[Fic Diabolik lovers]help me! ช่วยด้วยฮะ ผมหลงรักแวมไพร์

ตอนที่ 26 : ช่วยผมครั้งที่ 22 : เจ้าชายแห่งแวมไพร์ [150%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,559
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    7 เม.ย. 59

เหยียดยิ้มให้หวานทำร้ายจิตใจผมให้มากกว่านี้

ทำลงไปสิ ผมจะจดจำว่าคุณมันร้ายกาจแค่ไหน...

           

กึก !

 

            ผมปรือตาขึ้นมาอย่างปวดประสาท ความเจ็บลุกลามไปทั่วร่างกาย ผมแสบไปทั่วผิวรู้สึกได้ถึงบาดแผลขนาดใหญ่ที่เกาะกุมไปทุกที พยายามฝืนขยับร่างแต่ก็ทำได้เพียงแค่นิ่วหน้าอย่างเจ็บปวดกว่าจะยันตัวเองขึ้นมานั่งได้ก็เล่นเอาเลือดสีแดงซึมผ่านผ้าพันแผลขึ้นมา

 

            ตอนแรกผมเข้าใจว่าผมอยู่ในห้องของตัวเองและแผลพวกนี้ก็ถูกปฐมพยาบาลโดยเรย์จิ แต่เปล่า มันไม่ใช่อย่างที่ผมคิด ผมกวาดตามองไปทั่วห้องมืดๆที่ผมไม่เคยเห็น ผมไม่ได้กลิ่นของเรย์จิหรือใครในซาคามากิ แม้กระทั่งกลิ่นของวิปเปอร์ก็ไม่มี ดูเหมือนว่าผมจะไม่ได้อยู่ในที่ของตัวเอง

 

            ฟื้นแล้วเหรอเจ้าหญิงนิทราJ

 

            “อ๊ะ !” ผมสะดุ้งเฮือกทันทีที่ใครบางคนโผล่เข้ามา นัยน์ตาสีแดงฉานพาเอาร่างกายผมสั่นอย่างที่ไม่เคยเป็น คะ...คุณเป็นใคร ?

 

            “คิโนะ

 

            “หา ?

 

            เรียกฉันว่าคิโนะ เขาบอกแบบนั้นก่อนจะเดินเข้ามา ในมือของเขามีกล่องปฐมพยาบาลและผ้าสีขาวที่ชุบน้ำมาหมาดๆ ร่างสูงทิ้งตัวลงนั่งข้างๆพลางไล่สายตามองผมด้วยแววตาเวทนา ฉันเพิ่งทำแผลให้นายไป แต่ดูเหมือนว่าจะต้องเปลี่ยนผ้าพันแผลใหม่อีกแล้ว

 

            “คะ...คุณช่วยผมไว้เหรอ ?ผมเอียงคอถามอย่างสงสัย ผมจำได้ว่าผมถูกแรงระเบิดอัดเข้าให้จนกระเด็นตกไปริมทาง ผมเห็นเปลวเพลิงอยู่ตรงหน้าแต่ผมก็ไม่มีแรงแม้แต่จะขยับ รู้สึกตัวอีกทีก็มาโผล่อยู่ที่นี่แล้ว ขอบคุณมากนะฮะ ถ้าไม่ได้คุณผมคงตายไปแล้ว

 

            “นายตายไปแล้วต่างหาก

 

            “หา ?

 

            “นายนี่มันไม่รู้เรื่องเลยนะ แผลมากมายขนาดนี้คิดว่านายจะทนพิษมันไหวเหรอ ?เขาถามพร้อมชี้มาที่แผลที่แขนของผม พอผมก้มมองดูก็พบว่าตัวเองอยู่ในสภาพมัมมี่แบบในหนังอียิปต์ เพราะเขาไม่ได้พันเฉพาะที่เป็นแผล แต่เขาดันพันแม่งทั้งตัวเลย

 

            อีกนิดเดียวก็เอาผมเข้าโลงแล้วปิดผนึกได้เลยล่ะฮะ !

