[EXO] นางสาวแบคฮยอน | CHANBAEK

ตอนที่ 5 : `ตอนที่ 5 : เล่นลิ้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,285
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 193 ครั้ง
    24 พ.ค. 58



 

เอาชาเขียวสตรอเบอร์รี่ป็อปครับ

 

พี่ลองกินดูสิ

ไม่อ่ะ

ทำไมละ กินได้นะ อร่อยออก ผมชอบมากอ่ะ

 

กัดสิครับ

ชานยอลโน้มหน้าลงมาใกล้กับคนตัวเล็กที่พยายามกัดลูกป็อปปิ้งในปาก ด้วยความใกล้ที่สัมผัสได้ถึงลมหายใจทำเอาแบคฮยอนสะดุ้งที่เห็นหน้าชานยอลชัดเจนเกินไป

 

ชานยอลกำลังจะ...จูบเขาหรอ ?!

 

เป๊าะ!

 

ลูกป็อปปิ้งสีแดงแตกดังเป๊าะหลังจากที่พยายามกัดมานาน น้ำสีแดงไหลออกจากมุมปาก พลันสายตาก็ประสานเข้าให้กับคนตัวสูงตรงหน้าที่โน้มลงมา จนเกือบจะ...

 

 

 

 

ตึง!!

 

“โอ๊ยยยยยยยยย”

 

ต้อนรับเช้าวันใหม่ด้วยการจุ๊บเซย์ไฮกับพื้นไม้ในคอนโดห้อง 505 ที่อุณหภูมิตอนนี้อยู่ที่ 20 องศา ถือว่าร้อนเบาะๆ

 

อย่าบอกนะ ....ว่าฝัน ???

 

“ย่าห์ ทำไมต้องฝันถึงไอ้เด็กบ้าชานยอลด้วยว่ะ” มือเล็กขยี้หัวอย่างหงุดหงิดก่อนจะเลื้อยขึ้นไปนั่งบนเตียงที่เพิ่งตกลงมาเมื่อกี้ รู้สึกเหนียวๆที่มุมปาก

 

ชัดเจน...น้ำลายกูนี่เองที่ไหล ไม่ใช่น้ำลูกป็อปปิ้งห่าอะไรนั่น

 

พอได้ฝันเกี่ยวกับเรื่องเมื่อวานแล้วมันหยุดคิดไม่ได้เลยแหะ แต่ลองคิดๆดูแล้ว สำหรับคนที่ไม่รู้จักกัน คนที่เพิ่งรู้จักกันแค่ครั้งแรก ทำไมถึงทำตัวแลดูสนิทสนมกันเหลือเกินล่ะ อย่างกับ...อย่างกับรู้จักกันมาก่อน

 

เดี๋ยว

 

หรือชานยอลจะรู้แล้ว !!

 

ถ้าสมมติชานยอลรู้ แต่ไม่พูด ไม่อะไร ทำเหมือนอย่างที่เคยทำ เล่นละครว่าไม่รู้ แต่ทั้งๆที่รู้ทั้งหมด โอ๊ย! ทำแบบนี้รับมือไม่ถูกนะเฟ้ย!

 

เอ๊ะ หรือเราจะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น และต้องระวังตัวให้มากกว่านี้ว่ะ แต่ถ้ามันรู้จริงๆ มันต้องคอยขำเยาะเย้ยเวลาที่ทำอะไรโง่ๆแน่เลย

 

ทำยังไงดี ทำยังไงดี โอ๊ยยยย เครียด!!

 

RRrrrrrrr!!

 

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นจนแบคฮยอนสะดุ้งโหยง หน้าจอปรากฏชื่อของสายเรียกเข้า

 

ยูอิน

 

“ฮะ ฮัลโหล”

 

( ตอนนี้อยู่ไหนแล้วน่ะ ฉันกำลังรอเธออยู่หน้าโรงเรียนนะ )

 

รอทำไมว่ะ

 

“เอ่อ...รอเค้าทำไมอ่ะ แล้วนี่ใคร”

 

( ชานยอล )

 

!!

 

( ก็เมื่อวานฝากพี่แบคฮยอนไปบอกเธอแล้วไง แล้วนี่เปลี่ยนเบอร์หรอกหรอ เบอร์เก่าโทรไม่ติดอ่ะ แล้วจะมาได้หรือยังเนี่ย )

 

นัด? ฝากบอก? เดี๋ยวนะ รู้สึกว่าจะพลาดอะไรไปซักอย่าง เมื่อวานไปเดินตลาดกับไอ้ตัวเสือกและกิ๊กของมัน อีกคนคือชานยอล ตอนขากลับ...อ่า...

 

เพราะงานกีฬาใกล้เข้ามาแล้ว ห้องเราก็เลยจะจัดการงานตั้งแต่เนิ่นๆ โซยอนกลับบ้านไปก่อนเลยไม่รู้ว่าต้องมาทำงานวัน....พรุ่งนี้

 

อ๊ายยยยยย ลืมไปเลย ไอ้เด็กบ้า แล้วทำไมแกไม่นัดเวลาด้วยละเว้ย!!

