คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Sins : Wrath (Yaoi)

ตอนที่ 24 : Chapter 22


     อัพเดท 8 ก.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักดราม่า
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : nigiri-sushi ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nigiri-sushi
My.iD: https://my.dek-d.com/nigiri-sushi
< Review/Vote > Rating : 94% [ 27 mem(s) ]
This month views : 596 Overall : 184,121
4,638 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 3451 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Sins : Wrath (Yaoi) ตอนที่ 24 : Chapter 22 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 5945 , โพส : 7 , Rating : 0% / 82 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด






เช้าวันเสาร์ ธันวาแต่งตัวไปฮัมเพลงไป เขาใช้เวลาอยู่นาน ทั้งเลือกเสื้อเลือกกางเกง เซ็ตผม พรมน้ำหอม แน่ใจว่าดูดีที่สุด

            ..เดี๋ยวพ่อหล่อกว่าแล้วจะแย่..แย่งซีนกันหมด..

            “อารมณ์ดีจริงนะ” นาถลดาส่ายหัว บอกให้แม่บ้านดูกล่องของขวัญที่ไปเลือกมาเมื่อวาน เธอไม่รู้จะซื้ออะไรขอบคุณเหมือนกัน เลยเลือกเป็นเครื่องใช้สำนักงานอย่างโน๊ตแพดตัวใหม่ที่เพิ่งจะออกมา “พี่เขาจะชอบมั้ย”

            “เขาไม่เรื่องมากหรอกแม่ เมื่อวานยังบอกเลยว่าไม่ต้องเลี้ยงก็ได้ รบกวนเปล่าๆ”

            “เป็นคนดีจัง สอนก็สอนเปล่า จะเลี้ยงก็ไม่เอา” เธอจัดทรงผมให้เรียบร้อยพลางโทรหาสามีที่ออกไปจัดการเอกสารที่บริษัทตั้งแต่เช้า “พี่เขาชื่ออะไรนะ แม่ลืมถามเรื่อย”

            “พี่กุ้ง” ธันวาตอบ เอียงซ้ายขวาดูว่าหล่ออย่างหนักแล้ว

            นาถลดาชะงักกึก ตัวเกร็งขึ้นมาในทันทีโดยไม่ได้ตั้งใจ แต่พอได้สติก็ต้องปลอบตัวว่าเธอควรจะเลิกมุ่งความสนใจบ้าๆไปที่คนชื่อเหมือนได้แล้ว

            ..ต่างคนต่างอยู่ อดีตจะไม่มาหลอกหลอนเธออีก!..

            “เอาเถอะ” เธอยิ้ม ปัดอคติทิ้งไป “เตรียมตัวเสร็จแล้วใช่มั้ย พ่อบอกว่าที่บริษัทใกล้เสร็จแล้ว ให้พวกเราล่วงหน้าไปก่อนเลย”

            “แน่ใจนะว่าเขาจะมา ถ้าเบี้ยวอีก เลิกพูดกันไปเลย” ธันวาขมวดคิ้ว

            “ถ้าพ่อสัญญาเขาก็ไม่โกหกหรอกน่า” เธอควงลูกชายหัวแก้วหัวแหวนไปขึ้นรถ “ทีนี้ระหว่างทาง ธันว์ก็เล่าให้แม่ฟังบ้างซิว่าพี่เขาทำยังไง ตัวแสบของแม่ถึงสอบได้ที่หนึ่ง”

 

ธาวินต้องเข้าบริษัทกะทันหันเพราะว่ามีปัญหาเรื่องตัวเลขที่เสนอไปในงานประมูล

 ตอนนี้พวกเขาได้งานก่อสร้างโรงแรมของภาษยวัตมาแล้วเรียบร้อย กำลังอยู่ในขั้นจัดซื้อจัดจ้างวัสดุที่จะใช้  

            “ครับ..ยังไงผมจะรีบดำเนินการให้เร็วที่สุด ไม่ให้เสียเวลาแน่นอน” เขาต่อสายคุยกับหัวหน้างานของทางนั้น กว่าจะเสร็จเรียบร้อยก็เกือบบ่ายสอง “เจ้าธันว์บ่นแน่ๆ”

            วันนี้ลูกชายขอให้เขากับคุณนาถไปเลี้ยงขอบคุณพี่กุ้ง เขารับปากไว้แล้วแต่มีงานด่วนเข้ามา โชคดีที่จัดการได้เร็ว แต่ก็เลทไปอยู่ไม่น้อย

            “ธันว์..พ่อกำลังไปนะ” เขาโทรบอกลูกในขณะที่ถอดเสื้อสูทออกพาดพนักไว้พลางปลดกระดุมคอเสื้อเชิ้ตให้คลายลงด้วยความเหนื่อยล้า

            หลายปีมานี้เขาเหนื่อยเหลือเกิน..เหน็ดเหนื่อยกับความพยายามในการพิสูจน์ตัวตนและความสามารถ

            ..แต่ก็ลบข้อครหาว่าเป็นหนูตกถังข้าวสารที่ใช้เมียเป็นสะพานไปสู่ตำแหน่งไม่ได้..

            ไม่เป็นไรพ่อ ผมกับแม่มาถึงแล้ว นี่ครูน้ำก็ถึงแล้ว แต่ว่าพี่กุ้งเขาแว้บเข้าบริษัทไปติดต่องานแป๊บนึง นี่เสร็จแล้วล่ะ เขาเพิ่งโทรบอก

            ธาวินเลิกคิ้ว รู้สึกสะกิดใจวูบหนึ่ง แต่คิดไม่ออกว่าสิ่งที่วิ่งเข้ามาในหัวคืออะไรเพราะมันหายไปอย่างรวดเร็ว

“โอเคครับ..ฝากขอโทษทุกคนด้วย พ่อกำลังขับรถอยู่ แค่นี้นะ”

            โชคดีที่แม้ว่าจะเป็นวันเสาร์แต่รถไม่ได้ติดมาก เขาเลยมาถึงที่นัดได้เร็วกว่าที่คาด

            ในจังหวะที่รถเลี้ยว หางตาเขาเหลือบเห็นใครบางคนที่คุ้นเคยเหลือเกินเดินลงมาจากรถที่จอดอยู่ในลานกลางแจ้ง ร่างเล็กนั่นหายเข้าไปในห้างส่วนที่เป็นซูเปอร์มาร์เก็ต

            “กุ้ง!” ชายหนุ่มชะงักนิ่ง เหยียบเบรคกะทันหันจนรถข้างหลังบีบแตรไล่ กว่าเขาจะหันกลับมาอีกที คนๆนั้นก็หายไปเสียแล้ว

            ..หรือว่าตาฝาด..

