คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Sins : Lust (Yaoi)

ตอนที่ 2 : Cattleya - Mature charm


     อัพเดท 26 พ.ย. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ซึ้งกินใจ
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : nigiri-sushi ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nigiri-sushi
My.iD: https://my.dek-d.com/nigiri-sushi
< Review/Vote > Rating : 100% [ 20 mem(s) ]
This month views : 956 Overall : 160,028
4,361 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 4040 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Sins : Lust (Yaoi) ตอนที่ 2 : Cattleya - Mature charm , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 19392 , โพส : 169 , Rating : 8% / 186 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



 





นัยน์ตากลมโตทอดมองไปที่นักศึกษาชายหญิงทั้งหลาย แต่ละคนรุ่นราวคราวเดียวกันทั้งนั้น ชุดที่พวกเขาใส่เป็นเสื้อสีขาวสะอาด หน้าตาสะอาดสะอ้านหมดจด กระเป๋าที่ถือนั่นก็ดูดี แล้วยังตำราหลายเล่มที่ต่างคนต่างหอบมา มันเป็นภาพที่ดูโก้หรูที่สุดในความคิด

แยมอายุยี่สิบปีแล้ว แต่ไม่ได้เรียนหนังสืออย่างที่ใครๆได้ทำ อย่างเก่งได้แค่ม.3 ก็ดีสุด วันหนึ่งๆแยมอยู่ในบ้าน ทำงานบ้านแล้วก็ทำของขายเลี้ยงสองชีวิตทั้งตัวแยมเองแล้วก็พ่อด้วย ส่วนแม่..แยมไม่เคยเห็นหน้าตั้งแต่เกิดแล้ว พ่อว่าแม่หนีตามชู้ไป พ่อยังด่าบ่อยๆว่าถ้าแยมเกิดมาเป็นผู้หญิงคงจะ ร่านไม่ต่างกัน   

แยมก้มหน้าก้มตาเย็บกระเป๋าผ้าในมือต่อ ลองใช้ลวดลายหลากหลายมากขึ้นสำหรับการวางขายตรงถนนคนเดินที่วัวลาย บางครั้งก็แกะไม้ทำเป็นที่คั่นหนังสือไปวางบ้าง ที่แยมถนัดก็มีงานฝีมือเล็กๆน้อยๆ เอาให้เก่งสุดคือเพ้นท์ภาพลงร่มกระดาษสา แต่พักหลังใครๆก็ทำสินค้าแบบนี้ ของที่แยมทำเลยขายไม่ค่อยออกเท่าไหร่

เสียงแก้วแตกกระจายตรงหลังบ้านดึงความสนใจของคนที่กำลังแทงเข็มลงเนื้อผ้า ท่าทางพ่อจะเมาอีกแล้ว คงเพราะภาพขายไม่ค่อยได้ พ่อเป็นทุกข์..และคิดดับทุกข์นั้นด้วยเหล้าอย่างเคย

โดนแดกอีกแล้ว สัตว์! ” เสียงสบถดังแว่วเข้ามา พอให้คนได้ยินเข้าใจว่าพ่อเสียไพ่ พ่อเล่นทั้งวงไพ่ ทั้งตั้งไฮโล

ลำพังเงินปกติจากการขายภาพได้มาครั้งละครึ่งพันอาจพออยู่ได้ แต่เพราะพ่อติดทั้งเหล้า ติดทั้งการพนัน ความเป็นอยู่ของแยมเลยไม่ดีกว่าที่เป็น

พ่อเมาแล้ว แยมเข้าไปพยุงคนที่นั่งกอดขวดเหล้าขาวอยู่อย่างนั้น

เสือก! ” ธวัชด่า เขากำลังมึนๆ ความรู้สึกรังเกียจลูกชายคนเดียวตรงหน้ามันตีแทรกเข้ามา หน้าตามึงนี่ถอดแบบแม่มึงมาไม่มีผิด อีนางงามสันกำแพง ถุ้ย! อีแพศยา อีกะหรี่! ”  

แยมเคยเสียใจที่พ่อด่าแม่อย่างนั้น แต่ตอนนี้ชินแล้ว พ่อจะด่าแยมว่าเหมือนแม่ตอนที่พ่อเมาหนักๆ ถ้าเวลาปกติพ่อจะดีด้วย แม้ว่าจะดีไม่มากนัก

มึงมีเงินมาให้กูมั้ย เอาเยอะๆแบบคราวก่อนนั้นน่ะ ธวัชเมาแอ๋ ล้มลุกคลุกคลานอยู่ตรงพื้นปูนซีเมนต์ ปัดมือเล็กๆที่พยายามจะช่วยประคอง

ไม่มีแล้ว..แยมพึมพำ นึกถึงเงินก้อนโตที่ใครคนหนึ่งยัดใส่มือมา

เรื่องมันนาน..ผ่านมาห้าปีเห็นจะได้ ตอนนั้นแยมอายุสิบห้าเอง เพื่อนบอกว่าจะหาเงินได้เร็วก็ลองไปขายดู ไม่ต้องลงทุน แค่นั่งรอ อย่าทำหน้าบางมากนัก แต่ก่อนแถวกำแพงดินเขาก็ขายกันเป็นกิจจะลักษณะ โดยเฉพาะหนุ่มกรุงชอบเหลือเกินกับสาวพื้นเมือง

แต่กูไม่ใช่ผู้หญิง แยมท้วง มองเพื่อนที่เอาน้ำล้างหน้าล้างตาจนสะอาดเอี่ยม

มึงสวย ผิวก็เนียน หน้าตาก็ดี เพื่อนข้างบ้านจับหัวแยมให้ชะโงกดูกระจก อย่าให้เสียชื่อแม่มึง อุตส่าห์เป็นนางงามร้อยเวที สวยทั้งทีก็ต้องหาแดกให้ได้เยอะหน่อย

แยมเลยไปนั่งรอที่หนองบวกหาด ก้มหน้าก้มตาทำใจกล้า พอรู้สึกว่ามีผู้ชายหยุดยืนดูเลยร้องบอกค่าตัวไป คิดว่าจะได้ห้าร้อยแต่กลับได้หกพัน คิดว่าจะเป็นลูกค้ากลัดมันธรรมดา..แต่กลับกลายเป็นอาณะ..อากฤษณะ เพื่อนรุ่นน้องของพ่อ

..ฉันซื้อเธอแล้ว และฉันก็ไม่ชอบใช้ของร่วมกับใคร เธอเป็นของฉันคนเดียว..

..อย่าคิดขายตัวให้ใครอีก..ถ้าไม่ใช่อาณะของเธอ..

แยมเก็บธนบัตรใบแรกสุดและใบสุดท้ายไว้ เก็บใส่ซองอย่างดี ซ่อนไว้ใต้หมอน ที่เก็บสองใบนั้น..เพราะมันเป็นใบที่อาณะจับต้องนานที่สุด แยมเหลือเงินอีกสี่พัน แยมยกให้พ่อหมด พ่อดีใจมาก เงินสี่พันนั้นใช้ได้นานเกินคาด

..แต่เงินสองพันที่แยมมี..แยมไม่ได้คิดใช้เลย..

