คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Sins : Wrath (Yaoi)

ตอนที่ 19 : Chapter 17


     อัพเดท 23 มิ.ย. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักดราม่า
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : nigiri-sushi ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nigiri-sushi
My.iD: https://my.dek-d.com/nigiri-sushi
< Review/Vote > Rating : 94% [ 27 mem(s) ]
This month views : 693 Overall : 184,218
4,638 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 3453 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Sins : Wrath (Yaoi) ตอนที่ 19 : Chapter 17 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 6387 , โพส : 15 , Rating : 0% / 93 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด





ธันวารีบเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าตอนที่พี่กุ้งโทรชวนไปเที่ยวทะเล เขาแต่งตัวหล่อสุดขีดด้วยเสื้อคอกลมทับเชิ้ตสีเข้มอีกชั้น ใส่กางเกงยีนส์จากเมืองนอก แต่กลับสวมรองเท้าแตะแทนผ้าใบคู่เก่ง พี่กุ้งถึงกับหัวเราะเมื่อเขามาปรากฏตัวด้วยสภาพที่เจลบนหัวยังแวววาวอยู่

“เหมือนเปื้อนน้ำลายหมา” นาราเอามือปัดๆผมชี้โด่ชี้เด่ของเด็กลง “ใส่เยอะเดี๋ยวทรายก็เกาะเป็นปื้นหรอก”

ธันวาเห็นด้วยตามนั้น ยอมก้มให้พี่กุ้งเช็ดเจลแต่งผมออก เขาอมยิ้ม ได้กลิ่นหอมอ่อนๆจากตัวพี่กุ้ง แปลว่าอีกฝ่ายเพิ่งอาบน้ำเสร็จไม่นานนัก “วันนี้วันเกิดน้องปูใช่มั้ยพี่”

“ใช่แล้ว” นารายิ้ม

“ผมมีเค้กมาฝากน้องด้วยนะ” เมื่อเช้าเขาไปตะกายประตูร้านเบเกอรี่ก่อนเวลาเปิด แต่เพราะพี่กุ้งนัดเขาไว้ที่บ้านตอนแปดโมง เลยต้องแหกขี้ตาไปขอร้องให้เจ้าของร้านช่วยขายเค้กไอศกรีมสักสองปอนด์ให้ก่อน

น้องปูโผล่หน้ามาจากห้องน้ำ เด็กชายเพิ่งใส่กางเกงในเสร็จตอนพี่ธันว์มา “เค้ก!

นาราอมยิ้ม มองธันวาคุกเข่าลงแล้วบอกแฮปปี้เบิร์ธเดย์ให้หลานชาย

“สุขสันต์วันเกิดครับน้องปู มีความสุขมากๆนะ” เขาซื้อเทียนมา ขอไฟแช็กจากพี่กุ้งก็เรียบร้อย “เป่าเลยๆ”

เจ้าตัวเล็กโผเข้ากอดพี่ธันว์ทั้งที่ตัวยังเปียกน้ำชุ่มๆ ปากนุ่มนิ่มหอมแก้มอีกฝ่ายดังฟอด ฝ่ายนั้นหัวเราะร่วน “พี่ธันว์ใจดีจังเลย ใจดีเหมือนครูธรเลย”

นาราชะงักเล็กน้อยเมื่อได้ยินชื่อ สองวันก่อนเขาไปรับน้องปูแต่ไม่เจอหน้าครูธร ไม่รู้ว่าหลบกันหรือเปล่า ถ้าหลบหน้ากันจริง เดี๋ยวก็คงได้รู้กันไป คิดแล้วก็หงุดหงิดที่อีกฝ่ายปฏิเสธเขาเหมือนผลักกันอย่างไม่ทันเตือน มันทั้งเจ็บใจ เสียหน้า แล้วก็รู้สึกสารพัดอย่างปนเป จนเผลอคิดไม่ตกว่า มันมีความรู้สึก อิจฉาปะปนอยู่ในนั้นด้วยเหรือเปล่า

..อิจฉา..คนในอดีตของครูธร..ที่ได้รับความรักมั่นคงอย่างมากมาย..

บางที..ที่เขาไม่มีใคร นั่นก็เพราะเขากลัวเหลือเกิน ว่าหากเผลอรักจนหมดใจ แล้วจะต้องเจ็บซ้ำซากเหมือนในอดีตที่ใครคนนั้นทำกับเขาเอาไว้  

ถ้าจะรักใหม่..อย่างน้อยก็ขอคนที่แสดงออกให้เห็นว่ารักจริง และพร้อมจะอยู่ด้วยกันไปจนวันตาย จะเป็นคนดีหรือไม่..มันไม่สำคัญเอาเสียเลย

แต่เพราะว่ามันไม่มี..และคิดว่าไม่มีทางจะมีคนแบบนั้นได้ นาราจึงได้แต่ดูแคลน และบอกปัด ความรักอย่างหมดสิ้นความศรัทธา  

ชีวิตที่ไม่ต้องมีความรักก็แค่ข้ออ้างของคนที่กลัวความรัก..เท่านั้นเอง

“เราจะไปทะเลไหนเหรอ” เสียงของธันวาแทรกภวังค์ของคนที่เหม่อลอย เด็กหนุ่มดูตื่นเต้น ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยไป แต่เขาดีใจที่จะได้ไปกับพี่กุ้งต่างหาก

“เกาะล้าน” นาราหันมาให้ความสนใจกับเด็ก “ทรายสวย น้ำใส ไม่ไกลมากด้วย”

เด็กหนุ่มที่กำลังอารมณ์ดีมีอันต้องชะงักไปเมื่อเห็นใครอีกหนึ่งก้าวเข้ามาในห้องรับแขก ผู้ชายตัวสูงใหญ่คนนั้นตรงมาหาเจ้าของบ้านอย่างคุ้นเคย

นาราตีหน้าบึ้งตึง สีเลือดแล่นขึ้นเป็นริ้วตรงสองข้างแก้ม เขาเผลอมองที่ริมฝีปากบางของอีกฝ่าย ซ้ำยังเหม่อเสียจนเม้มปากแน่นด้วยความเผลอตัว

“ผมซื้อโจ๊กที่ถนนข้าวสารมาฝาก” เสียงทุ้มต่ำบอกกับคนตรงหน้า แววตาคล้ายจะเอ็นดูกึ่งขบขันกับปฏิกิริยาที่เกิดขึ้น “ขอโทษที่หายไป ผมหยุดเคลียร์งาน”

คนฟังพยักหน้าหงึก รู้สึกได้เลยว่าตนเองโล่งใจที่ใครบางคนไม่ได้หลบหน้ากัน

“ครูคร้าบ~” น้องปูแทรกมากลางวงแล้วโผเข้ากอดแข้งกอดขา

ธาราธรก้มลงรับไหว้เด็กพลางยื่นดอกกุหลาบสีชมพูช่อน้อยๆมาให้

“ว่าไงเด็กดี” เขาก้มลงให้ความสูงใกล้เคียงกันก่อนจะกลัดช่อดอกไม้หอมที่สายเอี๊ยมของเด็กชาย “สุขสันต์วันเกิดครับตัวเล็ก”

“ว้าว~ ขอบคุณฮะคุณครู” 

