คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย [SF] Adaptation- #ѹ͹ [SF] Adaptation- #ฮันวอน | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 17 ส.ค. 58 / 00:18


(hanhae's pic) Cr. http//:dopamine.tistory.com


Adaptation

Hanhae x Jaewon

 

 




เคยได้ยินมาเหมือนกันว่าการใช้ชีวิตคู่

บางทีแค่ รักอย่างเดียวมันอาจจะไม่พอ

 


.

 

.

 

 

 

 

            “ผมชอบนอนเปิดไฟ”

แรงดึงรั้งตรงชายเสื้อบวกกับประโยคสั้นๆของแจวอนทำให้ฮันเฮที่กำลังจะลุกจากเตียงเพื่อไปปิดไฟเข้านอนถึงกับต้องหยุดการเคลื่อนไหว เขาแทบไม่อยากจะเชื่อว่าที่แจวอนพูดมันคือเรื่องจริง เพราะเมื่อก่อน(ที่ยังไม่ได้ตัดสินใจย้ายมาอยู่ด้วยกัน)แจวอนก็เคยมาค้างที่นี่ออกบ่อย และก็ดูไม่มีปัญหาอะไร

 

“ตั้งแต่เมื่อไหร่?”

 

“ทุกเมื่อ”

 

“จองแจวอน”

 

“อะไรเล่า... พี่อย่าขึ้นเสียงดิ” แจวอนค่อยๆปล่อยมือออกจากปลายเสื้อของฮันเฮแล้วก้มหน้าลงไม่ยอมสบตาก่อนจะพูดเสียงเบา “ผมก็นอนเปิดไฟมาตลอด ตอนอยู่คนเดียวก็เปิดไฟถึงจะหลับ นี่ก็ย้ายมาอยู่กับพี่แล้วผมก็ต้องเปิด-...”

 

“ครั้งที่แล้วพี่จำได้ว่าห้องมืดสนิทตอนเรานอนกอดกัน”  ร่างสูงค่อยๆหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับคนตัวเล็กก่อนจะเอามือค้ำเตียงแล้วโน้มหน้าลงจนเกือบชิดปลายจมูกรั้น  “...พอย้ายมาอยู่ด้วยกันจริงๆแล้วทำไมถึงต้องนอนเปิดไฟครับ?”

 

 


แจวอนเงียบ

เงียบเพราะลมหายใจๆร้อนของฮันเฮที่เป่ารดใบหน้ามันทำให้เขาลืมคำตอบไปจนหมด

 

 

 

 

 

ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความมืดเพราะฮันเฮได้หยุดการทำงานของหลอดไฟทุกดวงไปแล้ว มีเพียงแสงสลัวจากด้านนอกที่ทะลุผ่านผ้าม่านเข้ามาเป็นตัวช่วยให้เขาเห็นว่าแจวอนยังไม่หลับ ฮันเฮเอื้อมมือข้างหนึ่งไปโอบรอบเอวก่อนจะรั้งให้ร่างบางเขยิบเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดอุ่นของเขา ส่วนมืออีกข้างก็ยกขึ้นมาลูบผมให้แจวอนเบาๆราวกับจะกล่อม

 

 

แจวอนไม่ขัดขืน

แต่สิ่งที่ฮันเฮทำอยู่มันไม่ได้ช่วยให้แจวอนนอนหลับ

 

 

“ผมนอนไม่หลับจริงๆนะ...”  เสียงเล็กดังชิดอกแผ่นอกของฮันเฮ ตามด้วยเสียงถอนหายใจ

 

“เดี๋ยวก็หลับน่า ใครที่ไหนเค้านอนเปิดไฟกัน”

 

“ผมไง..  ปกติผมหลับก่อนพี่ตลอด บางทีก็หลับที่โซฟาตรงห้องนั่งเล่น บางทีก็หลับบนตักของพี่ตอนพี่ทำงาน หรือแม้แต่หลับบนเตียงนี้... ทุกครั้งผมก็หลับแบบเปิดไฟตลอด เพราะพี่จะเข้ามานอนทีหลัง”

 

“......”