แยมพยายามหาเลี้ยงชีวิตด้วยวิธีอื่น แม้ว่ามันจะยากเย็นและลำบากกว่าการนั่งขายตัว แต่แยมก็จำได้ตลอดว่าอาณะสั่งอะไรไว้ มีอยู่อย่างเดียวที่แยมไม่ทำ..คือการไปเอาเงินกับลูกน้องของอาณะที่ร้านแกลเลอรี่นั่น แยมรบกวนครั้งเดียวก็หน้าด้านเกินพอ

มีเสียงแตกเกิดขึ้นอีกครั้ง คราวนี้พ่อร้องโอดโอย สงสัยคงล้มทับขวดแก้ว น้ำหนักที่มีเลยไพล่ไปทำมันแตกเข้า บาดลงมือขวาของพ่อเป็นรอยยาว เลือดไหลโซม ส่งกลิ่นคาวชวนคลื่นเหียน แยมเกลียดเลือด..ไม่ชอบอะไรที่เป็นสีแดงเข้ม มันชวนอาเจียน

โอ๊ย..เหี้ยเอ๊ย กูวาดภาพไม่ได้แล้ว ธวัชร้องลั่น กระทืบเท้าลงพื้นทั้งที่นั่งพิงฝาด้วยความโมโห กลิ่นเหล้าคละคลุ้งไปหมด

เดี๋ยวแยมทำแผลให้ ร่างเล็กกุลีกุจอเอาน้ำสะอาดใส่ขัน บรรจงวางมือพ่อลงแต่ธวัชดิ้นแรง แผลฉีกขาดเข้าอีก ทั้งฤทธิ์มึนเมาทั้งฤทธิ์ความเจ็บปวด แยมแทบจับตัวพ่อไว้ไม่ได้ พ่ออยู่เฉยๆก่อน

ไปให้พ้นกูไป๊! ” เขายกขาถีบเข้าท้องน้อยของลูกชาย ความหงุดหงิดเป็นตัวกระตุ้น ไม่รู้เลยว่าคนที่ตัวเล็กขนาดนั้นจะไปทนแรงอะไรได้มากมาย ทำไมแม่มึงไม่เอาไปเลี้ยงด้วยวะ ลำบากลำบนกูชิบหาย

แยมจุกจนตัวงอ น้ำตาหยดหนึ่งไหลลงมา ไม่ใช่เจ็บกาย..แต่มันเจ็บปวดที่ใจ

อย่ามาสำออยนะไอ้ลูกเวร ถ้ามึงมีเวลาขนาดร้องไห้ก็ไปหาเงินมา กูเลี้ยงมึงมาพอแล้ว ถึงคราวมึงเลี้ยงกูบ้างล่ะ! ” ธวัชเมามายไม่ได้สติแม้ว่าปากจะยังด่าทอ

เขาเดินกุมมือ ร้องโอยเพราะความปวด ล้มตัวลงนอนที่ฟูกเก่าๆ พอหัวถึงหมอนก็สัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างที่ซ่อนอยู่ใต้นั้น มืออีกข้างควานลงไป ไม่ทันที่แยมจะได้ขอร้องว่าอย่า

เงินนี่หว่า ดวงตาแห้งผากหรี่ปรือ เห็นธนบัตรใบละพันยิ่งกว่าเห็นทองหลายแท่ง ยามนี้มันมีค่าที่สุด เดี๋ยวนี้หัดโกหกพ่อมึงเหรอ ไอ้ลูกทรพี! ”

พ่อจะเอาไปทำอะไร นั่นเงินอาณะให้แยม แยมลนลานเข้ามาขอคืน ถ้าจะเก็บไว้ทำแผล แยมไม่ว่า แต่พ่อคงตั้งใจเอาไปซื้อเหล้ามามากกว่า

อย่าเสือกเรื่องของกู! ไอ้ณะมันให้มึงเยอะขนาดนี้เชียว หนอย! ทำเป็นซ่อน เทิดทูนบูชาอะไรมันขนาดนั้น เขาเดินอาดๆ ป่ายมือสะเปะสะปะออกนอกบ้านไป จุดหมายมีที่เดียวคือร้านขายของชำ จะกินอะไรก็ได้หมด มีเยอะแยะขนาดนี้เขาคงซื้อเหล้านอกราคาถูกมาซดได้

แยมมองตามหลังพ่อ เสียงปิดประตูดังปังสนั่นหวั่นไหวก้องเข้ามาในหัว น้ำตาที่ร่วงลงทำให้ต้องกอดเข่าร้องไห้ ห้าปีก่อน..พ่อไม่เป็นหนักขนาดนี้ เงินที่มีแค่สี่พันก็ใช้ประหยัดได้เหลือเฟือ พ่อติดเหล้ามากขึ้น ไม่ทำงานทำการเหมือนเคย

ตกดึกคืนนั้นพ่อกลับมา กอดเหล้ามาด้วยขวดหนึ่ง มาถึงก็ล้มตัวตรงชานบ้าน แยมต้องลุกจากโต๊ะเล็กๆที่ใช้ปักผ้าเข้ามาพยุงพ่อเข้านอน พ่อร้องโอดครวญเพราะปวดแผล มันอักเสบมากขึ้น น่ากลัวว่าคงกลัดหนองแน่

มือขวาของพ่อเป็นสิ่งสำคัญ พ่อใช้วาดรูป เหมือนกับที่อาณะใช้วาดภาพ จริงๆแล้วฝีมือพ่อไม่ได้ด้อยกว่าใครแต่ฝีมือของอาณะ ไม่มีศิลปินคนไหนเทียบได้จริงๆ มันมีจิตวิญญาณซ่อนอยู่ในทุกๆปลายพู่กัน

ปวดโว้ย..แม่งเอ๊ย ธวัชร้อง นอนกระสับกระส่ายอยู่ทั้งคืน

แยมมองพ่อด้วยความกังวล ลองทำความสะอาดแผลให้ตอนนอนแล้ว แต่มันยังร้อนและบวมแดง ตัดสินใจว่าต้องพาไปหาหมอ แต่เมื่อควานหาเงินในกระป๋องสังกะสี มันมีแค่เหรียญสิบบาทไม่กี่เหรียญเท่านั้น วันก่อนมันยังนับได้ร้อยสองร้อย แปลว่าพ่อคงมาเปิดกระป๋องของแยมแล้วเอาเงินไปซื้อเหล้าแน่

รุ่งเช้า แยมตัดสินใจไปขอยืมเงินเพื่อนบ้าน คำตอบก็อย่างที่คาดไว้ ไม่มีใครมีเงินเหลือเฟือพอให้ยืม

มึงอยากได้เงินเร็วๆมั้ยล่ะ เสียงของเพื่อนคนเดิมชักชวนอีกครั้ง ตอนนี้มันดูโก้มากขึ้น มันกระแนะกระแหนว่าถ้าแยมทำตามที่มันบอก ป่านนี้ก็คงโก้แบบมันแล้ว ห้าปีใช่ว่าจะเก็บเงินไม่อยู่ มันใส่รองเท้ามียี่ห้อ หวีผมเรียบ เชิ้ตตัวเก่งราคาแพง มันมีเงินขนาดดาวน์มอเตอร์ไซค์ขับอวดสาวได้ แยมคิดว่ามันเก่ง

มึงมีเงินให้กูยืมมั้ย เดี๋ยวกูคืน แยมขอ มองมันผิวปากหวือ ทำท่าจะออกไปหาเงินอีก

กูมีให้สองพัน คำตอบของมันทำเอาแยมปวดใจ

..สองพันที่เก็บมาห้าปี..หายไปได้ง่ายดายเพียงแค่กระพริบตา..