            ธาวินส่ายหัว รีบขับขึ้นลานจอดรถไป ในระหว่างนั้น ก็ได้แต่เฝ้าปลอบตัวเองว่าเป็นแค่คนที่คล้ายกัน

“พี่คงไม่มีทางลืมกุ้งได้เลยใช่มั้ย” เขานั่งนิ่งอยู่ตรงเบาะหลังจากดับเครื่องแล้ว ความเงียบในรถเป็นตัวปลอบโยนสติชั้นดี

            เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง เป็นธันวาที่โทรมาบอกว่าพี่กุ้งมาถึงแล้ว เพิ่งจอดรถเสร็จ แต่ว่าเดินหลงอยู่ในห้าง

            เป็นลุงแก่ที่ฟั่นเฟือนธันวาหัวเราะ พ่อถึงรึยัง ผมว่าจะสั่งอาหารเลย

            “ถึงแล้ว เดี๋ยวเจอกัน” ธาวินตอบกลับ ออกจากรถและล็อคประตูก่อนจะกดลิฟท์ไปยังชั้นที่นัดกัน

            ตอนเขามาถึง ครูของเจ้าธันว์ยังไม่มา ที่โต๊ะมีลูกชายและภรรยาเขานั่งคุยอยู่กับครูน้ำ เขาสวัสดีเธอและบอกขอบคุณที่ช่วยดูแลธันวาเป็นอย่างดีมาโดยตลอด

            “ไม่เป็นไรค่ะ เป็นหน้าที่ของน้ำอยู่แล้ว” วารียิ้ม ยื่นสมุดพกให้ดูว่านายธันว์ทำได้ดีแค่ไหน “ที่สำคัญ..น้ำว่าพี่กุ้งมากกว่าค่ะที่ดูแลธันวาได้ดีกว่าครูประจำชั้นอย่างน้ำ”

            ธาวินยิ้ม เหลือบมองนาฬิกาข้อมือ เห็นว่าบ่ายสองครึ่งแล้วเลยเรียกพนักงานมาสั่งอาหาร คิดว่าพอฝ่ายนั้นมาก็คงจะได้ทานกัน

            “เต็มที่เลยนะครับครู ไม่ต้องเกรงใจ” เขาออกปาก เลือกแต่เมนูแนะนำ

            เด็กเสิร์ฟเดินออกไป พอดีกับที่ธันวาหันไปตรงทางเข้าและเห็นพี่กุ้งกำลังเหลียวมองหาโต๊ะ

            “มาแล้ว!” เขาลุกขึ้นยืน โบกมือเป็นสัญญาณให้อีกฝ่ายเห็น

            นารามองเด็กหนุ่มที่กำลังฉีกยิ้มต้อนรับ เขายิ้มให้ ในมือมีกระเช้าผลไม้เล็กๆเพื่อตอบแทนที่ผู้ปกครองของธันวาสู้อุตส่าห์มีน้ำใจมาเลี้ยงข้าวกัน เขาเพิ่งจะแวะซื้อในซูเปอร์มาร์เก็ตด้านล่างเมื่อครู่นี่เอง

            ธาวินและนาถลดาหันมองตามที่ลูกชายบอก

            ..ก่อนที่ทั้งหมดจะนิ่งงันเหมือนถูกสาป..

            นาราตกตะลึงจนตัวชา มือที่ถือกระเช้าผลไม้สั่นริกขณะที่บังคับให้ตัวเองยืนนิ่งได้อย่างเดิม เขามองคนทั้งหมดอย่างไม่เข้าใจ

            “พี่กุ้ง..นั่งลงๆ นี่คุณพ่อคุณแม่ของธันวา” วารีฉุดแขนอีกฝ่าย “คุณพ่อคุณแม่..นี่นาราค่ะ พี่กุ้งของนายธันว์ เป็นญาติของน้ำเอง”

            ธาวินจ้องมองคนตรงหน้าแทบลืมหายใจ เขาขยับปากจะพูด คิดจะเรียกชื่อ

..แต่กลับไม่มีเสียงเล็ดลอด..

            “เป็นไงแม่ นี่ละพี่กุ้ง ครูสอนพิเศษคนเก่งของผม หน้าอ่อนใช่มั้ยล่ะ”

ธันวาหัวเราะ เขาอารมณ์ดีโดยที่ไม่ทันสังเกตว่ามารดาของตนตัวเย็นเฉียบจากการเผชิญหน้าในคราวนี้

            นาถลดาได้สติเมื่อลูกชายเรียกชื่อ เธอมองหน้านารา มองแล้วมองเล่า ความหวาดกลัวสุดขั้วหัวใจพุ่งเข้าห่อหุ้มทั่วร่าง สายตาเหลือบมองสามีของตนโดยอัตโนมัติ ทั้งปลายนิ้วก็ขยับเข้ากุมมือของธาวินทันที

            ..เขาเป็นของเธอ..ของเธอ..

            ..ของเธอ!!..

            นารามองภาพทั้งหมดเบื้องหน้า จ้องที่ธันวาอีกครั้งพลางสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะคลี่ยิ้มทักทายอย่างคนไม่เคยรู้จักกัน

            “สวัสดีครับ” หญิงร้าย..ชายเลวทั้งสอง “ดีใจจริงๆที่ได้พบ”

..กับเพื่อนร่วมโลกคู่หนึ่ง..  

ธาวินกะพริบตาถี่ๆ เขารู้สึกในอกพองโตเมื่อเห็นคนที่โหยหามาโดยตลอด “กุ้ง..”

นาถลดาขยับเข้ามานั่งติดกับสามี เธอประกาศความเป็นเจ้าของด้วยการหยักยิ้มมุมปากแล้วปลอบโยนตนในคราวเดียว

..พวกเธอเป็นครอบครัว..แต่มันเป็นคนนอก!..เป็นอดีตแค่นั้น!!..

“ช่างบังเอิญจังเลยนะคะที่ได้เจอกัน” ดวงตาคู่สวยวาวโรจน์ รู้สึกอาฆาตขึ้นมาในทันใดเมื่อนึกปะติดปะต่อเรื่องราวได้ว่านี่คงไม่ใช่เรื่องบังเอิญอย่างปากว่าแน่ มันคงคิดอยากเจอ..อยากปั่นประสาทเธอให้หัวหมุน..คงจะเตรียมใจมานานแล้วสินะ!

