปลี่ยนไปรวดเร็วเสียจนน่าเหลือเชื่อ


ผู้ว่าจ้างที่เคยจ้างเขาบ่อยๆ ตอนนี้เริ่มหันไปซื้อแท่นพิมพ์มาใช้ จากนั้นก็ส่งหนังสือมาให้เพื่อให้วาดรูปประกอบต่างๆ ลงในรูปเล่มแทน จำนวนเงินที่ควรจะได้จากเดิมกลับยิ่งน้อยลงถนัดตา


ทว่าเรื่องนั้นกลับไม่ได้เป็นปัญหามากเท่าไรนัก เดิมทีเขามีความรู้หลายแขนง แม้ว่าที่รู้มากที่สุดคือการแพทย์ แต่คนที่สามารถทำงานตามสถานรักษาได้ มีเพียงแค่คนที่เรียนจบมาเท่านั้น


เอริคไม่มีใบประกอบอาชีพจะไปยื่น เขาเลยหันไปทำงานอย่างอื่นแทน ถึงจะไม่ได้มีความจำเป็นต้องใช้เงิน แต่ชายหนุ่มก็ไม่อยากอยู่เฉยๆ


ช่วงที่อยู่ด้วยกันเขาเผลอนึกว่าเลโอเป็นมนุษย์อยู่หลายครั้ง หากไม่ติดว่าอีกฝ่ายโตขึ้นเร็วมากจนผิดปกติ


ก่อนหน้านี้เอริคยังคงอุ้มอีกฝ่ายได้สบายๆ อยู่ บางครั้งติดจะด่าว่าอีกฝ่ายผอมเกินไปเสียด้วยซ้ำ ทว่าภายในสองปีมานี้เลโอโตขึ้นจนเขาอุ้มไม่ค่อยจะไหวแล้ว


เอริคซบใบหน้าลงบนโต๊ะ ขณะที่หูฟังเสียงรดน้ำด้านนอก สายตาเหม่อมองต้นไม้ที่ถูกแขวนห้อยลงมาพลางใจลอยคิดถึงเรื่องอื่น


ยามนี้ไม้ประดับถึงคราวออกดอกครั้งที่สองแล้ว ต้นไม้นี้ทำให้เขานึกถึงมาเรีย ถึงหญิงสาวบอกว่าจะส่งจดหมายมาให้ แต่เขาก็ยังไม่เคยได้รับจากอีกฝ่ายสักฉบับ


นั่นทำให้เขากังวลว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับเธอหรือเปล่า


เอริคพยายามบอกไม่ให้ตนเองคิดมาก ถึงจะค่อนข้างกังวลก็ตาม เขาถอนหายใจเหนื่อยๆ ครั้นเมื่อตั้งสติอีกทีจึงพบว่าเสียงน้ำด้านนอกเงียบไปแล้ว


ใครบางคนสวมกอดเขาจากทางด้านหลังแน่น อีกฝ่ายซบใบหน้าลงบนไหล่แล้วพูดขึ้น


“คิดอะไรอยู่หรือครับ?”


เอริคเงยหน้าขึ้น เขามองเลโอที่เข้ามาใกล้จนรับรู้ได้ถึงลมหายใจร้อนผ่าวข้างหู ก่อนจะออกแรงดันอีกฝ่ายให้ถอยห่าง “ออกไป”


เลโอยอมผละไปเล็กน้อย แต่สายตายังคงจับจ้องมองใบหน้าของเขาไม่วางตา


“คุณเอริค”


“ว่าไง”


“ปกติแล้วมนุษย์อยู่ได้กี่ปีหรือครับ” เลโอว่าพลางเอียงคอ ใบหน้ายื่นเข้ามาใกล้ด้วยความสงสัย “คุณดูไม่แก่ขึ้นเลย”


“ส่วนมากก็ประมาณสามสิบถึงสี่สิบ มากสุดก็เจ็ดสิบกว่า แต่อยู่ไม่ถึง ตายเพราะป่วยหมด”


“แล้วคุณอายุเท่าไร?”


เอริคคลี่ยิ้ม “ลองทายดูสิ”


เลโอมองใบหน้าของเขา ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงไม่แน่ใจ “สามสิบ?”