นาราอมยิ้ม เขาหันมาแนะนำครูธรให้ธันวารู้จัก

“อาจารย์ประจำชั้นของน้องน่ะ”

ร่างสูงยืดตัวขึ้น ดวงตาสีเข้มปรายมองเด็กหนุ่มอีกคน เขายิ้มให้เล็กน้อยตามวิสัย แน่นอนว่ามันทำให้ธันวารู้สึกหมั่นไส้สุดๆไปแล้ว

“ธันว์ไปเล่นกับน้องก่อน เดี๋ยวพี่เทโจ๊กให้” นาราบอกในขณะที่มืออีกข้างคว้าแขนครูหนุ่มให้ตามไปในครัว “คุณน่ะ..มาเป็นลูกมือผมเลย”

ธรเดินตามโดยไม่ได้ว่าอะไร คอยช่วยหยิบจานชามส่งให้คนข้างกายโดยที่ตัวสูงใหญ่ของเขาทำเอาครัวกว้างๆของพี่กุ้งแคบไปถนัดตา 

ธันวาทำหน้าเบื่อหน่าย เขาหันมาบ่นกับน้องปูแทนเมื่อเห็นภาพสนิทสนมของคนทั้งสอง “ไม่เห็นบอกก่อนว่ามีคนอื่นไปด้วย” เด็กหนุ่มพึมพำ “แบบนี้ก็เอาพี่ไปเป็นก้างน่ะซี”

น้องปูที่กำลังเอาหน้าจุ่มครีมเค้กเงยมองตาแป๋ว “ก้างอะไรเหรอ”

“ก้างขวางคอ” ธันวากระซิบ เหลือบมองผู้ใหญ่สองคนด้านในที่พูดคุยกันไปเรื่อย เขาอยากรู้ว่ามีอะไรในตัวครูธรที่ทำให้พี่กุ้งยิ้มได้น่ารักอย่างนั้นกันนะ “น่าหมั่นไส้เนอะ”

ถึงแม้ว่าธันวาจะยังไม่ได้กินข้าวเช้ามา แต่เขาคิดว่าไอ้โจ๊กพากเพียรที่อีกฝ่ายถ่อไปซื้อจากถนนข้าวสารทั้งที่บ้านก็อยู่คนละทิศนั่นไม่ได้ช่วยให้ความหิวของเขาหายได้เลย

หนำซ้ำ เม็ดข้าวที่แทบจะไม่เป็นเม็ดยังติดคอเขาอีกต่างหากเมื่อเห็นกิริยาใกล้ชิดของพี่กุ้งกับผู้ชายอีกคน มันทำให้เขาแอบหงุดหงิดและคันในอกซ้ายแบบบอกไม่ถูก

หลังมื้อนั้น ครูธรรวบรวมจานชามใช้แล้วไปล้างในซิ้งค์ ส่วนนาราเตรียมสัมภาระที่จะเอาไปขึ้นรถ เขามีห่วงยางและเสื้อชูชีพตัวจิ๋วไว้ให้หลานด้วย

ธันวาขันอาสาช่วยพี่กุ้งทันที ทางนั้นเองก็ตามใจทั้งที่ไม่ได้มีสัมภาระอะไรมากมาย และพอสบโอกาสอยู่กันสองต่อสอง คนอายุน้อยกว่าก็โพล่งถาม “แฟนพี่เหรอ”

นาราเลิกคิ้ว “ใคร”

“ก็จะมีใครเล่า” ธันวารำคาญใจเล็กน้อย “พี่นี่ฉลาดเนอะ ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว ได้ทั้งแฟน ได้ทั้งครูให้หลาน แผนสูงชะมัด”

คนฟังปิดท้ายรถ รู้สึกชอบกลที่จะถูกเด็กอายุน้อยกว่าพูดเหมือนต่อว่า

“พี่จะคบใครมันก็เรื่องของพี่ไม่ใช่เหรอ”

เด็กหนุ่มรู้สึกเหมือนถูกตบหน้าเบาๆ “แปลว่าผมเสือก” ธันวาระบายลมหายใจร้อนผ่าว “ขอโทษด้วยแล้วกัน” เขาตั้งท่าจะเดินเข้าบ้านแต่ถูกคนด้านหลังคว้าแขนไว้ก่อน

“เฮ้ๆ! พี่ไม่ได้ตั้งใจจะว่าเรานะ” พี่กุ้งจับมือเขาแน่น “แต่ก็ไม่เห็นความจำเป็นอะไรต้องรายงานนี่ เรื่องบางอย่างมันก็ไม่ใช่เรื่องของเด็กซะหน่อย”

“ผมเลิกเป็นเด็กตั้งแต่ไอ้เส้นสองสลึงมันขาดไปชาติเศษแล้วพี่!

นาราหัวเราะพรืด นึกภาพนายธันว์ขึ้นครูกับสาวครั้งแรกแล้วมานั่งเจ็บระบมของรักของหวงพลางหาผ้ามานั่งซับเลือดให้อวัยวะสำคัญ “พูดไปได้”

ธันวารู้สึกแก้มร้อนผ่าวเมื่อเห็นพี่กุ้งหัวเราะอารมณ์ดี กำลังจะเปิดปากถามอีกครั้งว่าตกลงครูธรใช่แฟนของพี่กุ้งหรือเปล่า ก็พอดีฝ่ายนั้นเรียกเจ้าของบ้าน

“ขัดได้ขัดดีนะคุณพ่อบ้าน” เด็กเลยว่ากระแทกเข้าให้

นาราพยักพเยิด “ไปกันเถอะ สายแล้วแดดร้อน” เขาโอบบ่าอีกคนเข้าไปด้านใน

ธาราธรรับอาสาขับรถให้โดยที่มีพี่กุ้งนั่งข้างกัน ฝ่ายธันวาได้แต่นั่งหน้าบึ้งคู่กับน้องปูเพราะอะไรๆก็ดูเหมือนจะไม่เป็นใจให้เขาสักอย่าง

“กาแฟมั้ยธร” คนถามยื่นแก้วอเมริกาโน่ให้แต่ดูเหมือนคนขับจะมือไม่ว่าง เขาเลยจับหลอดยื่นไปจ่อที่ปากเสร็จสรรพ

ร่างสูงชะงักไปนิดก่อนจะก้มลงดูดกาแฟจากหลอดเดียวกัน จังหวะหนึ่งริมฝีปากร้อนแตะเข้ากับปลายนิ้วเล็ก ไอเปียกชื้นที่สัมผัสมา กระตุ้นเร้าเรื่องที่เกิดในคืนนั้นจนนาราร้อนวาบ ซ้ำดวงตาสีนิลยังจับจ้องไม่วางจนคนถูกมองยิ่งวูบไหว

“มองถนน ไม่ได้ให้มองหน้า”  

“ไปคิดมาหรือยัง” ชายหนุ่มถาม เขาขับรถไม่เร็วนักเพราะมีเด็กอีกสองคน

“คิดอะไร”

“เรื่องที่ผมบอก” เขาถอนหายใจ ตามองตรงไปที่ถนน สีหน้าเรียบนิ่ง ไม่แสดงออกทางความรู้สึกเช่นเคย “ผมอยากให้คุณจำได้เองมากกว่า”

..อย่างน้อย..ก็แปลว่าพี่ยังเก็บความทรงจำที่มีผมเอาไว้บ้าง..