 

“อ่า จำได้ละ เดี๋ยวจะรีบไปนะ”

 

( โอเคๆ จะรออยู่หน้าโรงเรียนนะ )

 

“จ้า”

 

ลุกสิครับ รอพ่อมาตัดริบบิ้นหรอ

 

แบคฮยอนกุลีกุจอเข้าห้องน้ำเพื่อเดินผ่านน้ำด้วยสถิติใหม่ 0.2 วิ นี่ไม่คิดจะฟอกสบู่เลยหรือ? คิดได้ดังนั้นก็เดินกลับเข้าไปอาบใหม่ เป็นผู้หญิงต้องหอมสะอาดอยู่เสมอ(เดี๋ยว)

 

สมองหยุดประมวลความคิด ตายห่าแล้ว จะใส่ชุดอะไรไปดีว่ะเนี่ยยยยย ทำไงดี ทำไงดี อ้อ! โทรหายูอินสิ เดี๋ยวๆ โทรศัพท์ยูอินอยู่กับชานยอลนินา โทรหาใครดีว่ะเนี่ย โซยอน! ใช่โซยอน โทรศัพท์ๆๆๆ

 

นึกแล้วโมโหตัวเองที่ไม่ชอบวางของไม่เป็นที่เป็นทาง สงสัยคงเขวี้ยงมันไว้หรือวางทิ้งไว้ที่ไหนซักที่

 

อ๊ะ สีชมพูแวบๆ

 

สองขารีบก้าวเดินไปที่สวิตซ์ไฟหน้าห้องน้ำ ที่มีเคสสีชมพูหวานๆประกบติดกับโทรศัพท์ชื่อดังที่เป็นกระแส มือหยิบเอาวัตถุตรงหน้าขึ้นมาจิ้มจึกๆอย่างเร่งด่วน ต่อสายไปต่างประเทศทันที

 

“ฮัลโหลๆ”

 

( งืออออ ตัวเองโทรมามีอะไรหรอ )

 

“คือพี่ต้องออกไปทำงานที่โรงเรียน ไม่รู้จะใส่อะไรไปดี ช่วยพี่หน่อยสิ ฮือออ”

 

( ใจเย็นๆ พี่หาเสื้อผ้าในห้องเค้าใส่สิ อ้อ มีแต่กระโปรงนะ )

 

“ห้ะ? ทำไมมีแต่กระโปรงละ”

 

( เค้าไม่ชอบใส่กางเกงนี่นา แล้วกระโปรงก็น่ารักกว่าเยอะ )

 

“แล้วคนอื่นจะไม่เห็นหวอพี่รึไง พี่ใส่กางเกงได้มั้ย”

 

( ไม่ได้ โซยอนไม่เคยใส่กางเกง พี่ห้ามใส่กางเกงเด็ดขาดเข้าใจมั้ย )

 

“ไม่เข้าใจ”

 

( ถ้าพี่ใส่กางเกง ทุกๆคนจะเห็นดินสอของพี่ แผนก็แตกพอดีสิ )

 

ดะ ดินสอหรอ ...พูดงี้มาตบกับกูเลยดีกว่ามา

 

“ใหญ่กว่าดินสอเหอะ เออๆ แล้วจะใส่อะไรดีเนี่ย พี่ไม่รู้จะใส่อะไรดี”

 

( เฟซไทม์นะคะ เดี๋ยวช่วยเลือก )

 

“โอเค”

 

แบคฮยอนอยากจะทึ้งหัวตัวเองให้หลุดออกมาจากคอซะเดี๋ยวนี้เลย ไม่น่าหลวมตัวมาช่วยเพราะเห็นแก่เกมส์เหมือนที่ไอ้คยองซูมันว่าเลย แมร่งเอ้ย!

 

วิดีโอคอลกับโซยอนที่ตอนนี้กำลังนั่งอยู่บนเตียงที่เห็นแค่นั้นก็รู้แล้วว่ามันใหญ่มาก ดูเหมือนจะเป็นโรงแรมที่มีระดับ หรือแบคฮยอนอาจจะโดนหลอกมาตั้งแต่แรก

 

ถึงงั้นก็ช่างแมร่งเหอะ โดนหลอกมาจนจะพรุนอยู่ละ ปล่อยมันไป~

 

( ตัวเองเปิดตู้เสื้อผ้าเค้าสิ อย่ามาทำอะไรโง่ๆได้มั้ย )

 

ร้ายกาจ...

 

“เออว่ะ ลืมๆ รหัสเดิมของตัวเองหรือเปล่า”

 

( อือ )

 

แบคฮยอนละโทรศัพท์ลงตรงหน้า ก่อนจะเดินออกจากห้องตัวเองไปที่ห้องข้างๆ นั่นก็คือห้องของน้องสาวสุดที่รักของแบคฮยอนนั่นเอง

 

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด

 

สายตามองสาดส่องหาห้องนอนของคนในสาย ก่อนจะพาตัวเองไปหยุดยืนอยู่ที่หน้าห้องนอนประตูสีขาว และบิดกลอนประตูเข้าไป

 

ตู้เสื้อผ้าคืออลังมาก ใหญ่โตมโหฬารบานตะไท แบคฮยอนยกโทรศัพท์ขึ้นมาก่อนจะหันไปที่ตู้เสื้อผ้าที่มี 3 ตู้วางตระหง่านอยู่