 

“เราไม่เคยเข้านอนพร้อมกันแบบนี้เลยนะครับพี่ฮันเฮ... นี่ครั้งแรก”

 

 

 

ไฟในห้องถูกเปิดขึ้นอีกครั้ง

เพียงแค่ไม่ถึงห้านาทีแจวอนก็หลับสนิทไปอย่างง่ายดาย โชคดีที่ได้มีโอกาสกดจูบลงไปยังเรียวปากนุ่มนิ่มของแจวอนก่อนที่เจ้าตัวจะหลับไป เพราะไม่งั้นเขาได้กลายเป็นคนชอบฉวยโอกาสเหมือนที่แจวอนบอกแน่ๆ(ถึงแม้ตอนนั้นน้องจะสะลึมสะลือตาใกล้จะปิดเต็มที แต่เขาก็จะถือว่ายังไม่หลับ)  ฮันเฮจัดการดึงผ้าห่มมาคลุมให้แจวอนถึงคอแล้วค่อยๆขยับตัวลุกออกจากเตียงเพื่อเดินไปปิดไฟ

 

 



สิ่งที่ได้ในการใช้ชีวิตร่วมกันในวันนี้คือ

เปิดไฟ

กล่อมแจวอนให้หลับ

ปิดไฟ

แล้วค่อยนอน.

 

 

 

 

 




 

 

            “ก็พี่ชอบขับรถมือเดียว พี่ขับได้น่า”

 

“แต่มันอันตรายนะ”

 

“แล้วเราขับรถเป็นรึไงถึงจะมาบังคับให้พี่ทำนู่นทำนี่อ่ะ”

 

แจวอนพยายามหลายครั้งที่จะยกมือข้างที่ว่างของฮันเฮให้ไปจับพวงมาลัยแบบที่คนปกติคนอื่นเค้าทำกันแต่ก็ไม่สำเร็จ นิสัยขับรถมือเดียวของฮันเฮแจวอนก็ไม่รู้ว่าอีกคนเป็นมานานหรือยัง แต่พอตกลงย้ายมาอยู่ด้วยกันเขาจึงสังเกตเห็นว่าเรื่องนี้มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ

 

พี่ฮันเฮจะใช้มือสองข้างในการบังคับรถเมื่อถึงเวลาคับขันเท่านั้น อย่างเช่นในกรณีขับรถเข้าซอยแคบหรือเวลาที่ต้องหักหลบฉุกเฉิน และสุดท้ายคือใช้ในการเปลี่ยนเกียร์(ซึ่งก็ไม่ได้เปลี่ยนบ่อยอะไรมากมายเพราะเป็นเครื่องยนต์ออโต้) นอกเหนือจากนี้คนตัวสูงก็จะปล่อยให้มืออีกข้างว่างไปซะเฉยๆ พอถามหาเหตุผลว่าทำไมถึงชอบทำแบบนี้ คนเป็นพี่ก็บอกว่าสะดวกดี ทั้งจะกดเปลี่ยนเพลง เปลี่ยนแผ่นซีดี รวมไปถึงการกุมมือเขาแบบไม่ปล่อยไปตลอดการเดินทางก็ทำได้แบบไม่มีปัญหา

 

เหตุผลบ้าบอทั้งนั้น

 

 

“ถึงผมจะขับไม่เป็น แต่ก็พอรู้มาบ้างแหละว่าควรขับรถสองมือ”

 

“เก่งครับเก่ง”   ฮันเฮพูดไปกลั้นหัวเราะไปให้กับท่าทางโกรธแบบเด็กๆของแจวอน แล้วก็ยังไม่หยุดกวนประสาทน้องต่อด้วยการเอามือวางแหมะลงบนกลุ่มผมสีน้ำตาลเข้มแล้วขยี้ไปมา

 

“ผมไม่ตลกด้วยนะ” แจวอนปัดมือฮันเฮออก

 

“เฮ้ นี่โกรธจริงจัง?”

 

ไม่ได้โกรธ แล้วก็ไม่ต้องคิดว่าผมประชดด้วย โตๆกันแล้ว ถ้าโกรธจะบอก ผมไม่ใช่คนประเภทที่พี่ต้องมาเดาความรู้สึกอะไรมากมาย

 

ฮันเฮเลื่อนมือข้างที่ชอบปล่อยให้ว่างไปกุมมือเล็กไว้แล้วยกขึ้นมาแนบแก้มตัวเองเบาๆ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไปแบบนั้นทำไมแต่ในเมื่อแจวอนไม่ได้ว่าอะไรเขาก็ไม่จำเป็นต้องปล่อย ส่วนอีกข้างหนึ่งก็มีหน้าที่ควบคุมทิศทางของรถตามปกติที่เคยทำ ฮันเฮใช้สายตาทอดมองเส้นทางข้างหน้าสลับกับใบหน้าของคนข้างๆเป็นระยะเพื่อเช็คดูว่าอีกคนไม่ได้โกรธอย่างที่พูดจริงๆหรือเปล่า

 

ในตอนนี้แจวอนมีสีหน้าเรียบเฉย...