 

            “ผมก็ทนไหวนะ ผมตอบกระพริบตาปริบๆ ผมเป็นแวมไพร์ฮันเตอร์นะ หนักกว่านี้...ก็เคยโดนมาบ้าง

 

            “เก่งพูด แต่ไม่ฉลาดใช้คำพูดนะ

 

            อะไรนะ ?

 

            “หึ...คิโนะไม่ตอบอะไร เขาเพียงแค่หัวเราะในลำคอเหมือนนี่คือเรื่องตลก เขาเอื้อมมือมาดึงแขนผม แรกเริ่มก็จับอย่างเบามือ แต่จู่ๆเขาก็บีบแรงลงมาเล่นเอาผมเบิกตากว้าง ความเจ็บแล่นผ่านไปทั่วร่างส่งผลให้เลือดไหลซึมออกมาจนหยดลงบนผ้าปูที่นอน

 

            “เจ็บ ! อึก ! ผมเจ็บนะคิโนะ !”

 

            “อ่า...สีหน้าแบบนั้น ดีจัง...ผมพองตาโตกว้างพยายามยื้อแขนออกจากการจับกุมของเขา แต่ยิ่งดิ้นเท่าไหร่แผลมากมายก็ยิ่งเสียดสีกันจนทำให้เลือดมันหลั่งออกมาทั้งร่าง วินาทีนั้นผมเจ็บมากแต่คิโนะกลับกระชากตัวผมไปกอดเอาไว้

 

            กลิ่นเลือดคละคลุ้งไปพร้อมกับคำพูดของเขาที่เอาผมหน้าชา

 

ดิ้นเข้าไปอีก ดิ้นให้แรงๆ ! เพราะแผลพวกนี้ฉันจะขยี้ ขยี้ให้นายเจ็บ ทำให้นายปวดกว่าที่พวกมันทำ !”

 

            อึก ! พอ ! หยุดนะ...! ได้โปรด ผมเจ็บ ได้โปรด ผมเลิกดิ้นเพราะทนไม่ไหวกับพิษบาดแผล ผมไม่รู้ว่าเขาคือใคร แล้วเขาทำร้ายผมทำไหม ไหนจะคำพูดพวกนั้นอีก พวกมันที่เขาพูดมันหมายถึงใคร ตกลงนี่มันหมายความว่าไงกันแน่ ทว่าความเจ็บปวดก็ไม่ได้ทำให้ผมพูดออกไปเพราะจู่ๆน้ำตามันก็คลอออกมาจนแทบล้นออกจากเบ้าตาแล้ว ขอร้อง ผมไม่ไหวแล้ว ผมเจ็บ

 

            “หึ นั่นแหละคือสิ่งที่นายต้องรู้สึก

 

            “อะไรนะ...

 

            “ถ้าให้เดาพวกมันคงไม่ได้ทำกับนายแรงๆแบบนี้

 

            “…”

 

            “แต่รู้อะไรไหมว่าการทำร้ายใครคนนึง มันไม่ใช่ว่าเราอยากฆ่าเขา

 

            “หะ...

 

            “มันคือการแสดงความรักต่างหากคิโนะยิ้มหยันผละออกจากร่างผม เขาเอาผ้าบางอย่างมาปิดตาผมไว้ก่อนที่ผมจะรับรู้ได้ถึงผ้าพันแผลที่คลายออก ความเหนียวเหนอะทำให้ผมรู้สึกขยะแขยงไปทั้งร่าง แต่จู่ๆความเย็นเชียบของผ้าเปียกน้ำพื้นบางก็ลากไล้ไปตามลำตัว เลือดนายหอมดีจัง ถ้าไม่ติดว่ากินแล้วนายอาจตายได้ ฉันคงกินเลือดนายไปหมดก่อนที่นายจะตื่น

 

            “อะ...อึก

 

            “ฉันไม่ทำแบบนั้นหรอก...แค่ตอนนี้น่ะนะเสียงหัวเราะนั่นทำให้ผมร่างสั่น ผมไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัวเพราะกลัวว่าคนตรงหน้าอาจจะบ้าทำร้ายผมอีกก็ได้ ผมเลยได้แต่นั่งเม้มปากแน่นสะกดกลั้นความเจ็บไม่ร้องออกมาจนกระทั่งเขาถอดเสื้อออก ผมเลยไล่สายตามองผ้าพันแผลสีขาวสะอาดตาใหม่

 

            เขาทำความสะอาดให้ แต่ผมยังคงเห็นเลือดตัวเองบนผ้าปูที่นอน

 

            ทำไมผมเห็นแผลตัวเองไม่ได้ ?

