[Fic Assassination Classroom] เกิดใหม่ในอนิเมะเป็นหนุ่มน้อยหน้าหวาน (YAOI)

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 1 : ร่างใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 586
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 68 ครั้ง
    24 พ.ค. 62



"อึก..อืมม"


ผมรู้สึกตัวอีกทีก็กวาดตามองไปรอบห้องพบว่าผมตอนนี้ผมอยู่ในห้องนอนโทนสีน้ำเงิน เทา และดำ ให้บรรยากาศค่อนข้างมืดมดแต่หรูหรา ข้าวของเครื่องใช้ในห้องออกโทนสีดำ ผมนอนอยู่บนเตียงขนาดควีนไซต์ผ้าปูสีครีมและผ้าห่มผืนหนากับปลอกหมอนที่เป็นสีม่วงเข้ม รวมๆบรรยากาศของห้องคือถึงจะดูมืดมนและเรียบง่ายแต่กลับให้ความรู้สึกหรูหราสบายๆตา


รสนิยมไม่เลว


ตอนนี้เป็นเวลา05:14น.ดูจากนาฬิกาที่ฝาผนังน่ะ


[ระบบจะทำการเชื่อมต่อ กำลังดาวน์โหลดข้อมูล...1%...3%....6%....15%......46%..........79%...............97%..98%..99%..100% ระบบทำการโหลดข้อมูลเสร็จสิ้น โฮสต์ได้โปรดตั้งชื่อให้แก่ระบบ]


เฮือก!


เ-ี่ย! นึกว่าผี...


ผมสะดุ้งสุดตัวเมื่อได้ยินเสียงโมโนโทนภายในหัวก่อนจะนึกได้ว่านี่คือระบบที่คุณพระเจ้ามอบให้จึงค่อยๆสงบลง


ชื่อหรอเอาไงดี?


"เอาเป็นเรนล่ะกัน"ง่ายดีถึงจะโหลไปหน่อยแต่ไรท์มันอยากได้ชื่อที่พิมพ์ง่ายๆเพราะงั้นก็เอาชื่อนี้ไปซะ


[ต่อไปนี้ชื่อของระบบคือ 'เรน'

-ยืนยัน-     -ยกเลิก-]


"ยืนยัน"


[สวัสดีคร้าบบบผมชื่อเรนยินดีที่ได้รับใช้ครับโฮสต์~]


เสียงโมโนโทนเมื่อกี้ไหง๋กลายเป็นเสียงร่าเริงได้ล่ะ แต่เอาเถอะแบบนี้ดีกว่าเมื่อกี้ยังหลอนไม่หายเลยวุ้ย


"อ่าๆสวัสดีครับยินดีที่ได้รู้จัก"ผมตอบรับมึนๆ


[มีข้อความจากพระเจ้าเมื่อสิบนาทีก่อนโฮสต์ต้องการอ่านมั้ยครับ]


"ข้อความ? อ่านสิ"ข้อความอะไรไม่ใช่ว่าส่งมาผิดร่างหรอกนะ


[  สวัสดีคารุยูกิ  ข้าพระเจ้าเองหรือเจ้าจะเรียกว่ามิเกลก็ได้  ข้าจะบอกว่าข้าลืมบอกเจ้าสองอย่าง

อย่างแรกทันทีที่เจ้าเข้าไปในโลกนั้นที่นั่นจะกลายเป็นโลกเพศทางเลือกที่ไม่ว่าเพศไหนจะคบกันก็ไม่ผิดทันที  ข้าตั้งใจจะให้หนังสือเกี่ยวกับวิธีมัดใจชายให้เจ้าไปด้วยแต่ดันลืมซะได้  แต่ข้าว่ามันไม่เป็นปัญหาสำหรับเจ้าหรอกในเมื่อชาติก่อนเจ้าก็เป็นเกย์รับถึงจะไม่เคยโดนจิ้มหรือมีแฟนก็เถอะ

อย่างที่สองคือข้าลืมให้พรเจ้าแต่ตอนนี้ข้าส่งไปให้แล้วถ้าอยากรู้ว่ามีอะไรบ้างก็ถามระบบเอาแล้วกันแค่นี้แหละข้อมูลส่วนตัวอื่นๆก็อยู่ในหนังสือบนโต๊ะข้างหัวเตียงนะบาย   ]