สองพันก็ได้ แล้วจะรีบใช้คืน พ่อกูไม่สบาย ต้องพาไปหาหมอ แยมนึกถึงพ่อที่ตอนนี้ไข้รุม คงเพราะปวดมากจนขยับไม่ได้

แต่กูจะเอาคืนเย็นนี้นะ ถ้าไม่รับปากกูไม่ให้

แยมนิ่ง ไม่รู้จะหามาคืนมันทันได้ยังไง กระเป๋าที่ปักก็ยังไม่เสร็จ กำไรก็ใช่เยอะ ต้องขายกี่สิบใบกันกว่าจะครบสองพัน

เอางั้นก็ได้ แต่แยมก็รับปากไปก่อน ยังเหลืออีกหลายชั่วโมงกว่าจะเย็น

ฝ่ายตรงข้ามยื่นธนบัตรใหม่เอี่ยมให้ แยมรับมาด้วยความดีใจ บอกขอบคุณมันแล้วกระวีกระวาดไปหาหมอที่คลินิก หมออุตส่าห์มาดูแผลให้พ่อถึงที่บ้าน แต่รวมค่ายา ค่ารักษาแล้วยังอะไรต่อมิอะไร มันก็เกินสองพันอยู่ดี เพื่อนข้างบ้านนั่นก็เร่งรัดจะเอาเงินคืน

มึงก็ไปทำอย่างเดิมดิว้า ครั้งก่อนยังได้ตั้งหกพัน ครั้งนี้มึงอาจจะได้เป็นหมื่นนะเว้ย หน่วยก้านก็ไม่เลวอย่างน้อยก็มีเนื้อมีหนัง ไม่เป็นกุ้งแห้งเท่าไหร่

อาณะไม่อยากให้กูขายตัว แยมท้วง ว่าจะขอผ่อนผันเรื่องหนี้ ถ้าให้ทยอยคืนล่ะก็ทำได้แน่

ไอ้อาณะอะไรของมึงพูดแค่นี้ก็เชื่อเขาแล้ว ไงล่ะมึง..จงรักภักดีกับคนที่ไม่ได้อยู่ด้วยมาชาติเศษ พอเดือดร้อนแล้วมึงมีเงินหกพันนั่นของเขาอีกรึก็เปล่า ได้แต่แดกฝันลมๆแล้งๆ พ่อมึงคงตายก่อน

แยมนิ่ง..เงียบไปนาน คิดแล้วคิดอีก กว่าจะได้คำตอบ กว่าจะรู้ตัว แยมก็มาหยุดอยู่หน้าแกลเลอรี่ร้านนั้นแล้ว

ปลายนิ้วเรียวลูบลงบนกระจกใส แสงสว่างยามค่ำคืนของถนนนิมมานทำให้ดวงตาคู่หวานจ้องมองภาพด้านหน้านั้นได้ไม่ยาก ภาพนางฟ้าปีกใสถูกวางไว้หน้าร้าน ติดป้ายไว้ว่าไม่ขาย สปอร์ตไลท์เล็กๆด้านล่างทำให้เนื้อสีมีมนตร์ขลัง

ยิ้มไว้แยม..ยิ้มไว้ แยมสั่งตัวเองก่อนจะแย้มยิ้มให้กับนางฟ้าตัวน้อยๆบนกลีบดอกไม้

..เก็บความสะอาดและบริสุทธิ์ของเธอเอาไว้ อย่าให้ใครมาเอาเปรียบ..

..เก็บมันให้มั่นคงเหมือนกับภาพวาดนี้..  

อาณะ..แยมจะเก็บไว้ได้นานเท่าไหร่ จะเก็บมันไว้ได้อย่างที่อาบอกจริงรึเปล่า แยมพึมพำ นัยน์ตาหมองเศร้าลง

..ถ้ายิ้มได้ตลอดกาลเหมือนภาพวาดก็คงดี..

..ถ้าบริสุทธิ์ได้ตลอดไปเหมือนนางฟ้าตรงหน้า..คงจะวิเศษไม่ใช่น้อย..

ร่างเล็กถอนหายใจ ลังเลที่จะก้าวเดิน จะกลับไปที่สวนสาธารณะนั่นอีกครั้งแล้วหาลูกค้า หลับหูหลับตานอนรอ ปล่อยให้ผู้ชายแปลกหน้าตักตวงเข้าไป หรือว่าจะเดินกลับบ้าน ตั้งหน้าตั้งตาปักกระเป๋า ไม่ต้องหลับต้องนอน ไม่ต้องพักผ่อนจนกว่าจะหาเงินได้

..อยากให้อาณะอยู่ด้วย..

แยมมองดูภาพวาดเป็นครั้งสุดท้ายก่อนก้าวถอย แผ่นหลังบอบบางชนเข้ากับลำตัวสูงโปร่ง รีบร้อนขอโทษพร้อมเงยหน้ามอง หัวใจเหมือนหยุดเต้นเมื่อสบกับร่างตรงข้ามแล้ว..มีความรู้สึกว่าคล้ายคลึง

..แต่ก็ไม่ใช่..

นายเป็นใคร เสียงทุ้มต่ำนั้นดูห้าวแหบ มองมาเหมือนไม่เป็นมิตรนัก

เอ่อ..ผม..แยมพูดตะกุกตะกัก ใจที่เต้นเร่าพลันสงบลงเมื่อนึกรู้ว่าไม่ใช่ใครบางคนที่คอยเฝ้ารอ

แยมมาที่นี่ตอนดึกๆหลายต่อหลายครั้งเวลาสูญเสียกำลังใจ มาดูภาพวาดของอาณะ เมื่อเห็นนางฟ้ายิ้มได้แยมก็ยิ้มได้ แต่แยมไม่เคยเจอคนที่แยมหลงรักคนนั้นอีกเลย..ไม่เคยเจออีกตลอดห้าปีที่ผ่าน

ขายเหรอ..เขาเหยียดยิ้ม เป็นยิ้มร้ายกาจที่แยมพาลไม่ชอบเลย

คิ้วเรียวขมวดมุ่น ชักสีหน้าด้วยความไม่พอใจ แยมไม่ชอบรอยยิ้มมีเลศนัยแบบนั้น เมื่อเทียบกับอาณะ.. อาณะอบอุ่นกว่า อ่อนโยนกว่า

เอ้า! ถามไม่ตอบ ขายรึเปล่า ขายเท่าไหร่ เขาสรุปเสร็จสรรพ รั้งข้อมือเรียวขาวขึ้น พลิกไปมาเหมือนจะดูร่องรอยบอบช้ำ

แยมดึงมือหนี ปากอยากตอบว่าเปล่า แต่ธนบัตรหลายใบที่แยมจะใช้เป็นค่าข้าว ค่าน้ำ ค่ายา ค่ารักษาของพ่อมันลอยอยู่ต่อหน้า เสียงของเพื่อนที่กินฐานะเจ้าหนี้ก็แทรกเข้าในหัว

ไอ้อาณะอะไรของมึงพูดแค่นี้ก็เชื่อเขาแล้ว ไงล่ะมึง..จงรักภักดีกับคนที่ไม่ได้อยู่ด้วยมาชาติเศษ พอเดือดร้อนแล้วมึงมีเงินหกพันนั่นของเขาอีกรึก็เปล่า ได้แต่แดกฝันลมๆแล้งๆ พ่อมึงคงตายก่อน

เฮ้..ฉันไม่มีเวลาทั้งคืนนะ เด็กหนุ่มคนนั้นขึ้นเสียง เขาดูเลือดร้อน อายุคงไม่เท่าไหร่ อย่างน้อยแยมก็ดูออกว่าเด็กกว่า

ตอนที่แยมกำลังลังเลก็มีเสียงมอเตอร์ไซค์ดังขึ้น มีพวกหนุ่มสาวหลายคนบิดเวสป้าผ่านมาทางนี้ คงรุ่นราวคราวเดียวกับคนตรงหน้า แยมนึกอิจฉาพวกเขาตอนนั้น แยมเองก็อยากมีเงินใช้จ่ายของฟุ่มเฟือยเหมือนกัน