“ดูแก่ขนาดนั้นเลย” เอริคหัวเราะ ก่อนจะเอนตัวพิงกับเก้าอี้


“ไม่ใช่ว่าคุณดูแก่นะครับ” เลโอรีบแก้ตัว เดิมทีเอริคไม่ใช่คนที่ออกไปไหนมาไหน ผิวจึงค่อนข้างขาวไปทางซีด แต่เมื่อมองโดยรวมแล้ว ผมสีแดงกับนัยน์ตาสีมรกตกลับยิ่งทำให้อีกฝ่ายโดดเด่นขึ้น “คุณดูรู้อะไรหลายอย่างเยอะมาก ผมเลยคิดว่า..คุณน่าจะอายุสามสิบ”


“ฉันชอบอ่านหนังสือเลยรู้เยอะ” เอริคว่า พอรู้สึกได้ว่าอีกฝ่ายชักจะขยับเข้ามาใกล้เกินไป เขาเลยจ้องลึกเข้าไปในตาอีกฝ่าย มือดันใบหน้าให้ห่างออกไป “ไม่มีมนุษย์ที่ไหนเข้าหากันใกล้ขนาดนี้หรอกนะ”


“ผมก็ไม่ได้ทำแบบนี้กับคนอื่นนี่ครับ” เลโอว่าตาปริบๆ ในขณะที่กอดเขาหนึบ “ผมเข้าใกล้แค่คุณคนเดียว”


เอริครู้สึกร้อนวาบขึ้นมาที่หน้าทันที


จนถึงตอนนี้มีบ้างเป็นครั้งคราวที่เอริคฝันถึงภาพที่เลโอผลักเขาลงกับเตียง จากนั้นก็ถูกจูบแล้วกระทำอย่างรุนแรง


ที่น่ากลัวคือภาพในความฝันนั้นเหมือนจริงจนน่าตกใจ หลายครั้งที่เมื่อสะดุ้งตื่นจากความฝันเอริคจะรู้สึกละอายกับสิ่งที่เกิดขึ้นจนต้องลุกขึ้นมาอาบน้ำ แม้ว่าจะไม่เคยสอดใส่เข้าไปด้านใน แต่ทุกครั้งที่ฝันเขาก็รู้สึกผิดจนสู้หน้าอีกฝ่ายไม่ไหว


เขาแสร้งทำเป็นรำคาญ ก่อนจะผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ “บอกแล้วว่าให้เลิกพูดแบบนี้”


“ขอโทษครับ” เลโอว่าด้วยน้ำเสียงหงอยลง ทำน้ำเสียงเหมือนสุนัขถูกเจ้านายดุ “วันก่อนที่ผมไปส่งจดหมายตามที่คุณบอก ผมเห็นว่าเมืองข้างนอกสวยมากเลย”


“แล้ว?”


“ผมอยากให้คุณได้เห็น”


“ฉันเคยเห็นแล้ว”


“แต่ว่าผมอยากไปกับคุณ”


เอริคนิ่งไปพักใหญ่


“ผมเห็นคุณอยู่แต่ในบ้าน ไกลสุดก็แค่เดินออกไปเที่ยวป่าใกล้ๆ ผมอยากให้คุณได้เห็นอย่างอื่นบ้าง” เพราะรู้ว่าเอริคชอบเงียบเวลาใช้ความคิด เขาจึงรีบพูดโน้มน้าวเพื่อให้อีกฝ่ายตอบตกลง หากเอริคตัดสินใจได้เมื่อไร อีกฝ่ายจะไม่มีวันเปลี่ยนใจ


ดังนั้นต้องโน้มน้าวตอนที่เอริคกำลังใช้ความคิดอยู่ถึงจะได้ผลดีที่สุด


“นะครับ..”


