[Fic Harry Potter Yaoi] -The same lineage of Snake สายเลือดเดียวกันของงู (OC)

ตอนที่ 2 : 02 : ผมโดนป๊ะป๋าพาขึ้นเตียงล่ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,257
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 562 ครั้ง
    1 ก.ย. 62








ทอม ทอมมมมม ทอมมมมม ทอมมมมมม!

 

 

 

เสียงตะโกนแหกปากของผมดังลั่นไปทั่วคฤหาสน์ ด้วยสิทธิพิเศษของเด็กที่ทอมใช้เลือดสร้างขึ้นมาทำให้ผมได้เป็นลูกบุญธรรมของเขา แต่เขาสนที่ไหนล่ะ....จะเรียกอะไรก็เรียก

 

 

 

อะไร?” เสียงทุ้มของทอมเปล่งออกมาจากริมฝีปาก ขณะที่เขาค่อย ๆ หันใบหน้าของเขาออกจากหน้าหนังสือช้า ๆ

 

 

 

ผมอยากเรียนเวทย์มนตร์ว่าแล้วก็เข้าไปดึงชายเสื้อของทอมเบา ๆ

 

 

 

แกยังไม่พร้อมทอมกล่าวแล้วหันกลับไปสนใจหนังสือดังเดิม

 

 

 

ทำเป็นหยิ่งนะครับป๊ะป๋า ที่จริงแล้วใจอ่อนให้ผมใช่ไหมล่ะ หวังว่าเขาจะใจอ่อนให้ผมบ้างนะ

 

 

 

ผมสี่ขวบแล้วนะ

 

 

 

ทอมหันหน้ามาประมาณว่าแกคิดว่ามันเยอะนักหรือไง ก็เรียกได้ว่าตั้งแต่ผมหนึ่งขวบผมก็พูด เขียน รวมถึงอ่านออกแล้ว เรียกได้ว่าอัจฉริยะอันดับหนึ่งของโลกเวทย์มนตร์ไม่สิต้องเรียกว่าอัจฉริยะอันดับหนึ่งของโลกใบนี้ด้วยซ้ำไป วะฮ่าฮ่า!

 

 

 

ไม่ได้คือไม่ได้ ทอมกล่าวเสียงหนักแน่น

 

 

 

ทอมพูดคำไหนคำนั้น ผมไม่เคยเห็นป๊ะป๋าสุดหล่อคนนี้กลับคำเลยสักครั้ง

 

 

 

งั้นสอนขี่ไม้กวาด-

 

 

 

ไม่ได้

 

 

 

ปรุงยา

 

 

 

ไม่

 

 

 

แปลงร่าง

 

 

 

ประวัติศาสตร์เวทย์มนตร์

 

 

 

ไปอ่านเอาเองสิแกฉลาดนักนี่

 

 

 

พุทโธ่! ป๊ะป๋าผมรู้ว่าผมฉลาดแต่ผมไม่ได้เว่อร์ขนาดนั้นครับ ผมไม่มีหนังสือสักเล่มเลย ถ้าผมเรียนได้โดยไม่มีทั้งอาจารย์และหนังสือเรียกผมเลยว่าลูกเทวดา ผมไม่ได้เป็นตัวละครหยั่งรู้แบบในเกมนะครับ

 

 

 

ว่าแต่หนังสือในมือทอมนี่เอามาจากไหนอะ?

 

 

 

ทอมครับ อย่างน้อยสอนเวทย์มนตร์ให้ผมได้ไหมครับ?” ว่าแล้วก็เข้าไปกอดแล้วเอาหัวถูไถทอม

 

 

 

ตัวทอมนี่กล้ามแน่นดีเนอะ...