ไอ้ภัทร ไหนว่าจะแวะมาดูร้านพ่อมึงไง เสือกมารอหิ้วเด็กอะไรตรงนี้ หนึ่งในคนขับพวกนั้นร้องทักขึ้น ทำเอาแยมหน้าชา

คนที่ถูกเรียกยิ้มมุมปาก ยักไหล่เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น กูก็แค่อยากจะลองขึ้นครูดูซักครั้ง

ไอ้เหี้ย พวกเพื่อนๆโห่ร้อง ขึ้นกับผู้หญิงสิเว้ย เสือกมาขึ้นอะไรกับผู้ชาย หน้ามันสวยก็จริงแต่แม่งไม่มีนมอยู่ดี ฮ่าๆ

แก่แดดจังนะไอ้สัตว์ มึงรอเอนท์เชียงใหม่ให้ติดก่อนเถอะค่อยหารางวัล เดี๋ยวกูหาซิงๆให้

สารพัดคำพูดที่ตอกหน้าเข้ามา แยมไม่มีสิทธิ์ร้องท้วงหรอกว่าแยมไม่ได้มีอาชีพอย่างนั้น..ในเมื่อแยมกำลังจะทำอาชีพอย่างว่าจริงๆ

 แล้วน้องคนสวยเท่าไหร่ล่ะจ๊ะ ฮิ้ว~ ”

แยมเบือนหน้าหนี เดินถอยห่างออกมาแต่เด็กตรงหน้ารั้งแขนไว้ก่อน

เพื่อนพี่ถาม อย่าทำหยิ่งไม่เข้าเรื่องสิ

ร่างเล็กไม่ค่อยพอใจนัก อย่างน้อยเขาก็อายุมากกว่า แต่จะมาถือศักดิ์ศรีอะไรตอนที่ไม่มีเงินแล้วเที่ยวเดินเร่หาลูกค้าอยู่แบบนี้กันเล่า

หกพัน แยมตอบห้วนๆ คิดว่าเขาคงไม่สู้ราคา

..ตัวแยมมีค่าหกพัน..เงินจำนวนนี้ขายแล้ว..

..ขายให้กับอาณะคนเดียว..

แพงซะด้วยนะมึง แม่งเรียกซะเลิศเลอ ถามมันซิว่าซิงมั้ย แล้วหกพันนี่รุมทั้งฝูงไหวรึเปล่า เพื่อนชายคนหนึ่งร้องถามมาหยาบคาย

ว่าไง..รับทั้งหมดนี่ไหวมั้ย เด็กหนุ่มชื่อภัทรอมยิ้ม ควักกระเป๋าเงินตั้งท่าจะควักแบงค์พัน เขายักคิ้วให้พวกเพื่อนๆถัวกันจ่ายมาคนละใบ

แยมถอยกรูด รู้สึกโกรธขึ้นมาดื้อๆ นอกจากโกรธแล้วยังกลัวด้วย ไม่เอา..ไม่ไหวหรอก  

พวกที่รอฟังหัวเราะครืน ต่างฝ่ายต่างเห็นว่าเสียเวลาหยอกเย้ามาพอสมควรแล้วถึงได้เรียกเพื่อนที่ยืนอ้อยอิ่งอยู่ให้เลิกล้อเล่น

ไปกาดฝรั่งดีกว่ามึง อย่าชักช้า วันนี้พ่อมึงยังไม่มาไม่ใช่เหรอ ค่อยโผล่ตอนเช้าก็ได้

หนุ่มตัวสูงหันมองร้านแกลเลอรี่ที่ว่าแล้วทำท่าเหนื่อยหน่าย เขาล่วงหน้ามาเชียงใหม่ มาเจอกับเพื่อนๆสมัยประถมก่อน พ่อของเขาจะตามมาจากกรุงเทพทีหลัง เห็นว่าจะถึงวันนี้เลยมาหาที่นิมมาน แต่เห็นร้านปิดอยู่ คิดว่าอาจจะยังอยู่โรงแรม ไม่ได้เข้ามาวันนี้

 นรภัทรหันมาทางคนตัวเล็กที่ยืนหลบมุม มองเสื้อเก่าปอนๆแล้วนึกเทียบกับตนขึ้นมาชั่วครู่ คืนนี้เขาจะไปเที่ยวกับเพื่อน ใช้เงินมือเติบตามสบายแต่คนตรงหน้าคงไม่มีโอกาสได้ใช้จ่ายตามใจเหมือนเขา ไม่อย่างนั้นคงไม่มาขายตัว

เอ้า..เอาไป เขาดึงแบงค์พันขึ้นมาใบหนึ่ง ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าจะทุ่มเงินค่าเหล้าตั้งขวดทำไม โดยเฉพาะให้กับคนที่ไม่รู้จัก อาจจะเพราะว่าอีกฝ่ายอายุใกล้เคียงกับเขาก็ได้ ก็แค่นึกเวทนาเพื่อนร่วมโลก

..อีกอย่าง..ในเมื่อพ่อเขารวยนักก็ช่วยใช้เงินหน่อยเป็นไร..

เด็กหนุ่มนึกพาลไปถึงบิดาของตนอย่างไม่สบอารมณ์ ความสัมพันธ์ของเขากับพ่อใช่ว่าจะดี มันเหมือนมีกำแพงบางอย่างขวางกั้น พ่อให้เขาใช้เงินไม่เคยขาดมือ อยากได้อะไรก็ได้ พ่อให้ทุกอย่าง..เว้นเพียงเวลาและการเอาใจใส่ พ่อเป็นแบบนี้เสมอมา..แล้วก็คงจะเป็นตลอดไป

แยมมองเงินที่ถูกยัดใส่มืออย่างงุนงง ไม่เข้าใจเหตุผลอะไรทั้งสิ้น รอยยิ้มของเขาและเสียงพูดคุยเฮฮาก้องอยู่ในหัว มันเหมือนจะซ้อนทับลงภาพของใครคนหนึ่ง..แต่ก็ซ้อนกันได้ไม่สนิท

..คงเพราะคิดถึงมากเกินไป..โหยหา..อาวรณ์..

..อยากเจอเหลือเกิน..

......

ภัทร..มาทำอะไรที่นี่ น้ำเสียงทุ้มต่ำดังขึ้น

แยมนิ่งงัน มีเสียงฝีเท้ามาหยุดยืนอยู่ด้านหลังเงียบเชียบ ใครบางคนก้าวเข้ามาโดยที่แยมไม่ทันรู้ตัว ไม่แตกต่างจากครั้งแรกที่เจอกัน จู่ๆเขาก็มายืนอยู่ตรงหน้า จู่ๆ..ก็เข้ามาขโมยความรู้สึกในใจไป

นรภัทรหยุดหัวเราะกับเพื่อน หันมองผู้ชายตัวใหญ่ที่เขายังต้องใช้เวลาอีกหลายปีมากมายนักกว่าจะเทียบเคียง เขาถูกข่ม ไม่สามารถดีเด่นเท่าอีกฝ่ายได้ไม่ว่าจะพยายามอย่างไร ไม่ว่าจะรูปร่าง หน้าตา นิสัยใจคอ ฐานะการเงิน กระทั่งบุคลิก เขากลายเป็นเด็กน้อยที่ไม่ยอมโต..เป็นเหมือนสุนัขจรจัดที่แหงนคอรออวดอ้างเพื่อวัดรอยเท้ากับราชสีห์

พ่อ..

