ข้าคือเหมยหลิน..บุรุษผู้อาภัพที่สุดในยุทธภพ![YAOI]

ตอนที่ 10 : [Special]หลงทิศครั้งที่ ๑ เนื้อหาที่โดนรีไรท์ แต่เสียดายตอนนี้เลยเอามาลงค่ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,662
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 167 ครั้ง
    5 ส.ค. 61

[Special] หลงทิศครั้งที่ ๑ เนื้อหาที่โดนรีไรท์ แต่เสียดายตอนนี้เลยเอามาลง







》+×+×+×+×+×+×+×+×+×+×+×+×+×+×+《

   

     ตอนนี้พวกเขาทั้งคู่เดินทางมาถึงวังของเหวินอ๋อง เมื่อมาถึงแล้วเหล่าคนรับใช้ก็วิ่งวุ่นกันไปหมด เพราะนอกจากจะไม่ได้เตรียมอาหารเพราะไม่คิดว่าเหวินอ๋องจะกลับมา และยังมีเหมยหลินที่มาในฐานะแขกคนสำคัญอีก



   "เจ้าอยากทานอะไรเป็นพิเศษหรือไม่"

   "ไม่มีหรอกเกอเกอ แค่ได้กินจนอิ่มท้องก็เกินพอแล้ว"



     ว่าจบก็ทำตาเป็นประกายมองไปยังห้องครัว ซึ่งมีเหล่าคนรับใช้เดินเข้าออกกันวุ่นไปหมด เห็นอย่างนั้นแล้วเขาก็อยากดูขั้นตอนการทำอาหารบ้างแล้วสิ



   "หวางเกอ ข้าขอไปดูพวกคนรับใช้ทำอาหารนะ!"

   "อะไรนะ?...เดี๋ยวสิ!!"



     เด็กน้อยนามเหมยหลินวิ่งไปที่ห้องครัวโดยไม่รอฟังว่าอีกฝ่ายอนุญาติแล้วหรือยัง เมื่อมาถึงหน้าห้องครัวเหมยหลินก็ได้กลิ่นหอมตลบอบอวลของอาหารมากมายโชยมา เขาไม่รอช้าที่จะทำในสิ่งที่ตนถนัดที่สุด...

นั่นก็คือ....

คือ...

คือ!!

     การขโมยอย่างไรเล่า!!....เหมยหลินค่อยๆเปิดประตูห้องครัวเข้าไปช้าๆ เหล่าคนรับใช้ที่ตั้งใจทำงานอย่างขมักเขม้นจึงไม่ทันสังเกตุเห็นเขา เหมยหลินใช้โอกาสนี้แอบย่องเข้าไปหยิบผลไม้ที่วางอยู่บนโต๊ะมา...ทั้งตะกร้า...แล้วเดินออกมาจากห้องครัว เห็นหลงหวางยืนรออยู่ก็ตรงเข้าไปหา


   "ไปกันเถอะหวางเกอ ข้าหิวจะตายอยู่แล้ว"

   "เจ้าเอาตะกร้านั้นมาจากไหนน่ะ"

   "ข้าขอคนครัวมาแล้ว"

   "มีใครเห็นตะกร้าผลไม้บ้าง!!!"

   "..."

   

     เด็กคนนี้นี่...ยังไม่ทันไรก็ก่อเรื่องอีกแล้ว!! หลงหวางรู้สึกเอือมกับพฤติกรรมของเหมยหลินเสียแล้ว หากบอกว่าขอคนครัวมาแล้วนั่นอะไร เสียงนกพูดได้งั้นรึ



   "เหมยหลิน..."

   "อะไรรึหวางเกอ"

   "...เอาไปคืน"

   

     แล้วสุดท้ายเหมยหลินก็ต้องเอาผลไม้ไปคืนให้กับพวกคนครัว ตอนแรกพวกคนครัวก็ทำท่าจะโกรธอยู่หรอกแต่เมื่อเห็นว่าเป็นเด็กแล้วก็ไม่ได้ว่าอะไรมาก แถมยังให้ผิงกั่ว(แอปเปิล)มาอีกด้วย!เหมยหลินยังคงไม่เข็ด ทำท่าจะหยิบอย่างอื่นติดไม้ติดมือมาอีกจนหลงหวางตีมือไปทีหนึ่งจึงยอมหยุดที่จะขโมยได้

     ระหว่างทางเดินไปห้องรับประทานอาหารจึงมีแต่เสียงเคี้ยวของเหมยหลินตลอดทาง เมื่อเดินมาถึงห้องอาหารก็กินหมดพอดี เหมยหลินไม่รอช้า รีบผลักประตูห้องอาหาร และด้วยความมีมารยา(ท)เด็กหนุ่มจึงผลักประตูปิดให้ด้วย...โดยที่อีกคนยังไม่ได้เข้ามานั่นแหละ

     ผลคืออะไรน่ะหรือ...มันไม่ใช่อย่างที่ท่านกำลังจินตนาการอยู่หรอก...แต่มันมากกว่านั้นอย่างไรเล่า!!หลงหวางที่เดินตามมาติดๆจึงโดนประตูฟาดหน้าไปโดยปริยาย...และตัวต้นเหตุก็ยังคงไม่รู้เรื่องต่อไป..แต่เขาแข็งแกร่งพอที่จะไม่ล้มลงไปนอนตรงพื้นแบบพวกอ่อนแอแน่ เขาเปิดประตูห้องอาหารแล้วเดินเข้าไป



   "เจ้าปิดประตูทำไม"

   "พ่อแม่ข้าสอนว่าตามมารยาทแล้วเวลาเปิดประตูก็ต้องปิดด้วย"



     ...แต่ไม่ใช่กับเวลาที่มีคนเดินตามมาด้วย! หลงหวางกุมขมับอย่างเอือมระอากับความเข้าใจของเด็กคนนี้ 



   "นี่ๆหวางเกอ ข้าอยากกินเจ้านั่น..เจ้านั่น..เจ้านั่น..แล้วก็--"

   "อยากกินก็ตักเองสิ บอกเราทำไม"

   "โธ่ หวางเกอท่านไม่เห็นรึว่าตัวข้าเล็กนิดเดียว แขนก็สั้น ตักไม่ถึงหรอก"

   "..."