 

( อืมมมมม อย่างตัวเองนี่ต้องหวานๆหน่อย ตัวเองเปิดตู้ที่ 2 เลย )

 

มือข้างที่ว่างเอื้อมไปดึงประตูข้างหน้าให้เปิดออก ตู้วหูววววววว เยอะมากกกกกก ชุดสีพาสเทลวางเรียงรายอยู่ข้างหน้าแบคฮยอนที่กำลังอ้าปากค้างเพราะความเยอะของมัน ชุดเดรสวางเรียงแน่นขนัดอัดกันอยู่ในตู้ กลิ่นหอมอ่อนๆที่เป็นกลิ่นประจำตัวโซยอนลอยออกมาแตะจมูก

 

( อืม ตัวไหนดีนะ อ๊ะ เดรสสีเหลืองนั่นไง )

 

แบคฮยอนมองหาเดรสสีเหลืองที่มีอยู่ในตู้เกือบ...ร้อยตัว ที่ว่าสีเหลืองแมร่งก็เหลืองเกือบยกตู้ กูละจะบ้าตาย

 

“เหลืองไหน เอาให้ชัดเจน”

 

( เหลืองแขนขาว ที่มันเป็นแขนตุ๊กตาอ่ะ )

 

แบคฮยอนร้องอ้อเบาๆในใจ เพราะมองเห็นแล้ว จากนั้นก็เอื้อมไปหยิบออกมาจากกองทัพเสื้อผ้าฟรุ้งฟริ้ง พอจ้องมองดูแล้วไม่อยากจะอธิบายถึงลักษณะของมันเลยทีเดียว

 

เดรสกระโปรงสีเหลืองอ่อนๆ มีโบว์เล็กๆตรงอก ส่วนแขนเป็นแขนตุ๊กตาสั้นพอเหมาะสีขาว กระโปรงยาวเกือบจะถึงเข่า นี่เขาต้องเย็นไข่อีกแล้วหรอเนี่ย

 

( ว้าววววว ตัวนี้แหละ ไหนตัวเองลองเทียบกับตัวให้เค้าดูหน่อยสิ มีที่ตั้งโทรศัพท์อยู่ที่โต๊ะคอม )

 

แบคฮยอนหันไปที่โต๊ะคอม เห็นที่วางโทรศัพท์ตั้งเด่นสง่า เอื้อมเอาโทรศัพท์ไปเสียบเข้าให้ หลังจากนั้นก็ถอยออกมาดูที่หน้าจอ อืม เต็มตัว ชัดเจน

 

( เทียบสิตัวเอง )

 

แบคฮยอนหยิบชุดสีเหลืองพาสเทลด้วยความขยาด รู้สึกรังเกียจน้องตัวเองที่ชอบอะไรฟรุ้งฟริ้งมากเกินไปจนไม่สามารถต้านทานได้ เห็นปกติใส่เสื้อผ้าพวกนี้บ่อยๆก็ไม่ได้รู้สึกอะไรหรอกนะ พอเห็นแหล่งที่มาที่อัดแน่นจนรู้สึกหายใจไม่ออกแล้วมันเอียน

 

รู้สึกอยากจะอ้วกขึ้นมาซะให้ได้

 

( เป๊ะเว่อร์ เอาตัวนี้แหละ ตัวเองไปแต่งตัวไป เดี๋ยวสายนะ )

 

“สายมากแล้วเหอะ”

 

( เค้าไปนะ )

 

“เดี๋ยวๆ ถามไรหน่อย เมื่อกี้ชานยอลโทรไปหาหรอ”

 

( เค้าไม่รู้ เค้าเพิ่งตื่น มะกี้ปิดเครื่อง ไปนะ เขาเรียกทัวร์แล้ว )

 

วางสายอย่างไร้เยื่อใย ...รักชิบหาย

 

แบคฮยอนถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะหันหลังเดินออกจากห้อง พลันสายตาก็ไปสะดุดกับกรอบรูปบนหัวเตียง

 

รูปของโซยอนตอนม.ต้น แต่ไม่รู้ว่าตอนม.อะไร ตอนนี้ยังน่ารักแบ๊วๆอยู่เลยแหะ แล้วคนข้างๆ.... อ่า จำได้แล้ว ก็ว่าทำไมหน้าคุ้นๆ

 

...ชานยอลนี่เอง

 

ดูสนิทกันจังเลยเนอะ ไหนว่าเป็นเพื่อนกันไง แล้วทำไมต้องเอารูปคู่มาตั้งไว้หัวเตียงด้วย เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่ออ๊ะเปล่า

 

แล้วทำไมถึงรู้สึกหน่วงๆว่ะ

 

เสียงถอนหายใจดังขึ้นแบบไม่รู้ตัว แบคฮยอนตกใจนิดๆกับการกระทำเมื่อกี้ ก่อนจะละสายตาแล้วเดินออกจากห้องของโซยอนไป

 

.

.

 

ปวดหัว!!