แยมตัวชา หันขวับไปมองคนเบื้องหลังที่ก้าวออกมาจากมุมมืดของแสงไฟ ใบหน้าหล่อเหลานั้นยังคงเดิม รอยยิ้มอ่อนโยนนั้นยังไม่เปลี่ยนแปลง รูปร่างเขาสูงใหญ่ ตลอดเวลาห้าปีที่ผ่าน เขาเคยสง่างามเช่นไร ตอนนี้กลับทบเท่าทวีคูณ ความอบอุ่นที่สัมผัสได้มันมากมายเกินจะพูดออกมาเป็นคำ

อาณะ..

เจ้าของชื่อมองเด็กน้อยตัวเล็กที่ยืนขวางอยู่ มุมปากได้รูประบายยิ้มออกมา ดีใจที่เจอกันที่นี่

นรภัทรยืนนิ่ง คิ้วขมวดเข้าหากันในทันที เขาคงไม่ชอบใจนักถ้าต้องมารู้ว่าเวลาพ่อมาเชียงใหม่ พ่อได้ใครเป็นเพื่อนร่วมเตียง..หากคิดอีกที พ่อคงไม่ขาดสาวๆข้างกายขนาดที่ไปคว้าเอาเด็กผู้ชายมานอนด้วยหรอก

พ่อของเขาเป็นคนมีเสน่ห์ เป็นเสน่ห์แบบผู้ใหญ่ที่ทำให้ใครต่อใครชื่นชม หลงใหลเพียงแค่แรกคุย อบอุ่น อ่อนโยน นุ่มนวล มั่นคง น่าเชื่อถือทุกอย่าง เทียบกับเขาที่เอาแต่อารมณ์ ใจร้อนและยังมุทะลุ เขามันต่ำเสียยิ่งกว่าต่ำ

แม่หลงใหลพ่อ..บอกว่าพ่อเป็นเจ้าชายในฝัน เป็นผู้ชายที่ใครๆก็อยากได้ แต่ในความอยากได้นั้น..แม่เพิ่งรู้ว่ายากเกินเอื้อมเหลือเกิน

..บางครั้งพ่อดูเย็นชา..ยากเกินจะไขว่คว้าให้ถึงก้อนเนื้อที่เรียกว่าหัวใจ..

..บางที..พ่ออาจจะเป็นมนุษย์ที่ชุบขึ้นจากรูปปั้นอันไร้หัวใจนั่นก็ได้..

แยมไม่ได้ใส่ใจการพูดคุยของเด็กหนุ่มรุ่นน้องเท่ากับการจับจ้องที่ผู้ชายคราวพ่อ หัวใจแยมเต้นแรง มันเต้นแทบจะหลุดออกมา กลิ่นน้ำหอมเจือจางจากเรือนกายสูงใหญ่ทำให้แยมยืนไม่ติด ไหล่ของเขาผึ่งผาย อกกว้างแข็งแกร่ง ไม่แตกต่างจากศิลาเทพ หากบอกว่าเขาก้าวออกมาจากแท่นหินนั้นก็คงไม่ประหลาดใจ

แยมรออาทุกวัน ร่างเล็กบางโผเข้ากอดชายเบื้องหน้า แยมคิดถึงอา

กฤษณะยิ้มน้อยๆ ยกมือขึ้นลูบผมนุ่มสลวยนั่นแผ่วเบา การกระทำของเขาทำให้ใครอีกหนึ่งไม่พอใจ เห็นได้ชัดว่านรภัทรโบกมือไล่ให้เพื่อนไปเที่ยวกันตามลำพัง คงมีเรื่องอยากพูดคุย

ทำไมพ่อถึงรู้จักเด็กนี่ นรภัทรหัวเสีย เขาเลือดร้อน ข้องใจอะไรจะต้องเอาคำตอบเดี๋ยวนั้น

คิดว่าฉันหิ้วเด็กมานอนงั้นเหรอ กฤษณะย้อนกลับ คำแทนตัวนั่นทำให้นรภัทรยิ่งหัวเสียหนัก

ใช่..พ่อเขา คุณกฤษณะผู้สูงส่งไม่เคยใช้คำแทนตัวเองกับลูกว่า พ่อสักคำ ตั้งแต่เกิดมาจำความได้ ไม่มีสักครั้ง..ไม่มีเลยด้วยซ้ำ

..แบบนี้ล่ะมั้ง..แม่ถึงบอกว่าพ่อเป็นคนที่เอื้อมไม่ถึง..

..เป็นเหมือนเทวรูปที่ไว้ตัว..ไม่ยินยอมก้มมองคนที่เอาหัวใจมาสักการะหรอก..

ก็แล้วพ่อทำจริงรึเปล่าล่ะ

แยมผละออกจากตัวของอาณะ คิ้วเรียวผูกกันแทบเป็นปม พ่อ? ”

สงสัยอะไรงั้นเหรอคุณหนู นรภัทรยิ้มเยาะ ไม่รู้รึไงว่าคนที่นายกอดอยู่เขามีเมียมีลูกแล้ว อย่าหวังอะไรมากเกินความจำเป็นสิ

กฤษณะไม่ได้โต้ตอบ เขาเพียงแต่ก้มมองเด็กที่เงยหน้ามอง ดวงตากลมใสนั้นรื้นด้วยหยดน้ำ

อาแต่งงานแล้ว? ” แยมทวนคำ หันมองเด็กหนุ่มอีกคนที่ทำท่าไม่พอใจ

..น่าจะรู้อยู่..แรกเริ่มถึงเข้าใจว่าภาพนั้นซ้อนทับกัน..

..ที่แท้..เขาคือสายเลือดเดียวกับผู้ชายคนแรกที่แยมรัก..

อาไม่ได้บอกแยม ร่างเล็กรู้สึกถึงอะไรบางอย่างในอกที่แตกเป็นเสี่ยง เหมือนหัวใจจะแหลกสลายไป

..หลวมตัวรักเข้าไปแล้ว..จะให้ทำอย่างไร..

อย่าลืมสิ แยมไม่ได้ถามอา กฤษณะพูดนุ่มนวลเหมือนเคย แต่ถ้อยคำของเขามักตัดรอน มันเป็นสิ่งที่คนใกล้ตัวเท่านั้นสัมผัสได้

..ความอบอุ่นที่คิดว่าอยู่แค่เอื้อม..ถ้าหากลองเอื้อมดู..มันจะมลายไปไม่ต่างจากไอร้อน..

แยมน้ำตาร่วง ขืนตัวออกจากอ้อมแขนกำยำนั้น ก่อนที่ใครจะทันเห็น แยมก็เช็ดน้ำตาตัวเองกับแขนเสื้อเก่าๆนั่นแล้ว

ไปถึงไหนก็ได้เมียถึงนั่นทุกที่เลยนะคุณพ่อ นรภัทรว่าประชด เดินหนีออกห่างแล้วคว้าหมวกกันน็อคขึ้นสวม สตาร์ทเครื่องยนต์เพื่อจะไปตามนัดกับเพื่อน

กฤษณะไม่ได้โต้ตอบตามเคย เขาเลิกใส่ใจกับคำพูดต่อว่าของลูกชายมานานแล้ว ลำบากลำบนจะมานั่งอธิบายว่ามันเนิ่นนานมากี่ปี..คงนับไม่ต่ำกว่าสิบปีที่เขาไม่ได้แตะต้องเรื่องพรรค์นั้นเลย อย่างน้อยก็ตั้งแต่ตอนที่เริ่มอยู่ตามลำพังยามค่ำคืน

อย่ากลับค่ำนัก เขาพูดกับเด็กใจร้อนนั่น คืนนี้ฉันคงไม่กลับบ้าน

ไม่ต้อง คงผมรู้ว่าพ่อไม่กลับบ้านอยู่แล้ว ผมรอจนเลิกรอแล้วล่ะ เขาว่าซ้ำ แม้ว่าจะมีบ้านอีกหลังในตัวเมืองเชียงใหม่ แต่พ่อแทบไม่ย่างกราย พ่อชอบอิสระ อาศัยพักค้างคืนที่โรงแรมตลอด เขาไม่แปลกใจหรอก ในเมื่อที่โรงแรมมันสะดวกกับการหิ้วเด็กมากกว่า

กฤษณะมองตามแผ่นหลังของลูกชาย หลายปีมานี้เด็กนั่นเติบโตขึ้น นิสัยใจร้อน อยากได้อะไรตามใจโดยไม่คิด ดื้อดึงจะมีให้ได้ เขาคิดว่าอย่างน้อยก็โชคดีที่นรภัทรเหมือนไฟ

..ไม่ได้เป็นน้ำแข็งเหมือนเขา..

