#แฟนเก่าน้องเซอุน #เรื่องสั้นมินอุน

ตอนที่ 10 : แฟนเก่าน้องเซอุน -9-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 870
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    27 ก.ย. 60


 - 9 -

 

 


 

 

            หลังจากที่ผมกับเซอุนนั่งปล่อยให้ความคิดความรู้สึกที่เกาะกินจิตใจเราทั้งคู่มาเป็นเวลานับปีไหลออกไปพร้อมน้ำตา ตอนนี้เจ้าตัวเล็กหยุดสะอื้นแล้ว หัวกลมนั่นซบลงมาบนไหล่ของผมเพราะย้ายเจ้าโปเนียวมาไว้บนตักแทน มือเล็กนั่นถูกผมเอามาจับไว้แทนเพราะไม่อยากให้เจ้าตัวเผลอจิกลงไป

 

 

            “เซอุน ... หยุดร้องหรือยังครับ”

 

 

            เซอุนไม่ได้แค่พยักหน้ารับสองสามที ผมพยายามดันตัวออกเพื่อมองหน้าคนบนตัก แต่เซอุนต้องยังคอยแต่ก้มหน้างุดอยู่ดี จนผมต้องเอามือไปจี้เอวเจ้าตัวนั่นแหละ ถึงยอมเงยหน้าขึ้นมามองกันดี

 

 

            “ฮื่ออ พี่ยองมิน อย่าแกล้ง!

 

            “ไม่ทำแบบนี้เซอุนจะยอมเงยหน้าหรอครับ”

 

            “แต่...แต่ผมน่าเกลียด”

 

 

            ผมยิ้มออกมาน้อยๆกับคำพูดของคนบนตัก ผมชอบเวลาที่มือของผมไล้ไปกลุ่มก้อนสีดำนุ่มลื่นแบบนี้ ตาเรียวของเจ้าตัวบวมช้ำเอามากๆ จมูกรั้นที่ยังคงขึ้นสีแดงอยู่เพราะเซอุนเอาแต่สูดน้ำมูกลั้นสะอื้น รอยปื้นสีแดงที่พาดผ่านแก้มกลมๆเพราะมือเล็กคอยขยี้หน้าขยี้ตาตลอดเวลาที่ร้องไห้

 

 

            “ถ้าเซอุนน่าเกลียด พี่ก็ไม่รู้ว่าจะมองอะไรให้น่ารักได้แล้ว”

 

            “บ้า..”

 

 

            “เซอุน ยกโทษให้พี่แล้วใช่มั๊ยครับ”

 

 

            ผมตัดสินใจถามน้องอีกครั้ง เซอุนมองหน้าผมโดยที่ไม่พูดอะไรมา ผมไม่รู้ว่าน้องพยายามค้นหาอะไรจากนัยน์ตาของผม แต่ผมบอกเลยว่ามันไม่มีอะไรเลยนอกจากเซอุนคนเดียว

 

 

            “ผมขอโทษ”

 

 

            ผมกำลังจะพูดออกไปไม่ให้น้องรู้สึกผิดหรือโทษตัวเอง ผมเองที่เป็นคนตัดสินใจให้เรื่องทั้งหมดมันเกิดขึ้น น้องไม่ได้ผิดอะไรเลย แต่มือเล็กๆนั่นก็ยกขึ้นมาปิดปากผมเอาไว้ก่อน

 

 

            “พี่ฟังผมก่อน... ผมขอโทษในส่วนที่ผมผิดเหมือนกัน”

 

            “ผมขอโทษที่เป็นสาเหตุ ทำให้พี่ต้องตัดสินใจทำอะไรแบบนี้ลงไป มันทรมานมากไม่ใช่หรอไง...เวลาที่ต้องแยกกับคนที่เรายังรักเขาอยู่น่ะ...”

