#แฟนเก่าน้องเซอุน #เรื่องสั้นมินอุน

ตอนที่ 2 : แฟนเก่าน้องเซอุน -2-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,582
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    29 มิ.ย. 60

 

 -2-

 

 

 

 

 

            10.00 น.

 

 

 

            ถ้ามีคนพูดให้อิมยองมินฟังว่า แฟนเก่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่เราคิดถึงที่สุด

            เค้าก็คงตอบได้เลยว่า…..จริง

 

 

 

 

            วันนี้....

 

 

 

            วันที่เราสองคนยืนมองหน้ากันอยู่หน้าบานประตูห้องหนึ่ง เขาอยู่ทางซ้าย ส่วนผมอยู่ทางขวา

            ในมือของเรามีกุญแจกันคนละดอกกับห้องหนึ่งห้องที่คิดว่าเราน่าจะเป็นเจ้าของร่วมกัน

 

 

 

            เห้อออ

 

 

 

            ผมได้ยินเสียงเค้าถอนหายใจ ถึงมันจะไม่ได้ดังมากจนดูเสียมารยาท แต่ระยะที่ไม่ได้ไกลเท่าไหร่ของเรา ผมว่าผมได้ยินมันอย่างชัดเจนเลยล่ะจนคิดว่าอายุผมน่าจะหายไปซักปีสองปีตามเสียงนั่น  

            เค้าจะรู้ไหมนะว่าหน้าเค้ายุ่งแค่ไหนตอนที่พยายามอ่านสัญญาในมือนั่นอีกครั้ง ผมว่าผมควรยืนรอเงียบๆจนกว่าอีกคนจะจัดการเอกสารในมือจนเสร็จดีกว่า

 

 

            อ่า ดูเครียดกว่าที่คิดแฮะ

 

 

 

            “จะเข้าห้องเลยมั๊ย”

            “อือ.....ครับ”

 

 

 

            ยอมรับว่าบรรยากาศมันไม่ได้ดีเท่าไหร่ ผมเลยเลือกจะเปิดประโยคออกไปแทน จริงๆผมไม่ได้อยากให้ประโยคนี้เป็นประโยคแรกระหว่างผมกับเค้านะ ผมเหลือบมองหน้าคนถูกถามที่ยืนข้างกันและได้รับคำตอบเป็นการพะงกของหัวกลมนั้นสองสามที

 

 

            เสียงคลิ๊กที่แสดงว่าเราทั้งคู่ไม่จำเป็นต้องยืนมองหน้ากันอยู่แค่ตรงนี้ดังขึ้นด้วยมือผม เอาจริงผมค่อนข้างแปลกใจอยู่ที่อีกคนเลือกที่จะเอี้ยวตัวให้ผมเป็นคนไขกุญแจห้องทั้งที่ตัวเองอยู่ใกล้กว่าแท้ๆ

 

 

            ก็คงขี้เกียจขยับตัวเหมือนเคยนั่นแหละมั้ง

 

 

            ผมเดินเข้ามาก่อน ตามด้วยคนตัวเล็กกว่าด้านหลัง ผมเห็นอีกคนกวาดตามองไปจนทั่วห้อง ยกเว้นตรงที่ผมยืนอยู่อ่ะนะ ดูท่าทางจะพอใจไม่น้อย ผมก็เหมือนกัน ที่นี่ดูดีและถูกกว่าที่ผมคิดในตอนแรก ความเงียบเริ่มโรยตัวระหว่างผมกับเค้าอีกครั้ง

 

 

“ผมเอาห้องทางซ้าย”



ผมได้ยินเค้าพูดว่าอย่างนั้นนะ ผมแค่ยักไหล่เป็นคำตอบ แต่เจ้าตัวคงไม่เห็นหรอก พูดจบก็ลากกระเป๋าใบน้อยของตัวเองเดินดุ่มๆเข้าห้องไปทันที ผมจะคิดว่าเค้าง่วงมากกว่าขี้เกียจอยู่เห็นหน้าผมละกัน

 

 

บางครั้งเลข 508 ก็อาจจะไม่ได้แย่ขนาดนั้นก็ได้ล่ะมั้ง

 

 

 

 

11.00 น.