ถ้าไม่อย่างนั้น คงอย่างนาราคงจะตกใจ ร้องไห้ กอดแข้งกอดขาของธาวิน คร่ำครวญพร่ำเพ้อถึงความหลังเหมือนที่เคยทำเมื่อสิบหกปีก่อนหน้า คนอ่อนแอที่ฆ่าตัวตายคนนั้นไม่มีทางจะยิ้มให้คนรักเก่าเหมือนไม่รู้สึกรู้สาอะไรได้หรอก! เธอรู้จักมันดี!

..วางแผนมาตีสนิทได้แนบเนียนเหลือเกิน!..

ธันวาเลิกคิ้ว “อ้าว..รู้จักกันแล้วเหรอ”

“พี่กุ้งของลูกเคยมางานแต่งงานของพ่อกับแม่น่ะจ้ะ” นาถลดายิ้มให้เด็กหนุ่ม “ตั้งแต่คราวที่เราเจอกันในงานแต่งของฉันกับธาวิน..เราก็ไม่ได้เจอกันอีกเลยสินะคะ” เธอเริ่มก่อนด้วยอารมณ์โกรธ ยิ้มให้อย่างอ่อนหวานแต่คำพูดเต็มไปด้วยความหมายเย้ยหยัน

“เสียดายจังค่ะที่ไม่ได้มีโอกาสขอโทษ..”

นารากำหมัดแน่น

..คิดจะเปิดประเด็นสินะ..

“ขอโทษเรื่องอะไรครับ” ถ้าเรื่องที่บากหน้ามาแย่งของของคนอื่นไป

..ผมถือว่าทำทานให้คุณแล้ว!..

..เพราะธาวิน..ก็ไม่ต่างอะไรจากของเหลือเดนที่ผมเคี้ยวแล้วคายนักหรอก!!..

“นาถ..สั่งอาหารเพิ่มดีกว่า” ธาวินแตะแขนภรรยา และนั่นเป็นท่าทางที่ทำให้คนตรงข้ามตีความหมายผิด

..ว่าเขาและเธอรักกันปานจะกลืนกิน..

“อ๋อ..ก็ที่วันนั้นคุณรชตเขามาแจ้งข่าวว่าคุณไม่สบาย ต้องขอโทษด้วยนะคะที่ไม่ได้ไปเยี่ยม พอดีว่าต้องไปฝากครรภ์เจ้าธันว์คนนี้นี่ล่ะค่ะ ดีใจจังที่คุณไม่ได้เป็นอะไรมาก” เธอยิ้มเย็น “ดูแข็งแรงด้วยซ้ำ”

..สำหรับคนที่กินยาตาย!..

“เลว..” นาราพึมพำ “อดีตเลวยังไง ปัจจุบันสารเลวกว่าเก่าหลายเท่า”

“คุณว่าอะไรนะคะ”

“ผมบอกว่า..ก็ไม่เลวนักหรอกครับ ปัจจุบันนี้แข็งแรงกว่าเก่าหลายเท่า” ดวงตาคู่เดิมเหมือนจะโชนแสง “ไม่ โง่เหมือนเดิมอีกต่อไป”

วารีที่นั่งอยู่ในสุดไม่ค่อยจะเข้าใจสถานการณ์นัก เธอรีบเอาสมุดพกของธันวาให้ญาติของตนเองดูเพื่อคลายบรรยากาศมาคุ

“พี่กุ้งคะ..นี่หลักฐานว่าเจ้าธันว์ของเราเก่งแค่ไหน”

นารามองด้วยหางตา ไม่ได้สังเกตที่เลขเฮงซวยตัวไหนเท่ากับนามสกุลของเด็ก

..ธนานนท์..

“ให้ตายสิ..” เขาหัวเราะ..ขบขันที่ตนยังโง่เง่าอยู่ “เสียดายที่ผมไม่เคยเอะใจเลยว่าน้องธันว์เป็นลูกของพวกคุณ..เสียดายจริงๆครับ”

“แล้วจะทำไม” นาถลดาจิกเล็บแน่น หวงแหนทั้งลูกและสามีเหมือนแม่งูจงอาง

“ผมจะได้ ต้อนรับน้องธันว์อย่างสุดจิตสุดใจมากกว่านี้ไง”

นาถลดาเม้มปากจนเป็นสีซีด ฝ่ายธาวินก็ได้แต่ขยับตัวอย่างอึดอัด โชคดีที่บริกรเข้ามาเสิร์ฟอาหารให้ก่อน เขาไม่มีสติจะฟังเรื่องอะไรทั้งนั้นนอกจากความรู้สึกที่วนเวียนว่าอยากจะกอดอีกคนเหลือเกิน

..อยากอยู่กันแค่สองคน..

“ขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะครับ อยู่ตรงนี้นานๆร้อนเหมือนนรกยังไงไม่รู้” นารายิ้ม

..นรกในใจไงล่ะ..ถ้ามีต้นงิ้วล่ะก็..คงใช่เลย..

“อ๊ะ! พี่กุ้ง เดี๋ยวผมไปด้วย” ธันวาร้องบอกคนที่เดินก้าวเท้าเร็วๆไปทางห้องน้ำโดยไม่รอฟังใคร

ธาวินได้โอกาส ออกปากเรียกลูกในทันที “ธันว์อยู่ก่อน!” เขาเผลอเสียงดังจนลูกชายชะงัก “เอ่อ..ช่วยดูอาหารหน่อย พ่อรู้สึกปวดท้อง”

“ธา!” คุณนาถเบิกตากว้าง “อย่านะ”

เขามองเธออย่างปรามๆ แกะมือหญิงสาวออกเพื่อจะบอกว่านี่มันในร้านอาหาร

“ผมแค่จะไปเข้าห้องน้ำ ไม่นานเดี๋ยวก็มา”

ธันวานั่งกับที่อย่างงุนงงแต่ก็ไม่ได้ติดใจอะไรมากมาย

“พ่อกับแม่นี่ห่างกันไม่ค่อยจะได้เลยเนอะ”

วารียิ้มเฝื่อน รีบเบี่ยงประเด็นด้วยการชวนคุณนายตรงหน้าคุย “ธันว์ได้เล่าให้คุณแม่ฟังหรือเปล่าว่าเราจะแข่งบาสในงานกีฬาสีคราวนี้น่ะ..”