 

            “เพราะมันไม่ใช่เรื่องที่นายควรเห็น เขาตอบแค่นั้นแล้วยกถาดใส่ผ้าพันแผลอันเก่าไปทิ้ง ผมเห็นเลือดมากมายเปรอะเปื้อนมันเลยทำให้ผมคิดว่าแผลของผมคงไม่ใช่น้อยๆแน่ๆ พอเป็นแบบนั้นผมอยากจะอ้วกออกมา ถึงผมจะชินกับการเลือดตกยางออก

 

            แต่พอเห็นเลือดเยอะๆ มันก็เวียนหัวเหมือนกัน เหมือนกับตอนนี้ที่ผมเสียเลือดไปมาก ผมมึนหัวจนทรงตัวแทบไม่อยู่ คิโนะที่เดินกลับมาก็รีบเข้ามาพยุงร่างผมเอาไว้ เขาไม่พูดอะไรเพียงแค่ช่วยให้ผมได้นอนลงกับเตียง

 

            ขอบคุณฮะ ผมพูดเสียงสั่น ทุกครั้งที่มือเย็นลากผ่านผ้าพันแผลมันทำให้หัวใจของผมกระตุกวูบด้วยความหวาดกลัว ผมอยากจะวิ่งไปจากที่นี่ ไม่อยากทนอยู่ให้ตัวเองทรมาน แต่สภาพร่างกายผมแค่นั่งหายใจยังเหนื่อย

 

            ผมแค่หวังว่าพวกเขาจะมาช่วยผมไม่ก็ใครสักคนที่สามารถพาผมออกไปจากที่นี่ได้

 

            ผมถามได้ไหม ?

 

            หืม ?

 

            “คุณช่วยผมไว้ทำไม ?คิโนะดูแปลกใจที่ผมกล้าถามเขาแบบนั้น ร่างสูงนัยน์ตาสีแดงวาบกวาดมองผมไปทั่วหน้าก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งข้างๆยื่นมือมาเช็ดเลือดที่เปื้อนใบหน้าให้ผมโดยยังไม่ตอบอะไร ผมเลยย้ำถามไปอีกทำไมคุณถึงช่วยผมฮะ ปล่อยให้ผมตายไปก็ได้นิ ที่คุณพูดมันก็จริง สถานการณ์แบบนั้นผมไม่ควรมีชีวิตอยู่แล้วด้วยซ้ำ

 

            “ก็ฉันบอกแล้วไงว่านายตายไปแล้ว

 

            “อะ...

 

            “และการที่นายตายไปแล้ว จะทำให้พวกมันปั่นป่วน ป่านนี้พวกมันคงไล่ล่าหาคนชั่วที่ทำให้เกิดอุบัติเหตุนั่นขึ้นและคง...ทำใจฝืนไม่ให้เจ็บปวดกับนายที่จากไป ผมไม่เข้าใจในสิ่งที่คิโนะพูด แต่ก็ไม่รู้ทำไมผมถึงรู้สึกว่าเขากำลังโยงหาพวกซาคามากิ จำได้ว่าก่อนหมดสติผมได้ยินเสียงพวกเขาเรียกชื่อผม ทว่าตอนนั้นสติผมก็ไม่ได้มีมาก

 

            แต่การที่ถูกคนอย่างคิโนะช่วยไว้ก็ดูเหมือนว่ามันจะไม่ใช่เรื่องดีเท่าไหร่เช่นกัน...

 

            ฉันได้ยินเสียงหัวใจที่ร้องไห้ และฉันมั่นใจว่าเป็นของพวกมัน

 

            “คุณหมายถึงใคร ?

 

            “คนที่ได้ความสำคัญของนายไป

 

            “เอ๊ะ...

