ป ล า ย ด้ า ย แ ด ง . . .

อ่าๆๆๆ วันนี้ไปเล่นน้ำมา

กะกิ๊บกะเอิง

เอาเป็นว่าสนุกสนานนะ><

ขอบคุณเอิงไว้ ณ ที่นี้

เค้าก็คิดถึงพวกแกนะเว่ย

อยากบอกว่าวันนี้โคตรจะมีความสุขเลยT^T

555+

.
.
.

บางแสนก็เล่นถึงพรุ่งนี้อ่านะ^^

วันไหลๆๆ

คืนพรุ่งนี้ โปงลางจะมา 555+><

อยากดูๆๆ

.
.
.

เปิดอ่านFW Mail

เรื่องปลายด้ายแดง

อยากบอกว่า...ซึ้งมากๆอ่า

เอาลงมาให้อ่านกันนะ

ปลายด้ายแดง.....มีใครรอเราอยู่.....จริงเหรอ???

.....ในหลายๆ ความเชื่อเกี่ยวกับความรัก และคู่ชีวิต ..

ความเชื่ออันนึงที่เชื่อว่า.. คู่ชีวิตที่แท้จริง

จะมีด้ายสีแดงผูกที่นิ้วก้อยข้างซ้าย เชื่อมกันไว้

รอจนวันนึง..ด้ายสีแดงนี้จะนำให้เขาทั้งสองมาพบกัน

และรักกันในที่สุด..

หลายๆ คนอาจจะเชื่อ

แต่คงไม่เชื่อมากเท่าผมแน่ๆ..

เพราะผมเห็น...