เฉยซะจนคนแบบเขาเริ่มหวั่นใจ

 

 

“พี่ฮันเฮปล่อยมือผมแป๊บนึงได้ไหมครับ?”   เสียงเล็กของแจวอนดังขึ้นพอดีกับจังหวะที่ฮันเฮหน้าหันไปมอง คนตัวสูงพยักหน้าตกลงคำขอนั้นเบาๆก่อนจะผละมือที่กุมออก แจวอนส่งยิ้มบางให้หนึ่งทีแล้วเลื่อนมือไปกดปลดล็อคเข็มขัดนิรภัยให้คลายออกจากตัว

 

“ทำอะไร?”

 

“ผมไม่ชอบคาดเข็มขัด”

 

“มันอันตรายนะ”

 

“ก็มันอึดอัด”

 

“คาดกลับเหมือนเดิมเดี๋ยวนี้แจวอน”

 

“ไม่ครับ” 

 

 

ฮันเฮถอนหายใจดังเฮือก

 

 

“นี่... พี่ห่วงนะ”

 

“ผมก็ห่วงพี่”

 

“.....”

 

“ทีนี้เข้าใจหรือยัง”

 

 

 

สิ่งที่ได้ในการใช้ชีวิตร่วมกันในวันนี้คือ

แจวอนมีไว้ให้ยอม

เข้าใจหรือยัง.

 

 

 

 

 

 

 

               

 

            “แจวอนกินแล้วเก็บด้วยดิ”

 

“ผมไม่ชอบล้างจานอ่ะ มือเปื่อย”

 

“ไฟห้องน้ำก็ไม่ปิด เมื่อกี้ที่เราเข้าไปอาบน้ำอ่ะ พี่ได้เดินไปปิดแทน”

 

“อ้อ.. ผมลืม”  ร่างเล็กพูดแค่นั้นแล้วก็หันไปสนใจหน้าจอไอแพดเครื่องบางต่อ

 

ฮันเฮยืนพิงขอบประตูเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงจ้องมองแจวอนที่นั่งแก้งานอยู่บนโซฟาโดยที่แจวอนไม่รู้ตัวหรืออาจจะรู้ตัวแต่ไม่ได้ใส่ใจ

ตรงหน้าเขาคือจองแจวอนคนที่มาบอกชอบเขาก่อน จองแจวอนคนที่หน้าตาน่ารักนักหนาจนต้องตาต้องใจใครต่อใครไปทั่ว จองแจวอนที่ขอมาวิ่งซนในห้องของเขาทั้งที่ตอนนั้นเพิ่งรู้จักกันไม่นาน

 

 

จองแจวอนแฟนเขาที่ตกลงปลงใจย้ายมาอยู่ด้วยกัน

 

 

 

“ยืนจ้องอยู่ได้ ไม่เมื่อยรึไง นี่โซฟาที่ตั้งกว้างพี่มองไม่เห็นเหรอ”  แจวอนเอามือตบปุๆลงบนที่ว่างข้างตัว

 

 

ฮันเฮกระตุกยิ้มมุมปาก

นึกในใจว่าถ้าจะชวนเขาให้ไปนั่งใกล้ๆก็พูดให้มันน่าฟังกว่านี้ไม่ได้รึไง

 

 

 

“บีทเพลงตรงนี้พี่บอกว่าเดี๋ยวแก้ให้ไง ไม่เห็นต้องทำเองเลย”  ฮันเฮหย่อนตัวลงนั่งพร้อมกับชะโงกหน้าเข้าไปดูหน้าจอไอแพดที่แจวอนเปิดค้างไว้

 

“พี่ฮันเฮเขยิบไป” แจวอนเอามือผลักอกเขาเบาๆ

 

“ไหนบอกให้มานั่งด้วยกัน” 

 

“เขยิบไปชิดขอบโซฟาฝั่งโน้น เขยิบไปปปป”  นอกจากจะออกปากไล่เขาพร้อมกับแรงผลักตรงอกที่แรงขึ้น แจวอนยังไม่หยุดแค่นั้น น้องลามปามถึงขั้นยกขาขึ้นมายันให้เขาเขยิบไปชิดขอบโซฟา ฮันเฮยอมทำตามแบบไม่เต็มใจนัก และกำลังจะหันไปต่อว่าแจวอนที่ทำตัวไม่น่ารัก แต่เจ้าตัวเล็กกลับ...