 

            พวกสวะซาคามากิ ผมเบิกตากว้างตอนที่เขาพูดแบบนั้น นัยน์ตาของเขามันไม่ได้มีความใจดีหรือล้อเล่นแฝงอยู่ หากแต่เต็มไปด้วยความน่ากลัว โหดเหี้ยมและเย็นชาจับขั้วน้ำแข็ง ผมไม่รู้หรอกว่าทำไมเขาถึงพูดแบบนั้น แต่สิ่งที่ผมบอกกับเขาได้มันมีเพียงอย่างเดียว

 

            ผมไม่ได้สำคัญสำหรับพวกเขา

 

            “…”

 

            “เราก็แค่คนที่ต้องอยู่ร่วมกัน เราเป็นกันแค่นั่น

 

            “นายนี่ไม่ฉลาดเลยนะ

 

            “อะ...

 

            เป็นถึงของรักของหวง แต่ไม่มีมันสมองพอที่จะรู้ตัว นายนี่มันโง่จริงๆ โง่พอๆกับพี่ชายของนายเลยนะJ

 

            อะไรนะ...!” ผมเบิกตากว้างตอนที่เขาพูดแบบนั้น คิโนะเหยียดยิ้มหยันเขาเคลื่อนตัวมาคร่อมทับผมไว้ ลมหายใจเย็นๆนั้นทำให้ผมเม้มปากตัวเองแน่นจ้องตาเขาไม่วางตา คุณหมายความว่าไง กล้าดียังไงมาว่าพี่ชายผมแบบนั้น

 

            “ก็ฉันพูดจริงนิ นายมันโง่เหมือนกับพี่ชายของนาย

 

            “ถ้าคุณไม่รู้อะไรก็อย่าพูดดีกว่า คุณไม่มิสิทธิ์มาว่าเขา !”

 

เพียะ !

 

            “อึก !” หน้าผมหันไปอีกทางนิดหน่อยเมื่อคิโนะตบปากผม ถึงจะไม่แรงมากแต่ก็แสบเอาเลยเล่นเอาผมเจ็บไปทั้งสันกรามอาจจะเป็นเพราะบาดแผลก่อนหน้านี้ด้วยเลยทำให้โดนนิดโดนหน่อยก็เจ็บปางตายแล้ว หนำซ้ำเลือดยังไหลออกมาอีกต่างหาก คุณ...!”

 

            “อย่ามาทำแววตาต่อต้านฉัน เจ้าเด็กไร้สมอง

 

            “!!!!”

 

            “ฉันจะด่าหรือว่าพี่ชายนายอีกกี่ทีก็ได้เพราะยังไงมันก็ไม่มีทางตื่นขึ้นมาแก้คำสบประมาทของฉันเขาว่าพร้อมจับปลายคางผมไว้แน่นจนขยับหน้าหนีไม่ได้ ป่านนี้มันอาจจะไปเกิดในภพชาติอื่นแล้วก็ได้ ไม่งั้นมันคงรีบวิ่งมาช่วยนายไว้แล้ว

 

            “อย่ามาพูดเหมือนว่าพี่ผมตายไปแล้ว !”

 

            “หึ นายนี่โง่จริงๆ โง่กว่าพี่ชายตัวเองด้วยมั้ง เขาแสยะยิ้มกว้าง ผมกัดฟันกรอดปัดมือเขาออกอย่างไม่ไยดีก่อนจะมองเขาด้วยแววตาลองดี และนั่นทำให้เขาหุบยิ้มลง นายนี่กล้าเนอะ ทั้งโง่ ทั้งบ้า ไม่มีหัวคิดอะไรสักอย่าง

 

            “งั้นถ้าผมไม่ดีอย่างที่คุณว่าทำไมไม่ฆ่าผมให้ตายไปเลยล่ะ !”

 

            “…”

 

            “จะเก็บผมไว้ทรมานเล่นทำไม !”

 

            ก็เพราะนายมีประโยชน์กับแผนการของฉันยังไงล่ะ

 

กึก !