 

            “แต่ผมจะไม่ขอโทษเรื่องที่พีทำให้ผมโกรธหรอกนะ พี่ปล่อยให้ผมโกรธพี่มาเป็นปีแบบนี้ได้ยังไงกัน”

 

 

            เซอุนทำหน้ามู่ทู่จนผมอดไม่ได้ที่จะส่งมือไปลูบแก้มนุ่มๆนั่น ผมกดนิ้วโป้งลงกับริมฝีปากอีกคน คลึงมันอยู่เบาแบบที่ชอบ จนเซอุนหันมางับนิ้วเพราะทนรำคาญไม่ไหว

 

 

            “ถ้าเมื่อวานไม่เกิดเรื่องขึ้น พี่ก็จะไม่บอกผมใช่มั๊ย”


            “พี่แน่ใจว่าตัวพี่เองรักเซอุน แต่พี่กลับไม่แน่ใจว่าเราจะรู้สึกกับพี่เหมือนเดิมมั๊ย พี่ไม่อยากให้เซอุนรำคาญพี่ ถ้าเราอยู่ด้วยกันในฐานะเดิมไม่ได้ พี่ก็อยากอยู่ในฐานะที่เซอุนสบายใจ”

 

            “แล้วถ้าผมเกลียดพี่ล่ะ”

 

            “พี่จะย้ายออกเอง”

 

            “พี่อ่ะ..”

 

 

            กำปั้นน้อยๆที่แรงไม่น้อยเท่าไหร่ทุบลงมาบนอกผม เซอุนทำหน้านิ่วคิ้วขมวดไปหมด

 

 

            “พี่ทำผมสับสน”

 

            “ผมน่ะ โกรธพี่มากๆ แต่ผมก็ยังอยากเห็นหน้าพี่ทุกวัน ผมหงุดหงิดที่พี่ไม่ดูแลตัวเองจนไม่สบาย ผมไม่ชอบเวลาที่พี่ไปรับผมกลับบ้าน ไม่ชอบเวลาที่เรากินข้าวด้วยกัน เพราะผมโคตรทำหน้าไม่ถูกเลย”

 

            “แต่ผมกลับมารู้สึกเหงาอีกแล้วเวลาที่พี่ติดงานแล้วไม่ไปรับผม ผมน่ะ ย้ายออกมาจากที่เดิมเพราะพี่ แต่ผมก็อยากอยู่ที่นี่เพราะพี่”

 

 

 

            สองแขนนั่นสอดเข้ามาตรงลำตัวผมก่อนจะกอดมันไว้ หัวเล็กนั่นซบลงบนบ่า ฝังจมูกไว้ที่ซอกคอของผม ผมไม่ได้ว่าอะไร ปล่อยให้น้องกอดไปแบบนั้นแหละ

 

 

 

            “เซอุน เล่าให้ฟังหน่อยสิ ว่าทำไมเมื่อวานถึงดื่ม”

 

            “ผมหงุดหงิด”


            “เรื่องอะไรครับ”

 

            “ทั้งที่ผมรู้ว่าพี่มองผมอยู่คนเดียว แต่ผู้หญิงที่โต๊ะพี่มันเยอะเกินไป ผมไปเก็บของหลังร้าน แล้วออกมาก็ไม่เจอพี่แล้ว ผมแค่นึกว่า...”

 

            “ว่า?”

 

            “นึกว่าพี่ไปกับใครซักคนแถวนั้น ผมเลยอยู่ดื่มกับพวกพี่ๆเขา”

 

            “หึงพี่หรอครับ”

 

            “ป่าวไม่ได้หึง”

 

 

 

            “แต่หวง”

 

 

 

            ผมยอมรับเลยว่าหัวใจเหมือนพองโตสุดๆอีกครั้งเมื่อได้ยินคำตอบของเซอุน ยิ่งกว่าที่เราเข้าใจกันมากขึ้น คือ เซอุนยังไม่ได้เปลี่ยนใจไปจากผม ผมคิดว่านะ

 

 

            “เซอุนครับ”

 

            “ครับ”

 

            “พี่รักเซอุนนะ”

 

 

            ทั้งห้องเงียบสนิทอีกครั้ง ผมรู้สึกว่าลมหายใจคนบนตักสะดุดไป ผมเองก็เหมือนกัน หัวใจผมมันกลับมาสูบฉีดอีกครั้งในรอบปี จังหวะที่มันเด้งมากระทบอกผมมันรัวแรงจนผมเจ็บไปหมด