 

ชุดห่าส้นตีนนี่มันใส่ยังไงฟร่ะ เสียเวลาไปเกือบครึ่งชั่วโมงหลังจากรับโทรศัพท์จากชานยอล(ที่ใช้โทรศัพท์ยูอินโทรมา)

 

ตอนนี้แบคฮยอนกำลังง่วนอยู่กับการยัดตัวเองเข้าไปในชุดเล็กๆที่โซยอนเลือกให้ มันเป็นซิปซ่อนอยู่ข้างหลัง แล้วใครจะรูดซิปให้

 

แขนเล็กๆพยายามเอื้อมไปรูดซิปด้านหลัง แต่คงเป็นเพราะบุญที่สะสมมามันน้อยกว่ากรรมที่ทำ จึงทำให้แขนสั้น ...ไม่สามารถรูดได้

 

“ฮึบ...โอ๊ยยย เดรสส้นตีนนี่แมร่ง!

 

กว่าจะรูดได้ก็ปาไปเกือบ 20 นาที นี่ถึงกับหยิบไม้เกาหลังมาเกี่ยวเอาตะข้อรูดซิปส้นตีนนี่เลยทีเดียว

 

เฮ้อออ ถอนหายใจเป็นรอบที่ 8234 นึกสงสัยเวลาที่ผู้หญิงแต่งตัวแบบนี้แล้วมันรูดกันยังไง

 

RRrrrrrr!!

 

แบคฮยอนสะบัดหัวเดินไปรับโทรศัพท์ จับกระโปรง จัดทรงให้เรียบร้อย เหลือแค่หัวกับหน้าเท่านั้น

 

( เสร็จหรือยัง ฉันรอจนรากจะงอกแล้วนะย่ะหล่อน )

 

“เทาหรอ”

 

( ย่ะ นี่คงไม่ได้หลอกให้รอเก้อใช่มั้ย )

 

“รอทำไมเล่า ทำไมไม่เข้าไปก่อนเลยละ”

 

( เออนั่นดิ ...เฮ้ย ไอ้ชานยอล มึงให้กูรอทำไมว่ะ ) ดูเหมือนชานยอลจะอยู่ข้างๆ

 

( มึงเอาโทรศัพท์มานี่ )

 

( เอ่าไอสัส กูไม่ให้ ...โซยอน มาเร็วๆนะลูก ขี้เกียจ เหนื่อย เพลีย โอ้ยอีแม่จะเป็นลม )

 

ตุ๊ดหลอกหรือจริง ทำไมเหมือน

 

“อ่ะ...โอเค เดี๋ยวจะรีบไปนะ”

 

แบคฮยอนวางสายจากเทาก่อนจะไปจัดการธุระบนร่างกายตัวเองให้เสร็จ เพราะสงสารสองบุคคลที่กำลังยืนรออยู่หน้าโรงเรียนทั้งๆที่ไม่ได้ขอ เป็นเพื่อนที่ดีกันจังเลยนะ!!

 

เกือบชั่วโมงที่แต่งตัวเสร็จ น่าแปลกทั้งๆตอนไปโรงเรียนแค่แปปเดียวแท้ๆ แบคฮยอนหยิบกระเป๋าเล็ก แน่นอนว่าเป็นของโซยอน เป็นกระเป๋าขนฟรุ้งฟริ้งสีชมพู(อีกแล้ว) หยิบสะพายไหล่ก่อนจะเดินออกจากห้องไป

 

.

.

 

รองเท้าผ้าใบมัฟฟินสีขาวที่แบคฮยอนใส่กำลังเดินด้วยท่าทางกระฉับกระเฉงด้วยขนาดความกว้างของก้าวที่มากเกินหญิง นึกขอบคุณที่เขาเกิดมาตัวเล็ก หุ่นพอๆกับน้องสาวเขา ทำสามารถใส่เสื้อผ้าและของทุกอย่างของโซยอนได้อย่างพอดี

 

“มาซักทีนะย่ะหล่อน ช้าเป็นเต่าเลยนะ”

 

“รีบหรอ รีบทำไมไม่มารอตั้งแต่เมื่อวาน”

 

“โอ๊ยปาก!

 

เทาทำท่าจะตบปากโซยอนตัวปลอมตรงหน้า แบคฮยอนถลึงตาใส่แบบหยอกล้อ ชานยอลดันหลังของแบคฮยอนให้เดินเข้าไปในโรงเรียนแบบไม่พูดไม่จา ก่อนมืออีกข้างจะผลักเทาให้เดินออกห่าง

 

“ฟวย! ผลักทำส้นตีนอะไร”

 

“เกะกะ”

 

“แหม มึงจะมาเช็คเรตติ้งกระแสคู่จิ้นอะไรตอนนี้ว่ะ วัยรุ่นเซ็ง ไปดีกว่า”

 

เทาเดินแยกออกไป ชานยอลยิ้มขำเล็กน้อย ก่อนที่จะเดินขนานข้างคุยกันไปมา

 

“อ่ะนี่ เงินที่พี่แบคฮยอนฝากมาคืน”

 

“อ่า งั้นหรอ กะว่าจะไม่เอาแล้วเชียว”

 

“จะบ้าหรอ ตั้งเยอะนะ รวยมาจากไหนกัน”

 

“รู้ได้ไงว่าเยอะ”