 

            “นายคือเครื่องมือชั้นยอดที่ฉันต้องการ มือหนาเกลี่ยแก้มผมไปมาอย่างหลงใหล นัยน์ตาที่จริงจังกลับแสดงความน่ากลัวออกมาอีกจนผมไม่คิดว่าคนเราจะแสดงแววตาออกมาได้อย่างหลากหลายขนาดนั้น คิโนะดูน่ากลัวไปหมด เขาเหมือนโรคจิตยิ่งกว่าไรโตะหรือคนอื่นๆที่ผมพบมา กว่าจะได้นายมาอยู่ในกำมือรู้ไหมว่าฉันต้องผ่านอะไรมาบ้าง

 

            “…”

 

            “เพราะงั้นไม่มีทางที่ฉันจะปล่อยนายไปง่ายๆ ต่อให้นายจะเจ็บเจียนตายแค่ไหน นายก็ต้องอยู่เป็นเครื่องมือรับใช้ฉันไปตลอดกาล

 

เพียะ !

 

            “ผมไม่ทำ !”ผมตวาดหลังจากตบหน้าเขาจนหน้าหัน เลือดสีแดงสดไหลกกมุมปากเขาเหมือนที่เขาทำกับผมจากนั้นผมก็ตะโกนใส่หน้าเขาด้วยโทสะ ผมไม่ใช่เครื่องมือของคุณหรือว่าของใคร คุณไม่มีสิทธิ์มาทำร้ายผม !”

 

            “แล้วคิดว่าต่อต้านได้เหรอ ? ทว่าการเอาคืนย่อมรุนแรงกว่า เขาบีบคางผมอีกครั้งคราวนี้หนักหน่วงกว่าครั้งแรกมากราวกับว่าเขากำลังโกรธยังไงยังงั้น นายไม่มีทางห้ามฉันได้หรอก บอกไปแล้วไงว่าฉันจะทำให้นายเจ็บกว่าที่พวกมันทำ !”

 

            “พวกเขาไม่เคยทำผมเจ็บ ! พวกเขาดี...ดีกว่าที่คุณทำกับผมเยอะ !”

 

            “งั้นก็ขอแสดงความยินดีด้วย

 

            “อะ…”

 

            “เพราะฉันจะเป็นคนแรกที่ทำให้นายเจ็บปวดแบบที่ลืมไม่ลง !”วินาทีนั้นคิโนะผละออกไป ทว่ารวบแขนผมไว้เหนือหัว มืออีกข้างหยิบบางอย่างออกมาจากลิ้นชักหัวเตียง ผมเบิกตากว้างเมื่อพบว่ามันคือโซ่สำหรับนักโทษ ร่างสูงเหยียดยิ้มหยันเขาใช้ความเร็วนั้นคล้องข้อเท้าผมด้วยโซ่แล้วล็อคตรึงไว้กับขาเตียง เวลาดิ้นรนหรือยื้อมันแรงๆ มันจะสร้างบาดแผลจนแสบร้าวไปทั้งขา

 

            หัวใจผมเต้นระรัวมาก ไม่รู้ว่าตัวเองควรทำไงต่อ คิโนะแสยะยิ้มแล้วหัวเราะ เขาหยิบโซ่อีกเส้นออกมาก่อนจะพูดกับผมว่า

 

       พร้อมที่ลิ้มรสความหอมหวานแห่งความตายหรือยัง...เพราะฉันอยากจะดลบันดาลให้นายได้ชิมมันจะแย่แล้ว !”

 

            ไม่นะ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

 

 

ด้านของซาคามากิ

 

            ได้กลิ่นอะไรบ้างไหม ? สุบารุเอ่ยถามเจ้าเสือตัวใหญ่ที่พาพวกเขาทั้ง 6 คนเข้ามาในป่าลึกตามกลิ่นเลือดของฮารุที่แว่วเข้ามาโสตสัมผัส วิปเปอร์พยายามดมกลิ่นหาแต่เหมือนว่ากลิ่นมันหายไปกลางทางส่งผลให้เจ้าเสือยักษ์ต้องใช้ประสาทสัมผัสหนักกว่าเดิม มันมองหน้าสุบารุพลางส่ายหัวเบาๆ กลิ่นเจ้าบ้านั่นหายไปไหนนะ

 

            “หรือว่าเราจะคิดไปเองครับ ?