“ยังเลยครู” ธันวายิ้ม “จริงๆไม่มีอะไรหรอกแม่ แต่ว่าครูพละเขาเห็นผมสูงดี แกเลยมาชวน แล้วเรื่องตลกมันมีอยู่ว่า....”

นาถลดาฝืนยิ้ม พยักหน้ารับพลางหัวเราะไปกับคำบอกเล่าของลูกชาย

..ทั้งที่ใจอยู่ไม่เป็นสุข..

ข้างฝ่ายนาราที่เข้าไปสงบสติอารมณ์ก็ได้แต่ยืนจ้องเงาของตนในกระจก เขาวักน้ำสาดหน้าตัวเองหลายครั้งเพื่อให้ความร้อนระอุในอกคลายลง

..แรงโทสะคือไฟ..แรงอาฆาตคือลมที่พัดย้อน..

..เพลิงที่ลุกโชน..จึงไม่ได้ไหม้โหมแต่ศัตรูเท่านั้น..

..เพราะมันกำลังเผาไหม้ตัวเขาเช่นกัน..

“เกลียด..” นารากำหมัดแน่น ชกโครมเข้ากับผนังด้านข้าง ความเจ็บที่สะท้อนกลับมาไม่ได้ช่วยให้ใจเย็นลงได้เลย “ถ้าเพียงแต่พวกคุณจะเดินเข้ามาขอโทษกันสักคำ..”

..จะยกโทษให้..จะยอมต่างคนต่างไป!..

ธาวินที่ตามมาติดๆเปิดประตูห้องน้ำแล้วก้าวเข้ามาอย่างรวดเร็ว เขาชะงักค้างเมื่อเจอนาราโดยไม่ทันตั้งตัว “กุ้ง..”

เจ้าของชื่อตวัดหางตามอง ชายหนุ่มยืดตัวตรง ดวงตาเรียวสวยไม่กะพริบแม้แต่ครั้งเดียว “คุณเรียกใครครับ..คุณธาวิน” นาราถามเสียงเรียบ

เขามองอีกฝ่ายผ่านเงาสะท้อนทางกระจก ดึงทิชชู่มาซับรอยน้ำตามใบหน้าอย่างเชื่องช้า “เราเคยรู้จักกันด้วยเหรอ”

ธาวินไม่โต้ตอบอะไร เขาทำแค่กระชากคนตัวเล็กตรงหน้าเข้ามากอดเต็มอ้อมแขน “กุ้ง! เป็นกุ้งจริงๆ”

นาราผลักอกเขาเต็มกำลังแต่ยังช้าเกิน “ออกไป!

“พี่คิดถึงกุ้งนะ..คิดถึงมาก พี่ขอโทษที่ทำกับเราแบบนั้น พี่ขอโทษจริงๆ” เขาพร่ำ กอดรัดไม่ปล่อย “พี่มันเห็นแก่ตัว แต่พี่ไม่เคยเลิกรักกุ้งเลย พี่ไปตามหากุ้งแต่พี่ไม่เจอ กุ้งย้ายบ้านทำไมไม่บอกพี่”

“ไอ้เลวเอ๊ย!” นาราขบกรามกรอด สบถในลำคอ “คุณสนด้วยเหรอว่าผมจะเป็นตายร้ายดียังไง! คุณเคยคิดจะใส่ใจด้วยเหรอธาวิน!!

“กุ้ง..”

“กลับไปดูแลเมียกับลูกคุณเถอะ! แล้วคิดซะว่าพวกเราไม่เคยเจอกัน ผมจะอโหสิ ถือว่าทำทานให้หมามันกิน!

ธาวินตกตะลึง “ทำไมกุ้งพูดแบบนี้”

“ผมไม่ใช่นาราของคุณคนเดิมนะคุณธาวิน” เขายิ้มเหยียด ขืนตัวจากอ้อมกอดแข็งแรงแต่อีกคนไม่ปล่อย “ไม่ใช่คนที่คุณคิดจะรักเล่นๆ นอนด้วยเล่นๆแบบเดิมอีกแล้ว!

“พี่ไม่เคยคิดแบบนั้น! พี่ยอมรับว่าพลาด แต่ความจริงก็คือพี่รักเรา!” เขาเสียงดัง “ตลอดเวลาที่ไม่ได้เจอกัน พี่คิดมาโดยตลอด ถ้ากุ้งให้โอกาส พี่จะทำให้ทุกอย่างระหว่างเราเป็นเหมือนเดิมให้ได้!

นารายิ้มมุมปาก “ถ้าเมียคุณได้ยินคำนี้คงจะเป็นบ้าตายแน่” เขาเงยหน้ามอง ยอมวางมือลงแผ่นอกกว้างนิ่งๆ “คุณคิดจะจ่ายค่าเล่นกับผมคราวนี้ด้วยอะไรล่ะครับ..”

ธาวินไม่ชอบใจเลยที่น้องกุ้งของเขาแข็งกระด้างมากกว่าเดิมอย่างเห็นได้ชัด

..แต่กุ้ง..ก็ยังเป็นกุ้งที่เขารักเสมอ..

“กุ้งอยากได้อะไรจากพี่..จะให้พี่พิสูจน์ยังไงก็ได้ กุ้งจะได้เชื่อว่าพี่รักเราจริงๆ”

“ใบหย่าของคุณเป็นไง” เขายิ้มเย็น “เดินออกมาจากการเป็นสามีของผู้หญิงคนนั้น เดินออกมาจากฐานะพ่อของธันวา ทิ้งตำแหน่งลูกเขยของคุณพัฒน์ ทิ้งกองเงินกองทอง มรดกพ่อตาแม่ยายให้หมด” นาราตะคอก “กล้ากลับมาเป็นคนรักของผมคนเก่าที่ไม่มีอะไรเลยแม้แต่แดงเดียวมั้ยคุณธาวิน!!

ชายหนุ่มนิ่งเงียบ ก่อนจะพูดออกมา

“ได้..ถ้ากุ้งต้องการ”

คนฟังเบิกตากว้างด้วยความคาดไม่ถึง

..แต่สุดท้าย ความตกใจนั้นก็เปลี่ยนเป็นเสียงหัวเราะ..

“ผมจะไว้ใจคนที่หันหลังให้ความรักของเราได้เหรอ โดยเฉพาะเป็นคนเดียวกับที่คิดจะทิ้งลูกทิ้งเมียที่อยู่กันมาสิบหกปีเต็มได้ลงคออย่างนี้” นาราเยาะ “คุณมันน่าสมเพช..”