เอริคเหลือบมองคนที่ส่งสายตาเป็นประกายวิบวับให้ราวกับกำลังครุ่นคิด จากนั้นก็ถอนหายใจแล้วเอ่ย “เข้าใจแล้ว วันนี้ฉันมีธุระที่ต้องเข้าเมืองอยู่พอดี จะมาด้วยกันก็ได้”


น่าแปลกจริงๆ พอได้สบตากับเลโอทีไร เขาก็ไม่เคยปฏิเสธอีกฝ่ายได้เลย บางครั้งเอริคก็นึกสงสัยว่าเด็กหนุ่มใช้เวทมนตร์อะไรหรือเปล่า


“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวผมไปดับไฟเตาผิงก่อน” เลโอว่าก็รีบกึ่งเดินกึ่งวิ่งขึ้นไปด้านบนอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งเมื่อเข้ามาถึงในห้องนอน เด็กหนุ่มก็ปิดประตูลงแล้วเอนตัวพิงกับบานไม้


เลโอหลุบตาลง มือข้างหนึ่งล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกง ก่อนจะดึงอะไรบางอย่างขึ้นมา


มันคือจดหมาย บนหน้าซองนั้นจ่าชื่อผู้ส่งเอาไว้ว่า ‘มาเรีย’


เด็กหนุ่มจ้องมองมันอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะเปิดดูเนื้อความในจดหมายนั่น ใบหน้านั้นยังคงคลี่ยิ้มอย่างไม่ยินดียินร้ายเมื่อได้เห็นข้อความด้านใน


ก่อนจะโยนมันทั้งหมดลงไปในเตาผิงไฟ


ทันทีที่กระดาษหล่นลงไปในเตาผิงนั้น เปลวไฟก็ยิ่งเต้นเร่าและโหมแรงดุจจะแผดเผาความลับนั้นให้มอดไหม้


เลโอจ้องมองเปลวไฟนั้น พลันรอยยิ้มก็ถูกจุดขึ้น


…………………………………………………..


……………………………..


ดูเหมือนเอริคจะมีธุระในเมืองใหญ่ ฉะนั้นทันทีที่เข้ามาในหมู่บ้านเล็กๆ พวกเขาจึงต้องเช่ารถม้าเพื่อนั่งเข้าไปในตัวเมืองต่ออีกทอดหนึ่ง


วันนี้เอริคแต่งตัวดูแปลกตากว่าทุกครั้ง อีกฝ่ายสวมเสื้อกั๊้กกับเสื้อสีขาวมาแล้วตามด้วยเสื้อคลุมทับ บนหัวสวมหมวกเพื่อปกปิดสีผม


ทว่านัยน์ตาสีเขียวนั้นก็ยังคงเป็นจุดสนใจผู้คนอยู่ดี


เขาเหลือบมองเอริคที่เอนตัวกับผนัง นัยน์ตาทั้งคู่ปิดสนิทคล้ายจะหลับ แต่เลโอรู้ว่าอีกฝ่ายยังคงมีสติอยู่


ผ่านไปประมาณสองชั่วโมงพวกเขาก็มาถึงตัวเมือง ในเมืองนั้นใหญ่กว่าหมู่บ้านที่เขาเคยเห็น ดูมีชีวิตชีวาและครึกครื้นกว่ามาก


เลโอรู้สึกตื่นตากับภาพที่เห็นไม่น้อย ขณะที่รถม้าค่อยๆ แล่นเข้าไปใจกลางตัวเมือง


เมื่อมาถึงที่ย่านหนึ่ง เอริคก็ลงจากรถม้าและจ่ายเงินให้กับสารถี ระหว่างนั้นเลโอจึงมองสังเกตรอบๆ


ดูเหมือนว่าที่ย่านนี้จะมีวัยหนุ่มสาวค่อนข้างมากหากเทียบกับย่านอื่น เขาเดินตามเอริค ลัดตามตรอกซอกซอยจนมาถึงที่บ้านหลังหนึ่ง


เอริคดึงห่วงเหล็กที่อยู่ตรงหน้าประตู ก่อนจะเคาะเข้ากับบานไม้อย่างแรงสองสามครั้ง สักพักเสียงฝีเท้าก็ดังขึ้น ครู่ใหญ่เจ้าของบ้านถึงออกมาเปิดประตู


“อ้าว” ชายคนนั้นมีสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อยพลางส่งยิ้มให้ “สวัสดีครับคุณเลสเตอร์ ไม่ได้เจอกันนานเลย”


“สวัสดีครับ คุณสมิธ” เอริคว่าพลางยิ้มรับ ก่อนจะยื่นมือไปจับทักทาย อีกมือก็หยิบถุงที่อยู่ในเสื้อออกมา “พอดีวันนี้ผมมีธุระในเมืองพอดีเลยเอาของมาฝากให้คุณ”


อีกฝ่ายรับถุงนั้นไป ใบหน้าดูยิ้มแย้มอารมณ์ดี “ขอบคุณครับ ถ้าอย่างไรเข้ามาดื่มชาในบ้านก่อนไหมครับ?”


“ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมมีธุระต้องรีบไปต่อด้วย”


ชายคนนั้นพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ เขาล้วงหยิบเงินในกระเป๋าจำนวนส่งให้ ขณะที่เอริครับมานับจำนวนเงินในใจอยู่ครู่หนึ่งแล้วบอกลาอีกฝ่าย


เพราะบ้านนี้อยู่ในซอยค่อนข้างลึก ฉะนั้นตอนเดินออกมาเลโอจึงสะดุดสายตาเข้ากับชายคนหนึ่ง สภาพดูไม่สู้ดีเท่าไรนัก มีอาการไอออกมาเป็นเลือด ผิวหนังบางส่วนเป็นสีดำ ปะปนกับหนองและมีเลือดไหลลงมาจากบาดแผล


หลายคนที่เห็นดูมีทีท่ารังเกียจ พากันเดินหลบเลี่ยงออกห่างให้ได้มากที่สุด


“พวกเขาเป็นอะไรหรือครับ?”


เอริคกวาดตามองแวบหนึ่ง ก่อนจะเบาเสียงลง “ติดโรคร้ายแรงน่ะ อย่าเข้าไปใกล้”


“ร้ายแรงขนาดไหนครับ”


“ร้ายแรงขนาดทำคนตายยกหมู่บ้าน” เอริคขยับตัวหลีกห่างออกมาเล็กน้อย “ติดต่อง่าย เป็นแล้วตายอย่างเดียว ไม่มีทางรักษา”


เลโอพยักหน้ารับ “พวกเราไม่ติดโรคจากมนุษย์นะครับ”


“อืม ก็ดี”


เอริคพูดตัดบทสั้นๆ คลับคล้ายไม่มีอะไรจะสนทนาต่อ แต่ภาพนั้นยังคงติดตาในหัวของเด็กหนุ่ม เขาลังเลครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยถามเรื่องที่่สงสัย


“แล้วครอบครัวของเขาไปไหนหมดหรือครับ?”


“ก็ทิ้งเขาน่ะสิ” เอริคตอบขณะที่เดินมุ่งหน้าผ่านตามตรอกมาเรื่อยๆ “ติดโรคเมื่อไร ต่อให้เป็นพ่อลูกก็ทิ้งกันมาแล้ว ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร”


เลโอเงียบลง ครั้นเมื่อเดินออกมาจากตรอกจนสุดทาง บทสนทนาก็ถูกเปลี่ยนไปเรื่องอื่นแทน


พวกเขาแวะเข้าไปในตัวเมืองเพื่อไปซื้อของบางส่วนที่ยังขาดอยู่ ระหว่างนั้นเด็กหนุ่มก็สำรวจผู้คนรอบๆ พลางอดคิดถึงอะไรบางอย่างขึ้นมาไม่ได้


ดูเหมือนจะถูกอย่างที่เอริคว่า ในเมืองนี้เขาไม่เห็นคนที่มีผมแดงหรือนัยน์ตาสีเขียวแม้แต่คนเดียว ฉะนั้นรูปลักษณ์ของเอริคเลยดูโดดเด่นกว่าคนอื่นไปโดยปริยาย


แต่อีกฝ่ายก็ดูไม่ได้มีทีท่าใคร่ใส่ใจเท่าไรนัก ถึงหลังๆ เอริคจะเริ่มพยายามหลบเลี่ยงสายตาคนด้วยการเดินตามถนนหรือตรอกเล็กๆ แทนก็ตาม


………………………………………………….


………………………………...