 

            “แบบนั้นก็ไม่น่าจะได้กลิ่นกันหมดทุกคนหรือว่าคานาโตะคุง

 

            “อุปาทานหมู่ไงครับ...เนอะเท็ดดี้

 

            “ไร้สาระ ! ของแบบนั้นมันไม่มีทางเกิดขึ้นได้หรอกน่า บางทีเจ้าหมอนั้นอาจจะถูกจับตัวไปก็ได้ !”อายาโตะตวาดลั่นอย่างไม่พอใจ ชั่วแวบนึงเขานึกถึงเจ้าคนที่โผล่มาตอนนั้น ต้องเป็นเจ้านั่นแน่ๆ มันคงกะฆ่าเราเพื่อชิงตัวฮารุไป !”

 

            “ถึงจะพูดแบบนั้น แต่เราจะหาตัวเขาเจอที่ไหนล่ะ ?ไรโตะถามและนั่นทำให้อายาโตะส่งเสียงจิ้จ้ะออกมาพลางเม้มปากแน่นอย่างเครียดจัด เราไม่มีอะไรที่จะสืบเสาะได้เลย

 

            “นั้นสินะเรย์จิพึมพำแล้วทำหน้าครุ่นคิดก่อนจะหันไปมองชูที่เอาแต่ยืนดูพระจันทร์อยู่ มีข้อเสนออะไรไหม ?

 

            “...พระจันทร์

 

            “หือ ?

 

            “กำลังเปลี่ยนสี คำพูดของชูทำให้ทุกคนเงยหน้ามองดวงจันทร์ สีเหลืองอ่อนของมันกำลังถูกสีแดงเคลือบจนทำให้ท้องฟ้าสีดำมีสีแดงแต่งแต้มเต็มไปหมด มันไม่ใช่คืนจันทรคราส แต่เป็นเรื่องเหนือธรรมชาติที่ไม่ใช่สัญญาณที่ดีเท่าไหร่

 

            การที่ดวงจันทร์กลายเป็นสีแดงมันมีไม่กี่เรื่องที่เป็นไปได้ และมันคงหนีไม่พ้นเรื่องความตายแน่ๆ

 

            ดูเหมือนว่ากำลังจะมีคนกลายเป็นเครื่องสังเวยสินะ...

 

            “โฮกกกกกกก !!!!!!!!!!!!!!!”

 

            “อ๊ะ !” จู่ๆวิปเปอร์ก็คำรามออกมา หนำซ้ำยังมีท่าทีกระวนกระวายหนักมันพยายามจะดึงเสื้อของทุกคนให้ตามมันไป ท่าทีกังวลใจอยู่ไม่สุขนั้นทำให้เหล่าซาคามากิงงไปตามๆกัน เป็นอะไรไปเจ้าเหมียวยักษ์ ?

 

            “กรรจ์ ! ฮึ่ม !”

 

            “อะไรของมัน ?

 

            “ดูเหมือนมันอยากบอกอะไรเรานะครับคานาโตะบอกพร้อมมองเจ้าเสือที่วิ่งพล่านไปทั่ว มันคงอยากตามหาฮารุซัง แต่ก็ไม่รู้ว่าจะไปทางไหนเหมือนกับพวกเรา

 

            “แต่ฉันว่ามันน่าจะมากกว่านั้นอายาโตะขมวดคิ้วแล้วเดินมาชัยเข่ามองเจ้าเสือตัวร้ายที่ย้ำเท้าไปมาเหมือนบอกอะไรสักอย่าง นัยน์ตาสีฟ้าครามแสดงความว้าวุ่นออกมาสอดประสานกับนัยน์ตาสีเขียวมรกต ไม่มีใครร่วงรู้ความคิดของเจ้าเสือยักษ์นี้

 

            แต่มันรู้ดี รู้ว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้น

 

            มันเป็นเรื่องที่เลวร้ายมาก เจ้านายของมันกำลังตกอยู่ในอันตราย !

 

            “ฮึ่ม !”

 

            “แกต้องการจะบอกอะไร ?”