นาราไม่ทันได้ฟังเพราะเด็กหนุ่มอีกคนพยายามสะกิดและชี้ให้เขาดูวิวสองข้างทาง ธรได้แต่ขับรถไปเรื่อยๆในขณะที่มีใครอีกคนกำลังเรียกร้องความสนใจอย่างชัดเจน

พวกเขาถึงพัทยาตอนสายๆ ธรจอดรถไว้ก่อนจะหิ้วข้าวของและอุ้มน้องปูขึ้นบ่าเพื่อไปขึ้นเรือข้ามเกาะ ฝ่ายธันวาที่ชวนพี่กุ้งคุยจนผล็อยหลับไปเองก็ถูกเจ้าตัวสะกิดให้ตื่น

“ขึ้นเรือกันเด็กโข่ง” นารายิ้มให้ ยื่นหมวกแก๊ปให้เด็กใส่กันร้อน

“ผมหลับนานมั้ยพี่” เด็กหนุ่มบิดขี้เกียจ เดินหาวตามหลังผู้ใหญ่ต้อยๆ

“เกือบสองชั่วโมงได้ล่ะมั้ง”

เรือข้ามฟากแล่นฝ่าคลื่นลมช้าๆ พวกนักท่องเที่ยวพากันถ่ายรูปท้องทะเลสีฟ้าสว่างเพื่อเก็บเป็นที่ระลึก ธันวาที่นั่งมองอยู่นานเลยนึกขึ้นได้ เขาเดินไปหาพี่กุ้งที่ยืนเท้าแขนกับขอบหน้าต่างรับลมอยู่คนเดียวตรงท้ายเรือ

“พี่ๆ” เขาจิ้มไหล่เล็ก “ถ่ายรูปกัน”

นารายังทำหน้างงๆอยู่ตอนที่เจ้าธันว์กดกล้องในมือถือดังแชะ “เฮ้ย!

“โห..น่าดูชม” ธันวาหัวเราะชอบใจ

เขายิ้มหล่อให้กล้องแต่พี่กุ้งทำตาปรือได้น่าตลกมาก

“ลบเดี๋ยวนี้นะเว้ย อายเขา!” พี่กุ้งตั้งใจจะแย่งโทรศัพท์คืนแต่เด็กชูขึ้นเหนือหัวแล้วหลอกล่อไปมา “เห็นว่าสูงกว่าเหรอไอ้เด็กโข่ง อย่าแกล้งคนแก่สิโว้ย”

ชั่วจังหวะหนึ่ง ธันวาแกล้งโอบมือลงที่เอวอีกคน ปลายจมูกเฉียดเข้าที่พวงแก้มแดงระเรื่อเพราะแรงแดด เขาสูดกลิ่นหอมเย็นจากตัวคนตรงข้ามด้วยความลำพองใจ

..แฟนกันหรือเปล่าไม่รู้..รู้แต่ไม่มีป้ายเขียนไว้..

นาราชะงักไปครู่ เขาร้อนวาบกับริมฝีปากที่แตะจูบกันมาบางเบาที่แก้ม พอจะซัดเด็กเข้าให้ที่ลามปาม เจ้าธันว์ก็ทำท่าไม่รู้ไม่ชี้ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเสียอย่างนั้น

“ฝากไว้ก่อนเถอะ” เขาชี้หน้า เลิกแย่งมือถือด้วย

“รีบมาเอาคืนนะ” ธันวาขยิบตา

..เดี๋ยวจะเอาภาพนี้ตั้งเป็นแบคกราวด์ให้เข็ด..

นาราเดินกลับเข้ามาหาครูธร ตั้งแต่ขึ้นเรือมา ร่างสูงก็ยังนั่งนิ่งอยู่ที่เดิม ส่วนน้องปูนอนอวดพุงกลมๆหนุนตักครูประจำชั้นหลับปุ๋ยไปอีกคน “สงสัยจะตื่นเช้า” เจ้าตัวขบขัน ค่อยๆนั่งลงด้านข้างแล้วลอบมองใบหน้าคมพลางไล้ปลายนิ้วไปตามไรผมนุ่ม 

มือขาวแตะแผ่วเบาที่ใบหน้าได้รูป หยุดตรงจมูกโด่งเป็นสันแล้วค่อยๆดึงเอาแว่นกันแดดของอีกฝ่ายออกมา ตาก็เหลือบมองแผ่นอกแข็งแรงที่สะท้อนขึ้นลงตามแรงหายใจ

“ขี้เซา” นารากลั้นขำ ถ้ามีเมจิก เขาอาจจะวาดหนวดให้สักหน่อย

“ใครขี้เซา” เสียงทุ้มนุ่มถาม คว้าหมับมาที่ข้อมือเล็กในขณะที่อีกฝ่ายกำลังขโมยแว่นของเขาไป “ผมแค่หลับตานิดเดียว คิดจะแกล้งกันเลยเหรอ”

นาราย่นจมูกใส่ เขาถลึงตาบอกให้ปล่อยมือกันได้แล้ว จับมาอยู่ได้

ธาราธรยิ้มจาง เห็นว่าเรือกำลังจะเทียบท่าพอดี

“เอามั้ย” คนชวนมาเที่ยวเปิดกระป๋องโค้ก ยกดื่มก่อนแล้วถึงยื่นมาให้

ชายหนุ่มเลิกคิ้ว “คุณชอบจูบทางอ้อมสินะ”

“ช่วยไม่ได้ ในเมื่อจูบจริงแล้วต้องมาหน้าแตกตอนหลัง” นารายักไหล่ นั่งเท้าคาง ปรายตามองคู่สนทนาด้วยท่าทางกวนอารมณ์ “มีอย่างที่ไหน จูบกันอยู่แท้ๆ ดันพูดมาได้เต็มปากว่ายังไม่ลืมอดีต คุณนี่มันร้ายชะมัด”

ธาราธรโคลงหัวอย่างเนือยๆ ไม่ได้ออกปากพูดอะไรต่อเมื่อเรือใหญ่เข้ามาเทียบท่าและจอดรอให้ผู้โดยสารทยอยเดินทางลง นาราที่เห็นว่าตนเองถูกเมินอีกแล้วเลยเกิดอาการหมั่นไส้ เอากระป๋องโค้กเย็นเฉียบวางทาบแก้มคนข้างกายไปเต็มรัก

“มันเย็นนะคุณ”

“แล้วใครบอกว่าร้อนล่ะ!” เขาเถียงกลับ โวยออกมาหน่อยเมื่ออีกฝ่ายแย่งกระป๋องน้ำอัดลมแล้วบังคับแตะที่แก้มบ้าง เจ้าตัวร้อนวูบกับดวงตาที่จ้องมองกันลึกล้ำ

“ผมรักคุณนะ..” เสียงนุ่มนวลกระซิบ

นาราเบิกตากว้าง แก้มขึ้นสีแดงจัดอย่างคาดไม่ถึง แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไรต่อ ฝ่ามือของใครบางคนก็แทรกเข้ามาตรงหน้า คล้ายจะจับเขาแยกไปจากอีกฝ่ายในทันทีนั้น