กว่าจะกลับมาถึงที่บ้านก็เป็นเวลาเย็นแล้ว เอริคทำอาหารสำหรับตัวเองและให้อีกฝ่ายกิน แน่นอนว่าอาหารส่วนของเขาน้อยกว่าอีกฝ่ายเกือบจะครึ่งต่อครึ่ง


แต่จะทำอย่างไรได้ เพราะเอริคไม่ได้กินแบบจริงๆ จังๆ มานาน ครั้นจะกลับมากินอีกครั้งหนึ่ง เขาเลยกินได้ไม่มาก


บางครั้งกินไปแค่ไม่กี่คำ เอริคก็รู้สึกพะอืดพะอมจนทนกินต่อไม่ไหว


พอเลโอรู้เรื่องนี้ อีกฝ่ายก็ช่วยกินให้อย่างใจดี ปัญหาเรื่องอาหารเหลือเลยไม่มี


คืนนั้นพวกเขาเข้านอนช้ากว่าทุกวัน ขณะที่เลโอจุดไฟในเตาผิง เขาก็ไปอาบน้ำ ใช้เวลาอยู่พักใหญ่กว่าเอริคจะออกมา


เขามองคนที่อ่านหนังสืออยู่บนเตียงก่อนสาวเท้าเดินเข้าไปใกล้ เมื่ออยู่ในระยะที่สายตามองเห็น เอริคถึงรู้ว่าเป็นหนังสือเกี่ยวกับพวกสรรพคุณยาที่เขาเขียนไว้


“ลายมือคุณสวยมากเลยนะครับ” เลโอว่าขณะที่ยังไม่ละสายตาจากหน้าหนังสือ มือแตะเข้าที่แผ่นกระดาษที่ดูเก่ามากแล้ว “ภาพที่วาดก็ดูสมจริง แต่ตัวหนังสือดูเก่ามาก”


“ฉันเขียนมานานแล้ว” เอริคนั่งลงที่ข้างเตียง พลางชะโงกหน้าเข้าไปดูเล็กน้อย “น่าจะหลายสิบปีอยู่”


“ทำไมคุณถึงศึกษาเกี่ยวกับเรื่องสมุนไพรหรือครับ?”


“ไม่ใช่แค่เรื่องสมุนไพร ฉันเรียนเกี่ยวกับการรักษา โรค การผ่าตัดมาด้วย” เอริคพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนลง “ฉันอยากช่วยคน”


เลโอเงยหน้าขึ้น มือวางหนังสือเล่มนั้นไว้ที่ข้างตัว ก่อนจะเอนตัวนอนลงบนตักอีกฝ่ายแล้วยิ้มให้ “บุคลิกคุณดูไม่ให้เลยนะครับ”


เอริคนิ่วหน้ากับคำพูดนั้น แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร เขาก้มหน้าลงแล้วบีบจมูกอีกฝ่ายจนเด็กหนุ่มต้องหันหน้าหนี “ยังไง?”


“คุณเป็นคนที่ชอบใช้คำห้วนๆ แถมยังมีใบหน้านิ่งเฉยแทบจะตลอดเวลาเลยทำให้ดูเหมือนคนใจร้ายครับ” เลโอว่าก่อนจะสวมกอดเอวอีกคนหลวมๆ ท่าทางแบบนั้นทำให้เอริคนึกถึงตอนที่อีกฝ่ายยังเป็นเด็กแล้วเกาะเขาไปด้วยทุกที่ “แต่ความจริงคุณใจดีมาก”


วูบหนึ่งที่หัวใจของเอริคเต้นแรงขึ้นมา เขาดึงมืออีกฝ่ายออก ก่อนจะขยับตัวเปลี่ยนท่าทางเพื่อไม่ให้เลโอนอนหนุนตักต่อและสังเกตเห็นถึงความผิดปกติ “ปกติพวกนายตัดสินกันที่ภายนอกเหมือนมนุษย์ด้วย?”


“เปล่าครับ แค่ลองพูดแบบมนุษย์ดู” เลโอว่าพลางเอนหลังนอนลงกับเตียง นัยน์ตาสีฟ้าครามมองเขาแล้วยิ้มให้ “จูบราตรีสวัสดิ์ได้ไหมครับ?”