>>>>เห็นด้ายสีแดงที่นิ้วก้อยข้างซ้ายของผม..
>>>>
>>>>ด้ายที่ผูกติดตัวมาตั้งแต่จำความได้..
>>>>
>>>>ซึ่งผมเองก็ไม่รู้ว่าปลา
>>>>
>>>>ว่าปลายอีกข้างนึงของมัน จะผูกติดกับใคร ๆ
>>>>
>>>>นั่นแหละคือสาเหตุที่ผมเดินทางหาปลายอีกด้านนึงของมัน..
>>>>
>>>>......เด็กหนุ่มคนนึงที่ต้องการตามหาสิ่งที่ท้าทายที่สุดในชีวิตของเขา..
>>>>
>>>>ไม่มีใครรู้ว่าสิ่งที่เค้าตามหาจะอยู่ไกลขนาดไหน..
>>>>
>>>>และไม่รู้ว่าจะมีหรือไม่..
>>>>
>>>>แต่เค้าก็เริ่มเดินทาง..
>>>>
>>>>การเดินทางไปตามด้ายสีแดงตรงปลายนิ้วก้อย..การเดินทางที่รู้ทางเดิน..
>>>>แต่ไม่รู้
>>>>จุดหมาย..
>>>>
>>>>......ผมเดินทางไปตามเมืองต่างๆ ที่ด้ายสีแดงของผมพาดผ่าน.
>>>>
>>>>ได้พบ ได้เห็นอะไรหลายๆ อย่างที่ไม่มีทางจะได้เจอในเมืองของผม
>>>>
>>>>ใจนึงก็คิดว่าเป็นการเรียนรู้ที่ดี..
>>>>
>>>>แต่มันก็ไม่ใช่เป้าหมายที่แท้จริง..
>>>>
>>>>เป้าหมายของผมคือ.. ปลายด้ายสีแดง...
>>>>
>>>>......และแล้วผมก็ได้เพื่อนร่วมเดินทาง..
>>>>
>>>>เมื่อวันนึงผมพบกันผู้หญิงที่ตามหาปลายอีกด้านนึงของด้ายแดงเหมือนกัน..
>>>>
>>>>แต่เธอคงไม่ใช่ปลายด้ายแดงของผมหรอก..
>>>>
>>>>เพราะด้ายแดงของผมยังไปอีกไกล...
>>>>
>>>>......เราพบกันโดยไม่ได้ตั้งใจ
>>>>
>>>>และก็ไม่ได้เป็นการพบกันที่ทำให้ผมพอใจมากนัก..
>>>>
>>>>บอกตรงๆ เธอไม่ใช่ผู้หญิงในสเปคของผมเลย..
>>>>
>>>>แถมเราทะเลาะกันตั้งแต่เจอกันครั้งแรก
>>>>
>>>>แต่เราก็ร่วมเดินทางด้วยกัน
>>>>
>>>>เพราะด้ายสีแดงของเธอกับของผมมันไปทางเดียวกันน่ะสิ. .....ก็ยังดีนะ
>>>>ที่ผมไม่ได้เดินทางคนเดียว
>>>>
>>>>อย่างน้อยก็มีเพื่อนร่วมทาง
>>>>
>>>>ที่เห็นและตามหาปลายอีกข้างนึงของด้ายแดงเหมือนกัน..
>>>>
>>>>.....การเดินทางร่วมกันของเราทำให้
>>>>
>>>>ผมเห็นตัวจริงของผู้หญิงคนนี้มากขึ้น..
>>>>
>>>>เป็นตัวจริงที่น่าเคารพ น่าให้เกียรติในฐานะผู้หญิงคนนึง..
>>>>
>>>>จะว่าไปเธอก็นิสัยดีนะ
>>>>
>>>>ตอนที่ทะเลาะกันครั้งแรกคงเป็นการเข้าใจผิดซะมากกว่า
>>>>
>>>>ความรู้สึกของผมที่มีต่อเธอเริ่มดีมากขึ้นเรื่อยๆ..
>>>>
>>>>มีอยู่ครั้งนึงที่ผมคิดว่าถ้าปลายด้ายแดงอีกข้างนึงของผม
>>>>
>>>>ไปหยุดอยู่ที่นิ้วก้อยของเธอก็คงจะดี..
>>>>
>>>>มันก็ไม่แน่นะ..
>>>>
>>>>ถ้าเป็นจริงผมก็คงมีความสุข.. แต่ถ้าไม่ใช่ ..
>>>>
>>>>ผู้หญิงคนนั้นคงเป็นผู้หญิงที่วิเศษกว่าเธอคนนี้แน่ๆ ..
>>>>
>>>>ยิ่งผมได้รู้ว่าเพื่อนร่วมเดินทางของผมเป็นผู้หญิงที่วิเศษเพียงใด
>>>>
>>>>ผมก็ยิ่งอยากให้ผมเจอปลายด้ายแดงของผมไวๆ ..
>>>>
>>>>ผู้หญิงที่ดีกว่าผู้หญิงคนนี้
>>>>
>>>>ผู้หญิงที่เป็นเนื้อคู่ของผมจะเป็นยังไงน๊า..
>>>>
>>>>......นานขนาดไหนก็ไม่รู้ที่เราร่วมเดินทางด้วยกัน..
>>>>
>>>>ผมยอมรับว่าเธอเป็นเพื่อนร่วมเดินทางที่ดีที่สุด..
>>>>
>>>>เราช่วยเหลือกันมาตลอด..
>>>>
>>>>แต่มันก็คงจะสิ้นสุดแล้วล่ะ.. เพราะด้ายแดงของผมกับเธอ มันแยกกัน..
>>>>
>>>>ตรงทางแยกพอดี..
>>>>
>>>>ทางแยกนี้มันแยกไปสู่เมืองสองเมือง ..
>>>>
>>>>ด้ายของผมแยกไปทางขวา..
>>>>
>>>>มุ่งสู่เมืองบนยอดเขา
>>>>
>>>>ซึ่งผมเชื่อว่าคงเป็นปลายด้ายของผมแล้วล่ะ ..
>>>>
>>>>เพราะเมืองนี้อยู่ยอดเขาพอดี..
>>>>
>>>>ส่วนของเธอแยกออกไปที่เมืองข้างล่าง..
>>>>
>>>>......เรายืนคุยกันตรงทางแยกซักพักนึง
>>>>
>>>>เพื่อกล่าวคำอำลาและแสดงความยินดีซึ่งกันและกัน
>>>>
>>>>เราจะได้เจอจุดหมายของเราซักที..
>>>>
>>>>ข้อตกลงสุดท้ายของเราก่อนจะแยกจากกันคือ
>>>>
>>>>เราจะกลับมาเจอกันที่ตรงทางแยกนี้
>>>>
>>>>ไม่ว่าจะเจอ หรือไม่เจอปลายด้ายแดงก็ตาม..
>>>>
>>>>เราตกลงกันตามนี้..
>>>>
>>>>แล้วเราก็แยกทางกัน....
>>>>
>>>>......ผมรู้สึกแปลกๆ ที่ต้องกลับมาเดินทางคนเดียว
>>>>
>>>>ทำให้ผมไม่ดีใจมากนักที่รู้ว่า
>>>>
>>>>ปลายด้ายของผมจะไปสุดตรงที่เมืองตรงยอดเขา
>>>>
>>>>ผมเดินแยกจากเธอไปช้าๆ.. ในหัวมีแต่เรื่องต่างๆ
>>>>
>>>>ที่เกิดขึ้นตอนที่เราเดินทางด้วยกัน..
>>>>
>>>>ความประทับใจต่างๆ
>>>>
>>>>ที่เกิดขึ้นตลอดการเดินทาง.. ความรู้สึกดีๆ
>>>>
>>>>ที่เรามีให้กัน.......และแล้วผมก็หยุดเดิน ..
>>>>
>>>>หยุดห่างจากทางแยกไม่ไกลเท่าไหร่..
>>>>
>>>>แล้วผมก็วิ่งกลับไปยังทางแยกนั้นอีกครั้ง..
>>>>
>>>>ไม่มีเหตุผลที่ผมทำแบบนี้เลย..
>>>>
>>>>แต่ก็ทำ.. ผมกลับไปถึงทางแยกนั้นอีกครั้ง..
>>>>
>>>>ซึ่งเธอก็นั่งอยู่ที่นี่อยู่ก่อนแล้ว..
>>>>
>>>>......เรานั่งคุยกันซักพัก..
>>>>
>>>>ผมบอกเธอไปว่าผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมผมถึงกลับมา..
>>>>
>>>>ส่วนเธอ.. เธอบอกว่าเธอกลัว..
>>>>
>>>>กลัวว่าจะไม่มีใครตรงปลายด้ายแดงของเธอ
>>>>
>>>>แล้วเธอก็ร้องไห้..
>>>>
>>>>เป็นครั้งแรกที่ผมเห็นเธอร้องไห้..
>>>>
>>>>......สิ่งที่ผมภูมิใจมากกว่าตัดสินใจการออกเดินทางตามหาคู่ชีวิตของผม
>>>>
>>>>...คือการตัดสินใจครั้งนี้แหละ..
>>>>
>>>>ผมเช็ดน้ำตาให้เธอ .. ตัดด้ายแดงของผม และเธอออก
>>>>
>>>>แล้วผูกเข้าด้วยกัน...
>>>>
>>>>ผมไม่รู้หรอกว่าเธอจะโกรธผมรึเปล่าที่ผมทำแบบนี้..
>>>>
>>>>อยากจะถามเธออยู่หรอก
>>>>
>>>>แต่เธอก็ร้องไห้ไม่หยุด.. และกำลังกอดผมอยู่...
>>>>