แล้วเราล่ะ ทำไมมาซะไกล เขาหันกลับมาหาเด็กที่ยืนนิ่ง มองแบงค์พันในมือแล้วเข้าใจเรื่องได้ง่ายดาย คิดจะผิดสัญญากับอาใช่มั้ย

แยมส่ายหัว รีบยื่นเงินคืนแม้ว่าใจจะยังเจ็บร้าวอยู่ ปลายนิ้วที่แตะต้องกันทำให้เลือดในกายอุ่นซ่าน อะไรบางอย่างท้วงติงให้รีบห้ามปรามความรักนั่นไว้..ถ้าไม่อย่างนั้นคงเสียใจไปจนวันตาย

..เขาคงไม่ใช่คนที่จะเอื้อมถึงได้ง่ายนัก..

แยมยังไม่ได้ขาย คุณคนนั้นเขาให้มาเฉยๆ

กฤษณะมองด้วยดวงตาว่างเปล่า แยมคิดค่าตัววันนี้เท่าไหร่

หกพัน..เสียงที่ตอบออกไปชะงักกึก แต่..แต่แยมไม่ได้ตั้งใจ แยมแค่..

อาไม่ชอบคนผิดสัญญา ถ้าทำไม่ได้ก็อย่ารับปาก เขาสำทับ ดูเป็นคนที่เย็นชามากขึ้น มันน่ากลัวสำหรับคนที่อยู่ใกล้ชิด..แต่น่าหลงใหลสำหรับคนที่มองอยู่เพียงผิวเผิน

แยมไม่ได้ผิดสัญญา ร่างเล็กน้ำตาร่วงผล็อย สะอื้นอยู่แผ่วเบาด้วยความเสียขวัญ ทั้งที่แยมรักษาสัญญานั้นมาตลอดห้าปี..แยมกลับเลือกที่จะทำผิดสัญญาเอาวันนี้..วันที่ได้เจอหน้าผู้ชายที่แยมรักอีกครั้ง  

กฤษณะถอนใจ เขาเงยหน้ามองท้องฟ้า เชียงใหม่ปีนี้ยังหนาวอยู่เช่นเคย

อย่าร้อง ชายหนุ่มปลอบ แตะต้องแผ่วเบาที่ไหล่บอบบาง อาจะไปส่งบ้าน

แยมเดินตามเขาต้อยๆอย่างว่าง่าย หากหลงมัวเมากับราคะมากมายนัก ผู้ชายตรงหน้าอาจเลือกที่จะฉีกทึ้งเหยื่ออันโอชะกินตรงนี้ แม้ทำต่อหน้าต่อตาผู้คนก็คงไม่คิดอาย

ก้มหัว ร่างสูงใหญ่ยกมือขึ้นกันขอบประตูรถ จับเด็กตัวน้อยยัดใส่รถคันงามที่จอดเทียบอยู่หลังร้าน เขาเดินอ้อมมาทางฝั่งคนขับ เสียบกุญแจเข้าไปแล้วสตาร์ทเครื่อง พอหันมาด้านข้างก็ยังเห็นเจ้าตัวจ้อยเอาแต่เช็ดน้ำตา รัดเข็มขัดด้วยแยม

แยมยังคงเฉย น้ำตามันไม่หยุดไหลเสียที แยมก็แค่เด็กคนหนึ่ง อย่าหวังว่าวุฒิภาวะจะสูงนักในเมื่อไม่ได้เรียนแล้วก็ใช้ชีวิตอยู่แต่ในบ้าน แยมมีรักแรกเป็นผู้ชายที่จ่ายเงินหกพันเพื่อซื้อตัว มีพันธสัญญาคอยผูกรัดร่างกายเอาไว้ไม่ให้ตกเป็นของใคร เฝ้ารอจะเจอหน้าคนๆนั้นอีกครั้งเพื่อพบว่าเขาแต่งงานแล้ว มีลูกชายเสียด้วย มันน่าหัวเราะมากขึ้นไปอีกเมื่อแยมคิดผิดสัญญากับเจ้าชีวิตของแยมด้วยการขายตัวครั้งที่สองให้กับลูกชายของเขา

แต่เหนืออื่นใด..แยมกำลังคิดถึงเรื่องบางอย่าง

..ภรรยาของอาณะคือใคร..เธอสวยหรือเปล่า..

..อากอดเธอด้วยความรักใช่ไหม..จะอบอุ่นอ่อนโยนเทียบเท่าที่ทำกับแยมหรือมากกว่า..

กฤษณะส่ายหัว ยิ้มเพียงน้อยเมื่อชะโงกตัวข้ามเกียร์รถไปด้านข้าง ปลายจมูกโด่งเฉียดที่แก้มนุ่มนิ่มไปอย่างไม่ทันตั้งใจแต่ก็ทำให้เด็กน้อยหยุดร้องไห้ทันที เขาดึงเบลท์ออกมา คาดให้เสร็จสรรพก่อนจะผละกลับ

ภรรยาของอาสวยรึเปล่า แยมห่อไหล่ด้วยความหนาว ตื่นเต้นเหลือเกินที่ได้นั่งรถเก๋ง แต่ตื่นเต้นยิ่งกว่าเมื่อได้นั่งรถของอาณะ

แยมเคยเห็นพี่สาวข้างบ้านเฉิดฉายอยู่บนรถคันโก้ เธอบอกว่า ถ้าหาผัวมีเงินได้ก็จะกลายเป็นตุ๊กตาหน้ารถให้ชาวบ้านอิจฉาเล่น แยมเองก็อยากได้แบบนั้น อยากได้รถสวยๆขี่ แต่ที่มากกว่า..แยมอยากให้คนขับนั้นเป็นอาณะ

..แต่เขาคงมีตุ๊กตาหน้ารถเป็นคนอื่นไปแล้ว..

..แยมเป็นได้แค่ตุ๊กตาโสโครกข้างถนนเท่านั้น..