 

 

            ผมตัดสินใจลากกระเป๋าเข้าห้องตัวเองบ้าง ห้องนี้ค่อนข้างจะเล็กกว่าอีกห้องที่โดนจับจองไปแล้ว ผมมองเตียงขนาดหนึ่งคนครึ่งพอจะนอนได้ ก่อนจะเริ่มถอนหายใจบ้าง ผมว่าเตียงมันเล็กไปหน่อย

 

 

            แถมฝุ่นก็เยอะมาก

 

 

 

            ถ้าส่องกระจกดูตอนนี้คงได้เห็นรอยยับยู่ยี่เต็มหน้าผมไปหมดแน่ ผมเอามือปิดจมูกไว้ก่อนจะเริ่มค้นเอาแมสในกระเป๋ามาใส่กันไว้ก่อน หาผ้าเท่าที่มีไปเดินออกไปชุบน้ำในห้องน้ำที่อยู่ข้างๆห้องผม จริงๆผมแค่เสียสละเสื้อกล้ามเน่าๆของผมตัวนึงเท่านั้นแหละ

 

 

            ทำไปหยุดพักไปมันค่อนข้างจะกินเวลาทีเดียวเลยล่ะ มันก็เริ่มจะคันๆตามตัวหน่อยๆแล้วด้วย และผมถือว่านั่นคือความผิดพลาดเพียงเรื่องเดียวที่ไม่จ้างแม่บ้านมาทำความสะอาดก่อน

 

 

             ส่วนคนหารค่าห้องน่ะผมรู้อยู่แล้วว่าชื่อ จอง เซอุน

 

            มันไม่ใช่ความผิดพลาดอะไรหรอก

 

 

 

           

            14.00 น.

 

 

 

            ผมทิ้งตัวลงบนพื้นห้องหลังจากพยายามจัดการห้องตัวเองให้เรียบร้อยที่สุดเท่าที่ทำได้ เอาเท้าเขี่ยๆกระเป๋าเป้ที่อยู่ใกล้ๆมาก่อนจะควานหาอะไรบางอย่างที่ต้องการ ยาเม็ดน้อยที่บรรจุอยู่ในแผง นึกขอบคุณตัวเองในใจที่หยิบติดมาด้วย  

 

 

            ผมเสือกไสร่างตัวเองด้วยสภาพที่ไม่น่าดูเท่าไหร่ออกมาหาน้ำกินคู่กับยา ผมถอดเสื้อทิ้งไปตั้งแต่เริ่มจะคันตามตัวมากขึ้นและรู้สึกว่าเสื้อหลายๆชั้นที่ผมชอบใส่มันน่ารำคาญเหลือเกิน ไม่ได้สนใจว่าคนร่วมห้องจะเปิดออกมาเจอมั๊ย เพราะผมคิดว่าน่าจะอีกหลายชั่วโมงกว่าอีกคนจะยอมออกมาจากห้อง

           

 

            ถ้าเป็นเมื่อก่อนผมคงไม่ต้องทำขนาดนี้สินะ….

 

 

            ผมยืนค้างอยู่หน้าตู้เย็นนานมาก เพราะทันทีที่ว่าง สมองผมเหมือนจะชอบดึงเอาอะไรเก่าๆออกมาฉายซ้ำวนเป็นเรื่องให้ผมได้คิดต่ออยู่ในหัวตลอด ผมว่าผมชอบดูนะแต่หลายครั้งมันก็รู้สึกแย่อยู่ไม่น้อย ในวันที่ต้องอยู่คนเดียว ใช้ชีวิตคนเดียว วันที่ความสัมพันธ์มันเจือจางลง

 

            ความรู้สึกผิดเริ่มตีตื้นขึ้นมาจนแทบสะอึก ผมสะบัดหัวโยนเรื่องราวเหล่านั้นทิ้งไปอีกครั้ง และมันก็เป็นหนึ่งในหลายๆครั้งที่ผมเลือกที่ทำแบบนั้นเพื่อให้ตัวเองเดินต่อ

 

             ถ้าย้อนกลับไปเก็บตอนนี้จะทันมั๊ยนะ

 

           


18.00 น.