เป็นไง

ซึ้งกันไหมคะT^T

ซึ้งมากๆ 555+

.
.
.

เรื่องนี้สอนให้เรารู้ว่า...

ถ้าตามหาปลายด้ายแดง

ให้เอาคนที่เดินทางร่วมไปกับเรา

ไม่ต้องถ่อไปจนถึงปลายด้ายแดงแล้วนะคะ 555+

.
.
.

ซึ้งงงงงง

แล้ว... ปลายด้ายแดงของเรา

จะมีใครรออยู่ไหม?

ความคิดเห็น

niamo 16 เม.ย. 50 / 21:59

ตอนนี้ขี้เกียจหากรอบสีชมพู

เอาอันอื่นแก้ขัดไปก่อนละดันนะคะ>< 555

niamo 16 เม.ย. 50 / 22:00

ทำ ไม่ใช่หา-*- 555+

hihi_bream 16 เม.ย. 50 / 22:50

อยากรู้เหมือนกันว่าปลายด้ายแดงของเราจะไปผูกกับใคร

PS. การ์ตูนคือส่วนหนึ่งของลมหายใจ และชีวิต...ขาดไปไม่ได้ และไม่คิดจะจากไป

Devil_E 16 เม.ย. 50 / 23:58

โอ้วววว ซึ้งใจมากก้า

PS. ..~* To b3 a gOod girL *~.. * I'm Dev[i]L*

ความคิดเห็นที่ 5 17 เม.ย. 50 / 06:52

โอ้วว

ไปเล่นน้ำน่าสนุกเชียว

ซึ้งๆ ได้ใจมากเลย

ความคิดเห็นที่ 6 17 เม.ย. 50 / 11:05

โฮๆๆๆๆ เเงงงงง

B_PaNG 17 เม.ย. 50 / 18:15

เมื่อไรจะรุ้น่า ว่าด้ายของเราสิ้นสุดอยุ่ที่นิ้วคัย
http://my.dek-d.com/B_PaNG/diary/ ฝากไดด้วยนะ

PS. >>*Pa[N]g..::~ อยากให้เธอ เจอคนที่ดีพร้อม ที่มีให้ทุกอย่าง.. หากว่าคนคนนี้ดีไม่พอ ไม่อยากอยู่เป็นเหมือนตัวถ่วง.. หากว่าเธอต้องเป็นห่วง จะเก็บใจเดิมไว้ให้ห่าง..

allya 17 เม.ย. 50 / 19:45

อ่านแล้วหวิวในอกแบบซึ้งอ้ะค่ะ อ่านแล้วจะทำให้ร้องไห้เลย

PS. เมื่อกล้าที่จะทำ ก็ต้องกล้าที่จะยอมรับผลที่จะตามมา