 

 

 

อิจฉาผมซะ ที่มีป๊ะป๋าแบบทอม

 

 

 

ถ้าฉันไม่สอนแกก็จะแอบเรียนใช่ไหม?” ในที่สุดคนเป็นพ่อก็ต้องวางหนังสือลงอย่างจำใจ และเพราะความขี้ตื้อของเด็กชาย ทอมมั่นใจว่าเจ้าเด็กนี่จะต้องรอวันที่มีประชุมแล้วให้พวกลูกน้องของเขาสอนหรือเอาหนังสือมาให้ก็เป็นได้

 

 

 

ถ้าใครจะได้เห็นเจ้าหนูนี่ใช้เวย์มนตร์เป็นคนแรก คนนั้นก็ต้องเป็นผู้ให้กำเนิดอย่างเขาอยู่แล้ว

 

 

 

เอาหละ ไปที่ห้องใต้ดิน

 

 

 

ร่างสูงลุกขึ้นจากเก้าอี้หนังสีดำ ก่อนจะเดินนำออกจากห้องนั่งเล่นไปที่ทางลับ ที่เด็กตัวน้อย ข้าง ๆ ก็พึ่งเคยพบเห็นครั้งแรก ทอมหมุนตัวรูปปั้นนักบัลเล่ต์หญิงตัวน้อยก่อนจะมีเสียงกรีดร้องดังออกมา ก่อนที่ผนังจะเคลื่อนตัวออกจากกันเผยให้เห็นประตูไม้บานใหญ่บนเหล็กสีดำขึ้นมีสนิมเล็กน้อย

 

 

 

ประตูบานใหญ่ค่อย ๆ เปิดออกคล้ายในหนังของพวกมักเกิ้ล สร้างความตื่นตะลึงให้แก่เด็กน้อยเป็นอย่างมาก

 

 

 

.

.

.

.

 

 

 

ตั้งแต่วันแรกที่เขาเกิดมาจนถึงวันนี้เขายังไม่มีชื่อเลย ได้ยินแต่ทอมเรียก เด็กนรกจนจะคิดว่ามันเป็นชื่อจริง ๆ อยู่แล้ว

 

 

 

อ้อ! แล้วทอมก็ไม่ได้หน้าตาเหมือนงูตามในหนังหรือบทของนิยายด้วย ทอมมีใบหน้าที่เรียกได้ว่าเทพประทาน ผมสีน้ำหมึกเข้ม นัยน์ตาสีแดงน่าหลงไหล ผิวสีขาวไปจนถึงซีดยิ่งทำให้ทอมดูดียิ่งขึ้นในเสื้อผ้าสีดำที่ใส่เป็นประจำ ส่วนสูงก็เกินมาตรฐาน ร่างกายก็ไม่มีส่วนเกินแม้แต่น้อย ทุกคำพูดทำให้รู้สึกเหมือนถูกสะกดด้วยเวทย์มนตร์ และด้วยความที่หน้าเด็กกว่าวัยทำให้ผมหวังว่าสักวันผมจะหน้าตาดีกว่าทอม

 

 

 

อย่างแรกที่แกต้องรู้คือถ้าแกแพ้แกจะเจ็บ

 

 

 

ครูซิโอ้เสียงเย็น ๆของทอมกล่าวออกมาพร้อมลำแสงที่พุ่งมาทางผม

 

 

 

อ้ากกกกกกกกกกกกกก!  มันเจ็บ เจ็บมากเลย!

 

 

 

เสียงกรีดร้องดังไปทั่วเส้นทางใต้ดินของคฤหาสน์เป็นเวลาเกือบหนึ่งนาที ชายร่างสูงยักคิ้วข้างซ้ายขึ้นด้วยความสงสัย เขาว่าตัวเองก็ไม่ได้อ่อนแอขนาดที่คำสาปกรีดแทงจะหายเร็วขนาดนี้แล้วยิ่งเป็นเด็กมันน่าจะกินเวลาไปเกินสิบนาทีเสียด้วยซ้ำไป

 

 

 

แต่ก็ต้องปัดความคิดนั้นไป ยังไงเด็กตรงหน้าก็คือเลือดของเขาคงจะได้ความเก่งของเขาไปไม่น้อย เข้าใจมันไหมความทรมาน

 

 

 

เฮือก แฮ่ก แฮ่ก สุดซึ้งเลยครับผมพยายามสูดเอาอากาศเข้าปอดให้ได้มากที่สุด ให้ตายเถอะเมอร์ลินขนาดผมเป็นลูกเขานะ!