 

แบคฮยอนสะดุดกึก เพราะก้อนหินอากาศที่สร้างมันขึ้นมาด้วยมารยาล้วนๆ ด้วยความตกใจที่เสแสร้ง จากนั้นก็เอามือขว้าแขนชานยอลเอาไว้

 

รางวัลออสการ์ควรเป็นของกูค่ะ

 

“โอ้ย! โทษทีนะชานยอล”

 

“ข้อมือ ...เหมือนพี่ของเธอเลยนะ”

 

“ห้ะ”

 

“นี่ไง สร้อยข้อมือนี่อ่ะ”

 

ชานยอลชี้สร้อยข้อมือที่มือข้างที่แบคฮยอนจับชานยอลเอาไว้อยู่ เวรกรรม ลืมถอด โอ้ยยยย เบ๊อะจริงๆเลยกรูววววว

 

“เอ่อ พอดีเห็นว่ามันสวยดีเลยจิ๊กพี่แบคฮยอนมาใส่น่ะ”

 

“งั้นหรอ แล้วพี่เขาไม่ว่าหรือไง”

 

“ไม่กล้าว่าหรอก”

 

ชานยอลขำหน่ายๆ แล้วส่ายหัวให้คนตรงหน้า ก่อนที่ทั้งคู่จะเดินมาหยุดอยู่ที่หน้าตึก ที่ตอนนี้มีนักเรียนม.ปลายปี 3 ห้อง 2 ใส่ชุดไปรเวทยืนเรียงรายกันอยู่เต็มไปหมด

 

ยูอินที่เห็นว่าแบคฮยอนเดินมาแล้วจึงเดินเข้ามาลากแบคฮยอนไปทางกลุ่มผู้หญิงที่นั่งร้อยดอกไม้กันบนโต๊ะม้าหินอ่อน ส่วนพวกผู้ชายนั้นกำลังตัดไม้ ทำแผ่นป้ายร้านกันอย่างขะมักเขม้น

 

“นี่โซยอน เมื่อวานเราไปเดินห้างมา เห็นริลัคคุมะตัวใหม่ออกมาแล้วด้วยละ”

 

หรอ บอกกูไม

 

“จริงหรอ ว้า~ ช่วงนี้ไม่ได้ไปไหนเลยน่ะ”

 

แบคฮยอนทำดัดจริตว่าชอบพลางคุยกับเพื่อนผู้หญิงที่นั่งอยู่บนโต๊ะด้วยกัน 6 คนรวมเขากับยูอิน โดยมียูอินคอยกระซิบบอกชื่อเพื่อนแต่ละคนให้อย่างรู้งาน

 

“ยูอิน”

 

“ว่า”

 

จงอินที่เดินมาจากไหนไม่รู้ อยู่ๆก็โผล่มาเรียกยูอินจนทั้งโต๊ะตกใจ ยูอินถูกจงอินลากไปไหนแล้วไม่รู้

 

“นี่ พวกแกว่ามั้ย จงอินกับยูอินเหมือนมีซัมติงกันเลย”

 

“ใช่ คิดเหมือนฉันเลยแก ฉันว่าคู่นี้มันแหม่งๆ”

 

“ถึงยูอินจะมีแฟนแล้ว แต่ทำไมตัวติดกับจงอินก็ไม่รู้สิ”

 

“นั่นดิ โซยอน เธอรู้อะไรบ้างหรือเปล่า”

 

รู้แค่ว่าทั้งคู่มีผัวแล้วทั้งนั้น แต่ไม่รู้ว่าจงอินนี่มีผัวหรือมีเมียกันแน่

 

“เพื่อนกันน่ะ พวกเธอจะบ้าหรือไง”

 

เพื่อนสาวหันหน้าหน่ายด้วยความไม่เชื่อ ก่อนมิรา หนึ่งในสี่คนจะทำหน้าตื่นๆขึ้นมา และจ้องมองมาทางแบคฮยอนที่นั่งร้อยดอกไม้อยู่

 

“แล้ว... เธอกับชานยอล ไม่มีท่าทีว่าจะ...”

 

เว้นให้กูลุ้นเยี่ยวราดหรอ พูดให้จบสิ พวกเด็กดอก

 

“จะอะไร” แบคฮยอนขมวดคิ้วใส่ แต่เกรงว่าคนตรงหน้าจะไม่สามารถมองเห็นได้ เพราะผมหน้าม้าปิดอยู่

 

“รีเทิร์นไง!!