 

             ผมรู้สึกดีมากๆ ถึงแม้ในใจลึกๆของผมกำลังรู้สึกผิดกับใครอีกคนที่ผมรักและเอ็นดูมากไม่ต่างกัน มือเล็กของเซอุนกระตุกชายเสื้อผมให้ก้มลงไปมองหน้าเค้า ตาเรียวรีที่บวมช้ำจนกลมเป็นลูกไม่ได้ละออกจากหน้าผมเหมือนเคย

 

            ผมเห็นเซอุนสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนที่เจ้าตัวจะตัดสินใจพูดกับผมตรงๆ

 

 

 

            “พี่ยองมิน ตอนนี้เราเลิกกันแล้วใช่มั๊ยครับ”

 

            “ใช่ครับ”

 

            “ผมกับพี่เราไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกันแล้วใช่ไหมครับ”

 

            “ถ้าไม่นับว่าเราเป็นรูมเมทกันก็ใช่ครับ”

 

            “อือแล้วถ้าผมขออะไรพี่ซักอย่างนึง พี่รับปากได้ไหมว่าจะทำให้ผม”

 

            “อยากให้พี่ทำอะไรครับ”

 

            “รับปากมาก่อนว่าจะทำ”

 

            “ครับ พี่จะทำให้เรา”

  

          “ถ้างั้นพี่ช่วยกลับมาจีบผมอีกซักครั้งได้ไหมครับ”



 

            “เซอุน..

 

            “รับปากผมแล้วนะ ยังไงก็ต้องทำ”

 

            “แต่

 

 

 

            ยอมรับเลยว่าค่อนข้างแปลกใจมาก

            แต่มันเป็นโอกาสที่ดีที่ผมควรคว้ามันไว้อย่างยิ่งไม่ใช่หรอ

            แล้วทำไมตัวผมถึงรู้สึกลังเลแบบนี้

 

 

 

 

พี่ยองมิน ผมว่าผมชอบคนคนนึงเข้าให้แล้วอ่ะ

ใครล่ะ

พี่รหัสผมเองอ่ะ

 

 

ดงฮยอนน่ะ เป็นอะไรกับนายหรอ

เป็นน้องรหัส

 

           

    


            ผมเห็นคิ้วนั่นขมวด สายตาที่เซอุนมองมาที่ผมเหมือนคนผิดหวังนั่น

 

            “พี่จะไม่ทำให้ผมหรอ”

 

            “พี่อยากทำ ถึงเซอุนไม่ขอพี่ก็อยากทำตั้งแต่วันแรกที่เรากลับมาเจอกัน เพียงแต่

 

            “แต่อะไร…. หรือพี่โกรธผมหรอ”

 

            “เปล่าครับ คือพี่

 

 

 

            ผมไม่รู้ว่าควรจะพูดมันออกไปไหม แต่ถ้าไม่อธิบายเซอุนก็คงไม่เข้าใจ ผมไม่อยากให้เราทั้งคู่ต้องเข้าใจอะไรกันผิดเป็นรอบที่สองหรือสามอีกแล้ว

 

 

 

            “เซอุน รู้ไหมว่าน้องชายพี่ชอบเรา”

 

            “น้องชาย? เอ๋ ดงฮยอนนี่อ่ะหรอครับ”

 

           

ไม่ต่างจากที่ผมคิดเท่าไหร่ เซอุนดูตกใจมาก เจ้าตัวเล็กนั่นกระพริบตาปริบๆก่อนจะจ้องผมเขม็ง

 

 

            “พี่ไปเอาเรื่องนี้มาจากไหน"

 

            “ดงฮยอนบอกครับ น้องเคยเอามาปรึกษาพี่”

 

            “ดงฮยอนบอกว่าชอบผมหรอครับ”

 

            “อืม…. เจ้านั่นบอกเองว่าชอบพี่รหัสตัวเองอยู่”

 