“ไม่” เอริคปฏิเสธเสียงแข็งแบบแทบไม่คิด แต่พอเห็นสีหน้าหงอยของอีกฝ่ายแล้ว ชายหนุ่มก็แทบจะกลับคำพูดไม่ทัน ในใจก็นึกฉงนกับตนเองว่าทำไมต้องเอาใจเจ้าเด็กนี่ขนาดนี้ด้วย “เออก็ได้ หลับตาสิ”


พอเลโอหลับตาลง เอริคก็ขยับตัวเข้าไปใกล้ ตอนนั้นเด็กหนุ่มรับรู้ได้ถึงกลิ่นหอมเย็นสบายจากตัวอีกฝ่าย ก่อนที่สัมผัสนุ่มจะทาบทับลงมาที่หน้าผากอย่างแผ่วเบา


จากนั้นอีกฝ่ายก็ผละตัวออกไป เลโอนอนหลับตาแน่นิ่งอยู่อย่างนั้นจนกระทั่งเอริคเงียบไป เขาถึงค่อยลืมตาขึ้นโพล่งท่ามกลางความมืด แล้วพลิกตัวมามองอีกฝ่าย


มือข้างหนึ่งแตะเข้าที่ใบหน้านั้น เลโอจ้องมองเอริคอยู่เนิ่นนาน ก่อนที่ประกายแสงสีฟ้าจะรวมกันที่หลังมือ


ในห้องฉาบไปด้วยแสงสีฟ้าอย่างรวดเร็ว มันเคลื่อนไหวไปมาคล้ายกับคลื่น ให้ความรู้สึกสงบขณะเดียวกันก็ดูบ้าคลั่ง


ผ่านไปครู่หนึ่งเขาจึงค่อยละมือออก แล้วหลับตาลง


“ราตรีสวัสดิ์ครับ”


---------------------------


*ห่วงเหล็กที่ติดอยู่หน้าประตู ไม่รู้มีชื่อภาษาไทยหรือเปล่า แต่ชื่อภาษาอังกฤษมันคือ door knocker มีไว้เคาะประตู


**โรคร้ายแรงที่เอริคกับเลโอคุยกันคือกาฬโรคค่ะ ร้ายแรงมากจริงๆ คนไหนในครอบครัวเป็นเมื่อไร ต่อให้รักกันขนาดไหนก็ทิ้งคนป่วยกันได้ทันทีเลยค่ะ



[Talk]


เลโอร้ายขึ้นทุกตอน นี่พระเอกหรือตัวร้าย5555555555555555


เดี๋ยวตอนหน้าเลโอจะเริ่มเปลี่ยนนิสัยแล้วค่ะ ดีขึ้นหรือเลวลงโปรดเสี่ยงทาย //พนมมือ


ช่วงนี้คือจะเกริ่นๆ ยังไม่มีฉากหวานมาก แต่เดี๋ยวตอนหน้าจะเริ่มแล้ว



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.585K ครั้ง

41 ความคิดเห็น

  1. #1444 Mint S (@siri-ch36) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 18:23
    อยากตีเลโอ อย่าทำร้ายเอริคนะะะะ
    #1444
    0
  2. #1423 Jkangaboo (@Jkangaboo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 20:03
    เลโออ่านหนังสือออกด้วยหรอคะ ตอนเจอกันครั้งแรกเห็นว่าเป็นเด็กแล้วต้องนึกแปปนึงถึงจะพูดภาษาเอริคได้
    สาเหตุกาฬโรคจริงๆมาจากหนูนี่คะ ถึงจะอยู่ที่คนแต่เชื้อก็ยังเป็นเชื้อจากหนู
    #1423
    5
    • #1423-4 larza (@nene-1) (จากตอนที่ 6)
      6 มีนาคม 2562 / 01:22
      ไม่ติดเชื้อจากคนคือการพูดให้เอริคสบายใจค่ะ
      #1423-4
    • #1423-5 Mint S (@siri-ch36) (จากตอนที่ 6)
      11 มีนาคม 2562 / 18:24
      เราคิดว่าคุณคนเขียนน่าจะหมายถึงว่าสัตว์วิเศษอย่างเลโอไม่ติดโรคจากคนค่ะ
      #1423-5
  3. #1418 มีนา (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 22:20

    เอริคเราเป็นแวมไพร์​ป่าวอะ​ ฮืออ​ ความมโนนี้????????