 

 


นอนตัก

นอนตักแล้วเหยียดขาไปจนสุด

 

 

“สบายไปมั้ง”   ปากก็พูดไปงั้น แต่มือก็ลูบผมน้องไม่หยุด

 

 

“ผมมาอยู่ด้วยอาทิตย์นึงละ เป็นไง?”  แจวอนจับมือฮันเฮที่ลูบผมอยู่ให้หยุด ก่อนจะรั้งมาบีบเล่น

 

“เหนื่อยดี”

 

“พี่โกหกบ้างก็ได้”  คนตัวเล็กช้อนตามองแว๊บหนึ่งก่อนจะบีบมือฮันเฮเล่นต่อ

 

“โกหกทำไมอ่ะ เดี๋ยวแจวอนไม่รัก”

 

“โห... แล้วไอ้ที่บอกว่าอยู่กับผมแล้วเหนื่อยดี นี่รักมากมั้ง”  ฮันเฮหัวเราะร่วนกับคำตัดพ้อนั้นของแจวอน

 

 

 

“เลิกดื้อกับพี่ได้แล้ว พี่พยายามปรับเพื่อเรามากเลยนะ”

 

“......”

 

“ปกติพี่นอนไม่ได้ถ้าเปิดไฟ ตอนนี้ก็ต้องเปิดไฟเพื่อให้แจวอนหลับไปก่อนแล้วค่อยเดินมาปิดอีกรอบ พี่ขับรถมือเดียวของพี่มาตั้งนาน แจวอนก็มาบังคับให้พี่เปลี่ยน โอเค...อันนี้ยอมก็ได้เพราะมันเป็นความปลอดภัย พี่พยายามประหยัดไฟที่ห้องมากเพราะค่าไฟมันแพง ลำพังเราสองคนใช้คอมทำงานคนละตัวก็เปิดมันข้ามวันกันอยู่แล้ว แล้วนี่แจวอนเล่นเดินไปตรงไหนก็เปิดไฟตรงนั้นแถมลืมปิด พี่ก็ต้องเดินไปปิดให้อีก ไหนจะเรื่องกินแล้วไม่เก็บ ถ้าไม่อยากล้างก็แค่ยกไปวางแช่ไว้ตรงอ่างให้พี่เฉยๆก็ได้ เดี๋ยวล้างให้ แค่นี้แจวอนทำให้พี่ไม่ได้เลยเหร-....”

 

“รักมั้ย?”

 

“ฮะ?”

 

“พี่รักผมรึเปล่า?”

 

“จะใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันแค่รักมันไม่พอหรอก”

 

“แล้วรักมั้ยล่ะ? ตอบมาดิ”

 

“รักครับ”

 

“เออแค่นี้ก็พอละ”

 

“มันไม่พอ เราสองคนต้องปรับเข้าหากันอีกมาก เพราะเราต้องอยู่ด้วยกันไปอีกนา-...”   เสียงของฮันเฮขาดห้วงไปเพราะคนที่นอนบนตักอยู่ดีๆก็ลุกพรวดขึ้นมาแล้ว..

 

 


จูบ...





แจวอนจูบฮันเฮ

 

 

 



“โทษที ผมทนที่พี่พูดมากไม่ไหวแล้วจริงๆ”

 

“อืม..”

 

“....”

 

 

“พี่ว่าพี่ก็ทนแจวอนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน”

 

 

 


ฮันเฮจูบแจวอน

 

 

จูบอีกครั้ง


.


.

และอีกครั้ง...

 

 

 

 

ยอมรับก็ได้ว่าแค่รักมันอาจจะไม่พอในการใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน...

แต่ตอนนี้ช่างมันก่อน

ทนแจวอนไม่ไหวแล้วจริงๆ

 

 


END.