ธาวินสบถในลำคอ เขากระชากตัวกุ้งเข้าหาแล้วกักไว้ด้วยสองแขน ก่อนที่จะมีใครพูดอะไร เสียงฝีเท้าคนด้านนอกก็ดังแทรกเข้ามา

“ปล่อย!” เจ้าตัวพยายามหนี

แทนคำตอบ เขาผลักอีกฝ่ายเข้าไปในห้องน้ำในสุด ลงกลอนพร้อมกับกอดไว้แน่น ปิดปากของอดีตคนรักด้วยปากของตนในทันทีที่ความโหยหานั้นพลุ่งพล่านจนหยุดไม่อยู่

“อ..อื้อ!

นาราทั้งทุบทั้งถองแต่เขาไม่ปล่อย แขนแข็งแรงรัดร่างที่เล็กกว่าจนแทบจะจมหายไปในอก ใบหน้าคมสันโน้มต่ำ บดเบียดริมฝีปากอย่างรุนแรง ครู่เดียวเท่านั้นที่เขาปล่อยให้คนตรงข้ามหายใจแล้วจึงประกบจูบอีกหน

“พี่รักกุ้ง..” เขากระซิบ “ในเมื่อเจอกันแบบนี้ก็ถือว่าโอกาสเป็นใจ..พี่จะไม่ยอมปล่อยกุ้งไปอีกแล้ว!

“คุณมันเห็นแก่ตัว” นาราผลักแผ่นอกกว้างเต็มแรงก่อนที่จะเงื้อหมัดขึ้นชกเข้าเต็มปลายคางได้รูป

ธาวินเสียหลัก ปล่อยมือออกจากคนตรงหน้า เขารู้สึกชาวูบไปแถบหนึ่ง เรื่องความเจ็บยังไม่เท่าไหร่ แต่เรื่องที่ตกใจคือการที่กุ้งกระทำกับเขาแบบนี้ต่างหาก “กุ้ง..”

“จำเอาไว้นะคุณธาวิน..” นาราชี้หน้าอดีตคนรัก “ผมเคยหลงรักคุณยังไง ตอนนี้ความรู้สึกของผมที่มีให้มันตรงกันข้ามเป็นร้อยเท่า!

คนฟังยืนค้าง

“กลับไปหาลูกเมียคุณซะ แล้วอย่ามายุ่งวุ่นวายกับชีวิตผมไม่เข้าเรื่องอีก! บอกเมียคุณด้วยว่าไม่จำเป็นต้องหวงสามีจนอาละวาดเป็นหมาบ้า เพราะผมจงใจทิ้งอะไรแล้ว จะไม่มีวันเก็บมันกลับขึ้นมาใช้อีกครั้ง!!

นาราตัวสั่นด้วยความโกรธ

 “แต่ถ้ายังไม่เชื่อกันแล้วหาเรื่องรังควานซ้ำซาก ผมจะจองเวรพวกคุณไม่เลิก! จะไม่ยกโทษให้ใครหน้าไหนทั้งนั้น จนกว่าพวกคุณสองคนผัวเมียจะก้มลงกราบแทบเท้าผมแล้วสำนึกว่าเคยรวมหัวกันทรยศผมไว้ยังไง!!

“กุ้ง!” ธาวินคว้าตัวคนที่ผลุนผลันออกไปนอกห้องน้ำไม่ทัน

เขาได้แต่ยืนนิ่งเหมือนคนบ้า

..จะให้พี่ปล่อยมือทั้งที่ได้เจอกันอีกครั้งน่ะหรือ..

..ให้พยายามจนแน่ใจว่าอดีตรักที่มีคงสูญเปล่าอีกครั้ง..ยังดีกว่า..

นาราจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อยตอนเดินออกมาพบทุกคนอีกหน เขาสังเกตว่าคุณนาถมองตามเขาตาไม่กะพริบ

ถ้าจะให้แหย่เล่นสักหน่อย เขาก็คงจะทำเป็นกระดุมเสื้อหลุดลุ่ยให้เธอช้ำใจ

..แต่ไม่หรอก..ปล่อยให้ทรมานกับความระแวงของตัวเอง มันคงทุรนทุรายกว่า..

นาถลดากัดฟันจนแดง เธอเห็นว่าปากของมันเป็นรอยบวมช้ำ

..ก็คงจะไปฟัดกันมาจนหนำใจ!..

..ธาวินช่างทำกับเธอได้ลงคอ!..

“เข้าห้องน้ำนานจังเลยพี่ แล้วพ่อผมล่ะ” ธันวาดูดน้ำส้มดังจ๊วบ มิหนำซ้ำยังแย่งแก้วน้ำผลไม้ปั่นของพี่กุ้งไปชิมต่อหน้าต่อตาด้วยความเผลอตัวอีก

“ยืนคุยกันนิดหน่อยน่ะ” นาราพึมพำ คิดว่าจะขอปลีกตัวด้วยเหตุผลอะไรดี

“สนิทสนมกันดีจังนะคะ น่าอิจฉา” นาถลดาค่อยๆใช้มีดแทรกไปตามเนื้อสันในบนจาน สเต็กที่ไม่สุกดีชุ่มฉ่ำไปด้วยสีเลือด เธอยื่นชิ้นเนื้อหนาให้อีกฝ่าย “ลองมั้ยคะ..เนื้อวัวสันหลังหวะ ลักลอบปรุงคงจะถึงใจไม่น้อย”

วารีสำลักน้ำเบาๆ แต่นายธันว์ยังง่วนอยู่กับการสั่งของหวานเลยไม่ทันใส่ใจ 

“เอ่อ..ขอไปเข้าห้องน้ำบ้างนะคะ ธันวา..มากับครูหน่อยเร็ว” เธอฉุดแขนลูกศิษย์ตัวเอ้ ชักจะรู้ว่าสถานการณ์ไม่ชอบมาพากลเสียแล้ว

..หวังว่าคุณธาวิน..จะไม่ใช่พี่ธาคนนั้นของพี่กุ้ง..