   "ตักให้หน่อยน่า..ข้าขี้เกี--ข้าแขนสั้น"



     ...เดี๋ยวๆเมื่อกี้เจ้าว่าอย่างไรนะ!หลงหวางมองเด็กน้อยด้วยสายตาว่างเปล่าแต่สุดท้ายก็ยอมตักสิ่งที่เหมยหลินอยากทานให้เจ้าตัว เหมยหลินมองอาหารในชามด้วยแววตาเป็นประกายแล้วรีบกินอย่างมูมมาม ส่วนหลงหวางก็ทานช้าๆ

     ไม่นานอาหารในชามของเหมยหลินก็หมด...หมดเฉพาะเนื้อกับข้าวน่ะส่วนผักน่ะหรือ...เหมยหลินคีบผักในชามตนให้หลงหวางทั้งหมดโดยให้เหตุผลว่า...



   "หวางเกอ ท่านทานนี่สิ อร่อยนะ" ...อร่อยนักก็กินเองสิ!จะเอามาให้ข้าทำไมเล่า



     ถึงอย่างนั้นหลงหวางก็ยอมกินผักที่เหมยหลินคีบมาใส่ในจานของตนจนหมดไม่เหลือเศษเลยแม้แต่น้อย ส่วนคนเด็กกว่าเมื่อเห็นอีกฝ่ายกินก็คีบผักในชามของตนให้อีกฝ่ายเพิ่ม

     เมื่อทานของคาวเสร็จก็ตามด้วยของหวาน เหมยหลินทานผลไม้เป็นส่วนใหญ่ บ้างก็หยิบขนมอบที่อยู่ในถาดมาทาน และเขาก็ได้รู้ว่า...ขนมอบอร่อยมาก!!เหมยหลินหยิบขนมอบเข้าปากไม่ยั้งจนหมดถาด...แต่มันยังคงไม่ทำให้เหมยหลินอิ่ม เหมยหลินหันซ้ายขวาจนพบกับขนมอบสี่ชิ้น...ในชามของหลงหวาง...

     และแล้วมหกรรมการขโมยขนมอบก็ได้เริ่มต้นขึ้น...




》+×+×+×+×+×+×+×+×+×+×+×+×+×+×+《

ที่เอาตอนนี้มาลงก็ไม่ใช่อะไรมากค่ะ เสียดาย 55

รู้สึกเป็นตอนที่เขียนไปขำไป ย้อนมาอ่านกี่ทีก็ขำ

เลยอยากจะเก็บตอนนี้เอาไว้ ไม่อยากลบ

เอาไว้เผื่อรีดคนไหนอยากอ่านละกัน...

แต่บางทีในอนาคตตอนนี้อาจไปอยู่สักที่ก็ได้
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 167 ครั้ง

125 ความคิดเห็น

  1. #72 อสูรเงาปีศาจ (@bantom2540) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 20:07

    ขำ5555 รอๆๆอ่านอยู่ครับ มาอัพไวๆนะครับ กำลังสนุกเลย
    #72
    0
  2. #70 GokuH@y@ (@gokuhaya) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 06:26

    ขโมยยยย 5555

    #70
    0
  3. #69 kwa_rkh (@kwa_rkh) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 15:20
    ซนมากๆ 55555 เอ็นดู
    #69
    0
  4. #66 hayajihaya (@hayajihaya) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 07:57
    สู้ๆ สนุกมากค่าาา
    #66
    0
  5. #49 Myloveforyou (@Myloveforyou) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 12:56
    สู้ค่ะไรท์ เอาอีกๆๆๆๆๆ
    #49
    0
  6. #45 เพ็น (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 00:23
    สู่ๆนร้าาาาคร้าาาไรท์
    #45
    1
    • #45-1 (@neneoshiyalovely) (จากตอนที่ 10)
      17 เมษายน 2561 / 18:06
      คร่าาาา จาาพายายามน้าคร้าาา//โดนถีบ
      #45-1
  7. #44 C-Chinemon (@C-Chinemon) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 09:28
    ไรท์สู้ๆนะคะ รออยู่น้าาาาา~
    #44
    0
  8. #43 pimpikachimon (@pimpikachimon) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 07:08
    สู้ๆค่ะไรท์
    #43
    1
    • #43-1 (@neneoshiyalovely) (จากตอนที่ 10)
      17 เมษายน 2561 / 18:05
      ขอบคุณมากๆเลยค่า
      #43-1
  9. #42 Orguzt (@morgaina) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 01:40
    ไรท์สู้ๆน้า รอค่า
    #42
    1
    • #42-1 (@neneoshiyalovely) (จากตอนที่ 10)
      17 เมษายน 2561 / 18:04
      ค่า รอไปก่อนนะ อย่าหายสาบสูญ
      #42-1