“อะแฮ่ม!” ธันวาแสร้งกระแอม เขาเห็นท่าทีสองคนนี้วุ่นวายกันอยู่นาน เด็กหนุ่มเลยเข้ามาขัดแล้วเอากระป๋องเบียร์ทาบแก้มครูของน้องปูบ้าง “โค้กไม่เจ๋งหรอกพี่กุ้ง ครูธรต้องกินไอ้นี่แทน สะใจกว่าเยอะ” เขาเปิดฝาแล้วยกขึ้นซดก่อนจะส่งให้ร่างสูงที่นั่งอยู่

ธาราธรมองร่องรอยการดื่มบนกระป๋องแล้วเหลือบมองพี่กุ้งที่ขำจนตัวงอ เขาไม่อยากมีจูบทางอ้อมกับเด็กผู้ชายที่เพิ่งจะแตกหนุ่มเมื่อไม่กี่ปีมานี้หรอก

“ธันว์ดื่มด้วยเหรอ” ชายหนุ่มเปลี่ยนเรื่อง

“โฮ่..ลูกผู้ชายกับของมึนเมาเป็นของคู่กันครับครู” เขายิ้มร้ายๆ ครูธรเป็นครูของน้องปู ไม่ใช่ครูของเขา ถึงจะเป็นผู้ใหญ่กว่าแต่ก็อย่าได้บังอาจมาสั่งสอนเขาเชียว ไม่อย่างนั้นจะอาละวาดให้เละ “ไอ้หน้าไหนบอกไม่กิน ให้รู้ไว้ว่ามันตอแหล”

ร่างสูงยิ้มจาง เขาสะกิดเด็กชายธาราให้ตื่น แต่พอเจ้าตัวน้อยยังงัวเงีย เลยอุ้มเด็กขึ้นมาแล้วรับหมวกจากพี่กุ้งสวมให้น้องเพื่อกันแดดแทน “พี่ไม่ดื่มเหล้า”

ธันวาอ้าปากค้าง เงยหน้ามองพี่กุ้งที่ยืนยิ้มขัน “อะไรนะครู!

“ไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ จะไวน์ เบียร์ หรือแอลกอฮอล์อะไรก็ตาม ถ้าไม่เข้างานสังคม พี่ไม่แตะ” เขาบอกยืดยาว “แล้วก็เรียกพี่ธรเถอะ เรียกครูมันขนลุก”

“เป็นตัวอย่างที่ดีไง” นาราเสริม อยากให้ธันว์เอาอย่างในสิ่งที่ถูกที่ควร “พวกเราก็ลงไปกันเถอะ หาอะไรกินกัน นี่จะเที่ยงแล้ว”

ธันวาสบถสาบานในใจ ทิ้งกระป๋องเบียร์ในมือแทบจะทันที

..จะเอาความเป็นเทวดาข่มซาตานอย่างเขาล่ะซี!..

..คิดว่าทำดีเป็นคนเดียวหรือไง!..

ตอนเดินลงมาคู่กัน นาราแอบกระซิบถามครูธรว่าเขาไม่ดื่มเหล้าเป็นเรื่องจริง หรือแค่วิญญาณความเป็นครูเข้าสิงจนต้องสั่งสอนธันวาเล็กน้อยกันแน่

“เรื่องจริง” เขาอุ้มน้องปูแล้วยังแย่งถือสัมภาระของอีกฝ่ายให้ด้วย “แม่ผมหย่ากับพ่อเพราะว่าเขาติดเหล้า สุดท้ายเขาก็นอนกอดขวดเหล้าตายไปคนเดียวหลังจากเข้าบำบัดเป็นสิบๆครั้งแล้วไม่เคยเลิกได้จริง ผมเป็นคนไปเจอศพที่บ้านแกเอง”

นาราเงียบไปครู่ “ผมเสียใจด้วย”

ธรไม่ได้แยแสอะไรนัก เรื่องมันนานมากแล้วจนเขาจำความเสียใจได้ลางเลือน

“รู้อะไรมั้ย..ผมเคยภูมิใจนะที่ผมมีพ่อกับแม่ครบ อย่างน้อยก็สมบูรณ์กว่าพี่ชายที่เพอร์เฟ็กต์และอยู่เหนือผมทุกอย่าง แต่พอพ่อมาเป็นแบบนี้ ผมผิดหวังสุดๆเลยล่ะ”

“หมายความว่า..”

“ใช่..ผมกับพี่เป็นลูกคนละพ่อกัน” เขาพูดด้วยสีหน้าเฉยเมย “เรื่องนี้อาจเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เราไม่ค่อยผูกพันกัน แต่ส่วนใหญ่ก็เป็นผมเอง..ที่ชอบเอาตัวไปเทียบกับเขา”

นาราไม่ได้พูดออกความเห็น เขาทำเพียงแค่สอดปลายนิ้วเข้าประสานกับมืออีกฝ่ายพลางบีบกระชับแผ่วเบาอย่างให้กำลังใจ

ภาพทั้งหมดอยู่ในสายตาของธันวาที่เดินตามหลังอยู่ไม่ไกลนัก เด็กหนุ่มยิ่งงุ่นง่าน รู้สึกไม่ชอบใจและคิดว่าเขาเกิดอาการ หวงครูพิเศษคนนี้เข้าเสียแล้ว

มื้อเที่ยงวันนั้นพวกเขาเลือกร้านเงียบๆที่สร้างเพิงยื่นลงไปบนชายหาด โชคดีที่แดดไม่จัดมากนักและลมก็กำลังดี หลังจากกินข้าวเสร็จ น้องปูก็ขอไปว่ายน้ำเล่นต่อ

“มาเปลี่ยนกางเกงก่อนครับ แล้วก็ต้องสวมเสื้อชูชีพด้วยรู้มั้ย” น้ากุ้งกำชับ

ธันวาถอดเสื้อและเปลี่ยนเป็นกางเกงบอล เขาเดินลุยน้ำพลางเรียกให้พี่กุ้งลงมาด้วยกัน ระหว่างนั้น ร่างสูงที่ตามเข้ามาสมทบก็ยื่นขวดครีมกันแดดให้สองน้าหลานใต้ร่ม

“โหย..พี่ธร คุณลุงเขาไม่กลัวผิวดำหรอกน่า แมนๆน่ะแมนๆ” เด็กหนุ่มร้องประชด เขารู้สึกอิจฉาความเอาใจใส่นั่นเล็กๆ อาจเป็นเพราะว่าเขาไม่ละเอียดถี่ถ้วนเท่าครูธรก็ได้

ธรเพียงแต่ยิ้มจาง เขาส่งครีมให้ พี่กุ้งรับไปทาให้หลานชายคนโปรด พอถึงคราวตัวเองบ้างกลับทาได้แค่ด้านหน้า “ช่วยมั้ย”

นาราอดร้อนวูบไปทั้งท้องน้อยไม่ได้เมื่อตอบตกลง เขาปลดกระดุมเชิ้ตสีขาวของตนออกแล้วปล่อยให้ฝ่ามือใหญ่บีบครีมลงลูบไล้ไปทั่วเนื้อตัว ทุกครั้งที่สัมผัสร้อนผ่าวแตะต้องกัน ผิวกายขาวก็คล้ายกับจะร้อนพล่านไปด้วยความรู้สึกหวามไหว

“นอนลงสิ”

ร่างเล็กค่อยๆขยับลงนอนคว่ำ ปลายนิ้วยาวเกลี่ยครีมแผ่วเบาพลางลูบเนื้อครีมสีขาวไปตามช่วงแขนกลมกลึง นวดเฟ้นบนต้นคออย่างเอาใจก่อนลากเรื่อยมาถึงแผ่นหลังนวลเนียน จังหวะหนึ่ง มือที่ไล้เนิบนาบไพล่ไปถูกช่วงอก ปฏิกิริยาที่สะดุ้งไหวจุดรอยยิ้มขัน

..ทำไมชอบทำเป็นเก่งนักนะ..