“ไปเถอะค่ะครู ตามสบาย” เธอยิ้ม เหลือกันแค่สองคนบนโต๊ะอาหาร

“ว่าไงล่ะคะ..ไม่ชิมหน่อยเหรอ”

นารามองผู้หญิงเบื้องหน้าอย่างแกนๆ

“คุณแต่งงานมากี่ปีแล้วครับคุณนาถ”

“เท่าอายุธันวาไงคะ สิบหกเต็ม ใกล้จะสิบเจ็ดปีแล้วที่ฉันมีครอบครัวเป็นของตัวเอง” เธอยักไหล่ “หรือว่าคุณยังโสด..แหม”

“มีความสุขดีมั้ยครับ..กับรสชาติของนรกที่คุณแย่งไปครอบครอง” เขาเลิกคิ้ว นึกอะไรขึ้นมาได้

“มันเบื่อน่ะพี่ แม่จมอยู่กับกองจดหมายแฟนเก่าพ่อ บ้าบออะไรไม่รู้ เสร็จแล้วก็เก็บมาเป็นอารมณ์”

“หรือว่า..นั่งอ่านจดหมายรักของพี่ธาที่ส่งให้ผมทุกวันจนสติใกล้หลุดเต็มที”

“มันจะมากไปแล้ว..” เธอเค้นเสียงต่ำ ถ้าทำได้..เธอจะลุกขึ้นตบมันแล้วใช้ฝ่าเท้าเหยียบปากดีๆนั่นให้พูดไม่ได้อีก! ต่อให้สิ่งที่ทำจะเป็นเรื่องชั้นต่ำแค่ไหนก็เถอะ!!

“คุณกลัวความจริงเหรอครับ” นารายิ้มเหยียด เห็นธาวินเดินออกจากห้องน้ำมา

“เอาล่ะ..ผมจะไม่โต้เถียงอะไรกับคุณหรอกนะ เชิญคุณหวงสามีคุณแล้วล่ามโซ่ไว้ตามสบาย..ถ้าคิดว่าจะล่ามใจของเขาได้ล่ะก็”

“คุณกล้าพูดกับฉันแบบนี้? รู้มั้ยว่าฉันเป็นใคร!

“อื้อหือ..คุณยังไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร แล้วผมจะสู่รู้มั้ยล่ะคร้าบ..คุณนาย”

น้ำในแก้วที่นาถลดาถือถูกสาดเข้าใส่ใบหน้าเรียวทันที นาราเพียงแต่นั่งนิ่ง ท่ามกลางเสียงวี้ดว้ายของคนที่เห็นเหตุการณ์

“นาถ!” ธาวินปราดเข้ามาหา เขากระชากแขนภรรยาออก “ทำบ้าอะไร!

หญิงสาวตัวสั่นด้วยอารมณ์โทสะ เธอเชิดคอระหง เค้นเสียงบอก

“ระวังจะหายสาบสูญไม่รู้ตัวนะคะคุณกุ้ง..ฉันขอเตือนว่าอย่ามายุ่งเกี่ยวกับครอบครัวของฉันเป็นอันขาด”

นาราเอาผ้าเช็ดปากที่วางไว้บนตักซับตามใบหน้า เขายกมือบอกบริกรที่ยืนพะว้าพะวังอยู่ตรงนั้นว่าไม่มีอะไรแล้ว

“กลับบ้านเดี๋ยวนี้นะนาถ! คุณทำให้ผมขายขี้หน้ารู้มั้ย!” ธาวินกระซิบเสียงต่ำ ขยุ้มแขนภรรยาด้วยความไม่พอใจ เขาหันมองกุ้งอย่างลุแก่โทษแต่กุ้งไม่มองหน้าเขาเลย

“ไม่ต้องมาสำนึกผิดหรอกคุณธาวิน ผมเป็นฝ่ายยั่วประสาทเมียคุณเองละ”

นาราไม่แม้แต่จะหันมามองคู่สนทนา

“อ้อ..แล้วก็จะบอกอะไรให้นะครับคุณนาถ ไม่ใช่ว่าพัฒน์ พัฒนปรีชาจะมีเงินถุงเงินถัง คอยสั่งเก็บศัตรูได้ฝ่ายเดียวนะ” เขายิ้ม “ถึงผมรวยไม่เท่า แต่รับรองว่าหากมีอะไรเกิดขึ้น น้องชายของผม..รชต ภาษยวัตจะทำทุกอย่างให้แน่ใจว่าการเหยียบพวกคุณแต่ละครั้ง คุณจะไม่มีปัญญาเงยหน้ากลับมามองฟ้าได้อีก!

คนฟังจิกเล็บลงเนื้ออย่างรุนแรง

นาราเหลือบมองนายธันว์ที่เดินหัวเราะครื้นเครงมากับครูน้ำ วูบหนึ่งที่ดวงตาเขาทอแววเอ็นดู

..แต่อีกใจ..ก็รังเกียจขึ้นมาในฉับพลัน..

“อย่าเอ็ดเรื่องน้ำเน่าเล่าซ้ำซากของพวกเราสามคนไปนะครับ..คุณคงไม่อยากให้ลูกชายสุดที่รักรู้หรอกใช่มั้ย ว่าคนที่ให้ชีวิตใหม่กับเขา..เป็นอดีตคนรักของพ่อตัวเอง” เขาก้มหัวให้น้อยๆ “ผมขอตัว..”

ธันวาถึงกับงงเมื่อกลับเข้ามาแล้วพบว่าพี่กุ้งต้องขอปลีกตัวไปก่อน “อ้าว..”

“พี่มีงานด่วนน่ะธันว์ ขอโทษด้วยนะ บริษัทที่มาประมูลงานก่อสร้างของภาษยวัตทำเรื่องไว้น่ะสิ” เขาเหลือบตามองธาวิน เพิ่งจะฉุกคิดว่าชื่อของบริษัทที่อ่านในแฟ้มมันคุ้นเคยเหลือเกิน “อย่างว่า ไต่เต้าขึ้นมานี่นะ”

ธาวินกำหมัดแน่น เขาถูกหยามหลายครั้งแล้วในรอบวันนี้

..ทั้งมาจากคนที่รักที่สุดอีกด้วย..

“เป็นงั้นไป..ยังไงพรุ่งนี้ผมจะไปหานะพี่”

“ธันว์!” นาถลดาเรียกชื่อลูกชาย เธอพะว้าพะวัง ทำอะไรก็ไม่สะดวกอย่างเคยเพราะบ่วงผูกคอทั้งสอง

..นรกในใจอย่างที่ว่า..

นารายิ้ม ส่ายหัวเป็นเชิงห้ามปราม

..จะบีบก็ตาย..จะคลายก็รอด..

..นั่นละ..ลูกชายของพวกคุณ..