 

 

 

            ผมลืมตาตื่นขึ้นตอนที่แสงของวันเริ่มจืดจางไปมากแล้ว ความร้อนเริ่มถูกแทนที่ด้วยความเย็น ผมหยิบมือถือขึ้นดูก็เห็นว่ามันเย็นเกินกว่าจะนอนต่อไปแล้ว ออกมาล้างหน้าล้างตาก่อนจะคว้ามือถือกับกระเป๋าตังค์ติดมือมาด้วย

 

            คิ้วเข้มเลิกขึ้นสูงกว่าเดิมนิดหน่อย ยองมินยังเห็นพวกเครื่องดนตรีวางอยู่ที่เดิม ไฟก็ยังปิดเหมือนเดิม ในขณะที่อิมยองมินแทบสำรวจทุกตารางนิ้วของห้องใบนี้แล้ว อีกคนก็ยังไม่ออกมาจากห้องตัวเองเสียที

 

 

            “นอนอยู่หรอไง..

 

 

 

            มันไม่ผิดจากที่ยองมินคิดเท่าไหร่ เพราะเห็นจากสภาพอีกคนที่ออกมาเปิดประตูต้อนรับเค้าแล้ว ผมที่เคยเรียบไปกับหัวกลมๆ ชี้ฟูเป็นหย่อมๆ ตาที่เล็กอยู่แล้วแทบปิดสนิทด้วยซ้ำ ยองมินยังแอบคิดเลยว่าอีกคนเดินหลับตาเดินมารึเปล่านะ

 

 

 

            “อยากได้อะไรรึเปล่า พี่จะลงไปซื้อข้าวเย็นที่มาร์ท”

            “เดี๋ยวผมลงไปเอง ขอบคุณครับ”

 

 

           

            อีกคนดูรีบพูดก่อนจะปิดประตูใส่หน้าเค้าเต็มๆ  

 

            “ถ้านอนตอนเย็นมากๆตื่นมาจะปวดหัวนะ”

 

 

            แล้วบทสนาระหว่างยองมินกับประตูห้องตรงหน้าก็จบลงเท่านี้

           

           

 

 

            19.00 น.

 

 

           

            มินิมาร์ทไม่ได้อยู่ไกลและยองมินไม่ได้ใช้เวลากินข้าวนานเท่าไหร่ ยังพอมีเวลาให้ออกมาเดินสูดอากาศหายใจบ้าง ลมเอื่อยๆเหมือนใครบางคนปะทะเข้าที่ใบหน้าของเขาเอง โชคดีที่แถวนี้ทำเลค่อนข้างดี มีสวนให้เดินเล่น ถัดไปอีกหน่อยก็เป็นแม่น้ำ

 

 

            คนตัวสูงเดินเตร็ดเตร่ไปตามทางเรื่อยๆ แสงที่ใช้นำทางตอนนี้กลายเป็นแสงจากโคมไฟข้างทางเสียแล้ว ยองมินพยายามจะไม่คิดอะไร เค้าคิดว่าตัวเองเข้าใจความอึดอัดที่เกิดขึ้นได้ อย่างน้อยก็ปล่อยให้อีกคนมีเวลาเก็บข้างของอย่างสบายใจซักชั่วโมงสองชั่วโมงก็น่าจะดีกว่าล่ะมั้ง

 

 


 

20.00 น.

 

 

เพราะอากาศเริ่มเย็นขึ้นและลมก็แรงขึ้นนิดหน่อย คนขี้หนาวมากกว่าร้อนเลยจำเป็นต้องพาตัวเองกลับห้องได้แล้ว ยองมินคิดว่าคงกลับมาเจอห้องที่เงียบสงบไม่ต่างจากตอนออกไปเท่าไหร่ แต่ก็รู้สึกผิดคาดอยู่มากเหมือนกัน เค้าได้ยินเสียงโทรทัศน์ช่องกีฬา

 

 

โทรทัศน์ช่องกีฬนาเนี่ยนะ?