หืม? ” กฤษณะเลิกคิ้ว มองกระจกส่องหลังแล้วเปิดไฟเลี้ยว ยามที่เขาหัวเราะ แยมชอบมอง เพราะเขาดูเหมือนมนุษย์คนหนึ่ง..ไม่ใช่รูปปั้นหิน ถามเรื่องนี้ทำไม

แยมอยากรู้ เจ้าตัวอุบอิบ มือกำเสื้อสีซีดของตนแน่น

ชายหนุ่มหัวเราะแผ่ว จ้องมองแต่ถนนข้างหน้า

สวย..เขาตอบสั้นๆ

เหรอ..แล้วแยมก็ตอบรับสั้นๆ เพราะมันจุกไปหมด มีอะไรตีบแน่นอยู่ในลำคอจนพูดไม่ออก อาต้องรักเธอมากแน่เลย

คราวนี้เขาไม่ตอบ มีความแข็งกระด้างบางอย่างฉายชัดขึ้นในแววตา

อาจะอยู่ที่นี่นานมั้ย แยมเปลี่ยนคำถามเมื่อเห็นเขาเงียบ

ทำไม? อยากให้อารีบกลับเหรอ กลัวทวงสัญญาสินะ เขาหยอกเย้า อารมณ์ดีเหมือนเคย

คนฟังก้มหน้านิ่ง แก้มแดงซ่านด้วยหวั่นไหวกับประโยคง่ายๆนั้น แยมพร้อมให้อาณะทวงอยู่แล้ว

กฤษณะเพียงแต่หัวเราะ ไม่ตอบรับหรือให้ความหวังใดๆทั้งสิ้น เขาถามถึงพี่ธวัชแทน

พ่อไม่สบาย แยมพูดเมื่อชี้มือให้อาณะเลี้ยวรถเข้าซอยบ้าน กินเหล้าเมา ล้มกระแทกขวดแก้ว มือเขาอักเสบ แยมไม่มีเงินเลยออกมาหา

ก็เลยคิดจะขายตัวเอาเงินมารักษาพ่องั้นสิ เขาว่าเสียงห้วน ยิ่งเห็นเด็กเงียบก็ยิ่งพาลหงุดหงิด น้อยครั้งที่จะได้เห็นเขาหงุดหงิดเพราะน้อยเรื่องที่จะทำให้เขาหงุดหงิดได้ อาบอกแล้วว่าถ้าไม่มีให้มาที่ร้าน เด็กนั่นก็ไม่เคยบอกอาเลยว่าแยมมาอีก ถ้าอาไม่มาวันนี้ อาก็คงไม่รู้ใช่มั้ยว่าแยมคิดจะทำอะไร

แยมเพิ่งได้ยินเสียงอาณะพูดยาวๆเป็นครั้งแรก คิดว่าเขาพูดเป็นแต่ห้วนๆสั้นๆเสียอีก แยมชอบเสียงของเขา เสียงอาณะฟังดูอบอุ่นจริงๆ แค่ฟังเท่านั้น..ก็เหมือนแยมถูกเขากอดเอาไว้ทั้งตัว

แยมรออามาห้าปี..อาณะไปไหนมา แยมหันมองผู้ชายข้างกาย น้ำตาคลอเอ่อ อาณะทิ้งแยม

รู้ดีว่าคำพูดต่อว่าทั้งหมดมันเห็นแก่ตัว แยมคงคิดไปเอง คาดเดาเอาเองว่าเขาซื้อแยมแล้ว แยมจะกลายเป็นสมบัติของเขา แยมแค่เฝ้ารอว่าเขาจะมา เขาคงไม่ทิ้งขว้าง..แต่แยมก็คิดผิด

..เขาไม่มาหรอก..เขามีลูกมีภรรยาอยู่ด้านหลัง..

..เขาไม่จริงจังกับเด็กหาเช้ากินค่ำอย่างแยมอยู่แล้ว..

อาอยู่หลายที่ ร่อนเร่ไปเรื่อย กำลังคิดว่าจะมาอยู่ที่เชียงใหม่ถาวร เขาตอบ คำตอบต่อมาเป็นคำพูดที่ทำให้คนฟังหลงเชื่อไป ถ้าเขาไม่พูดมาจากใจจริงเขาก็คงเป็นนักรักตัวยง ชอบหว่านคำหวานให้คนตายใจ อาเป็นห่วงแยม อาเคลียร์ธุระเสร็จแล้ว แยมอยากให้อามาอยู่ที่นี่รึเปล่าล่ะ หือ..

อามาที่นี่เพราะแยมเหรอ หัวใจดวงน้อยเหมือนจะพองโตขึ้น ดวงตาทอประกายความหวัง

แล้วคิดว่าอามาเพื่อใครเล่า เขาหัวเราะ

ถ้ารอยยิ้มนั้นเปรียบได้เหมือนคมมีด ในใจคนมองคงขาดวิ่นเป็นเศษเสี้ยว เพราะแค่เผลอไผลมองไป ทุกอย่างก็ไม่อาจถอดถอนออกไปจากดวงใจได้เลย

แล้วภรรยากับลูกของอาล่ะ แยมกลั้นใจถาม

กฤษณะเลิกคิ้ว มองกระจกส่องหลังเห็นว่าไม่มีรถคันไหนตามมา เขาเท้าแขนลงกับพนักเก้าอี้ด้านข้าง ชะโงกมองท้ายรถแล้วถอยเข้าที่แคบ

แยมนั่งตัวเกร็ง..สัมผัสใกล้ชิดกันแค่เอื้อม แยมชอบกลิ่นน้ำหอมของอาณะ

ทำไมชอบถามเรื่องนี้จัง ฮึ..เขายกมือมาขยี้หัวเล็ก ดึงกุญแจรถออกแล้วเดินลงจากรถ เลี่ยงที่จะตอบคำถามนั้นแทน

ร่างบอบบางก้าวตาม เป็นฝ่ายเดินเข้าไปเปิดประตูรั้วสีขาวผุผังนั่นให้ก่อน พออาณะเข้าบ้าน แยมก็รีบปิดกลอนลง วันนี้แยมมีความสุข แยมได้เจออาณะ ได้เจอรักแรก ได้ยินข่าวดี อาณะจะย้ายมาอยู่เชียงใหม่ จะได้เจอกันทุกวันทั้งที่ยังไม่รู้เลยว่าอาณะจะมาพร้อมใคร..แต่แยมเต็มใจ..แยมยินดี

..เขาว่ากันว่า..อะไรที่ลักลอบ..มักจะทำให้เราลุ่มหลงและมัวเมา..

..แยมรู้ว่ามันผิด..แต่แยมต่อต้านมันไม่ได้..เหนี่ยวรั้งหัวใจไม่ได้..

..ใครจะรู้..แยมอาจจะเป็นอย่างพ่อว่า..

..ร่าน..เพราะเชื้อแม่มันแรง..

 

........................................................................................

 

 

 
กำลังเห่อ >///< เลยเขียนบ่อย แต่ก็โอ้โห~ หาเจอกันไวดีแท้ 555+
ถ้ามีเนื้อหาแบบ...เจอกันที่เดิมนะครับ อย่างที่เคยลงไว้ใน envy ตอนที่ 1
ชื่อตอนเอาภาษาดอกไม้มาแปล อย่างตอนแรกเป็นกลาดิโอลัส รักแรกพบ ตอนนี้เป็นดอกแคทลียา เสน่ห์ของผู้ใหญ่
ไม่รู้เมื่อไหร่จะได้ Coriander - Lust --> แปลว่าผักชีแท้ๆ - -"



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Sins : Lust (Yaoi) ตอนที่ 2 : Cattleya - Mature charm , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 19392 , โพส : 169 , Rating : 8% / 186 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7
# 169 : ความคิดเห็นที่ 4334
ชีวิตน้องคือรันทดมาก