“จบคอร์สสอนเด็กแล้วธันวา ตั้งแต่นี้ไป นายต้องเป็นผู้ใหญ่ แล้วก็พึ่งพาตัวเองให้ได้” เขาตบไหล่เด็ก “พี่จะเป็นกำลังใจให้อยู่ห่างๆ”

“พูดอะไรของพี่เนี่ย!” ธันวาขมวดคิ้ว

“..อยู่..ห่างๆ..” นาราย้ำคำ ดวงตาไม่ล้อเล่นอย่างเคย “แค่นี้ละ..ที่พี่จะบอก”

เด็กหนุ่มตามเหตุการณ์ไม่ทัน เขาบอกว่าจะไปส่งพี่กุ้งที่ลานจอดรถ อีกฝ่ายก็ปฏิเสธเสียงแข็งด้วยท่าทีห่างเหินผิดปกติ

“ผู้ใหญ่เป็นแบบนี้ทุกคนรึไง!

วารีถอนหายใจอย่างเหนื่อยๆ เธอรู้แล้วว่าอะไรเป็นอะไร

..ไม่น่าเลย..

“พี่กุ้งงานเยอะน่ะธันว์ ยังไงถ้าอยากได้ครูพิเศษ เดี๋ยวครูติดต่อคนอื่นให้ดีมั้ย”

“ผมจะเอาพี่กุ้งคนเดียว” ธันวายืนยันต่อหน้าพ่อกับแม่

ธาวินไม่ทันสังเกตอารมณ์หมกมุ่นของลูกชาย เขาสนแต่โอกาสที่จะเข้าหาคนรักเก่าเท่านั้น ฝ่ายคุณนาถเองก็คิดหาทางจะย้ำคำสั่งให้แน่ใจ ว่านาราจะไม่เข้ามายุ่มย่ามกับคนของเธอหรือว่าใครอีก!

“เออ..แล้วของที่แม่ซื้อให้พี่กุ้งล่ะ!” เขาโวย “ลืมให้เลย”

นาถลดาก้มมองของในกระเป๋า เธอปรายตาไปที่ทางเข้าห้องอาหาร

“นั่นน่ะสิ..แม่คงต้องหาโอกาสไปเจอตัวต่อตัว”

..เพื่อขอบคุณ..อีกสักครั้ง!..

นาราตรงดิ่งกลับเข้าบ้าน อาบน้ำแล้วขึ้นนอนทันทีโดยไม่เอ่ยปากทักหรือพูดจากับใครแม้แต่กับหลานชาย ลุงชาติได้แต่นั่งมองพฤติกรรมแปลกประหลาด ตามด้วยการอุดหูน้องปูเพราะได้ยินเสียงข้าวของแตกระเนระนาดดังมาจากห้องของน้ากุ้ง

“อะไรเหรอฮะ” น้องปูเงยหน้ามองคุณตา

“เสียงในทีวีน่ะหลาน” ลุงชาติถอนใจ “โตมาอย่าโมโหร้ายนะลูกนะ”

“ฮ่ะๆ” เด็กชายกลิ้งเกลือกกับพุงกลมๆ

ฝ่ายนาราที่ระบายความโกรธจนเหนื่อยก็ได้แต่นอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียง มือทั้งสองกำแน่น ชกไม่หยุดลงบนฟูกพร้อมๆกับที่หยดน้ำไหลอาบแก้มอย่างแค้นใจ

..เขาอยากจะเอาคืน!..

“ทำไม..ทำไม!” นาราตะโกนใส่ความว่างเปล่า เดินหงุดหงิดอยู่ในห้องนอน

เงาตะคุ่มที่อยู่ตรงเสาไฟดึงความสนใจจากเขา เจ้าตัวปราดไปที่หน้าต่าง กระชากม่านออกแล้วเพ่งฝ่าความมืด ใจกระหวัดคิดไปว่าคุณนายบ้านนั้นอาจจะส่งคนมาตามคำขู่ก็ได้ แต่สุดท้ายก็มีเพียงสายลมที่พัดบางเบา เงาของต้นตะแบกไหวเอนไปมา

เขากระแทกประตูปิด เดินไปล้มตัวลงนอนที่เตียงอย่างเดิม

 

ร่างสูงใหญ่ที่หลบอยู่หลังต้นไม้ระบายลมหายใจโล่งอก เขาอาจจะเป็นบ้าไปแล้วก็ได้ที่มานั่งทนให้ยุงกัดอยู่แบบนี้เพื่อจะรอดูว่าพี่กุ้งไม่เป็นอะไร

น้องปูปิดเทอมแล้ว ธาราธรไม่ได้ติดต่อพูดคุยกับอีกฝ่ายมาร่วมเดือน นับตั้งแต่เอาแมวตัวนั้นมาให้ เจอกันแต่ละครั้งก็แค่มองหน้า ยิ่งเด็กโรงเรียนปิดแบบนี้ เขาคงหาเรื่องโทรมาไม่ได้ เขาก็แค่มาดูให้แน่ใจ..ให้โล่งใจว่าพี่กุ้งยังเข้มแข็งและอยู่ได้เหมือนเดิม

“ผมอยากอยู่ข้างพี่” เขาพึมพำ “ผมทำได้ทุกอย่างเพื่อพี่”

..ต่อให้ต้องตกนรกขุมที่ลึกที่สุด..เขาก็ยอม!..



 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Sins : Wrath (Yaoi) ตอนที่ 24 : Chapter 22 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 5945 , โพส : 7 , Rating : 0% / 82 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 7 : ความคิดเห็นที่ 4617
อยากให้ธรพอแล้ว อย่าทำอะไรเพื่อใครอีกเลย สงสาร ไม่อยากมห้ต้องมาทำอะไรที่ไม่ดีเพื่อคนๆ นึง
Name : hibara_ii < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ hibara_ii [ IP : 1.46.6.144 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 พฤษภาคม 2562 / 22:02
# 6 : ความคิดเห็นที่ 4358
ธานี่ดีแต่ปากดีแต่พูด