 

 

.............ไม่รู้จะพูดอะไรจริงๆค่ะ

รู้สึกชีวิตต้องโดน #ฮันวอน เล่นของอะไรสักอย่างใส่แน่ๆ 55555555

เรื่องที่แล้วแต่งไว้ ( ลิ้งค์ http://my.dek-d.com/nicebox/writer/view.php?id=1376165) ใครยังไม่ได้อ่าน ลองเข้าไปอ่านได้นะคะ ฮี่ฮี่

ส่วนเรื่องนี้จริงๆมันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเรื่องที่แล้วหรอกมั้ง แต่พอแต่งเสร็จก็รู้สึกว่ามันเริ่มเกี่ยว #เอ๊ะ 5555555

 

เหมือนเดิมคือฟิคไม่มีแท็กในทวิตเตอร์ ชอบ-ไม่ชอบ คิดเห็นสามารถคอมเม้นในนี้ได้เลยนะคะ :D

(แต่ถ้าจะหวีดในทวิต เมนชั่นหาเลยก็ได้ค่ะ เราจะหวีดไปพร้อมกัน 5555555555555555)

 

ขอบคุณที่ช่วยเราแจวเรือค่ะ รักชาวเรือ #ฮันวอน ทุกคน /กระโดดจูบ

 

 

 

 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ iimm จากทั้งหมด 48 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

14 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 21 ตุลาคม 2558 / 09:09
    ฮืมมม เหมือนคู่รักที่พึ่งแต่งงานใหม่
    แหมะให้ตายเหอะ ฟินมากหวีดแรงงงงงงงง. พี่เห้นี่ความอดทนเค้าตำ่เนอะ
    #จิมิทน ถถถถน่าร๊ากกกก


    #14
    0
  2. วันที่ 21 กันยายน 2558 / 13:44
    ว่าจะไม่อะไรเเล้วนะ เเต่น่ารักมากมายอ่ะ
    #13
    0
  3. วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 23:37
    โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ฮ๋อลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลล
    แจจจจจจจจจจจจจจจจจจจจจจจจจจจจจจจจจจจจจวอนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
    เป็นนนนนนนนนนนนนเราาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา เราาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาก็ยอมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    จ้าาาาาาาาาาาาาา ปดา่หผวด่หก่ดก่ดวฟวหฟฎฐ"ฎฏฤฆญษโญฐษฏฆโษฏฆฯโฌฏฯ(ฆ๋ฌฏฯ(ฆ๋ฌโญ(ฏ๋โฌฯ(ฏ๋โฯ๋(ฆฯโ๋(ฆฯโ๋ฯ(ฆ
    ฆ(ฯโ๋ษฯ(ฆฏญโ๋ฯญฏ๋โฯญฆฏ๋โฯญ(ฆฏ๋โ  แบบสกรีมหนักมา ฮื้อออพี่ฮันเฮยอมอะ อบอุ่นน่ารักกุ่กกิ่ก ฮ๋อลอินจริงจากรอบ1:1อันนั้นอะะสกาเปกดดปเาปดเปดาเบยปเ กเ ชอบค่า พรากเลยอะ ลงไปดิ้นๆกับคอมแทบตาย รัก#ฮันวอน ง่ากก แอ๊วว(ไม่รู้จะสกรีมอะไร555) ขอบคุณสำหรับosกุ้กกิ้กนี้นะค้า ฟินไปหวันเลยฮับ ร้าก
    #12
    0
  4. วันที่ 19 สิงหาคม 2558 / 21:50
    เราจะคิดว่าเรื่องนี้มีความเกี่ยวข้องกับเรื่องก่อนหน้านะคะ อย่าห้ามค่ะนี่ติ่งขี้มโน
    เรื่องก่อนหน้าก็ชอบ เรื่องนี้ก็ชอบไม่ต่างกันเลยค่ะ
    ภาษาง่ายๆ อ่านลื่นไหล พล็อตดี ทำให้เขินได้อ่ะค่ะคุณกิตติ เรื่องนี้ต้องถึงหัวหน้าเรือค่ะ
     
    เหมือนกับว่าพี่หันที่มีความเป็นผู้ใหญ่มากกว่าต้องทำตัวเด็กลงเพื่อแจวอน ส่วนแจวอนก็เริ่มเรียนรู้ที่จะเป็นผู้ใหญ่
    คนละครึ่งทางเนอะ ; - ; มันน่ารักอ่ะค่ะที่ทำความเข้าใจด้วยการพูดคุยกันแบบนี้
    เป็นแจวอนที่เอาแต่ใจ แจวอนเด็กดื้อ แจวอนช่างเถียง แต่บทจะน่ารักก็น่ารักอย่างร้ายกาจ
    เป็นแจวอนของพี่หัน ที่จะดื้อกับพี่เขาแค่คนเดียว 
    สำหรับพี่หันก็คนแก่ที่พูดมาก ขี้บ่น555555555555555 ความยุติธรรมอยู่ที่ไหน
     