จะดราม่าหนักมั๊ย กลัวใจ
Name : HaeMay < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ HaeMay [ IP : 49.229.142.196 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 ธันวาคม 2561 / 21:02
# 168 : ความคิดเห็นที่ 4318
หลงเสน่ห์นิยายบ้านนี้มาก
Name : Jekkju < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Jekkju [ IP : 58.8.138.216 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 พฤศจิกายน 2561 / 21:47
# 167 : ความคิดเห็นที่ 4283
ดูเคล้ารางความมาม่า จะแรง!!!
เตรียมผ้าเช็ดตัวมาซับน้ำตาซะ!!
Name : Kamobee < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Kamobee [ IP : 124.120.161.120 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 ตุลาคม 2561 / 19:22
# 166 : ความคิดเห็นที่ 4268
กลัวดราม่าหนักมาก ฮือ
Name : Pookkie1327 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pookkie1327 [ IP : 182.232.114.32 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 สิงหาคม 2561 / 13:44
# 165 : ความคิดเห็นที่ 4224
กลัวใจยังไงไม่รู้ สงสารแยมด้วย
Name : Sweet_Memory < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sweet_Memory [ IP : 182.232.216.196 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 มิถุนายน 2561 / 17:21
# 164 : ความคิดเห็นที่ 4213
อาณะดูอบอุ่น อ่อนโยน แต่เย็นช้าเข้าถึงยากอ่า ดูมีอะไรแอบแฝงไงไม่รู้
ดราม่าหนักแน่เลยเรื่องนี้
PS.  เอิ่มมม ถ้าจะขนาดนี้
Name : RukDeeNan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ RukDeeNan [ IP : 114.109.50.149 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 มิถุนายน 2561 / 18:49
# 163 : ความคิดเห็นที่ 4211
ทำไมรู้สึกว่าคนที่ต้องต่อสู้ชีวิตขนาดแยม ไม่น่าจะไร้เดียงสาขนาดนี้อ่า
Name : alisai < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ alisai [ IP : 27.55.99.23 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 พฤษภาคม 2561 / 16:51
# 162 : ความคิดเห็นที่ 4202
มองจากข้างนอกอาณะดูอ่อนโยนจริงๆแต่พอมองลึกๆลงไปรู้สึกว่าเย็นชาตามที่สื่อออกมาเลยฮรืออออ
Name : Hunbears < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Hunbears [ IP : 171.96.189.14 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 พฤษภาคม 2561 / 14:06
# 161 : ความคิดเห็นที่ 4199
แยมยังไร้เดียงสาอยู่เลย ละอาณะนี่ก็แปลก ๆ ดูเข้าถึงยาก
Name : kmxiioxe_ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kmxiioxe_ [ IP : 223.205.39.158 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 เมษายน 2561 / 22:45
# 160 : ความคิดเห็นที่ 4189
แยมมมมม แงง แยมแบบอ่อนต่อโลกจริงๆนะ เหมือนโลกทั้งใบของแยมคืออาณะอ่ะ ฮืออ
PS.  ิ-xxxibgdrgn- -ห่านบิน- -7_luhan_m- -bambam1a-
Name : MindGmini < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MindGmini [ IP : 171.4.242.177 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 เมษายน 2561 / 22:56
# 159 : ความคิดเห็นที่ 4165
แยมตอนนั้นยังเด็กเลยฝังใจกับเรื่องของอาณะ แยมในตอนนี้เลยมีแค่อาณะ แล้วอาณะนี่ยังไง เชื่อได้ใช่มั้ย ห่วงเด็กที่ไม่ประสา
Name : itzmeboombim < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ itzmeboombim [ IP : 184.22.217.66 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 เมษายน 2561 / 21:32
# 158 : ความคิดเห็นที่ 4138
สงสารแยมแหะ

พ่อแยมแม่งก็นะยังจะไปติดเหล้าเล่นการพนันอีก

อาณะไว้ใจได้มั้ยเนี่ย



Name : KiHaE*129 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KiHaE*129 [ IP : 96.30.83.234 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 มีนาคม 2561 / 03:14
# 157 : ความคิดเห็นที่ 4111
อ่านแล้วหน่วงๆ งือออ
Name : Pepii922 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pepii922 [ IP : 161.200.188.222 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 มีนาคม 2561 / 13:43
# 156 : ความคิดเห็นที่ 4104
อาณะไว้ใจได้หรือเปล่านะ ฮือ
Name : blossomorrain < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ blossomorrain [ IP : 223.206.234.173 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:48
# 155 : ความคิดเห็นที่ 4086
อาณะเป็นคนยังไงกัลแน่
Name : CcBb__pcy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ CcBb__pcy [ IP : 171.5.42.133 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มกราคม 2561 / 19:46
# 154 : ความคิดเห็นที่ 4062
ไม่ไว้ใจอาณะเลยเหมือนจะมาหลอกน้องอ่ะ
Name : ขอโทษนะคะที่หนูขี้ชิป < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ขอโทษนะคะที่หนูขี้ชิป [ IP : 223.24.142.117 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 มกราคม 2561 / 07:36
# 153 : ความคิดเห็นที่ 4052
ได้กลิ่นดราม่ามาแต่ไกลเลยค่ะ
PS.  くどぅー
Name : TheLaughter < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TheLaughter [ IP : 171.4.71.226 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มกราคม 2561 / 17:51
# 152 : ความคิดเห็นที่ 4040
สงสารแยมมมม
Name : Anpun97 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Anpun97 [ IP : 184.22.109.151 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 มกราคม 2561 / 16:22
# 151 : ความคิดเห็นที่ 4008
จะร้อง ไม่รู้เป็นอะไร
Name : pim pimmi < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pim pimmi [ IP : 223.24.119.163 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มกราคม 2561 / 08:39
# 150 : ความคิดเห็นที่ 4004
เกลียดพ่อแยมอ่ะ
Name : TeeLeeChen < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TeeLeeChen [ IP : 171.101.127.36 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มกราคม 2561 / 05:15
# 149 : ความคิดเห็นที่ 3998
สงสารแยมที่ต้องเจอพ่อแบบนี้แต่ท้ายตอนมีความลุ้น555
Name : ฟานี่เฟิร์น < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ฟานี่เฟิร์น [ IP : 1.46.99.40 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มกราคม 2561 / 17:47
# 148 : ความคิดเห็นที่ 3969
หน่วงอ่ะ หลงรักน้ำแข็งแบบนี้ความรักของหนูแยมจะเป็นยังไง คนลูกก็น่าสงสารแท้ เห้อออ
Name : ยัยปีโป้ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ยัยปีโป้ [ IP : 223.24.55.116 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 สิงหาคม 2560 / 23:50
# 147 : ความคิดเห็นที่ 3961
โอ้ยยยยย หนูแยมน่าสงสาร
Name : chawagan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ chawagan [ IP : 86.159.8.249 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 กรกฎาคม 2560 / 18:42
# 146 : ความคิดเห็นที่ 3930
น่าสงสารอ่ะ เงินไม่ค่อยจะมียังกินเหล้าอีก ไปผูกคอตายซะยังดีกว่า เหอๆ แลดูโหดร้าย ขอโทษด้วย....อาณะหยอดคำหวานหรือมันเป็นแบบนั้นจริงๆ แล้วเรื่องนี้ใครเป็นพระเอกไม่แน่อาจเป็นภัทร แต่ถ้าเป็นจริงๆแยมคงเจ็บหนักอ่ะ
Name : baekbow < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ baekbow [ IP : 1.47.41.13 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 ธันวาคม 2559 / 10:48
# 145 : ความคิดเห็นที่ 3918
แยมน่าสงสารอะ อาณะรู้ใช่มั้ยว่าแยมคิดอะไร ฮื่ออร้ายไม่เบา
PS.  
Name : Pharynx_ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pharynx_ [ IP : 223.206.240.249 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 สิงหาคม 2559 / 15:57
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android