 

 

 

 ดี

 

 

 

แกจะต้องชนะศัตรูตั้งแต่มันยังไม่เริ่มร่ายคาถาไม่ว่าวิธีใดก็ตาม

 

 

 

ทอมกล่าวพร้อมกับย่อตัวลงมาลูบหัวของผมเบา ๆ ยอมรับเลย แม้ทอมจะน่ากลัว โหดร้าย เย็นชาทั้งหมดมันก็นิดนึงละมั้งนะ แต่เวลาที่เขาอ่อนโยนด้วยมันก็ละมุนสุด ๆ อะ

 

 

 

อย่าได้พึ่งแต่เวทย์มนตร์หรือสิ่งรอบตัวเขากล่าวขณะไล้มือลงมาลูบเจ้าก้อนซาลาเปาสีขาวสองลูกเบา ๆ

 

 

 

จากนั้นก็ดึงซาลาเปาสองลูกนั้นจนเปลี่ยนจากสีขาวเป็นสีชมพูค่อนไปทางแดง แกต้องใช้นี่ ไอ้สิ่งที่อยู่ในหัวแก

 

 

 

ถ้าไม่มีมันหรือรอยหยักมันน้อย แกก็ต้องหาทางพัฒนามันจากหนังสือพวกนี้ก่อน ว่าจบก็ปล่อยแก้มน้อย ๆ ของเจ้าเด็กตรงหน้าให้เป็นอิสระ

 

 

 

อ่านจบเมื่อไหร่ค่อยมาพูดเรื่องเรียนกับฉัน

 

 

 

ครับทอม

 

 

 

เรียกนายท่านทอมกล่าวขณะที่คิ้วกระตุกไปด้วย

 

 

 

ไอ้ประโยคเรียกนายท่านเนี่ยได้ยินตั้งแต่ตอนที่ผมพูดประโยคแรกเลยมั้งเนี่ย แต่ผมว่ามันคงไม่เหมาะมั้ง(เสียงสู๊งสูง) สำหรับป๊ะป๋ากับลูกชายสุดน่ารัก

 

 

 

ครับป๊ะป๋าผมกล่าวจบทอมก็เดินออกจากห้องไปอย่างระอา

 

 

 

สงสัยผมคงต้องหาทางไปง้อป๊ะป๋าสุดหล่อแล้วล่ะครับ....พูดไปงั้นแหละครับอย่าใส่ใจไปบอกใครนะครับ

 

 

 

ผมฮัมเพลงเป็นทำนองเพลงมานอนนาเด้อขณะที่กำลังเลือกหนังสือ จนในที่สุดก็ได้หนังสือปกสีเขียวเข้มกรอบสีทอง มีภาพของกลุ่มคนสองกลุ่ม กลุ่มด้านซ้ายใส่ชุดเสื้อคลุมสีม่วงเข้มนี่น่าจะเป็นผู้วิเศษ ส่วนอีกฝั่งสวมใส่ชุดอัศวินนี่คือมักเกิ้ลแน่นอน โดยทั้งสองฝั่งกำลังสู้กันโดยใช้เวทย์มนตร์และธนูเพลิง

 

 

 

ด้านในหนังสือเป็นกระดาษที่เริ่มกลายเป็นสีเหลือง เป็นลายมือคนแน่นอนแต่ไม่ใช่ลายมือของทอม ตามที่นายนภภรดลคนนี้คาดเดามันน่าจะมาจากในยุคกลางหรือยุคมือที่ยังไม่มีเครื่องพิมพ์ รูปภาพด้านในก็มีเลือนรางไปบ้างตามกาลเวลา ส่วนเนื้อหานั้น....