    ตอนจบนี่คือกล้องแพนไปที่แจกันไม่ก็โคมไฟหัวเตียงป่ะนะคะ 55555 มันต้องใช่แน่ๆ
    ขอบคุณที่มาเติมเสบียงให้ชาวเรือผู้(ที่เริ่มจะ)หิวโหยนะคะ เราชอบมากๆ
    เรื่องนี้คือ #ฮันวอน #ที่ดี

    #11
    0
  5. #10 lumolumo
    วันที่ 18 สิงหาคม 2558 / 23:23
    ให้อารมณ์คู่รักป้ายแดง คนพี่เป็นผู้ใหญ่เอาแต่ใจ คนน้องดื้อเงียบแต่ก็มีเหตุผล 55555+

    น่ารักมากกก

    สารภาพว่าจินตนาการหน้าพี่หันได้เป็นฉากๆ

    แบบตอนขับรถพี่หันเวอร์ชันจองฮันเฮผมตั้งหล่อๆต่อฮอร์โมน

    พอตอนบนแจวอนก็เป็นเวอร์ชันพี่หันเหแสกกลางหน้ามันๆ 5555555

    ส่วนน้องวอนคือน่ารักทุกเวอร์ชัน

    เป็นฟิคที่ใช้คำน้อย แต่อิมแพคแยอะ

    น่ารักเห็นภาพ

    พายเรือกันต่อไปไม่มีวันหยุดค่ะ 5555555+

    ก็คิดนะว่าพี่หันเป็นใคร ทำไมเราต้องหลงพี่หัน เป็นทาสแจวเรือให้นางแบบนี้
    #10
    0
  6. #9 Chou Choui
    วันที่ 18 สิงหาคม 2558 / 01:14
    แจวอนมีไว้ให้ยอม เข้าใจหรือยัง...... เราเชื่อว่าประโยคนี้ต้องกลายเป็นตำนานของฮันวอนแน่ๆค่ะ คือมันใช่มาก

    เขียนสนุกมากเลยค่ะ เราติดใจตั้งแต่แบล็ค ออร์ ไวท์ อ่านหลายรอบมาก

    พอมาเรื่องนี้ เรายอมตั้งแต่ ประโยค "ทุกเมื่อ" ของน้องวอนเลยค่ะ เฮ้ยยยย มันคือเรื่องจริง มันคือสิ่งที่พบได้ในคนทั่วๆไปที่จะพูดอย่างนี้

    คือพล๊อตธรรมดาทั่วไป แต่ใส่ใจรายละเอียดมาก ปรบมือรัวเลย

    รอคอยเรื่องต่อไปนะคะ คุณเขียนสนุกจริงๆ คือสนุกแบบบอกไม่ถูกอ่า คือหยิบประเด็นที่เห็นๆกันอยู่ และใกล้ตัวมาเขียน พออ่านแล้วนึกภาพตามง่าย

    ฮืออออ ไม่รู้จะชมยังไงแล้วค่ะ แต่ชอบจริงๆ รอคอยเรื่องต่อไปนะคะ
    #9
    0
  7. #8 DoubleB(@plavip16)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 17:46
    แจวอนเด็กนี่มันร้ายยยยยยย >//////<
    #8
    0
  8. #7 Haneybee90
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 16:36
    แงงงงง มันดีมากค่ะ กรี๊ดดดเขินอ่ะขอบคุณค่ะ
    #7
    0
  9. วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 16:25
    นั้มตาจัลไหล ;____________; แจวอนน่าตีมาก ทำไมเอาแต่ใจงี้ละลูก อายุก็ไม่น้อยแล้วควรจะรู้มั้ยว่าการอยู่ร่วมกันมันต้องมียอมมีถอยให้เขาบ้าง ไม่ใช่จะเอาอะไรๆให้ได้ตามใจตัวเองหมดแบบนี้ บางเรื่องเข้าใจว่าเป็นห่วง แต่ส่วนใหญ่นี่เอาแต่ใจตัวเองล้วนๆเลยนะคะ คิดสิคิด ถ้าคนที่เขาอยู่ข้างๆหนูไม่ใช่พี่ฮันเฮ จะมีคนอื่นในชีวิตยอมหนูขนาดนี้อีกมั้ยลูก