            แต่เหมือนตอนนี้จะกลายเป็นผมเองที่งงเป็นไก่ตาแตก เพราะคนบนตักผมเริ่มหัวเราะออกมา ไหล่เล็กนั่นสั่นไหวไปมา เซอุนใช้มือข้างนึงเกาะบ่าผมเพื่อเป็นที่ยึด อีกมือก็เอาปิดปากตัวเองไว้กลั้นเสียงหัวเราะ

 

 

 

            “พี่รู้จักกวังฮยอนใช่มั๊ย เพื่อนผมน่ะ”

 

            “รู้จักครับ”

 

            “ผมจะบอกอะไรพี่นะ คิก  กวังฮยอนเป็นพี่รหัสดงฮยอน”

 

            “ห้ะ”

 

           

 

            เซอุนส่งยิ้มที่เหมือนกลั้วหัวเราะอยู่ตลอดเวลาส่งมาให้ผม มือเล็กนั่นตะปบเข้าที่ข้างแก้มผมทั้งสองข้างก่อนจะจับหน้าผมให้ส่ายไปมาอย่างสนุก จนผมต้องรีบจับมือนั่นให้หยุดเล่นสนุกก่อน เพราะผมงงมาก

 

 

            “หยุดเล่นก่อนครับ อธิบายก่อน พี่ไม่เข้าใจ”

 

            “ผมไม่รู้นะว่าพี่ไปได้ยินจากไหนมา แต่ดงฮยอนไม่มีทางชอบผม เพราะคนที่เด็กนั่นตามจีบคือเพื่อนผม แล้วถ้าที่พี่บอกเป็นความจริง มันก็ยิ่งยืนยันเลยว่าดงฮยอนชอบเพื่อนผม”

 

            “…..เพราะคนที่เป็นพี่รหัสดงฮยอนคือกวังฮยอนไม่ใช่ผม”

 

            “แล้วทำไม”

 

            “เพราะกวังฮยอนอยู่กับผมไง น้องชายพี่ก็เลยต้องพึ่งเส้นสายจากผมเท่านั้นเอง”


            “แต่เราเคยบอกว่าดงฮยอนเป็นน้องรหัส”

 

 

            ผมเห็นเซอุนทำท่านึกอยู่ว่าตัวเองพูดออกมาตอนไหน ก่อนที่เจ้าตัวจะเริ่มหัวเราะชอบใจอีกครั้ง

 

 

            “ก็ตอนนั้นมันมีสายเข้าพอดี ผมยังพูดไม่จบ….

 

            “…..ที่บอกว่าน้องรหัสน่ะ น้องรหัสเพื่อน ไม่ใช่น้องรหัสผม”

 

           

 

            เท่านั้นแหละที่อิมยองมินคนนี้อยากจะหงายหลังลงไปให้หัวโขกพื้นห้องซักที ในขณะที่เซอุนเริ่มกลับมาหัวเราะหนักขึ้นอีกครั้ง ผมรู้ว่าหน้าตัวเองต้องตลกมาก มีไม่กี่ครั้งที่ผมจะหลุดขนาดนี้ต่อหน้าเซอุน และดูเหมือนเจ้าตัวจะชอบมันเป็นพิเศษด้วย

 

            สุดท้ายผมเลยพยายามปรับสีหน้ากลับมาให้นิ่งที่สุด ผมรู้หรอกน่าว่าควรเอาคืนยังไง

 

 

            “ฮื่อ ยองมินโกรธเซอุนหรอครับ”

 

 

          โห เล่นกันแบบนี้ใครจะไปโกรธลงครับ

           

           

            “ยองมินอ่า เซอุนขอโทษ เซอุนไม่ขำแล้ว”

 

 

            ใจพี่ไปตั้งแต่เซอุนแรกแล้วครับ

 

 

            “อ่ะ ให้ตี”

 

 

            ตั้งใจยื่นหน้ามาแบบนี้ให้ตีตรงไหนครับ จองเซอุน

 

 

 

 

            “อ่ะ อื้อ







TBC.