 

 

อเมซิ่งสุดติ่งซินเดอเรลล่าเลยล่ะครับ! เพราะมันเป็นการบรรยายจากมุมมองของผู้วิเศษ

 

 

 

หนังสือในโลกเวทมนตร์นี้ไม่ได้น่าเบื่อสำหรับคนที่เกิดมาในยุคที่เน้นทฤษฎีอย่างผม มันน่าตื่นเต้นและน่าสนใจมากด้วยซ้ำ ประวัติศาสตร์แสนยาวเหยียดก็ไม่ได้ยากที่จะจดจำนักในเมื่อมันน่าสนใจยิ่งกว่าทฤษฎีของมิติควอนตัมหรือประวัติศาสตร์การสู้รบทางการเมือง การปรุงยาก็ไม่ได้แย่ ชื่อวัตถุดิบแปลก ๆ ทำให้เขารู้สึกสนใจพวกมันเป็นพิเศษ

 

 

 

ไหนจะสมุนไพรที่มีชีวิตไหนจะสิ่งของที่สามารถขยับได้เหมือนมีชีวิต ทุก ๆ สิ่งในที่นี้มันน่าสนุกสำหรับเขามา

 

 

 

นภภรดลถูกใจสิ่งนี้!

 

 

 

หนังสือเล่มที่อ่านจบถูกแยกไว้คนละส่วนกับหนังสือที่ยังไม่ได้อ่าน หนังสือทุกเล่มที่อ่านมามีเรื้อหาน่าสนใจมีประสิทธิภาพและมีประโยชน์มากสมกับเป็นหนังสือที่ทอมเลือกมาไว้ หนังสือที่ผมยังไม่เริ่มอ่านเหมือนจะไม่ใช่ภาษาอังกฤษ ถ้าเดาตามนิสัยและความสามารถของทอมแล้วน่าจะเป็นภาษาพาเซลล์ ซึ่งเป็นเนื้อหาที่ค่อนข้างที่จะ....เข้มข้นไปด้วยเลือดไปหน่อย

 

 

 

ไว้ผมรับได้เมื่อไหร่ผมจะอ่านนะครับทอม....นายนภภรดล(ไม่)ได้กล่าวไว้

 

 

 

ทอมผมหยิบไม่ถึง

 

 

 

เหมือนทอมจะได้ยินหรือเขาเฝ้าผมอย่างห่าง ๆ มาตลอดเลยเข้ามาหยิบหนังสือลงมาจากชั้นหนังสือให้ผมทุกเล่มที่สูงเกินไปที่ผมจะเอื้อมหยิบ และแน่นอนว่ามันไม่ได้มีแค่สามสี่เล่ม แต่มันเกินครึ่ง

 

 

 

ทอมใช้เวทย์มนตร์เสกให้มันลอยลงมาที่พื้นอย่างง่ายดาย จากตู้หนังสือที่เต็มไปด้วยหนังสือสีทะมึนกลายเป็นตู้หนังสือร้างที่เหลือหนังสือถึงแค่ชั้นสองของตู้ ผมหวังว่าสักวันผมจะทำแบบทอมได้...

 

 

 

อีกห้าชั่วโมงขึ้นไปอาบน้ำนอนซะ

 

 

 

ครับตอบรับอย่างง่ายดาย

 

 

 

ใครพิมพ์ประโยคข้างบนกัน ผมยังไม่อยากนอนเร็วขนาดนั้น เดิมทีผมนอนเกือบตีสองตั้งแต่มาเกิดใหม่นี่ก็นอนไม่เคยเกินสองทุ่มสักที ทอมบอกเดี๋ยวจะไม่โตสักที

 

 

 