“อยากให้ทาข้างล่างมั้ย” เสียงทุ้มต่ำกระซิบแนบใบหู นวดคลึงปลีน่องขาวไปมาแล้วทำท่าคล้ายจะล้วงลึกไปถึงต้นขาเรียว 

นาราเม้มปากแน่น เขารู้ดีว่ากำลังถูกปั่นหัวอีกครั้ง “ไม่ต้องเลย”

ธรหัวเราะ ส่งครีมคืนคนตรงหน้าแต่พี่กุ้งเขวี้ยงกลับใส่เขา ชายหนุ่มเปลี่ยนเป็นกางเกงขาสั้นลายทหารพลางถอดเสื้อออกเพื่อทาครีมกันแดด ท่อนบนที่เปลือยเปล่าเผยช่วงบ่ากว้างและท่อนแขนแกร่ง เรื่อยไปถึงแผงอกกำยำและกล้ามหน้าท้องแข็งแรง

น้องปูเอียงคอมองคุณครูก่อนจะก้มดูพุงกลมๆของตัวเอง “อยากมีบ้างอ่ะ”

“ว่าไงเรา” ร่างสูงขบขัน “อยากมีก็ต้องดื่มนมเยอะๆแล้วเล่นกีฬานะ”

นาราเบะปาก เขาก็เคยทำอย่างนั้น ไม่เห็นได้อะไรเลย “กลัวดำหรือไงถึงต้องทา”

“ตอนเด็กๆผมตัวดำมาก หัวก็หยิก” เขายิ้ม “จ้างให้ก็ไม่กลับไปเป็นแบบนั้น”

“ไม่จริงน่า” คนฟังมองแล้วมองเล่า ไม่เห็นว่าชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ที่มีใบหน้าหล่อคม ดวงตาหวานซึ้งแต่ดูดุดันในบางทีนี้ จะเคยเป็นอย่างที่บอกตอนไหน อย่างน้อย..ในคืนนั้นเขาก็พิสูจน์มาแล้วว่าครูธรมีผมที่นุ่มเหมือนขนแมว โดยเฉพาะตอนที่เขาขยุ้มมัน

“ไปศัลยกรรมมาเหรอ” นาราเปลี่ยนเรื่องเมื่อคิดว่าเขาเหม่อจนเกินไป

คนฟังยิ่งขบขัน “ถ้าคำว่าลูกเป็ดขี้เหร่ใช้กับผู้ชายได้..น่าจะเป็นแบบนั้นมากกว่า”

ข้างฝ่ายธันวาก็ได้แต่ตีอกชกหัวอยู่ในทะเลอย่างขัดใจ “แผนสูงจริงๆนะลุงเอ๊ย!

เด็กหนุ่มหมดอารมณ์จะลอยคออยู่คนเดียวตามลำพังเลยเดินลุยหาดขึ้นไปก่อกองทรายเล่นกับน้องปู บนเกาะนี่มีกรวดเยอะ เขาเหยียบจนเจ็บเท้าไปหมด “ทำอะไรอยู่”

“หนูสร้างปราสาทแดร๊กคิวล่า”

“อื้อหือ..อลังการจริง”

นักท่องเที่ยวมากันมากขึ้นเมื่อเริ่มบ่ายคล้อย ได้ยินเสียงเด็กเจี๊ยวจ๊าวอยู่ในทะเล ผู้ปกครองบางคนก็ปล่อยลูกหลานใส่ห่วงยางแล้วเล่นน้ำไป

นารานั่งอยู่ใต้ร่ม กลัดกระดุมเสื้อเข้าไปใหม่เพื่อรอเวลาให้แดดร่มลมตกกว่านี้ ฝ่ายธรเองก็ไม่ได้ไปไหนไกล เขานอนเล่นอยู่ด้านข้างนี่เอง “ไม่เล่นน้ำเหรอ”

ร่างสูงส่ายหัว เอนลงพิงเก้าอี้บนหาด นอนรับลมเล่นอยู่ที่เดิม

“ผมชอบนั่งมองมากกว่าจะเล่น”

“มองหุ่นสาวๆล่ะสิ” นาราหยอกล้อ “พวกผู้หญิงทางนั้นเขามองคุณนานแล้วนะ”

“พวกนั้นน่ะเหรอ” เขาหันไปทางสาวน้อยทั้งหลายที่ใส่ชุดบิกีนี่ อวดรูปร่างเพรียวบาง บ้างก็อวบอัดและเน้นร่องอกจนลึก “ตายแล้วเผา ไขมันตรงหน้าอกก็หายไปแล้ว”

นารานั่งอึ้งก่อนจะหลุดหัวเราะออกมา ผู้ชายคนนี้มีอะไรให้เขาคาดไม่ถึงหลายเรื่องเลยเชียว “คุณไม่ชอบผู้หญิงเหรอ” เจ้าตัวคาดเดาได้จาก เขาของครูธร

“เคยอยู่ครั้งตอนขึ้นม.ต้น เธอเป็นดาวของโรงเรียน” เขาพูดเรื่อย “ผมอยากจีบแต่ไม่มีปัญญา พอเธอเข้ามาพูดคุยก่อน คอยซื้อขนมให้ คอยชวนไปเที่ยว ผมแทบจะตัวลอย”

“แล้ว?” นาราเท้าคางฟังอย่างสนใจ

“วันหนึ่ง..ผมรวบรวมความกล้าของไอ้เด็กตัวดำหัวหยิกบอกเธอไปว่าผมชอบเธอ ดูท่าทางเธอตกใจแล้วก็ปฏิเสธผมกลับมาว่า..ที่เธอเข้าหาผม ไม่ใช่ว่าเธอชอบผมหรอก”

ร่างเล็กมุ่นหัวคิ้วอย่างสงสัยตามไปด้วย “เพราะความเอ็นดู?