    #1418
    0
  4. #1356 polypoll (@ployciel) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:39
    จะทำอะไรกันแน่อ่ะเลโอ เริ่มหวั่นๆละนะ
    #1356
    0
  5. #1336 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:32
    เลโอทำไมร้ายอย่างนี้หละลูก
    #1336
    0
  6. #1300 NJChokdee (@NJChokdee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:30
    น้องทำอะไรกับเอริค
    #1300
    0
  7. #1291 dkin96o (@tataya) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:41
    เริ่มกลัวเลโอขึ้นมาแล้ว คุณเอริคหนีไปปปปปปป
    #1291
    0
  8. #1208 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 02:05
    เจ้าเด็กนี่ตั้งใจมาหาเมียรึเปล่าเนี่ย? แกล้งทำไร้เดียงสาให้ตายใจแล้วกินตับ อิอิ
    #1208
    0
  9. #1174 kiki3k (@PareWaPkh) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 19:28
    เลโอคืออะไรกันแน่นะะะ
    #1174
    0
  10. #1152 นักอ่านผู้ผ่านทางมา (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 13:36

    ว่าแล้วว่าเลโอเมะ

    #1152
    0
  11. #1092 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 14:46
    เอริคอยากให้หนีไปนะแต่คิดว่าคงหนีไปไม่ได้5555555
    #1092
    0
  12. #1080 MitsukiCarto (@MitsukiCarto) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 08:48
    เอริคอาจจะโดนจับขึ้นเขียงในเร็วๆนี้ก็เป็นได้~
    #1080
    0
  13. #918 peangploy (@hoshiworld) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 05:09
    หวั่นใจกับน้องจริงๆ จะไม่เชือดเอริคทิ้งทีหลังใช่มะ 555555
    #918
    0
  14. #874 pikakaka (@sunndaynight) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 07:38
    น่ากลัว ฮือ สมชื่อเลโอ พร้อมขย้ำเหยื่อตลอดเวลาจริงๆ ช่างน่ากลัว แง้้้้้
    #874
    0
  15. #859 MCVL (@MCVL) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 01:17
    ร้ายนักนะะะ
    #859
    0
  16. #752 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 19:02
    เลโอออออออออ
    #752
    0
  17. #668 _mook (@_mook) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 14:50
    เขียนมาหลายปีแล้ว?? เอริคอายุเท่าไหร่เนี่ยยยยยย
    #668
    0
  18. วันที่ 2 มกราคม 2562 / 15:16
    ชอบค่ะ ยิ่งร้ายยิ่งถูกใจอิฉัน5555555
    #638
    0
  19. #607 thumthatsai_14 (@aunchisa123) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 19:44
    เอริคเป็นแม่มดพ่อมดงี้หรอ5555
    #607
    0
  20. วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 09:55

    มีลับลมคมในเยอะนักนะ 55555 มาเรียเป็นไงบ้างเนี่ย ละเอริคใช่มนุษย์แน่เหรอ

    #506
    0
  21. #406 sweetside (@passawee-17) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 16:32
    เลโอร้ายมากเลย แกยังเปนตะหนูอยู่ป้ะเนี่ย
    #406
    0
  22. #392 jiyg (@pannos) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 15:04
    ความลับจะไม่มีทางได้เปิดเผยง่ายๆแน่ถ้าเลโอยังอยู่กับเอริค เจ้าหนูยิ่งร้ายขึ้นทุกขณะจริงๆ
    #392
    0
  23. #310 ดิเดียร์ (@pdeer11) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 20:27
    เอริคเป็นอะไรแน่คนจริงๆเหรอไม่เห็นค่อยหิวรึกินอะไรเหมือนๆจะไม่แก่ด้วย
    #310
    0
  24. #299 หูยไรอ่ะ (@wang-j28) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 23:24
    มาเรียจะรอดไหมหนอ
    #299
    0
  25. #194 Rhapsodies21 (@Rhapsodies21) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 22:31
    วงวารพระเอกนิดหน่อย น้องมันร้าย555
    #194
    1
    • #194-1 monster_evil (@TatToo_RoSe) (จากตอนที่ 6)
      21 ธันวาคม 2561 / 19:09
      นายเอกหรือเปล่า
      #194-1