พรุ่งนี้ฉันมีประชุม จะเอาแกไปไว้กับลูเซียส

 

 

 

เขามีลูกชายหรือเปล่าครับ?” ผมถาม และถ้าจำไม่ผิดปีนี้เดรโกน่าจะเท่าผม

 

 

 

แน่นอนอายุเท่าแกทอมกล่าว

 

 

 

ดีเลยครับ

 

 

 

ตามท้ายด้วยประโยคสุดใส่ใจ ใส่ไข่ ใส่หมู ใส่เครื่องใน เพื่อสานสัมพันธ์ระหว่างป๊ะป๋าและลูกชายผู้น่ารัก อย่าทำงานหนักนะครับทอม

 

 

 

ไม่ต้องมาสอนว่าจบก็ไม่วายส่งสายตาดุ ๆ ไปทางเด็กน้อยแล้วปิดประตูเสียงดัง

 

 

 

ตึง!

 

 

 

อ้าวไหงงั้นอะ! คนอุตส่าห์ใส่ใจนะครับป๊ะป๋า สงสัยจะเขินมั้งตาแดงใหญ่เลย แต่ถ้าแดงมากคงเป็นตาแดงแล้วละครับทอม แต่ทอมตาแดงอยู่แล้วนี่หว่า? บ่นแล้วงงตัวเอง ถือว่าผมไม่เคยบ่นเลย ก็จริงนะผมไม่เคยบ่นเลย

 

 

 

ทีนี้ก็ถึงเวลาอ่านหนังสือสัตว์วิเศษปกสีฟ้าอ่อนสุดหนา

 

 

 

ยูนิคอร์นจ๋าพี่มาแล้วนะจ๊ะ

 

 

 

หลังจากผ่านไปห้าชั่วโมงตอนนี้ก็เกือบสองทุ่มแล้วร่างสีซีดของทอมก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งภายในห้องใต้ดิน

 

 

 

เด็กโง่ ทอมพูดขณะที่ค่อย ๆ ช้อนตัวเด็กน้อยขึ้นแล้วค่อย ๆ พาเดินขึ้นห้องนอนเพื่อไม่ให้เด็กน้อยของเขาตื่นกล่างคันเสียก่อน

 

 

 

พอลองนึก ๆ ดูแล้วตั้งแต่เขาสร้างเด็กคนนี้ขึ้นมาชีวิตของเขาก็เริ่มมีสีสันเพิ่มขึ้นมาทีละนิดตั้งแต่ที่เด็กคนนี้เกิดมาทอมขอเดาว่าเจ้าก้อนเนื้อตรงหน้านี้ฟังเขาออก หลังจากนั้นเจ้าก้อนเนื้อก็ทำอะไรแปลก ๆ ตลอดและคำแรกที่เด็กในอ้อมแขนเขาพูดคำแรกคือ ป๊ะป๋า ตอนแรกก็ฟังแล้วระคายหู ทั้ง ๆ ที่ไม่เคยพูดให้ฟังแต่กลับรู้จักไอ้คำว่าป๊ะป๋าเนี่ยนะ? เด็กนรกจริง ๆ แต่พอผ่านมาจนตอนนี้ทอมเริ่มรับได้นิด ๆ กับคำว่าป๊ะป๋า มันก็ไม่ได้แย่อะไร

 

 

 

ร่างของเด็กน้อยค่อย ๆ ถูกวางลงกับเตียงสีดำอย่างนุ่มนวล ใบหน้าเล็กขมวดคิ้วเล็กน้อย ปากซีดเล็ก ๆ ก็สั่นขณะที่ค่อย ๆ เผยออกให้เห็นว่าริมฝีปากด้านในนั้นแดงขนาดไหน

 

 

 

ทอมเดาว่าเด็กน้อยของเขากำลังฝันร้าย

 

 

 