“จบสวยไปแล้ว” ธาราธรขำ “เธอต้องการให้ผมแนะนำพี่ชายให้เธอรู้จักต่างหาก”

คนฟังถอนหายใจเฮือก “ไม่แปลกใจเลยที่คุณไม่ผูกพันกับพี่”

เขาไม่สนเรื่องอื่นๆในอดีตนัก ซ้ำยังจำรายละเอียดได้ลางเลือน ภาพที่ธาวินคบหากับคนที่เขาแอบชอบ กระทั่งภาพที่เขาอยู่นอกห้อง ยืนฟังเสียงของการล่วงล้ำเข้าสู่โลกผู้ใหญ่..ที่พี่ชายทำร่วมกับผู้หญิงคนเดิมก็ดูจะจางไป

เสียแต่ว่าความรู้สึกของการอกหักครั้งแรกมันค่อนข้างยาวนานพอสมควร เพราะความเจ็บปวดมันใช้เวลานานกว่านั้นจึงจะหาย

ดวงตาสีเข้มจับจ้องระลอกคลื่นบางเบาที่สาดซัดเข้าหาชายฝั่ง กรวดเม็ดเล็กถูกสายน้ำลากลงไปใต้ฟองพรายใสสะอาด สัมผัสอบอุ่นที่แตะลงบนแขนทำให้เขาหันกลับไปมอง พี่กุ้งยิ้มให้ในขณะที่ปลายนิ้วบีบกระชับมือเขาลงมาแทนการให้กำลังใจอีกครั้ง

..เพราะว่าแบบนี้..ถึงไม่เคยลืมพี่ได้ลง..

“ผมรักคุณนะ..” เสียงนุ่มนวลกระซิบ “ไม่ว่าความจริงจะเป็นยังไง ขอให้เชื่อเถอะว่าผมรอคุณมานานมากแล้ว และไม่มีเหตุผลอะไรเลยที่ผมจะไม่รอต่อไป”

นารารู้สึกว่าทั้งเนื้อทั้งตัวของเขาพลันร้อนวูบ เขาไม่รู้ว่ากำลังถูกหยอกเล่นอีกหรือเปล่า เพราะคนที่กำลังสารภาพรักคือคนๆเดียวกันกับที่ปฏิเสธเขาไปเมื่อสองวันก่อน

“จะรอทำไม ก็อยู่ตรงหน้าแล้วไม่ใช่เหรอ”

“แค่เซ็กซ์น่ะ..จะที่ไหน เมื่อไหร่เราก็ทำมันได้หมด” เขาพูดเรียบเรื่อย แต่คนฟังหน้าร้อนผ่าวไปแล้ว “ผมเป็นคนเห็นแก่ตัว โลภมาก แล้วก็ทรยศคนอื่นได้อย่างหน้าตาเฉย แต่ในความเลวร้ายทั้งหมด ผมมั่นใจว่าตัวเองมีดี ก็ตรงที่มั่นคงต่อคนที่ผมรักแค่หนึ่งเดียว”

นารายื้อแขนออก หน้าบึ้ง “แล้วมาบอกกันทำไม!

“ผมจะรอ..จนกว่าคุณจะหันมามองผม และยอมรับอดีตชั่วร้ายของผมได้จริงๆ”

“อยากพูดอะไรกันแน่” คนฟังขมวดคิ้วมุ่น

ธาราธรไล้ปลายนิ้วที่แก้มใสก่อนจะเปิดปาก “วันแรกที่ผมรู้จักเขา..คือวันที่เขาไปบ้านแม่ผมพร้อมกับพี่ชายที่เป็นคนรัก วันนั้นผมโทรเข้าบ้าน มีเขาเป็นคนรับสาย ผมได้แต่คิดว่า..คนที่มีเสียงหวานนุ่มแบบนี้ จะเป็นคนยังไง” เขามองหน้ากัน “วันที่ผมแน่ใจว่ารักเขาจนทำได้ทุกอย่าง คือวันที่พี่ชายของผมรับปริญญา แม่กับผมไปจากเพชรบุรีเพื่อร่วมงานนั้น ผมนั่งอยู่คนเดียว จนเขาเข้ามาทัก..ว่าผมไม่ชอบยิ้มเหรอ”

นารานิ่งอึ้ง ความทรงจำบางอย่างไหลวน

“น้องธรไม่ชอบยิ้มเหรอ..หรือว่ายิ้มเฉพาะเวลาอยู่กับแฟน”

          “คนอย่างผมน่ะเหรอจะมีแฟน”

          “คนอย่างธรทำไม” เขาทำท่าไม่ชอบใจนัก “ธรมีอะไรไม่ดีตรงไหน”

          “ถ้าให้พี่เลือกผมกับพี่ธา พี่จะเลือกใคร นั่นละคำตอบ”

            “ผมให้เขาคิดดูว่าระหว่างพี่ชายกับตัวผมเอง ใครสมควรจะถูกเลือกมากกว่ากัน” ธาราธรกอบกุมปลายนิ้วเย็นเฉียบนั่นไว้ “เขาพูดว่า ผมก็คือผม ไม่ใช่พี่ชาย จะเอาไปเทียบกันทำไม ผมไม่ใช่เงาของใคร พยายามเป็นตัวเองให้ได้..เขาจะรอ”

           ร่างเล็กเบิกตากว้าง รู้สึกว่าทุกอย่างรอบตัวหยุดนิ่งทั้งหมด

“คนที่มองเราได้แค่นั้น ไม่มีค่าพอที่เราจะเอาความรู้สึกไปมอบให้”

“ธรไม่ใช่เงาของใคร ธรคือธร..ธาราธรคนนี้ ไม่ใช่เงาของธาวินคนนั้น”

“พยายามเป็นตัวเองให้ได้..พี่จะรอ”

ธาราธรปล่อยมือที่กุมอยู่ เขาถอนใจเชื่องช้าเมื่อเห็นสีหน้าซีดเซียว

“นามสกุล..” นาราหันขวับ ลำคอเขาแห้งผากไปหมด

“ผมบอกคุณแล้วว่าเราสองคนเป็นลูกคนละพ่อ” เขาส่ายหัว

ที่โต๊ะของเขาในห้องพักครู พี่กุ้งก็เข้าไปบ่อยๆ ชื่อเดิม นามสกุลเดิม เพียงแต่เป็นของพ่อ ซึ่งก็แน่นอนอยู่แล้วที่พี่ชายจะไม่ได้พูดคุยถึงเรื่องของเขาให้ฟัง..เพราะมันไม่จำเป็น

“ผมไม่ได้ใช้ธนานนท์”

คนฟังแทบหยุดหายใจในเสี้ยววินาทีนั้น

“พี่ชายของผมชื่อธาวิน....ธาวิน ธนานนท์”



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Sins : Wrath (Yaoi) ตอนที่ 19 : Chapter 17 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 6387 , โพส : 15 , Rating : 0% / 93 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 15 : ความคิดเห็นที่ 4613
โฮร่ลลลลลลลงง
Name : hibara_ii < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ hibara_ii [ IP : 1.47.136.68 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 พฤษภาคม 2562 / 07:34
# 14 : ความคิดเห็นที่ 4587
เฮ้ออออ
Name : Pawan_noon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pawan_noon [ IP : 101.51.34.94 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มีนาคม 2562 / 19:14
# 13 : ความคิดเห็นที่ 4540
เรื่องกำลังจะพีคแล้ว
Name : kimleehyun < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kimleehyun [ IP : 171.96.59.216 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 สิงหาคม 2561 / 08:37
# 12 : ความคิดเห็นที่ 4499
พี่กุ้งรู้ความจริงแล้วว เอ็นดูธันว์จังเลยค่ะ นางน่ารักนะ แต่ถ้ารู้เรื่องของธันว์ว่าเป็นลูกเต้าเหล่าใคร อันนี้ก็ ปวดหัวๆๆๆๆๆ
Name : PARKSELOR < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PARKSELOR [ IP : 223.24.172.30 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 มิถุนายน 2561 / 10:09
# 11 : ความคิดเห็นที่ 4353
บอกไปแล้วววววววส่วนหนึ่ง