 

 

เท่าที่จำได้ยองมินคิดว่ามันดูห่างไกลจากความชอบของอีกคนเหลือเกิน แต่ถ้าความชอบของเค้าล่ะก็ใกล้นิดเดียว ยองมินเห็นอีกคนปรายตามามองตัวเอง ดูจากชุดที่ใส่น่าจะอาบน้ำกินข้าวเรียบร้อยแล้ว ยังเป็นที่จัดการตัวเองได้ดีเหมือนเดิมเลยสินะ

 

และยองมินก็คิดว่าอีกคนน่าจะเห็นเค้าแล้วเหมือนกัน ถึงทำท่าปิดทีวีแล้วรีบลุกออกจากโซฟาขนาดนั้น

 

 

 

“กินข้าวแล้วหรอ”   

 

          “ครับ”

 

            “พี่ออกไปเดินเล่นมา ไม่อยากให้เราอึดอัด”  

 

            “เปล่านี่ครับ”

 

            “งั้นหรอ”    

 

             

 

            บทสนาที่ไม่รู้จะเริ่มขึ้นทำไมเหมือนกันออกมาจากปากเค้าก่อนเป็นรอบที่เท่าไหร่ของวันแล้ว ยองมินไม่รู้ว่าอีกคนจะอยากตอบมากแค่ไหน เพราะถ้าเค้าเงียบคนตัวเล็กก็จะหายไปแล้วก็ไม่รู้ว่าจะได้เจออีกทีตอนไหนอาจจะเป็นเช้าพรุ่งนี้ เย็นพรุ่งนี้หรือเช้าอีกวัน

 

            แต่ก็นั่นแหละบทสนทนาที่เกิดจากความอึดอัด คำตอบที่ได้มันก็ดูน่าอึดอัดไม่ต่างกันเท่าไหร่ บางทีเค้าอาจจะกระตือรือร้นมากไปหน่อยสำหรับวันแรก

 

“ถ้าฝุ่นมันเยอะมากก็จ้างคนมาทำความสะอาดก็ได้ ทำเท่าที่ทำได้ก็พอแล้ว”

 

 

ประโยคที่ยาวที่สุดในรอบวันทำเอาคนที่กำลังจะเดินเข้าห้องคิ้วกระตุกเบาๆ ยองมินหันกลับมามองอีกคนที่ยังยืนอยู่ตรงโซฟา ใบหน้ากลมดูยุ่งเหยิงเหมือนคนตัดสินใจอะไรไม่ได้ ให้เดาในหัวกลมๆนั่นกำลังตีกันอยู่อย่างเมามันส์แน่ๆ

 

ยองมินยืนรออีกคนว่าจะพูดอะไรต่อมั๊ย แต่ก็ไม่ ร่างโปร่งถลาตัวกลับเข้าห้องตัวเองทันที ก็ยอมรับนะว่ารู้สึกงงหน่อยๆ

 

 

แต่รู้สึกดีมากกว่า

  

 

 

 

            22.00 น.

 

 

 

            ยองมินยืนยันอีกครั้งว่าเตียงมันเล็กไปสำหรับเขา ไม่รู้จะโทษที่เตียงเล็กไปหรือตัวเค้าใหญ่เกิน หรือคนที่ฮุบอีกห้องไปโดยไม่ถามความเห็นเค้าซักคำ นิ้วเรียวสไลด์หน้าจอมือถือตัวเองไปเรื่อยๆ มันมักจะเป็นสิ่งที่เค้าทำก่อนนอนเสมอ

 

 

            ยองมินไม่ใช่คนติดโซเชียล ก็แค่เอาไว้รับรู้ความเป็นไปในแต่ละวันเท่านั้นเอง แต่พักหลังๆก็เริ่มติดมากขึ้นเพราะต้องใช้ดูความเป็นไปของบางคนในแต่ละวันด้วย เพลย์ลิสเพลงที่ฟังเป็นประจำถูกเปิดไวขึ้นกว่าเดิม เมื่อวันนี้ไม่มีอะไรให้เค้าดูแล้ว

 

 

            ก็สิ่งที่ต้องดูก็นอนอยู่ข้างๆห้องเค้านี่แหละ จะให้ไปเคาะประตูถามก็คงไม่เอาแล้ว โดนปิดประตูใส่หน้าแบบนั้นครั้งเดียวต่อวันก็เพียงพอแล้วสำหรับอิมยองมิน แต่ถ้าจะโดนอีกรอบพรุ่งนี้ก็ค่อยว่ากัน

 

 

            “นอนได้แล้วจองเซอุน..