 

พูดจบก็กรี๊ดกร๊าด ปรบมือมีความสุข

 

รีเทิร์น? เคยคบกันหรอ แบคฮยอนมองหน้ามิราอย่างไม่รู้สึกตัว โดยหารู้ไม่ว่าสายตาตอนนี้นั้นกำลังจ้องเขม็งจนมิราถึงกับหน้าถอดสี

 

“เอ่อ โกรธหรอ คือไม่ได้ตั้งใจจะทำให้โกรธนะ”

 

เออ รู้ว่าโกรธก็ดี

 

เดี๋ยว... กูโกรธทำไม

 

“ป่ะ...เปล่า ไม่ได้โกรธ”

 

“ไม่ได้โกรธก็ดีแล้ว งั้นก็ตอบมา ชานยอลกับเธอไม่มีท่าทีว่าจะรีเทิร์นกลับมาคบกันแล้วหรอ ตอนพวกเธอคบกันก็ดูน่ารักดีออกเนอะๆ” ฮยอนอาแทรกขึ้นมา

 

“ช่ายยยยย กลายเป็นคู่รักสุดฮอตมากเลยนะตอนนั้น ตอนม.3ป่ะ”

 

“ใช่ จากนั้นก็มาเลิกกันตอนม.4เทอมสอง คิดแล้วก็ยังเสียดาย เลิกกันทำไมหรอ”

 

เอ่า ถามกูแล้วจะรู้มั้ยว่ะ

 

“ก็...”

 

แบคฮยอนกลอกตาไปมาพลางคิดหาคำตอบ เพราะโซยอนไม่เคยเล่าเรื่องนี้ให้ฟัง โยนขี้มาแล้วก็หายไป จะตอบอะไรดีว่ะ

 

“โซยอนนา !!

 

ยูอินนนนนน ขอบคุณสวรรค์ มาทันพอดี

 

ยูอินเดินมาหาแบคฮยอนที่กำลังทำหน้าตาดีใจอย่างกะลูกหมาเจอเจ้านายของมัน ยูอินดึงแบคฮยอนให้ลุกขึ้นยืนก่อนจะพูดกับเพื่อนที่นั่งอยู่บนโต๊ะ

 

“เดี๋ยวเรากับโซยอนไปซื้อน้ำมาให้นะ เดี๋ยวมา”

 

“อ๋า~ มาขัดจังหวะนะยูอิน ไม่มีมารยาทเลยนะเธอน่ะ”

 

“ป่ะ ...ไปกันเถอะๆๆๆ”

 

คราวนี้เป็นฝ่ายแบคฮยอนที่ลากยูอินออกมาซะเอง ยูอินเห็นปฏิกิริยาของแบคฮยอนก็ถึงกับงงว่าทำไมรีบอะไรขนาดนั้น

 

“โซยอน รีบไปไหนน่ะ ร้านอยู่ทางนู้น”

 

เอี๊ยด

เบรกแทบไม่ทัน

 

“อ่า ฮ่าๆๆๆ หรอโทษทีๆ”

 

แบคฮยอนเกาหัวแก้เก้อ ก่อนจะหัวเราะด้วยท่าทางโง่ๆไปด้วย ยูอินเดินเข้ามาใกล้แล้วเอาผมสีน้ำตาลทองของแบคฮยอนที่แลบออกมาจากวิกยัดมันเข้าไป

 

“ระวังหน่อยสิคะ ทีหลังใส่วิกให้แน่นกว่านี้นะคะ”

 

“อ่า จะระวัง”

 

“แล้วเมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่าคะ ทำไมพวกนั้นถึงบอกว่าฉันมาขัดจังหวะละ” ยูอินจูงมือแบคฮยอนเดินมาด้วยกัน

 

“อ้อ เรื่องโซยอนกับชานยอลน่ะ”

 

“หือ?”

 

“เรื่องที่สองคนนั้นคบกันมาก่อนน่ะ”

 

ทำไมหน่วง

 

“อ้อ เรื่องนั้นมันนานแล้วนี่นา พวกนั้นถามพี่ว่าไงคะ ถึงทำเอาพี่มึนไปเลย”

 

ยูอินก้มลงมองหน้าแบคฮยอนที่ก้มหน้า ก้มเพราะแสงแดดจัดหรือก้มเพราะอะไรกันแน่ บอกไม่ถูกเหมือนกัน

 

ถึงว่า เพื่อนกันที่ไหนเขาจะเอารูปคู่ใส่กรอบวางไว้บนหัวเตียงอย่างดี ชานยอลเองก็ปฏิบัติตัวอย่างดีเวลาอยู่กับโซยอน มีแกล้งบ้าง ก็อาจจะแกล้งเพราะโซยอนน่ารักหรือเปล่า หรือเพราะอยากจะ...รีเทิร์นงั้นหรอ

 

แล้วเพื่อนที่ไหนจะซื้อของให้กัน เพื่อนที่ไหนจะโทรคุยกันทุกคืน(ชานยอลบอกตอนที่ไปกินเนื้อย่าง) เพื่อนเขาทำกันอย่างนี้หรอ เฮ้อออออ ไม่เอาๆๆ ไม่คิดๆๆ

 

พอคิดแล้วมันปวดหัวหนึบๆยังไงไม่รู้แหะ

 

“พี่คะ” ยูอินทำหน้าเป็นกังวลหลังจากเห็นสีหน้าของแบคฮยอนที่ไม่สู้ดีนัก แบคฮยอนสะดุ้งเล็กน้อยหลังจากหลุดออกจากภวังค์

 

นี่...เราเป็นอะไรไปว่ะ

 

เปล่า แบคฮยอนไม่ได้ชอบชานยอลซักหน่อย บ้าไปแล้ว เจอกันไม่เท่าไหร่เอง จะชอบได้ไง ใจเย็นๆ สติ สติ

 

“อ่อ คือเดี๋ยวขอไปล้างมือแปปนะ”

 

“อ้อค่ะ เดี๋ยวฉันไปซื้อเองก็ได้ค่ะ”

 

“โอเค”

 

สงสัยคงเครียดเรื่องกลัวคนจะรู้ว่าแบคฮยอนปลอมตัวมาแน่เลย ...แบคฮยอนก็ภาวนาให้เป็นอย่างนั้น

 

.