โคตรน่าสมเพชจริงๆ

ไม่ละอายใจบ้างหรอวะ

บางว่ารักบอกว่าคิดถึง

เหอะๆๆๆๆๆๆ

จะไม่ยอมปล่อยมือ

หมาตัวไหนกันในวันที่เขากอดขาอ้อนวอนไล่เขากับไปอย่างไม่ใยดี

พูดจาว่าชีวิตตัวเองอยู่ในกำมือเขา

อยากให้พังก็ไปพูด

หมาตัวไหนที่วันนี้มันบอกทำได้ทุกอย่าง

ทำไมไม่ทำตั้งแต่แรก

ดีแต่ปาก

ไม่เคยกล้าทำอะไรสักอย่าง

คนอย่างธาวินไม่เคยทำอะไรได้สักอย่าง

อินางนี่ก็ไม่เคยสำนึก คิดไม่เคยได้

ส่วนธรจริงๆ ก็อยากให้เริ่มชีวิตใหม่นะแต่มันคงยาก

ทั้งรักแรก รักมาก แต่เหตุผลของความรักมันไม่ได้เป็นเหตุผลให้ต้องกระทำสิ่งไม่ดีลงไป

ก็สงสารธันว์นะต้องมารับผลกระทบจากการกระทำของผู้ใหญ๋

แต่ถ้าเป็นกุ้งมันยากดีๆ เพราะนี่คือลูกของคนที่ร่วมกันหักหลังเราเลยนะ

ต่อให้เอ็นดู แต่ก็อยู่ห่างๆ ดีที่สุด ไม่ข้องเกี่ยวกันเลยจะดีมาก

แต่ถ้าไม่เลิกราก็พังกันไปให้หมด
Name : KiHaE*129 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KiHaE*129 [ IP : 96.30.83.225 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 มีนาคม 2561 / 23:03
# 5 : ความคิดเห็นที่ 4242
จบทั้งธันทั้งธร สงสารกุ้งว่ะ เหมือนโดนความจริงทำร้าย อินารถก็บ้าเหมือนเดิม เหอะ ก็แบบนี้แหละ ไปเอาของของคนอื่นมา มันก็เป็นแบบนี้แหละ
Name : baekbow < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ baekbow [ IP : 1.47.225.189 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 ธันวาคม 2559 / 12:43
# 4 : ความคิดเห็นที่ 4120
งานเข้าพี่กุ้งแล้ว ขบวนการผู้ชายตัว ธ
Name : MayKamon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MayKamon [ IP : 49.230.186.137 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2558 / 19:57
# 3 : ความคิดเห็นที่ 4060
เชียธันวานะเออ ไรสู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆสนุกเด้อ👏😁
Name : Ning [ IP : 171.7.161.107 ]

วันที่: 5 ตุลาคม 2557 / 23:03
# 2 : ความคิดเห็นที่ 3956
โหยย ธาวินน ค่อดดดดของโคตรรอ่ะเองง ลูกก็นั่งอยู่ เมียก็นั่งอยู่ เองก็เอาแต่เพ้อถึงคนรักอยู่นั้น แมร่งง ถึงขนาดยอมหย่ายอมทิ้งครอบครัวกันเบยย เองคิดได้ไงเนี่ยะ ทรยศหักหลังคนอื่นซ้พแล้วซ้ำเล่า เพื่อตัวเอง ค่อดดเห็นแก่ตัว โอยย ปวดจิต ไงล่ะ คุณนาถ เจอไปหนึ่งดอก นี่ยังไม่ถึงเซี้ยวนะ รอไปเถอะเด่วได้เจอแบบจัดเต็มแน่ แสบทรวงกว่าที่เองเคยทำกุ้งไว้ถึงร้อยยเท่า เหอๆๆ
Name : ยัยบ๊องตื้น < My.iD > [ IP : 101.109.93.165 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ตุลาคม 2556 / 05:04
# 1 : ความคิดเห็นที่ 3896
ละครชีวิตที่ต้องก้าวผ่าน สงสารธันว์
Name : lovegun-rit < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lovegun-rit [ IP : 49.230.166.220 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 กันยายน 2556 / 21:14
# 7 : ความคิดเห็นที่ 2497
เค้าจะสมน้ำหน้าครอบครัวนี้ดีไหม สะจายยย
Name : Eaey [ IP : 115.67.130.29 ]

วันที่: 10 เมษายน 2556 / 20:29
# 6 : ความคิดเห็นที่ 2496
พี่ข้าวปั้นสุดยอดดดดดดดดด   มันส์สุดๆๆ  ฮ๋าๆ ดีใจอ่ะ อัพเร็ว ตกใจนะคะ 5555 คิคิ รออยู่ อัพอีกๆๆๆ
Name : []**koo**[] < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ []**koo**[] [ IP : 180.183.128.212 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 เมษายน 2556 / 20:19
# 5 : ความคิดเห็นที่ 2495
ไม่น่าเลยยยย
คุณนาถเอ้ยยยย สงสารคนที่ไม่รู้เรื่องอะไรอ่ะ ทั้งน้องปูแล้วก็ธันวาาาาา
มร๊าาาาา
Name : พดกห [ IP : 223.205.124.238 ]

วันที่: 10 เมษายน 2556 / 20:13
# 4 : ความคิดเห็นที่ 2494
เล่นกับคนรอบตัว มันสะใจกว่า เจ็บปวดกว่าไหนๆ
เกลียดอีคุณนาถ ฝสมน้ำหน้าๆๆ
Name : Iimisssomii [ IP : 101.119.17.122 ]

วันที่: 10 เมษายน 2556 / 20:12
# 3 : ความคิดเห็นที่ 2493
อึ้ง... พูดไม่ออก พี่กุ้งงงงง
อย่างแรงเลยค่ะ ถูกแทงเลยเหรอ TT_____TT
ธาวิน ธันว์ โดนกันถ้วนหน้า
แถมการ์ดงานศพนั่นอีก หูยยย แรงอ่ะพี่กุ้ง
สงสารพ่อลูกคู่นี้จริงๆ
ธันว์คงตกใจมากอ่ะ
โธ่ หมาธันว์ T^T
Name : bowmeyo [ IP : 58.8.159.222 ]

วันที่: 10 เมษายน 2556 / 20:10
# 2 : ความคิดเห็นที่ 2492
พังทลายทั้งชีวิตเจ้นาถเลย

เกิดอะไรขึ้นกับธาวิน  สงสารธัน

แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 10 เมษายน 2556 / 20:13

PS.  I Love Heechul. I Love SUJU . I am E.L.F. IYaoi.
Name : Dew_wed < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Dew_wed [ IP : 118.172.150.102 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 เมษายน 2556 / 20:09
# 1 : ความคิดเห็นที่ 2486
หมาธันว์ของหนู T T พี่ข้าวปั้นใจร้ายยยยยย 
Name : Ciel Rx < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ciel Rx [ IP : 115.87.48.171 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 เมษายน 2556 / 19:56
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android