 

 

 

            ดวงตากลมปิดลง มือสองข้างสอดประสานกันอยู่บนหน้าท้อง นิ้วเรียวเคาะไปตามจังหวะเพลงที่ฟังอยู่ ปล่อยหลากหลายอารมณ์ที่ผ่านเข้ามาในวันนี้ไปกับเสียงเพลง

 

 

 ยองมินเป็นคนจัดการกับความรู้สึกตัวเองได้ดีนะ แต่วันนี้เค้าก็ไม่รู้ว่าตัวเองรู้สึกอะไรไปบ้างเหมือนมันจะผสมๆกันจนดูยุ่งเหยิงไปหน่อยโดยตัวทำปฏิกิริยาก็ยังคงเป็นคนที่นอนอยู่ห้องข้างๆนี่แหละ   

 

 

แต่ยองมินคงลืมตัวใส่ตัวทำปฏิกิริยาที่ชื่อ จองเซอุน มากไปหน่อย ถึงสังเคราะห์คำว่า คิดถึง ชัดกว่าคำอื่นซะได้

 

             

             

 

 

 

        TBC.


Talk :  มีพาร์ทน้องเซอุนแล้ว เลยให้มีพาร์ทพี่ยองมินบ้างงงงง 

เพราะว่าบอกพี่ยองมินไว้ว่าถ้าวันนี้ไลฟ์แล้วพูดถึงน้องเราจะลงฟิคให้ พี่ก็มาจัดให้เลย 5555

เราเลยไม่กล้าผิดคำสัญญากับท่านปาก้า ยังไงก็ฝากติชมกันได้น้าาา ทุกเม้นคือกำลังใจนะตัว

 เอนจอยรี้ดดิ้งค่าาาา 



#แฟนเก่าน้องเซอุน

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

180 ความคิดเห็น

  1. #170 #ซ้อ (@kjnutty) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 01:09
    พี่ยองมินคะแงงงงงงง คือพี่แบบซื่อตรงกับความรู้สึกตัวเองมากผิดกับคนน้อง ฮรืออออ กลับมาคืนดีกันเร็วๆ ได้แล้วนะๆๆ
    #170
    0
  2. #167 Yunnill (@14127703) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 13:18
    งื่ออออ
    #167
    0
  3. #149 Mo_mo (@12343234) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 17:22
    ดูยังรักกันอนู่แต่ทำไมเลิกกันง่ะ พี่ยองมินนนนง้อสิง้อ อย่าให้เสียชื่ออัลปาก้าเผ่ามะเขือเทศนะพี่ ง้อน้องเร็ว
    #149
    0
  4. #108 GalaxyOnlyYou (@krisnoon1990) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 14:56
    น่าสงสารทั้งสองคงเลิกกันเพราะไม่มีเวลาหรือไม่เข้าใจกันแน่เลย ไม่ใช่มือที่สามแน่ๆ มั้ง แต่ก็อยากให้กลับมาตบกันอ่ะรักกันมากขนาดนี้ เฮ้อออออ อึดอัดแทนเด้
    #108
    0
  5. #100 หมีคีบแตะ •♢• (@-snc-) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 10:34
    กลับมาคบกันเถอะถ้าคิดถึงกันขนาดนี้ เหมือนแต่ละคนยังคงไม่ลืมกันและกัน ยังอยู่ที่เดิมถึงจะไม่เจอกันมานาน อยากรู้ทำไมเลิกกันอ่ะ ฮื่อออ พี่ยองมินTT
    #100
    0
  6. #25 smile515903 (@smile515903) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 20:16
    ชอบบรรยากาศในฟิคจังค่ะ ความรู้สึกที่เคยเป็นมันตีตื้นขึ้นมาเลย ขอบคุณนะคะ เป็นกำลังใจให้ไรท์นะ
    #25
    0
  7. #24 ซาลาเปา. (@loveneayloveneay) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 13:45
    คบกันเถอะถ้าคิดถึงกันขนาดนี้TT
    #24
    0
  8. #23 kimerizm (@KIMsizm) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 16:37
    ละมุนจังค่ะ บรนยากาศเหมือนมีควันสีขาวจางๆ ลอยฟุ้งอยู่รอบๆ เลย
    ยังรักกันอยู่รึเปล่าไม่รู้นะ แต่เราสัมผัสได้ถึงคำว่าคิดถึงของคนสองคนได้เต็มเปี่ยมเลยค่ะ