.

 

ก๊อกน้ำหลังตึกที่ปี 3 ห้อง 2 กำลังทำงานกันอยู่ ตอนนี้แบคฮยอนเดินกลับมาจากทางที่ยูอินลากไป เดินผ่านเสียงตะโกนเรียกของเพื่อนผู้หญิงที่นั่งร้อยดอกไม้ เพราะไม่อยากตอบคำถาม

 

แบคฮยอนเปิดก๊อกน้ำค้างไว้ แล้วเอามือแช่ไว้อย่างนั้น พลางหัวก็คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย จนไม่ทันได้สังเกตว่ามีบุคคลหนึ่งเดินมา

 

“เป็นอะไรไปน่ะโซยอน”

 

ชานยอลนั่นเอง

 

“เปล่า” แบคฮยอนส่ายหน้า เอื้อมมือไปปิดก๊อกน้ำแล้วหันหลังพิงขอบอ่าง มองชานยอลที่เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้า

 

ไม่กล้าสบสายตาเลยแหะ

 

“ไม่เป็นอะไรแล้วทำไมต้องหลบตาอ่ะ”

 

“แค่...ปวดหัวนิดหน่อย”

 

“เอายาแก้ปวดหัวมั้ยละ”

 

“ไม่เป็นไร”

 

แบคฮยอนเงียบ ชานยอลก็เช่นกัน ทั้งคู่ยืนท่ามกลางความเงียบ ชานยอลยืนจ้องมองร่างโซยอนของแบคฮยอน และแบคฮยอนเอาแต่มองพื้นดิน

 

“เฮ้อ”

 

เสียงถอนหายใจที่ไม่ได้มาจากแบคฮยอน ทำเอาต้องมองหน้าเจ้าของเสียง สองสายตาผสานเข้าด้วยกัน แต่เป็นสายตาของแบคฮยอนเองที่ลอกแลกแล้วก็หลบสายตาไปซะก่อน

 

“นี่ ฉันรู้แล้วนะ”

 

สะดุ้งโหยง แบคฮยอนหลับตาแน่น อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด

 

“ระ รู้อะไร”

 

“แล้วคิดว่าฉันรู้อะไรละ?”

 

แบคฮยอนเงยหน้าจ้องตาอย่างหงุดหงิดที่คนตรงหน้ามาเล่นลิ้นกับเขา แบคฮยอนมองชานยอลด้วยสายตาติดจะเคืองนิดๆ ก่อนจะหลุบสายตาลงมาอีกครั้ง

 

ยิ้มอะไร มีอะไรให้น่าขำตรงไหน

 

“นายรู้อะไรละ”

 

“หึ” เสียงหัวเราะในลำคอทำเอาแบคฮยอนสะอึก ตอนนี้กลัวยิ่งกว่าโซยอนตัวจริงจะมากระชากหัวที่ทำแผนแตกซะอีก

 

ด้วยจิตสำนึกและประสบการณ์มีความลับของแบคฮยอนทำให้รู้ทันทีว่าคนตรงหน้ารู้อะไร แต่การเล่นลิ้นแบบนี้ก็อาจจะพลิกแพลงได้ ถ้าหากว่าบอกความจริงไปแล้วไม่ใช่อย่างที่คนตรงหน้ารู้ละก็ ยาว!

 

“อย่ามาเล่นลิ้น รู้อะไรก็พูดมา”

 

แบคฮยอนจ้อง ชานยอลก็จ้อง

 

ชานยอลเขยิบเท้าก้าวเข้ามาใกล้ โน้มริมฝีปากให้ไปหยุดที่ข้างหู สองมือหนาวางทาบลงที่ขอบอ่างข้างๆกับมือแบคฮยอนที่วางเท้าไว้อยู่ ลักษณะที่เหมือน ...ถูกกอด

 

เสียงหายใจดังชัดเจนที่ใบหูขวา แบคฮยอนเม้มปากเน้น ความรู้สึกเหมือนในฝันเป๊ะ ต่างกันที่ตำแหน่ง

 

หัวใจเต้นถี่และรัวจนกลัวว่ามันจะหลุดออกมากระแทกคนตรงหน้า หลบก็ไม่ได้ เพราะถูกพันธนาการเอาไว้หมดแล้ว ความรู้สึกตอนนี้คือเขินกับระยะใกล้ชิดของร่างกายชานยอลเอามากๆ เขินจน...เผลอกัดปากแน่นไปอย่างไม่ตั้งใจ

 

“จะบอกความจริงกับผมได้หรือยังครับ”

 

“...”