ผมได้แต่นั่งกระพริบตาปริบๆบนที่นอนอย่างนิ่งงัน


อะไรคือการลืมเรื่องสำคัญอย่างให้พรครับ


"เฮ้อออ ชั่งเถอะ เรนพรที่ผมได้มีอะไรบ้าง"


[ครับกรุณารอสักครู่]


[   1.มีเสน่ห์360องศา ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็ดูดีไปหมด

2.เสน่ห์แม่ศรีเรือน ทำงานงานบ้านได้หมดทุกอย่างเข้าขั้นดีถึงดีมากโดยเฉพาะการทำอาหาร

3.ละอองความลุ่มหลง เมื่อมีคนตกหลุมรักคุณแล้วจะไม่สามารถเลิกรักคุณหรือหักหลังคุณได้ถ้าคุณไม่ต้องการ

4.ความน่ารักงดงามเหลือล้น คุณจะเป็นคนที่มีพร้อมทั้งความงดงามและความน่ารักในเวลาเดียวกัน

5.ยังคิดไม่ออกเดี๋ยวข้าคิดออกค่อยส่งมาให้ล่ะกันนะ{มิเกล}   ]


นี่มันยัดเยียดความเป็นหญิงให้ชัดๆเลยนี่หว่า ถึงผมจะเป็นเกย์รับก็เถอะแต่ผมก็ยังมีความเป็นชายอยู่นะ ฮือออออ


ไม่นานผมก็ปลงกับชะตากรรมเลยหันไปหยิบหนังสือเล่มไม่บางไม่หนาที่โต๊ะข้างหัวเตียงมาอ่านประวัติของร่างนี้แทน


30นาทีต่อมา


อืม...เอาย่อๆนะครับ ร่างนี้มีชื่อเดียวกับผมคือ ฮารุเสะ คารุยูกิ เพศชาย อายุ15ปี พ่อแม่ไปทำงานที่ต่างประเทศนานๆจะกลับมาสักทีแต่ก็โอนเงินมาให้ทุกเดือน เพิ่งจะยายมาอยู่ที่เมืองนี้เมื่อสองสัปดาห์ก่อนทำให้ต้องจัดการอะไรหลายๆอย่างจนล้มป่วยในวันที่ต้องไปสอบเข้าเพื่อเข้าโรงเรียนคุนุกิงาโอกะ เลยถูกเตะไปอยู่ห้องEเพราะได้ศูนย์คะแนนจากการขาดสอบ หลังจากที่หายป่วยก็ต้องจัดการเรื่องย้ายของต่างๆและอีกหลายๆเรื่องซึ่งทำให้ไม่ทันวันเปิดเรียนจึงได้ส่งใบลาสามวันมาจัดการเรื่องทางบ้านให้เสร็จก่อน และวันนี้ก็เป็นวันที่สี่ของการเปิดภาคเรียนหรือก็คือวันนี้เป็นวันที่ผมต้องไปเป็นนักเรียนห้องEของโรงเรียนคุนุกิงาโอกะอย่างเต็มตัวนั่นเอง


โอเคมาถึงก็ไปเรียนเลยสินะ


งั้นก็อาบนำก่อนละกัน


คิดได้แบบนั้นผมก็เดินลงจากเตียงไปคว้าชุดคลุมอาบน้ำแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป อยากรู้จริงว่าหน้าตาของผมในโลกนี้จะเหมือนโลกก่อนมั้ยโลกก่อนหน้าตาผมค่อนไปทางสวยก็ทางครั้งก็โดนทักผิดเป็นผู้หญิงก็มี ร่างนี้ผมเป็นผู้ชายเหมือนกันแต่เพราะไอ้เส้นผมสีม่วงยาวสลวยนุ่มลื่นยาวเกือบถึงสะโพกทำให้รู้ว่าที่ไม่ใช่ผมแน่นอนก็ในเมื่อตัวผมเมื่อชาติก่อนมีเส้นผมสีขาวยาวระต้นคอนี่นะ