น้องธันว์ก็ไม่น่าจะมีหวังไม่น่าจะรักกันได้

ถึงธันว์จะไม่มีส่วนในการกระทำของพ่อแม่

แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าเป็นลูกของคนที่ทำร้ายเราจนเจียนตาย

เอ็นดู แบบน้องคงได้

แต่ให้เป็นคู่ชีวิตคงไมไ่ด้
Name : KiHaE*129 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KiHaE*129 [ IP : 96.30.83.250 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 มีนาคม 2561 / 20:57
# 10 : ความคิดเห็นที่ 4317
โฮฮฮฮในที่สุดธรก็พูดแล้ววววว
Name : Hunbears < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Hunbears [ IP : 171.96.191.151 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มกราคม 2561 / 22:00
# 9 : ความคิดเห็นที่ 4279
เราเชียร์หมาธันว์อ่าา55555 เเต่ดูเหมือนจะไม่ใช่ สู้ๆนะหนูนะ
Name : Asuna ^^ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Asuna ^^ [ IP : 49.230.27.53 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มกราคม 2560 / 13:28
# 8 : ความคิดเห็นที่ 4237
บอกไปแล้ว จะเป็นไงเนี่ย โอ๊ยยยยย ตอนนี้ค่อนข้างมั่นใจว่าธรเป็นพระเอก แต่มันก็เหมือนจะสั่นคลอนอ่ะ ธันนี่คงไม่ใช่อ่ะ เป็นคนนอกสายตาจริงๆนะ 555 ไม่อยากให้เคียดแค้น แค่ออกแนวแบบเด็กๆก็พอ แบบเป็นน้องที่ดี โอ๊ยยยยย ความเป็นลูกธาค้ำคออีก น่าปวดหัว
Name : baekbow < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ baekbow [ IP : 1.47.72.90 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 ธันวาคม 2559 / 00:35
# 7 : ความคิดเห็นที่ 4200
ยอมรับว่าอ่านตั้งแต่ตอนแรก คนที่อยากให้เป็นพระเอกคือธาวิน
Name : ปากกาก้อน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ปากกาก้อน [ IP : 124.122.92.235 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 ตุลาคม 2559 / 21:44
# 6 : ความคิดเห็นที่ 4115
พี่กุ้งมีเหตุผลพอ คงไม่เกลียดครูธรหรอกเนอะ เหอๆ
Name : MayKamon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MayKamon [ IP : 49.230.160.172 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2558 / 14:13
# 5 : ความคิดเห็นที่ 4054
งืออออออ เราไม่ยอมๆๆๆน้า เอาธันวาดิ เราเชียร์ธันวา
PS.  E.L.F. LOVE SUPER JUNIOR 
Name : lloseeyes < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lloseeyes [ IP : 27.55.151.193 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 มิถุนายน 2557 / 14:36
# 4 : ความคิดเห็นที่ 4025
คนที่ทำผิด แล้วสำนึกในความผิดของตัวเอง และอยากจะเริ่มต้นใหม่ มันก็น่าให้อภัยอยู่หรอก เฮ้อ สงสารก็แต่กุ้ง ทำไมชีวิตถึงได้ยุ่งวุ่นวายกับครอบครัวนี้จังเลย เศร้า TT
Name : Y-Eater < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Y-Eater [ IP : 49.0.114.164 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 มีนาคม 2557 / 02:11
# 3 : ความคิดเห็นที่ 4012
ถ้าความผิดที่ธรทำไม่ได้ร้ายแรงจนส่งผลให้กุ้งเคยฆ่าตัวตายมันก็คงจะดีอยู่หรอก
สำหรับคนที่มีรักมั่นคงมายาวนานขนาดนี้ T_T
Name : devilkin [ IP : 202.28.41.7 ]

วันที่: 31 มกราคม 2557 / 03:13
# 2 : ความคิดเห็นที่ 3952
ธรกับธาวิน คนละคนกันนะลูก คนละคนกัน อย่าเหมารวมเกลียดรวมเลยน้าา สงสารครูตาดำๆ ด้วยเถิด
Name : ยัยบ๊องตื้น < My.iD > [ IP : 101.109.93.165 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ตุลาคม 2556 / 03:51
# 1 : ความคิดเห็นที่ 3892
ลุ้นแล้ว เมื่อความจริงถูกเปิดเผย
Name : lovegun-rit < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lovegun-rit [ IP : 49.230.155.145 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 กันยายน 2556 / 18:18
# 15 : ความคิดเห็นที่ 1794
เชียร์ธันว์นะ เพราะน้องเขาไม่ได้รู้อีโหน่อีเหน่อะไร ในขณะที่ธรทำให้กุ้งกับธาเลิกกัน หนำซ้ำธายังตกลงปลงใจกับนาถลดาอีกต่างหาก ถ้าถามว่าใครบริสุทธิ์สุดคงจะเป็นธันว์นี่แหละ ธันว์...สู้ๆนะ  เราเชียร์นาย 
PS.  http://my.dek-d.com/cagalli2/
Name : ลักส์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ลักส์ [ IP : 101.109.186.77 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มีนาคม 2556 / 21:56
# 14 : ความคิดเห็นที่ 1793
ถ้าธันว์ความจริง เฮ้อน่าสงสารจัง ยิ่งตอกย้ำความรุ้สึกของครอบครัวที่ไม่อบอุ่นเอาเสียเลย
พอจะดีขึ้นมาหน่อยกลับมารู้ว่าตัวเองไม่ได้เกิดจากความรักของพ่อแม่ แต่เกิดจากการที่แม่แย่งชิงเขามา
ธันว์เอ้ยแกจะเป็นงัยเนี่ย ต้องมีสตินะอย่าวู่วามแล้วอย่าหันมาทำร้ายตัวเองด้วยการทำส่ิงที่แย่ๆ ลงไปนะ
Name : dragon [ IP : 49.48.77.112 ]

วันที่: 12 มีนาคม 2556 / 21:48
# 13 : ความคิดเห็นที่ 1791
อ๊ายยยยยย มาเร็วถูกใจจังตอนนี้ แต่ค้างอ่ะ T T
รู้สึกน้ากุ้งของหลานปู เปี๊ยนไป๋จากอดีตมากกกก
ตอนที่อยู่กับพี่ธามันอีกอารมณ์อ่ะ
สรุปน้ากุ้งวางแผนจะแก้แค้นพี่ธาแล้วใช่ไหม
เอาให้พี่ธาเจ็บสุดๆเลยนะ ฮิฮิ
ลุ้นมากว่านาถกับธามีซัมติงอะไรซ่อนอยู่
รอต่อนะจ๊ะ
Name : เจี๊ยบ [ IP : 180.180.238.143 ]

วันที่: 12 มีนาคม 2556 / 21:40
# 12 : ความคิดเห็นที่ 1790
อา หลาน เจอกันครั้งที่ 2