ซาเนียลทอมเรียกชื่อที่ตั้งใจจะให้ตั้งแต่เห็นใบหน้าครั้งแรกพร้อมกับลูบหัวทุยเบา ๆ จนเด็กน้อยหยุดสั่น

 

 

 

หลังจากที่กล่อมให้เด็กน้อยหยุดสั่นได้เขาก็ค่อย ๆ แทรกตัวเข้าไปในผ้าห่มข้าง ๆ เด็กน้อย อ่านบันทึกเรื่องที่จะพูดในงานประชุมวันพรุ่งนี้ไปเรื่อยจนในที่สุดก็ถึงเวลาเที่ยงคืน รู้สึกตัวอีกทีก็รู้สึกถึงแรกกอดรัดเบา ๆ จากคนข้าง ๆ

 

 

 

ทอมส่ายหัวพร้อมยิ้มที่มุมปากน้อยโดยที่เจ้าตัวก็ยังไม่รู้ตัวก่อนจะปิดไฟแล้วดึงผ้าห่มขึ้นห่มให้คนตัวเล็ก




Talk แถม

...ในฝันของซาเนียล...

ซาเนียล : กรี๊ดดดดดดดดด!! Eม้ายูนิคอร์นผีอย่ามาทางนี้!!!

ทอม : หยุดซะดี ๆ เจ้าเด็กนรก วะฮ่าฮ่าฮ่า!! ครูซิโอ้!


__________________________________________


คิดว่าจะอัพสัปดาห์ละสองตอนนะคะเป็นวันเสาร์อาทิตย์นี่แหละค่ะ

ขอบคุณภาพจาก https://vwartclub.com/?section=projects&project=alabdollah-molham-black-opal

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 562 ครั้ง

486 ความคิดเห็น

  1. #46 vco9uhgTv8y[ (@tomkamcham) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 00:27
    .....อห.!!!!!! น้อง!!!! กาวมาก กาวสุดๆ หมดไปกี่กระปุกแล้วเนี่ย//เหล่ตามองน้อง
    #46
    0
  2. วันที่ 11 กันยายน 2562 / 19:54

    เดียวววววว-ความฝันนั้นมันคืออะรายยยยยยยเเล้วคำว่า-ม้ายูนิคอร์นนี้มันคือเ-ี้ยอะรายยยยย

    #30
    0
  3. #29 ChanyaNoey (@ChanyaNoey) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 13:29

    ตอนที่บอกว่า'ลูบก้อนซาลาเปาสีขาวสองก้อน'อ่ะ

    ก็นึกว่าลูบก้น 55555+

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-11.png

    #29
    5
    • #29-4 ตีฟอง (@Puttinat_) (จากตอนที่ 2)
      25 ธันวาคม 2562 / 21:51
      ทีแรกคิดว่าลูบนม แต่น้องเป็นผู้ชายและเป็นเด็กเลยคิดว่าลูบก้นเหมืิอนกัน
      #29-4
    • #29-5 nopparatdeeya2 (@nopparatdeeya2) (จากตอนที่ 2)
      26 มกราคม 2563 / 17:36
      +++ ค่ะ คิดเหมือนกัน
      #29-5
  4. #7 dt13dn12 (@dt13dn12) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 22:49
    สนุกค่ะไรท์ รอฟิคแบบนี้ทานายแล้ว
    #7
    0
  5. #6 อะฮิๆๆ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 18:36

    ไรท์ค่ะ เราสงสัยชื่อน้อง สรุป นภภรล มันอ่านว่าไรอะ เราไม่เก่งไทยT^T

    #6
    1
    • 1 กันยายน 2562 / 19:40
      555 เก่งไทยก็อ่านผิด
      นภภรดล = นบ-พะ-ระ-ดน หรือ นะ-พะ-ระ-ดน (ได้สองแบบนาจา)
      นภพรรษภรณ์ = นะ-พะ-พัด-สะ-พอน (หรือนบก็ได้ นี่ชื่อเพื่อนเรา)
      #6-1