    บรรยายดีมากด้วย ถึงมีบทพูดน้อยแต่ก็ไม่น่าเบื่อสักนิด แค่อ่านคำบรรยายก็อบอุ่นแล้ว
    ชอบฟิคแบบนี้ค่ะ เป็นกำลังใจให้ไรท์แล้วก็มินอุนด้วยนะคะ สู้ๆ
    #23
    0
  9. #22 tyren.95 (@marry95) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 15:44
    โอ้ยยยย ดีใจที่พี่ยองมินคิดแบบนั้น TT คิดถึงน้องจริงๆใช่มั้ย กลับไปคบกันนนน
    #22
    0
  10. #20 ♡' wesayhello ! (@noinazz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 11:35
    ฮือ ชอบพล็อตมากค่ะ;-; งี้ก้แสดงว่าพี่ยองมินจงใจมาอยู่กับน้องรึป่าวเนี่ย ท่าทางยังคิดถึงน้องอยู่เลยงะ ไม่ใช่ว่าเคยบอกเลิกน้องไปละจะขอแก้ตัวนะ ห้ามทำน้องเสียใจจจจ รอต่อนะค้า<3
    #20
    0
  11. #19 Bemine.Angel (@Themagic94_panda) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 11:01
    จองเซอุนเป็นคนน่ารักกกก งื้ออออ มาต่อเร็วนะคะ สู้ๆค่าาา
    #19
    0
  12. #17 Mkrd.Milky (@mkrdenr) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 07:07
    คนพี่ก็ยังดูรักเขาอยู่เหมือนกัน อยากรู้อดีตแล้วว
    #17
    0
  13. #15 kqua_ (@027525514) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 01:53
    เอาล้าวววววว พี่เขาส่องน้องตลอดนี่เองงง ;_________;
    #15
    0
  14. #14 Intra Yamano (@ringring137) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 01:44
    ทำไมพูดถึงอดีตทีไรหน่วงมากอ่ะ โอยยยร้ายแรงไหม แต่คงไม่เขาก็ดูไม่เกลียดกันคิดถึงกันมากซะอีกแต่แบบอึดอัดกันจัง
    #14
    0
  15. #13 pyzear ʕ•ᴥ•ʔ (@tubbypx_) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 01:11
    ยิ่งเห็นแบบนี้ยิ่งอยากรู้เรื่องในอดีตเลย คนนึงก็ดูจะอึดอัด อีกคนก็คิดถึง มันหน่วงมากเลยความรู้สึกแบบนี้ แต่นี่อินพาร์ทพี่ยองมินมาก คิดถึงมาก ถึงปัจจุบันจะอยู่ด้วยกันแต่ทำอะไรไม่ได้นอกจากคิดถึง ฮืออออออ T _ T
    #13
    0
  16. #12 beyourfangirl (@beyourfangirl) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 00:33
    ใข้คำได้น่ารัก ตัวทำปกย. ที่ชื่อว่าจองเซอุน แง๊ พิยองมินนนน เรื่องในอดีตเป็นยังไงนะ ทำไมเป็นแบบนี้ อยากอ่านต่อแล้ว 555555 มาอัพเร็วๆนะคะ จะรอค่าาาา
    #12
    0
  17. #11 C.619 (@1609chickie) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 00:33
    ความรู้สึกของเซอุนกับพี่ยองมินนี่เหมือนแค่มีเส้นบาง ๆ มากั้นกลางจริง ๆ ค่ะ แล้วนี่ก็เริ่มอยากรู้แล้วว่าพวกนางสองคนไปทำอะไรให้คสพเจือจางลงแบบนี้ เมื่อก่อนต้องดีมากแน่ ๆ เลย รู้สึกค้างคาในใจละเกิน รีบมาต่อนะคะไรท์ ไฟท์ติ้ง
    #11
    0
  18. #10 Mayongju_ (@plengpop2010) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 00:18
    เริ่มอยากรู้แล้วว่าสองคนนี้เค้าเลิกกันเพราะอะไร ตอนนี้เราทีมพี่อยู่นะพี่ยองมิน แต่ถ้าเหตุผลที่เลิกกันฟังไม่ขึ้นเราจะย้ายทีมไปอยู่ทีมเซอุน เราจะเชียร์ให้น้องไปคบคนอื่น /โดนตบ5555555555555555555555
    #10
    0