ความจริงจะเปิดเผยได้รือยัง
Name : entirom < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ entirom [ IP : 101.51.220.247 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มีนาคม 2556 / 21:29
# 11 : ความคิดเห็นที่ 1789
อ่านตอนนี้..กับตอนที่แล้ว (ขอเม้นรวบยอดเน้อ)
..เลวจริงๆนะ ไม่เคยคิดว่าจะเลวไดขนาดนี้
(น่าจะส่งเข้าโณงพยาบาลประสาท ไม่ต้องเช็คหรอก เป็นขขนาดนี้เนี่ย)
...รุ็สึกว่าพี่กุ้งไม่ได้ทำผิดอะไรเลย...
เพราะรู้สึกเหมือนเขาอยู่เฉยๆ...แล้วก็โดนหาเรื่อง
(เชียร์คุณน้องชายเป็นพระเอกเรียบร้อย นอกนั้นก็ไปอยู่กับพวกตัวเองเลยไป๊!!!)
ส่วนคุณนาถ..แย่มากๆที่มาหาเรื่องเขาถึงบ้าน ทำร้ายเขาในบ้าน แถมยังทำร้ายเด็กไม่รู้อิโหน่อิเหน่..ความจริงคือแจ้งข้อหาได้นะ
พี่กุ้งเอ๊ย เมื่อไหร่จะมีความสุขเสียที
(อ่านแล้วจี๊ดอ้ะ ตอนน้ากุ้งกอดน้องปูหลังคุณนาถกลับไปตอนที่แล้วอ้ะTT)
...หนีไปอยู่เกาะกับคุณน้อยเล้ยยย!!! เอาน้องปูกับคุณลุงไปด้วย..TT
รอตอนต่อไปนะค้า
ปล. แอบคิดอยากให้คุณหมูมาควงพี่กุ้งชั่วคราวแบบชั่ววูบ กร๊ากกก

PS.  ลอยละล่องไปในท้องฟ้่าสีคราม...ลอยละล่องไปจนกว่าจะถึงจุดหมาย ปลายทางอยู่ที่ไหนกัน? สายลม? ก้อนเมฆ? สายฝน? ...ฮึๆ จนกว่าท้องฟ้าจะมืดมิด ก็จงลอยละล่องไปให้สมปรารถนา...
Name : karmdodcom < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ karmdodcom [ IP : 49.48.28.232 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มีนาคม 2556 / 21:25
# 10 : ความคิดเห็นที่ 1788
ชักจะมันส์ขึ้นเรื่อยๆ คุณหนูกุ้งของบ่าวคะ
รับสายคุณธันเถอะคะๆๆ
Name : ไปเรื่อย [ IP : 115.87.253.109 ]

วันที่: 12 มีนาคม 2556 / 21:23
# 9 : ความคิดเห็นที่ 1786
あพี่กุ้งนะ เกิดมาครั้งนึง ได้ครบทั้งตระกูลเลย
5555 จะว่าคุ้มหรือมีแต่เสียดีนะ
เชียครูธร คนนี้เหลี่ยมจัด เหมือนดูโง่ แต่ไม่เลย สักนิด
เพิ่งเข้าใจว่าคนเรายอมโง่เพราะรักนี่เอง

Name : Heroinekiss [ IP : 58.8.143.174 ]

วันที่: 12 มีนาคม 2556 / 21:21
# 8 : ความคิดเห็นที่ 1785
น้องธันว์สู้ๆ น้องธันว์สู้ตาย ธันวาไว้ลาย สู้ตาย สู้ๆ!!!

PS.  8018 2718 all2 loveheenim likekibum lovesiwon likekyuhyun love18&02
Name : CrueLPrincesS < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ CrueLPrincesS [ IP : 110.49.251.209 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มีนาคม 2556 / 21:21
# 7 : ความคิดเห็นที่ 1782
อย่าบอกนะว่าครูธรกับคุณนาถความสัมพันธ์ไม่ธรรมดา
มันคาดเดาไม่ถูกสักอย่างแล้ว
กลัวเรื่องมันพลิกโผ
พี่กุ้งนะ จะทำอะไรคิดถึงตัวเองบ้างนะ อย่างนี้ไม่ไหวนาเจ็บตัวเจ็ยใจเปล่าๆ
Name : moon [ IP : 118.174.150.170 ]

วันที่: 12 มีนาคม 2556 / 21:14
# 6 : ความคิดเห็นที่ 1779
อ่านแล้วเสียเหงื่อมาก TT
Name : minee [ IP : 58.9.99.54 ]

วันที่: 12 มีนาคม 2556 / 20:59
# 5 : ความคิดเห็นที่ 1778
ตายล่ะ สงสารหมาธันว์ อดอยู่คนเดียว
555

อยากรุ้แผนการในอดีต อีสองคนนี้จะมาร่วมมือกันใหม่ใช่ไหม
สงสารพี่กุ้ง งื้อออ ทำไมข้าวปั้นแสดงความรักกะพี่กุ้งขนาดนี้
เจ็บที่ใจ มันหนักน๊าาา ถึงจะเคยสงสารหมูที่สุด :(
Name : Iimissomii [ IP : 58.107.15.123 ]

วันที่: 12 มีนาคม 2556 / 20:58
# 4 : ความคิดเห็นที่ 1777
>///////////////<
อั้ยย่ะ จัดเต็มกันเลยสินะ คึคึคึ
ส่วนครูธร มาหานาถทำไมอ่ะ ถ้าธันว์เห็นแล้วไปบอกพี่กุ้งจะทำไงเนี่ย
โอ้ย แต่แบบ เรื่องนี้มันสลับหวานสลับเศร้ากันได้รวดเร็วจัง ;___;
Name : bowmeyo [ IP : 58.11.118.25 ]

วันที่: 12 มีนาคม 2556 / 20:58
# 3 : ความคิดเห็นที่ 1776
นั่นไง กะแล้วว่าครูธรต้องทำอะไรผิดไว้แน่ๆมันต้องใีอะไรลึกซึ้งเกินคาดเดา

สงสารพี่กุ้งสุดและไม่พ้นบ่วงนี้ไปซะที16ปียังวนมาเจอกัน

รอตอนต่ออยู่นะค่ะสู้ๆ
Name : Anantchan [ IP : 124.120.146.174 ]

วันที่: 12 มีนาคม 2556 / 20:55
# 2 : ความคิดเห็นที่ 1775
เพราะแบบนี้ไง...เราถึงยังเชียร์พี่ธาอยู่
เฮ้อ...คนทุกคนมักหวั่นไหวกับความห่างไกลและลมปากคน
พี่ธาอาจจะผิดที่พลั้งเผลอไปนอนกับยัยปีศาจนี่
แต่คนที่ผิดคือ 'ครูธร' ต้างหาก

อย่ามาอ้างว่าทำไปเพราะรักหน่อยเลย!

เฮ้อ...
ส่วนคนที่น่าสงสารที่สุดก็หมาธันว์นี่แหละน๊า
ดันเกิดมาเป็นลูกของสองคนนั้นซะได้
เฮ้อ...
Name : PaengCare :) < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PaengCare :) [ IP : 113.53.179.149 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มีนาคม 2556 / 20:54
# 1 : ความคิดเห็นที่ 1774
โอ๊ยๆ T T
Name : Milk [ IP : 115.84.81.45 ]

วันที่: 12 มีนาคม 2556 / 20:51
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android