    พี่หันก็เกิ๊น ตามใจน้องสปอยน้องไปหมดทุกเรื่อง เรื่องควรยอม ยอมได้เราเข้าใจ แต่เรื่องไม่ควรยอมต้องดัดนิสัยเด็กดื้อบ้างนะคะ ตามใจตะพึดตะพือขนาดนี้ คิดถึงวันที่ไม่มีพี่หันมั้ยว่าน้องจะอยู่ยังไง

    พบ้า บ้าที่สุด ทำไมการเอาแต่ใจและการยอมทุกเรื่องของคนคู่นึงถึงทำให้เราเขินขนาดนี้ เขินด้วย อยากจะตีทั้งคู่ด้วย อยากรู้อยากเห็นมากกว่านี้จังค่ะว่าคู่นี้เค้าจ้องเจอ ทน และปรับอะไรเพื่อให้ชีวิตเข้ากันอีกบ้าง

    เขียนอีกนะคะ /เกาะขา ;A; เราชอบงานคุณมากๆตั้งแต่แบล็กออไวต์ เล่าเรื่องง่ายๆ พล็อตที่หยิบมาเล่นก็เพลนมาก แต่อ่านแล้วเขินมาก ฮลึก ขออีกนะคะ นะๆ
    #6
    0
  10. วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 15:35
    งื้อออออิ อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก Ncเลยได้มั้ย น่ารักมากๆๆๆๆๆ เนาเห็นไรมารีทวิตเราด้วยแหละ 5555
    #5
    0
  11. #4 ฟหกด่าสว
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 11:34
    ฮือ น่าร้ากกกกๆๆๆ<3
    #4
    0
  12. วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 01:06
    "ทนแจวอนไม่ไหวแล้วจริงๆ"
     
    ใช่ค่ะ เห็นด้วยค่ะ จัดการเลยค่ะพี่หันนนนน อย่าเก็บไว้ให้คาใจ
     
    เด็กดื้ออย่างแจวอนต้องโดนฟาดดดดดดดดดด 
     
    ฮืออออออออออ ทำไมน้องมันดื้อขนาดนี้ๆๆๆๆๆ
     
    พออิพี่พูดมาก แจวอนก็จะจูบแบบนี้ทุกครั้งเลยเหรอ แง เขิน
     
    แต่มันน่ารักมากๆเลยอ่ะ ตอนที่อิพี่บ่นๆๆๆๆๆ 
     
    แล้วแจวอนก็ถามว่า "รักมั๊ย?" ฮือๆๆๆ นี่ยิ้มแก้มจะแตก
     
    แจวอนเด็กดื้อ แต่อิพี่ก็รักและพร้อมจะปรับตัวเข้าหา
     
    น่ารักมากกกกกก ขอให้รักกันไปนานๆนะ ฮันวอนนนนนน

    <3
    #3
    0
  13. #2 Milk
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 00:29
    มาเม้นนนนนนนน ไม่ไหวอยาดจะหวีดดดด จองแจวอนนนนน แจวอนมีไว้ให้ยอม ฮืออออ พี่ฮันเฮ ก็ต้องยอมไปตามระเบียบอ่ะ มาค่ะ มาต่อด้วยนะคะ มันดีต่อใจมากจริงๆคะ
    #2
    0
  14. วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 00:13
    ทนเทนอะไรกันงื่อ คู่รักข้าวใหม่ปลามัน ก็อย่างนี้ล่ะเนอะมันต้องศึกษาดูใจกันบางเนอะ เป็นพี่หันนี้จะไม่ทน เห็นพี่ไม่หล่อแบบนี้ไม่ใช่จะทนอยู่ฝ่ายเดียวหรอกเนอะ ไม่ใช่เรื่องผิดปกตินะคะไรต์ เรามาช่วยกันแจวเรือลำนี้เถอะค่ะ ลำพังจะรอโมเม้นต์จากกัปตันทั้งสอง เห็นแล้วว่าน้อยนิด55555 ถือคตินี้ค่ะ มโนเพียวๆ ไม่มีเรียลผสม 5555555 ในเลขห้านั้นมีน้ำตาซ้อนอยู่ ขอบคุณฟิค #ฮันวอน น่ารักๆที่ช่วยต่อเชื้อเพลิงเรือนะคะ
    #1
    0