Talk : ตอนใกล้สุดท้ายมาแล้วววว เพราะตอนหน้าก็จะจบแล้ว บอกแล้วว่าฟิคเราไม่มีดราม่าอะไรหรอก ฮริ้ง

อาจจะเขียนได้ไม่ดีเท่าที่ควร ขอน้อมรับคำชมและคำติมาไว้ ณ ที่นี้นะคะ แล้วเราอยากขอบคุณมากจริงๆสำหรับทุกกำลังใจ 

เราตามอ่านตลอด มันช่วยให้เราอยากเขียนเรื่องให้จบ อาจจะใช้เวลานานไปบ้าง ต้องขออภัยจริงๆค่ะ

เอาละพล่ามมาเยอะแล้ว ไม่มีปริศนาหรือปมอะไรแล้วเนอะ เหลือแค่อีกตอนเดียว ช่วยติดตามกันจนถึงตอนจบเลยนะ 

ขอบคุณสำหรับคอมเมนทั้งหลายทั้งในนี้ในแท็ก ขอบคุณมากค่ะ รักทุกคนเลย  

สุดท้ายจริงๆละ เอนจอยรี้ดดิ้งค่า



#แฟนเก่าน้องเซอุน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

180 ความคิดเห็น

  1. #178 #ซ้อ (@kjnutty) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 02:16
    ลั่นกับความเด๋อของพี่ยองมินมาก 555555555555
    อุ๊ยตีกันตรงไหนคะเนี่ยยยยยย เจ็บมากมั้ยคะ🌝🌝🌝🌝🌝
    #178
    0
  2. #160 Yutoteru (@yutoteru) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 15:48
    ตีแรงไหมคะนั่น เขินจังเลยยยย
    #160
    0
  3. #156 Mo_mo (@12343234) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 18:12
    ตีด้วยปาก ว้าาาเจ็บไหมน้องอุน55555 ฮื่ออออ่านตอนนี้แล้วเขินยิ่งตอนน้องจับหน้าพี่ส่ายไปมานี่เห็นภาพเลยอ่ะ กรี้ดดดดดดด เขินเด้อ!!!!
    #156
    0
  4. #146 chenlelele (@chenlelele) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 20:56
    ฮืออออจะจบแล้วหรออ แงงงไวอ่ะ แต่สนุกมากๆ ชอบภาษาไรท์มากๆ?
    #146
    0
  5. #145 ChayaninPcj (@ChayaninPcj) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 22:56
    จับทุ่มเตียงแม่ง
    #145
    0
  6. #144 airyongg (@airyongg) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 12:43
    ตีด้วยปาก5555555555
    #144
    0
  7. #143 beyourfangirl (@beyourfangirl) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 04:04
    กรี๊สสสสส ให้ตีนะคะ ไม่ใช่ให้จูบ แง๊ๆๆ น่ารักมาก เขิงงงงง
    #143
    0
  8. #142 pyzear ʕ•ᴥ•ʔ (@tubbypx_) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 02:53
    แงน่ารักมาก กลับไปจีบเซอุนให้ติดเลยนะพี่ยองมิน นี่ก็ตกใจไม่แพ้พี่ยองมินเหมือนกัน ก็เข้าใจว่าเซอุนเป็นพี่รหัสของดงฮยอนมาตลอด ที่ไหนได้กวังฮยอนต่างหาก อยากจะกรี๊ด ทีนี้ก็สบายใจกันแล้วนะ ฮือ รีบคบกันใหม่นะๆๆๆๆๆ
    #142
    0
  9. #141 Alexis potter (@34998) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 00:41
    นี่ขำดังมากเหมือนเซอุนเลย ทั้งตลกด้วยทั้งโล่งด้วยน่าร้ากกกกกก
    #141
    0
  10. #140 MARKWA9394 ♡ (@tangfakkwa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 00:10
    ฮื่ออออ ตอนแรกกลัวดราม่าน้องดงฮยอนมากค่ะ ตอนนี้โล่งละ แงงงงงงงงงงง
    #140
    0
  11. #139 Mint미하루 (@Mint_rattanya) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 23:41
    ในที่สุดก็เข้าใจกันสักที ฮื่ออออออ
    #139
    0