 

“พี่แบคฮยอน”

 

 

 

 

 

 



 

Talk : สวัสดีค่ะ มวลมหาประชาชีนางสาวแบคฮยอนที่รักยิ่ง แอบตกใจนิดนึงที่ยอดแฟนคลับ กับคอมเม้นเพิ่มอย่างรวดเร็ว ขอถามหน่อยว่ามาจากไหน ใครแนะนำตัวเองมาไร้งี้ ขอโทษที่มาอัพช้า เพราะบอกไปก่อนหน้านั้นแล้วว่าเปิดเทอมแล้วเด้อ เลยไม่ค่อยมีเวลา แต่จะกลับมาอัพอาทิตย์ละ 1-2 ตอน เพราะจะได้ไม่ค้างเกินไป ขอบคุณทุกๆคนที่ติดตาม มีความสุขทุกวันที่ได้เห็นยอดเพิ่มขึ้น สนุกก็อย่าลืมบอกต่อนะคะ ขอบคุณค่ะ

ฟิคนางสาวแบคฮยอน #นสแบคฮยอน

©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 193 ครั้ง

1,460 ความคิดเห็น

  1. #1448 Tangkwa Maneewan (@tkmaneewan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:09
    ใจเต้นด้วยเลยลุ้นชห
    #1448
    0
  2. #1445 somruethai1307 (@somruethai1307) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 00:39
    พี่แบคฮยอน
    #1445
    0
  3. #1442 monsaya24 (@monsaya24) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 16:28
    เขินเว้ยเขินๆๆๆๆ
    #1442
    0
  4. #1437 Sea121 (@Sea121) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 19:38
    โป๊ะแตกแล้วพี่แบคคคคคค
    #1437
    0
  5. #1419 _stargaze (@_stargaze) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 00:18
    เขินอะเขิน โดนจับได้แล้ว55555 ฮืออ รู้ตั้งแต่แรกเลยใช่มั้ยชานยอล
    #1419
    0
  6. #1414 neay60 (@neay11) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 23:18
    น่านไงงงงงง พี่แบคสู้ๆ
    #1414
    0
  7. #1399 GXB-7127 (@GXB-7127) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:01
    กรี้ดดดดด รู้แล้วเด้อออ แต่จะไม่มีดราม่าศึกพี่น้องใดๆใช่มั้ยคะไรท์ พนมมือแรงๆ
    #1399
    0
  8. #1392 jjnatbaek (@maewji2542) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 17:21
    สวัสดีค่ะชานยอล555555
    #1392
    0
  9. #1383 imfade (@imfade) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 18:08
    โอ้ย ลุ้นฉี่แทบแตก ฮื่ออรู้จริงด้วย
    #1383
    0
  10. #1376 11507416p (@11507416p) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 15:31
    โอ้วมายก็อชชชชชชชชช
    #1376
    0
  11. #1363 Fahpichsineef (@Fahpichsineef) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2560 / 22:56
    ฮืออออว่าแล้วว่าต้องรู้ๆๆๆๆๆๆ
    #1363
    0
  12. #1356 baekhyunOnly (@baekhyunOnly) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 17:21
    เกร้ดดดดดดก อดอีแป้นนนนน แต่เดี๋ยวนะ นี่แฟนเก่าน้องจะไม่เป็นอะไรใช่มั้ยอ่าา
    #1356
    0
  13. #1329 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 00:26
    ย๊ากกกกกก รู้จริงๆ ด้วย ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #1329
    0
  14. #1320 Yoyo.Yehet (@Nanest1a) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 20:56
    เอ้ออออออออ รู้จริงๆด้วยโว้ยยยยยยย โว้ยยยยยยยยยยยยย
    #1320
    0
  15. #1289 ㅊㅎㅂ (@tenly0627) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 03:51
    นั่นไงว่าแล้ว55555555555555
    #1289
    0
  16. #1281 _CB118__ (@_CB118__) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 17:54
    ถถถ แกรรรร
    #1281
    0
  17. #1271 Chinwara (@cwr_087) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 20:51
    โฮกกกกกกกกกกกกก
    #1271
    0
  18. #1267 AnymousEiei (@AnymousEiei) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 20:50
    อร้ายยย แกรรรร
    #1267
    0
  19. #1259 Lander jaesun (@MaRuKhiN) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 21:04
    แตกๆๆๆๆๆ
    #1259
    0
  20. #1231 ❤ Willis ❤ (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:40
    โป๊ะเช๊ะ!!! ความแตกแล้ว ว่าแล้วว่าชานยอลจะต้องรู้ แบคจะทำยังไงดีล่ะ
    #1231
    0
  21. #1223 KyungKYT (@KyungKYT) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:00
    กรี้ดดดดดด
    #1223
    0
  22. #1199 KyuMin_Pumpkin (@minpumpkin) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มกราคม 2560 / 19:03
    กรี๊ดดดดดดด เขารู้ตัวแล้วค่ะ ทำไงดีคะพี่แบคฮยอน~
    #1199
    0
  23. #1171 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 16:12
    รู้จริงๆด้วย โอ๊ยยย
    #1171
    0
  24. #1153 qqxr_ (@qqxr_) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 12:57
    อ๊ากกกกกกกกกก
    #1153
    0
  25. #1141 ริปไทด์ (@paqcha) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 10:40
    โซยอนชานยอลอะไรยังไงอ่ะ
    #1141
    0