พอเห็นเงาที่สะท้อนอยู่ในกระจกเท่านั้นแหละครับผมแทบจะพ่นหมาออกมาทันที


โคตรสวยโคตรน่ารักเลย


ใบหน้าเรียวได้รูป คิ้วเรียวสวย ดวงตางสีทองอำพันแวววาว หางตาชี้ขึ้นนิดๆกับไฝเม็ดเล็กใต้ตาซ้าย จมูกเชิดรั้นหน่อย ริมฝีปากเป็นกระจับดูอวบอิ่มสีอมชมพู เส้นผมสีม่วงยาวสลวยเกือบถึงสะโพกและปอยผมทั้งสองข้างที่ยาวเลยหน้าอกลงมาหน่อยนึง แค่นี้ก็มีสเน่ห์จนยากจะถอนสายตาแล้วยิ่งรวมกับรูปร่างที่เล็กและผอมบางส่วนสูง163เซนฯและผิวสีขาวซีดนี่อีกยิ่งมีเสน่ห์เข้าไปใหญ่ พอลองยกยิ้มบางๆชในให้คนรอบข้างรู้สึกสบายใจเหมือนที่ชอบทำในชาติก่อนดูก็พบว่ามันไม่ได้สบายใจหรอก แต่มันโคตรสบายใจเลยต่างหาก


เอาตรงๆนะถ้าผมในร่างนี้ไปเป็นดาราไม่เกินหนึ่งเดือนก็ก้าวเข้าสู่วงการระดับโลกได้เลยล่ะ ดูสิขนาดทำหน้าเหวอยังดูดีเลยสมแล้วที่เป็นพรของมิเกล


รูปตางที่หางตาชี้ขึ้นนิดๆกับไฝใต้ตาและริมฝาปากเหมือนผมในชาติก่อนราวกับถอนแบบออกมายกเว้นส่วนอื่นๆที่ต่างกัน อ๋อ แต่สีผิวนี่เหมือนเลยล่ะ


ผมสะบัดหัวเรียกสติของตัวเองกลับแล้วเดินไปอาบน้ำน้ำแปลงฝันก่อนจะออกมาแต่งตัวด้วยชุดนักเรียนที่แขวนอยู่ในตู้


ผมเลือกใส่เสื้อสีเหลืองๆเหมือนของมาเอฮาระส่วนกางเกงเป็นเหมือนของนางิสะคุง เสร็จแล้วก็มาทำผม ไม่มีอะไรมากหรอครับแค่หวีเบาๆให้มันคลายตัวไม่พันกันแล้วรวมผมด้านหลังเป็นทรงหางม้าสูงโดยปล่อยปอยผมด้านหน้าทั้งสองข้างเอาไว้ ฉีดน้ำหอมกลิ่นมิ้นหนึ่งฉึกเบาๆ


เอาละเสร็จแล้ว


ตอนนี้ก็เอิ่ม...6:08น.ไปโรงเรียนเลยแล้วกัน ไปนั่งเล่นให้ห้องพักครูกับโคโระเซนเซย์แล้วค่อยเข้าห้องเรียนรพ้อมกันจะได้เซอร์ไพร์เด็กๆในห้องไปในตัวเพราะงั้นรีบไปก่อนที่มีนักเรียนคนอื่นไปถึงดีกว่า


ผมเดินไปเปิดตู้เย็นหยิบนมจืดออกมากินหนึ่งกล่องพร้อมขนมปังใส้เนยสดหนึ่งชึ้น พอกินเสร็จเดินไปทาลิปกรอสบางที่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง คว้ากระเป๋าแล้วไปใส่รองเท้าออกจากบ้าน






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 68 ครั้ง

19 ความคิดเห็น

  1. #13 chato-cptn (@chato-cptn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 19:14
    อยากเห็นห้องน้องเลยอ่ะ น่าจะสวยมาก โทนสีที่เราชอบพอดีเลย
    #13
    0
  2. #3 one outs (@oneouts) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 20:09

    รอออออออ

    #3
    0
  3. #2 Nutm_e333 (@Nnp-ct-roger) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 16:18
    รอค่าาา
    #2
    0