 

            “โฮกกกกก !!!!!!!!!!!!!!!!!!!” มันคำรามใส่ ชั่วขณะนึงมันได้กลิ่นของใครบางคนเมื่อหันไปมองบนหน้าผาก็พบกับร่างสูงของใครสักคนที่ยืนอยู่เช่นเดียวกับทุกคนที่เห็นเหมือนกัน ไม่มีใครรู้ว่านั่นใช้คนเดียวกับที่พวกเขาเจอไหม

 

            รู้แค่ว่าเขาชี้นิ้วไปอีกทางพร้อมกับเสียงพึมพำที่แว่วดังว่า...

 

            ช่วยเขาออกมาที

 

LOADING 150 PER

 

###คุยกันตามประสาคนอ่านคนเขียน

ฮารุของเรานี่หนีเสือปะจระเข้จริงๆ ทำยังไงดีเมื่อคิโนะคนนี้คือเจ้าพ่อยันเดเระตัวจริง

แล้วซาคามากิจะทำยังไงต่อในเมื่อของหวงของรักยังมีตัวตนอยู่

แต่ปริศนามันยังไม่จบแค่นี้ คิโนะมาทั้งทีเขามาเหนือเมฆแน่นอน

ใครอยากอ่านเม้นรายงานตัวไว้แล้วเราจะล่องลอยไปไม่นานเกินรอ

อย่าลืมเม้น เม้น เม้น !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

1 คน 1 เม้น = 1,000,000กำลังใจเลยน้า เพราะงั้นมาผลักดันอิเอลหน่อยเร็ววว

? themy ?butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

2,381 ความคิดเห็น

  1. #2343 Blythe Dolly (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 03:25

    ทำไมคิดว่าคนบนหน้าผารือรุกิ?

    #2343
    1
  2. #2167 NANEWKawaii (@59278027) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 15:35
    ความซาดิสนี่คืออะไร อื้อหือ.. ยันจังเหรอ? กรี๊ดดดดด ฮารุจังงงง T[ ]T
    #2167
    1
  3. #1281 eveATK (@evezaka) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 22:25
    ลุ้นนนน
    #1281
    1
  4. #981 haruki chan (@96mon) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 06:57
    พี่ชายฮารุสินะ ใช่มั้ย ใช่มั้ย ใช่ม้ายยยยยย
    #981
    0
  5. #970 zeerin (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 12:12
    รอต่อค่าาา
    #970
    0
  6. #969 Onwara Kaewkrajog (@onwarakaewkrajok) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 00:14
    กรี๊ดด~ พ่อหนุ่มซาดิสท่านต้องการสิ่งใด~
    #969
    0
  7. #968 ktao145 (@ktao145) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 22:55
    กรี๊ดดดดต่อแล้ว ฮารุสตรองไว้ลูก จะมีคนไปช่วยแล้วววว
    #968
    0
  8. #967 คิสึกิ (@gam20122541) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 20:57
    มาต่อเร็วๆนะคะ
    #967
    0
  9. #966 จันทิรารัตน์ (@sunsiara) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 18:00
    พี่ชายฮารุรึเปล่าที่มาบอกให้ไปช่วยอ่ะ
    มาต่ออีกน้าาาา
    #966
    0
  10. #965 เฟออน (@france1998) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 14:50
    รู้สึกว่าคิโนะจะเป็นลูกชายอีกคนของป๊ะป๋าซาคามากิสินะ = =;
    โหดจังเลยค่ะคุณลูก ฮารุอดทนเข้าไว้นะ สู้ๆ
    #965
    1
    • #965-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE (@nicharee-33) (จากตอนที่ 26)
      7 เมษายน 2559 / 14:52
      คิดถึงท่านเฟออนจังเลยค่า หายไปนานๆ5555
      #965-1
  11. #964 คิสึกิ (@gam20122541) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 04:16
    สนุกมากกกกค่ะ
    อัพเร็วๆนะคะ
    #964
    0
  12. #963 nongmuiza (@nongmuyza) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 15:21
    แว้กกก อะไรของเขาเนี่ย เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายเลือกซะอย่างได้ม้ายยยย ฮารุหนูก็ต้องสตรองไว้นะ เป็นกำลังใจให้นะคะไรท์ สู้ๆ ไฟท์ติ้ง
    #963
    0
  13. #962 ktao145 (@ktao145) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 08:45
    กรี๊ดดดดดดดดดดด อัพแล้ว คิโนะทำไมรุนแรงจังลูก เบาๆกับน้องอีกนิดนึง;^;
    #962
    0
  14. #961 MissForturen (@MissForturen) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 07:48
    #961
    0
  15. #960 คิสึกิ (@gam20122541) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 01:57
    มาต่อเร็วๆนะคะ
    สนุกมากค่ะ
    #960
    0
  16. #959 nongmuiza (@nongmuyza) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 เมษายน 2559 / 17:17
    ถ้าช่วยมาแล้วจะทำกันแบบนี้ไม่ต้องช่วยหรอกจ้ะคิโนะ เก็บความหวังดีประสงค์ร้ายของนายไว้เถอะ ปล.รอต่อน้าาา
    #959
    0
  17. #958 Ai Phantom (@kanashima) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 เมษายน 2559 / 11:42
    โอ้วววววว สายยันก็มา
    #958
    0
  18. #956 ktao145 (@ktao145) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 22:09
    คิโนะยันมาก เบาๆหน่อยเดี๋ยวฮารุจะช้ำหมด;^;
    #956
    0
  19. #955 nongmuiza (@nongmuyza) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 06:39
    ทำไมคำพูดแต่ละประโยคมันช่างโหดร้ายแบบนี้ ฮารุสู้ๆนะ ToT
    #955
    0
  20. #954 LyIcL (@LyIcL) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 21:08
    ฮารุ!! นายต้อง สตรอง!!!!!
    #ทีมลูกเกด เอ้ย ฮารุ ==
    #954
    0
  21. #953 haruki chan (@96mon) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 18:35
    เอ็งจะทำอะไรลูกช้านนนน(สติแตก) แต่ก็รอนะคะไรเตอร์(ส่งยิ้มยันเดเระไปให้-_-;;)
    #953
    0
  22. #951 zeerin (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 18:11
    รอค่าาาา ฮารุเจองานหนักอีกแล้วววว
    #951
    0
  23. #950 belmut (@ploy_orawan) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 17:54
    ทีมฮารุ###
    #950
    0
  24. #949 PloyK. (@ploy2015za2) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 16:24
    เป็นฮารุต้อง Strong! !
    #949
    0
  25. #948 Onwara Kaewkrajog (@onwarakaewkrajok) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 14:49
    รอน่ะค่ะ~
    #948
    0
  26. #428 เทดดี้ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2558 / 17:01
    ยุยจัง น่ากลัวมากเรย นางมารร้ายสุดๆ

    จะติดตามต่อไปน่าค่่ะ เขียนต่อเยอะน่า

    พยายามเข้านะค่ะ ^///^ สู้ๆ
    #428
    0
  27. #363 TheLovely Ploypink (@ioi-ploypink-ioi) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 เมษายน 2558 / 17:48
    ยุยจังน่ากัวอ่ะ โป้ย -[]- ฮารุจัง~!แย่แน่!! T^T (แต่งได้ดีมากเลยอ่ะ กลัวยุยจังง่าา~!!)
    #363
    0
  28. #359 annatitaya1 (@annatitaya1) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 เมษายน 2558 / 13:59
    ถ้าจะแย่งของฮารุจังก็ถามทุกคนทีว่าใครอยากไปอยู่กับ โคโมริ ยุย กะน
    #359
    0
  29. วันที่ 13 พฤษภาคม 2557 / 14:51
    ยุยโดนคอร์เดเลียสิงรึเปล่าอ่ะ -O-;;; น่ากลัวเกิน
    #169
    0
  30. #162 ROSE (@forever_cara) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2557 / 21:45
    มาแล้วๆๆๆๆ ยุยกมันชรั่ว!!!!!!!!!!!!
    #162
    0
  31. #161 Kimiyoshi Ranna (@mookmane) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2557 / 20:34
    ตอนสุดท้ายของss2ให้ยัยยุยนั่นตายอย่างอนาจเลยนะเคอะ!! ไรเตอร์~!!! // ไปบังคับเค้าอีก!! สู้ๆนะค่ะ!! >w<
    #161
    0